رفتن به مطلب

music87025

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    12
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط music87025

  1. در نواختن گيتار ناخنهاي شما نقش بسيار مهمي ايفا مي كنند. هر يك از ناخنهاي دست راست شما بايد به اندازه كافي و مناسب بلند باشد تا بتواندصدايي شفاف توليد كند. از طرفي ناخنهاي شما نبايد بيش از حد بلند باشد چرا كه سرعت و قدرت مانور دست راست شما را مختل مي كند. شكل و فرم صحيح ناخنها بسيار اهميت دارد، هر چند ميزان بلندي آنها به راحتي شما در نوازندگي بستگي دارد. بطور متوسط مي توان گفت بلندي ناخنها حدودا بايد بين 1 تا 3 ميلي متر باشد كه اين ميزان بين نوازندگان مختلف متغير است. ميزان بلندي ناخنها در حدي است كه وقتي كف دست راست خود را به طرف صورت مي گيريد به گونه اي كه نوك انگشتان در سطح چشمان شما باشد، ناخنها بايد از نوك انگشتان بيرون زده باشند. با وجود اين كه ميزان بلندي ناخنها در نوازندگان مختلف متفاوت است، بهتر است با طول نسبي 1 تا 1/5 ميلي متر شروع كرده و در آينده همراه با گسترش سطح نوازندگي و متناسب با روش نواختن خاص خود، اين ابعاد را كمي تغيير دهيد. در مورد فرم و شكل ناخنها، رايج ترين شكل براي ناخنها اين است كه انحناي ناخن ها بايد با انحناي سر انگشتانتان يكي باشد. هرگز ناخنها را به حالتي زينتي و به شكل قوس دار به گونه اي كه وسط آن بلند و تيزتر باشد شكل ندهيد زيرا در اين صورت حجم و شفافيت صدا كاهش مي يابد. بهتر است كه ناخنها به يك اندازه بلند نباشند. بهترين حالت بدين گونه است كه ناخن انگشت a بلندتر از بقيه، ناخن انگشت m كوتاهتر از بقيه، ناخن انگشت i حد وسط و ناخن شصت p مي تواند بلند تر از بقيه بوده و حتي به 5 ميلي متر هم برسد. در نهايت بهترين روش براي اندازه گيري ميزان بلندي ناخنها در هنگام نوازندگي به دست خواهد آمد.به دليل رشد روزانه ناخنها بايد مرتبا به آنها رسيدگي كنيد. بهترين روش براي انجام اين كار استفاده از سوهان ناخن بسيار ظريف مي باشد. استفاده از سوهانهاي زبر توصيه نمي گردد زيرا ممكن است به ناخن هاي شما آسيب برساند. در صورتي كه ناخن هاي شما در حين رشد به سمت پايين خم شدند بايد به وسيله سوهان يا با كوتاه كردن قسمتي كه خميده شده جلو اين تغيير شكل نامطلوب را بگيريد زيرا باعث گير كردن سيم زير ناخن هايتان در حين نوازندگي مي شود. اين خميدگي ممكن است در دو طرف و كناره هاي ناخن ها نيز ايجاد شود كه با سوهان مي توانيد اين قسمت از ناخن ها را نيز صاف كنيد. سعي كنيد هر چند روز يكبار عمل سوهان زدن ناخن ها را انجام دهيد تا هيدمواره ناخن هاي شما اندازه ثابتي داشته باشند. به ياد داشته باشيد حتي اگر ضخيم ترين ناخنها را داريد بايستي از آنها به درستي محافظت كنيد. براي افرادي كه ناخنهاي شكننده و نازكي دارند روشهاي گوناگوني توصيه مي شود استفاده از ناخن مصنوعي داراي لايه لاكي بي رنگ با قابليت چسبيدن بر روي ناخنها استفاده از چسب هاي تقويت ناخن(بهتر است براي جلوگيري از خشك شدن ناخن ها در اثر استفاده از اين چسبها هر روز روي ناخن ها را با پاك كننده هاي مخصوص تميز كنيد) حتي اگر ناخن هاي نامناسب از نظر شكل و استحكام داريد مي توانيد با صرف كمي دقت و توجه آنها را به شرايط مطلوب نزديك كنيد. در مورد ناخن هاي دست چپ، بايد همواره كوتاه و سوهان كشيده باشند اما بيش از حد آنها را كوتاه نكنيد چرا كه داشتن مقداركمي ناخن پشتوانه محكمي براي قسمت گوشتي انگشتان شما مي باشد و حركت دست چپ شما را بر روي فينگر برد گيتار راحت تر مي كند (مخصوصا براي اجراي تكنيك لگاتو) در آخر اين نكته را همواره به ياد داشته باشيد كه ناخنها براي يك گيتاريست مثل سوزن گرامافون است. بنابراين به دقت و با حوصله از آنها نگهداري كنيدتا همواره با بالاترين قدرت از توانايي آنها در گيتار نوازي بهره مند شويد.
      • 1
      • Like
  2. music87025

    آموزش تكنيك ها در گيتار كلاسيك

    تكنيك هايي كه مي بينين از تكنيك هاي ضروري گيتار اسپانيش هستن كه توي خيلي از سبك ها كار برد دارن (هر چند كه اكثرشون بيشتر توي گيتار فلامنكو استفاده ميشن) . . . به هر حال اينا جزو اوّلين تكنيك هايي هستن كه توي نوازندگي گيتار بهشون برميخورين و پيشرفتتون در تكنيك هاي پيشرفته و سطوح بالاتر بستگي به تسلّط شما روي اين تكنيك ها داره: » راسگوادو: ضرباتي براي به صدا در اَوردن آكوردها كه به دو صورت رو به پايين و رو به بالا بوده كه به وسيله ي فلش به جهت بالا يا پايين مشخص ميشن و زير هر فلش هم حرف لاتيني نوشته ميشه كه نشون ميده ضربه بايد يا چه انگشتي زده بشه، تو اجراي راسگوادو ها ارزش زماني هر راسگوادو خيلي مهّمه و بايد از ريتم دقيق اونا مطّلع باشين. » راسگوادوي پيوسته: نوعي راسگوادوي چهار تايي كه توسط تكرار i,m,e,a نواخته ميشه. » پيكادو: ضرباتي كه بصورت قاطع و توسط انگشت هاي i,m نواخته ميشن. » آكورد: اجراي هم زمان چند نت كه بوسيله ي ريتم يا راسگوادو انجام ميشه. آكورد ها گستردگي خيلي زيادي دارن، انواع آكوردها شامل مينور، ماژور، آكوردهاي هفتم، شكسته، ديمينيش و . . . ميشن. » گليساندو: تكنيكي براي به صدا درآوردن يك نت بدون استفاده از مضراب زدن. براي اجراي تكنيك بايد انگشت دست چپ رو از محلّ نت قبلي روي محلّ نت جديد سُر بدين. » لگاتو: تكنيكي شبيه به گليساندو با اين تفاوت كه توي يك مجموعه نت فقط براي نت اوّل مضراب ميزنيم و بقيّه نت ها رو با استفاده از دست چپ، با بلند كردن انگشت (براي نت هاي بم تر) يا با كوبيدن انگشت (براي نت هاي زير تر) به صدا در مياريم. » تراندو: ضرباتي اَزاد كه هنگام اجراي آكورد، بين اجراي آكورد و يا بين ملودي توسط سه انگشت i,m,a نواخته ميشن. » اَرپژ: به صدا دراَوردن ترتيبي نت هاي يك اَكورد. اَرپژ ها بستگي به ريتم اَهنگ دارن و هر ريتمي اَرپژ مخصوص خودش رو داره. » استكاتو: مقطعي اجرا كردن نت كه به صورت يك نقطه بالا يا زير نت نوشته ميشه. براي اجراي اين تكنيك بايد از مضراب زني قوي استفاده كنين و به محض مضراب زدن دست چپ رو از دسته ي گيتار بردارين تا صدا در يك لحظه قطع بشه و ادامه نداسته باشه. » استكاتيسمو: تكتيكي مثل استكاتو كه بايد توي اون نت رو مقطعي تر و قوي تر از استكاتو اجرا كنين و به شكل يك سرفلش روي نت نشون داده ميشه. » گلپ: ضربه اي كه با انگشت انگشتري دست راست به بدنه ي گيتار (گليپودير) زده ميشه و توسط يك مربع نشون داده ميشه. گلپ ممكنه به تنهايي يا به همراه ضربه ي رو به پايين شست (اَپوياندو) زده بشه. » اَكلراندو: تكنيكي كه توي اون سرعت اجراي نوازنده به تدريج بيشتر ميشه. » سنكپ: جا به جا كردن ضرب ها با تأكيدهاي معمولي يك موسيقي كه ساختمان ريتميك نرمال رو بهم ميزنه. » اَپوگادو: تكنيكي كه در اون صداي يك اَكورد بلافاصله بعد از بصدا دراومدن بوسيله ي دست چپ يا راست قطع ميشه. زماني كه اَپوگادو رو بوسيله ي دست چپ انجام ميدين بايد انگشت كوچيك دست چپ رو بدون فشار تو عرض سيم ها بگيرين و صداي سيم ها رو قطع كنين.ولي وقت اجراي اَپوگادو با دست راست بايد سريعآ بعد از اجراي اَكورد دست راستتون رو پايينتر اَورده و در عرض سيم ها قرار بدين بطوريكه كف دست و سطح انگشت ها صداي سيم ها رو قطع كنه. اَپوگادو رو با يه كروشه كه بعد از اَكورد تو عرض حامل قرار ميگيره نشون ميدن، عدد 4 روي كروشه به معني اينه كه اَپوگادو با انگشت 4 دست چپ انجام ميشه و حرف R به معني اَپوگادو با دست راسته. اگر چه اين تكنيك ها بيشتر توي گيتار فلامنكو و گيتار كلاسيك كاربرد دارن امّا از اونجايي كه تكنيك هاي پايه محسوب ميشن براي ورود به هر سبكي بايد تقريبآ روي اكثر اين تكنيك ها تسلّط داشت.
      • 2
      • Like
  3. اين جلسه قصد دارم در مورد ضربات پايين به بالا هم بگم ... خوب همونطور كه قطعا ميدونين .. تا الان ما هيچي ياد نداديم!! ... واقعا هم همينه!! ... چون الان با اين كارا شما چيزي براي جلب كردن نظر يه شنونده ندارين ... اين جلسه كه الگوي سوم رو بگم ... جلسه بعد مجموعه اي از الگوها رو با هم (يني همون باخودم!! چون كسي اينجا نيس اصن!! ) .. ميسازيم تا تنوع بيشتري به كار و ريتمها بديم .. و اينكه شما ميتونيد از چند نوع الگو در يك قطعه استفاده كنيد و مثالهاي اون رو براتون تو گيتار پرو تعريف خواهم كرد ... اما در اينجا بريم سراغ مبحث شيرين امروز! ... اين آكوردها رو من براي امروزتون در نظر گرفتم!! .. يكم سردرد خواهيد گرفت با اين الگويي كه خواهم داد تا اين آكوردا رو اجرا كنين ... ولي لازمه .. باور كنين... پس مسكن كنار دستتون بذارين!! ... نكته مهم: نكته اي كه در مورد اجراي ريتم با پيك يادم رفته بگم اينه كه .. پيك رو خشك و سفت نگيرين ... موقع ريتم نواري با پيك كمي پيك رو آزاد بذارين تا تو دستتون يه كوچولو بازي كنه .. اينكار باعث ميشه صدايي دلنشين تر از ضربات حاصل بشه ... اما الگوي امروزمون اينه .. كه قراره باهاش آكرداي بالا رو اجرا كنيم!! .. ساختار آكوردها رو تو پست اولم گفتم براي يادآوري بازم ساختار آكوردهاي ماژور رو اينجا ميگم ... (مبحث فواصل رو خوب ياد بگيريد اگر بلد نيستين يا فراموش كردين) ... فرمول آكوردهاي ماژور X: 1--- 3 ---5 ميدونم كه يادتون بود!! بعد از اينكه با الگوي دوم زديد اين تمرين رو ... من بهتون اين الگو رو ميدم .آمورش گیتار پاپ. تا با اين الگو هم يه تستي بزنين ... اون علامت % كه ميبينين رو هم توضيح دادم تو شكل ديگه ...
  4. music87025

    الگوهاي ديگه در ريتم 4/4 در گيتار پاپ

    امروز الگوهاي ديگه در ريتم 4/4 رو بهتون ميگم ... و بعد تمريني هست.. و بعدش هم ... هيچي ... دوباره تمريني هست! ... اين الگوها رو ببينيد ... شما ميتونين با تركيب اونها در اجراي آكوردها ... ريتم خودتونو متنوع كنيد ... شما ميتونين با ريتم و تغيير در اون با شنونده حرف بزنين و اون هم براي اين تنوع مطمئنا بيشتر لذت خواهد برد! ... در اينجا چند الگو رو ميبينين كه رو اوليش من با بعلاوه (همون „و”) نحوه شمارش رو گفتم ... تو بقيش اين كارو نكردم ... پس خودتون براي خودتون اونا رو بشماريد ... تك تك اين الگو ها رو روي اين آكوردها (كه از چپ به راست مينويسمشون) اجرا كنين .. بعد تركيبي از اين الگوها رو روي اين آكوردا اجرا كنين .. بسته به سليقه خودتون ... مثل مثالي كه در آخر هم فايل MIDI و هم گيتار پروي اونو قرار دادم... 2(A E D E) يادتون نره .. ته هر الگو يه ضربه نت گرد براي اولين آكورد اجرا بشه!!! ... اينم آكورداش اگه كسي يادش رفته ... به همون ترتيب از چپ به راست... لا ماژور .. ر ماژور ... مي ماژور نكته يادتون نره .. پيك رو نرم و ملايم روي سيمها بكشيد ... حركت بازو و آرنج نرم باشه ... حركت دست چپ و گرفتن آكوردها رو بموقع انجام بدين ... پيك رو كمي مايل تر بگيرين نسبت به سيمها ... خيلي خشك و سفت نكشيدش روي سيما ... فك كنم تمرين آخر كمي اون خشكي تمريناي اولي رو داره از ياد ميبره ... كم كم جالب تر هم ميشه!!! ... براي ادامه حتما مبحث فواصل و شمارش در كسر ميزانها رو مرور كنين .. در مطالب بعدي بيشتر نيازتون ميشه شاد زي
      • 1
      • Like
  5. music87025

