The Idealist

درود، در یک کنج پنهان از این کره ی خاکی مجازی در مورد هجوم نوستالژی و دردهای ناشی از آن نوشته بودم... حال که پس از مدتها به این فاروم سر زدم، این درد و رنج را بیشتر و بیشتر از همیشه حس کردم، گروهی از خاطرات مبهم به فرماندهی یک ژنرال سخت گیر و بی رحم در مقابل دیدگانم رژه می روند و هر کدام به یک بخش یخ زده از ذهن پوسیده ام اشاره می کنند... جلوی یکی از سربازان را می گیرم و از او می پرسم، چه می خواهد؟ به کدامین خاطره از گذشته اشاره می کند؟ ناگهان همه محو می شوند، پرده ی سفیدی در روبروی چشمانم، آهسته پایین می آید و فیلم نوستالژی ها شروع می شود... یاد آن بحث ها و گفتگوها در این جستار گفتگوی آزاد می افتم، بحث هایی که یک پای ثابتش Essi بزرگوار بود (هر کجا که باشد، آرزوی تندرستی و پویایی برایش دارم). با وجود این که در برخی موضوعات با ایشان اختلاف نظر داشتم، اما همواره سواد و منطق ایشان را می ستودم... انسان ها در هر سنی و شرایطی نیاز به یادگیری دارند، آن موقع ها بسیار خام و ناپخته بودم، اما آن گفتگوها و گاهی جدل های لفظی در این جستار، به مثابه در رفتن یک گلوله از تفنگ خط نگهدار شروع مسابقه بود که موجب استارت خوردن شکل گیری اندیشه و فکر بنده شد... هیچ گاه تلاش نکردم مشهور شوم، آن موقع ها هم یک کاربر گمنام بودم که گاهی پابرهنه میان بحث ها می پرید و به زعم خودش حرفی برای گفتن داشت... در این فاروم دوستانی چند نیز پیدا کردم و با وجود اینکه بیش از سه یا چهار سال است با هیچ کدام ارتباطی نداشته ام، زنده کردن یاد و خاطره ی آنها، شور و شعفی متفاوت در وجود کرختم ایجاد می کنند.... چند سال پیش بود که گرایش بنده به روانشناسی، فلسفه و هنر (به خصوص سینما و موسیقی) موجب دوری از این محیط های دوستانه شد و تا مدت ها در هیچ انجمن و یا محیط مجازی دیگر فعالیتی نداشتم، تا اینکه چندی پیش با یک فاروم دیگر به صورت تصادفی آشنا شدم، فارومی که مطابق با علایق عجیب و غریبم، به خصوص سینما بود و اکنون تنها در آنجا گهگاهی مطلبی می نویسم... یاد همه ی دوستان گذشته گرامی پاینده باشید .....

درود؛ The Idealist لطفا! تشکر

درود دوستان بنده یه بانک اطلاعاتی تقریبا کاملی راجع به مواد آلی دارم که کار بچه های دانشگاه خودمونه و هر ماده آلی رو تو تقریبا 2-3 صفحه معرفی کرده اعم از خصوصیات و روش تولید و کاربرد اگه صلاح بدونین میتونیم تو هر شماره مجله یکی از این مواد آلی رو معرفی کنیم مجله ها هستن که هر کس یه ستون ثابت داره و تو هر شماره یه چیزی می نویسه، یه چیزی مثل اون

درود و خسته نباشید خدمت همه دوستان من یه سوالی داشتم، از همه دوستان تقاضا دارم اگه اطلاعاتی در این زمینه دارن مطرح کنن می خوام تو المپیاد مهندسی شیمی شرکت کنم، می خواستم ببینم چه کتابی یا منبعی برای شرکت در المپیاد خوبه؟ اگه دوستان تجزبه ای در این زمینه داشته باشن خوشحال میشم بشنوم.

