rahil_s

سلام:persiana__hat: من قبلا اینجا یه خواهری داشتم یادش بخیر . . .

خیلی زیبا بودن عکسها همگی ممنون رای دادم

دكتر سيدمحمد ابوترابي مادر شدن مغز را تغيير مي‌دهد بر اساس نتايج تحقيقات دانشمندان دانشگاه ريچموند،‌هورمون‌هايي كه در دوران بارداري و حتي بعد از تولد نوزاد ترشح مي‌شود، باعث تغييرات طولاني مدتي در مغز موش‌هاي مونث مي‌شود كه توانمندي آنها را در يادگيري وظايف جديد افزايش مي‌دهد. اگر چه اين تحقيق محدود به حيوانات آزمايشگاهي بوده است ولي محققان معتقدند كه نتايج آن به انسان هم قابل تعميم است و هوش و توانايي‌هاي ذهني زن‌ها هم بعد از مادر شدن افزايش مي‌يابد. دكتر كنيزلي،‌استاد دانشگاه ريچموند و سرپرست اين تحقيق در اين‌باره مي‌گويد: به اين ترتيب، اگر چه دردهاي زايماني و سختي‌هاي آن براي مدت كوتاهي در همان دوران زايمان، ذهن مادر را از كار مي‌اندازد ولي بعد از آن به طرز معجزه آسايي هوش و قابليت‌هاي ذهني مادر افزايش مي‌يابد. شايد به همين دليل است كه بسياري از زنان تازه بعد از بچه‌دار شدن مي‌توانند علي‌رغم مشغله زيادكاري و ذهني، به دانشگاه بروند و به خوبي تحصيل كنند. دانشمندان دانشگاه ريچموند معتقدند، مادر شدن باعث ايجاد تغييراتي در شكل و اندازه نواحي خاصي از مغز مي‌شود كه تا ده‌ها سال‌ باقي مي‌ماند. اين محققان مي‌گويند، مغز مادر به سرعت براي برآمدن از عهده وظايف مادر شدن و بچه‌داري تغيير مي‌كند و اين ‌تغييرات به حدي است كه حتي حواس مادر تقويت مي‌شود و او مي‌تواند صداها و بوهاي ضعيف فرزند خود را بشنوند و او را بشناسد. اما اينكه هورمون‌هاي دوران بارداري باعث ايجاد چنين تغييراتي مي‌شوند يا مسئوليت مادر شدن، مسئله‌اي است كه شايد كمي مورد اختلا‌ف صاحب‌نظران باشد. محققان دانشگاه ريچموند بر اين باورند كه هم تغييرات هورموني و هم مسئوليت مادر شدن علت افزايش كارايي ذهني و افزايش هوش و ذكاوت مادران است. مادرها صبورترند افزايش هوش و ذكاوت زنان در اثر مادر شدن تنها فوايد رواني و ذهني مادر شدن نيست.چرا كه محققان اين دانشگاه در تحقيقي ديگر حدود 2 سال قبل ثابت كردند كه يك مادر در برابر فشارها و استر‌س‌هاي رواني آرام‌تر و منطقي‌تر است. اين دانشمندان معتقدند، ترشح هورمون‌هاي دوران بارداري كه باعث مي‌شود مغز مادر با شرايط جديد بچه‌دار شدن تطابق پيدا كند، باعث افزايش صبر و تحمل وي مي‌شود. منبع

سلام ازآنجایی که خواهرمه. دختری زود رنج احساساتی .گاهی بسیار خودخواه.گاهی خیلی مهربان.درکل مغرور کمی از خود راضی ولی قابل تحمل :icon_gol::a030::a030::a030::ws2::ws2::ws2::ws2::ws2::ws2::ws28::ws28:

فدای شما عزیز :flowerysmile: شما لطف داری به من و راحله جان :4uboxsmiley:

ممنون عزیزم اشکال نداره اومدم کمی فضولی کنم مرسی واسه خوشامدگوییتون

سلاااااااااااااااااااام :icon_pf (44): اجازه هست؟