    رازهاي يادگيري ويولن ايراني

    شما با تلاش و پشتكار و با اين سيستم خيلي زود پيشرفت مي كنيد و نوازنده هاي حرفه اي مي شويد. براي يادگيري ويولن فقط بايد با تمركز و دقت بالا ابتدا هزار بار ! يك تكه از آهنگ را گوش كنيد و در عين حال نت آن را هم داشته باشيد و ۲۰ بار به نت آن توجه كنيد و همراه بانت بنوازيد و سپس آنقدر پيشرفت كنيد كه باورتان هم نشود... اين تكرار گوش دادن باعث مي شود كه مغز با آهنگ احساس راحتي كند و شما با ضمير ناخودآگاه خود ساز بزنيد و موسيقي را درك كنيد. بعد كه به نت آن نگاه مي كنيد، آن را درك و احساس مي كنيد و اين باعث مي شود كه نت خواني شما هم قوي شود.سپس شما نياز به ديدن داريد و اين كه هر تكنيك چگونه اجرا مي شود و يك نفر كه راز آن تكنيك را فاش كند.... بعد شما هم مي توانيد بسيار زيبا و با همان ظرافت كه آن را شنيديد، بنوازيد... اين ها همه را شما مي توانيد در سيستم يادگيري آسان ويولن ايراني پيدا كنيد.... منتظر محصولات جديد در سيستم يادگيري آسان ويولن باشيد... اين سيستم همواره رو به تكامل است و همواره محصولي جديد همراه با ترفندي نو و تازه براي هنرجوياني كه مي خواهند روزي استادان موسيقي ايراني باشند، به همراه دارد. در اين سيستم تمام تلاش رسيدن به كامل ترين شيوه ي يادگيري ويولن براي هنرجويان عزيز است و اين ميسر نيست مگر اين كه شما دوستان هنرجو، نظرات خود را با ما در ميان بگذاريد. بگوييد كه به چه چيزي بيشتر نياز داريد...
  6. music87025

    ويلن و تاريخجه ويولن

    ويولن ساز زهي و آرشه‌اي است. اين ساز كوچك‌ترين عضو سازهاي زهي آرشه‌اي است. براي نواختن معمولاً روي شانه چپ قرار مي‌گيرد و با آرشه كه در دست راست نوازنده‌است نواخته مي‌شود. كوك سيم‌هاي ويولن از زير به بم به ترتيب: مي (سيم اول)، لا (سيم دوم)، ر (سيم سوم)، سل (سيم چهارم). اصوات سيم‌هاي مجاور نسبت به‌يكديگر فاصله پنجم درست را تشكيل مي‌دهند. در اين وسعت صدا ويولن قادر است تمام فواصل كروماتيك و كوچك‌تر از آن را اجرا نمايد. تاريخچه ويولون تاريخچه ويلن در اروپا به قرن 9 ميلادي باز ميگردد.بسياري معتقدند كه ويلن نمونه تكميل شده ساز رباب است. رباب سازي است كه بعدها وقتي به اروپا آورده شد و تغييراتي در آن بوجود آمد به نام ربك در اروپا شهرت گرفت. برخي بر اين باورند كه ساز ويلن متعلق به يك امپراطوري هند در 5000 سال قبل از ميلاد بوده است و برخي ديگر ريشه ان را در افريقا و حتي كشورهاي عربي ميدانند. فرمهاي اوليه داراي سوراخي بودند كه بر روي ساز قرار داشت اما بعد ها اين سوراخ از بدنه ساز ها حذف شدند و اين ساز با چهار سيم سر اغاز ساز ويلن تكامل يافته در سالهاي اينده شد. در اروپا از قرن ۱۱ به بعد ساز ويلن به صورت تكامل يافته ديده مي‌شود. پيشينهٔ ساز از اولين سازندگان ويلن مي‌توان به گاسپارو برتولوني ايتاليايي نام برد ، كه در برخي موارد وي را مختراع اين ساز مي‌دانند. از شاگردان مشهور گاسپارو برتولوني آندره آماتي بود كه او هم بهترين سازنده ويولن در سطح جهان يعني آنتونيو استراديواري ايتاليايي را پرورش داد. تا كنون كسي در جهان پيدا نشده كه نه تنها بتواند هنر او را تكميل نمايد بلكه قادر نبوده ويولني بسازد كه از حيث زيبايي و صوت بتواند با ويولن‌هاي آنتونيو استراديواريوس برابري نمايد. جلا و ظاهر خوش ويولن استراديواريوس چيزي در حد كيفيت خورشيد كه روي پوست ابريشمي تابيده باشد است و هم چنين نرمي و لطافت خاص و منحصر به فرد يا مي‌توان گفت پختگي. يكي از كارهاي استراديواريوس ايجاد ويولن كنسرت است كه با طنين نيرومند خود در كنسرتها مقام ارجمند دارد و موسيقي بيشتر از اين لحاظ مديون استراديواريوس مي‌باشد. تاكنون بيش از سه سده از اختراع اولين نمونه ويولن توسط گاسپارو برتولوني ميگذرد و در اين مدت با وجودي كه كشفيات جديدي در علوم فيزيك و شيمي نموده‌اند نه تنها نتوانسته‌اند در ساختمان ويولن تغييري بدهند بلكه از رموز كار سازندگان قديم نيز چيزي درك نكرده‌اند. بخش‌هاي ويولون اين ساز از ۵۸ قطعه مختلف ساخته مي‌شود.وزن آن در حدود ۴۰۰ گرم مي‌باشد. ويلن از بخش هاي زير تشكيل شده است : •آرشه: يا كمان تركه‌اي چوبي است كه رشته‌هاي موي دم اسب در طول آن كشيده شده و به دو سر آن ثابت شده‌است. •جعبه طنيني (جعبه ريزونانس): جعبه‌اي است كه از سه بخش صفحه روئي ، صفحه زيرين و زوارهاي دور تشكيل شده است. گريف ،خرك و سيم گير در اين ساز از جنس چوب آبنوس ( به دليل استحكام بيشتر)مي باشد. •دسته يا گردن: در واقع دنباله چوب آبنوس تكيه سيم هاست كه محل انگشت گذاري نوازنده در قسمت بالاي آن قرار دارد. نوازنده ويولن قادر است در تمام طول چوب آبنوس انگشت گذاري كند.انتهاي دسته به جعبه كوچكي (جعبه كوك) ختم مي‌شود كه سيم‌ها در درون آن به دور گوشي‌هاي كوك پيچيده مي‌شوند. •خرك: پليست بين سيم‌ها و جعبه طنيني . نقش خرك تقسيم راه سيم ها ، نگه داشتن سيم ها با ارتفاع خاص براي عبور بر روي جعبه طنيني و انتقال ارتعاشات سيم‌ها به جعبه طنيني . در داخل جعبه طنيني استوانه چوبي كوچكي قرار دارد (تقريباً در زير محلي كه خرك قرار دارد)، كه نقش آن انتقال ارتعاشات به صفحه زيرين ساز و مانعي در جهت عدم شكسته شدن صفحه روئي ساز از فشار سيم ها و خرك. •گريف: از آبنوس ساخته شده و در طول دسته ويلن چسبيده‌است و تا ميانهٔ جعبهٔ ساز ادامه دارد. گريف بخشي است كه نوازنده با انگشت خود سيم را به آن مي‌چسباند و به اين ترتيب طول سيم را كوتاه مي‌كند و نت‌هاي مختلف را مي‌نوازد. •سيم گير:آموزش ويولن از آبنوس ساخته شده و در فاصله اندكي از خرك تا آخر تنه ويولن كشيده شده‌است. با زهي از جنس روده يا پلاستيك يا سيم به دكمه‌اي كه در قسمت پائين جدار تعبيه شده بند مي‌شود. •سيم‌ها: سيم‌ها از جعبه كوچك سر ساز آغاز شده در طول چوب آبنوس تكيه‌گاه سيم‌ها ادامه يافته، از روي خرك عبور كرده و در سيم‌گير مهار مي‌شوند. سيم‌هاي ويولن قبلا از روده گوسفند (زه) ساخته مي‌شد. امروزه در سيم‌هاي بم‌تر، روي روده سيم فلزي نازكي مي‌پيچند و در سيم‌هاي زيرتر از مفتول فلزي تنها استفاده مي‌شود. نقش اين ساز چه در اركسترها، به صورت گروه نوازي و چه در اركستر مجلسي و ختي بصورت تكنوازي پر اهميت است و بيشترين نقش را در اركستر بر عهده دارند. نخستين سازندگان معروف ويولن ازايتاليا هستند. گاسپارو داسالو نخستين ويولن حقيقي را ساخت، اما معروفترين ويولن‌ها در شهر كرمونا ساخته شدند. آندره اماتي و فرزندش نيكولا آماتي و شاگردش آنتونيو استراديواري، بهترين ويولن‌هاي دنيا را تاكنون ساخته‌اند. نوازندگي ويولون نقش اين ساز چه در اركستر بزرگ چه به طور جمعي و انفرادي بسيار پر اهميت است. وجهه جهاني ويولن را مي‌توان در سازگاري آن با فرهنگهاي مختلف و حضور اين ساز در موسيقي ملل مختلف ديد. محل قرار گرفتن ويلن بر روي سطح شانه و در نزديكي گردن نوازنده است.
  7. music87025

    آموزش نگهداري از ارگ (كيبورد)