درود خوشحالم که اولین شماره این مجله منتشر شد به امید موفقیت های بیشتر

asus برند خوبیه و با 2 و 500 میشه یه مدل خوب گرفت اما الان شرکت عای دیگه ای هم دارن خوب کار می کنن مثل acer و lenovo برو سایت دیجی کالا یه نگاه به مدل های acer aspire بنداز ، خیلی خوب و شیک هستن 14 اینچ کوچیک و زیباس ولی خب واسه بعضی کارا جالب نیس مثل فیلم دیدن

ضمنا من دارم رو یه پروژه راجع به سوخت پاک کار می کنم و ایشالا قراره که یه کار آزمایشگاهی هم در این زمینه انجام بدم اگه مطلبی راجع به این موضوع خواستین میتونم کمکتون کنم

درود ترم 5 مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی سهند تبریز هستم

لازم نیت حتما اسم خاصی باشه میشه یه اسم شبیه اسم مسابقات ماشین های مهندسی شیمی (کمیکار) انتخاب کرد یا حتی میشه یه اسم اختصاری انتخاب کرد مثل (ncem) همون noandishaan chemical engineering magazine یا اسم هایی مثل نوکیمیا، نوفرآیند(چون قبلا مهندسی شیمی رو به اسم مهندسی فرآیند می شناختند)

درود گمون کنم منم بتونم کمکتون کنم؛ البته الان یکم سرم شلوغه ولی می تونم مواقعی که وقت داشتم مطالب جدید پیدا کنم و اگه لازم بود ترجمه کنم و برای مجله آماده کنم. به نظرم اسم مجله رو چیزی نزارید که به یک گرایش خاص مربوط بشه مثل نفت و گاز چون مهندسی شیمی گرایش های مختلفی داره که نمیشه گفت کدوم از اون یکی بهتره پس اگه میشه اسمش رو چیزی بزارید که به همه گرایشها مربوط بشه سپاس

درود ؛ لطفا نام من رو هم به Rain Lover تغییر بدید، سپاس

فقط یه چی میگم : 30یاست خیلی عجیب تر و کثیف تر از چیزیه که ما فکر می کنیم !

فنایی : نورمحمدی و زارع باید اخراج می شدند ! / عادل : هر کسی داور بود پرسپولیس می باخت ! به نظر من مازیار زارع باید کارت زرد دوم را می گرفت. روی صحنه ای که نورمحمدی موهای کرار را کشید هم باید کارت زرد دوم را می گرفت.

جدا این پرسپولیس امسال تیم نمیشه ، اصلا این بازی کاملا دست استقلال بود و خیلی خوب بودند

وااااااااااای ، بازی میگن به این 2 گل ، 2 تیر بازم کاپیتان فرهاد :w70::w70:

عزیزم گریه نداره که فوتباله دیگه ، برد و باخت داره ؛ منتها امسال فقط باختش مال پرسپولیسه :lol:

پرسپولیسی های انجمن کجایید ؟؟؟؟؟؟ بابا عیب نداره ، یه باخته دیگه :lol: شیره کاپیتان فرهاد

تبریک میگم محمد جان :w70::w14::rose: چرا ؟

:biggrin:

این از همه جالب تر بود :girl_in_dreams:

خیلی ممنون آسا خانوم :rose:

سال 89 .... تو دربی 69 .... شیث رضایی دنبال فرهاد مجیدی ... آی بدو ... آی بدو

گرماسنجی (کالری متری) تئوری: تغییرات فیزیکی و شیمیایی همیشه باعث تغییر در انرژی سیستم می شوند، این تغییرات انرژی معمولاً به صورت انرژی گرمایی و در نهایت به صورت افزایش و یا کاهش در دمای سیستم قابل مشاهده است . اندازه گیری این انرژی گرمایی در دستگاهی به نام کالری متر انجام م یشود. یک کالری متر مناسب دارای دیواره هایی است که نسبت به تعادل گرما با محیط اطرافش عایق است یعنی نه انرژی گرمایی از آن خ ارج می شود و نه به آن وارد می شود. البته این عایق بودن نسبت به گرما به طور کامل انجام نمی شود یعنی هی چ وقت نمی توانیم نفوذ به داخل یا خارج شدن گرما را به صفر برسانیم که اگر از ورود یا خروج گرما به گرماسنج صرف نظر کنیم می توان فرض بر این گذاشت که تغیی ر دمای کالری متر در اثر انجام یک واکنش شیمیایی در داخل آ ن، ناشی از گرمای واکنش انجام شده در داخل گرماسنج خواهد بود. گرماسنجی در شیمی اساس آزم ایش هایی را تشکیل می دهد که در آن ها هدف، اندازه گیری تغییرات آنتالپی یک وا کنش شیمیایی و یا یک فرآیند شیمیایی است . بعضی از این آزمایش ها یا فرآیندها گرماگیر و بعضی دیگر گرماده هستند. در واکن ش های گرماگیر سطح انرژی مواد اولیه پایین تر از محصولات است و در واکنش های گرماده سطح انرژی مواد اولیه از محصولات بالاتر است. در این آزمایش تنها تغییر آنتالپی ناشی از فرآیندهای انحلا ل برر سی خواهد شد . انحلال هر نمکی در آب یا گرماده است یا گرماگیر . اگر عمل انحلال گرماگیر باشد گرمای انحلال عبارتست است از گرمای لازم برای جدا کرن کاتیون ها و آنیون هایی که در شبکه بلورین قرار دارند . اگر عمل انحلال گرماده باشد گرمای انحلال عبارتست از گرمای به دست آمده ا ز آبپوشی یون ها. در بیشتر موارد انرژی شبکه بلورین کمتر از کل گرمای آبپوشی است بنابراین کل تغییرات گرماده خواهد بود. روش کار: این آزمایش شامل دو قسمت است که فرایندهای گرماگیر و گرماده را بررسی خواهید کرد. قسمت اول: فرآیندهای گرماگیر: اندازه گیری گرمای انحلال پتاسیم نیترات : به وسیله استوانه مدرج 100 میلی لیتر آب مقطر در کالری متر بریزید و آن را به دور از هر منبع گرمایی قرا ر دهید و صبر کنید تا تعادل دمایی برقرار شود . 2 دقیق ه ثابت بماند پس از برقراری تعادل دمایی، دما را یادداشت کنید (دمای - یعنی دمای ترمو متر 3 اولیه) سپس 5 گرم پتاسیم نیترات را به داخل کالری متر بریزید و گاهی به هم بزنید و هر 20 ثانیه یک بار دما را بخوانید تا وقتی که دما ثابت شود (دمای ثانویه) این دما را یادداشت کنید. قسمت دوم: فرآیند گرماده: 37 این آزمایش همانند قسمت اول است. این بار از سدیم هیدروکسید استفاده کنید . مقدار 100 میلی لیتر آب مقطر را در کالری متر بریزید و پس از برقراری تعادل دمایی و یاددا شت دمای اولیه، 5 گرم سدیم هیدروکسید را در کالری متر بریز ید و به هم بزنید و هر 20 ثانیه یک بار دما را بخوانید تا وقتی که دما ثابت شود (دمای ثانویه) این دما را یادداشت کنید. نتایج: دمای اولیه و ثانویه در انحلال پتاسیم نیترات: دمای اولیه و ثانویه در انحلال سدیم هیدروکسید: محاسبات: گرمای جذب شده برای این انحلال از رابطه زیر به دست می آید Q t(m m A) 1 1 2 2 = Δ c + c + جرم جسم حل m جرم حلال ، 2 m گرمای جذب شده توسط سیستم برای انحلال ، 1 Q که در آن ظرفیت گرمایی ک الری متر است . A گرمای ویژه جسم حل شده و c گرمای ویژه حلال، 2 c شونده، 1 cal.deg-1.gr- گرمای ویژه محلول برابر گرمای ویژه آب خالص 1 1، گرمای ویژه پتاسیم نیترات برابر cal.deg-1.gr-1 cal.deg-1.gr- 0/21 و گرمای ویژه سدیم هیدرواکسید 1 0/48 در نظر گرفته شود . گرمای به دست آمده از رابطه بالا، گرما ی انحلال 5 گ رم پتاسیم نیت رات در 100 گرم آب است ( با توجه به اینکه وزن مولکولی پتاسیم نیترات 101 گرم بر مول است). مقدار گرمای انحلال ی ک مول پتاسیم نیترات و مقدار گرمای انحلال 1 گرم پتاسیم نیترات را بر حسب کیلو کالری محاسبه کنید. محاسبات قسمت دوم نیز همانند قسمت اول خواهد بود فقط ع لامت با قسمت پیش متفاوت است . گرمای انحلال مولی سدیم هیدروکسید و گرمای انحلال یک گرم سدیم هیدروکسید بر حسب کیلوکالری را محاسبه کنید.

