رفتن به مطلب

Field Marshal Mis@m

عضو جدید
  • تعداد ارسال ها

    239
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

اعتبار در سایت

259 Excellent

درباره Field Marshal Mis@m

  • درجه
    <b><font color="#0000CC" face="Tahoma">کاربر انجمن</b></font>
  • تاریخ تولد تعیین نشده

اطلاعات شغلی و تحصیلی

  • رشته تحصیلی
    ریاضی
  1. در آلمان میان ازدواج دفتری و مذهبی تفاوت وجود دارد و مراسم عروسی با توجه به تعلق‌ مذهبی، وضعیت اقتصادی، موقعیت شغلی و خانوادگی عروس و داماد به اشکال متفاوتی برگزار می‌شود. ولی در اینجا از مهریه و جهیزیه خبری نیست. بطور معمول در آلمان فقط برگ ازدواج صادر شده از سوی اداره ثبت احوال به عنوان سند رسمی پذیرفته می‌شود. بعد از آشنایی طولانی مدت و حتی زندگی چند ساله مشترک در یک خانه، زن و مردی که در آلمان تصمیم به ازدواج می‌گیرند باید برای گرفتن زمان امضاء سند ازدواج، به بخش ویژه‌ای از اداره ثبت احوال (Standesamt) مراجعه کنند. در این اداره بدون در نظر گرفتن تعلق مذهبی و یا قومی فرد متقاضی، زمان برگزاری مراسم دفتری ازدواج تعیین می‌شود. برای آشنایی بیشتر با سنت‌ها و چگونگی مراسم ازدواج در آلمان، خانم لیلو اشمیتLilo Schmitz ، پروفسور مردم شناسی‌ی دانشگاه دوسلدورف به پرسش‌های دویچه وله پاسخ داده است: خانم اشمیتز، به نظر شما برگزاری مراسم عروسی در چند سال اخیر در آلمان تغییر محسوسی داشته است؟ برگزاری جشن عروسی میان جوانان امروزی آلمان چگونه است؟ بعد از گذشت سال‌های دهه شصت که بسیاری از جوانان آلمان در تب و تاب جنبش‌های بزرگ دانشجویی برگزاری جش‌های بزرگ و رسمی را برای ازدواج رد می‌کردند، چند سالی است که دوباره برگزاری این مراسم به خواست بسیاری از جوانان در زمان ازدواج تبدیل شده است. برای مثال وقتی که من برای اولین بار ازدواج کردم، در دهه شصت، جشن عروسی بزرگ برگزار نمی شد. ما در آن موقع خیلی ساده به اداره ثبت اسناد بخش ازدواج رفتیم و سند ازدواج را امضاء کردیم. بعد با دوستان در یک کافه دور هم نشستیم. این یک دوره تاریخی بود. دوره ای که به دوره جوانان سال ۶۸ معروف است. در آن زمان، در دوره قیام دانشجویی بزرگ در اروپا، ازدواج بیشتر جنبه کارکردی داشت. امروزه این سنت باز در میان جوانان مدرن شده است. مثلا اینکه داماد در روز عروسی به‌دنبال عروس به در خانه والدین او برود. حتی برخی از زنان جوان که سال‌هاست با نامزد خود در یک خانه زندگی می‌کنند، برای این روز به خانه والدین می‌روند تا داماد به دنبالشان برود و آنان را با خود به مراسم ببرد. اگر عروسی در کلیسا جشن گرفته شود، پدر عروس است که وی را به کلیسا می‌برد. داماد در جلوی در کلیسا منتظر عروس می‌ماند. در داخل کلیسا پدر عروس دست او را به دست داماد می‌دهد. شما گفتید لباس سنتی عروس سفید و داماد سیاه است. انتخاب این دو رنگ به چه دلیل است؟ بله، به‌طور معمول عروس لباس سفید و داماد خاکستری تیره و یا سیاه به تن می‌کند. این رنگ‌های قدیم تغییر نقش زوج را در جامعه نشان می‌‌دهند. مثل بسیاری از کشورهای جهان، این دو، نقش جدیدی را در جامعه می پذیرند. سفید یا سیاه در بسیاری از مراسم سنتی قدیمی هم وجود داشته است. این دو رنگ به معنی سادگی و یک دستی و به عبارتی بی‌رنگی هستند. به این معنی که عروس و داماد در مرحله بینا‌‌بینی‌اند و هنوز نقش اجتماعی آنطور که معنی می‌شود، برای آن‌ها مشخص نشده است. آیا مراسم عروسی در کلیسا پیش از امضاء قرارداد ازدواج در اداره ثبت انجام می‌گیرد؟ بطور معمول مدتی بعد از مراسم اداری یعنی ازدواج دفتری، جشن در کلیسا برگزار می‌شود. پیش‌ترها جشن کلیسا و مراسم در اداره ثبت به فاصله خیلی نزدیک به هم برگزار می‌شدند. ولی امروزه حتی تا چند ماه بعد، هر وقت که عروس و داما بتوانند این جشن را برگزار می‌کنند. مراسم در اداره ثبت، نسبتا ساده‌است. کارمند ویژه ازدواج سعی می‌کند کمی هم به این مراسم اداری جنبه سرور بدهد. مراسم در اتاقی که کمی تزیین شده برگزار می‌شود و کارمند مسئول، لباس رسمی می‌پوشد. نوشیدنی و یا خوراکی سبکی خورده می‌شود و مهمانان همراه با عروس و داماد به کافه و یا رستورانی می‌روند. عروسی‌های قدیمی در روستاها تا سه روز جشن گرفته می‌شد. روز اول با فامیل، روز دوم به همراه دوستان و فامیل و روز سوم با همکاران و همسایه‌ها. در روستاهای آلمان هنوز هم عروسی در سه روز جشن گرفته می‌شود. هزینه این جشن را چه کسی می‌پردازد؟ قدیم‌ها هزینه عروسی را والدین می‌پرداختند. در بیشتر مواقع خانواده عروس هزینه اصلی را می‌پذیرفت. ولی امروزه چون بسیاری از خانواده‌ها فرزندان زیادی ندارند، خانواده داماد هم کمک می‌کند و مثلا هزینه لباس عروسی را می‌پردازند. آیا عروس و داماد در مراسم عروسی هدیه دریافت می‌کنند؟ بله، مثلا وسایل خانه ویا آشپزخانه به عنوان هدیه به آنان داده می‌شود. ولی به شکل سنتی مانند ایران و یا برخی از کشورهای دیگر، عروس به عنوان هدیه از سوی خویشاوندان طلاو و جواهر دریافت نمی‌کند. حلقه عروسی توسط داماد خریداری می‌شود. بطور معمول حلقه در انگشت چهارم دست راست قرار می‌گیرد. در آلمان معمولا عروس و داماد در موقع نامزدی حلقه را در دست چپ و بعد از عروسی در دست راست می‌کنند. در برخی از خانواده ها معمول است که زوجی که می‌خواهند ازدواج کنند خود وسایلی را که احتیاج دارند در یک فروشگاه وسایل خانه و آشپزخانه انتخاب می‌کنند. بعد خویشاوندان و دوستان ضمن مراجعه به فروشگاه، هدیه ای را که از نظر میزان قیمت برایشان مناسب است، از میان وسایلی که ویژه این عروس و داماد روی میزی به شکل زیبا و تزیین شده چیده شده است، انتخاب می‌کنند. هدیه معمولا در طی مراسم عروسی به عروس و داماد داده می‌شود و مراسمی مانند پاگشا و مهمانی بعد از عروسی وجود ندارد. در برخی از کشورها عروس و داماد قبل از شب ازدواج رابطه جنسی ندارند. در آلمان وضع به چه گونه است؟ در برخی از کشورها عروسی به معنای رسیدن به پختگی در شخصیت و رابطه جنسی بعد از ازدواج است. در آلمان وضع بگونه دیگری است. در این‌جا گفته می‌شود، اول باید پخته شد، در رابطه جنسی هم تجربه کرد و باید با شریک زندگی آشنا شد و با او رابطه جنسی داشت و مدت طولانی با هم بود تا بعد بتوان تصمیم به ازدواج گرفت. خانواده ها در انتخاب همسر برای فرزندانشان دخالت نمی‌کنند. والدین هم امروزه در آلمان فکر می‌کنند بهتر است زوج دلداده دو یا سه سال و یا بیشتر با هم باشند، تا مشخص شود که واقعا بهم می‌خورند و می‌خواهند با یکدیگر زندگی مشترکی را پایه ریزی کنند یا نه. جشن عروسی به رابطه جنسی ارتباطی ندارد. مراسم ازدواج در واقع جشنی است برای پایه ریختن خانواده‌ای که بچه ها در آن بزرگ می‌شوند. اگر در این میان این دو در انتظار بچه‌ای باشند، ازدواج زودتر صورت می‌گیرد. در اینجا باید اول رابطه جنسی را امتحان کرد و اگر از همه نظر دو دلداده تفاهم داشته باشند، بعد با هم ازدواج می‌کنند. در آلمان گفته می‌شود، کسانی که بحران را از سر گذرانده باشند، می‌توانند بهتر با هم زندگی کنند. در واقع باکره گی زن در موقع ازدواج در اینجا مطرح نیست؟ در واقع به عکس، باکره گی باعث تعجب است. حتی نگرانی وجود دارد که این فرد هنوز بی‌تجربه است و نمی‌داند که در رابطه جنسی چطور باید برخورد کند. در عین حال این ترس وجود دارد که اگر کسی این تجربه را نداشته باشد، شاید بعدها بخواهد تجربه دیگری کسب کند. با توجه به این‌که در آلمان عروس و داماد قبل از ازدواج با هم رابطه نزدیک دارند و یا با هم زندگی می‌کنند، ازدواج چه کارکرد و یا نقشی را دیگر در این جامعه دارد؟ غیر از جنبه رومانتیک و روحی که این دو می‌گویند، حالا ما با هم هستیم و تصمیم گرفته‌ایم با هم زندگی کنیم و با هم پیر شویم، بنا به قانون آلمان کسانی که ازدواج کنند از امکانات اجتماعی بهتری بهره‌مند می‌شوند، برای نمونه، در مورد حق ارث و در موقع بیماری که به تصمیم‌گیری در مورد شریک زندگی احتیاج باشد. مهم‌تر این که کسانی که ازدواج کرده باشند در آلمان مالیات کمتری به دولت پرداخت می‌کنند.