    موارد عمومي را كه در نگهداري از همه كيبورد ها بايد رعايت كرد : 1- استفاده از ترانس كامپيوتر كه در واقع تقويت كننده برق بوده ( اين مورد شديدا ضروري مي باشد) و جلوي ورود هر گونه نوسان را كه به وفور شاهدش هستيم را به كيبوردها ميگيرد. پرپر زدن ريز صفحه نمايش در Pa-50 به همين دليل است. 2-عدم استفاده ساعات طولاني از كبيوردها(خصوصا ياماها) كه باعث سوختن و خراب شدن صفحه نمايش آن ميگردد- در صورت عدم استفاده حتما خاموش گردد روشن ماندن بدون استفاده حتي به مدت نيم ساعت شديدا مضر ميباشد.3- عدم گذاشتن كيبورد روي فرش و روشن كردن آن. بخاطر وجود الكتريسيته ساكن صدمه خواهد و گذشته از آن فورا كركهاي فرش را جذب خواهد كرد. 4- خاك قاتل قطعات الكترونيكي است لذا پس از استفاده حتما يك پوشش( كاور) روي آن بيندازيد( حتي ميتوانيد خود آنرا درست كنيد با سفره بيرنگ خارجي كه نرم باشد) زير كلاويه هاي كيبورد كپسولهايي وجود دارد كه با ورود خاك باعث ميشود سيستم تاچ آن از كار بيفتد و يا اصلا آن كلاويه ديگر صدا ندهد. البته اينها كمترين مضرات خاك است. 5- اگر به هر دليلي آب وارد كيبورد گرديد. اصلا اقدام به روشن كردن آن نكنيد. حتما به يك مركز و تعميركار كيبورد كه فقط در تهران پيدا ميشود مراجعه كنيد( حتي با خشك شدن ظاهري آن آب در زير چيپ هاي موجود روي بورد آن موجود بوده و به محض روشن كردن صدمات جدي خواهد ديد و خسارت چند برابر خواهد شد.) 6- عدم استفاده از كيبورد در مكانهاي مرطوب- يا مجاورت با ليوان آب و يا هرنوع ديگري از مايعات كه ممكن است براحتي سر از توي كيبورد در بياورد! 7- عدم تعويض صداي كيبورد وقتي كه هنوز دستتان روي كلاويه است اين كار بزگترين ضربه به اوسيلاتور آن ميباشد وتكرار اين عمل كه گاها ممكن است در كساني كه تازه كيبورد خريده اند و يا به هر دليلي دنبال صدا ها و زير و رو كردن آن ميگردند قطعا اتفاق خواهد افتاد 8 - تميز كردن خاك روي ارگ فقط با دستمال پنبه اي يا نخي مرطوب ( خيس نه !!) 9- نواختن با ناخن هاي بلند باعث خط افتادن كلاويه ها ميشود 10 - در كيبورد هايي كه فلاپي درايو دارند هيچ گاه در زماني كه چراغ فلاپي درايو روشن است اقدام به بيرون كردن فلاپي ديسك از درايو نكنيد!! 11- هميشه از صحت و سالم بودن كابلهاي ارتباطي مطمئن باشيد خصوصا كابل ميدي كه مستقيم وارد مادربورد ميگردد. هيچگاه وسيله ارتباطي آزمايش نشده اي را به كيبورد وصل نكنيد.
  8. چگونه انگشتان را به طور صحيح بر روي كليدهاي ارگ و پيانو قرار دهيم؟ آيا تازه شروع به يادگيري ارگ و كيبورد توسط خودتان كرده ايد و نمي توانيد كاملا دريابيد كه چگونه انگشتانتان را روي كليدهاي پيانو و كيبورد قرار دهيد؟ اين مقاله آموزش ارگ و پيانو شما را براي انگشت گذاري صحيح روي كيبورد ياري مي كند. انگشت شست، شماره 1 است : انگشت سبابه، شماره 2 است : انگشت مياني، شماره 3 است : انگشت حلقه، شماره 4 است : انگشت كوچك، شماره 5 است : [h=1]آموزش متد اول انگشت گذاري ارگ / پيانو[/h] [h=2]متد انگشت گذاري دست راست[/h] 1 – از نت C مياني شروع كنيد. 2 – انگشت اول را بر روي كليد نت C مياني قرار دهيد. 3 – انگشت 2 را بر روي كليد نت D و 3 را بر روي E و 4 را بر روي F و 5 را بر روي G قرار دهيد. اين به عنوان الگو و پترن حركت به جلو شناخته مي شود. 4 – نت هاي C-D-E-F-G را با همين محل انگشت هاي فعلي بنوازيد. 5 – انگشت اول را به راست ببريد و باقي انگشتان را وقتي انگشت پنجم، نت G را مي فشارد، رها كنيد. 6 – انگشت اول را بر زير انگشت پنجم براي فشردن كليد بعدي نت A فشار دهيد. 7 – ترتيب پنج انگشت را كه قبلا نشان داده شد تكرار كنيد و در نتيجه انگشت دوم، B و سوم C5 و چهارم D5 و پنجم E5 را مي فشارد. 8 – پترن قبلي را تا قبل از اينكه به انتهاي كيبورد برسيد، ادامه دهيد. [h=1][/h] [h=1]آموزش متد دوم انگشت گذاري پيانو و كيبورد[/h] [h=2]متد انگشت گذاري دست چپ[/h] 1 – از C مياني شروع كنيد. 2 – انگشت اول را روي كليد نت C مياني قرار دهيد. 3 – انگشت دو را روي B3 و سوم را روي A3 و چهارمي را روي G3 و پنجم را روي F3 قرار دهيد. اين پترن و الگو به عنوان الگو رو به عقب شناخته مي شود. 4 – نت هاي C4-B3-A3-G3-F3 را با همين انگشت گذاري فعلي بنوازيد. 5 – انگشت اول را به چپ انتقال دهيد و انگشتان ديگرتان را وقتي انگشت پنجم كليد F را ضربه مي زند، رها كنيد. 6 – انگشت اول را به زير انگشت پنجم براي فشردن كليد E3 انتقال دهيد. 7 – الگو پنج انگشت را همانطور كه قبلا در تصاوير نشان داده شد تكرار كنيد، در نتيجه مي بايستي انگشت دوم، D3 و انگشت سه كليد C3 و چهار كليد B2 و پنج كليد A2 را فشار دهد. 8 - الگو قبلي را تكرار كنيد تا به انتهاي كليدهاي ارگ يا پيانو برسيد. [h=1][/h] [h=1]آموزش متد سوم انگشت گذاري ارگ (كيبورد) و پيانو[/h] [h=2]متد نواختن گام ها[/h] 1 – انگشت پنجم شما مي بايستي به طور كلي فقط براي شروع يا اتمام يك گام استفاده شود نه براي انتقال نت ها. به معناي ديگر، مي بايستي انگشت اولتان را زير انگشت سوم و چهارم و نه پنجم انتقال دهيد. 2 – براي گام C، درست راست براي مثال، C و D و E را با انگشتان اول و دوم و سوم مي نوازيد و سپس انگشت اول را به زير سوم براي نواختن F و G و A و B و C با انگشتان 1 و 2 و 3 و4 و5 مي بريد. براي برگشت، معكوس اين حركت را انجام دهيد. (توجه كنيد كه اتمام مي تواند با انگشت پنجم شما باشد) 3 – اگر تا يك اكتاو بيشتر ادامه دهيد، انگشت اولتان را زير چهارم خواهيد برد تا از B به C برويد و آماده شروع پترن و الگو مشابه براي اكتاو بعدي باشيد. 4 – براي دست چپ رو به جلو، انگشت سومتان را روي انگشت اول براي رفتن از G به A قرار خواهيد داد. آموزش ارگ در ادامه الگو به اكتاو ديگر، انگشت چهارم روي اول براي رفتن از C به D قرار مي گيرد. 5 – قرار گرفتن انگشتان سوم و چهارم زير يا روي انگشت ممكن است روي كليدهاي تماما سفيد مهم به نظر نرسد ولي وقتي شروع به كار با آن با كليدهاي ديگر كنيد، اهميت آن معلوم مي شود. در نتيجه از همين حالا شروع به يادگيري اين عادات خوب كنيد. (آموزش کیبورد در اكثر كليدها، هميشه با دست چپ روي انگشت پنجم شروع و با دست راست روي انگشت پنجم تمام مي كنيد)
  9. music87025

    اجزاي تشكيل دهنده دف

    كلاف اصلي دف، بدنه‌اي استوانه‌شكل و كوتاه از جنس چوب است كه در يك طرف آن استوانه، پوست حيوانات يا پلاستيك كشيده‌شده‌است (بهترين نوع دف، با پوست حيوانات و در فصل بهار ساخته مي‌شود). ابتدا و انتهاي قاب اصلي با برش زاويه‌دار (اصطلاحاً برش فارسي) به هم چسبيده مي‌شوند و ضخامت يك سمت از كلاف با تراشيدن چوب كمتر شده و پوست با سريش روي اين لبه مي‌چسبد و با گل‌ميخ محكم مي‌شود.[۱] ساختمان دف را مي‌توان به اجزاي زير تقسيم كرد: كلاف اصلي پوست حلقه‌ها گل‌ميخ‌ها كمانه كمانه حلقه‌اي چوبي است با عرض ۵ الي ۶٫۵ سانتي متر (تفاوت در اندازه به دليل تفاوت در اندازه دستان نوازندگان اين ساز است و اينكه اين ساز براي دستان خانم‌ها نيز مناسب باشد) با دايره‌اي به قطر ۵۰ الي ۵۵ سانتي متر كه كمتر به اندازه‌هاي كوچكتر يا بزرگتر ديده مي‌شود. ضخامت چوب از طرف پوست، به ۲ الي ۳ ميليمتر و از طرف پشت به ۱٫۵ سانتي متر مي‌رسد. در صورتي كه كمانه به شكل دايره ساخته شده و از تقارن كامل برخوردار باشد و پوست از طرفين يكسان كشيده شود، ساز صداي بسيار مطلوبي خواهد داشت. روي قسمت پشت چوب، يك فرو رفتگي ايجاد مي‌گردد كه محل استقرار انگشت شست مي‌باشد و اصطلاحاً آنرا شستي مي گويند. انواع كمانه كمانه دو گونه است. كمانه يك كمه از چوبي با قطر ۱٫۵ سانتي متر تهيه مي‌گردد. دو سر چوب را طوري به يكديگر متصل مي‌كنند كه به شكل دايره شود. اين نوع كمانه، كم تر بر اثر فشار چوب كج مي‌شود و از نظر وزن، نسبت به نوع ديگر، سبك تر است. كمانه دو كمه از دو چوب با قطري در حدود نيم سانتي متر كه روي هم پرس شده‌اند ساخته مي‌شود. اين نوع كمانه سنگين تر مي‌باشد اما در برابر فشار پوست، مقاوم تر است. پوست پوست مصنوعي پوست مصنوعي نسبت به پوست‌هاي طبيعي خواصي دارد كه از جمله آن مي‌توان به داشتن