shadmehrbaz

دوست داشتم...محسن چاوشی [Hidden Content]

نــگو که رفتن تو سهم منه دل من طاقت نداره میشکنه نگو که باید جدا شیم نگو قسمت منو تو رفتنــــه شادمهر / دل دیوونه

هــر جای دنیا که باشی ، دل من تورو میخواد اونور ابرا که باشی ، دل من تورو میخواد تو برام کعبه ی عشقی ، تو برام فبله ی حاجت از تو گفتن با تو موندن واسه ی من شده عادت شادمهر / دل من تورو میخواد

تــــویی که عشقم و از نگاه من میخونی تــــویی که تو تپش ترانه هام مهمونــی تــــویی که هم نفس همــــیشه آوازی تــــویی که آخر قصه ی منو میدونــــی شادمهر / ستاره

هنگ (هندپن) هنگ نوعی ساز کوبه ای است و در کلاس آیدیوفون (خودصداها) قرار میگیرد. این ساز توسط دو موسیقیدان سویسی به نام های Felix Rohner و Sabina Schärer در سال 2000 اختراع شد. هنگ ظاهری شبیه به بشقاب پرنده دارد و از دو پوسته ی فولادی مجزا تشکیل شده است که از دو طرف به یکدیگر میرسند . ارتفاع هنگ 24 سانتیمتر و قطر آن 52 سانتیمتر میباشد. بر روی پوسته های فولادی فرورفتگی هایی وجود دارد که هر کدام نت خاصی را تولید میکنند. برای نواختن هنگ ، نوازنده در حالت نشسته ساز را به شکل عمودی یا افقی بین پاهای خود قرار داده و بوسیله انگشتهای خود به آن ضربه وارد میکند. هنگ را فقط با ضربه ی دست مینوازند و بر خلاف ساز های کوبه ای دیگر در آن از چوب یا چکش استفاده نمیشود به همین دلیل صدای تولید شده از آن نرمتر و ملایم تر از سایر سازهای کوبه ای میباشد. شاید کنجکاو شده باشید که نت هر کدام از فرورفتگی های روی سطح هنگ چه نام دارند ؟ با تصویر زیر میتوانید این نکته را متوجه شوید . از سال 2003 تا 2008 هنگ در 5 نسل دیگر گسترش یافت که در هر نسل تفاوتهایی از نظر جنس فولاد بکار رفته و همچنین صداهای تولیدی از هنگ بوجود آمد. در تصویر زیر انواع مختلف هنگ را مشاهده میکنید. برای شنیدن نمونه صدای ساز هنگ اینجا را کلیک کنید.

میدونی که بی تو سخته زندگی اما نگات ، جون سپردن دل منو چه آسون میگیره این اتاق سوت و کور که رنگ و بویی نداره با حضور مهربونت سر و سامون میگیره شادمهر / نگاه پنجره

کنی جی Kenneth Bruce Gorelick معروف به کنی جی نوازنده چیره دست سازهای بادی نظیر ساکسیفون و فلوت در سبک جاز میباشد. او در 5 ژوئن 1956 در شهر سیاتل امریکا از پدر مادری یهودی به دنیا آمد . کنی جی بزرگترین هنرمند در فروش آثار بی کلام موسیقی در دوران معاصر میباشد. او اولین کار حرفه ایش را در سال 1976 همراه با بری وایت و با آهنگ Love Unlimited Orchestra اجرا کرد در همین دوران هم اسم کنی جی را برای خودش انتخاب کرد. بعد از اتمام درسش از Central Washington University دو آلبوم دیگر با گروه Jeff Lorber Fusion بیرون داد و پس از آن دیگر به صورت یک سلوئیست به کارش ادامه داد. اولین موفقیتش را با آلبوم چهارمش یعنی Duotones در سال 1986 که یکی از معروف ترین قطعات خودش را به اسم Songbird را هم در همین آلبوم نوازندگی میکند به دست آورد. کنی جی در سال 1994 جایزه معروف گرمی را به خاطر تصنیف کردن قطعه Forever in Love از آن خودش کرد. او در کارنامه هنری خود سابقه همکاری با هنرمندان بزرگی نظیر آندره بوچلی ، ویتنی هاستون ، سلن دیون ، ارثا فرانکلین و... را دارد. در سال 1997 کنی جی موفق شد اسم خود را در کتاب رکوردهای گینس به خاطر اجرای طولانی ترین نُت تاریخ بوسیله ی ساکسیفون به ثبت برساند. در فوریه 2000 کنی جی به کاخ سفید دعوت شد و به اجرای زنده برای بیل کلینتون و اعضای کابینه ش پرداخت . آلبوم های کنی جی عبارتند از : 1982 Kenny G 1983 G Force 1985 Gravity 1986 Duotones 1988 Silhouette 1992 Breathless 1994 Miracles: The Holiday Album 1996 The Moment 1997 Six of Hearts 1999 Classics In The Key Of G 2000 Faith: A Holiday Album 2002 Paradise 2002 Wishes: A Holiday Album 2003 Ultimate Kenny G 2004 At Last...The Duets Album 2005 The Greatest Holiday Classics 2006 The Holiday Collection 2012 The Christmas Classic Album کنی جی علاوه بر فعالیت در موسیقی یک گلفباز و خلبان حرفه ای نیز میباشد.

راستش من زیاد خوشم نمیاد از این تایپکای تحلیل شخصیت ولی خب دیگه به احترام استارتر عزیز سعی میکنم یه نظر کوچولو بدم آریو به نظرم یه دختر شاد و کم دغدغه ای هست که توی دنیای رنگی خودش زندگی میکنه ، روابط عمومی خوبی داره زود با بقیه جوش میخوره سر زنده هست تا حالا هم ندیدم توی هیچ درگیری حضور داشته باشه یا کسی از دستش ناراحت باشه مرسی از دعوتت

مرسی دوست خوبم ممنون مهناز جان خیلی لطف کردی مرسی ستاره جان ، خیلی خوشحالم کردی عزیزم مرسی لطف کردین سحر خانم

نوایی نوایی ، نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی وفایی:girl_in_dreams:

مرتضی پاشایی «بغض»اش را به بنیامین تقدیم کرد «مرتضی پاشایی» تک آهنگ جدیدش را منتشر و آن را به «بنیامین» تقدیم کرد. «بغض» عنوان قطعه جدید خواننده آلبوم «یکی هست» است که ترانه آن را «مهرزاد امیرخانی» سروده و آهنگسازی و تنظیم آن را «مرتضی پاشایی» انجام داده است. بنیامین بهادری هفته گذشته همسرش را در یک سانحه رانندگی که در اتوبان همت رخ داد از دست داد. این آهنگ را از لینک زیر میتوانید دانلود کنید بغض - مرتضی پاشایی

مرسی فرنوش خانم مهربون مرسی دوست عزیز فدای تو سهیل عزیزم خوشحالم کردی مرررررسی میلی :4uboxsmiley:

مرررررررسی شیوای نازنین ...چه عکس و جمله زیبایی خیلی لطف کردی دوست و همکار مهربونم :w72: مرسی دوست گلم ... آواتارتو عشقه خیلی متشکرم گندم جان ، محبت کردین خیلی متشکرم دوست با سلیقه م مرسی زهرا جان

بهههههه مرسی رییس بزرگ ایشالا خودت و نواندیشان همیشه برقرار باشید عزیزمممممممم :heartshape2: مرسی مرسی سارا خانم گل منم همینطور دوست خوب قدیمی م خیلی متشکرم عباس جان لطف کردین

به به متشکرم راضیه خانم گل....از عکسهای خوشگلتم مرسی مرسی از محبتتون آرتاش عزیز چه فونت خوشگلی ... مرسی دوست گلم زحمت کشیدی مرسی دوست خوب قدیمی ...شما هم همینطور ممنون خیلی لطف کردین

مرسی مریم جان ، خیلی لطف کردین مرسی مینا خانم گل متشکرم دوست عزیزم شما هم همینطور مرسی آریووووو عزیز کجایی تو پیدات نیس ؟!

