meysam62

منم که شهره شهرم به عشق ورزيدن منم که ديده نيالوده ام به بد ديدن حافظ

پسر کوچکی وارد مغازه ای شد، جعبه نوشابه را به سمت تلفن هل داد. بر روی جعبه رفت تا دستش به دکمه های تلفن برسد و شروع کرد به گرفتن شماره. مغازه دار متوجه پسر بود و به مکالماتش گوش می داد. پسرک پرسید: «خانم، می توانم خواهش کنم کوتاه کردن چمن های حیاط خانه تان را به من بسپارید؟» زن پاسخ داد: «کسی هست که این کار را برایم انجام می دهد.» پسرک گفت: «خانم، من این کار را با نصف قیمتی که او می دهد انجام خواهم داد.» زن در جوابش گفت که از کار این فرد کاملا راضی است. پسرک بیشتر اصرار کرد و پیشنهاد داد: «خانم، من پیاده رو و جدول جلوی خانه را هم برایتان جارو می کنم. در این صورت شما در یکشنبه زیباترین چمن را در کل شهر خواهید داشت.» مجددا زن پاسخش منفی بود. پسرک در حالی که لبخندی بر لب داشت، گوشی را گذاشت. مغازه دار که به صحبت های او گوش داده بود به سمتش رفت و گفت: «پسر…، از رفتارت خوشم آمد؛ به خاطر اینکه روحیه خاص و خوبی داری دوست دارم کاری به تو بدهم.» پسر جوان جواب داد: «نه ممنون، من فقط داشتم عملکردم را می سنجیدم. من همان کسی هستم که برای این خانم کار می کند.»

دو دوست با پای پیاده از جاده ای در بیابان عبور می کردند بین راه سر موضوعی اختلاف پیدا کردند و به مشاجره پرداختند یکی از آنها از سر خشم بر چهره دیگری سیلی زد! دوستی که سیلی خورده بود سخت آزرده شد ولی بدون آن که چیزی بگوید روی شن های بیابان نوشت : امروز بهترین دوست من بر چهره ام سیلی زد . . . آن دو کنار یکدیگر به راه خود ادامه دادند به یک آبادی رسیدند تصمیم گرفتند قدری آنجا بمانند و کنار برکه آب استراحت کنند ناگهان شخصی که سیلی خورده بود لغزید و در برکه افتاد نزدیک بود غرق شود که دوستش به کمکش شتافت و او را نجات داد بعد از آن که از غرق شدن نجات یافت بر روی صخره ای سنگی این جمله را حک کرد: امروز بهترین دوستم جان مرا نجات داد . . . دوستش با تعجب از او پرسید:بعد از آن که من با سیلی تو را آزردم تو آن جمله را روی شن های صحرا نوشتی ولی حالا این جمله را روی صخره حک می کنی ؟ دیگری لبخندی زد و گفت: وقتی کسی ما را آزار می دهد باید روی شن های صحرا بنویسیم تا باد های بخشش آن را پاک کنند ولی وقتی کسی محبتی در حق ما می کند باید آن را روی سنگی حک کنیم تا هیچ بادی نتواند آن را از یادها ببرد . . .

خواهش می کنم. منم از شما ممنونم

خواهش می کنم. منم از شما ممنونم که به تاپیکم سر زدین

دخترک عاشق: خوشبختی لذت است يا آرزو؟! دخترک شانزده ساله بود که برای اولین بار عاشق پسر شد… پسر قدبلند بود، صدای بمی داشت و همیشه شاگرد اول کلاس بود. دختر خجالتی نبود اما نمی خواست احساسات خود را به پسر ابراز کند، از اینکه راز این عشق را در قلبش نگه می داشت و دورادور او را می دید احساس خوشبختی می کرد. در آن روزها، حتی یک سلام به یکدیگر، دل دختر را گرم می کرد. او که ساختن ستاره های کاغذی را یاد گرفته بود هر روز روی کاغذ کوچکی یک جمله برای پسر می نوشت و کاغذ را به شکل ستاره ای زیبا تا می کرد و داخل یک بطری بزرگ می انداخت. دختر با دیدن پیکر برازنده پسر با خود می گفت پسری مثل او دختری با موهای بلند و چشمان درشت را دوست خواهد داشت. دختر موهایی بسیار سیاه ولی کوتاه داشت و وقتی لبخند می زد، چشمانش به باریکی یک خط می شد. در نوزده سالگی دختر وارد یک دانشگاه متوسط شد و پسر با نمره ممتاز به دانشگاهی بزرگ در پایتخت راه یافت. یک شب، هنگامی که همه دختران خوابگاه برای دوست پسرهای خود نامه می نوشتند یا تلفنی با آنها حرف می زدند، دختر در سکوت به شماره ای که از مدت ها پیش حفظ کرده بود نگاه می کرد. آن شب برای نخستین بار دلتنگی را به معنای واقعی حس کرد. روزها می گذشت و او زندگی رنگارنگ دانشگاهی را بدون توجه پشت سر می گذاشت. به یاد نداشت چند بار دست های دوستی را که به سویش دراز می شد، رد کرده بود. در این چهار سال تنها در پی آن بود که برای فوق لیسانس در دانشگاهی که پسر درس می خواند، پذیرفته شود. در تمام این مدت دختر یک بار هم موهایش را کوتاه نکرد. دختر بیست و دو ساله بود که به عنوان شاگرد اول وارد دانشگاه پسر شد. اما پسر در همان سال فارغ التحصیل شد و کاری در مدرسه دولتی پیدا کرد. زندگی دختر مثل گذشته ادامه داشت و بطری های روی قفسه اش به شش تا رسیده بود. دختر در بیست و پنج سالگی از دانشگاه فارغ التحصیل شد و در شهر پسر کاری پیدا کرد. در تماس با دوستان دیگرش شنید که پسر شرکتی باز کرده و تجارت موفقی را آغاز کرده است. چند ماه بعد، دختر کارت دعوت مراسم ازدواج پسر را دریافت کرد. در مراسم عروسی، دختر به چهره شاد و خوشبخت عروس و داماد چشم دوخته بود و بدون آنکه شرابی بنوشد، مست شد. زندگی ادامه داشت. دختر دیگر جوان نبود، در بیست و هفت سالگی با یکی از همکارانش ازدواج کرد. شب قبل از مراسم ازدواجش، مثل گذشته روی یک کاغذ کوچک نوشت: فردا ازدواج می کنم اما قلبم از آن توست… و کاغذ را به شکل ستاره ای زیبا تا کرد. ده سال بعد، روزی دختر به طور اتفاقی شنید که شرکت پسر با مشکلات بزرگی مواجه شده و در حال ورشکستگی است. همسرش از او جدا شده و طلبکارانش هر روز او را آزار می دهند. دختر بسیار نگران شد و به جستجویش رفت… شبی در باشگاهی، پسر را مست پیدا کرد. دختر حرف زیادی نزد، تنها کارت بانکی خود را که تمام پس اندازش در آن بود در دست پسر گذاشت. پسر دست دختر را محکم گرفت، اما دختر با لبخند دستش را رد کرد و گفت: مست هستید، مواظب خودتان باشید. زن پنجاه و پنج ساله شد، از همسرش جدا شده بود و تنها زندگی می کرد. در این سالها پسر با پول های دختر تجارت خود را نجات داد. روزی دختر را پیدا کرد و خواست دو برابر آن پول و بیست درصد سهام شرکت خود را به او بدهد اما دختر همه را رد کرد و پیش از آنکه پسر حرفی بزند گفت: دوست هستیم، مگر نه؟ پسر برای مدت طولانی به او نگاه کرد و در آخر لبخند زد. چند ماه بعد، پسر دوباره ازدواج کرد، دختر نامه تبریک زیبایی برایش نوشت ولی به مراسم عروسی اش نرفت. مدتی بعد دختر به شدت مریض شد، در آخرین روزهای زندگیش، هر روز در بیمارستان یک ستاره زیبا می ساخت. در آخرین لحظه، در میان دوستان و اعضای خانواده اش، پسر را بازشناخت و گفت: در قفسه خانه ام سی و شش بطری دارم، می توانید آن را برای من نگهدارید؟ پسر پذیرفت و دختر با لبخند آرامش جان سپرد. مرد هفتاد و هفت ساله در حیاط خانه اش در حال استراحت بود که ناگهان نوه اش یک ستاره زیبا را در دستش گذاشت و پرسید: پدر بزرگ، نوشته های روی این ستاره چیست؟ مرد با دیدن ستاره باز شده و خواندن جمله رویش، مبهوت پرسید: این را از کجا پیدا کردی؟ کودک جواب داد: از بطری روی کتاب خانه پیدایش کردم. پدربزرگ، رویش چه نوشته شده است؟ پدربزرگ، چرا گریه می کنید؟ کاغذ به زمین افتاد. رویش نوشته شده بود: معنای خوشبختی این است که در دنیا کسی هست که بی اعتنا به نتیجه، دوستت دارد .