كوك ثابت قابليت كوك با نت براي هر دف معين يك دستي ضخامت سطح پوست دف يك دستي كشش و يك دستي مواد سازنده در كل پوست عدم جذب رطوبت در نتيجه عدم تغيير حالت بر اثر آن عدم تغيير كوك در حال اجرا تاب برنداشتن كمانه به دليل كشش يك سان پوست صداي استاندارد شده همانند سازهاي اركستر و سمفوني تجزيه نشدن توسط باكتري‌ها و ميكروب‌ها نداشتن بوي نا مطبوع عدم ايجاد بيماري و حساست عدم افت ارزش ساز به دليل عدم افت كيفيت پوست آن پر طرفدار تر از سازهايي با پوست طبيعي پوست طبيعي براي ساختن دف با پوست طبيعي، از پوست حيواناتي همانند گوسفند، بز، آهو و ميش استفاده مي‌گردد. پوست مناسب پوستي است كه كهنه باشد. براي امتحان، اگر به پوستي آب بزنيم و از آن بوي نامطبوع ساطع نشود، پوست كهنه است. پوست بايد به خوبي دباغي شده باشد، يعني ضخامت تمام نقاط آن يكسان باشد. براي دباغي پوست نبايد از موادي همانند آهك كه در صنايع چرم سازي به كار مي‌رود، استفاده شود. بلكه بايد در آب خوابانده شود و به مرور زمان موها را از پوست جدا نمود. آهك و مواد شيميايي كه در چرم سازي به كار مي‌رود، چربي پوست را از بين مي‌برند و در صداي آن تاثير بدي مي‌گذارند. پوست دف را نبايد خيلي گرم كرد چون احتمال پاره شدن پوست وجود دارد. در ضمن، ممكن است در اثر كشيدگي زياد پوست، كمانه كج شود. گرم كردن پوست، باعث خشك شدن چربي پوست شده و ساز را بد صدا مي‌كند. حتي الامكان نبايد به پوست دف آب زد چرا كه در دراز مدت، بر كيفيت صداي آن اثر گذار است. اگر پوست دف در اثر گرمي هوا يا آفتاب بسيار كشيده شود، مي‌توان آنرا از طرف پوست روي زمين صاف يا موزاييك شده گذار تا رطوبت زمين را آهسته آهسته به خود جذب كند. پوست را نبايد روي آتش گرم كرد. براي گرم كردن پوست بايد از هواي خشك، آفتاب يا تشك برقي استفاده كرد. اگر هيچ كدام از موارد در دسترس نبود، ناگزير از هيتر برقي يا آتش استفاده مي‌شود. لازم به ذكر است كه در اين روش، احتمال وقوع شوك حرارتي، پاره شدن پوست، خشك شدن چربي پوست و در نهايت پاره شدن پوست را به همراه دارد. براي جلوگيري از اين مورد، بايد دف را به فاصله مناسبي از آتش گرفت. بايد دف را دايماً بر روي حرارت بچرخانيم تا پوست بتدريج منقبض شود. با دست دما را كنترل مي‌كنيم و اگر در جايي دماي پوست از حد مطبوع بيشتر باشد، دف را به صورت رفت و برگشتي (بادبزني) حركت مي‌دهيم تا آن جايي كه دف انقباض لازم را كسب كند. حلقه‌ها در جدار داخل كمانه، ميخ‌ها قلاب مانندي تعبيه مي‌گردد كه روي آنها حلقه‌هاي فلزي ۳تايي يا ۴تايي و با فاصله ۳ سانتي متر از پوست و ۱ سانتي متر از دسته پهلويي نصب مي‌گردند. اين حلقه‌ها را با نام ديگري چون جلاجل نيز مي‌شناسند. گل ميخ‌ها به منظور مهار كردن و نگاه داشتن پوست روي كمانه در قسمت پشت، روي ضخامت 5/1 سانتي متري، كمانه پوست را به وسيلهٔ ميخ‌هاي سر تخت (شبيه به پونز) مهار مي‌كنند. ساختمان و اجزاي ساز: ساختما دف بر خلاف ساير ساز ها بسيار ساده بوده از يك حلقه چوبي بنام كمانه و پوستي كه روي آن كشيده شده و يكسري حلقه كه به قسمت داخلي كمانه متصل است. جنس پوست: مهمترين عامل در كيفيت صداي دف جنس پوست آن است. پوست مورد استفاده در اين ساز بز ميش و آهو است.هر چند امروزه دف هايي با پوست مصنوعي نيز وجود دارد كه پوستشان از جنس تَلق يا الياف هايي پلاستيكي خاصي است و تلاش فراواني صورت گرفته تا صدا اين دف ها به صداي دف با پوست طبيعي نزديك باشد اما هنوز برتري كيفيت و زيبايي صدا با ساز ساخته شده از پوست طبيعي است . انواع مدلها: همانطور كه اشاره شد دف داراي دو مدل است كه بر اساس نوع پوست بكار رفته در آن دسته بندي مي شود. اول دف با پوست طبيعي و دوم دف با پوست مصنوعي كه به دف تَلقي معروف است گاهي بخاطرشكل خورشيد مانندي كه روي پوست اين سازها چاپ مي كنند به دف خورشيدي معروفند هر چند گاهي با ترفند هايي شكلي شبيه خورشيد روي پوست طبيعي نيز ايجادمي كنند كه به اين دف ها هم خورشيدي مي گويند اما با اين تفاوت كه جنس پوستشان طبيعي است. مزيت ها ومعايب دف با پوست طبيعي و تَلقي: پوست دف هاي با پوست طبيعي عليرغم صداي زيبا با نواسانات دما، نور و حتي رطوبت هوا افتاده (شل مي شود) وصداي مطلوب خود را از دست مي دهد و هر بار نوازنده براي رفع اين مشكل يا بايد پوست ساز را گرم كند يا آن را در معرض نور خورشيد قرار دهد تا به مرور پوست دوباره به وضعيت معمولي باز گردد و ساز آماده نواختن شود اما در ساز هاي تَلقي به علت مصنوعي بودن پوست اين مشكل وجود ندارد و ساز در هر شرايط آب و هوايي صداي ثابت دارد براي افرادي مبتدي و يا افرادي كه در مناطق مرطوب مانند شمال كشور زندگي مي كنند بسيار مطلوب مي باشد .امروزه حتي بسياري از نوازندگان حرفه اي اين ساز از مدل هاي با كيفيت بالاي دف تَلقي به خاطر مقاومت بسيار اين ساز در مقابل شرايط آب و هوايي استفاده مي كنند. پوست مصنوعي دف پوست مصنوعي نسبت به پوست‌هاي طبيعي خواصي دارد كه از جمله آن مي‌توان به داشتن كوك ثابت قابليت كوك با نت براي هر دف معين يك دستي ضخامت سطح پوست دف يك دستي كشش و يك دستي مواد سازنده در كل پوست عدم جذب رطوبت در نتيجه عدم تغيير حالت بر اثر آن عدم تغيير كوك در حال اجرا تاب برنداشتن كمانه به دليل كشش يك سان پوست صداي استاندارد شده همانند سازهاي اركستر و سمفوني تجزيه نشدن توسط باكتري‌ها و ميكروب‌ها نداشتن بوي نا مطبوع عدم ايجاد بيماري و حساست عدم افت ارزش ساز به دليل عدم افت كيفيت پوست آن پر طرفدار تر از سازهايي با پوست طبيعي ساختمان و مدل هاي دف دف :جز ساز هاي بومي ايران است. اين ساز به خانواده سازهاي كوبه اي تعلق دارد. هرچند دف در بسياري ازمناطق ايران و ساير كشورها با اشكال و اسامي مختلف وجود دارد اما اين ساز بشكل كنوني همان دف متداول در مناطق كرد نشين است.در اين مناطق دف يك ساز آييني و مقس بوده و در خانقاه ها ومراسمات مذهبي و آييني مناطق مذكور با آداب و تكنيك هاي خاص خودش نواخته مي شود.دف در اين مناطق بصورت تكي يا گروهي (متشكل از چندين دف بهمراه طاس يكي ديگر از ساز هاي موسيقي خانقاهي و آواز) نواخته مي شد. از دهه 50 به بعد رفته رفته دف بعنوان يك ساز همنواز در اركسترهاي موسيقي ايراني اما با كاركردي متفاوت بكار گرفته شد.يكي از دلايل ماندگاري دف در موسيقي سنتي ايراني جذابيت، گيرايي و صداي پر شوراين ساز بود كه بخوبي از عهده حالات خاص مورد نظر آهنگسازان معاصر ايران در آثارشان برمي آمد و تا جايي پيش رفت كه در طول اين سالها علاقمندان بسياري را بخود جلب نموده و كتاب ها و آثار صوتي متنوعي در قالب تكنوازي و گروهي جهت آموزش هنرجويان و علاقمندان اين سازانتشار يافته است. با ورود اين ساز به محيط هاي متفاوت فرهنگ شهري (از جمله آموزشگاه هاي موسيقي ، اركسترهاي بزرگ و كنسرت ها و…) كه با محيط خانقاهي كه اين ساز از آن برآمده بود ماهيتي متفاوت داشتند تكنيك ها ، ريتم ها و حتي جنس اجزا اين ساز بمرور زمان تغييرات چشمگيري نمود. ساختمان و اجزاي ساز: ساختما دف بر خلاف ساير ساز ها بسيار ساده بوده از يك حلقه چوبي بنام كمانه و پوستي كه روي آن كشيده شده و يكسري حلقه كه به قسمت داخلي كمانه متصل است. جنس پوست: مهمترين عامل در كيفيت صداي دف جنس پوست آن است. پوست مورد استفاده در اين ساز بز ميش و آهو است.هر چند امروزه دف هايي با پوست مصنوعي نيز وجود دارد كه پوستشان از جنس تَلق يا الياف هايي پلاستيكي خاصي است و تلاش فراواني صورت گرفته تا صدا اين دف ها به صداي دف با پوست طبيعي نزديك باشد اما هنوز برتري كيفيت و زيبايي صدا با ساز ساخته شده از پوست طبيعي است . انواع مدلها: همانطور كه اشاره شد دف داراي دو مدل است كه بر اساس نوع پوست بكار رفته در آن دسته بندي مي شود. اول دف با پوست طبيعي و دوم دف با پوست مصنوعي كه به دف تَلقي معروف است گاهي بخاطرشكل خورشيد مانندي كه روي پوست اين سازها چاپ مي كنند به دف خورشيدي معروفند هر چند گاهي با ترفند هايي شكلي شبيه خورشيد روي پوست طبيعي نيز ايجادمي كنند كه به اين دف ها هم خورشيدي مي گويند اما با اين تفاوت كه جنس پوستشان طبيعي است.
  10. music87025