تعیین جرم مولکولی از طریق کاهش نقطه انجماد (قانون رائول) موضوع آزمایش: تعیین جرم مولکولی از طریق کاهش نقطه انجماد هدف آزمایش: آشنایی با نزول نقطه انجماد و چگونگی تأثیر مواد غیرالکترولیت بر آن وتعیین جرم مولکولی اجسام با استفاده از میزان کاهش نقطه انجماد. تئوری آزمایش: خواص کولیگاتیو: برخی از خواص محلولها به جای ماهیت محلول ، به غلظت ذرات ماده حل شده بستگی دارد. این خواص را خواص کولیگاتیو می‌نامند. برای محلولهایی که شامل ماده حل شده غیر فرار هستند، این خواص عبارتند از: کاهش فشار بخار ، نزول نقطه انجماد ، صعود نقطه جوش و فشار اسمزی. همه ما با خواص کولیگاتیو محلولها در زندگی روزمره سرو کار داریم، بدون این که اصطلاح علمی آن را بدانیم و یا علت وقوع چنین پدیده‌‌‌‌‌‌هایی را بتوانیم توضیح دهیم. به‌عنوان مثال ، در تهیه مربا و شربت به صورت علمی تجربه کرده‌ایم که محلول آب و شکر دیرتر از آب خالص می‌جوشد یا محلول آب و نمک و آب و شکر در دماهای پایینتر از دمایی که آب خالص یخ می‌بندد، منجمد می‌شوند. وقتی در رادیاتور ماشین برای جلوگیری از انجماد آب ، ضد یخ اضافه می‌کنیم، از پدیده نزول نقطه انجماد استفاده کرده‌ایم. پدیده اسمز در بسیاری از فرآیندهای زیستی نقش اساسی دارد. مواد غذایی و زائد با عمل اسمز از میان دیواره سلولهای بافتهای حیوانی عبور داده می‌شوند. سلولهای خونی در محلولهای غلیظ ، آب از دست داده‌ ، چروکیده می‌شوند. به همین دلیل ، باید محلولهای غذایی تزریقی به داخل سیاهرگ ، باید دقیقا طوری تنظیم شود که فشار اسمزی خون (در حدود 7.7 اتمسفر) برابر باشد. دیواره سلولهای گیاهی و جانوری به‌عنوان غشاهای نیمه‌تراوا عمل می‌کنند و در محلولهای قندی و نمکی ، آب از دست داده ، چروکیده می‌شوند. در زیر برخی از خواص کولیگاتیو را بررسی می‌کنیم. کاهش فشار بخار فشار بخار تعادل حلال بالای یک محلول کمتر از حلال خالص است. به تجربه دیده شده است که محلولهای آبی غلیظی مانند آب قند ، آهسته‌تر از آب خالص تبخیر می‌شوند و این نشان‌دهنده کاهش فشار بخار آب بر اثر وجود ماده حل شده است. اگر غلظت ماده حل شده به حد کافی زیاد باشد، بخار موجود در اتمسفر ، مایع شده ، بعد از ورود به محلول ، آن را رقیق خواهد کرد. بررسی میزان کاهش فشار بخار نشان می‌دهد که این کاهش ، یک خاصیت کولیگاتیو حقیقی است و مستقیما به غلظت ماده حل شده بستگی دارد و مستقل از ماهیت مولکولهای حل شده است. رابطه بین فشار بخار حلال و غلظت را می‌توان به این صورت بیان کرد: P˚1 - P1 = X2 P˚1 کمیت P˚1 - P1 ، اختلاف بین فشار بخار حلال در مایع خالص و در محلول است و همان ، کاهش فشار بخار خواهد بود. بنابراین: (VPL =X˚2P1 ) کاهش فشار بخار در این معادلات P1 فشار بخار حلال روی محلول ، X1 کسر مولی حلال در محلول و P˚1 فشار بخار حلال خالص در همان دما ، X2 جزء مولی ماده حل شده. صعود نقطه جوش محلولی از ماده حل شده غیر فرار همواره در دمای بالاتر از نقطه جوش حلال می‌جوشد. در محلولهایی که رقیق هستند، صعود نقطه جوش مستقیما به غلظت ماده حل شده بستگی دارد. صعود نقطه جوش محلولهایی را که مواد حل شده آنها غیر فرار هستند، می‌توان بر حسب کاهش فشار بخار