  2. ین هواپیما طی روزهای چهارشنبه و پنج شنبه برای اولین بار در ایران حاضر خواهد بود و قابلیت های آن در نمایشگاه هوایی کیش معرفی می شود. مسئولان شرکت هواپیمایی آنتونف با فرستادن این هواپیما به نمایشگاه هوایی کیش، درصدد جذب افکار عمومی و مسئولان هوایی کشورمان برای حضور پررونق تر در بازار جذاب هوایی ایران هستند که با توجه به استقبال عجیب مردم، به نظر می رسد به هدف خود رسیده اند. این هواپیما غول پیکر دارای 6 موتور توربو فن است و قابلیت حمل 250 تن بار را دارد. حداکثر سرعت این هواپیما 850 کیلومتر بر ساعت بوده و امکان مداومت پروازی بیش از 4500 کیلومتر را داراست که این میزان، بدون بار به 15400 کیلومتر می رسد. در روز چهارشنبه که اولین روز حضور این غول باری در نمایشگاه کیش بود، جمعی از مسئولان شرکتهای هواپیمایی و سازمان هواپیمایی کشوری، متخصصان هوانوردی و جمع کثیری از مردم حاضر در این نمایشگاه، در داخل آنتونف 225 حاضر شده و اقدام به تصویربرداری کردند. بلندگوی نمایشگاه نیز بارها اقدام به فراخوان مردم برای حضور در این هواپیما کرد، به گونه ای که پرواز هواپیماهای فجر، ایران 140 و هواپیماهای سبک دیگر در کنار پرواز بالگردهای سپاه پاسداران، چندان مورد توجه قرار نگرفت. منوچهر منطقی معاون وزیر دفاع و رئیس سازمان هوایی نیروهای مسلح و سردار شمشیری رئیس سازمان حفاظت اطلاعات وزارت دفاع از جمله حاضران در نمایشگاه امروز بودند.
  3. Type 051C (دسته‌بندی ناتو: Luzhou class ) گونه‌ای از ناوشکن‌های دفاع ضدهوایی است که توسط شرکت کشتی‌سازی Dalian و جهت استفاده در نیروی دریایی ارتش آزادی خواه خلق چین PLAN ساخته‌شده‌است. شناور اول Shenyang (با شماره بدنه‌ی 115) نام دارد که در دسامبر سال 2004 به آب انداخته‌شد، نصب سامانه‌ها در سال 2005 به پایان رسید و شناور پس از طی دوره‌های آزمایشی دریایی در اکتبر سال 2006 رسما وارد خدمت شد. شناور دوم Shijiazhuang (با شماره‌ی بدنه‌ی 116) بود که در سال 2005 به‌آب‌انداخته‌شد و در مارس 2007 رسما وارد خدمت شد. هر دو شناور در ناوگان دریایی شمال و در پایگاه دریایی Qingdao (در نزدیکی ژاپن) قرار دارند. هدف اصلی ساخت ناوشکن‌های Type 051C تامین دفاع هوایی مناسب جهت حفاظت از شناورهای نیروی دریایی است اما این ناوشکن‌ها دارای قابلیت‌های ویژه‌ی نبرد سطحی و ضدزیردریایی نیز هستند. به نظر می‌رسد بدنه‌ی شناورها بر اساس بدنه‌ی ناوشکن‌ Type 051B (دسته‌بندی ناتو: Luhai) که مربوط به حوالی سال 1990 است ساخته‌شده و تناژ جابجایی آن 7100 تن است. نیروی رانشی مورد نیاز ناوشکن از طریق توربین‌بخار تامین می‌شود که بر اساس سیستم توربین گازی شرکت PRC عمل می‌کند. ناوشکن دارای عرشه فرود بالگرد است اما دارای آشیانه نیست. مانند سایر شناورهای دارای سیستم PRC ناوشکن‌های Type 051C در تعدادی اندک و جهت آزمایش کارایی طرح شناور، سیستم‌های دفاعی و حسگرها ساخته‌شده‌است. بعد از تکمیل دو ناو اول تا کنون هیچ خبری مبنی بر ساخت ناوشکن سوم منتشر نشده‌است. البته اخبار تایید نشده‌ای مبنی بر تلاش PRC جهت ساخت ناوشکن‌هایی با قابلیت‌های بیشتر منتشر شده‌است. سامانه‌ی موشکی S-300FM Rif-M بارزترین و مهمترین ویژگی ناوشکن‌های Type 051C استفاده‌ از سامانه‌ی دفاع موشکی روسی Rif-M در این ناوشکن‌هاست. هر مقر شلیک موشک مجهز به شش چرخاننده‌ی "Revolver" بزرگ است و موشک‌ها از مقرهای شلیک عمودی VLS شلیک می‌شوند. هر مقر تعداد هشت فروند موشک آماده‌ی شلیک دارد. تعداد دو مقر در قسمت جلوی عرشه‌ی شناور در پشت توپ اصلی قرار دارد و چهار مقر دیگر در قسمت عقب عرشه و در جلوی جایگاه فرود بالگرد قرار دارند. شناور در کل دارای تعداد 48 فروند موشک آماده‌ی شلیک است. سامانه‌ی موشکی S-300FM Fort-M یا SA-N-20از موشک‌های 48N6 استفاده‌می‌کند و این موشک‌ها مجهز به فن‌آوری TVM ""track-via-missile هستند. این سامانه در سال 1990 معرفی شد. موشک‌های سامانه قادرند اهداف هوایی را در فاصله‌ی 5 تا 150 کیلومتری و در ارتفاع 10 تا 27 کیلومتری مورد هدف قرار دهند. این موشک‌ها توسط رادار رهگیر سه‌بعدی آرایه‌فازی VOLNA (کد ناتو: Tomb Stone) هدایت می‌شوند. این رادار در قسمت انتهایی ناوشکن و بر روی قسمت آشیانه نصب شده‌است. این رادار قادر است همزمان تعداد 12 فروند موشک را جهت درگیری با 6 هدف هدایت کند. جهت پوشش 360 درجه‌ای تعداد دو رادار مورد نیاز است (مانند رزم‌ناو روسی کلاس Kirov) اما تنها یک رادار بر روی ناشکن دیده‌میشود که این امر باعث به وجود آمدن نقطه‌ی کور شده است که این امر نقصی مهم به شمار می‌رود. همانند گونه‌ی زمینی سامانه یعنی S-300PMU، گونه‌ی دریایی آن S-300F نیز سامانه‌ی کارامد جهت هدف قرار دادن تهدیدات هوایی محسوب می‌شود و درتمامی رزم‌ناوهای روسی ساخته‌شده پس از سال 1980 از این سامانه استفاده‌شده‌است. PRC در سال 2002 درخواست تعداد دو مجموعه از سامانه‌ی 300FM/Rif-M را تحویل روس‌ها داده‌است. رادار آرایه‌فازی VOLNA موشک‌های ضد کشتی سامانه‌ی موشکی سطح به سطح شناور نسبت به سامانه‌ی سطح به هوای آن از قدرت کمتری برخوردار است. این سامانه از تعداد هشت فروند موشک ضد کشتی YJ-83 استفاده‌می‌کند. موشک‌ها در هشت جایگاه شلیک (دو دسته‌ی چهارتایی) قرار دارند. موشک YJ-83 دارای رادار داخلی فعال است و نیروی رانش آن از طریق یک موتور توربوجت سوخت جامد تامین می‌شود. این موشک دارای برد 120 کیلومتر است و روش حرکتی آن به حالت کف رو "sea skimming" است، سرعت آن 0.9 ماخ (1.5 ماخ منبعی دیگر) بوده و سرجنگی 165 کیلوگرمی آن دارای فیوز تاخیر ضربه‌ای است. موشک YJ-83 تسلیحات ضدزیردریایی شناور مجهز به دو مقر 324 میلیمتری سه‌گانه‌ی شلیک اژدر می‌باشد. که از اژدرهای Yu-7 (کپی چینی از اژدر آمریکایی Mk46 Mod1) استفاده می‌کند. Yu-7 دارای سرجنگی 165 کیلوگرمی است، سرعت آن 48 گره (89 کیلومتر بر ساعت) بوده و برد آن 7.3 کیلومتر است. توپ‌ها برای دفاع برد کوتاه، ناوشکن مجهز به دو توپ 30 میلیمتری Type 730 است. این توپ هفت لوله‌ای بوده، دارای نواخت 4600 تا 5800 گلوله بر دقیقه است و حداکثر برد آن 3 کیلومتر است. این توپ‌ها در وسط شناور و در دو سمت آن قرار دارند. Type 730 حاصل مهندسی معکوس ماهرانه‌ی چینی‌ها بر روی توپ هلندی Goalkeeper است. توپ اصلی ناوشکن یک توپ 100 میلیمتری با نواخت 90 گلوله بر دقیقه است. که از می‌توان از آن جهت هدف قرار دادن اهداف سطحی و یا اهداف هوایی مانند هوپیماها یا موشک‌های با سرعت کم بهره‌برد. توپ را می‌توان به حالت کاملا خودکار درآورد و هدایت آنرا به سامانه‌ی راداری و یا سامانه‌ی دید لیزری سپرد و یا اینکه آنرا به صورت دستی هدایت کرد. قسمت مناره‌ی توپ به نحوی طراحی شده تا سطح مقطع راداری به حداقل ممکن برسد. توپ سی میلیمتری Type 730 حسگرها رادار کاوش هوایی ناوشکن رادار سه بعدی Fregat-MAE-5 (کد ناتو: Top Plate) است. این رادار بر روی برجی واقع در وسط شناور نصب شده‌است. باند کاری رادار E است که در دو کانال عمل می‌کند. این رادار قادر به رهگیری همزمان 40 هدف است و برد آن 120 کیلومتر برای شناسایی هواپیما و 50 کیلومتر برای شناسایی موشک‌های کف‌رو است. همچنین رادار دیگری در یکی دیگر از برج‌های ناوشکن نصب شده و دور آن را کره‌ای پلاستیکی کشیده‌شده است که به نظر می‌رسد رادار