ر ماه‌ هاي اخير تحقيقات دامنه ‌دار و گسترده ‌اي براي يافتن عوامل اين افزايش آغاز شده است. علايم اوتيسم به‌ طور معمول پيش از دو سالگي آشکار مي ‌شود. اوتيسم يا درخودماندگي در کشور ما شايد بيماري چندان شناخته ‌شده‌ اي نباشد، اما در غرب، اين بيماري يکي از مهم ‌ترين و در عين حال خبرسازترين بيماري ‌هاي عصبي در کودکان به شمار مي ‌آيد. به نحوي که در بودجه سالانه ايالات متحده، براي گسترش تحقيقات و درمان اين عارضه، رديف بودجه جداگانه ‌اي در نظر گرفته شده است. در دو سال اخير قريب به 85 ميليون دلار، براي اين بيماري هزينه شده است. در آخرين گزارشي که دولت فدرال آمريکا در ماه اکتبر گذشته منتشر ساخت آمار مبتلايان به اوتيسم باز هم روندي صعودي را به نمايش گذاشت. در اين گزارش آمده است که از هر 110 کودک آمريکايي يک نفر علايمي از اوتيسم را نشان مي‌ دهد. به عبارت ديگر شيوع اوتيسم در ميان کودکان آمريکايي از سال 2002 تا به حال 60 درصد افزايش داشته است. البته بخشي از اين افزايش نگران ‌کننده مربوط به بهبود شيوه‌ هاي تشخيصي و غربالگري است. بخشي ديگر را هم مي‌ توان به افزايش معلومات و دانش والدين نسبت داد. والدين تحصيل‌ کرده نظارت بيشتري بر روند رشد و تکامل کودکان خود دارند و در نتيجه نقايص جزيي رفتاري نيز از نگاه‌ شان دور نمي‌ ماند. با اين حال به سختي مي ‌توان تمام اين 60 درصد را به پاي چنين توجيهاتي نوشت. اوتيسم نوعي اختلال در نمو ساختار عصبي مرکزي بدن است. مشخصه اين اختلال، ضعف در ارتباطات و تماس اجتماعي با ديگران و بروز رفتارهاي تکرار شونده در بيمار است. معمولا همه اين علايم در سنين کمتر از 2 سال در بيماران نمود پيدا مي‌ کنند. گر چه مشخص شده است که ژنتيک در ايجاد اين عارضه نقش مهمي دارد اما علت اصلي بروز اين بيماري مشخص نيست و عوامل متعددي مانند آلودگي‌ هاي محيطي با فلزات سنگين و حشره‌ کش‌ ها نيز براي آن در نظر گرفته شده است. حتي تا ماه گذشته تصور مي‌ شد که واکسيناسيون کودکان نيز مي ‌تواند عاملي براي ايجاد اوتيسم باشد. به‌ دنبال دليل به همين خاطر اغلب کارشناسان بر اين باور هستند که براي رديابي عوامل موثر در بروز آن بايد روي دوره بارداري مادر و دوره نوزادي کودکان متمرکز شد. با وجود اين يافتن مقصر يا مقصران اصلي در اين بازه زماني کوتاه هم کار چندان ساده ‌اي نيست. دکتر توماس اينسل، مدير کميته کشوري اوتيسم وابسته به انستيتو ملي سلامت روان آمريکا در اين مورد مي ‌گويد: "ما براي يافتن علل اين افزايش مي ‌توانيم يک فهرست کامل را تهيه کنيم اما اين فهرست بايد هزاران عامل را در نظر بگيرد، از رژيم غذايي دوران بارداري و سن مادرگرفته تا عفونت ‌ها و الگوهاي ژنتيکي گوناگون." مادران خطرناک ‌تر از پدران هستند در سال ‌هاي اخير، با تغييرات پيش آمده در ساختار خانواده در غرب که نتيجه آن، ازدواج افراد در سنين بالا بوده است، پديده ‌اي به نام مادران مُسن، بسيار مشاهده مي‌ شود. دانشمندان در دهه‌هاي اخير توانسته ‌اند نقش منفي اين پديده در سلامت نوزادان حاصل از اين ازدواج ‌ها را در موارد بسياري اثبات کنند. جديدترين خبر در اين رابطه، نقش سن بالاي مادران در بروز بيماري اوتيسم است. تحقيقي که اخيرا روي 5 ميليون نوزاد انجام شده است، نشان مي ‌دهد که با افزايش سن مادران، احتمالا به دنيا آمدن نوزادان مبتلا به اوتيسم به شکل قابل توجهي افزايش مي ‌يابد. جني شلتون، مدير اين پروژه که