توجیه کرد. چون محلول مذبور در هر دمایی فشار بخاری کمتر از فشار بخار حلال خالص دارد، محلول مذبور باید برای جوش آمدن به دمای بالاتری برسد، یعنی رسیدن به این دما قبل از این که فشار بخار محلول برابر با فشار بیرون باشد، صورت گیرد. صعود نقطه جوش در یک محلول را از رابطه زیر بدست می‌آورند: Tb = Kb X m∆ در این معادله Tb∆ صعود نقطه جوش بر حسب درجه سیلسیوس ، m مولالیته و Kb ثابت مربوط به حلال مورد نظر است. Kb برای آب 0.52 درجه می‌باشد. یعنی نقطه جوش یک مولال آبی ماده حل شده غیر فرار (قند و اوره ...) 0.52 بیشتر از نقطه جوش آب است. نزول نقطه انجماد محلولهای شامل مقدار کمی از ماده حل شده در دماهای پایینتر از حلال خالص منجمد یا ذوب می‌شوند. شیمیدانها از این روش برای بررسی خلوص جامداتی که در آزمایشگاه تهیه کرده‌اند، استفاده می‌کنند. با مقایسه نقطه ذوب نمونه تهیه شده با نمونه خالص ، میزان ناخالصی موجود در نمونه را حدس می‌زنند. نزول نقطه انجماد هم مانند صعود نقطه جوش ، نتیجه مستقیم کاهش فشار بخار حلال بر اثر حضور ماده حل شده است. نقطه انجماد یک محلول دمایی است که در این دما فشار بخار حلال موجود در محلول مانند فشار بخار حلال جامد خالص است. این موضوع نشان می‌دهد که هنگام انجماد محلول ، حلال خالص (مثل یخ) جدا خواهد شد و در عمل هم این اتفاق می‌افتد. نزول نقطه انجماد هم متناسب با غلظت ماده حل شده است و از این رابطه بدست می‌آید: Tf = Kf X m∆ در این معادله Tf∆ صعود نقطه جوش بر حسب درجه سیلسیوس ، m غلظت مولال و Kf ثابت مربوط به حلال مورد نظر است. فشار اسمزی اگر دو ظرف که یکی حاوی آب خالص و دیگری یک محلول آبی قند باشد، در یک محفظه قرار داده شوند، با گذشت زمان ، سطح مایع در بشر شامل محلول بالا می‌رود، در حالیکه سطح آب خالص پایین می‌آید. در نتیجه ، در اثر تبخیر و میعان ، همه آب به محلول منتقل می‌شود. این اثر ناشی از اختلاف فشار بخار آب در دو بشر است که آب خود به خود از ناحیه‌ای که فشار بخارش بالاست، به نقطه‌ای که فشار بخارش پایین است، منتقل می‌شود. هوای داخل محفظه نسبت به مولکولهای آب تراوا می‌باشد. غشاهایی وجود دارد که نسبت به مولکولهای حلال (مثل آب) تراوا هستند. اما مانع عبور مولکولهای ماده حل شده می‌شوند. فرآیندی را که طی آن ، فقط حلال از غشای تراوا نفوذ می‌کند، اسمز معکوس می‌نامند. با اعمال فشار بر محلول ، می‌توان مانع عبور مولکولهای آب از درون غشا به محلول مزبور شد. مقدار فشار برونی که بتواند مانع عمل اسمزی شود، به نام فشار اسمزی محلول معروف است. فشار اسمزی یک محلول رقیق ، یکی از خواص کولیگاتیو می‌باشد، زیرا با غلظت ماده حل شده نسبت مستقیم دارد و مستقل از ماهیت ماده حل شده است. فشار اسمزی از رابطه زیر حساب می‌شود: π = MRT در این معادله ، π فشار اسمزی بر حسب اتمسفر ، M مولاریته ، R ثابت جهانی گازها (0.0821Lit.atm/mol˚K) و T دما بر حسب کلوین می‌باشد. چون M = n/V که در آن n تعداد مولها و V حجم هستند، بنابراین πV = nRT . فشار بخار: فشار هر بخار در حالت تعادل با مایع خود در دمای معین را فشار بخار تعادل آن مایع می‌نامیم حالت تعادل اگر مایعی در یک ظرف سربسته بخار