کاوش سطحی MR36 ""Type 346? باشد. یک رادار بزرگ پوشیده‌شده توسط محافظی کره‌ای در روی قسمت بریدج (سکوی هدایت) ناوشکن نیز وجود دارد این رادار از گونه‌ی Mineral-ME (کد ناتو: Band Stand) می‌باشد که کار هدایت موشک‌های ضدکشتی را انجام می‌دهد. تعداد دو رادار بومی دیگر از گونه‌ی Type 347G نیز وجود دارند که باند کاری آنها I است و از آنها جهت کنترل توپ‌های Type 730 استفاده‌می‌شود. سیستم‌های اقدام متقابل ناوشکن‌های 051C Type دارای دو مقر پرتاب chaff/decoy پانزده لوله‌ای از گونه‌ی Type 946 هستند. همچنین دو مقر پرتاب چندگانه‌ی نامشخص در وسط کشتی دیده‌می‌شود. سامانه‌ی فعال ECM ناوشکن از interceptor و jammer استفاده‌می‌کند. بالگرد بالگرد ناوشکن از نوع Kamov Ka-28 است. ناوشکن دارای جایگاه فرود است ولی به علت نصب سامانه‌ی موشکی S-300F دارای آشیانه نمی‌باشد. بالگرد Ka-27. بالگرد Kamov Ka-28 نمونه صادراتي اين بالگرد است. سامانه‌های ناوشکن به روایت تصویر خصوصیات سازنده: کارخانه‌ی کشتی‌سازی Dalian متصدی: نیروی دریایی ارتش آزادیخواه خلق چین PLAN دسته‌بندی: Type 051C ورود به خدمت: اکتبر 2006 تعداد: 2 فروند تناژ جابجایی: 7100 تن طول: 155 متر عرض: 17 متر آبخور: 6 متر تسلیحات: سامانه‌ی موشکی S-300FM Rif-M مجهز به تعداد 48 فروند موشک سامانه‌ی موشکی S-400 (تایید نشده.) هشت فروند موشک ضدکشتی YJ-83 "C-803" یک توپ دوگانه 100 میلیمتری دو توپ 30 میلیمتری دفاع نزدیک Type 730 شش مقر شلیک اژدر 340 میلیمتری مجهز به اژدرهای Yu-7 حسگرها: رادار کاوش هوایی سه بعدی Fregat-MAE-5 رادار کاوش سطحی MR36 رادار Mineral-ME دو رادار Type 347G رادار آرایه‌فازی VOLNA سیستم‌های اقدام متقابل: دو مقر پرتاب chaff/decoy پانزده لوله‌ای از گونه‌ی Type 946 سامانه‌ی فعال ECM پیشران: دو توربین بخار
  4. Defense Gun M1919 نام یکی از بزرگترین توپ های قدرتمند و قدیمی آمریکا است که در سال 1920 تا سال 1946 در خدمت نیرو های امریکایی بود . این توپ 406 mm قادر تا برد 26 مایلی یعنی 40 کیلومتری خود را مورد هدف قرار دهد . تخمین زده می شود که قیمت این توپ غول پیکر حدود 520,000 دلار آمریکا در سال 1938 بوده . قابل به ذکر است که اولین نمونه از این نوع توپ ها در سال 1985 وارد به خدمت شدند و هم اکنون دیگر از این توپ ها استفاده نمی شود . دومین توپ 16-inch آمریکا در سال 1919 به نام M1919 طراحی شد و در سال 1920 رسما وارد به خدمت شد . لازم به ذکر است که مدل های اولیه این توپ و مدل هایی مثل M1919 همگی در جنگ جهانی اول و دوم نقش بسزایی داشتند . کشور سازنده : ایالات متحده آمریکا سال ساخت و سال بازنشستگی : 1920-1945 کالیبر : 16 اینچ ( 406 mm ) حداکثر برد : 40,855 m بزرگترین توپ آلمان نازی Schwerer Gustav نام یکی از بزرگترین توپ های آلمان نازی است که می توان گفت که حدود 1,350 دارد . این توپ 800 mm قادر است اهدافی تا برد 50 کیلومتر را مورد هدف قرار دهد . آغاز کار و طراحی این توپ قدرتمند در سال 1934 اغاز شد و در سال 1941 خاتمه یافت و جالب این است که در سال 1945 بعد از جنگ جهانی دوم این توپ دیگر در صنایع توپخانه آلمان مورد استفاده قرار نگرفت و فقط عمری معادل 4 سال داشت . وزن توپ ها و یا همان خمپاره هایی که این توپ قادر به شلیک ان بود 4,800 kg بود و قادر بود تا بردی معادل 48 km را مورد هدف قرار دهد . مشخصات مهمات وزن مرمی : 4,800 kg سرعت هر توپ : 820 m بر ثانیه حداکثر برد : 48 km مشخصات خود توپ شرکت سازنده : Krupp وزن : 1,350 تن طول : 47.3 m عرض : 7.1 m ارتفاع : 11.6 m کالیبر : 800 mm حداکثر برد : 48 km
  5. spgh dana نام یک توپ خوکششی قدرتمند 152mm ساخت جمهوری چک است . این توپ قدرتمند اولین توپ خوکششی جمهوری چک بود که در سال 1970 وارد به خدمت شد . این توپ خوکششی سیستم گرداننده توپ نداره ولی در عوض قادر است تا برد 20 کیلومتری رو مورد هدف قرار بده . نمونه ای از این توپ یعنی 152 mm OF است که قدرت انفجارش بسیار زیاد است و می تواند تا بردی معادل 18 کیلومتر را مورد هدف قرار بدهد . نمونه دوم از این نوع توپ ها 152 mm OFd است که قادر است بردی معادل 20km را هدف گیری کند و قدرت تخریب نسبتا بالایی نسبت به مدل اولیه خود یعنی 152 mm OF دارد . نمونه سوم از این توپ 152 mm Pp است که معمولا برای هدف قرار دادن و نابودی ماشین های نظامی از قبیل نفربر و تانک مورد استفاده قرار می گیرد . 5 کشور از توپ خودکششی قدرتمند استفاده می کنند که انها از قبیل : جمهوری چگ ( به میزان 273 دستگاه ) ، لیبی ( به میزان 120 دستگاه ) ، لهستان ( 111 دستگاه ) ، اسلواکی ( به میزان 135دستگاه ) ، و گرجستان ( به میزان 48 دستگاه ) هستند . طول : 10.5 m عرض : 2.8 m ارتفاع : 2.6 m وزن : 23,000 kg سرعت : 80 km در ساعت نیروی حرکت : 600 km بدون سوختگیری حداکثر برد توپ : 20 کیلومتر سرنشینان : 5 تا 4 نفر سلاح : توپ 152 م م سلاح دوم : 12.7 mm میزان عمق حرکت در آب : 1.4 متر
  6. LAROM نام یکی از راکت انداز های پیشرفته و مدرن کشور رومانیا است که وزنی در حدود 13.7تن دارد . حدود 24 دستگاه از این راکت هم اکنون در اختیار نیروی زمین رومانیا است . این راکت انداز به کالیبر 160 mm تجهیز هست که می تونه راکت هایی با برد 20- 45 کیلومتر رو پرتاب کنه که البته این کالیبر سلاح اصلی این راکت انداز است . در حقیقت این راکت انداز قادر هست که به کالیبر های 122mmنیز تجهیز شود . طول : 7.35 m عرض : 2.40 m ارتفاع : 3.10 m سرنشینان : 5 نفر سرعت : 85 کیلومتر در ساعت سال ورود به خدمت : 1999 BM-21 "Grad" نام یک رکاکت انداز به کالیبر 122 م م روسیه است که در حقیقت می توان گفت این راکت انداز یک راکت انداز جهانی است چراکه بیش از 48 کشور از این راکت انداز استفاده می کنند . این راکت انداز در سال 1960 طراحی و در سال 1963 به مرحله تولید رسید . در واقع این راکت انداز جاگزین راکت انداز BM-14 140 م م شد . این راکت انداز به مدل های مختلفی تقسیم می شود که آنها را به نام های : BM-21 "Grad BM-21-1 2B17 9P138 "Grad-1 9А51 "Prima 9K132 "Grad-P" BM-21PD A-215 "Grad-M" این راکت انداز هم اکنون در ایران هم کاربرد داره و الان هم در حال تولید هست که در واقع همان نمونه کپی شده ی راکت انداز های BM-11 و BM-21 هستند . در مدل های ایرانی این راکت انداز قادر است که برد هایی بین 20 تا 25 کیلومتر رو مرود هدف قرار بده . راکت انداز HM20 ایران در واقع مدل کپی شده ی BM-21 است که به سیستم اتوماتیک جابجایی مجهز هست . HM23 که در ایران مورد استفاده قرار می گیره قادر است که بیش از 16 راکت رو تا بردی معادل 15 کیلومتر پرتاب کنه . HMxx که همون مدل کپی شده از راکت انداز روسی BM-11 است قادر هست که 16 راکت رو با بردی معادل 20 کیلومتر پرتاب کند . سال ورود به خدمت : 1963 وزن : 13.71 تن طول : 7.35 m عرض : 2.40 m ارتفاع : 3.09 m سرنشینان : 4 نفر کالیبر : 122.4 mm اسب بخار : 180 hp نیروی حرکت : 405 km بدون سوختگیری سرعت : 75 کیلومتر در ساعت کشور های استفاده کننده از این نفربر : آبخازیا ، افغاسنتان ، آنگولا ، ارمنستان ، اذربایجان ، بنگلادش ، بوسنی ، بلاروس ، بلغارستان ، آفریقای جنوبی ، کوبا ، قبرس ، کونگو ، مصر ، فنلاند ، گرجستان ، هند ، ایران عراق ، قزاقستان ، و ........
