قبل از خواندن این پست ذهنم
مشغول تجزیه و تحلیل فیلمی
وحشتناك به نام هدیه بود ..
پلی بین آن فیلم و این پست زدم
به این نتیجه رسیدم آدمی چقدر
شكننده است .
سپاس خدای را كه داخل كافه به غیر از صدای كارد چنگال و موسیقی ملایم و پچ پچ مشتریان . هیچ خبری از بوی توتون یا ادكلن ودكا نبود ..
تصور و تجسم چنین فضای بسته و نوشیدن یك فنجان قهوه
غلیظ قجری كار
چندان راحتی نیست ...
مخلص شما