در دانشگاه کاليفورنيا انجام شده است، مي ‌گويد: " احتمال به دنيا آمدن نوزادان مبتلا به اوتيسم در مادران بالاي 40 سال، نسبت به زناني که در دهه 20 عمر خود صاحب فرزند مي ‌شوند، 50 درصد بيشتر است. در مقابل، اين عدد در مورد پدران بالاي 40 سال نسبت به پدران 20 تا 30 سال، 36 درصد است. تحقيق اخير نشان مي ‌دهد که سن پدران، بيشترين تاثير خود را در زماني نشان مي ‌دهد که سن مادران در محدوده 20 سال باشد. در زماني که سن مادر زير 25 سال باشد احتمال ابتلاي کودک به اوتيسم با افزايش سن پدر به بالاي 40 سال دو برابر مي ‌شود. نتايج اين تحقيق که در نشريه تحقيقات اوتيسم چاپ شده است با نتايج تحقيقات مشابه قبلي متفاوت است. در گذشته تصور مي ‌شد که پدران نقش بيشتري در بروز بيماري اوتيسم دارند. کاترين لود، مدير تحقيقات مرکز اوتيسم و اختلالات ارتباط داشنگاه کاليفرنيا معتقد است که تحقيق اخير قابل اعتمادتر است زيرا روي نمونه‌ هاي بيشتري صورت گرفته است. اين تحقيق روي 6/5 ميليون نوزاد به دنيا آمده در کاليفرنيا در حد فاصل 1990 تا 1999 صورت گرفته است. در ميان اين نوزادان حدود 13000 مورد اوتيسم مشاهده شد. نگران نباشيد دکتر مورين دورکين، محقق دانشگاه ويسکانسين که در زمينه اوتيسم و به ويژه نقش والدين در بروز آن تحقيقات فراواني داشته است معتقد است که مهم‌ ترين نکته در ارايه اين مقاله، پرهيز از ايجاد نگراني بي‌ مورد در والدين است. حتي در زماني که سن مادر از 40 سال بالاتر باشد احتمال به دنيا آمدن کودک اوتيستيک کمتر از يک مورد در هر 4000 زايمان است و اين عدد بسيار کوچکي به شمار مي ‌رود. گرچه لازم است تا زنان به باردار شدن در سنين پايين ‌تر تشويق شوند اما بايد شرايطي را به وجود آورد تا نگراني از بيماري اوتيسم، مانع باردار شدن مادران نشود. دکتر ياشا نهريني منبع: Time, AP

شايع‌ ترين علل سوزش ادراري در بچه‌ ها، التهاب پوست ناحيه کهنه شيرخوار(محل پوشک گرفتن) در اثر عفونت‌ هاي قارچي و التهاب‌ هاي پوستي ناشي از حساسيت‌ هاي تماسي است. همچنين التهاب‌ مجرا در زمينه ي عوامل شيميايي و عفونت‌ هاي ادراري از عوامل شايع سوزش ادرار هستند. در مطالعه ‌ها نشان داده شده است که انجام ختنه در دوره ي نوزادي ممکن است از التهاب و عفونت ادراري در پسر بچه ‌ها جلوگيري کند ولي بايد در نظر داشت که اگر عمل ختنه به خوبي انجام نشود و با التهاب زيادي همراه شود، امکان دارد خود به تنگي مجراي پسربچه‌ ها منجر شود که از عوامل سوزش ادراري است. براي جلوگيري از سوزش ادرار کودکان مي ‌توان به والدين توصيه‌ هايي داشت: مهم ‌ترين توصيه، رعايت مسايل بهداشتي و رفتاري کودکان است. رعايت شست ‌و شوي دختربچه‌ ها از سمت جلو به عقب پس از اجابت مزاج، عدم نشاندن کودک در وان کف حين حمام کردن و بررسي کامل قبل از خروج از حمام و اجتناب از باقي ماندن کف صابون در ناحيه تناسلي از نکات مهم هستند. برخي از مطالعات نشان داده که نشستن کودکان، به خصوص دختربچه ها، در وان پُر از کف، خطري براي بروز عفونت ادراري است. جدا از اين، باقي ماندن کف صابون يا تماس آن با مخاط مجرا و ناحيه تناسلي چه در پسرها و چه در