  7. Astros II MLRS نام یکی از راکت انداز های قدرتمند برزیل ساخت کمپانی Avibrás است که در سال 1983 وارد به خدمت شد و همچنین در جنگ خلیج هم حضور داشته است . این راکت انداز به نمونه های مختلفی تقسیم می شود که می توان از آنها : SS-30 ( کالیبر 127 م م ) SS-40 ( کالیبر 180 م م ) SS-60 ( کالیبر 300 م م ) SS-80 ( کالیبر 300 م م ) را می توان سناخت . ------------------------------------------------------------------- ---------------- SS-30 بردی معادل 9 تا 30 کیلومتر را قادر به هدف گیری است . SS-40 بردی معادل 15-35 km را قادر به هدف گیری است . SS-60 بردی معادل 20-60 km را قادر به هدف گیری است . SS-80 بردی معادل 22-90 km رو قادر به هدف گیری است . چند نمونه از ویژگی های این راکت انداز قدرتمند در این است که به سیستم های پیشرفته راداری و سیستم کنترل آتش مجهز هست و جالب است که بدانید این راکت انداز به یک کالیبر 7.62 هم مجهز هست . این نفربر در اختیار 6 کشور است . این راکت انداز هب دلیل برد مناسب راکت ها و سیستم های راداری قوی و سرعت خوب کاربرد زیادی در ارتش های مختلف دارد . بحرین ، برزیل ، عراق ، مالزی ، قطر ، عربستان صعودی از جمله کشور هایی هستند که از این راکت انداز قدرتمند استفاده می کنند . کشور سازنده : برزیل سال ورود به خدمت : 1983 جنگ ها : جنگ خلیج شرکت سازنده : Avibrás وزن : 10,000kg طول: 7 m عرض : 2.9 m ارتفاع : 2.6 m سرنشینان : 3 نفر اسب بخار : 280 hp نیروی حرکت : 480Kmبدون سوختگیری سرعت : 90 کیلومتر در ساعت
  8. M270 یک راکت انداز پیشرفته ایالات متحده آمریکا است که در سال 1977 طراحی و در سال 1983 رسما به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا وارد شد . این راکت انداز قدرتمند به 12 نمونه مختلف تقسیممی شود که هر کدام از آنها ویزگی های منحصر به فردی رو در بر می گیرند . یکی از ویژگی های برجسته این راکت انداز در این است که این ماشین قدرتمند قادر است راکت هایی به وزن 300 kg و با برد 70 کیلومتر را پرتاب کند . قابل ذکر است این راکت انداز می تواند راکت هایی با برد 70 تا 30 را حمل کند . این راکت انداز هم اکنون در اختیار 16 کشور هست . این راکت انداز به وسیله شرکت های Lockheed Martin, Diehl BGT Defence ساخته شده است . کشور های سازنده : ایالات متحده آمریکا سال ورود به خدمت : 1983 سال بازنشستگی : 2003 سرنشینان : 3 نفر وزن : 24,756 kg طول : 7.06 m عرض : 2.97 m ارتفاع : 2.57 m سرعت : 64 km در ساعت نیروی حرکت : 480 km بدون سوختگیری اسب بخار : 500 hp تعداد راکت هایی که در این راکت انداز کاربرد دارد : 12 راکت قیمت : $2.3میلیون کشور های استفاده کننده از این راکت انداز : بحرین دانمارک فنلاند مصر آلمان یونان اسرائیل ایتالیا ژاپن هلند نروژ کره جنوبی ترکیه انگلستان ایالات متحده آمریکا نمون های مختلف موشک ها و راکت هایی که در این راکت انداز قابل استفاده هستند : M26 M26A1 M26A2 MGM-140A XM135 M30
  9. این ماشین پر قدرت یک راکت انداز قدرتمند ساخت چکوسلواکی است که به نام RM-70 شهرت دارد . این راکت انداز در 22 ژانویه سال 1972 وارد به خدمت شد که در واقع این راکت انداز نمونه بهینه سازی شده یا مدرنیزه شده ی راکت انداز RM-51 است . این راکت انداز قدرتمند یعنی RM-70 جایگزین راکت انداز Ural-375D شد . این نفربر به سه نمونه : RM-70/85M RM-70 Modular RM-70 شناخته می شود . جالب است که بدایند در حدود 15 تا 19 کشور از این راکت انداز قدرتمند استفاده می کنند . یکی از ویزگی های این راکت انداز در این است که این ماشین قادر است هم وظیفه جنگی و عملیاتی خود را انجام دهد و هم وظیفه نیروی رسانی . در واقع این ماشین هم یک نفربر است و هم یک راکت انداز چراکه قادر است 8 نفر را حمل کند و هم می تواند به کالیبر 122.4 mm تجهیز شود که هم اکنون فقط از این راکت انداز دو کاره فقط به عنوان یک راکت انداز استفاده می شود . وزن : 33.7 تن طول : 8.75 متر عرض : 2.5 متر ارتفاع : 2.7 m سرنشینان در نمونه اولی : 6 نفر میزان سرنشینان در نمونه آخر : 8 نفر کالیبر : 122.4 mm میزان برد راکت ها : 20 km اسب بخار : 250 نیروی حرکت : 400 km بدون سوختگیری سرعت : 85 km در ساعت کشور های استفاده کننده از این راکت انداز دو کاره : آنگولا کونگو اکوادور فنلاند گرج� �تان آلمان اندونزی لبنان لهستان اسلواکی سریلانکا ونزوئلا زامبیا اروگوئه ویتنام چوکوسلواکی آفریقای جنوبی تایوان
  10. این توپ پیشرفته جزو اخرین ساخته های صنایع نظامی روسیه میباشد و دارای تجهیزات پیشرفته و مدرنیست ویکی از خصوصیات ان قابلیت عبور از اب است .در حقیقت شاسی و بدنه زیرین این توپ ( اگر به عکس دقت کنید ) متعلق به نفر بر BMP-3 می باشد که زره ان تا حدودی تقویت شده است . این توپ مجهز به سیستم لود اتوماتیک پنوماتیکی میباشد و گلوله گذاری ان خود کار است . از دیگر خصوصیات ان میتوان به سیستم کنترل اتش پیشرفته ان اشاره کرد . تیرانداز و فرمانده دارای دو پریسکوپ جداگانه هستند . پریسکوپ فرمانده داری تعیین هدف لیزری اتوماتیک است . این سیستم همچنین دارای مکان یاب اتوماتیک و تعیین توپوگرافی منطقه برای تعیین گرای بهتر هدف است . به گفته کارشناسان این توپ 120 میلیمتری دارای قدرتی برابر با توپهای 155 میلیمتری است و طبق ازمایشات و تستهای انجام شده در فاصله 1000 متری قابلیت نفوذ در 650 میلیمتر زره را دارد . همچنین توپ قابلیت شلیک مین را نیز دارد . از دیگر مشخصات ان قابلیت شلیک گلوله های هدایت شونده لیزری "Kitolov-2M" است . از دیگر تجهیزات ان میتوان به مسلسل 7.62 و 12 مقر نارنجک انداز دودزا اشاره کرد . موتور این توپ 12 سیلندر V شکل بوده و 500 اسب قدرت دارد . این توپ کاملا ابی خاکی است و داخل اب بوسیله دو موتور هیدرو جت با سرعت 10 کیلومتر بر ساعت حرکت میکند . مشخصات کامل : پرسنل : 4 نفر کشور سازنده : روسیه تاريخ ورود به خدمت : 2000 وزن : 19.5 تن طول : 7.4 متر عرض : 3.15 متر توپ و کالیبر : 2A80 120-mm rifled gun تسلیحات دیگر : تیربار 7.62 و نارنجک انداز دودزا گردش برجک : 360 درجه حرکت عمودی لوله : منفی 4 تا مثبت 80 در جه سرعت شلیک : 8 تا 10 گلوله در دقیقه تعداد گلوله های حمل شده : 70 وزن گلوله : 17.5 کیلوگرم سرعت گلوله در دهانه لوله : 560 متر بر ثانیه برد : 7.2 کیلومتر مین - 13 کیلومتر گلوله استاندارد قدرت موتور : 500 اسب حداکثر سرعت در خشکی : 70 کیلومتر حداکثر سرعت در اب : 10 کیلومتر برد با یک سوخت گیری : 600 کیلومتر