واااااااااااااااااااااااااااااااای مررررررسی مینی کـَــچَــلوووی موووو فرفرووووو :w36::w36::w36: خیلی خیلی خیلی خوشحالم کردی دوست مهربونم ایشالا تاپیک عروووووووووووووووسیت و خودم بزنم :a030::4uboxsmiley: تو هم به همه آرزوووووهات برسی و همیشه همینجوووری پر انرژی باشی :icon_gol: اینم بگیرررررررر کچلوووو

موفق باشی سام عزیز

تولدت مبارک فاطمه جان ، دلت همیشه شاد و لبت همیشه خندون باشه

فعالیت های آذر ماه 92 فعالیتهای مربوط به تالار موسیقی : آپ کردن تاپیک اخبار دنياي موسيقي آپ کردن تاپیک بانک آکورد گیتار آپ کردن تاپیک مرجع آهنگهای فلش انجمن آپدیت تاپیک معرفی ستارگان موسیقی پاپ ایران با بیوگرافی داریوش استارت تاپیک درآمد حاصل از هر شب کنسرت چه میزان است ؟ استارت تاپیک : ChordWizard Software Songtrix Gold v3.0 ابزاری قدرتمند برای ساخت و ویرایش آهنگ فعالیتهای مربوط به تالار فیلم : _زحمت فعالیت های این تالار با Shiva-M عزیز بوده که همینجا ازش تشکر میکنم _ آپ کردن تاپیک اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟ آپ کردن تاپیک بازی با اسامی فیلم ها ! آپ کردن تاپیک جدول فروش فیلم های روز ایران و جهان استارت تاپیک پولسازترین بازیگران سینمای جهان در سال 2013 از سوی مجله فوربس معرفی شدند استارت تاپیک اسامی نُه فیلم نامزد بهترین فیلم خارجی زبان اعلام شد/ «گذشته» در میان نامزدها نیست! استارت تاپیک نامزدهای «گلدن گلاب» 2014 اعلام شدند! استارت تاپیک "پل واکر" ستاره سری فیلم‌های موفق «سریع و خشمگین» درگذشت استارت تاپیک عکس هایی از صحنه های فیلم برداری فیلم «محمد (ص)» به کارگردانی مجید مجیدی استارت تاپیک نقد و بررسی فیلم Before Midnight (قبل از نیمه شب) فعالیتهای مربوط به تالار دانلود آهنگ بخش اعضای طلایی : آپدیت تاپیک دانلود بهترين آهنگ اين هفته ي جهان با آهنگهای زیر: One Direction-Story Of My Life A Great Big World Feat. Christina Aguilera-Say Something Pitbull Feat. Ke$ha-Timber Eminem Feat. Rihanna-Monster قرار دادن آهنگهای زیر در تالار اعضای طلایی: سعید شهروز - چی میخوای از جونم ساسی مانکن - عطسه + ویدیو فرامرز آصف - دی جی پویا - احساس آرمین 2afm - صدامو داری محسن چاوشی - همسایه امیر تتلو - من فرشید امین - نفس نفس ارسلان - شهر دروغ بلک کتز - مبهم جمشید - ای خدا احسان خواجه امیری - تاوان سعید شایسته - بیا بیا مهسا ناوی - مجازات هلن - به تو بودن اندی - حسرت بلک کتس - تاپ تاپ کامران و هومن - از تو انتظار نداشتم بابک جهانبخش - برف رضا صادقي - حواسم بهت بود مازیار فلاحی - لیلا فعالیتهای مربوط به تالار دانلود فیلم بخش اعضای طلایی : فیلم فوق العاده زیبا و اجتماعی هیس دختر ها فریاد نمی زنند