    سوالات متداول درباره دف

    كلمۀ دف به معناي كوبيدن است. دف سازي است كوبه اي متشكل از كمانه اي چوبي به عرض 5 تا 7 سانتي متر و به شكل دايره كه يك دهانۀ آن با پوست گوسفند پوشيده مي شود. در جدارۀ داخلي اين كمانه حلقه هايي در دسته هاي چهارتايي نصب مي گردد كه در هنگام نواختن ساز، با برخورد به پوست و به يكديگر اصواتي ويژه توليد مي كنند. اين ساز با انگشتان هر دو دست نواخته ميشود. وزن اصلي ساز روي دست چپ است ودست راست بيشتر برقرار كنندۀ تعادل ساز است.دف در گذشته در مراسم عرفاني كاربرد داشته و امروزه هم بصورت تكي و هم براي همراهي سازهاي ديگر در گروه هاي موسيقي بسيار استفاده مي شود. از نوازندگان معروف اين ساز مي توان از بيژن كامكار، مسعود حبيبي نام برد. 1- آيا براي آموختن دف متد نوشته شده خاصي وجود دارد؟ 2- آيا نواختن دف سخت است؟ 3-آيا يادگيري اين ساز براي من دير نيست؟ 4- از چه موقع بايستي ساز را تهيه كنم؟ 5- در حال حاضر قيمت يك دف چقدر است و من به چه نوع سازي نياز دارم؟ 6- ويژگي هاي يك ساز خوب چيست؟ 7- آيا آموزش دف براي كودكان نيز مناسب است؟ 8- قبل يا همزمان با فراگيري دف چه درس هاي ديگري به من كمك مي كند تا نواختن اين ساز را بهتر بياموزم؟ 9- چه مدت زماني طول مي كشد تا من بتوانم اين ساز را در حد قابل قبولي بنوازم؟ 10- شيوه آموزش براي ساز چگونه است؟ آيا در طي دوره آموزشي ناگهان درس ها سخت مي شود؟ 1- براي آموزش دف چه متد هايي وجود دارد؟ بله كتاب هاي زيادي وجود دارد. مانند: كتاب شيوه دف نوازي آقاي مسعود حبيبي،در مكتب دف نوازي آقاي عرفان به اميد حق، صد درس دف مجيد وطنيان، 2- آيا نواختن دف سخت است؟ هيچ سازي آسان يا سخت نيست و براي نواختن هر كدام بايستي روزانه تمرين كنيد. خوب نواختن هر سازي به دو عامل زمان و تمرين نياز دارد. سازهايي مانند پيانو يا سنتور از آنجا كه از قبل كوك شده اند، در ابتدا صدايي بسيار دلنشين تر دارند. اما سازي مانند ويلن كه هنرجو خود بايستي صداي مورد نظر را ايجاد كند كمي سخت تر بنظر مي رسد. 3- آيا يادگيري اين ساز براي من دير نيست؟ آموختن موسيقي در هيچ سني دير نيست. بقول معروف ماهي را هر وقت از آب بگيريد تازه است! 4- از چه موقع بايستي ساز را تهيه كنم؟ قبل از تهيه ساز حتما با مربي خود مشورت كنيد. حدودا از جلسه دوم يا سوم بهتر است كه ساز را داشته باشيد. 5- در حال حاضر قيمت يك دف چقدر است و من به چه نوع سازي نياز دارم؟ دف با پوست طبيعي از 60000 تومان و با پوست مصنوعي از 40000 تومان مي توانيد تهيه كنيد. براي خريد حتما با مربي خود مشورت كنيد و نظر او را جويا شويد. سعي كنيد از سازندگان ساز را تهيه كنيد. خريد ساز از سازنده هميشه به صرفه تر و مطمئن تر است. 6- ويژگي هاي يك ساز خوب چيست؟ در مورد دف، تاب نداشتن كمانه ي ساز مهمترين مشخصه آن است. 7- آيا كودكان نيز مي توانند به فراگيري اين ساز بپردازند؟ بلي از آنجا كه دف سايز كوچك براي كودكان هم هست از سنين كم هم مي توانند به فراگيري دف بپرداند. 8- قبل يا همزمان با فراگيري دف چه درس هاي ديگري به من كمك مي كند تا نواختن اين ساز را بهتر بياموزم؟ آموختن مباني موسيقي (خصوصا وزن خواني) به يادگيري شما كمك مي كند. همينطور گوش دادن به آثار صوتي كه شامل تكنوازي يا گروه نوازي دف و دف باشد و خواندن كتاب هاي مربوط به موسيقي نيز موثر است. 9- چه مدت زماني طول مي كشد تا من بتوانم اين ساز را در حد قابل قبولي بنوازم؟ دوره مقدماتي حدودا هفت ماه طول مي كشد. البته اين زمان بسته به زمان تمرين هر هنرجو متفاوت است. براي دوره متوسطه تا عالي حدود يكسال و نيم تا دوسال در نظر بگيريد. 10- شيوه آموزش دف براي ساز چگونه است؟ آيا در طي دوره آموزشي ناگهان درس ها سخت مي شود؟ شيوه آموزشي براي همه سازها به تدريج و از آسان به دشوار مي باشد. در صورت تمرين مرتب روزانه و فراگيري كامل درس ها ، درس هاي جديد بسيار ساده خواهند بود. چه مدت زماني لازم است تا ساز دف را فرا گرفت؟ براي پاسخ به اين پرسش نمي توان يك جواب قطعي داد.موارد زيادي از قبيل مقدار تمرين و برنامه تمرين هنر جو ، استفاده از شيوه مناسب براي يادگيري دف ، استفاده از منابع مختلف آموزشي براي يادگيري دف و ... وجود دارد.ولي بطور كلي اگر هنرجو علاوه بر توجه كامل به توضيحات استاد دف خود و انجام تمرينات منظم و مداوم با استفاده از منابع مختلف آموزشي اعم از كتاب و سي دي و شنيدن و ديدن آثار دف نوازي بزرگان دف و با چاشني اراده و دقت مي تواند در مدت زمان هشت ماه تا يكسال به حد متوسطه اي از دف نوازي برسد. -آيا بعد از يادگيري دف نوازي مي توان سازهاي كوبه اي ديگر مثل تمبك و دايره را نواخت؟ تكنيكهاي نواختن هر ساز كوبه اي مختص به همان ساز است البته نواختن هر سازي ، باعث دادن ديدي وسيعتر جهت يادگيري سازهاي هم خانواده خود مي شود و اين مساله در مورد سازهاي كوبه اي ايراني هم صدق مي كند.با يادگيري دف نوازي ، هنرجو با ريتمها ، نحوه ضربه زدن به پوست و حس ريتميك موسيقي ايراني آشنا مي شود و اين امر باعث افزايش شعور نوازندگي ديگر سازهاي كوبه اي ايراني مي شود.مسلما يادگيري سازهاي مشابه دف مثل دايره راحتتر خواهد بود تا تمبك كه خود داراي تكنيكهاي پيچيده تري نسبت به دف نوازي مي باشد. -آيا يادگيري ساز دف براي كودكان هم امكان پذير است؟ بله . كودكان نيز مي توانند نواختن دف را به راحتي فرا بگيرند و حتي گاهي از بزرگسالان بهتر بنوازند! براي اثبات اين مطلب شواهدي در كردستان و كرمانشاه در بين كودكان محلي وجود دارد .در تهران نيز آموزشگاه موسيقي پارس به مديريت آقاي ناصر نظر چند سالي است كه اقدام به تشكيل گروه بزرگ دف نوازي كودكان و نوجوانان به رهبري آقاي امير مقرب صمدي كرده است و اجراهاي موفقي در تالارهاي بزرگ انجام داده است.در حال حاضر نيز آموزش دف نوازي به كودكان توسط آقايان امير مقرب صمدي و هومن توتونچيان درآموزشگاه پارس انجام مي گيرد. -من در خارج از كشور سكونت دارم و زياد با زبان فارسي آشنايي ندارم، آيا مي توانم از مجموعه هاي مشق عشق استفاده كنم؟ بله البته.شما مي توانيد هم از كتاب آموزش دف دفتر اول و نرم افزار آن استفاده كنيد كه به دو زبان انگليسي و ايتاليايي ترجمه شده است و هم از نرم افزار آموزش دف و كمك آموزشي هفت چشمه استفاده كنيد كه براي شما جنبه آموزش تصويري خواهد داشت. -آيا واقعاً يادگيري دف نوازي فقط از طريق كتاب يا سي دي امكان دارد؟ مسلماً يادگيري كامل هيچ سازي صرفاً از طريق كتاب خوداموز ويا سيدي خودآموز امكان پذير نيست .مجموعه اي از منابع آموزشي مانند كلاس ساز ، كتاب و نت ، سي دي صوتي و تصويري ، مقالات تخصصي و... مورد نياز است تا هنرجو بتواند سازي را بياموزد. ميزان تنوع و وجود كتاب هاي آموزشي و در درجه بالاتر، دردسترس بودن نت هاي قطعات مختلف يك ساز، بايستي بسيار جدي گرفته شود." درحال حاضر" تهيه كتب آموزشي نسبت به تهيه نت قطعات تخصصي سازها در ايران ساده تر است.مشق عشق با ارائه منابع آموزشي مختلف براي آموزش دف سعي در ارتقاء سطح آموزشي دف نوازي در بين افراد مختلف در هر سني را دارد. -روشهاي مختلفي براي يادگيري ساز دف وجود دارند.مجموعه هاي مشق عشق با چه روشي ساز دف را آموزش مي دهد؟ روشهاي مختلفي براي آموزش دف نوازي وجود دارد.در گذشته اين ساز مانند ديگر سازهاي اصيل ايراني بصورت روش شفاهي يا همان روش سينه به سينه توسط استاد دف به شاگرد آموخته مي شد كه يادگيري دف مبتني بر مشاهده و دقت شنيدن شاگرد و تقليد سبك دف نوازي استاد دف توسط شاگرد بود.اين روش روش اصيل آموزش سازهاي ايراني مي باشد كه دانشمند و موسيقيدان بزرگ ايران ، فارابي در اين باب مطالب زيادي نگاشته است.امروزه با استفاده از نت نويسي ريتم ها ، حفظ و بسط ريتمهاي دف نوازي وسيع تر شده است كه اين امر در گروه نوازي دف نمود بيشتري دارد.مشق عشق با استفاده از نحوه آموزش دف نوازي قديم و سيستم هاي آموزشي نوين مبتني بر استفاده از ابزار مالتي مديا و امكانات صوتي و تصويري پيشرفته ، مجموعه اي از روشهاي آموزشي دف را براي آموزش دف بكار گرفته است. -آيا امكان يادگيري كامل دف نوازي توسط مجموعه هاي دف مشق عشق وجود دارد؟ براي جواب اين سئوال توجه شما را به مصاحبه آقاي امير مقرب صمدي (مؤلف آثار مشق عشق) با روزنامه همشهري با عنوان همراه با استاد همراه با كتاب جلب مي كنيم. -آيا دف نوازي ، مانند سازهاي ديگر نت موسيقي دارد؟ بله . البته نت نويسي سازهاي ملودي مانند تار ، سنتور و يا پيانو به دليل ملوديك بودن سازها بصورت نت نويسي روي پنج خط حامل و استفاده از هفت نت اصلي دو تا سي و فواصل زيروبم بين آنها مي باشد كه براي نت نويسي سازهاي كوبه اي مانند دف ،به دليل استفاده از بخش ريتميك موسيقي ، احتياجي به اين نوع نت نويسي نمي باشد.در شيوه آموزش دف مشق عشق ، براي يادگيري اصول ريتم دف نوازي از شيوه نت نويسي روي يك خط حامل استفاده شده است و يادگيري دف نوازي را براي هنرجو ساده مي كند. 1- براي آموزش دف چه متد هايي وجود دارد؟ بله كتاب هاي زيادي وجود دارد. مانند: افسانه دف خانم اعظم السادات طايفه مرسل كتاب شيوه دف نوازي آقاي مسعود حبيبي، در مكتب دف نوازي آقاي عرفان به اميد حق، صد درس دف مجيد وطنيان، 2- آيا نواختن دف سخت است؟ هيچ سازي آسان يا سخت نيست و براي نواختن هر كدام بايستي روزانه تمرين كنيد. پشتكار و عشق به ساز مهمترين ركن است. خوب نواختن هر سازي به دو عامل زمان و تمرين نياز دارد. سازهايي مانند پيانو يا سنتور از آنجا كه از قبل كوك شده اند، در ابتدا صدايي بسيار دلنشين تر دارند. اما سازي مانند ويلن كه هنرجو خود بايستي صداي مورد نظر را ايجاد كند كمي سخت تر بنظر مي رسد. 3- آيا يادگيري اين ساز براي من دير نيست؟ آموختن موسيقي در هيچ سني دير نيست. بقول معروف ماهي را هر وقت از آب بگيريد تازه است! 4- از چه موقع بايستي ساز را تهيه كنم؟ قبل از تهيه ساز حتما با مربي خود مشورت كنيد. حدودا از جلسه دوم يا سوم بهتر است كه ساز را داشته باشيد. 5- در حال حاضر قيمت يك دف چقدر است و من به چه نوع سازي نياز دارم؟ دف با پوست طبيعي از 60000 تومان و با پوست مصنوعي از 40000 تومان مي توانيد تهيه كنيد. براي خريد حتما با مربي خود مشورت كنيد و نظر او را جويا شويد. سعي كنيد از سازندگان،ساز را تهيه كنيد. خريد ساز از سازنده هميشه به صرفه تر و مطمئن تر است. 6- ويژگي هاي يك ساز خوب چيست؟ در مورد دف، تاب نداشتن كمانه ي ساز مهمترين مشخصه آن است. 7- آيا كودكان نيز مي توانند به فراگيري اين ساز بپردازند؟ بلي از آنجا كه دف سايز كوچك براي كودكان هم هست از سنين كم هم مي توانند به فراگيري دف بپرداند. 8- قبل يا همزمان با فراگيري دف چه درس هاي ديگري به من كمك مي كند تا نواختن اين ساز را بهتر بياموزم؟ آموختن مباني موسيقي (خصوصا وزن خواني) به يادگيري شما كمك مي كند. همينطور گوش دادن به آثار صوتي كه شامل تكنوازي يا گروه نوازي دف باشد و خواندن كتاب هاي مربوط به موسيقي نيز موثر است. 9- چه مدت زماني طول مي كشد تا من بتوانم اين ساز را در حد قابل قبولي بنوازم؟ دوره مقدماتي حدودا هفت ماه طول مي كشد. البته اين زمان بسته به زمان تمرين هر هنرجو متفاوت است. براي دوره متوسطه تا عالي حدود يكسال و نيم تا دوسال در نظر بگيريد. 10- شيوه آموزش براي ساز چگونه است؟ آيا در طي دوره آموزشي ناگهان درس ها سخت مي شود؟ شيوه آموزشي براي همه سازها به تدريج و از آسان به دشوار مي باشد. در صورت تمرين مرتب روزانه و فراگيري كامل درس ها ، درس هاي جديد بسيار ساده خواهند بود. 11-كلاس هاي دف بايستي چند جلسه در هفته باشند و مدت زمان هر جلسه چقدر است؟ معمولاً كلاس هاي موسيقي هفته اي يكبار برگزار مي شود ولي تايم آن بسته به تشخيص مدرس تعيين مي گردد. به نظر من نيم ساعت، زمان مناسبي است. نكته اي را ياد آور مي شوم! تمرين در فاصله ي بين كلاس ها ، مهمترين عامل پيشرفت شما خواهد بود. 12-آيا فيزيك بدني در دف نوازي تاثير بسزايي دارد؟ براي دف نوازي فيزيك بدني اهميت چنداني ندارد.آموزش دف قطعاً با توجه به تحرك بالاي نوازنده دف ، افرادي كه اندام متناسبي دارند ، راحت تر از سايرين مي توانند اين ساز را بنوازند. البته نه به اين معنا كه افراد لاغر يا چاق از نوازندگي عاجز باشند. در موارد بسيار نوازندگان توانايي را ديده ام كه اندام متناسبي نداشته اند. به قول يكي از دوستانم همان طور كه صداي انسان ها با هم متفاوت است ، صداي سازها هم باهم متفاوت است. اين كه صداي دف شما با صداي دفي كه صدايش را در يك آهنگ شنيده ايد، متفاوت باشد ، امري طبيعي است. ممكن است صداي زير يا بم داشته باشد. انتظار نداريم كه هنرجويان در ابتداي كار بتوانند دف را به طور مطلوب بنوازند. مدتي كه تمرين كنيد از ساز شما هم صداي واقعي دف شنيده خواهد شد. در ضمن نگران صداي غير قابل كنترل حلقه ها هم نباشيد. آن هم با تمرين در كنترل شما قرار خواهد گرفت.