  11. مقدمه : در دهه 1980 با روی کار آمدن دولت ریگان برنامه ابتکار دفاع استراتژیک (SDI) در دستور کار مقامات نظامی ایالات متحده قرار گرفت برنامه ای که به خاطر شباهت آن با موضوع فیلم سینمایی جنگ ستارگان معروف شد. تفاوت عمده ابتکار دفاع استراتژیک با برنامه پدافند موشکی در این است که عمده فعالیت های پدافندی جنگ ستارگان در فضای خارج از جو و توسط ماهواره ها انجام می گرفت و بر اساس آن ماهواره های مسلح به سلاح لیزری و حتی هسته ای در سراسر فضای اطراف زمین به گردش پرداخته و علاوه بر انهدام موشک های متخاصم خارج شده از جو قادر به هدف قرار دادن اهداف مستقر بر زمین نیز بود. ابتکار دفاع استراتژیک به خاطر هزینه های کلانی که طلب می کرد هیچ گاه از مرحله طرح جلوتر نرفت ولی صرف مطرح شدن آن کافی بود تا مقامات اتحاد شوروی را دچار تزلزل شدید کند و راه را برای فروپاشی بلوک شرق هموار سازد. با وقوع 11 سپتامبر دوره ای جدید در طرح پدافند موشکی آمریکا آغاز شد. جورج دبیلیو بوش به چند اقدام در این زمینه دست زد نخست اینکه از کنگره 8/3 میلیار دلار بودجه برای پدافند موشکی در سال 2002 درخواست کرد در حالی که بودجه سال 2001 برای این کار 2/1 میلیار دلار بود دوم اینکه برنامه پدافند موشکی را به جای پدافند موشکی در صحنه (TMD) مطرح کرد. شایان ذکر است این برنامه پدافند موشکی بر خلاف قبلی پدافندی چند لایه است و بالاخره اینکه آمریکا را از معاهده موشک های ضد بالستیک (ABM) خارج کرد. جزئیات طرح : در این پدافند موشکی سه لایه پدافندی منظور شده است که عبارتند از پدافند مرحله پرتاب(Boost Phase) ، پدافند لایه میانی(Midcourse) و پدافند مرحله نهایی (Terminal phase) در پدافند مرحله پرتاب سامانه پدافندی اعم از رادار یا موشک رهگیر در نزدیکی خاک دشمن مستقر می شوند تا در فاصله کوتاهی پس از پرتاب موشک بالستیک دشمن آن را پیش از ورود به جو کشف رهگیری و منهدم کنند. نمودار شماتیک طرح دفاع موشکی آمریکا در صورت موفقیت آمیز بودن این عملیات موشک مهاجم یا در آسمان منهدم می شود یا اینکه به زمین سقوط می کند و احیانا در همان جا منفجر می شود با وجود این کارایی این پدافند به ویژه در برابر کشورهایی با وسعت و عمق استراتژیک زیاد نظیر روسیه چین هند و ایران بسیار محدود است و تنها در مورد کشورهایی کوچک نظیر کره شمالی می تواند موثر واقع شود. از این رو آمریکا با استقرار ناوهای مجهز به رادار باند X و موشک های رهگیر در دریای ژاپن و در نزدیکی کره شمالی قادر است به مقابله با پرتاب موشکهای بالستیک این کشور بپردازد. در پدافند مرحله میانی ساماه پدافندی در نقطه ای در مسیر احتمالی پرواز موشک های مهاجم دشمن در خارج از خاک ایالات متحده (نظیر آنچه قرار است در لهستان و جمهوری چک اتقاق بیافتد) مستقر می شود در این مرحله موشک مهاجم که جو خارج شده و در مسیر رسیدن به هدف تعیین شده است توسط رادار باند X مستقر در زمین کشف و توسط موشک های رهگیر مورد هدف قرار می گیرد در این مرحله می توان از ماهواره های مجهز به موشک رهگیر یا سلاح لیزری یا حتی هواپیماهای بلند پرواز نیز برای هدف قرار دادن موشک مهاجم استفاده کرد. مهمترین ایراد این نوع پدافند این است که ممکن است موشک مهاجم بدون اینکه به طور کامل در خارج از جو منهدم شده باشد در سرزمین کشورهای دوست سرنگون شود و به آنجا آسییب برساند. در حال حاضر ایالات متحده سامانه هایی از این دست را در آلاسکا گرینلند بریتانیا و ژاپن مستقر کرده است و تا سال 2013 استقرار سامانه پدافندی این کشور در لهستان و جمهوری چک نیز خاتمه می یابد. بالاخره در پدافند مرحله نهایی سامانه پدافندی مورد نظر در خاک ایالات متحده و در مناطق حساس و مورد هدف این کشور مستقر می شود تا پس از ورود آخرین بخش از موشک مهاجم به جو زمین و قبل از اصابت کلاهک های آن به اهداف تعیین شده آنها را کشف رهگیری و منهدم کند. پدافند در این مرحله به مراتب دشوارتر از مراحل قبلی است زیرا احتمال هدف قرار نگرفتن تعدادی از کلاهک های پرتاب شده از یک موشک بالستیک دارای چند کلاهک زیاد است به ویژه آنکه در این گونه از موشک ها تعدادی از کلاهک ها فریب دهنده و بعضی واقعی اند. پدافند چند لایه موشکی دارای 2 عنصر اصلی رادار باند X و موشک رهگیر است. اگر چه گفته شد عناصر دیگری همچون ماهواره ها سنسورها و هواپیماهای بلند پرواز نیز می توانند در تامین داده ها و همچنین هدف قرار دادن موشک بالستیک مهاجم به سامانه پدافند موشکی کمک کنند. ماهواره های مستقر در فضا می توانند علایم اولیه از پرتاب موشک بالستیک مهاجم را دریافت و مخابره کنند. رادار FBX-T یا رادار متحرک باند X مستقر در پایگاه مقدم در مسیر میانی پروازی ، موشک مهاجم را کشف و رهگیری می کند و در این کار در صورت امکان از داده های حسگر Aegis ناوهای نیروی دریایی مستقر در نزدیکی سواحل کشور مهاجم سود می جوید. رادار SBX-1 یا رادار دریا پایه باند X در طول مسیر حرکت موشک مهاجم می تواند آن را کشف و رهگیری کند و سرانجام در هر یک از این مراحل موشک رهگیر با اصابت مستقیم به هدف آن را منهدم می کنند. رادار باند X که قرار است در سرزمین اشغالی فلسطین و همچنین در لهستان مستقر شود از نوع رادار FBX-T است که راداری متحرک دارد. ساخت این رادار یکی از بخش های اصلی برنامه کمپانی ریتیان در زمینه پدافند موشکی است. این نوع رادار برای گسترش نقش رادار در سامانه پدافند موشکی بالستیک طراحی شده است و عنصری مهم در استراتژی چند لایه محسوب می شود. از جمله قابلیت های رادار FBX-T برخورداری از بسته های نرم افزاری کارآمدی است که از جمله آنها می توان به بسته نرم افزاری (CR-1) و (CR-2) اشاره کرد. بسته نرم افزاری (CR-1) این رادار را قادر به ارسال پیام های پیچیده و همچنین ایجاد ارتباط با مدیریت جنگ در سامانه پدافند موشک بالستیک موسوم به C2BMC (ارتباط فرماندهی و کنترل مدیریت جنگ) می کند. این نرم افزار قابلیت های مراقبت و جستجوی سریع در مسیر هدف را فراهم آورده است و مقابله سریع با تهدید را میسر می کند دیگر بسته مهم نرم افزاری رادار FBX-T موسوم به (CR-2) است که به این رادار قابلیت جستجو ردیابی و پردازش الگوریتم های اضافی می بخشد. رادار باند X از پرتوهای ارتعاشی برای ردیابی موشک های بالستیک استفاده می کند. باند فرکانس این نوع رادار 8-12 مگا هرتز است و وضوح دید بالایی دارد به گونه ای که قادر به ردیابی حرکت یک شی به اندازه پرتقال از فاصله 2900 مایلی (4700کیلومتری) است. ایالات متحده هدف عمده از استقرار سامانه های پدافند موشکی در سراسر جهان را مقابله با تهدیدات موشکی کشورهای به اصطلاح سرکش عنوان کرد در حالی که روسیه برداشت متفاوتی از این تلاش ها دارد از نظر روسیه توسعه فعالیتهای ناتو به فراتر از مرزهای اروپایی آن گسترش این پیمان به سراسر خاک اروپا و تلاش آن برای عضوگیری از میان کشورهای جدا شده از شوروی سابق نظیر کشورهای بالتیک اوکراین و اخیرا گرجستان تماما در جهت به محاصره در آوردن و کنترل تحرکات نظامی این کشور است. کارشناسان نظامی نیز بر خلاف ادعای آمریکا که هدف از استقرار رادار باند X در سرزمین اشغالی را کمک به ایجاد صلح میان اعراب و رژیم صهیونیستی عنوان می کند آن را تقویت توان پدافندی این رژیم در برابر تهدیدات موشکی ایران می دانند.