داریوش بدون شک او پدیده ای درتاریخ موسیقی ایران است،ترانه های داریوش از خواسته ها و افکار مردم ایران در سه دهه اخیر متاثر گشته.داریوش افسانه است.اویکی از هزاران خواننده ایست که در دوران معاصر چون ستاره میدرخشد.ترانه های او در ارتباطی نزدیک با رنج و خوشی زندگی متداول ایرانیان است،مردمانی سختی کشیده و دوستدار آزادی. او با بیانی ژرف و بدور از اغراق به بیان احساسات ایرانیان می پردازد. موسیقی او همانند شعراش دارای نظم است،احساسات ژرف و عمیق،از اینرو ترانه های داریوش درقلب مردم جای دارد. داريوش در ۱۵ بهمن ۱۳۲۹ (۴ فوريه ۱۹۵۱) در تهران به دنيا آمد. پدرش, محمود اقبالي, از ملاکان آذربايجان بود. او دوران کودکي خود را در شهر ميانه, زادگاه پدر و ماردش گذراند, در همان دوران کودکي تنها خواهرش را, گيتي که ۵ سال بيش نداشت, از دست داد و اين حادثه موجب تيرگي هايي در رابطه پدر و مادرش شد اولين بار صحنه را در ۹ سالگي, در مدرسه شهر آرا, به مناسبت جشني تجربه کرد . داریوش تحصیلات راهنمایی را در مدرسه فارابی کرج گذراند . یکی از معلمانش که آذری زبان بود، برنامه هایی در سالن های ورزشی ترتیب می داد که داریوش در آن سالن ها ایفای نقش می کرد مدتی بعد داریوش به تهران آمد و در دبیرستان مدائن تحصیلاتش را ادامه داد، چندی نگذشت که به خاطر انشای خیلی صادقانه اش از مدرسه اخراج شد . بعد این موضوع به دبیرستان آزادگان نارمک رفت . داریوش 2 سال از تحصیلاتش را در دبیرستان شاپور شهر سنندج گذراند و هنوز هم یادگاری داریوش بر روی یکی از درخت های سنندج موجود است بعد از اتمام درس، کارخوانندگی را به صورت حرفه ای آغاز کرد اولین ترانه ای داریوش که در 17 سالگی اجرا شد ترانه " پیمان شکسته " بود که ساخته خود داریوش و شعر زیبای علی گزرسه بود، درسال 1349 زمانیکه داریوش 19 ساله شد به طور رسمی کار خوانندگی را با ترانه همیشه جاوید " به من نگو دوست دارم " آغاز کرد . آغاز کار حرفه ای : داریوش توسط آقای حسن خیاط باشی راهی تلویزیون شد و با آقای فرشید رمزی که در آن زمان کارگردان تلویزیون بود شروع به همکاری کرد . از آنجایی که در آن زمان مملکت پارتی بازی بود، داریوش را به خاطر یه سری مسائل از تلویزیون اخراج کردند، در آن موقع شاید تنها یکی دو آهنگ از داریوش پخش شده بود . بعد از آن با ایرج جنتی عطائی آشنا شد و با او به راهش ادامه داد . بعد از ایرج با هنرمندانی چون حسن شماعی زاده (آهنگساز چشم من، دستای تو و ...) ،بابک بیات (آهنگسازخونه ،بن بست و ...)، بابک افشار ( آهنگساز آلبوم نفرین نامه ) و اردلان سرفراز و مهمتر از همه به قول داریوش استاد تمام خواننده ها " پرویز مقصدی " که پایه گذار موسیقی نوین در ایران بود ، همکاری کرد . گروه شش و هشت : داریوش با کیوان و افشین گروه شش و هشت را تشکیل دادند، ترانه های (شیطنت، چه خوبه آدم همیشه و یاد اون روزهای شاد) مربوط به این گروه می باشد . بهانه هاي استقلال طلبي و فعاليت فردي و تمايل به کسب عنوان و اشتهار به عنوان يک خواننده ي منفرد, دلايل جدايي از گروه سه نفره به دنبال داشت.( لازم به ذکر است که کيوان و افشين همواره به عنوان گروه ۲ نفره به فعاليت خود ادامه دادند.) پس از جدايي از گروه ۳ نفره که به سبک ۶/۸ مي خوانندند, داريوش شروع به خواندن ترانه هاي ملايم تر کرد, که در اين ميان ترانه ي " به من نگو دوست دارم " متولد شد و به شکلي بي سابقه و دور از ميزان تصور و انتظار, ميان مردم گل کرد و پس از آن داريوش به عنوان يک خوانده ي جوان, موفق به کسب هويت شد! زندان : داریوش در سال 1351 زمانی که 22 ساله بود به خاطر خوندن ترانه های (بوی گندم، بن بست، جنگل، علی کنکوری و خونه) باعث بر انگیخته شدن خشم نظام شاهنشاهی شد و به زندان قصر افتاد ساواک برای مدتی بدجوری پاپیچش شد و در سن 23 سالگی دوباره به زندان اوین افتاد برای داریوش قابل قبول نبود که به خاطر یک سری آهنگ و ترانه باید مورد باز پرسی قرار گیرد . داریوش به خاطر خوندن این ترانه ها 2 سال و 2 ماه در زندان بود که 6 ماه را در سلول انفرادی سپری کرد . داریوش علت محبوبیت خود را چنین بیان میکند : سعی کردم خودم باشم، صادق باشم، سعی کردم با مردم رو راست باشم، و این همان رازی است که می تواند هرکس را در قلب های مردم جای دهد اسید پاشی : پاشیدن اسید روی داریوش هنرمند محبوب ایران مدتی تیتر اصلی روزنامه ها و مجلات شده بود داریوش در این باره چنین می گوید : یادمه روی صحنه بودم و داشتم ترانه ی نفرین نامه رو می خوندم که یک دفعه احساس کردم که صورتم گرم شده بعد که متوجه شدم دیدم زنی با یک لیوان آبجو خوری روی صورتم اسید پاشیده خوشبختانه در مجاورت با هوا خاصیت اسید کم شده و آسیب جدی بر من وارد نشد، نمی دونم این عشق بود، نفرت بود، چی بود که این زن رو مجبور به این کار کرد. بازیگری : داریوش در هنر بازیگری سینما نیز فعالیتی هر چند کم اما ماندگار داشته و در این میان صدای او زینت بخش بسیاری از فیلمها ی آن دوران بوده و در بسیاری از مواقع آهنگهای او از خود فیلم ماندگار تر شده است . یاران...1353 فریاد زیر آب.....1356 داريوش ترانه ي زندوني , که جزو ترانه هاي سياسي او به شمار ميآيد, را براي فيلم گذر اکبر و زهره را براي فيلم رهايي خواند. مهاجرت : پس از انقلاب دیگر عرصه ای برای داریوش و هنرش نبود . البته او بخاطر معالجه صدمات ناشی از اسید پاشی به خارج از ایران رفته بود و در زمان انقلاب در ایران حضور نداشت . پس از آن نیز به ایران بازنگشت . و در مهر ماه ۱۳۵۷ (۱۹۷۸) به انگلستان و به شهر برموس نقل مکان کرد و پس از دوسال اقامت در آنجا به دعوت احمد محمود عازم آمریکا شد. او سالها به همراه همسر دومش (فیروزه که خیلی هم او را دوست داشت ) و دخترش ( بیتا ) در ایالت کالیفرنیا امریکا زندگی کرد. جالب است بدانید داریوش سه بار ازدواج کرده اما به گفته خودش تنها یک بار عاشق شده و آن هم مربوط می شود به زمان جوانی او و پیش از انقلاب که دختر مورد علاقه اش در حادثه رانندگی از بین می رود و ترانه (شقایق) را در غم او می خواند و باز هم به گفته خودش هر بار که این ترانه را اجرا می کند با تمام وجود می خواند اما هیچ گاه نتوانسته مثل بار اول بخواند . به هر حال داریوش در حال حاضر به همراه همسر سومش ( ونوس ) در فرانسه و در منطقه ای از پاریس زندگی میکند . اما تقریبا هر ماه برای دیدن دخترش بیتا ( که پیش مادرش فیروزه زندگی میکند ) به لس آنجلس سفر میکند . اعتیاد : در دهه پنجاه خورشیدی با اسید پاشی به داریوش , وی مدتی در بیمارستان بستری شد. برای کاهش درد به وی مرفین داده می‌شد و تکرار این کار باعث شد تا وی گرفتار اعتیاد به مواد مخدر شود. به گفته خود داریوش تا قبل از این ماجرا آشنایی وی با مواد مخدر اندک بوده است. پس از سال‌ها اعتیاد وی سرانجام تصمیم به ترک می‌گیرد و به کمک متخصصان موفق می‌شود اعتیاد را ترک کند. سال 2000 : داریوش کارش را ادامه داد تا اینکه از 2000 گفت سال 2000 سالی که همه از همهمه های یکی شدن به من شدن روی می آوردند . ترانه سال 2000 که در آن زمان برای مردم غیر باور و همه زیر لب می گفتند: داریوش از چه میگوید...؟ از سقوط، از فرار، از شکفتن فلز آری غیر باور بود در زمانی که اوج محبت بود از سال 2000 بگویی، آری به شب های پر از قصه رسیدیم به سال 2000 وقتی که سال میلادی داشت ورق می خورد، بودند کسانی که ترانه 2000 را زمزمه میکردند آن لحظه بر داریوش چه گذشت ...؟ اما بر خلاف تصور سال2000میلادی برای داریوش شروعی دوباره بود، بهتر بگویم تولدی دوباره داریوش در این سال توانست از دست اعتیاد خلاص شود، بیماری که چندین سال دامن گیر او بود اعتیاد بیماری که امروزه دامن گیر جامعه ما شده، در مورد اعتیاد سخن گفتن زیاد است از سال 2000 داریوش دامنه ی فعالیت خود را وسیع تر نموده و به حمایت از هموطنان دردمندش، که از بیماری اعتیاد رنج می بردند، سازمان مرکز بهبودی ایرانیان را، همراه یاران دیگرش تأسیس نمو د. با پایه گذاری بنیاد آینه و عضویت در سازمان عفو بین الملل، فعالیت های اجتماعی او گسترده تر گردید . او در این راستا می کوشد تا با پیام بهبودی و ارائه آگاهی، پیشگیریی و مبارزه با همه آسیب های اجتماعی، بخصوص بیماری اعتیاد، فضایی سالم برای هموطنان در آتش نشسته سرزمینش بوجود آورد . گفته می‌شود از زمان تأسیس بنیاد آینه تاکنون نزدیک به ۴۰ هزار نفر ترک اعتیاد کرده‌اند. داریوش تصمیم به گسترش کار خود می گیرد و برنامه آینه را در تلویزیون های 24 ساعته ادامه می دهد وی همچنین در همایش‌ها و کنفرانس‌های متعدد ترک اعتیاد شرکت کرده است. جوایز و افتخارات : جایزه سیمون و رونالد رایت بابت حمایت از حقوق اقلیت سال ۲۰۰۵ - نشان صلح در فستیوال فیلم، موسیقی و رسانه‌های تصویری بحرین – جایزه بین‌المللی شر به خاطر فعالیت های پیوسته در ارتباط با اعتیاد و معضلات اجتماعی آلبومها: صدایم کن به من نگو دوستت دارم بن بست سال ۲۰۰۰ نیستی نفرین نامه جنگل چشم من پرنده مهاجر فریاد زیر آب ندیم نازنین معشوق همین جاست سفره سین مسبب نون و پنیر و سبزی زندونی بچه‌های ایران آشفته بازار امان از... آهای مردم دنیا گل بیتا رومی دوباره می‌سازمت وطن راه من معجزه خاموش دنیای این روزای من انسان معشوق همین جاست ۲