سلام یه سواا پزشکی داشتم متخصصی هست که آن باشه. مرسی

سلام. منم هستم

متاسفانه ما ایرانیان فرهنگ جنگلداری رو نداریم اگه این فرهنگ جا میفتاد و آموزش داده میشد انسان هیچ وقت به خودش اجازه تخریب مراتع، محیط زیست و جنگل و... رو نمیداد. مهمترین چیز در همه امور آموزش هست.

دوستی هایی که قبل از ازدواج دنبال می شود، قطعاً دوستی پایدار و بلند مدتی نخواهد بود اما وابستگی عاطفی ای که بعد از مدتی بین دو طرف شکل می گیرد، جدایی را سخت می کند. معمولا افرادی که اقدام به برقراری چنین رابطه هایی می کنند، با این استدلال که «ما نمی خواهیم ازدواج کنیم» انتخاب ها و رفتارهایی را که باید از خود نشان دهند، بروز نمی دهند و بدون آشنایی کافی و درنظر نگرفتن معیارهای درست، اقدام به برقراری این رابطه می کنند و حاضر به پذیرش مسئولیت های یک رابطه نیستند. چنین دوستی هایی به دلیل ضربه هایی که طرفین رابطه متحمل می شوند، توصیه نمی شود. بخشی از این ضربه ها مربوط به وابستگی های عاطفی می شود. به عبارت بهتر، شما تصور کنید دختر و پسری تصمیم می گیرند که رابطه ای با هم برقرار کنند، منتها چون قصد ازدواج ندارند، ملاک هایی را که برای ازدواج در ذهن خود ساخته اند نادیده می گیرند، با این توجیه که قرار نیست این رابطه به ازدواج منجر شود. بنابراین با کسانی دوست می شوند که کیفیت اخلاقی و رفتاری پایین تری دارند. از طرفی این رابطه آغاز می شود و بعد از مدتی این دوستی دو حالت پیدا می کند؛ یا رابطه به خاطر مشکلاتی که به وجود می آید قطع می شود و در این میان، طرفین ضربه های روحی- عاطفی زیادی خواهند خورد و یا این رابطه مدتی ادامه پیدا می کند تا وابستگی عاطفی شدیدی به وجود می آید و تصمیم می گیرند ازدواج کنند؛ غافل از اینکه این آدم مناسب ازدواج نیست و معیارهای یک ازدواج موفق در این رابطه وجود ندارد. نکته دیگر این است که وقتی این گونه روابط براساس حداقل شناخت آغاز می شود، طرفین به مسائلی مانند معیارهای اخلاقی مورد پذیرش شان توجه نمی کنند. برای مثال، دختر یک حدی از رابطه را می پسندد ولی پسر خواسته های بیشتری دارد و یا بالعکس. در این موارد مشاهده می شود طرفین از ترس از دست دادن دوستی و یا به خاطر تهدیدهایی که صورت می گیرد، تسلیم خواسته های طرف مقابل می شوند. دوستی برای شناخت جنس مخالف بعضی ها می گویند من دختر و یا پسری را برای دوستی می خواهم تا بتوانم دخترها و یا پسرها را بشناسم؛ در صورتی که این کاملا غلط است. برای شناختن روحیات دخترها و یا پسرها لازم نیست افراد چنین روابطی را تجربه کنند. جنس متفاوت چیز پیچیده ای نیست که لازم باشد یک نفر «دوست دختر» یا «دوست پسر» داشته باشد تا جنس متفاوت را بشناسد. روابط معمولی که درون برخی چهارچوب های اخلاقی و عرفی شکل می گیرد مثل روابط معمول دو همکلاسی یا دو همکار، برای شناختن جنس متفاوت کفایت می کند و لازم نیست برای شناخت پیدا کردن وارد روابطی بشوند که وابستگی های عاطفی حرف اول و آخر را می زند. در کشورهای غربی که حتی از لحاظ فرهنگی تفاوت های زیادی با جامعه ما دارند و ارزش های متفاوتی برای آنها تعریف شده است، تحقیقات نشان می دهد که افرادی که دوستی با آدم های بیشتری را تجربه کردند و به قول معروف دوست دختر و یا دوست پسرهای بیشتری داشته اند و قبل از ازدواج روابط متعددی با جنس مخالف داشته اند، بعد ازدواج رضایت کمتری از زندگی شان دارند و مشکلات بیشتری را تجربه خواهند کرد. این تجربه برخلاف تصور قالب جوانان ماست. در حال حاضر، دخترها و پسرها فکر می کنند هرچه روابط بیشتری را تجربه کنند، در انتخاب همسر موفق تر خواهند بود اما این یک ذهنیت نادرست است. قطع رابطه مرحله آخر، قطع این گونه روابط است. افراد باید بدانند که هرچه از عمر رابطه می گذرد، وابستگی بیشتری به وجود خواهد آمد و قطع رابطه همراه با رنج فراوان خواهد بود. از نظر روانشناسی، از دست دادن یک رابطه که در آن عاطفه و احساس وجود دارد همچون مرگ یکی از نزدیکان، دردناک است و فرد دور های سوگوار رابطه از دست رفته اش خواهد بود. گریه ها، خواهش و التماس ها، قول و قرارها و امثالهم در این دوران نباید مورد اعتنا قرار بگیرند؛ چراکه فرد برای فرار از غم از دست دادن رابطه دست به هر کاری می زند تا شاید بتواند طرف مقابل را از جدایی منصرف کند. طرفین رابطه اگر بتوانند با واقعیت رو به رو شوند و چند ماه ناراحتی شان را کنترل کنند، به زندگی عادی برخواهند گشت و حتی بعد از سپری شدن مدتی متوجه فواید قطع رابطه گذشته شان خواهند شد، اما اگر مدام امیدوارانه به فکر از سرگیری رابطه باشند، نخواهند توانست به زندگی عادی و معمولشان بازگردند. یک نکته مهم نکته دیگر این است که اگر تصمیم به قطع رابطه گرفته شد، این جدایی باید به یکباره و برای همیشه صورت گیرد و نه به صورت تدریجی یا با کم کردن رابطه. تجربه نشان می دهد کم کردن تدریجی رابطه مؤثر نیست و همه چیز باید یک دفعه تمام شود. تنزل رابطه به یک دوستی معمولی هم به هیچ عنوان مؤثر نخواهد بود؛ چرا که این ها سابقه ای از یک رابطه عاطفی را با هم دارند که ممکن است طرفین را دچار مشکلات روحی کند.