  12. ADATS يك سيستم دفاع هوايي ارتفاع و برد كوتاه (SHORAD) است كه قابليت درگيري با اهداف هوايي و زميني را داراست. اين سيستم توسط شركت اورليكن سوئيس (كه اكنون عضوي از راين متال آلمان است) با همكاري شعبه كانادايي خود طراحي و ساخته شد و هم اكنون به عنوان بخشي از سيستم دفاع هوايي كوتاه برد كانادا در خدمت ميباشد. اولين نمونه از اين سيستم در سال 1988 ساخته شد و تا سال 1994 ارتش كانادا توانست 36 نمونه ديگر را در اختيار بگيرد اين سيستم موشكي قابل نصب روي طيف گسترده اي از زره پوش ها مثل M113 و M 3 ميباشد و همچنين ميتوان از آن به عنوان يك سيستم دفاعي ساكن بهره برد كه اين كار توسط ارتش تايلند انجام گرفته و نيروي هوايي اين كشور از اين سيستم بصورت ساكن و نصب شده روي زمين استفاده ميكند و آنها را با سيستم كنترل اتش اسكاي گارد (Skygaurd) لينك كرده است. در ارتش كانادا هم در واحدهاي دفاع هوايي كوتاه برد (CF LLADS) از اين سيستم موشكي بر روي شاسي زره پوش هاي M113 استفاده ميشود. پروژه خودرو چند منظوره (MMEV) در سپتامبر 2005 كانادا قصد خود مبني بر طراحي و توسعه 33 خودرو MMEV بر پايه سيستم ADATS را اعلام كرد. قرار بود تا اين خودرو ها قابليت دفاع هوايي و همين طور عمليات ضد تانك را به صورت همزمان داشته باشند و با اهدافي مثل خودروهاي زرهي و استحكامات دشمن به خوبي اهداف هوايي از قبيل انواع پرنده هاي بدون سرنشين و سرنشين دار و همچنين موشك هاي كروز درگير شوند و قرار بود تا اين خودرو ها با همكاري شركت هاي راين متال كانادا و سيستم هاي دفاعي R&D اين كشور ساخته شوند. قرار بود تا اين خودرو ها بر پايه برجك سيستم ADATS كه قبلا ساخته شده بودند و روي شاسي زره پوشهاي LAV III ارتش كانادا نصب بودند ساخته شوند و نيز مي بايست به همان خوبي كه قابليت شليك موشك هاي ضد هوايي را داشتند اقدام به شليك موشك هاي ضد زره بلند برد و موشك هاي خارج از خط ديد (none-line-of-sight) ميكردند اما بنا به دلايلي در نوامبر سال 2006 ارتش كانادا اين پروژه را كنسل اعلام كرد. فرماندهي و كنترل اما ADATS به صورت شبكه اي هم ميتواند مورد استفاده قرار گيرد كه در اين صورت شبكه قادر است تا هدايت حداكثر 6 تير موشك را در فاصله اي معادل 20 كيلومتر بر عهده بگيرد و در ضمن هريك از سيستم ها ميتواند در نقش كنترل كننده عمليات ظاهر شود يا اينكه آنها را با نزديك ترين واحد فرماندهي لينك كرد. اين سيستم تبادل اطلاعات همزمان كه به صورت كاملا خودكار عمل ميكند شامل اطلاعات كنترل هوايي ، كنترل فرمان سلاح ، كنترل فرمان آتش به همراه اطلاعاتي مثل شناسايي اهداف ، وضعيت سيستم ، موقعيت خودرو حامل سيستم ، اولويت تهديدات ، وضعيت درگيري و وضعيت سلاح ها ميباشد. لازم به ذكر است كه 6 واحد از اين سيستم ميتواند با 48 هدف اعم از زميني و هوايي درگير شود. موشك هاي ADATS اين موشك ها قابليت درگيري با انواع تهديدات ارتفاع پايين حتي هليكوپترهاي تهاجمي كه در ارتفاع بسيار پايين پرواز ميكنند يا ساكن هستند (تا از تيررس ساير تجهيزات پدافندي مصون بمانند) را دارند و برد آنها به 10 كيلومتر ميرسد. اين موشك ها از نوع هدايت ليزري بوده و شبكه هدايت ليزري آنها به صورت ديجيتال به صورت رمزي در مي آيد تا دقت و اطمينان پذيري انها افزايش يافته و در مقابل اخلالگر هاي مختلف آسيبي نبينند. موشك هاي سيستم ADATS از يك موتور راكتي سوخت جامد بهره ميبرند كه بدون دود بوده و به آنها قابليت رسيدن به سرعتي بيش از 3 ماخ را ميدهد و همچنين اين موشك ها ميتوانند تا 60 جي فشار را تحمل كنند. فيوز آنها نيز از نوع ليزري است و كلاهك 12 كيلويي خرج گود - تركش شونده آنها قابليت نفوذ در 900 ميلي متر زره را دارد. سيستم نظارت و كنترل آتش سيستم هاي الكترو اپتيك ADATS كه وظيفه تعقيب اهداف و هدايت موشك را بر عهده دارند به وسيله شركت لاكهيد مارتين آمريكا طراحي و ساخته شده اند و سيستم كنترل آتش آن نمونه ارتقا يافته TADS/PNVS است كه در هليكوپتر تهاجمي آپاچي مورد استفاده قرار ميگيرد. سيستم جلونگر فروسرخ(FLIR) آن نيز بر پايه سيستم هاي مشابه آمريكايي طراحي شده و قابليت استفاده در تمامي شرايط جوي را دارد. ساير سيستم ها شامل دوربين تلويزيوني فروسرخ فاصله نزديك براي استفاده در روز و سيستم ليزر دي اكسيد كربن براي هدايت موشك و سيستم ليزر Neodinium YaG براي فاصله يابي ميشود. همينطور سيستم ADATS از يك رادار پالس داپلر باند X براي شناسايي و هدفگيري اهداف استفاده ميكند كه اين رادار اين اجازه را به سيستم ميدهد تا عملكردي خدوكار داشته باشد و به وسيله شبكه براي ساير سيستمهايي كه رادارشان فعال نيست هدفيابي كند. اين رادار قابليت شناسايي تا 20 هدف را در حالت track-while-scan دارد و از ديگر قابليت هاي آن ميتوان به حالت جستجو در حال حركت (search-on-the move) و برنامه ريزي جستجوي منطقه اي (sector search programming) اشاره كرد. برد اين رادار چيزي معادل 20 كيلومتر تا ارتفاع 8600 متري ميباشد. مراحل درگيري در اين سيستم دفاعي مراحل درگيري از آغاز هدف يابي تا شليك موشك تنها 5 ثانيه به طول مي انجامد. درگيري با هدف با هدف يابي به وسيله رادار و چرخش برجك به سمت هدف و استفاده از سيستم هاي جلونگر فروسرخ و هدايت تلويزيوني آغاز ميشود به اين صورت كه پس از هدف يابي و نشانه گيري توسط سيستم هاي جلونگر فروسرخ و تلويزيوني نوبت به شليك موشك ميرسد و همان طور كه قبلا گفته شد موشك شليك شده به كمك پرتو هاي ليزر مسير خود را تا هدف دنبال خواهد كرد و در صورت نياز به شليك موشك بعدي اين امر تنها 2 ثانيه پس از شليك اول ميسر خواهد بود. مشخصات فني موشك : طول: 2.05 متر قطر: 15.2 سانتي متر وزن: 51 كيلوگرم پيشرانه: يك موتور راكتي سوخت جامد بدون دود از نوع Hercules سرعت: بيش از 3 ماخ كلاهك: از نوع دو منظوره تركش شوند/خرج گود وزن كلاهك: 12 كيلوگرم سقف پروازي: 7000 متر برد: 10 كيلومتر مشخصات فني شاسي حامل سيستم (M113 A2): خدمه: 3 نفر(راننده،فرمانده،متصدي سيستم) وزن: 15.8 تن سرعت: 58 كيلومتر بر ساعت برد: 400 كيلومتر تسليحات: 8 موشك به ازاي هر سيستم