دخترها مي ‌تواند به سوزش ادرار موقتي منجر شود. پوشاندن لباس‌ هاي تنگ زير يا شلوارهاي خيلي تنگ نيز از آن جا که باعث ايجاد تعريق زياد و التهاب ناحيه تناسلي مي ‌شود، مي‌ تواند به سوزش ادرار و احيانا عفونت‌ هاي ادراري منجر شود. پس لباس‌ هاي زير کودکان بايد گشاد انتخاب شود. در انتخاب جنس پوشک نيز بايد دقت کرد. اين موضوع به خصوص براي شيرخواران و کودکاني با پوست حساس و خشک از اهميت زيادي برخوردار است زيرا مواد جاذب پوشک‌ ها از نظر کيفيت متفاوت بوده و در مورد استفاده از کهنه‌ ها نيز بايد در نظر داشت که باقي ماندن کف مواد پاک ‌کننده در پارچه مي ‌تواند مشکلات زيادي را به همراه داشته باشد. بهتر است جنس اين پارچه‌ ها را هر چه مي ‌توان لطيف ‌تر انتخاب کرد و با صابون بچه آن ها را شست و کاملا آبکشي کرد. در مورد شيرخواران کم ‌سن‌ و سال نيز از آن جا که علل مختلفي براي گريه کردن آن ها وجود دارد، نمي ‌توان به خصوص در چند ماه اول زندگي به راحتي به تشخيص مشکلات ادراري رسيد. از طرف ديگر، به ‌خصوص در شيرخواران مذکر، تنگي‌ هاي سر آلت مجراي تناسلي يا تنگي‌ ها و پرده ‌هاي ناقص که گاهي به طور مادرزادي در مسير مجراي ادرار وجود دارد، ممکن است به ادرار کردن قطره ‌اي و درد حين ادرار کردن منجر شود كه بسيار مهم است و بايد به موقع تشخيص داده شده و درمان شود؛ وگرنه به تدريج کليه ‌هاي کودک را تحت فشار قرار مي ‌دهد. پس هر درد و ناراحتي حين ادرار را جدي بگيريد و پيگيري کنيد. دکتر عليرضا ناطقيان - فوق تخصص بيماري ‌هاي عفوني کودکان عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي ايران

سرطان نوعی ایجاد هرج و مرج و خارج شدن سلول های بدن از روند طبیعی است . سرطان پستان جزء سرطان های نسبتا شایع و خطرناک در بین زنان می باشد . سینه از انواع غدد مترشحه می باشد که وظیفه آن تولید شیر است مانند سایر سلول های بدن سینه نیز به طور متناوب رشد کرده و زمانی را نیز به استراحت می پردازد . دوره رشد و استراحت توسط ژن هایی که در مغز قرار گرفته اند کنترل و اداره می شوند . هنگامی که ژنها دارای عملکرد مناسبی باشند به خوبی توانایی کنترل رشد سلول ها را دارند اما زمانیکه در عملکرد آنها نوعی نا هنجاری و یا بی قاعدگی بروز کند تسلط خود را بر روی رشد سلول ها از دست می دهند . درمان موفقیت آمیز این سرطان بستگی به تشخیص اولیه و مراقبت های پزشکی دارد . علت اصلی بروز آن در ایران بیشتر به تغذیه نامناسب و چرب و غذای بیرون ،عدم تحرک و ناراحتی روحی برمی گردد . ● بهترین راههای پیشگیری از سرطان سینه در قسمت پزشکی سالانه خود ، از پزشکتان بخواهید که ریسک ابتلا به سرطان سینه را در شما محاسبه کند . اگر از ریسک متوسطی در ابتدا به بیماری برخوردار هستید ،هر ماه سینه خود را به طور متوسط چک کنید . بهتر است این کار را از بیست سالگی شروع کنید . از ۲۰ تا ۳۹ سالگی نیز هر سه سال یک بار به کلینیک های تخصصی مراجعه کرده و از سلامت خود آگاه شوید و از ۴۰سال به بالا هر سال این کار را انجام دهید . اگر ریسک شما در ابتلا به بیماری بالا است می بایست در مورد چگونگی انجام آزمایشات و فاصله