شود، مولکولهای بخار نمی‌توانند از نزدیکی مایع دور شوند و تعدادی از مولکولهای بخار ضمن حرکت نامنظم خود ، به فاز مایع بر می‌گردند. این فرآیند را برای آب می‌توان با پیکان دوگانه نشان داد: (H2O(l)→H2O(g سرعت برگشت مولکولهای بخار به فاز مایع ، به غلظت مولکولها در بخار بستگی دارد. هر چه تعداد مولکولها در حجم معینی از بخار باشد، تعداد مولکولهایی که به سطح مایع برخورد کرده ، مجددا گیر می‌افتند، بیشتر خواهد بود. در آغاز ، چون تعداد کمی مولکول در بخار وجود دارد، سرعت بازگشت مولکولها از بخار به مایع کم است. ولی ادامه تبخیر ، موجب افزایش غلظت مولکولها در بخار می‌شود و در نتیجه ، سرعت تراکم افزایش می‌یابد. سرانجام ، سیستم به حالتی می‌رسد که در آن حالت ، سرعت تراکم و تبخیر برابر می‌شود. حالتی که در آن ، سرعتهای دو تمایل مخالف ( تبخیر و تراکم ) با هم برابر می‌شوند، حالت تعادل نامیده می‌شود. وضعیت مولکولها در حالت تعادل در حالت تعادل ، غلظت مولکولها در فاز بخار ثابت است، زیرا مولکولها با همان سرعتی که بر اثر تراکم ( میعان ) از فاز بخار خارج می‌شوند، بر اثر تبخیر در این فاز وارد می‌شوند. به همین منوال ، مقدار مایع نیز در حالت تعادل ثابت است، زیرا مولکولها با همان سرعتی که به مایع برمی‌گردند، بر اثر تبخیر آن را ترک می‌کنند. باید توجه داشت که حالت تعادل ، دال بر این نیست که هیچ حادثه ای رخ نمی‌دهد؛ در هر سیستمی ، ثابت ماندن تعداد مولکولها در هر یک از دو فاز مایع و بخار نه به‌علت متوقف شدن تبخیر و تراکم ، بلکه به علت برابری این دو تغییر متقابل است. فشار بخار و حالت تعادل چون در حالت تعادل ، غلظت مولکولها در فاز بخار ثابت است، فشار بخار نیز ثابت است. فشار هر بخار در حالت تعادل با مایع خود در دمای معین را فشار بخار تعادل آن مایع می‌نامیم. فشار بخار هر مایع ، تابع دماست و با افزایش آن زیاد می‌شود. افزایش دما با افزایش فشار بخار همراه است. فشار بخار در دمای بحرانی است. بالاتر از دمای بحرانی تنها یک فاز می‌تواند وجود داشته باشد، یعنی فازهای گاز و مایع متمایز از یکدیگر نیستند. فشار بخار و نیروهای جاذبه بین مولکولی مقدار فشار بخار یک مایع ، معیاری از قدرت نیروهای جاذبه بین مولکولی آن مایع را بدست می‌دهد. مایعاتی که نیروهای جاذبه قوی دارند، فشار بخار آنها کم است. در ˚ 20 سانتی‌گراد ، فشار بخار آب ، اتیل الکل و دی اتیل اتر به ترتیب 0.023 atm 0,058 ، atm و 0.582 atm است. از این رو ، نیروهای جاذبه در آب قویترین و در دی‌اتیل اتر ضعیف‌ترین است. فشار اسمزی: برخی از محلولها که دارای مواد حل شده غیرفرار هستند، می‌توانند در عبور از غشایی که نسبت به یکی از مواد تشکیل دهنده محلول تراوا است، تغییر غلظت دهند. این پدیده که تحت خاصیتی به نام فشار اسمزی ایجاد می‌شود، به پدیده اسمز معروف است. دید کلی بعضی از خواص محلولها اساسا به غلظت ذرات حل شده ، نه به ماهیت این ذرات ، بستگی دارد. این خواص را خواص غلظتی (Colligative) می‌نامند. یکی از این خواص ، برای محلولهای دارای مواد حل شده غیر فرار ، عبارت از «فشار اسمزی» است. عامل ایجاد فشار اسمزی ، ذرات و حرکات جسم حل شونده است. ماهیت فشار