  13. موشک بومی سازی شده HQ-12 هم اینک در خدمت نیروی هوایی ارتش خلق چین قرار دارد و بر اساس گزارشات وزارت دفاع آمریکا ( پنتاگون) حدود 60 واحد آتشبار آن در حال سرویس دهی می باشند. سامانه دفاعی مذکور که برای جایگزینی HQ-2 در نظر گرفته شده، از تنوع بالایی در محصولات برخوردار است تا جایی که منابع نظامی برای آن پرتاب کننده ریلی استاتیکِ به ارث رسیده از طراحی HQ-2 ، پرتاب کننده متحرک ریلی6*6 TEL (حامل، برپا کننده، سکوی پرتاب) مشابه طرح سلف خویش و پرتاب کننده جاده نورد مشابه سامانه پاتریوت را برشمرده اند. طرح کلی موشک سوخت جامد تک مرحله ای KS-1 با همتای غربی RIM-66 SM-1/2 خویش مشابهت هایی داشته اما از بالچه های مثلثی با عرض کمتر (بیشتر مشابه موشک هاوک) استفاده می کند. کارایی موشک فوق را در حدود برد نهایی 50 کیلومتر ، حداکثر ارتفاع 24 کیلومتر و ضریب بار 20 برابر شتاب جاذبه زمین برای درگیری با اهدافی با شتاب 4 تا 5 برابر جاذبه زمین برشمرده اند. نزدیکترین همتای آمریکایی موشک مذکور –همانطور که اشاره شد- موشک RIM-66 سری SM-1 و SM-2 می باشد. کارایی موشک مذکور در حد وسط دو همتای غربی خویش قرار گرفته اما در زمان شلیک حدود 40 درصد سنگینتر و 20 درصد بزرگتر از آنهاست. بنا به ادعای منابع چینی نمونه های اولیه KS-1 از رادار HQ-2 بهره می گرفتند، تا زمانی که از رادار درگیری آرایه فازی H-200 به عنوان رادار اصلی سامانه KS-1A پرده برداری شد. این رادار آرایه فازی در جزئیات با رادار آمریکایی MPQ-53 موشک پاتریوت و رادارهای روسی سری 30N6E قابل رقابت بوده و در دو حالت استاتیک با امکان نصب و جابجایی و یا کاملاً متحرک سوار بر یک خودرو 6*6 مورد استفاده قرار می گیرد. مقاومت بالا در برابر اختلال سازی دشمن (Jaming)، از خصوصیات رادارهای آرایه فازی است که منابع چینی بر وجود این نقطه قوت در سامانه مذکور تأکید فراوان دارند.سیر تحول سامـــانه HQ-12 به وضوح رد پای پیشرفت چین در ساخت موشکهای زمین به هوای پیشرفته را به نمایش می گذارد. از صادرات آن اطلاعی در دست نیست. اما مالزی به داشتن آن ابراز تمایل کرده است. هر واحد آتشبار HQ-12 شامل اجزاء زیر می باشد: یک رادار آرایه فازی H-200 چهار خودروی حامل موشک که هر کدام 2 موشک را حمل می نمایند 24 عدد موشک و سایر تجهیزات ضروری سایر اطلاعات تکمیلی: طول: 5.6 متر قطر: 0.4 متر فاصله دو نوک بال: 1.2 متر وزن شلیک: 900 کیلوگرم ارتفاع عملیاتی : از 500 متر تا 25 کیلومتر برد عملیاتی: از 5 تا 50 کیلومتر حداکثر سرعت: 1200 متر بر ثانیه حداکثر توان تحمل جی : 20 برابر هدایت: راداری وزن سرجنگی: 100 کیلوگرم ترکش شونده با فیوز مجاورتی رادیویی درصد اطمینان با یک شلیک: -- نکته تکمیلی که در مورد این موشک به ذهنم می رسه اینه که حداقل برد درگیری اون خیلی زیاد و نامعقول هست(500 متر) که اصلاً برای درگیری در خطوط مقدم و جایی که هجوم در ارتفاع پایین صورت می گیره مناسب نیست. همچنین قدرت درگیری با اهدافی که بیش از 5 جی مانور داشته باشند رو نداره و این یعنی خلبان دشمن می تونه با یک مانور 6 تا 9 جی لحظه ای در زمان مناسب خودش رو از دست این موشک نجات بده. (همون بلایی که خلبانان اف 4 ما در زمان جنگ به سر پدافند های سام 2و3و6 و رولند عراقی می آوردند.) البته از نکات مثبت اون میشه به رادار آرایه فازی ، قدرت زیاد سر جنگی، تحرک بالای خودرو و امکان استفاده از رادار در حالت حرکت اشاره کرد. در مجموع به نظر میرسه در مقایسه اجمالی بین این سیستم و سیستم پدافند شاهین(هاوک بهبود یافته) نمره برتر از لحاظ مانور موشک و حداقل ارتفاع درگیری به شاهین و نمره برتر از لحاظ قابلیت تحرک و مرگ آوری سر جنگی، به HQ-12 داده شود. ضمن اینکه حداکثر برد شاهین 40 کیلومتر و حداکثر ارتفاع درگیری دو موشک یکسان می باشد(24 کیلومتر) اما وزن شاهین 600 کیلو و وزن این موشک 900 کیلو(50 درصد سنگینتر از شاهین) است. شاهین از لانچر کششی سه تایی و موشک چینی از لانچر خود کششی 2 تایی شلیک می شوند. در مجموع به نظر بنده سرمایه گذاری داخلی بر روی تولید بیشتر شاهین بهتر و معقول تر است.
  14. موشك SA-6 SA-6 موشكي است زمين پايه ، برد متوسط ، با پيشران از نوع رامجت ، مخصوص دفاع از صحنه ي عمليات و محصول كشور روسيه. توسعه ي اين موشك كه در روسيه با علامت «ZRK-SD KUB» نشان داده مي شود ، در سال 1959 در شعبه ي شماره ي 134 دفتر طراحي تروپف در كارخانجات توشينكو شروع گرديد. هدف از توسعه ي اين موشك به كارگيري آن به جاي توپ 57 م.م. روسي كه با رادار هدايت مي شود و در نيروي زميني به خدمت گرفته شده است ، بود. بنا به دلايلي توسعه اين موشك در اوايل دهه ي 1960 به تعويق افتاد. يكي از دلايل تأخير كه به دنبال واگذاري پروژه در سال 1959 اتفاق افتاد مشاركت دفتر مسئول طراحي SA-6 براي كپي سازي موشك سايدويندر (AIM-9B) آمريكا با چيني ها بود. اگرچه دولتمردان روسيه طي يك نمايش قدرت در نوامبر 1917 اين موشك را در معرض ديد عموم قرار داد و واحدهايي را براي به كارگيري سيستم در همين سال سازماندهي نمود ، معهذا بنا به دلايلي استفاده ي عملي از اين سيستم باز هم با تأخير مواجه شد. «گين فول-Gain Full» نام ناتوي اين موشك است و وزارت دفاع آمريكا كد SA-6 را براي اين موشك انتخاب نموده است. بعضي از سرويسهاي نظامي اين موشك را با نام «كوادرات-Quadrant» مي شناسند كه احتمالا اشاره به نام صادراتي SA-6 بوده و يا مربوط به خود موشك 9M9 از مجموعه سيستم SA-6 مي باشد. براي اولين بار اين موشك در يك عمليات واقعي در سال 1973 در درگيري اعراب و اسرائيل در خدمت نيروهاي مصري و سوريه ملاحضه گرديد. نيروي هوايي اسرائيل در اين جنگ بزودي به آسيب پذيري رادار درگير شونده يا كنترل آتش سيستم پي برد و دريافت سيستم مذكور در مقابل ECCM قابل اشباع مي باشد. فرماندهي پدافند هوايي روسيه در آن زمان موشك دفاع هوايي جديدي به نام «رامب-ZRK Rumb» در اختيار داشتند كه اين مشكل را با افزودن رادار درگيري در تريلر سكوي پرتاب(TELAR) مرتفع نموده بودند. با توجه به تجربيات حاصله از ضعف سيستم SA-6 و نيز چگونگي رفع اين مشكل در سيستم SA-8 بعدها سيستم دفاع هوايي «گادفلاي-Gud fly» يا SA-11 در سال 1982 با قابليت هاي قابل ملاحضه ارائه شد. (رادار استرايت فلاش و موشك هاي سامانه ي اس-اي-6) هر خودروي TELAR در سيستم جديد داراي رادار بود و رعايت اصل تمركززدايي راداري توأم با امكان گسترش اين خودروها در حوزه ي پدافندي ، آثار جنگ الكترونيك را به طور چشمگيري كاهش مي داد. روشي را نيز كه مسئولان پروژه ها بعدها براي بهسازي سيستم SA-6 در سال 1976 ارائه نمودند بر روال فوق مبتني بود. محصول نهايي اين بهسازي به ارائه مدل B سام6(SA-6) يا «گين فول1» انجاميد. در اين مدل موشكهاي SA-6 همراه با خودروهاي TELAR استفاده مي شد و بعدها غربي ها براي اولين بار اين تغييرات را در جنگ 1979-در پايان اشغال افغانستان- به وضوح ملاحضه نمودند. شواهد موجود حاكي است كه فرماندهي پدافند هوايي روسيه تا اواسط دهه ي 1980- كه سال ورود موشك SA-11 به خدمت نيروهاي مسلح بود- از مدل B اين سيستم در تركيب سيستم هاي دفاع هوايي استفاده مي نمود. در طول عمر خدمتي 9 مدل از اين موشك ها با كدهاي روسي 3M9 , 9M9, 9M9M,M1,M2,M3,M3Aو 9M336 كه ناتو علايمي را براي اين موشك ها تعيين نكرده وارد خدمت شده اند. در سال 1996 شركت « ويمپل » اطلاعاتي از مدل جديد 9M9M3 را ارائه داد. طبق اطلاعات ارائه شده موشك مذكور به عنوان هدف استفاده شده و كد جديدي(3M20M3) براي آن انتخاب شده است. از اين نظر كه SA-6 داراي چهار مدخل لوله اي طولاني ورود هوا در بخش ميانه و مابين سطوح كنترل آيروديناميك براي پيشران رامجت است ، در مقايسه با ديگر موشك هاي دفاع هوايي شوروي داراي ظاهر متفاوتي مي باشد. چهار باله متحرك ذوزنقه اي شكل متمايل به عقب جهت كنترل موشك حول محورهاي طولي و عرضي در وسط بدنه ي و براي حركات سمتي و ارتفاع و نيز چهار باله مجهز به شهپر در بخش بوستر و در امتداد باله هاي جلويي مخصوص دوراني سطوح كنترل موشك را تشكيل مي دهند. طول موشك 5.8 متر ، قطر آن 34 سانتي متر و وزن آن 600 ك.