سلام. عالی بود مرسی

 رييس انجمن علمي ‌سلامت خانواده ايران تاکید کرد:«اختلاف سنی زیاد چه از طرف زن و چه از طرف مرد مشکلاتی را در روابط جنسی آنها بوجود می آورد.» دکتر محمدرضا صفري نژاد در گفتگو با خبرنگار سلامت نیوز گفت:«تفاوت سنی میان زن و شوهر بایستی در حد معقولی باشد و در صورتی که تفاوت سنی میان زن و شوهر زیاد باشد مشکلات بسیاری در زندگی زناشویی آنها بوجود می آید که از جمله مهمترین آن مشکلات روابط جنسی و ارضاء زوجین است.» این استاد دانشگاه علوم‌ پزشكي ارتش ادامه داد:«اختلاف سنی زیاد چه از طرف زن و چه از طرف مرد مشکلاتی را در روابط جنسی آنها بوجود می آورد و ما اصطلاحی به اسم یائسگی زنانه و یائسگی مردانه داریم. همانطور که می دانید زنان در سن 40 تا 50 سالگی اکثرا دچار یائسگی می شوند و هورمون های مردانه در مردان نیز بعد از سن 50 سالگی کم کم رو به کاهش می‌رود حال اگر زوجی تفاوت سنی بالایی داشته باشند به عنوان مثال اگر زنی 15 سال تفاوت سنی با همسر خود داشته باشد در زمانی که هنوز او جوان است و یائسه نشده است همسرش توانایی برقراری رابطه جنسی نداشته و یا نمی تواند روابط جنسی متعددی با همسر خود داشته باشد و انتظار وی را برآورده کند که عکس این موضوع هم صادق است.» وی تصریح کرد: «اگر زنی از همسر خود بزرگتر بوده و اختلاف سنی بالایی با همسر خود داشته باشد زمانی که سن وی بالاتر می رود به دلیل تغییرات فیزیولوژیکی که در بدن وی رخ می دهد در برقراری روابط جنسی با همسرش دچار مشکل می شود.» رییس انجمن علمی سلامت خانواده ایران خاطر نشان کرد:«اختلاف سنی بالا میان زوجین آنها را به هنگام بچه دار شدن نیز دچار مشکل می کند به این صورت که یکی از زوجین که سن بالاتری دارد تحمل سر و صدای نوزاد خود را ندارد و یا به دلیل بالا بودن سن احتمال اینکه ممکن است هر اتفاقی برای وی افتاده و فرزند وی از نعمت داشتن پدر محروم بماند. بنابراین می توان گفت: اختلاف سنی بالای میان زوجین می تواند در بسیاری از مسائل خانوادگی تاثیرگذار باشد.»