امروزه به از کامپیوتر در هر زمینه شغلی می توان استفاده کرد. با توجه به گستردگی نرم افزارها و افزایش شرکت های برنامه نویسی که در زمینه تولید نرم افزار های کاربردی فعالیت می کنند اکثر نیازهای کاربران برطرف می شود. آهنگ سازی یکی از آن دسته کارهایی می باشد که هم می تواند جنبه شغلی و درآمد زایی داشته باشد و هم می تواند برای سرگرمی شخصی به صورت تفریحی باشد. با وجود کامپیوتر در هر خانه ای و متنوع بودن نرم افزار های ساخت آهنگ امروزه بسیاری از کاربران در محل زندگی خود اقدام به ساخت آهنگ و حتی خوانندگی می کنند که گاهاً با پخش آهنگ های خود طرفداران زیادی نیز پیدا می کنند ، مانند خوانندگان شعر های رپ فارسی. در این مطلب یکی از مشهورترین و پر امکانات ترین نرم افزارهای شاخت آهنگ را به شما معرفی می کنیم. Software Songtrix Gold نام نرم افزاری از کمپانی معروف ChordWizard می باشد که در زمینه ساخت و ویرایش آهنگ از شهرت و محبوبیت زیادی میان کاربران این دسته از برنامه ها قرار دارد. این نرم افزار از امکانات زیادی در زمینه صداگذاری ، میکس ، ویرایش و ترکیب آهنگ ها و ... برخوردار می باشد. به کمک این نرم افزار امکان ایجاد تغییرات صدایی و افکت گذاری بر روی صداهای خواننده نیز موجود است. افکت هایی مانند لیزری کردن صدا ، زیر و بم کردن صدا و ... . از ویژگی های مهم و اصلی این نرم افزار می توان به موارد زیر اشاره کرد: - عملیات پردازش بر روی فایل های صوتی همانند قطع صدا ، معکوس کردن آهنگ ، حذف قسمت های مورد نظر و ... - افکت گذاری بر روی صدا به کمک پلاگین های مختلف. مانند صدای لیزری ، رادیویی ، اضافه کردن صدای همسرایان مجازی و ... . - افزودن افکت های خود کار توسط برنامه به آهنگ در صورت نیاز - قابلیت ویرایش کلیه فایل های صوتی - توانایی ضبط صدا بر روی آهنگ به صورت مستقیم از طریق میکروفون - دارای نمونه های مختلف پخش برای افکت ها و همچنین شنیدن تغییرات انجام شده بر روی آهنگ قبل از ذخیره سازی - توانایی اعمال تغییرات بر روی فایل های تصویری - و صدها ویژگی دیگر [h=2] دانلود[/h] لینک دانلود مستقیم : [Hidden Content] سرور FileServe : [Hidden Content] پسورد : [Hidden Content]

واقعا الان همون یه یوزر هم به زور یافت میشود اونایی که با چند تا یوزر فعالیت میکنن دیگه چه دل خجسته ای دارن من یه زمانی دوس داشتم کسایی که با یه یوزر دیگه میان اسمشونو تو یه تاپیک اعلام کنید همه بدونن که بازیچه دست آدمای مریض نشن ولی خب الان که انجمن خیلی خلوت شده دیگه مهم نیس زیاد