  11. فرامرز پايور دانشنامه سنتور مرگ حبيب سماعي (استاد بزرگ سنتور) در سال 1325، ضربه جبران ناپذيري بر پيكره موسيقي ايراني و همينطور ساز سنتور وارد ساخت و از آن به بعد بود كه دوران ركود اين ساز آغاز شد. ديگر سنتورنواز چيره دستي وجود نداشت كه بتواند راه وي را ادامه دهد زيرا همه آنها كم مايه و كم تجربه بودند. بله مرگ حبيب مصادف شد با مرگ سنتور! در اين زمان استاد ابوالحسن صبا (كه از شاگردان سماعي بود)، آينده اين ساز و همينطور موسيقي ايراني را در خطر ديد و در اين راه اقدام به پرورش چندين شاگرد نمود. فرامرز پايور، (۲۱ بهمن ۱۳۱۱ - ۱۸ آذر ۱۳۸۸) موسيقي دان ايراني، رديف دان، آهنگ‌ساز، مدرس و نوازنده سنتور و محقق موسيقي ايراني بود. وي يكي از تأثيرگذارترين چهره‌هاي موسيقي ايراني و اصلي ترين پايه‌گذار گروه‌نوازي در موسيقي سنتي ايراني بوده‌است.[۱] آغاز كار هنري فرامرز پايور در ۲۱ بهمن سال ۱۳۱۱ در تهران به دنيا آمد. پدرش علي پايور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چيره‌دست دوره قاجار بود كه با نواختن ويولن، سنتور و سه‌تار آشنايي داشت.[۲] پايور، تحصيلات ابتدايي و متوسطه او در دبستان عسجدي و دبيرستان دارالفنون تهران به پايان رساند. او در سال ۱۳۳۱ وارد خدمت نظام شد و يك سال بعد به استخدام وزارت دارايي درآمد.[۳] وي در سن ۱۷ سالگي، آموزش موسيقي را نزد استاد ابوالحسن صبا آغاز كرد در مدت شش سال رديف موسيقي را فراگرفت.[۳] هنگامي كه فرامرز پايور براي فراگيري سنتور به كلاس درس استاد ابوالحسن صبا در خيابان ظهيرالاسلام رفت، سه سال از درگذشت آخرين بازماندهٔ سنتورنوازان افسانه‌اي از نسل پيشين، استاد حبيب سماعي، مي‌گذشت. استاد ابوالحسن صبا كه خود در دوره نوجواني، سنتورنوازي را نزد علي اكبرخان شاهي و با تكنيكي گوناگون با روش خاندان سماعي فراگرفته بود، پس از مدتي نشست و برخاست با حبيب سماعي، روش سنتورنوازي او را برتر از استاد پيشين خود يافت؛ بنابراين با كوشش فراوان پاره‌اي از بداهه‌نوازي‌هاي وي را نت‌نويسي كرد. سپس استاد صبا كوشش كرد تا با آموزش روش درست سنتورنوازي به شماري از شاگردانش، از ورافتادن روش سنتورنوازي نزديك به آيين‌هاي هنري و زيباشناسي موسيقي دستگاهي ايران جلوگيري كند. در همين دوران، فرامرز پايور، يكي از برجسته‌ترين شاگردان استاد صبا شد و تا سال ۱۳۳۶ كه استاد صبا درگذشت، از آموزش‌هاي وي بهره برد. پس از درگذشت ابوالحسن صبا، پايور نزد استاداني چون عبداله دوامي، موسي معروفي و نورعلي‌خان برومند به فراگيري رديف درويش‌خان و رديف ميرزا عبدالله پرداخت.[۳] فعاليت حرفه‌اي فرامرز پايور از سال ۱۳۳۳، كار خود را در وزارت فرهنگ و هنر آن زمان و از سال ۱۳۳۷ آموزش سنتور را در هنرستان عالي موسيقي ملي آغاز كرد. او اولين سنتورنوازي بود كه روي سنتور، نواسازي مي‌كرد و تنها در پي بداهه‌نوازي نبود. به بيان ديگر، نخستين آهنگ‌سازي بود كه ساز تخصصي او، سنتور بود.[۴] او سپس هارموني و كمپوزيسيون را در كلاس استاد بزرگ آن زمان، امانوئل مليك اصلانيان آموخت. در سال ۱۳۴۱ براي ادامه تحصيلات كلاسيك خود، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستان فرستاده شد. از دانشگاه كمبريج در زبان و ادبيات انگليسي دانشنامه گرفت[۳] و در تمام اين سال‌ها تلاش فراواني در جهت معرفي موسيقي ايراني و سنتور به محافل دانشگاهي انگلستان انجام داد كه برنامه‌هاي دلپذيري از آن سال‌ها در آرشيو راديو بي‌بي‌سي وجود دارد.[۴] در اين سال‌ها، براي شناساندن موسيقي اصيل ايراني، از طرف دانشگاه لندن و دانشگاه كمبريج از او خواسته شد تا كنفرانس‌هايي در اين زمينه همراه با ساز خود ترتيب دهد. همه اين كنفرانس‌ها با موفقيت انجام شد و از سوي اين دانشگاه‌ها به دريافت جوايزي نائل گرديد.[۲] بازگشت پايور از انگلستان، همزمان با آغاز برگزاري جشن‌هاي هنر شيراز بود. او همه ساله با گروه اساتيد و گروه نوازندگان فرهنگ و هنر، نمونه‌هاي ارزنده‌اي از آثار بزرگان موسيقي ملي و نيز آثار خود را در اين جشن‌ها اجرا مي‌نمود.[۳] پايور در سال ۱۳۴۷ از وزارت دارايي به وزارت آموزش وپروش (سازمان مبارزه با بي‌سوادي) منتقل و در سال ۱۳۵۵ بازنشسته شد.[۳] همچنين محمدرضا شجريان، استاد كنوني آواز ايران، در سال ۱۳۵۰ با استاد پايور آشنا شد و يادگيري سنتور و رديف‌هاي آوازي را با ايشان دنبال كرد. چكيده كارهاي فرامرز پايور در زمينه موسيقي به شرح زير است:[۴] بيش از هزار و پانصد ساعت اجراي گروهي و فردي روي صحنه‌هاي داخل و خارج از كشور آهنگ‌سازي و تنظيم قطعات فراوان موسيقي تربيت صدها شاگرد از چهار نسل متوالي نت‌نويسي قطعات فراواني از پيشينيان حضور در هنرستان و هنركده موسيقي ملي، اداره هنرهاي زيبا و واحد موسيقي راديو تلويزيون ملي ايران نگارش كتب آموزشي سنتور (دومين كتاب «دستور سنتور» را در ۱۳۴۰[۵] بعد از زنده ياد حسين صبا نوشت كه تاكنون پرفروش‌ترين كتاب آموزش موسيقي در ايران بوده‌است) نظارت بر كار گروه‌هاي ديگر و تصحيح آنها كار با خوانندگان بسياري از جمله عبدالوهاب شهيدي، محمدرضا شجريان، محمود خوانساري، احمد ابراهيمي، خاطره پروانه، سيما بينا، مرضيه، نادر گلچين، سروش ايزدي، شهرام ناظري، حميدرضا نوربخش و علي رستميان و بسياري خوانندگان ديگر كوشش‌هاي فرامرز پايور، پلي بود بين ميراث ابوالحسن صبا و مرتضي محجوبي و جرياني كه جوانان موسيقي‌دان و تحصيل‌كرده در دانشكده هنرهاي زيبا از اوايل دهه ۱۳۵۰ به راه انداختند و الگوي موسيقي ايراني امروزي شدند. در فاصله زماني بين اين دو، يعني حدود پانزده سال، هيچ‌كس جز فرامرز پايور، كار جدي و پي‌گير در زمينهٔ موسيقي اصيل انجام نمي‌داد.[۴] وي در اجراهاي گروهي خود با شماري از نخبگان موسيقي ايراني مانند جليل شهناز(تار) و هوشنگ ظريف ، رحمت‌الله بديعي و علي اصغر بهاري (كمانچه)، حسن ناهيد و محمد موسوي (ني)، حسين تهراني و محمد اسماعيلي (تنبك) همكاري كرده‌است. در دههٔ ۱۳۶۰ به همراهي جليل شهناز، علي اصغر بهاري، محمد اسماعيلي و محمد موسوي، براي بار ديگر «گروه اساتيد موسيقي ايران» را سازمان داد و سرپرستي، آهنگ‌سازي و نوازندگي سنتور را در آن به دوش گرفت. اين گروه، آثار ماندگاري با محمدرضا شجريان و شهرام ناظري اجرا كردند. آلبوم‌ها آواز عبدالوهاب شهيدي عود من خداحافظ (عبدالوهاب شهيدي، فرامرز پايور، پرويز ياحقي و جهانگير ملك) نگاه گرم تو (زندگي) (عبدالوهاب شهيدي، فرامرز پايور، حسن ناهيد، هوشنگ ظريف، رحمت‌الله بديعي، محمد اسماعيلي) بي تو به سر نمي‌شود (عبدالوهاب شهيدي، پرويز ياحقي، فرامرز پايور، جهانگير ملك و هنرمندان ديگر) اجراي عبدالوهاب شهيدي و اركستر سازهاي ملي و فرامرز پايور (مجموعه موسيقي تصويري در دستگاه سه گاه) آواز محمدرضا شجريان خلوت گزيده (گروه اساتيد موسيقي ايران به سرپرستي فرامرز پايور، خواننده: محمدرضا شجريان) راز دل (خون جوانان وطن) (گروه پايور به سرپرستي فرامرز پايور خواننده: محمدرضا شجريان) انتظار دل (گروه اساتيد موسيقي ايران به سرپرستي فرامرز پايور خواننده: محمدرضا شجريان) آواز شهرام ناظري دل شيدا (اركستر پايور، آواز اصفهان، خواننده: شهرام ناظري) كنسرت اساتيد موسيقي ايران (گروه اساتيد موسيقي ايران، آواز ابوعطا، خواننده: شهرام ناظري) ليلي و مجنون (گروه پايور، دستگاه شور، خواننده: شهرام ناظري) ساير آثار به پاس نيم‌قرن فعاليت هنري استاد فرامرز پايور (آواز عبدالوهاب شهيدي، محمدرضا شجريان، شهرام ناظري، اسماعيل اديب خوانساري و محمود كريمي) آلبوم آموزشي دستور سنتور (استاد فرامرز پايور) سي قطعه چهارمضراب (استاد فرامرز پايور) شهرناز (فرامرز پايور، حسين تهراني) پرنيان (فرامرز پايور) ضرباهنگ (فرامرز پايور، حسين تهراني) شهرآشوب (فرامرز پايور، حسين تهراني) دلنواز (فرامرز پايور، حسين تهراني) كرشمه (اجراي آثار درويش‌خان با اركستر) پريزاد (اجراي آثار درويش‌خان با اركستر) دلكش (اجراي آثار درويش‌خان با اركستر) دستگاه ماهور و سه‌گاه (فرامرز پايور، هوشنگ ظريف و محمد اسماعيلي) نغمه‌هايي در دستگاه شور و ماهور (اركستر پايور) شور، چهارگاه، به ياد حبيب سماعي (فرامرز پايور) دستگاه همايون (فرامرز پايور، محمد اسماعيلي) رهاورد (فرامرز پايور، جليل شهناز، محمد اسماعيلي) چهارباغ (گروه اساتيد به سرپرستي فرامرز پايور، خواننده: علي رستميان) ضرب اصول (فرامرز پايور، حسين تهراني) حاصل عمر (پايور، بهاري، تهراني) حكايت دل (گروه پايور، خواننده: علي رستميان) پراكنده (فرامرز پايور، محمد اسماعيلي) اين آلبوم همچنين با نام «در زير باران» و در خارج از ايران نيز به اسم «يادگاري» منتشر شده‌است ارغوان (گروه پايور، خواننده:علي رستميان) شب مهتاب (مجموعه تصانيفي كه علي رستميان با گروه پايور خوانده‌است) نواي دل بداهه‌نوازي نوا، راست پنجگاه (فرامرز پايور) رِنگ شهر آشوب (فرامرز پايور) گروه‌نوازي گفتگو (مجموعه دو نوازي براي سنتور و سازهاي مختلف) پرده عشاق (گروه پايور، خواننده: حميدرضا نوربخش) سروش بهار (ساخته استاد فرامرز پايور، خواننده: بهرام باجلان) مويه (گروه دلنوازي با همكاري فرامرز پايور، جليل شهناز، محمد موسوي) كرشمه نرگس (فرامرز پايور، جليل شهناز، محمد اسماعيلي، خواننده: سيامك شجريان) هفت پيكر آواز محمود كريمي (سنتور: فرامرز پايور، سه تار: داريوش صفوت) تنها يك خاطره (فرامرز پايور و محمدرضا لطفي) عياران (اجراي آثاري از احمد پژمان توسط گروه سازهاي ملي) قطعاتي از استادان قديم ايران (گروه سازهاي ملي، تنظيم و سرپرست گروه: استاد فرامرز پايور) هم‌نوازي استادان (اجراي گروه پايور، انتشار در ۱۳۹۱) تعدادي از برنامه‌هاي گل‌ها با همكاري استاد فرامرز پايور: شماره ۱۰۳، ۱۰۷، ۱۲۳، ۱۲۴، ۱۳۳، ۱۳۷، ۱۵۰، ۱۵۶، ۱۵۸، ۱۶۲، ۱۸۱، ۱۸۲، ۱۸۳، ۱۸۵، ۱۰۲ و آثار بسيار ديگر تأليف‌ها دستور سنتور، دي ۱۳۴۰ سي قطعه چهارمضراب براي سنتور، ارديبهشت ۱۳۵۱ هشت آهنگ براي سنتور، فروردين ۱۳۵۷ پرنيان (دونوازي براي تار و سنتور)، مهر ۱۳۵۸ گفتگو (دو نوازي براي ويلن و سنتور)، بهمن ۱۳۵۸ رديف (چپ‌كوك) براي سنتور، مهر ۱۳۵۹ مجموعه پيش درآمد و رنگ (براي سنتور)، مهر ۱۳۵۹ مجموعه پيش درآمد و رنگ (براي ويلن)، مهر ۱۳۶۱ قطعات موسيقي مجلسي، مهر ۱۳۶۱ فانوس، مهر ۱۳۶۱ تئوري موسيقي، ارديبهشت ۱۳۶۲ رِنگ شهرآشوب، خرداد ۱۳۶۳ دوره ابتدايي، شهريور ۱۳۶۷ رهگذر (دونوازي براي آموزش سنتور و فلوت)، شهريور ۱۳۶۸ آموزش ابتدايي تار، شهريور ۱۳۷۳ رديف آوازي و تصانيف قديمي به روايت استاد عبدالله دوامي، شهريور ۱۳۷۵ ويرايش مجدد دوره‌هاي سنتور رديف استاد ابوالحسن صبا (بازنويسي توسط پژمان آذرمينا)، فروردين ۱۳۷۸ فالگوش (هفت قطعه براي سنتور)، ۱۳۷۹ چهل قطعه براي سنتور (پيش درآمد، رنگ، چهارمضراب از استادان قديم ايران) گردآوري و تنظيم فرامرز پايور و تدوين شده توسط مينا افتاده، ۱۳۸۳ رديف استاد ابوالحسن صبا براي سنتور چپ كوك، به كوشش فرامرز پايور،(انتقال به چپ كوك و ويرايش توسط مينا افتاده)، ۱۳۹۰، (نسخه اوليه اين كتاب در ارديبهشت ۱۳۵۹ توسط خانم افتاده و زير نظر استاد پايور آماده شده‌است) سكته مغزي و خانه‌نشيني فرامرز پايور، در سال ۱۳۷۸[۶] دچار عارضهٔ سكتهٔ مغزي[۷] شد و از آن زمان تا زمان مرگ نتوانست فعاليت هنري خود را ادامه دهد. با اين وجود، در اين سال‌ها، برخي آثار قديمي وي با تنظيم مهرداد دلنوازي و خوانندگي سالار عقيلي و با تأييد او تهيه و اجرا شدند.[۸] درگذشت فرامرز پايور ۱۸ آذر ۱۳۸۸ در بيمارستان شهيد باهنر اقدسيه تهران به علت ايست قلبي و مشكل تنفسي درگذشت.[۹]
  12. music87025