نرگس كه 27 سال دارد 4 سال است‌ ازدواج كرده است. او و شوهرش زیاد با هم بحث می‌كنند. هردو تحصیلكرده‌اند و در مورد زندگی و شیوه‌های مدیریت آن اختلاف نظرهایی دارند. اما هیچ یك در مقابل دیگری كوتاه نمی‌آید. نرگس هر وقت از جر و بحث با همسرش خسته می‌شود، به اتاق خواب می‌رود و در را قفل می‌كند. ادامه یك بحث طولانی و بی‌فایده بهتر است یا درك متقابل و آموختن مكالمه و تفاهم؟ فكر می‌كنم جوابش مشخص باشد. اگر شما هم با همسرتان درچنین مواردی نمی‌دانید باید بحث را به كجا بكشید می‌توانید از توصیه‌های كارشناسان بهره بگیرید. دعوا زن و شوهری دعوا همان بحث و جدلی است كه ما به آن اشاره كردیم. منظورمان خدای ناكرده زد و خورد نیست. همه می‌دانیم كه در زندگی زناشویی اختلاف و بحث برای همه پیش می‌آید، چون هیچ‌كس نسخه تكرار شده دیگری نیست. اما اگر به قول قدیمی‌ها، یك سر خانه را شما می‌گیرید و یك سر دیگر را همسرتان و مدام بحث و جدل‌های خسته‌كننده دارید، باید به فكر چاره باشید. در زندگی زناشویی اختلاف و بحث برای همه پیش می‌آید، چون هیچ‌كس نسخه تكرار شده دیگری نیست. سررشته را به دست آورید برای اولین قدم كارشناسان مسائل خانواده دقت در نوع چالش‌های گفتاری را توصیه می‌كنند. نازنین محمدی، یكی از این كارشناسان است. این محقق و روان‌شناس معتقد است خیلی از بحث‌ها برسر مسائل پیش پا افتاده صورت می‌گیرد. شما هم باید بررسی كنید كه بحث هایتان در چه مورد و چگونه شروع می‌شود. شیوه‌های خود را تغییر دهید محمود و زهره وقتی وارد بحث می‌شوند كه یكی از آنها، و اغلب محمود، یك حرف آزار دهنده و ناروا به زهره می‌زند و او را به مسوول بودن در مقابل یك مشكل متهم می‌كند. اگر می‌خواهید درگیری را در خانواده خود كاهش دهید و به بحثی منطقی برسید، نخست باید در مورد نوع حرف زدن خود تجدید نظر كنید. به اعتقاد کارشناسان وقتی شما در مورد رفتار و نحوه برخورد خود تجدیدنظر می‌كنید، همسرتان نیز به تناسب رفتار جدیدتان به شما پاسخ می‌دهد. كمیسر نباشید خود را در مقام یك كمیسر نبینید كه به دنبال متهم می‌گردد. در این بازی هیچ‌كس برنده نیست. پس به جای پیدا كردن مقصر، سعی در رفع مشكل داشته باشید و صحبت‌ها را به این سمت سوق دهید . مچ‌گیری در بحث، متهم كردن و آغاز كردن حرف با تو همیشه و تو نباید و... را كنار بگذارید. فكر كنید بحث فقط در مورد احساس شما و چیزهایی است كه شما واقعا می‌توانید در مورد آن قضاوت كنید. مثلا:‌ من از این‌كه می‌بینم كولر خراب شده است و اجازه ندارم برای تعمیر آن به تعمیر كار زنگ بزنم احساس محدودیت و محرومیت می‌كنم. محدودیت از قدرت عمل در این مورد و محرومیت از امكانات رفاهی. بهتر است در این مورد كاری كنیم. اما اگر بگوییم تو بس كه بی‌مسوولیتی كولر را تعمیر نمی‌كنی و اجازه نمی‌دهی من در این مورد اقدامی كنم... احتمالا با قضاوتی كه كرده‌ایم یك بحث بد را دامن زده‌ایم. روان شناسان توصیه نمی‌كنند هرگز بحث نكنید. بلكه می‌خواهند بموقع و در صورت نیاز بحث كنید. بحث زمانی ضروری است كه برای حل و توافق در مورد یك مشكل باشد نه برای گریز از مسوولیت یكی از طرفین. هر چیز به جای خویش نیكوست شاید شنیده باشید كه هر سخن جایی و هر نكته مكانی دارد. بله ! روان‌شناسان هم همین را می‌گویند. آنها به شما توصیه نمی‌كنند هرگز بحث نكنید. بلكه می‌خواهند بموقع و در صورت نیاز بحث كنید. بحث زمانی ضروری است كه برای حل و توافق در مورد یك مشكل باشد نه برای گریز از مسوولیت یكی از طرفین. وقتی خسته، عصبانی و تحریك‌پذیر هستید، زمان مناسبی برای بحث كردن نیست. همچنین وقتی زیاد گرمتان است یا گرسنه‌اید یا تمام ذهنتان را چیز دیگری به خود مشغول كرده است. گوش‌هایم برای تو ! اگر می‌خواهید یك بحث احترام آمیز را دنبال كنید، شنونده خوبی باشید. سیما می‌گوید: من 5 سال با همسرم زندگی كرده‌ام و هرگز نشده است كه فكر كنم یك بار حرفم را با جدیت و تا انتها دنبال كرده است. او وسط صحبت‌های من خمیازه می‌كشد، می‌رود برای خودش چای می‌ریزد، پیام‌های تلفن همراهش را چك می‌كند یا تلویزیون را روشن می‌كند و هراز گاهی به من نگاه می‌كند و می‌گوید: گوشم با توست. این كارش عصبانی‌ام می‌كند و بحث‌هایمان دیگر به جایی نمی‌رسد. اخیرا من به جای صحبت كردن با او، به غر زدن و ابراز خشم اكتفا می‌كنم و اصلا به او نمی‌گویم چه اتفاقی افتاده است و این كار را بدتر كرده. چشم و گوش مهم‌ترین چیزهایی است كه برای برقراری ارتباط با همسرتان دارید. زبان شما در مرحله بعد اهمیت قرار می‌گیرد. پس به حرف‌های همسر خود خوب گوش كنید.شما شنونده هستید نه بازپرس و نه قاضی. صبور باشید و اجازه دهید نوبت حرف زدن به شما برسد. هرجا برایتان مبهم است، توضیح بخواهید و اگر فكر كردید حق با اوست و توانستید موقعیتش را درك كنید، این را به او بگویید و همدرد و همزبان خوبی برایش باشید. آیین‌نامه بحث مریم همیشه میان حرف‌های همسرش می‌پرد و حسین هم در میانه كار، حرف را نیمه كاره می‌گذارد و می‌گوید: اصلا ولش كن ارزش صحبت كردن را ندارد.... در حالی كه گاهی واقعا ارزشش را دارد! اگر مشكل شما این است كه نمی‌دانید چطور بحث كنید برای گفت‌وگوهای خود قانونی تدوین كنید: مثلا هر شب 20 دقیقه و هر نفر 5 دقیقه نوبت صحبت كردن داشته باشد. هیچ‌كس حرف دیگری را قطع نكند . ناسزاگویی ممنوع . آرامش حفظ شود. در دیگری احساس گناه ایجاد نكنید. بحث را رها نكنید . سعی در آزاردادن دیگری نداشته باشید. به كینه‌های قدیمی گریز نزنید . از متهم كردن و كلی گویی بپرهیزید. نیش و كنایه ممنوع. پیشداوری ممنوع. حرف‌های روانكاوانه ممنوع. می‌توانید به چنین آیین نامه‌ای موارد دیگری را كه موجب آزردن یكی از طرفین می‌شود ،اضافه كنید: مثل سیگار كشیدن حین بحث. اگر سعی كنید شیوه‌ای منصفانه پیش بگیرید بحث‌هایی نتیجه بخش و آرام خواهید داشت. «بحث» نمك زندگی است.مراقب باشید زندگیتان را شور نكنید.