گ. است كه 59 ك.گ. آن مربوط به سرجنگي حاوي مواد منفجره ي شديد(HE) مي باشد. عقبه موشك حاوي يك فرستنده راديويي در باند E است كه با رادار ردياب در ارتباط مي باشدو باعث مي شود رادار ردياب با دريافت اطلاعات لازم از موشك بتواند در طول مسير ان را رديابي نمايد. هدايت موشك توسط رادار ردگير با موج پيوسته(CW) با نام «استرايت فلاش-Straight Flush» انجتم مي گيرد. رادار مذكور با تابان سازي هدف و تحليل اطلاعات مربوط به مسير و موقعيت آن و نيز ارسال اطلاعات لازم به موشك باعث رهگيري هدف به وسيله آن ميگردد. هدايت موشك در ابتداي مسير به صورت دستوري راديويي و در بخش نهايي به صورت راداري نيمه فعال مي باشد. آنتن هاي دريافت كننده فرامين راديويي در ضلع باله هاي عقبي قرار دارد. به منظور ادامه عمليات در شرايطي كه جنگ الكترونيك شديد در فضا حاكم باشد هدايت تلويزيوني نيز براي SA-6 پيش بيني شده است. مدلهاي اوليه فاقد آنتن تلويزيوني و داراي نوعي آنتن (Interferometer Antena) هستند كه احتمالا آنتن هاي مزبور پيش از اينكه مربوط به هدايت موشك باشد با فيوز تقربي آن در ارتباط مي باشد. علاوه بر آن يك جست و جو كننده ي تراز شده نيز در دماغه موشك تعبيه شده است. پيشران موشك تركيبي از بوستر سوخت جامد و موتور اصلي از نوع رامجت است. پرتاب اوليه به وسيله ي بوستر سوخت جامد انجام و پس از طي 4.5 ثانيه(زمان نوليد نيرو به وسيله ي بوستر) و رسيدن موشك به سرعت 1.5 ماخ ، نازل بوستر جدا شده و همزمان درپوش هاي چهار مدخل ورودي هوا بازشده و موتور اصلي رامجت فعال مي گردد. سيستم كامل SA-6 يا كاب روسي شامل تريلر كششي 2p25 حامل سه سكوي موشك ، خودروي بارگيري مجدد 2T7M سه فروندي باكد و خودروي حامل رادار ردياب يا درگير استرايت فلاش(1S91) مي باشد. خودرو لانچر سه فروندي كششي 7.4 متر طول ، 3.2 متر ارتفاع و 1400 ك.گ. وزن دارد. هر هنگ SA-6 شامل يك خودرو HQ رادار اخطار اوليه ارتفاع ياب و يا آتشبار SA-6 مي باشد. هر آتشبار خود داراي يك رادار ردياب استرايت فلاش است. رادارهاي متعدد كاوش اخطار اوليه «اسكور بورد آ-Score board A» ، «فلت فيس-Flat Face» ،«اسپون رست-Spoon rest»و رادار ارتفاع ياب «تين اسكين-Thin Skin» مي تواند با مجموعه به كار گرفته شود. آنتن پارابوليك مخصوص ارتفاع 1ايين نيز براي سيستم پيش بيني شده كه مي تواند يك هواپيماي جنگنده ي معمولي نظير اف-4 را در شعاع 55 ك.م. كشف نمايد. حداقل برد مؤثر موشك سه ك.م. ، حداكثر برد مؤثر آن 25 ك.م.، حداقل ارتفاع عملياتي آن 25 متر و حداكثر سقف درگيري آن 15000 متر مي باشد. در يك درگيري فرضي ابتدا هدف توسط رادار اخطار اوليه- كه بر روي وسط يك خودرو مستقر در باند A فعال است-مشخص مي شود. با نزديك شدن هدف به سايت ، اطلاعات مربوط به سمت آن به رادار استرايت فلاش منتقل مي گردد. همزمان ارتفاع هدف نيز توسط رادار تين اسكين در اختيار رادار كنترل آتش قرار مي گيرد. نهايتا با قفل شدن رادار كنترل آتش بر روي هدف مي توان يك يا حداكثر سه موشك به صورت همزمان به سمت هدف شليك نمود. مدل اوليه موشك SA-6 در سال 1970 و مدل بهسازي شده آن با نام SA-6B در سال 1979 به خدمت گرفته شد. به كارگيري موشك تا دهه 1980 با توليد ساليانه ي 800 فروند ادامه داشت. بنابر گزارشها در سال 1992 ، 850 سكوي موشك SA-6 در خدمت پدافند هوايي روسيه بوده است. اين موشك در جنگ 1973 اعراب و اسرائيل مورد استفاده قرار گرفت. نتايج به كارگيري آن در روزهاي اوليه جنگ عليه هواپيماهاي اسرائيلي ثابت نمود كه اين موشك يك سلاح موثر است ولي بعدها اسرائيل با ECCM توانست سيستم هاي SA-6 را منحرف نمايد. همچنين در بحران 1982 لبنان و نيز دريري با آنگولا از SA-6 استفاده شد و برابر گزارشها حداقل 5 فروند هواپيماي حريف توسط اين سيستم سرنگون گرديد. كشورهاي روسيه ،آلمان ،آنگولا ،الجزاير ،اتيوپي ، بلغارستان ، تانزانيا ، چك و اسلواكي سابق ، روماني ، سومالي ، سوريه ، عراق ، كويت ، كوبا ، گينه بيسائو ، ليبي ، لهستان ، مجارستان ، موزامبيك ، مصر ، ويتنام ، هند ، يمن و يوگسلاوي سابق داراي اين سيستم مي باشند. مشخصات موشك : طول : 5.8 متر قطر بدنه : 0.34 متر وزن : 600 ك.گ. سرجنگي : تركشي حاوي 59 ك.گ. HE هدايت : دستوري+نيمه فعال راداري پيشران : رامجت برد : 25 ك.م.
  15. مراحل طراحي، ساخت و توليد اين شناورها به دست تواناي متخصصين افتخارآفرين وزارت دفاع در صنايع دريايي وزارت دفاع صورت گرفته است. شناور فوق سريع باور با سرعتي بالغ بر ۱۴۰ كيلومتر بر ساعت از بهترين انواع شناور هاي شناسايي به شمار مي رود . اين شناور تندرو ، مسلح به موشك هاي پيشرفته ضد اهداف سطحي و هوايي با قابليت قفل و رهگيري اهداف مي باشد . معمولا اكثر شناورهاي تند رو با افزايش سرعت و به طبع آن كم شدن اصطكاك با آب نمي توانند تعادل خود را حفظ نمايند و سرعت آنها از ۷۰ كيلومتر به بالا به منزله واژگوني و انحراف شديد خواهد شد ، اما در طراحي شناور باور طراحي بسيار مطلوب و مناسبي به عمل آمده است ، به طوري كه با افزايش سرعت جلوي شناور ديگر به اصطلاح بالا و پايين نمي پرد . ضمن اينكه اين شناور بر خلاف شناورهاي ديگر قابليت شليك موشك در حالت حركت را دارا مي باشد كه اين امر به توان رزمي آن افزوده است . اين شناور قابليت حمل ۲۸ نفر نيرو را داراست . استفاده از سيستم هاي راداري پيشرفته و سيستم هاي هشدار هواشناسي ، تجهيز به دستگاه هاي مين كار ، تجهيزات غواصي ، و شيشه هاي دو جداره ضد گلوله و جداره هاي ۳ لايه با آلياژ هاي مقاوم و سبك از ديگر ويژگي هاي اين شناور رزمي مي باشد . تا كنون ۷۴ فروند از اين شناورها تحويل نيروهاي مسلح شده است . توليد اين شناور در دستور كار وزارت دفاع قرار دارد.
×
×
  • جدید...