زمانی بین آنها با پزشک متخصص مشورت کنید . وزن بدن خود را همواه متعادل نگه دارید ،هنگامی که به سن شما افزوده می شود باید میزان کالری را در رژیم خود کاهش دهید و زمان ورزش و نرمش را زیاد کنید . در طول روز در شش وعده غذایی از میوه و سبزیجات تازه استفاده کنید البته اگر این تعداد را به نه مرتبه در روز افزایش دهید کار بی نظیری را انجام داده اید . به دنبال راههای باشید که بدن شما را همواره به فعالیت وادارد چه در محیط کار ،چه در خانه و چه در اوقات فراغت . اگر مادر یا خواهر یا دختر شما سرطان سینه دارند نزد مشاور ژنتیک رفته و آزمایشات اولیه را انجام دهید . ● ورزش و سرطان سینه به اعتقاد پژوهشگران تندرستی ، زنان در هر گروه سنی می تواند با انجام حرکات ورزش به طور منظم میزان خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش دهد . مطالعات علمی بارها نشان داده است که ورزش منظم به بدن انسان در مقابله با بیماری ها کمک می کند . محققان دریافته اند ورزش های متداول مانند پیاده روی ،دوچرخه سواری یا شنا که در هفته پنج بار تکرار شود بیش از هر فعالیت دیگر موثر بوده است . فعالیت همگانی همچنین خطر سرطان سینه را در زنانی که احتمال آنها به این سرطان بیش از سایر افراد است نیز کاهش می دهد . در دو گروه خطر احتمال ابتلای آنها به سرطان سینه بالا است . یکی آن دسته که در خانواده آنها سابقه سرطان سینه بوده است و گروه دیگر کسانی که از درمان جایگزینی هورمونی استفاده می کنند که تحقیقات نشان می دهد که ورزش برای زنان لاغر تا وزن متعارف و حتی آنهایی که کمی چاق هستند بیش از دیگر زنان سودمند است . مطالعات نشان می دهد از بین هر سه زن یک نفر در طول زندگی خود دچار سرطان می شود و سرطان سینه هم از شایع ترین علت مرگ و میر در زنان است امید است که با تشخیص سریع درمان قطعی آن صورت پذیرد . منبع

گاهی پیش می‌آید که خانم‌ ها پس از 40 سالگی تصمیم می‌گیرند باردار شوند. بارداری در سن بالا همیشه خطرناک نیست و به مسائلی از جمله این که آیا قبلا بچه ‌دار شده‌اند یا خیر، یا این که در چه محیطی زندگی می‌کنند، بستگی دارد. اکثر بارداری‌های دیرهنگام اگر تحت نظر دایمی پزشک باشند، بی خطر و کاملا طبیعی به اتمام خواهند رسید، البته در سه ماهه نخست احتمال سقط جنین بسیار زیاد است و به بیش از 20 درصد پس از 40 سالگی می‌رسد. در صورتی که خانمی پس از 40 سالگی باردار شده باشد، پزشک آزمایشاتی را برای تشخیص مشکلات کروموزومی جنین در سه ماهه نخست تجویز می‌کند. مشکلات بارداری بعد از 40 سالگی از مشکلات شایعی که در خانم‌های باردار بالای 40 سال دیده می‌شود، دیابت بارداری است. این مشکل به ویژه در خانم‌های چاق بیشتر است. در این خانم‌ها انسولین تزریقی به طور طبیعی قادر به فعالیت نیست، در نتیجه قند وارد خون شده و سبب می‌شود جنین بیش از حد بزرگ شود. وقتی متخصص زنان، دیابت یک خانم باردار را تشخیص دهد، با انتخاب یک رژیم غذایی صحیح آن را برطرف خواهد کرد. نکته دیگر در رابطه با پرفشاری خون است که در خانم‌های 40 ساله، دو تا سه برابر دیگر زنان است. در پرفشاری که با وجود پروتئینی به نام آلبومین