سلام Dreamy girl خیلی خوب بود مرسی

برخی از مشکلات در زندگی مشترک وجود دارند که جزیی طبیعی از روند به تفاهم رسیدن همسران هستند و نمی توان توقع داشت در زندگی خانوادگی به هیچ وجه وجود نداشته باشد.بهتر است بجای مشکل بگویم واقعیاتی که باید با آنها کنار آمد و به نحوی حل و فصلش کرد. این ها نه عجیب هستند و نه نقطه ی پایانی برای رابطه. وقتی کسی صاحب فرزند می شود ، اگر فرزندش قدم های اولش را به سختی بردارد ، تعجب نمی کند حتی در مقابل زمین خوردن های او هم واکنش خاصی نشان نمی دهد فقط به او کمک می کند تا بلند بشود و مراقب است تا آسیبی نبیند اما می داند این زمین خوردن ها برای فردایی که می خواهد بدود کاملا طبیعی است. در زندگی زناشویی و بین زوجین هم همینطور است. نوزاد رابطه ی بین زن و شوهر هم تا بیاید دوندگی یاد بگیرد باید بارها زمین بخورد و برخیزد.اما برویم سر اصل مطلب که همان چند مشکل رایج بین زوجین است. پول و دخل و خرج مشترک مشکلات مالی یکی ازچیزهایی است که در ابتدای زندگی مشترک باعث بحث و اختلاف نظر زیادی می شود و اگر به خوبی حل نشود ، تا آخرین نفس هم این اختلافات ادامه دارد. پول داشتن یا نداشتن مسئله ای نیست که نشود آن را درک کرد یا پذیرفت. دعواهایی که ریشه در پول دارند عمدتاً به خاطر داشتن یا نداشتن پول نیست این دعواها معمولا پیچیده تر از این حرف ها هستند. یکی از مهم ترین دعواهای زوج ها بر سر پول مدیریت مالی خانواده است. باید از همان ابتدا در مورد میزان در آمد خانواده ، خرج های ضروری ، نحوه ی پس انداز و چگونگی ارتقای وضعست مالی صحبت کرد. وقتی سر و کله ی بچه ها پیدا شود آنوقت کلی خرج و مخارج حساب نشده هم اضافه خواهد شد .مدیریت مالی خانواده کاری است که زن و مرد باید به کمک هم انجام دهند حتی اگر تنها مرد شاغل باشد اما خانم خانه هم خود را در این موضوع سهیم بداند. توقعات و توهمات اینکه چه چیزی در مورد زندگی مشترک در سر داشتید و رویاهای دوران مجردی تان چه بود یک روی سکه است و اینکه واقعیت چیست روی دیگر سکه. بعد از ازدواج باید مراقب باشید گرفتار توهم نشوید .خواسته ها و رویاهای تان را متعادل کنید و آن ها را به همسرتان بگویید. روی پیشانی هیچ کدام از ما ننوشته است که چه چیزهایی را دوست داریم. هر قدر هم که با هم تفاهم داشته باشیم و قبل از ازدواج در جلسات خواستگاری در مورد موضوعات مختلف صحبت کرده باشیم ، بازهم باید در مورد توقعاتمان باهم حرف بزنیم. هم بگوییم ،هم بشنویم. اینکه بدانیم همسرمان درهر مورد خاصی چه رفتاری را دوست دارد. این شامل هر رفتار و برخوردی می شود مثلا از اینکه اگر در یک مهمانی بودید چگونه رفتار کنید تا چگونگی نوازش و معاشقانه در رابطه جنسی! در مورد همه ی اینها تا زمانی که صحبت نکنید ممکن است در توهم خود فکر کنید مطابق میل او رفتار کرده اید در حالیکه درست برعکس باشد. دخالت خانواده ها در فرهنگ ما دختر و پسر بعد از ازدواج از خانواده هایشان منفک نمی شوند و ارتباط با خانواده ها همچنان ادامه دارد. روزهای تعطیل را به دیدن پدر و مادرهایشان می روند ، باهم راهی سفر می شوند و ارتباط زیاد گاهی باعث می شود حرف و دلخوری پیش بیاید. اینکه ما همیشه فرزند خانواده مان هستیم و باید به وظایف مان عمل کنیم و قدر دان زحماتشان باشیم ، بسیار زیباست اما باید رفتارهای خودمان و آنها را به گونه ای مدیریت کنیم که باعث دخالت در زندگی شخصی مان نشود . این کار باید با همکاری زن و شوهر انجام شود و به مرور و رفتار همراه با احترام حد و مرزها را برای خانواده ها روشن کرد. گاهی اختلافات فرهنگی و تربیتی دلیل اصلی ایجاد دلخوری از خانواده طرفین است یعنی رفتاری که در خانواده ی یک طرف کاملا عادی و مرسوم است در خانواده ی همسر وی حمل بر دخالت باشد در چنین شرایطی هم باید زن و شوهر با شناختی که از یکدیگر پیدا می کنند حد و حدود خانواده ی تازه تشکیل شده ی خود را اول برای خودشان و بعد والدینشان ترسیم کنند. بچه ی مشترک یا مشکل مشترک وقتی خانواده دیگر دو نفره نیست و سر و کله ی بچه ها پیدا می شود ، بر خلاف تصور همه که فکر می کنند این فرشته کوچولو ها با آمدنشان باید تفاهم و صمیمیت بیشتری بیاورند ، اگر زن و شوهر باهم همراه و همقدم نباشند ، بیشتر باعث ایجاد اختلاف در خانه ی آنها می شوند. یکی از چیزهایی که همسران باید قبل از بچه دار شدن به آن توجه کنند سبک و روش تربیتی است. اگر یک طرف سهل گیر و یک طرف بسیار سخت گیر باشد ، هم فرزندان دچار دوگانگی می شوند و هم خود والدین باهم درگیر خواهند شد. برای جلوگیری از چنین اتفاقی بهتر است قبل از تولد فرزند تفاهم های تربیتی ایجاد شود و یا اگر چنین اتفاقی نیافتاد این تفاوت ها مخفایانه حل شود نه در مقابل روی فرزندان. آشی که از دهن افتاده مشکل دیگری که تقریبا در همه ی خانه ها وجود دارد و در اصل یکی از ملزومات گذشت زمان است ، سرد شدن هیجانات اولیه است. هیجاناتی که دیگر چون روز اول آتشین نیست و زن و شوهری که حرفی برای گفتن ندارند و برخورد های عادی شده ای که به مرور زمان این فکر را ایجاد می کند : دیگر برای همسرم جذاب نیستم.این در حالیست که زیباترین اثرهای هنری هم وقتی در مقابل چشم ما قرار دارد گاهی یادمان می رود به آن نگاه کنیم چون برای مان عادی می شود اما در روابط همسران باید مراقب بود که آش رابطه از دهن نیافتد و سرد نشود. این کار سختی نیست زیرا جاذبه های جنسیتی زن و مرد کمک می کند تا آنها برای هم تکراری نشوند به شرطی که خودشان از این جذابیت ها کمک بگیرند. صمیمیت بهانه ی خوبی برای بی توجهی به طرف مقابل نیست. زن و شوهر باید بدانند که در نظر یکدیگر باید خوب جلوه کنند درست مانند اولین برخوردهای شان که به این موضوع اهمیت می دادند.