یک گزارش افشاگرانه درباره پول‌های هنگفتی که در چرخه کنسرت‌های داخلی رد و بدل می‌شود شبی 50 تا 60 میلیون سود ناقابل! کنسرت رفتن این روزها علاوه بر ورود به سبد تفریحی و رفاهی خانواده‌های ایرانی، آرام‌آرام به یکی از پرطرفدارترین صنعت‌ها در بین تهیه‌کننده‌ها و مدیران مالی موسسات غول‌پیکر تبدیل شده و بسیاری را بر آن داشته که وارد چرخه کنسرت‌گذاری شده و سودهای آنچنانی به جیب بزنند. نبود نظارت درست بر چرخه اقتصادی و مراودات مالی کنسرت‌گذاران و از همه مهم‌تر، تغییرات پی‌درپی مدیران ارشد موسیقی در کشور، باعث شده بخش اعظمی از منابع مالی صنعت موسیقی، در اختیار افرادی باشد که در برنامه‌هایی که به عنوان تهیه‌کننده برگزار می‌کنند، توجه به بخش‌های فرهنگی و آموزشی، از اولویت‌های آخر آنها به حساب بیاید. افرادی که معمولاً سعی‌شان بر این است که برنامه‌هایشان را در سطحی یکنواخت برگزار کنند و در مقایسه بین کنسرت دو سال متوالی آنها، تقریباً هیچ اتفاق جدیدی را نمی‌توان یافت و تنها عدهٔ قلیلی از مدیران برنامه‌گذار هستند که با توجه به شناخت قبلی و اعتباری که از آنها در ذهن اهالی موسیقی مانده، با وارد کردن تکنولوژی‌ها و استاندارهای جدید، سعی در برگزاری برنامه‌ای متفاوت دارند که البته تعداد آنها در مقایسه با اکثریت کنسرت‌های تکراری و خسته‌کننده، قابل مقایسه نیست. درحالی‌که در بیشتر نقاط دنیا، مخاطبان با هر توان مالی می‌توانند موسیقی زنده را از نزدیک تماشا کنند و لذت ببرند، در ایران رفتن به کنسرت، به یک تفریح لوکس فرهنگی تبدیل شده است. در این گزارش قرار نیست با صحبت پیرامون گرانی بلیت‌ها، روی یک کلیشه اصرار کنیم. بلکه قصد ما، بررسی کنسرت از جنبهٔ اقتصادی و توجیه مالی به مثابهٔ یک تجارت فرهنگی است. آیا برگزاری کنسرت با توجه به طیف محدود مخاطبی که دارد، برای کنسرت‌گزاران در ایران به صرفه است؟ آیا کارکرد مالی شرکت‌های موسیقی بر پایهٔ برگزاری کنسرت است و می‌توانند از این راه سودی به دست بیاورند که گردش مالی‌شان را تقویت کند؟ بهره‌ای که کنسرت‌گزار به ازای هر سانس می‌برد، چقدر است؟ (در گزارش پیش رو، اعداد و مبالغی که اعلام می‌شود به‌صورت میانگین مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین کنسرت‌های برگزار شده در پایتخت مبنا قرار داده شده، نه کنسرت‌های برگزار شده در شهرستان‌ها. به دلیل پرمخاطب‌تر بودن کنسرت‌های پاپ به نسبت کنسرت‌های بی‌کلام، تلفیقی، سنتی و... در این گزارش، تمرکز اصلی روی کنسرت‌های پاپ است). * * * نقبی به گذشته موسیقی پاپ در ایران از نیمه‌های دههٔ ۷۰ رنگ و بوی جدی به خود گرفت. «خشایار اعتمادی»، «سعید شهروز»، «شادمهر عقیلی»، دکتر «محمد اصفهانی» و گروه «آریان» از جمله هنرمندانی بودند که در کنار ارائهٔ آثار خود، آغازگر فصل جدیدی از کنسرت‌های موسیقی بودند. تا پیش از سال‌های 76 یا 77 اغلب اجراهای زندهٔ موسیقی صرفاً به جمع‌ها و جشن‌های ارگان‌های دولتی یا سالن‌های کوچک مربوط می‌شد؛ دورانی که حتی در مراسم این‌چنینی، اجرای پلی‌بک بیشتر از اجرای زنده خواهان داشت تا ارگان برگزارکنندهٔ مراسم، ریسکی به جان نخرد. به مرور و با ورود خواننده‌های جدید به حوزهٔ پاپ و تغییر نیازهای مخاطبان موسیقی، نگاه نسبت به کنسرت نیز جدی‌تر شد. انقلاب در موسیقی با اینکه کنسرت‌ها از سال‌ها قبل، هر از گاهی برگزار می‌شد و تعداد معدودی مخاطب خاص هم داشت، اما از اواخر سال ۸۷ بود که اجرای زنده، به صحنهٔ رقابت خواننده‌ها و گروه‌های موسیقی و تهیه‌کننده‌ها تبدیل شد. شروع فعالیت وب‌سایت‌ها و رسانه‌های مستقل موسیقی و موج اطلاع‌رسانی درست و صحیح درباره این هنر باعث شد که نسل جدید دوستداران موسیقی در کشور، دلزده از هنرمندان لس‌آنجلسی (که دیگر نه از لحاظ حسی و نه به لحاظ جهان‌بینی و دغدغه‌های اجتماعی و احساسی، قادر به برقراری ارتباط با مخاطب نسل جدید نبودند)، سراغ چهره‌های داخلی بروند. چهره‌هایی که عمدتاً از زیرزمین بیرون آمده بودند و حالا دیگر آرام‌آرام به صورت رسمی در بازار داخلی فعالیت می‌کردند. استقبال عمومی از آن‌ها طوری بود که قطعاً یک خواننده پاپ در آن سال‌ها به اندازهٔ یک فوق‌ستارهٔ فوتبال محبوبیت داشت، اما نبود تهیه‌کننده‌ها و شرکت‌های رسمی برای فعالیت‌های رسمی در این حوزه، معضل بزرگ این دوره بود. «لاله‌زار» دیگر «لاله‌زار» سابق نبود و حالا ویترین‌های «لوسترفروشی» جایگزین فروشگاه‌های متعدد موسیقی شده بودند و تک‌وتوک تهیه‌کننده‌های لاله‌زاری هم که توانسته بودند از بحران آن دوره (شکست مالی و تجاری صنعت موسیقی) جان سالم به در ببرند، در سطح شهر پراکنده شده بودند. حالا دیگر کنسرت، از وظایف مهم تهیه‌کننده‌هایی بود که تا پیش از این با تولید و توزیع آلبوم‌های موسیقی ارتزاق می‌کردند. از این سال به بعد، دیگر اجرای زنده به عنوان یکی از ملاک‌های سنجش خوانندگان در دستور کار مخاطبان و منتقدان قرار گرفت و هنرمندان در جهت ارتقای سطح کیفی کنسرت‌های خود گام برداشتند. مفهومی جدید: کنسرت‌گذاری از همین سال به بعد، شرکت‌ها و تهیه‌کننده‌های موسیقی، شاخهٔ برگزاری کنسرت را در کنار تولید و توزیع قرار دادند. همین اتفاق و عرضهٔ محصولی به نام «کنسرت» به مخاطبانی که سال‌ها در انتظار اجرای زنده بودند، اقتصاد موسیقی را به طور کل دچار تحول