اسمزی غشایی مانند سلوفان که برخی از مولکولها ، نه همه آنها ، را از خود عبور می‌دهد، غشای نیمه تراوا نامیده می‌شود. غشایی را در نظر می‌گیریم که بین آب خالص و محلول قند قرار گرفته است. این غشا نسبت به آب ، تراوا است، ولی «ساکارز» (قند نیشکر) را از خود عبور نمی‌دهد. در شروع آزمایش ارتفاع آب در بازوی چپ لوله U شکل برابر با ارتفاع محلول قند در بازوی راست این لوله است. از این غشا ، محلولهای قند نمی‌توانند عبور کنند، ولی مولکولهای آب در هر دو جهت می‌توانند عبور کنند. در بازوی چپ لوله فوق (بازویی که محتوی آب خالص است)، تعداد مولکولهای آب در واحد حجم بیش از تعداد آنها در بازوی راست است. از اینرو ، سرعت عبور مولکولهای آب از سمت چپ غشا به سمت راست آن بیشتر از سرعت عبور آنها در جهت مخالف است. در نتیجه ، تعداد مولکولهای آب در سمت راست غشا بتدریج زیاد می‌شود و محلول قند رقیق‌تر می‌گردد و ارتفاع محلول در بازوی راست لوله U زیاد می‌شود. این فرایند را اسمز می‌نامند. اختلاف ارتفاع در سطح مایع در دو بازوی لوله U ، اندازه فشار اسمزی را نشان می‌دهد. بر اثر افزایش فشار هیدروستاتیکی در بازوی راست که از افزایش مقدار محلول در این بازو ناشی می‌شود، مولکولهای آب از سمت راست غشا به سمت جپ آن رانده می‌شوند تا اینکه سرانجام سرعت عبور از سمت راست با سرعت عبور از سمت چپ برابر گردد. بنابراین حالت نهایی یک حالت تعادلی است که در آن ، سرعت عبور مولکولهای آب از غشا در دو جهت برابر است. اسمز معکوس اگر بر محلول بازوی سمت راست ، فشاری بیش از فشار تعادلی وارد شود، آب در جهت مخالف معمول رانده می‌شود. این فرایند که «اسمز معکوس» نامیده می‌شود، برای تهیه آب خالص از آب نمک‌دار بکار می‌رود. تشابه اسمز و نفوذ بین رفتار مولکولهای آب در فرایند اسمز و رفتار مولکولهای گاز در فرایند نفوذ ، تشابهی وجود دارد. در هر دو فرایند ، مولکولها از ناحیه غلیظ‌تر به ناحیه رقیق‌تر نفوذ می‌کنند. معادله وانت هوف یاکوب وانت هوف در سال 1887 رابطه زیر را کشف کرد: Πv=nRT که این رابطه برای محلولهای ایده‌آل می‌باشد. در این رابطه ، π فشار اسمزی (برحسب اتمسفر) ، n تعداد مولکولهای ماده حل شده در حجم V (برحسب لیتر) ،T دمای مطلق و R ثابت گازها (0،08206L.atm/K.mol) است. تشابه بین این معادله و معادله حالت یک گاز ایده‌آل ، کاملا مشخص است. این رابطه را می‌توان به صورت زیر نوشت: Π= MBRT که در آن M__ مولاریته محلول است. وانت هوف به خاطر این کشف ، جایزه نوبل شیمی سال 1901 را از آن خود کرد. نقش فرایند اسمز در پدیده‌های طبیعی اسمز در فرایندهای فیزیولوژیکی گیاهی و حیوانی نقش مهمی دارد. عبور مواد از غشای نیمه تراوای سلول زنده ، کار کلیه‌ها و بالا رفتن شیره گیاهی در درختان ، مهمترین نمونه‌های اسمز است. غشای گلبولهای قرمز از نوع نیمه تراوا است. اگر گلبولهای قرمز در آب خالص قرار گیرند، آب به درون آن نفوذ کرده و مایعات آن را رقیق می‌کند. در نتیجه گلبول متراکم شده و جدار آن پاره می‌شود و اگر گلبول قرمز در محلول غلیظ قند قرار گیرند، آب درون گلبولها از غشای آنها عبور کرده و محلول اطراف آن را رقیق می‌کند. در نتیجه ، گلبولها چروکیده می‌شوند. به منظور ممانعت از وقوع هر یک از این حوادث در تزریقات وریدی ، محلولهای مورد استفاده باید ایزوتونیک با خون باشد، یعنی فشار اسمزی این محلولها باید برابر با فشار اسمزی خون باشد. شرح آزمایش: لوله آزمایشی را برداشته و آن را با آب مقطر شست وشو می دهیم . سپس در آن چند سی سی استون می ریزیم و لوله آزمایش را به صورت وارونه در جا لوله ای می گذاریم تا آب مقطر درون لوله آزمایش بخار گردد .