دوران آشنایی و نامزدی، به عنوان مهم‌ترین و اولین فصل مشترک زندگی یک زن و مرد، بسیار حائزاهمیت است. در این دوران باید چند مولفه را مدنظر داشت که شاید کمتر کسی به آنها توجه کند یا با جوان دم‌بخت راجع به آنها به گفت‌وگو بنشیند. این نکات ساده، اما بسیار مهم آنقدر ارزشمند است که بی‌توجهی به آنها می‌تواند آینده زندگی یک زوج جوان را با بحران طلاق مواجه کند. واقع‌بین باشید نسبت به کل ماجرای آشنایی‌تان واقع نگر باشید. تا حد امکان، تابع احساسات و هیجانات موقت و گذرای خود نباشید و به شکلی کاملا منطقی با این دوران مواجه شوید و همه جانبه فرد مورد نظرتان را مورد سنجش و شناخت قرار دهید. عشق و دوست داشتن اگر چه برای ازدواج لازم است، اما شرط کافی و تضمین‌کننده زندگی مشترک موفق نیست. خیالپردازی و رویابافی را به زمانی دیگر موکول کنید، هم‌اکنون وقت آن است که چشمان را بیناتر و گوش‌هایتان را شنواتر کنید و به مسائل مهمی از زندگی که گاه فراتر از عشق آتشین است، توجه داشته باشید. تعیین تکلیف کنید قبل از ازدواج از موضوعات مهم زندگی‌تان با هم حرف بزنید. شما باید بدانید همسر آینده شما چه انتظاراتی از خود و شما در طول زندگی دارد، در مورد مسائل مهم زندگی به توافق برسید و براحتی از کنار آنها نگذرید. مثلا باید به توافق برسید که قرار است در کدام شهر، خانه یا محله زندگی مشترک خود را آغاز کنید؟ زندگی مستقلی خواهید داشت یا این که با یکی از خانواده‌ها باید زندگی کنید؟ زمان بچه‌دار شدنتان چه مدت پس از ازدواج است؟ معاشرت‌های فامیلی و دوستانه به چه شکل باید باشد؟ و... به شوخی گرفتن یا طفره رفتن از موضوع یا جواب ندادن به سوالات احتمالی خود را جدی بگیرید. به احساسات و عواطف خود توجه کنید با خود و احساسات‌تان رودربایستی نداشته باشید. اختلاف و بگومگو، دلخوری و ناراحتی بسیار، خشم و عصبانیت، نداشتن تمایل مثبت یا داشتن حس منفی نسبت به یکدیگر، بهانه‌تراشی‌ها و... علائم هشداردهنده‌ای است که هیچ گاه گذشت زمان ترمیم‌کننده آنها نخواهد بود و در ادامه آن مسائل و مشکلات در زندگی مشترک با شدت بیشتری بروز خواهد یافت. فراز و نشیب‌های بسیار دوران نامزدی، پیش مقدمه و نشانه آشکاری است که به شما هشدار می‌دهد‌ قطعا در زندگی مشترک، زمانی که زیر یک سقف قرار گرفتید، مشکلات شما تشدید خواهد شد. بپذیرید اینجا همان جایی است که باید بایستید، اوضاع و شرایط خود و نامزدتان را دوباره بسنجید و محک بزنید. خطوط قرمز رابطه را مشخص کنید به هوای غرق شدن در عشق و عاشقی، سکوت پیشه نکنید و از مطالبه حقوق‌تان صرف‌نظر ننمایید. زندگی آینده‌تان را به بهانه کوتاه آمدن و نگفتن خواسته‌ها، به نازل‌ترین قیمت به فروش نگذارید. شما و نامزدتان با هم هستید تا دریابید‌ آیا می‌توانید زندگی سالم و موفقی را با هم رقم بزنید یا خیر؟! پس باید صفات قابل تحمل و غیرقابل تحمل یکدیگر را بشناسید. برای کسب این نوع شناخت لازم است خود را برای همدیگر افشا سازید، بی‌هیچ تعارف و رودربایستی بگویید از چه چیز خوشتان می‌آید و چه چیز ناخوشایندتان است؛ چه رفتارهایی را می‌پسندید و از چه رفتارهایی دوری می‌کنید؛ تمایل دارید همسرتان در زندگی چگونه رفتاری داشته باشد؛ چه رفتارهایی را هرگز در همسرتان نمی‌پذیرید، میزان و محدوده سازگاری و انطباق خود در زندگی را مشخص کنید و... . محدوده‌ها و خط‌قرمز‌های غیرقابل مذاکره یا حتی غیرقابل چانه‌زنی را مشخص کنید و به اطلاع فرد مقابل برسانید و تفهیم کنید که اینها خواسته‌های مهم و غیرقابل اغماض‌تان در زندگی است. رفت و برگشت را جدی بگیرید اگر شما به خاطر یک رفتار آزاردهنده از جانب نامزدتان دلخور و ناراحت شدید و او پس از عذرخواهی به شما قول داد که هیچ گاه آن را تکرار نکند، اما بعدها، نه یک بار بلکه چند بار آن را تکرار کرد، لازم است جوانب احتیاط را رعایت کنید. رفتارهای رفت و برگشتی، جزو رفتارهایی است که بسیاری از همسران جوان بابت آن، متحمل آسیب و درد بسیار می‌شوند و گاه حتی چاره‌ای جز رها کردن نیست، چون فرد مقابلشان مبتلا به مشکلی است که برطرف کردن آن نیازمند درمان‌های روان‌شناختی است. حواستان به آزارهای روانی باشد اگر در دوره نامزدی حس می‌کنید افکار و احساساتتان سرکوب می‌شود و آن طور که باید و شاید در مقابل نامزدتان مجال بروز ندارید، اگر نامزدتان همیشه به فکر تحمیل احساسات و افکار خود به شماست و مدام از شما به طور موجه یا غیرموجه ایرادهای بنی‌اسرائیلی می‌گیرد یا شما را آن گونه که هستید، فکر می‌کنید و رفتار دارید، قبول ندارد و دائما به این فکر است که شما را تغییر داده و مطابق میل خود سازد، بهتر است در مورد ادامه این رابطه، با احتیاط بیشتر گام بردارید. اولویت‌های زندگی اش را بشناسید در دوره نامزدی، اولویت‌های زندگی نامزدتان را مشخص کنید. شما و زندگی مشترک‌تان در اولویت اول قرار دارید یا حرفه و شغل، خانواده، دوستان، تفریحات و... بلوغ یا عدم بلوغ فکری، عاطفی و اجتماعی ازجمله مولفه‌هایی است که توجه به آن الزامی و ضروری است، شما باید بدانید نامزدتان آنقدر به تکامل و بلوغ رسیده که بتواند همه زندگی‌اش را کار نداند، رابطه عاطفی بین خود، خانواده و همسرش را مدیریت کند، ارتباطات اجتماعی و معاشرت‌های خود را بهینه و متعادل سازد؛ اینجاست که می‌توان گفت فرد به بلوغ زندگی مشترک رسیده یا خیر. میزان عمل او را بسنجید از حرف تا عمل فرسنگ‌ها فاصله است. مثلا، اگر نامزد شما خود را فردی معتقد به دین معرفی می‌کند، ادعای او را مورد محک و سنجش قرار دهید، ادعا داشتن به دین هرگز لزوما به معنای عمل کردن بر طبق دستورات دینی نیست، حتی چه‌بسا ممکن است تلقی شما از دینداری با تلقی ایشان از این موضوع، کاملا متفاوت باشد‌ یا اگر نامزدتان خود را فردی مستقل و مختار در زندگی معرفی می‌کند از طریق واگذاری مسئولیت‌هایی که نیاز به تصمیم‌گیری دارد، می‌توانید استقلال فکری و عملی او را بسنجید و ادعای او را در واقعیت مورد توجه و نظر قرار دهید. تعهد نامزدتان به شما چقدر است؟ مسئولیت‌پذیری و پذیرش تعهد در قبال زندگی خود و دیگری ازجمله مولفه‌های اساسی و مهم در زندگی همسران است. اگر زن و مرد نسبت به یکدیگر متعهد باشند با تمام وجود سعی می‌کنند در ایفای وظایف خود کمترین قصور و کوتاهی را داشته و به نیازهای جسمی، روحی و عاطفی همسر خود توجه کرده و پاسخگوی آنها باشند. اگر نامزدتان نسبت به تعهدات مردانه یا زنانه خویش چندان پایبند نیست و هر بار با توسل به طرقی یا بهانه‌ای از آن سرباز می‌زند، لازم است مجددا با اتخاذ تدابیری جدید، او را به دعوت به تعهدات نموده، چه‌بسا برخی از تخلفات از سر ناآگاهی و عدم شناخت است، اما اگر این خصیصه عادت رفتاری نامزدتان باشد بهتر است در مورد ادامه رابطه با نگاهی روشن‌تر و واقع‌بینانه‌تر پیش بروید. رازهای زندگی‌تان را فاش نکنید صداقت داشته باشید، اما هرگز صداقت به معنای افشای رازهای شخصی و خانوادگی‌تان نیست. بازگو کردن برخی ‌ مسائل نه‌تنها برای آینده زندگی شما موثر نیست، بلکه ممکن است ذهن نامزدتان را مشوش کرده و رابطه امروز و فردایتان را با مشکلاتی مواجه کند. اگر ضرورتی برای بیان مطلبی از زندگی‌تان وجود ندارد هرگز آن را با نامزدتان در میان نگذارید، اما اگر مساله‌ای است که دانستن یا ندانستن آن در تصمیم همسرتان برای شروع زندگی مشترک نقش دارد لازم است آن را بیان کنید. مثلا اگر هم‌اکنون از بیماری رنج می‌برید او را از این مهم آگاه کنید، اما اگر سابقا مبتلا به بیماری بوده‌اید و الان هیچ اثری از آن نیست لازم به بیان آن نیست.