در ادرار تشخیص داده می‌شود، رشد جنین کم شده و احتمال زایمان زودهنگام افزایش می‌یابد. نکته آخر این که احتمال اینکه یک زن باردار بالای 40 سال مجبور به سزارین شود، دو برابر زنان باردار زیر این سن است، زیرا در اکثر موارد به دلیل دیابت بارداری، بیرون آمدن جنین از راه طبیعی سخت می شود، یا گاهی به دلیل پرفشاری خون، جنین ضعیف‌تر و کوچک‌تر از آن است که بخواهد به طور طبیعی متولد شود. در ضمن بعد از زایمان نیز احتمال خون‌ریزی شدید، به دلیل جمع شدن سخت‌تر فیبرهای رحمی، در زنان بالای 40 سال بیشتر است. احتمال بارداری بعد از 40 سالگی به دلیل اختلالاتی که در روند تخمک‌گذاری پس از 40 سالگی پیش می‌آید، احتمال نابارور شدن زنان افزایش می یابد. به عبارت دیگر از این سن به بعد تخمک‌ گذاری یا انجام نمی‌شود، یا خیلی بد انجام می‌شود. شاید در 40 سالگی شما هنوز زیبا و جوان به نظر برسید، اما تخمدان‌ها 40 سالشان است. از 25 سالگی به بعد، قدرت باروری تخمک به 25 درصد، در 30 سالگی به 12 درصد و در 40 سالگی به 6 درصد می‌رسد. مشاوره با پزشک قبل از بارداری اگر شما به سن 40 سالگی رسیده‌اید و می‌خواهید بچه‌ دار شوید، پیش از هر کاری ابتدا به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید و تصمیم خود را با او در میان بگذارید تا احتمال وجود دیابت یا پرفشاری خون را در شما بررسی کند و در صورت نیاز راه‌ حل مناسبی پیشنهاد دهد. آزمایش آمنیوسنتز این آزمایش برای تشخیص تریزومی 21 یا نشانگان (سندروم) داون با نمونه‌ برداری از پرزهای جنینی موجود در آمنیون انجام می‌شود، ولی اندکی خطر سقط جنین را بالا می‌برد. امروزه دو نوع آزمایش غیر تهاجمی دیگر برای تشخیص نشانگان داون (منگولیسم) در جنین وجود دارد: 1) اندازه ‌گیری قطر گردن جنین در اولین اکوگرافی 2) آزمایش سه‌گانه با اندازه‌گیری چند ماده در خون مادر ترجمه : سمیه مقصودعلی منبع : Parents

تعطیلات و تابستان فرصتی عالی برای سفر است که معمولا همه سعی می کنند چند روزی را از شهر و مشغله های زندگی دور شوند و آب و هوایی عوض کنند. در این میان، گاه خانم های باردار به علت اینکه منتظر تولد نوزاد جدید هستند، خود را از سفر محروم می کنند. اما آیا واقعاً سفر در دوران بارداری توصیه نمی شود؟ ادامه مطلب را دنبال کنید: بارداری عامل منع سفر نیست. به شرط اینکه تمام شرایط عالی باشد و خانم باردار جز کسانی نباشد که حاملگی پرخطر را طی می کند. در صورتی که پزشک، استراحت تجویز کرده است، پس باید این نکته رعایت شود. به علاوه، اگر منتظر دوقلوهای نازنین هستید نیز باید از خیر سفر رفتن بگذرید. حاملگی دو قلو جز موارد خطرناک است زیرا معمولا نوزادان زودتر از موقع، متولد می شوند. به طور کلی سه نوع خطر، خانم باردار را در سفر تهدید می کند: حمل و نقل، بیماری های عفونی مقصد و بهداشت فردی مسافرت به مناطقی که نوعی بیماری در آنجا شیوع دارد: ـ اگر قصد دارید به شهر یا کشوری سفر کنید که نیاز است واکسن بزنید، توجه داشته باشید که برخی واکسن ها برای خانم باردار توصیه نمی شود. واکسن های غیرفعال مانند کزاز و دیفتری بی خطر هستند اما از تزریق