پس از بخار شدن آب درون لوله آزمایش gr5 نفتالین را در لوله آزمایش ریخته و لوله آزمایش را به پایه متصل می کنیم سپس بشری را برداشته آن را بر روی سه پایه و توری نسوز گذاشته ، لوله آزمایش را که به توری متصل است طوری در آن قرار می دهیم که ته لوله آزمایش به کف بشر نچسبد . سپس آن قدر آب درون بشر می ریزیم که سطح آب درون بشر از سطح نفتالین درون لوله آزمایش بالاتر بیاید . چراغ بنزن را روشن کرده ، آن را زیر سه پایه می گذاریم تا آب شروع به گرم شدن کند . دماسنجی را نیز درون لوله آزمایش گذاشته تا دما را به ما نشان دهد . آن قدر آب را حرارت می دهیم تا نفتالین درون لوله آزمایش ذوب گردد . مشاهده کردیم که در دمای 85 درجه سانتی گراد نفتالین شروع به ذوب شدن کرد. بنابراین نقطه ذوب نفتالین 85 درجه سانتی گراد می باشد. حال لوله آزمایش را از بشر خارج کرده ، صبر می کنیم که نفتالین شروع به انجماد کند. درضمن در حین سرد کردن، نفتالین ذوب شده را به وسیله دماسنجی که در لوله آزمایش قرار داشت ، به هم می زنیم تا نفتالین زود تر سرد شود و همچنین دما سنج در نفتالین گیر نکند. مشاهده کردیم که در دمای 75 درجه سانتی گراد تشکیل بلور شروع شد.بنابراین دمای انجماد نفتالین خالص 75 درجه سانتی گراد می باشد. پس از یادداشت کردن دمای انجماد،gr5 پودر گوگرد را درون لوله آزمایش می ریزیم و لوله آزمایش را درون بشر می گذاریم و بشر را دوباره حرارت می دهیم تا نفتالین مخلوط با گوگرد ذوب شود دما سنج را در لوله آزمایش تکان می دهیم پس ازذوب شدن دمای ذوب را یاداشت می کنیم که این دما 83 درجه سانتیگراد می باشد . سپس لوله آزمایش را از درون بشر بیرون می آوریم و ضمن تکان دادن دماسنج صبر می کنیم تا نفتالین مخلوط با گوگرد خنک شود و تشکیل بلور بدهد . پس از خنک شدن وتشکیل بلور شروع می شود در این زمان دما برابر بود با 73 درجه سانتیگراد . بنا براین دمای محلول گوگرد با نفتالین برابر است با 73 درجه سانتیگراد . لوله آزمایش را که دیگر بدردمان نمی خورد درون سطل آشغال می اندازیم . و پس از پایان آزمایش مخلوط گوگرد ونفتالین را به هیچ وجه درون سینک نمی ریزیم چون این مخلوط به سرعت جامد می شود و راه سینک را می گیرد . بنابراین آن را درون ظرف مخصوص مواد ذائد خالی می کنیم. حال می توانیم جرم مولکولی گوگرد را محاسبه کنیم : نتیجه : بنابراین می توانیم جرم مولکولی را با استفاده از کاهش نقطه انجماد محاسبه کنیم.5gجرم حلال يعني نفتالين/.5gجرم گوگرد/.001 هم همان 1000 در فورمول مولاليته است كه به مخرج برده شده است وبه شكل .001 درامده است. Read More : Link

دريافت کامل تمام گزارش کارهاي آزمايشگاه شيمي عمومي 1 PDF و بصورت rar شده در دو قسمت Part 1 Part 2