لب‌ها تاثیر زیادی در زیبایی چهره دارند و به راحتی می‌توان با گریم و آرایش درست، حالت لب‌ها را تغییر و به آنها فرمی شكیل داد. برای این كار تكنیك‌های استفاده از خط لب را بدانید. البته این كار، كار ساده‌ای نیست و خیلی از خانم‌ها نمی‌دانند كه چگونه از خط لب استفاده كنند تا لب‌هایی زیبا داشته باشند.خانم حسینی، كارشناس آرایشگری در اینجا به شما راه‌های آسان و طلایی حجیم كردن لب‌ با خط لب را آموزش می‌دهد. لب باریك یا لب پهن در مورد لب‌های پهن و درشت لازم نیست كه خط لب خارج از خط اصلی لب كشیده شود بلكه آن را در جای خود كشیده و رژ بزنید. فقط برای برجسته شدن آن خط سفید را با مداد سفیدتان تنها در زیر لب و فقط وسط آن بكشید. تفاوت كشیدن خط سفید لب‌های پهن با لب‌های باریك در این است كه در مورد لب‌های باریك خط سفید كاملی در زیر لب پایین كشیده خواهد شد اما در مورد لب‌های پهن تنها این خط سفید در وسط لب كشیده می‌شود و دو طرف آن به رنگ همان خط لب خواهد بود. لب باریك‌ها خط سفید یادتان نرود اگر دوست دارید هنگام آرایش برجستگی لب‌ها بیشتر شده و بزرگ‌تر دیده شوند، بهتر است برای لب‌های باریك حتما اول از یك مداد لبی كه كمی پررنگ‌تر از رژلب‌تان است استفاده كرده و خط لبی دور لب اما زیر خط اصلی و البته مماس با آن بكشید، سپس با انگشت رنگ مداد را روی كل لب پخش كنید و بعد رژلب‌تان را بزنید. این كار باعث می‌شود لب‌های شما پهن‌تر نشان داده شود. كاری كه برای برجسته دیده شدن آن در پایان انجام می‌دهید این است كه با یك مداد سفید خطی كامل و تنها زیر لب و پایین خط لب‌تان بكشید. چند نكته در استفاده از خط لب * رایج‌ترین راهی كه برای بزرگ‌تر كردن لب با خط لب وجود دارد و بیشتر خانم‌ها از آن مطلع هستند، كشیدن خط لب یك اینچ بالای لب است كه البته باید با اصول كشیده شود. * نكته دیگری كه باید رعایت كنید این است كه به هیچ عنوان رنگ خط لب‌تان با رنگ رژلبی كه استفاده می‌كنید تفاوت نداشته باشد. شما خط لب را برای برجسته كردن لب و بزرگ كردن آن استفاده می‌كنید، اگر رنگ مدادی كه استفاده می‌كنید با رنگ رژتان تفاوت داشته باشد، شما نمی‌توانید به این خواسته دست پیدا كنید. * سعی كنید از مداد لب‌های نرم برای كشیدن خط لب استفاده كنید؛ مداد لب‌های مومی بهترین گزینه هستند چون به آرامی روی لب حركت می‌كنند و لب را زخم نمی‌كنند. * بهتر است از مداد لب مات استفاده كنید تا اگر قسمتی را اشتباه كشیدید به راحتی بتوانید آن را پاك كنید. * خط لب را به آرامی و ابتدا دور تا دور لب‌تان بكشید و سپس به قسمت‌های داخلی لب هم گسترش دهید. سعی كنید تمام لب‌تان را خط لب بكشید تا در صورت پاك شدن رژ از روی لب‌ همچنان رنگ خط لب روی لب‌تان باقی مانده باشد.