واکسن های فعال (سرخجه، اوریون، سرخک، آبله مرغان و BCG) باید اجتناب کرد. در موارد ضروری واکسن تب زرد مانعی ندارد اما بهتر است پس از سه ماهه اول انجام شود. ـ همچنین باید بدانید که بیماری های عفونی، برای جنین خطرناک است. مالاریا بیماری است که برای خانم حامله، بسیار خطرناک است و باید از سفر به مناطقی که احتمال ابتلا به آن وجود دارد، صرفنظر کرد. خانم های باردار باید در برابر پشه ها از خود محافظت کنند اما باید توجه داشت که برخی حشره کش ها خطرناک است. داروهای پیشگیری از مالاریا نیز باید مصرف شود، اما توجه داشته باشید که برخی از آنها در دوران بارداری توصیه نمی شود. اما کلروکین و کینین از جمله داروهای مجاز هستند. ـ شرایط مقصد را حتماً بشناسید و مکانی را انتخاب کنید که از لحاظ بهداشتی تضمین شده باشد. در هر صورت، به مواد غذایی و آب آشامیدنی بسیار دقت کنید و هیچ داروی جدیدی را خود سرانه مصرف نکنید. اسهال را نیز جدی بگیرید؛ زیرا کمبود شدید آب بدن تاثیرات سوئی برای مادر و جنین دارد. حتماً قبل از سفر با پزشک مشورت کنید. ● مسافرت طولانی با هواپیما سفر با هواپیما در ماههای آخر بارداری خطری برای مادر ندارد؛ البته اگر مادر ناراحتی هایی از قبیل دیابت کنترل نشده، مشکلات جفت، فشار خون بالا و احتمال زایمان زودرس نداشته باشد. همچنین باید گفت که بیشتر شرکت های هواپیمایی برای دادن اجازه پرواز به خانم باردار در ماههای آخر، گواهی پزشک درخواست می کنند و در روزهای نزدیک زایمان مانع از سوار شدن مادر به هواپیما می شوند. نکته دیگر این که توجه داشته باشید صندلی های هواپیما تنگ است و در شرایط شما چندان راحت نیست. به علاوه حساسیت شما به پرواز در دوران بارداری تشدید شده و حالت تهوع را به همراه دارد. برای پیشگیری از تورم پاها، کفش های راحت بپوشید و مرتب در هواپیما جابجا شوید. ▪ اتومبیل؛ حتماً کمربند ایمنی را ببندید! ▪ دقت کنید که بارداری، دلیلی برای نبستن کمربند ایمنی نیست. پزشکان زنان و زایمان این نکته را توصیه می کنند، زیرا کمربند از مادر و جنین محافظت می کند. می توانید به راحتی کمربند را در پایین ترین قسمت شکم و بین سینه ها بیاندازید. ▪ از مسافت های طولانی؛ بیش از ۲۰۰ یا ۳۰۰ کیلومتر در روز و از تکان های شدید بپرهیزید. به طور منظم برای پیاده روی و دراز کردن پاها، از ماشین پیاده شوید و فراموش نکنید که هر تصادفی ممکن است به سقط جنین منجر شود. ● قطار؛ بهترین انتخاب قطار بهترین روش حمل و نقل در دوران بارداری به حساب می آید؛ زیرا مطمئن تر است و باعث خستگی زیاد نمی شود. به علاوه در قطار می توانید مرتباً راه بروید. در این شرایط صندلی نزدیک راهرو را انتخاب کنید تا رفت و آمد همسفران شما را اذیت نکند. ● بین ۱۶ تا ۲۸ هفته بارداری؛ بهترین دوران برای سفر پس از چهارمین ماه بارداری، آسیب پذیری جنین کمتر می شود و خطر سقط خود به خود، کاهش می یابد. مادر نیز در این دوران نسبت به ماههای آخر، اندام متناسب تری دارد و راحت تر می تواند حرکت کند. با این حال مانعی برای سفر در سه ماهه آخر نیست، اما ممکن است زایمان زودتر از موقع، اتفاق بیفتد. روزنامه کیهان