کرد. تقاضا از طرف مخاطبان تشنه به قدری زیاد بود که بازدهی‌های کلان مالی در عرصه کنسرت‌ها به وجود آمد. همین سوددهی‌ها، بوی پول را به مشام خیلی‌ها رساند و برخی افراد حقیقی یا حقوقی تمام تمرکز خود را بر برگزاری کنسرت معطوف کردند. یعنی کار اصلیشان کنسرت‌گزاری شد. حالا دیگر، کنسرت، صرفاً یک کار فرهنگی برای به دست آوردن دل مخاطبِ محروم از اجرای زنده نبود. کنسرت، خود پول بود. سرمایه‌گذاری کلانی که در کمتر از 6 ماه چندین و چندبرابر سوددهی داشت و عدم نظارت درست و اصولی در این عرصه هم باعث شد «کنسرت‌گزار»‌ها، رشدی قارچ‌گونه داشته باشند... کنسرت‌گزارانی که معدود چهره‌هایی با رزومه و سبقه فرهنگی قبلی در بینشان دیده می‌شد و عمدتاً تاجرانی بودند که حالا فقط اسم تجارتشان را از بازار آهن و مس و صادرات و واردات پارچه و چای، به «فعالیت فرهنگی» تغییر داده بودند. قیمت بلیت‌ها قیمت بلیت‌های کنسرت در ایران در کل، تابع هیچ قاعده یا قانون خاصی نیست. به دلیل اینکه هر سال قیمت‌ها رو به افزایش و قیمت بلیت‌ها در هر سالن برای کنسرت هر خواننده متغیر است. از سوی دیگر، در حوزهٔ موسیقیِ اصیل ایرانی شاهد هستیم که تخفیفات ویژه‌ای برای کنسرت‌گزاران در نظر گرفته می‌شود، اما قیمتِ بلیت کنسرت‌های موسیقی سنتی از کنسرت‌های پاپ هم بالاتر است تا نبود یک برنامه و قانون ثابت در این حوزه به خوبی احساس شود. قیمت بلیت‌های یک کنسرت پاپ در «سالن میلاد نمایشگاه» یا «برج میلاد» بین ۳۰ تا ۱۰۰ هزار تومان است، یعنی عددهای ۴۰، ۴۵، ۵۵ و ۶۰ هزارتومان و... نیز در رنج قیمت‌ها وجود دارد. با یک میانگین‌گیری به رقم میانگین ۶۵ هزار تومان می‌رسیم. کنسرت‌های موسیقی سنتی نیز قیمت‌های ۲۵ تا ۱۲۰ هزار تومان دارند که باز میانگین‌شان، عدد ۶۵ هزار تومان می‌شود. اگر یک کنسرت با سالن پر برگزار شود، می‌توان با ضرب عدد ۶۵ هزار در تعداد صندلی‌های این دو سالن به میانگینی از کل مبلغ دریافتی از مخاطبان یک کنسرت در یک سانس دست پیدا کنیم. این مبلغ بدون کسر هزینه‌ها و سایر موارد است. در این جدول می‌توان رقم خالص دریافتی از مخاطبان یک کنسرت را بدون کسر سایر هزینه‌ها دید: سالن / ظرفیت (تعداد صندلی) / رقم (با میانگین 65 هزار تومان) برای یک سانس از یک شب اجرا: - میلاد نمایشگاه بین‌المللی / ۲۱۰۰ صندلی / ۱۳۶۵۰۰۰۰۰ تومان. - مرکز همایش‌های برج میلاد / ۱۷۰۰ صندلی / ۱۱۰۵۰۰۰۰۰ تومان. - اریکه ایرانیان / ۸۰۰ صندلی / ۵۲۰۰۰۰۰۰ تومان. - ایوان شمس / ۳۵۰ صندلی / ۲۲۷۵۰۰۰۰ تومان. - فارابی / ۲۶۰ صندلی / ۱۶۹۰۰۰۰۰ تومان. - تالار وحدت /۹۰۰ صندلی /۵۸۵۰۰۰۰۰ تومان. سالن‌ها در آغاز، سالن «میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران» پایگاه اصلی برگزاری کنسرت‌های بزرگ موسیقی نسل جدید بود. سپس مجموعهٔ «اریکهٔ ایرانیان» (که متعلق به بخش خصوصی بود) به بهره‌برداری رسید. «کنسرت هال» اریکهٔ ایرانیان با گنجایش ۸۰۰ نفر از گروه‌های موسیقی پاپ و سایر ژانرها پذیرایی می‌کرد و تبدیل به پاتوق موسیقی‌دوستان شد. مدتی بعد مرکز همایش‌های «برج میلاد تهران» با گنجایش ۱۷۰۰ نفر افتتاح شد. گشایش سالن برج میلاد تحول چشمگیری در اجراهای زنده به وجود آورد. زیرا در ساخت آن سعی شده بود استانداردهای لازم برای برگزاری یک کنسرت زنده تا حدودی رعایت شود. سالن میلاد نمایشگاه با گنجایش حدوداً ۲۱۰۰ نفر، بیشتر مورد توجه کنسرت‌گزاران قرار گرفت و اریکهٔ ایرانیان کم‌کم از چشم مخاطبان افتاد. زیرا دو سالن اولی می‌توانستند در هر سانس پذیرای جمع بیشتری از مخاطبان باشند. در این بین شهرداری تهران، مدتی رویکرد تمرکززدایی از سالن‌های کنسرت را پیگیری کرد تا اجراهای زنده موسیقی به فرهنگسراها نیز راه پیدا کند. این سیاست، در نگاه اول منطقی به نظر می‌رسید. اما با استقبال چندانی مواجه نشد و فقط تالارهایی نظیر «ایوان شمس» یا «فارابی» دانشگاه هنر توانستند از جمع‌های کوچک‌تر گروه‌ها و مخاطبان موسیقی استقبال کنند. البته تالار وحدت نیز بیشتر میزبان کنسرت‌های موسیقی سنتی بوده است. به گفتهٔ یکی از کنسرت‌گزاران (که ترجیح داد نامش محفوظ بماند) هزینهٔ هر شب اجاره سالن‌های برج میلاد و میلاد نمایشگاه چیزی حدود ۴۰ میلیون تومان است. وی با بیان اینکه این دو سالن، هزینه‌ای برای پارکینگ از شرکت‌ها دریافت نمی‌کنند، اضافه می‌کند: «نور و صدا روی رقم سالن‌ها حساب می‌شود، اما معمولا نوری که روی استیج وجود دارد، کافی نیست و ما برای اینکه بتوانیم سطح نور روی استیج را به سطح قابل‌قبول و استانداردی برسانیم، مجبوریم از نورهای مکمل روی استیج استفاده کنیم که این موضوع هم برایمان ۱/۵میلیون تومان هزینه دربر دارد.». او ادامه می‌دهد: «اتفاق عجیب دیگری که در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی رخ می‌دهد این است که به جز دریافت هزینهٔ اجارهٔ سالن، تمام صندلی‌های ردیف چهار سالن (در هر دو سانس) در اختیار مدیران سالن است و شرکت حق فروش بلیت‌های این ردیف را ندارد.». این ردیف سالن میلاد نمایشگاه، ۵۷ صندلی دارد که با ضرب این عدد در رقم متوسط ۶۵ هزار تومان به رقم حدود ۳ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان می‌رسیم که در اصل باید از هزینهٔ دریافتی از مخاطبان این سالن در هر سانس کسر کنیم. نور، صدا، اماکن، حفاظت فیزیکی و