lothar

قرار گذاشتی که من چشم بذارم و تو قایم شی من اونقدر سرک به همه جا کشیدم که ...... یا تو زمین بازی را گم کردی یا ........ من دیگر دل و دماغ بازی با خدایی چون تو را ندارم

باز دوباره شب است و من باز من هستم و یک رویای شیرین شبانه مشتی سکوت و خیالی به سبکی قاصدکها لحظه ها را بر سینه می فشارم ...... میدانم .... اما باز تو را جستجو می کنم

این روزها پاکی همیشگی را بیشتر از هر زمان دیگری در این خاکستری های روزمره در تو جستجو می کنم می افتم در نور خورشید و سایه ها را همین طور آهسته به بازی می گیرم

آن هنگامی که زیبایی به عشق هدیه شد.... بی گناهی پایان ناپذیر بود مثل گلهای وحشی در دشتی باز ... اما اکنون همه آنها رفته اند و من در تعجبم که چگونه این موسیقی مرا بسوی خود می خواند هر انچه که دوست می داشتم را طوفان با خود برد ومن خودم را در موسیقی گم میکنم در خانه ام

دوستت خواهم داشت ... بیشتر از باران

خیلی وقته که................ خیلی وقته که... ندیدمت اما من ..... خوب میدونم تورو داشتن و حس کردن چقدر لذت بشه

نفسی از اعماق وجود در این روشنایی در این زندگی دراین عشق و منی که با تلخی وشیرینی های روزگار با یادت زمانها را میفروشم دوستت خواهم داشت ..... همیشه

من می توانم بفهمم که تو از کجا آمده بودی.........و به چه چیزی می اندیشیدی اکنون فقط من اینجا هستم با عشقی جامانده از سفر روشن و دست نخورده .....................

آن روز که نگاهم، تو را میان همهمه ها ، در اغوش کشید............ به این فکر نمیکرد که روزی یادت....................... ............................. این گونه تارو پود مرا درنوردد