فرآوري کامپوزیت های زمینه فلزی و آلیاژها از طريق اولتراسونيك
سابقه اولتراسونيك و تأثيرآن روي مـــــواد به سال 1878 برمي گردد،زمانـــي كه Chernovپيشنــــــهاد بهبود كيفيت فلزات ريختگي را به وسيله نوسانهاي الاستيك مطرح كرد.اما بعد از آن تا سال 1912 هيچ گونه كاربردي از اولتراسونيك در متالورژي مطرح نشد. تجربيات راه ساز روي فرآوري مواد به وسيله اولتراسونيك در دهه 1920 مجدداً آغاز شد و بعد از جنگ جهاني دوم تداوم زيادي يافت.
با كاربرد اين تكنولوژي براي فلزمذاب قبل از ريختهگري ساختار دندريتي ريزتر شده حتي جاي خود را به ساختار هم محور ميدهدوبالطبع ويژگي هاي ناخواسته ساختار دندريتي معمول نيز كاهش يافته ياحذف ميشود.
استفاده از امواج مافوق صوت با انرژي بالا(مثلاً بالاي 25 وات بر سانتي مترمربع) مخصوصاً به دليل قابليت آنها در ايجاد اثرات قابل ملاحظه غير خطي در مايعات،براي گاززدايي فلزات مذاب و كاهش تخلخل نيزكاربرد دارد.
كاربرد انرژي اولتراسونيك در مذاب باعث تغيير آني در فشار موضعي از ميزان حداقل تا مقدار حداكثر (10تا1000اتمسفر) وافزايش درجه حرارت موضعي تا 5000 درجه سانتيگراد مي شود.اين شرايط مي تواند ترشوندگي بين فلزات مذاب و ذرات را بهبود بخشيده، افزايش دهد.پس به دليل ايجاد فشار و دماي بالاي موضعي (ناشي ازتشكيل وانهدام مكرر حبابهاي كوچكِ فراوان) ترشوندگي افزايش يافته وامكان دست يافتن به توزيع ذرات تاحداقل 30 نانومتر در زمينه فلزي از طريق ذوب و ريخته گري ميسر ميگردد.
با اعمال انرژي صوتي بصورت موج داخل مذاب،ايجاد تنش كششي بر مذاب مي شود. تحقيقات نشان داده است كه براي برقراري ايجاد حالت مناسب، فشار آكوستيك بيش از w/cm215 در فركانس KHz20 لازم مي باشد.