هزینه‌های جانبی و... یک تهیه‌کننده برای برگزاری کنسرت باید سیکل اداری مشخصی طی کند. درخواست برگزاری کنسرت، نامهٔ تاییدیه سالن برای برگزاری کنسرت، فرم‌های تعهد خواننده و تهیه‌کننده و سرپرست و لیست قطعات باید به دفتر موسیقی ارائه شود. در همین زمان باید موافقت‌های لازم از ادارهٔ اماکن و یگان حفاظت فیزیکی ناجا اخذ شود و در نهایت، تمام این موارد به برگهٔ مجوز کنسرت تبدیل می‌شود. در طول این مراحل، مهم‌ترین هزینه‌ای که تهیه‌کننده پرداخت می‌کند، مربوط به پیش‌پرداخت سالن است. زیرا سالن‌ها پس از دریافت پیش‌پرداخت، نامهٔ تأیید برگزاری را صادر می‌کنند. به ازای سیکل اداری و نامه‌نگاری‌های مربوط در دفتر موسیقی یا حراست، پرداختی وجود ندارد. عقد قرارداد با یگان حفاظت فیزیکی ناجا و پرداخت به ادارهٔ اماکن بعد از این مراحل قرار دارد. هزینه‌های مربوط به سیستم صوتی و نورپردازی و تجهیزات و تکنسین‌های مربوط به آن‌ها هر کدام حدود ۲ میلیون تومان برای هر سانس می‌شود و پرداختی به ادارهٔ اماکن نیز از این هم بیشتر است. مدیر اجرایی یکی از شرکت‌های برگزاری کنسرت در این باره می‌گوید: «شاید جالب باشد بدانید ما برای برگزاری هر سانس کنسرت در سالن‌های تهران چیزی حدود 3/5 تا 4 میلیون تومان به ادارهٔ اماکن پرداخت می‌کنیم.» هزینهٔ دریافتی سالن‌های فوق برای یک شب اجرا چیزی حدود 30 تا 40 میلیون تومان است و مبلغ دریافتی سالن‌ها نوسان دارد. اگر شخص یا گروهی بخواهند صرفاً از خود سالن بهره‌برداری کنند، هزینه‌ای از مقدار مشخص شده را پرداخت می‌کنند. اما استفاده از امکانات بک‌استیج یا LED و... به اجارهٔ اولیه سالن اضافه می‌شود که به همان رقم بین 30 تا 40 میلیون تومان می‌رسد. البته هزینه‌های برگزاری کنسرت برای گروه‌های پاپ و سنتی متفاوت است و بررسی ما بیشتر در حوزهٔ پاپ است. زیرا کنسرت‌های موسیقی سنتی با ارکستر بزرگ برگزار می‌شود و هزینه‌ها مربوط به تمرین یا سیستم‌های صوتی آن‌ها متفاوت است. تبلیغات و بلیت‌فروشی برای برگزاری هر کنسرت، قطعاً باید تبلیغات اصولی و از طریق پایگاه‌های قانونی انجام شود. در حال حاضر سایت «موسیقی ما» به عنوان تنها سایت رسمی حوزهٔ موسیقی کشور که با مجوز وزارت ارشاد فعالیت می‌کند و روزنامهٔ «همشهری» به عنوان اصلی‌ترین مرجع تبلیغ کنسرت‌ها شناخته می‌شوند. هزینهٔ تبلیغات در سایت «موسیقی ما» با توجه به اندازهٔ بَنر و جایگاه آن،ماهانه بین 1 تا 3 میلیون تومان است. در روزنامهٔ همشهری نیز با توجه به همین شرایط، روزانه مبلغی بین 1/5 تا 4 میلیون تومان اخذ می‌شود. سایت‌های اینترنتی و فروشگاه‌های فرهنگی که وظیفهٔ فروش بلیت را بر عهده دارند با توجه به میزان بلیتی که به فروش می‌رسانند، درصدی را به عنوان حق‌الزحمه اخذ می‌کنند. این رقم شامل 5 تا 7 درصد رقم بلیت است. آن‌ها ظرف مدت 24 ساعت پس از پایان برنامه، باقی‌ماندهٔ درآمد از فروش بلیت را به تهیه‌کننده ارائه می‌کنند. خواننده‌ها و گروه‌های موسیقی خواننده‌ها و ارکستر آن‌ها برای هر شب اجرای زنده مبالغ متفاوتی را دریافت می‌کنند و این مقدار به توافق میان آن‌ها و تهیه‌کننده و قراردادی که دارند، مربوط می‌شود. عوامل متعددی در نوسان این مبلغ دخیل است، ولی گروه‌های موسیقی برای هر سانس مبلغی بین 20 تا 30 میلیون تومان را دریافت می‌کنند. در اصل می‌توان برای یک شب اجرا، عدد تقریبی 50 میلیون تومان را در نظر گرفت که این مبلغ به خواننده و نوازنده‌ها و نوازنده‌های مهمان احتمالی اختصاص پیدا می‌کند. هر چند به گفتهٔ یکی از دست‌اندرکاران برگزاری کنسرت (که خواست نامش فاش نشود) خوانندگانی هم هستند که رقمی بین 35 تا 43-42 میلیون تومان بابت هر سانس اجرا دریافت می‌کنند و البته برعکس خواننده‌ و گروه‌هایی که خیلی کمتر از این حرف‌ها پول می‌خواهند. نوع پرداخت به گروه‌های موسیقی دو حالت دارد؛ اول اینکه اگر تهیه‌کنندهٔ کنسرت به صورت مستقیم با گروه موسیقی و خواننده قرارداد داشته باشد که پس از اجرا و طبق توافق هزینه‌های مربوط پرداخت می‌شود. اما در بعضی موارد گروه با یک شرکت طرف قرارداد است و تهیه‌کننده این فرصت بهره‌برداری را از آن شرکت مطالبه می‌کند. در حالت دوم، عرف و روال معمول بین تهیه‌کننده‌ها به این صورت است که تمامی هزینه‌ها قبل از اجرا تسویه می‌شود. این مساله، در زمینهٔ سالن‌ها نیز مصداق دارد، زیرا اغلب سالن‌ها پیش از برنامه، هزینه‌ها را تسویه می‌کنند، اما امکان جابه‌جایی زمان تسویه با سالن نیز تحت شرایط خاصی وجود دارد. چیزی می‌ماسد؟ تا اینجا برخی از هزینه‌های یک کنسرت موسیقی و میزان درآمد کلی از بلیت‌فروشی در بهترین شرایط مورد بررسی قرار گرفته است. این‌ها هزینه‌های آشکار یک کنسرت است. جدول زیر، سود حاصل از برگزاری یک سانس کنسرت در سالن برج میلاد را به عنوان نمونه نشان می‌دهد: هزینه / توضیحات: - ۲۰میلیون تومان: هزینهٔ هر شب اجاره سالن، ۴۰ میلیون تومان است که اصولاً در هر شب، دو سانس برگزار می‌شود / این رقم بسته به برخی شرایط متغیر است. برخی روابط کاری در اکثر اوقات باعث بالا و پایین شدن این رقم می‌شود. - ۳/۵ تا ۴/۵ میلیون تومان: ادارهٔ اماکن / این هزینه جدای هزینه شب اجرا از قبیل خدمات و شام و سرویس‌دهی به عوامل اداره اماکن است. - ۲/۵ میلیون تومان: نور، تجهیزات، صدا و... - ۳۰ میلیون تومان: گروه و خواننده / این رقم کف ارقام دریافتی خواننده‌ها برای هر سانس اجراست. - ۶ الی ۱۰ میلیون تومان: تبلیغات رسانه‌ای / اعم از «موسیقی ما» و روزنامه همشهری و ارسال پیامک و... جمع کل این رقم در حدود ۶۳ میلیون تومان می‌شود که با کسر آن از رقم ۱۳۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان (طبق جدول قبلی، این عدد، مبلغ دریافتی خالص از بلیت‌فروشی برای یک سانس فول در سالن میلاد است) به رقم ۷۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان می‌رسیم. حالا باید سهم سایت‌های فروش بلیت را هم از این ۷۳ میلیون کسر کنیم. سایت‌ها روی هر بلیت، 5 تا 7 درصد رقم را به عنوان دستمزد می‌گیرند. اگر فرض بگیریم، نصف بلیت‌ها به صورت اینترنتی فروش رفته، مبلغی حدود 3 میلیون هم به عنوان سود برای سایت‌های فروش از این 73 میلیون کسر می‌شود. تا اینجا رقم سود برای کنسرت‌گزار حدود 70 میلیون تومان (برای یک سانس اجرا در برج میلاد) است. البته این در شرایطی است که تمام بلیت‌ها را قابل فروش بدانیم و از طرف دیگر همه بلیت‌ها فروخته شده باشد و البته مهمان‌ها را هم حساب نکرده‌ایم! در هر سانس، چیزی بین 40 تا 50 بلیت غیرقابل فروش برای اهالی رسانه، منتقدان و مهمانان در نظر گرفته می‌شود. هزینه‌های پنهان برگزاری، تبلیغات گسترده‌تر، هزینه‌های تمرین گروه برای اجرا و... همگی رقم سود نهایی برای کنسرت‌گزار را پایین می‌آورند. در شرایط ایده‌آل، با سالنی پر و با خواننده‌ای محبوب و بدون حتی یک بلیت غیرقابل‌فروش و مهمان، سود کنسرت‌گزار روی هر سانس، 60 تا 70 میلیون تومان است. اگرچه در شرایطی واقعی‌تر، اصولاً این رقم به سانسی 30 تا 35 میلیون تومان می‌رسد. باید این موضوع را هم در نظر گرفت که برخی تهیه‌کننده‌هابعضی وقت‌ها هم به خاطر فروش نرفتن بیلتها ضرر می‌کنند که در این صورت معمولا سهم همه اعضا دخیل در کنسرت کم می‌شود تا تهیه‌کننده خیلی هم آسیب نبیند! نظر یک کنسرت‌گزار محمدحسین تفرشی: طبیعتاً کسی مجبور به انجام این کار نیست! «محمدحسین مقدس‌تفرشی» که در کارنامهٔ کاری خود، سابقهٔ برگزاری کنسرت‌های «شهداد روحانی»، «سالار عقیلی»، «مهدی یراحی» و... را دارد در این زمینه می‌گوید: «به نظر من در حوزهٔ موسیقی، کنسرت، یک پروسهٔ کوتاه‌مدت تلقی می‌شود. به خاطر اینکه ما در زمینهٔ تولید آلبوم مدت زمان و هزینهٔ بیشتری را صرف می‌کنیم تا به بازتاب مالی و انتفاع اقتصادی برسیم. عمدتاً هم خطرات بیشتری در این بخش وجود دارد که از جمله می‌توانم به لو رفتن کارها و دانلود و کپی شدن اشاره کنم. متاسفانه هنوز نمی‌توانیم تدبیر خاصی برای این مشکلات بیندیشیم و همیشه شاهد آن‌ها هستیم. به نظر خود من، برگزاری کنسرت موسیقی در پروسهٔ کار هنری موسیقی به نوعی کوتاه‌مدت تلقی می‌شود؛ یعنی پروسه‌ای است که نهایتاً ظرف 5 تا 6 ماه به نتیجه می‌رسد. البته ما قراردادهایی با گروه‌های هنری داریم که یک ساله طرف قرارداد می‌شویم و مبالغی پرداخت می‌شود و تا محقق شدن اجراها و به انتفاع رسیدن، زمان بیشتری می‌برد.» او در پاسخ به این سوال که «آیا برگزاری کنسرت در ایران صرفهٔ اقتصادی دارد یا خیر؟» می‌گوید: «در بحث توجیه‌پذیری و مقرون‌به‌صرفه بودن چنین کاری باید بگویم که بله و باید بی‌شک اینطور باشد. چه من و چه دوستان دیگر اگر بخواهیم اشاره کنیم که این کار انتفاعی ندارد، که دیگر کنسرت برگزار نمی‌کنیم! طبیعتاً کسی مجبور به انجام این کار نیست. برخی کارها با توجه به شرایط موجود و نیازها به جبر است و شخص ناچار است کاری را بپذیرد که نسبت به آن علاقه و سودی ندارد و صرفاً جهت امرار معاش آن کار را انجام می‌دهد. کار موسیقی در وهلهٔ اول به عشق و علاقهٔ کسی که فعالیت می‌کند، بازمی‌گردد و من و سایر دوستانی که بیشتر در حوزهٔ موسیقی ایرانی فعالیت می‌کنیم، دوره‌ای را در حکم شاگردی نوازندگان سازهای ایرانی گذرانده‌ایم. با این موسیقی آشنا می‌شویم و به دلیل علاقه‌ای که بین ما و این سبک به وجود می‌آید، رفته‌رفته وارد حوزه‌های نشر و برگزاری کنسرت می‌شویم. در فضاهای دیگر هم قطعاً علاقه‌ای وجود دارد. از سوی دیگر، این کار احتیاج به سرمایه‌گذاری سنگین دارد و به دلیل متغیرهایی که هر لحظه ممکن است در فضاهای گوناگون رخ بدهد، ریسک‌پذیری بسیار بالایی دارد و برخی مسائل قابل پیش‌بینی نیست. به عنوان مثال از شرایط جوّی گرفته تا شرایط حاکم بر شهر، می‌توانند باعث شوند یک کنسرت موسیقی به طور کل لغو یا جابه‌جا شود. اما برگزاری کنسرت ابتدا به دلیل عشق و علاقه است و دوم به دلیل انتفاع مالی. برگزاری کنسرت اگر به صورت سالم رخ بدهد، می‌تواند برای همه شاخه‌ها اعم از تهیه‌کننده، خواننده، سالن و... انتفاع مالی داشته باشد. برگزاری کنسرت، پروسه‌ای است که باید بابت آن مخاطب‌سنجی شده و بهایی پرداخت شود. ضریبی وجود دارد که ما می‌توانیم پیش‌بینی کنیم یک برنامه با توجه به سرمایه‌گذاری که برایش اتفاق می‌افتد، چقدر می‌تواند بازدهی مالی داشته باشد. این را قاطعانه می‌گویم که همه دوستانی که در حوزهٔ برگزاری کنسرت فعالیت می‌کنند، اگر حرفهٔ آن‌ها تهیه‌کنندگی کنسرت موسیقی باشد و تجربهٔ کافی در این کار را داشته باشند و سنجیده قدم بردارند، قطعا می‌توانند انتفاع ریالی خوبی را ببرند.»

باران...صد بار [Hidden Content]