    به چه سبكي سنتور بنوازيم؟

    سبك مقوله اي است كه در تمام رشته هاي هنري مطرح است. بطور مختصر مي توان به شيوه اي كه معمولا هنرمندان برجسته در خلق يا ارائه ي كارهاي خود اعمال مي كنند و اغلب وجه تمايز مشخصه اي با ديگر شيوه ها دارد را سبك ناميد. در موسيقي نيز در چند شاخه سبك جلوه گري مي كند مانند نوازندگي، آهنگسازي و تنظيم كه در اين مقاله سعي بر آن دارم تا پيرامون سبك نوازندگي در سنتور نكاتي را اشاره كنم. مي دانيم كه در موسيقي عنصر صدا نسبت به عامل سبك تقدم و برتري دارد پس طبيعي است كه طبق قاعده اول بايد به مقوله ي صدا (آهنگ يا ملودي) پرداخت سپس به موضوع سبك. اگر موضوع اول يعني پرداختن به ملودي را كنار بگذاريم به اين نكته ي بديهي پي مي بريم كه وجود تنوع در سبكها، باعث ايجاد تنوعي چشمگير در طريقه ي نوازندگي اساتيد فن شده است كه با اقرار مي توان گفت لطف نوازندگي و شنيدن ساز اساتيد وابسته به همين تنوع در سبكهاي نوازندگي ايشان است. در سنتور نوازي قديم مي توان به چند سبك اشاره كرد: سبك حبيب سماعي، منصور صارمي، فضل ا... توكل، مجيد نجاهي و حسين ملك. و از نوازندگان بعد از آنها مي توان به سبك فرامرز پايور، مجيد كياني، پرويز مشكاتيان و اردوان كامكار اشاره نمود. هدف اين گفتار تعريف دقيق سبك و سبكهاي نوازندگي نيست كه آيا به طور يقين طريقه ي نوازندگي نوازندگان نام برده شده را اصولاً مي توان سبك ناميد يا خير؟ كه اين مقوله حوصله و بحثي جدا را مي طلبد. امروزه آنچه در بين نوازنگان سنتور بحث و گفتگو مي شود راجع به نوع نوازندگي و به اصطلاح آنها، سبكهاي نوازندگي است. بديهي است تمامي اين سبكها (با پيش فرض اينكه تمامي آنها را به عنوان سبك بشناسيم) از نقاط مشترك و متفاوتي برخوردار هستند. اغلب مابين نوازندگان سنتور اين جدل حاكم است كه كدام نوازنده و كدام سبك بهترين است. طبيعي است نوازندگاني كه مثلاً با سبك فلان استاد كار كرده اند رأي را به استاد خودشان و سبك وي مي دهند. شايد به عنوان يك حكم كلي بتوان پذيرفت كه هيچ سبكي در هيچ رشته اي بصورت كاملاً بي عيب و نقص وجود ندارد كه آنرا بتوان كاملترين سبك دانست. بلكه اينطور استنباط مي شود كه تمامي سبكها در تمام رشته ها مكمل يكديگر هستند و هر كدام از آنها از نقاط قوي و ضعيفي برخوردار مي باشند. جداي از اين مسئله كه انتخاب سبكي خاص به سليقه ي نوازندگان برمي گردد پا فشاري بر اين كه سبكي كه مورد انتخاب مثلاً فلان نوازنده است بهترين سبك و سبك هاي ديگر داراي نقصان كم و بيش فراواني هستند منطقي به نظر نمي رسد. دور از ذهن نيست كه آنقدر كه براي ما سبك نوازنده مهم شده است، چيزي كه مينوازد مهم نيست بدين معني كه معمولاً عادت شده نوازنده اي كه ميخواهد بنوازد از او سوال مي شود "چه سبكي ميزني؟" بعد به هنرنمايي او گوش مي كنيم و اين كار چه بسا ذهنيت ما را نسبت به آنچه كه اجرا كننده مي نوازد تغيير مي دهد و اغلب اوقات اگر سبكي كه او مي نوازد مورد علاقه ي ما نباشد با اكراه آن را مي شنويم و ذهن ما بيشتر مشغول اين است كه نوازنده را قانع كنيم از سبك خود دوري كند و سبكي كه ما مي پسنديم را (به دلايلي كه ما ميدانيم) دنبال كند و طبيعي است ديگر تمركز كافي براي گوش سپردن به اجراي نوازنده وجود نخواهد داشت. سعي من از نوشتن اين مقاله رساندن اين موضوع است كه: البته كه سبك نوازندگي بسيار مهم است و تعيين كننده ي تناليته ي ساز نوازنده و احتمالاً نوع قطعاتي است كه با آن سبك مي توان اجرا كرد مي باشد ولي موضوع مهمتري كه ميخواهم به آن اشاره كنم و در ادامه مطلب به آن برسم اين است كه نوازندگان "چه" مي نوازند؟ (حال با هر سبكي) مي توانم اين گونه تشبيه كنم كه سبكهاي نوازندگي مانند اشكال مختلف ظروف مي باشند و آنچه كه نوازنده مي نوازد حكم چيزي را دارد كه درون آن ظرف است. از آنجائيكه ما (ايرانيها) تحت شرايط حاكم عادت كرده ايم هميشه بر سر شكل ظروف با هم جدل كنيم تا بر سر آنچه محتواي ظرف است. بنابر اين آنچه در طول زمان حاصل شد اين است كه با وجود همه جدلها بر سر شكل ظاهري ظروف (سبكها) نه تنها به نتيجه ي متفق القولي در اين زمينه نرسيديم (كه دور از انتظار هم نبوده چرا كه اين مسئله جدا از بحث فني آن تا حد زيادي تابع سليقه است) به محتوا هم توجهي نشد، يعني دست آخر دست خالي از اين كه نه سبكي را توانسته ايم به عنوان ايده ال ترين سبك برگزينيم نه محتواي موسيقي مان را پربار تر كرده ايم. 31st March 2012 Roza زماني كه ما سعي مي كنيم يكي از سبكها را و فقط يكي را، هم براي نوازندگي و هم براي شنيدن انتخاب كنيم طبيعي است خود را از ويژگي هاي خوب ديگر سبكها محروم كرده ايم. آيا نميتوان بي تعصب از تمامي شيوه ها و سبكهاي نوازندگي لذت برد؟ من فكر مي كنم اين موضوع ارتباط به ديدگاه يك نوازنده و اطلاعات و سواد او نسبت به موسيقي دارد. وجود حداقل چند مشخصه به صورتي كه من استنباط كردم ميتواند باعث تغيير در نوع نوازندگي سنتور نوازان و سوناليته سازي آنها و نهايتاٌ شيوه وسبك نوازندگي ايشان شود: 1-نوع و كيفيت و چگونگي صدادهي سنتور: اين موضوع را ميدانيم كه قطعات امروزي را كمتر مي توان با سنتور هاي قديمي نواخت چرا كه بطور طبيعي و آنگونه كه انتظار مي رفت كيفيت و صدا دهي سنتورهاي ساخته شده رفته رفته با قطعات ساخته شده توسط سنتور نوازان ، پيشرفت تقريباٌ پا به پايي داشته است تا جايي كه قطعات پيشرفته ي ساخته شده براي سنتور داراي تناسبي قابل قبول با سازهاي ساخته شده است. بنابراين نوع سنتور تا حدي مي تواند تعيين كننده ي نوع نوازندگي گردد و باز در نهايت متمايل شدن نوازنده به سبكي خاص. 2-استفاده دائم از تكنيكهاي مضرابي خاص براي بيان بعضي از حالات و در مواردي استفاده از دست بدون مضراب جهت خفه كردن صدا يا ايجاد لرزش (ويبره) و امثال آنها، كه مجموعاٌ باعث ايجاد لحني متفاوت مي گردد و استفاده ي هميشگي نوازنده از آنها به تدريج معرف سبك نوازنده مي شود. البته زمان و چگونگي استفاده از اين تكنيكها نيز در تغيير شيوه ي بيان مطلب تاءثير بسزايي دارد بنحوي كه شيوه ي نوازندگي دو نوازنده را بطور محسوس از يكديگر متمايز مي كند. 3-و ديگر چگونگي اجراي رديف كه فكر مي كنم اين موضوع رابطه ي مستقيمي با درك نوازنده از رديف دارد. كما اينكه اجراي رديف خواه توسط اساتيد قديم و خواه اساتيد وقت كاملاٌ قابليت باز شناختن از يكديگر را دارند، بدين معني كه معلوم مي شود نحوه ي بيان رديف و چگونگي صدا گرفتن و سوناليته ساز اساتيد با توجه به مهارت و سليقه و درك ايشان متفاوت است كه اين امر تحقيقاٌ ساز ايشان را به سوي سبكي خاص سوق مي دهد. اگر بي تعصب و واقع گرا بنگريم هيچ سبك و شيوه ي نوازندگي را نمي توانيم كاملاٌ رد كنيم و يقيناٌ نمي توانيم يكي و فقط يكي از آنها را بعنوان بهترين انتخاب كنيم (فرض بر اينكه عامل سليقه دخالتي نداشته باشد) چرا كه بالاخره هر سبكي با نگاه دقيق مي تواند حداقل يك خصيصه ي خوب و پسنديده و قابل قبول داشته باشد و البته حداكثر دهها خصيصه ي خوب. يكي پايوري مي زند يكي مشكاتياني و ديگري به سبك مجيد كياني! يك نوازنده سنتور بايد به كدام يك از اين سبكها بنوازد و از كجا اين سبكها را از هم باز شناسد. روشن است شاگرد سبكي را خواهد نواخت كه استاد او به او ديكته مي كند و طبعا ٌ مطابق سليقه ي استادش ساز خواهد زد. نتيجه مي گيريم ريشه يابي اين موضوع از اساتيد و معلمين آغاز مي شود كه اذهان شاگردها را به چه سمت و سوقي راهبري مي كنند. اخلاقي كه معمولاٌ اساتيد و معلمين دارند نسبت به شيوه ي تدريسشان و اينكه شاگرد بايد مطابق سليقه و سبك مورد نظر ايشان ساز بزند تعصب به خرج مي دهند. بطوريكه بيشتر كساني كه در كلاسهاي متفاوت نزد اساتيد مختلف رفته اند و كلاسهاي ايشان را از نزديك ديده اند، ديده شده است كه اكثراٌ شاگردي كه در كلاس صحبت از سبك ديگري كند و يا تمايل به شيوه سنتور نوازي ديگري را از خود بروز دهد مورد نكوهش قرار ميگيرد (تجربه شخصي) و معمولاٌ در آن كلاسها شروع مي كنند به بر شمردن اشكالات و نواقص سبكهاي ديگر بطوريكه شاگردان اينگونه نتيجه گيري مي كنند كه پس سبكي كه ما مي نوازيم بهترين سبك است و به دنبال كلاس ديگري با استاد ديگري (احياناٌ با شيوه و سبك خاص ديگري )نمي روند.(حداقل تا مدتها) 31st March 2012 Roza ابتدا با انتخاب عنوان " به چه سبكي سنتور بنوازيم " با تصور اينكه " سبك سنتور نوازي " اصطلاحي آشنا و عاميانه ما بين سنتور نوازان است و با گمان اين پيش فرض كه تعريف "سبك سنتور نوازي " تقريبا داراي تعريف واحدي در اذهان افرادِ مرتبط با موسيقي است شروع به بحثي پيرامون اين موضوع نمودم كه هدف آن ياد آوري ديدگاه جديدي به اين مقوله بود. اما با توجه به اظهار نظر برخي از دوستان آگاه شدم كه اين واژه يعني "سبك سنتور نوازي " شايد تا حدودي بين تنها بعضي از دوستان هنرمند و به ويژه در بين سنتور نوازان جا افتاده باشد و در نتيجه باعث سردرگمي يا عدم قضاوت صحيح بعضي ديگر گردد. لذا در اين قسمت از مقاله پرانتزي بزرگ بين اين بحث با اجازه ي دوستان باز مي كنم و اندكي راجع به واژه ي "سبك سنتور نوازي " بيشتر توضيح و شرح مي دهم. اول نگاهي كلي به واژه ي سبك در موسيقي: برخي از عوامل گوناگوني كه در طول زمان و مسير تكامل موسيقي معرف سبك شناخته شده اند به طور مختصر عبارتند از : 1- روشهاي تدوين موسيقي در زمانهاي مختلف در تاثير گذاري و تاثير پذيري از جامعه مانند سبك رومانتيك ، كلاسيك ، مدرن و غيره. 2- سبك در نوازندگي و خوانندگي كه به مجموعه اي از آداب و رفتار و در نهايت به طريقه ي ارائه ي يك اجرا گفته مي شود. 3- مجموعه ابداعاتي كه يك آهنگساز در طرز بيان افكار و احساسات خود وارد مي كند و بكار مي گيرد. حال بررسي عواملي كه مي تواند در سنتور سبك شناخته شوند : بطور كلي جايگاه يك نوازنده در دوره ي زماني خاص كه منجر به تاثير پذيري او از جامعه ي زمان خود و اتفاقات و رويدادهايي كه ممكن است منجر به تغيير مشي كلي يا جزئي يك نوازنده شود و امكاناتي كه براي آن نوازنده در آن دوره ي زماني وجود داشته مي تواند باعث بوجود آمدن شيوه اي خاص و منحصر به فردي براي نوازنده گردد كه ما آنرا به نام سبك مي شناسيم مانند : 1- نوع سنتوري كه در آن زمان معمول بوده ( با در نظر گرفتن كيفيت و ديگر مشخصه هاي ساز) 2- نوع و مدل مضراب ساخته شده كه باعث تغيير در نحوه ي مضراب زدن و در نتيجه تغيير صداي حاصله مي شود. 3- امكانات صوتي موجود و در دسترس براي يك نوازنده براي دقت هر چه بيشتر در صداي ساز خود و رفع عيوب صدا. 4- نوع مضراب زدن و چگونگي صدا گرفتن از ساز (مثل بي نمد يا با نمد زدن ساز ) 5- استفاده از تكنيكهاي خاص مضرابي ( مثل دراب، تكيه، ريز و ... ) براي تغيير در چگونگي بيان مطلب. 6- استفاده از تكنيكهاي مختلف غير مضرابي مثل خفه كردن صدا با دست و ... 7- كيفيت و چگونگي درك موسيقي ايراني ( رديف و ... ) و طريقه ي بيان آنها بوسيله ي ساز. اما چرا ميگويند سبك استاد پايور يا مشكاتيان يا ... ؟ در شيوه ي نواختن اساتيد روشن و مبرهن است كه لحن ساز آنها و طريقه ي نواختن و صدا دهي ساز آنها با يكديگر متفاوت است كه مي توان آنها را از هم باز شناخت. امروزه اين اصطلاح عاميانه "سبك سنتور نوازي " مفهوما بدين معنا است : تفاوت مشخصه هاي ياد شده ي بالا كه قابليت تمييز را به شنونده مي دهد. به طور مثال سبك استاد پايور يعني : - به طور كلي طريقه ي نواختن ايشان ( از نظر تكنيكي و استيل و ... ) - سليقه ي ايشان در انتخاب ساز و نحوه ي صدا گرفتن از ساز - لحن ساز ايشان در بيان رديف و قطعات - نوع موسيقي و گستره ي متنوع قطعاتي كه مينوازند حال طبيعي است مقياسي كه سبك در تعريف كلي دارد و سايه ي عظيمي كه در طول حدودا بيست قرن بر سر موسيقي جهان انداخته نمي توان با معرفه ها و مشخصه هاي سنتور نوازي (در كشور ما كه عمر آن تقريبا صد سال است ) به راحتي تطبيق داد و قياس كرد مگر در همان چند مورد اندك كه در بالا ذكر آنها گذشت. پس با بررسي كلي بين سبك با تعريف كلي آن و سبك سنتور نوازي شايد بتوان اقرار كرد كه عواملي كه در تعريف سبك سنتور نوازي مؤثر هستند نسبت به مقياس كلي سبك آنقدر جزئي هستند كه اصلا به اين مشخصه ها نمي توان نام سبك نهاد، كه اين نظريه دور از حقيقت هم نيست و نظر خود من هم موافق با اين ايده است. اما آنچه كه ما امروز داريم همين عوامل ياد شده است و ما (سنتور نوازان) به علت وجود همين تفاوتهاي اندك بين شيوه ي سنتور نوازي اساتيد، هر كدام از شيوه ها را اصطلاحا (به درست يا به غلط) سبك نوازندگي آن اساتيد مي گوييم. 31st March 2012 Roza نوازندگان متناسب با زمان، امكانات، شرايط، ذوق وتوانايي، محيط و خاطرات، سلايق و علايق به طور طبيعي داراي لحن خاصي در اجراي قطعات مي شوند و چه بسا تحت تاثير شرايط ويژه اي و يا تحت تاثير جامعه و نيازهاي زمانه ي خود نحوه ي نوازندگي آنها به سوي شيوه اي خاص هدايت مي شود كه گاهي نوآوري در نوازندگي آنها به مقداري است كه در نهايت منجر به شيوه اي كاملاٌ مخصوص مي گردد كه بعنوان سبكي خاص شناخته و پذيرفته مي شود. نوازندگان به طور عمده معمولاٌ به چهار دسته تقسيم مي شوند: 1- آنهايي كه نواختنشان داراي حس و بيان تقريباٌ كامل موسيقايي است ولي از لحاظ تكنيك آن چنان قوي نيستند. 2- آنهايي كه نوازندگيشان كاملاٌ تكنيكي است و معمولا صداي ساز آنها از حس و حال كمتري برخوردار است. 3- نوازندگاني كه ساز آنها هم از لحاظ حس موسيقايي و هم از لحاظ تكنيك در سطح فوق العاده اي قرار دارند كه اغلب آنها جزو نوازندگان طراز اول هر كشوري محسوب مي شوند. 4- آن دسته نوازندگاني كه نه حس و حال مثال زدني در سازشان هست و نه داراي تكنيك قابل ملاحظه اي هستند بلكه از هر دوي آنها تقريباٌ به يك نسبت كم و بيش بهره مندند. در قياس كلي اينكه بگوييم در نوازندگي حس و حال مهمتر يا بهتر است يا تكنيك به نظر من به مقوله ي علم بهتر است يا ثروت شبيه است. البته اگر هر دوي آنها بصورت كامل نزد يك نفر باشد زهي سعادت ولي اينكه اگر نوازنده اي صاحب هر دوي اين كمالات باشد يك استثنا است بنابراين براي بقيه نوازندگان وجود مسير كاملا مشخص و روشني براي كامل كردن توانايي هاي خود در نوازندگي به صورت كاملا حرفه اي به نظر نمي رسد. من فكر مي كنم به هر حال هر انساني داراي توانايي هاي بالقوه خاصي است كه با پرورش آنها مي تواند آن استعداد را شكوفا كند و پرورش دهد تا جايي كه حد كمال اوست نه بيشتر. با اين وجود تكليف بسياري از نوازنده ها از اين ديد روشن مي شود. صداي ساز بعضي از نوازندگان بسيار دلنشين و با حس و بيان كامل است پس طبيعي است كه اين نوازنده ها مطابق با استعداد خداداديشان به سمت و سوي نوازندگي با حس و حال مي روند كه اگر آن را با تمرين تكنيكي ساز در حد اعلايش به آن اضافه كند البته و صد البته كه نوازنده ايده آلي خواهند شد. جداي از اين مسئله كه بين بسياري اين اختلاف نظر وجود دارد كه تلاش براي دست آوردن تكنيك عالي معمولا حس را از نوازنده مي گيرد كه خوشبختانه پيشرفت موسيقي و نوازندگان غربي اين فرضيه را تا حد زيادي باطل كرده چرا كه در آنجا نوازندگاني با تكنيك بسيار بالايي وجود دارند كه با حس كامل ساز مي زنند، و آندسته از نوازندگاني كه هيچ وجه مشخصه اي از حس ويژه اي در ساز آنها يافت نمي شود طبيعي است كه به دنبال تكنيك مي روند تا بلكه شايد حد اقل اين خصيصه را بطور كامل دارا شوند و تكنيك آنها بتواند ضعف كمبود حس ساز آنها را مرتفع سازد. البته نظر من اين است كه چه بهتر است تمام نوازنده ها بتوانند از حس و تكنيك كاملاٌ بالايي برخوردار باشند ولي از آنجايي كه اين حادثه خيلي كم رخ مي دهد بنابراين چه خوب است اگر ما هم نوازنده ي با حس قوي و هم نوازندگان تكنيكي داشته باشيم كه بتوان هر كدام را در جاي خودشان استفاده كنيم، و اين اصل اجباري كه هر نوازنده بايد از هر لحاظ كامل و بي عيب باشد را از دوش اكثر نوازندگان بر مي داريم (كما اينكه اين استعداد نيز به هر كس داده نشده است) و هر كس در زمينه اي تلاش بيشتري خواهد كرد كه استعداد آن كار را دارد. 31st March 2012 Roza اين نظريه كه " قضاوت فرد كاملاٌ وابسته به اول، سواد و دوم اطلاعات و سوم ديد كاملاٌ بي تعصبانه نسبت به يك موضوع است " به صورت كلي مصداقي تجربه شده دارد. طبيعي است اگر ما به نوازندگي نوازنده اي گوش مي كنيم صريحاٌ نظر به اينكه ما اين سبك را مي پسنديم يا خير قضاوت مي كنيم بدون اينكه به پيشينه و چرايي بوجود آمدن آن سبك دقت كافي به خرج دهيم. بارها ديده شده است كه برخي از سنتور نوازان فعلي راجع به سبكها و شيوه هاي سنتور نوازي قديم خيلي بي رحمانه قضاوت مي كنند و بسياري از كارهاي قديمي را به طور كلي اصلاٌ داراي ارزش هنري نمي دانند. نكته اي كه مي خواهم بيان كنم اين است كه آيا بهتر نيست بجاي اينكه سبكهاي سنتور نوازي قديم را بي اطلاع كافي مورد نكوهش و انتقاد قرار دهيم (با توجه به اينكه سنتور نوازي قديم طبعا بستري براي سنتور نوازي فعلي بوده است) سنتور نوازي قديم را متناسب با همان زمان گوش كنيم و چه بسا موجبات لذت را هم تا حد زيادي براي خود فراهم كنيم و جالب اينكه وقتي بي تعصب به سبك سنتور نوازيهاي پيشين گوش مي كنيم آنها را داراي نكات آموزنده ي كم و بيش ارزنده اي هم مي يابيم (طبق تجربه ي شخصي) با توجه به اين نكته كه هنگامي كه ما از خصوصيات يك نوازنده و هم نوازان آن و اينكه چه امكاناتي داشته اند و براي چي و براي چه كساني (مردمان چه دوره اي) ساز مي نواختند و اينكه چقدر سواد و اطلاعات بي تعصبانه ي ما نسبت به آن نوازنده و طريقه ي نوازندگي آن زياد است مي توان انتظار داشت كه قضاوتي كه در پيش خواهد بود نسبتاٌ عادلانه است. كما اينكه بيشتر اوقات با درك شرايط نسبي آنها اين نكته تا حدودي روشن مي گردد كه چه بسا ساز و آواز آنها در خور و متناسب با همه ي شرايط آنها بوده و شايد اصلاٌ شيوه ي ديگري نمي شد و يا نمي طلبيد كه آنها اجرا كنند و اوج پيشرفت نوازندگي تا به آن زمان كما بيش همانقدر بوده. يكي از عواملي كه در بحث سبكها مورد نظر است عامل زمان است همانطور كه مي دانيم به سبكي كه اردوان كامكار سنتور مي نوازد "سبك نوين " مي گويند كه اين در مقايسه با سبكهاي قديمي تر سنتور نوازان به نظر اصطلاحي درست مي رسد. اما با كمي دقت اگر بنگريم خواهيم دانست كه مثلاٌ طريقه ي نوازندگي حبيب سماعي نسبت به نوازندگان قديم تر از زمان او (كه البته تعداد آنها انگشت شمار بوده) كاملاٌ سبكي جديد و منحصر به فرد بود و به شيوه اي كه او مي نواخت مي توان "سبك نوين " در زمان خود او اطلاق كرد. همينطور شيوه ي نوازندگي استاد پايور از يك مقطعي به بعد با خلق آثاري كاملا تكنيكي كاملاٌ معرف يك سبك جديد و بي همتا بود كه در زمان خودش مي توانست به عنوان يك "سبك نوين " شناخته شود و سنتور نوازي پرويز مشكاتيان كه در نوع خود حال و هواي تازه اي داشت ولي نه آنقدر كه آن را بعد از ساز استاد فرامرز پايور داراي سبك نويني بدانيم و در ادامه شيوه ي نوازندگي اردوان كامكار كه امروزه آنرا بعنوان "سبك نوين " مي شناسيم چرا كه شيوه اي كه او مي نوازد نيز كاملا با شيوه هاي قديميتر از او متفاوت است. در واقع بر فرض اينكه يك سبك از تمام لحاظ مورد انتقاد و نكوهش قرار گيرد و هيچ نكته مثبتي نيز نداشته باشد باز هم بعنوان يك اثر قابل ارزش است چرا كه براي آيندگان يك تجربه ي انجام شده را نمايان كرده و حد اقل راهي رفته را مشخص كرده كه نسلهاي آينده براي آن دوباره زحمتي نكشند و يك تجربه ي ناموفق را دوباره تجربه نكنند. طبيعي است هر سبكي با مشخصه هاي ويژه اي كه دارد قادر است يك يا چند نوع مختلف از قطعات موجود ساز را بهتر از ديگر سبكها اجرا كند. بطور كلي مي توان پذيرفت شيوه ي نوازندگي و نوع سنتور هاي ساخته شده در قديم تا حد قابل توجهي با سبكهاي فعلي نوازندگي و نوع سنتورهاي زمان ما متفاوت است و همينطور كه انتظار نيز ميرفت تكنيك نوازندگي اين ساز پيشرفت چشمگيري داشته است. اصل پذيرفتني ديگر اينكه با سبكهاي قديم سنتور نوازي نمي توان قطعات پيشرفته ي فعلي را نواخت و همچنين با شيوه ي نوازندگي امروزي و با سازهاي فعلي به راحتي نمي توان با همان حس و حال سنتور نوازان قديم قطعه يا آوازي را اجرا كرد پس بطور يقين نمي توان انتظار داشت كه سنتور نوازان قديم با آن سازهايي كه با علم آن روز ساخته شده اند قطعاتي با تكنيك فعلي مي توانستند بنوازند. حال آيا مي توان گفت سبك هاي جديد كلاٌ باعث بهبود كيفيت سنتور نوازي از ديد كلي موسيقي شده است؟ يا خير؟ بديهي است اگر حس و حال را ملاك بگيريم سبكهاي سنتور نوازي قديم رويهم رفته از معدل بالاتري برخوردار خواهند بود و اگر تكنيك را مد نظر قرار دهيم تكنيك سنتور نوازي فعلي به مراتب بهتر و پيشرفته تر از قديم است و اين نكته كه ما هنوز در سنتور نوازي، نوازنده اي نداشته ايم كه هم از حس و حال سنتور نوازي قديم و هم از تكنيك سنتور نوازي معاصر به طور كامل بهره مند باشد.( كه اگر براي نوازنده اي اين دو خصيصه مهيا شد زهي سعادت) در آخر اگر بخواهيم سبكي را انتخاب كنيم اين بدان معني نخواهد بود كه ديگر سبكها را نمي پسنديم يا بطور كلي قبول نداريم بلكه به تناسب سليقه و سواد و اطلاعات و حالات دروني آن سبكي كه به درك ما از هر لحاظ نزديكتر است و ما را بيشتر ارضا مي كند و موجب لذت ما مي شود براي نوازندگي انتخاب مي كنيم و ما بقي سبكها را بعنوان نوع ديگري از شيوه هاي نوازندگي كه قطعاٌ نكات مثبتي كمي هم ندارند را بعنوان موسيقي گوش مي كنيم و لذت مي بريم و به نظر من چه بهتر نوازندگاني كه از تكنيك قابل ملاحظه و همچنين حس و حال نسبتا خوبي برخوردارند سعي كنند كه تنها به يك شيوه اتكا نكنند و در حد توانايي خود نقاط مثبت هر سبك را در شيوه ي نوازندگي خود وارد كنند. در كلام آخر مي توانيم با انتخاب همه ي سبكها براي شنيدن و يا نواختن و يا تدريس، خود را در واقع از هيچ زيبايي محروم نكرده و از هر سبكي از خصيصه ي خوب آنها لذت برده و استفاده كنيم.
×
×
  • اضافه کردن...