خیلی اوقات خواستگار آمدن برای دخترخانم‌ها و عاشق شدن آقا پسرها، برای خانواده‌ها به این معنی است که فرزندشان بزرگ شده و آمادگی تشکیل زندگی مشترک را دارد؛ اما آیا واقعا همین‌طور است؟ معیارهای آمادگی یک جوان برای آغاز زندگی مشترک چیست؟ آن «بلوغ فکری و پختگی» که قدیم‌ها شنیده‌ایم چه نشانه‌هایی دارد؟ تصمیم می‌گیرید یا بلاتکلیف می‌مانید؟ دختر یا پسری که آماده تشکیل زندگی مشترک می‌شوند، باید با تصمیم‌گیری درست بتوانند از بروز مشکلات مختلف مثل مشکلات جسمی، روانی، اجتماعی، معنوی، اقتصادی و... تا حد ممکن پیشگیری کنند. افراد به شیوه‌های مختلفی از جمله احساسی، اضطراری، اجتنابی، تكانه‌ای، مطیعانه، اخلاقی و در نهایت منطقی در مورد مسائل مختلف زندگی تصمیم‌گیری می‌کنند، اما کسی که به شیوه منطقی تصمیم‌گیری می‌کند، ابتدا اطلاعات مربوط به تصمیمش را در نظر گرفته، روی موضوع تمرکز می‌کند. بعد راه‌های پیش رویش را سبک و سنگین کرده، پیامدهای هرکدام را مدنظر قرار می‌دهد و در نهایت با توجه به سازگاری راه‌های موجود با ارزش‌های شخصی و در نظر گرفتن نتیجه نهایی، تصمیم خود را قطعی می‌کند. انتخاب راهی برای اجرای تصمیم و اجرای آن هم مراحل بعدی این موضوع هستند. پس اگر دختر یا پسری بتوانند برای انجام کارهای مختلف، چنین مراحلی را با موفقیت از سر بگذرانند، یعنی مهارت تصمیم‌گیری را به دست آورده‌اند. ازدواج راه حل شما نیست نکته بسیار مهم دیگر این است که جوانان اگر در محرومیت شدید عاطفی یا محرومیت شدید مالی قرار دارند، حتی اگر مهارت‌های ذکرشده را کسب کرده‌اند، تا برطرف شدن محرومیت‌شان ازدواج نکنند. یعنی اگر فردی به خاطر از دست دادن عزیزی (به واسطه مرگ یا جدایی) دچار «حس فقدان» شده، دنبال جایگزینی برای بهتر شدن اوضاع و احوالش می‌گردد و ممکن است در این میان تصمیم به ازدواج بگیرد! یا کسی که دچار مشکلات مالی شدید شده، مثلا چک‌های برگشتی دارد و...، اقدام به ازدواج کند تا از بحران مالی خارج شود! اما در هردوی این شرایط توصیه شدید و اکید این است که فرد به هیچ‌وجه اقدام به تشکیل زندگی مشترک نکند و صبر کند تا هیجان‌هایش فروکش کند، بعد برای ازدواج اقدام کند. مسئله‌مدارید یا هیجان‌مدار؟ در مرحله بعد، باید دید فرد جوانی که قصد ازدواج دارد، مهارت حل مسئله را هم کسب کرده یا خیر. یعنی وقتی دختر یا پسری در مواجهه با مشکلات زندگی (درسی یا خانوادگی و...) به جای انتخاب شیوه مسئله‌مدارانه، هیجان‌مدارانه برخورد می‌کند- مثلا در مقابله با خواسته‌های متفاوت والدینش هیجان‌زده شده و پرخاشگر می‌شود یا قهر کرده و اجتناب می‌کند- این فرد مهارت حل مسئله را خوب یاد نگرفته! بنابراین یکی از مهارت‌های لازم برای وارد شدن به زندگی زناشویی را ندارد، اما در حقیقت همه آدم‌ها به مهارت حل مسئله نیاز دارند. «حل مسئله» یعنی مثلا اگر کسی به ما «نه» گفت و ما به خواسته‌مان نرسیدیم، از چه راهی وارد شویم که بتوانیم مشکل را حل کنیم. خیلی از ما در چنین شرایطی از مکانیسم‌های مختلفی استفاده می‌کنیم تا از حل مسئله فرار کنیم: بعضی‌ها پرخاشگر شده یا بسیار هیجان‌زده برخورد می‌کنند و رفتارهایی مثل دستپاچگی، گریه و ناامیدی یا خشم از خود بروز می‌دهند. وجود این هیجان‌های رفتاری شدید چه در دختران و چه در پسران نشان‌دهنده این است که مهارت حل مسئله در این فرد مختل است. بنابراین پاسخ به این سوال که چه زمانی فرد به پختگی رسیده، این است که خود فرد یا خانواده‌ها دقت کنند که چه زمانی فرزندشان در مواجهه با مشکلات مختلف اجتماعی و... واکنش‌های هیجانی شدید نشان نمی‌دهد و به دنبال حل مسئله می‌رود. «جرات» به معنی پرخاش نیست! مهارت دیگری که بسیار بسیار مهم است و همه ما به آن نیاز داریم، مهارت جراتمندی است. این مهارت حدفاصل بین منفعل بودن و پرخاشگر بودن افراد است و همه انسان‌ها همیشه در روابط خانوادگی و بین‌فردی خود نیاز به این مهارت دارند. بعضی‌ها وقتی انتظارشان برآورده نشده و پاسخ منفی می‌شنوند، خودخوری می‌کنند اما هیچ نمی‌گویند و به دلایل مختلف (ترس از ابراز عقیده و به خطر افتادن منافع و...)معتقدند که «صلاح نیست مخالفت کنم!» یا ممکن است رفتار منفعلانه‌ای بروز دهند؛ این افراد به نوعی ممکن است درون‌گرا بوده و حتی به اصطلاح خودمانی‌تر «توسری‌خور» باشند. این افراد به شدت مستعد اضطراب و دلهره هستند چراکه هیچ‌وقت حرف‌شان را بیان نمی‌کنند. در حقیقت گروه منفعل کسانی هستند که احترام دیگران را نگه می‌دارند اما احترام خود را نگه نمی‌دارند. عده دیگر هم هستند که گاهی حرف دلشان را می‌گویند اما با پرخاشگری و تندخویی! یعنی طرف مقابل را کاملا تحت تاثیر، تهدید و تخریب قرار می‌دهند. این افراد احترام طرف مقابل را به هیچ‌وجه نگه نمی‌دارند. گروه سوم، رفتاری مابین دو گروه اول دارند: یعنی عقیده‌شان را ابراز می‌کنند اما با رعایت احترام و ادب. این اتفاق به شرطی می‌افتد که فرد تکنیک‌های مختلفی را بداند. مثلا بلد باشد با دیگران همدلی کند، طرف مقابل را درک کند اما در نهایت حرف خود را با جراتمندی بیان کند. بنابراین یکی دیگر از مهار‌ت‌هایی که هر دختر و پسری باید پیش از ازدواج آن را کسب کرده باشد، مهارت جراتمندی است. چطور ماهر می‌شویم؟ همه این مهارت‌ها از دوران کودکی و از طریق تجربه خود فرد، مدرسه، والدین و اجتماع، رفته‌رفته به فرد آموزش داده می‌شود. مسئله این است که در دوران فعلی که دسترسی به اطلاعات بسیار آسان است و همه این مهارت‌ها را هم در اینترنت و فضای مجازی و هم در محیط بیرونی می‌توان دید، شنید و تا حدی تجربه کرد، افراد باید به مراکز تخصصی مراجعه کنند و مهارت‌های حل مسئله و جراتمندی خود را محک بزنند؛ ببینند تا چه حد در برخورد با مشکلات، قدرت مسئله‌مدارانه و جراتمندی‌شان بالاست. براساس الگوهای علمی موجود دخترها معمولا بین سن 20 تا 25 سال و پسرها اصولا با یک اختلاف 5 ساله، یعنی در 25 تا 30 سالگی، در حل مسئله و جراتمندی ماهر می‌شوند و آمادگی لازم برای ازدواج کسب می‌کنند. البته باز هم این اعداد نسبی هستند و نمی‌توان گفت هر دختری که به 20 سال رسید یا هر پسری که 25 ساله شد، حتما آماده ازدواج است! شما در کدام دسته‌اید؟ دخترها و پسرها به 2 گروه کلی تقسیم می‌شوند؛ اول گروهی که نمی‌خواهند ازدواج کنند و دوم گروهی که تصمیم به ازدواج گرفته‌اند. کسانی که بنا به هر دلیلی (از جمله دلایل خانوادگی، فردی یا اجتماعی) قصد ازدواج ندارند، موضوع بحث ما نیستند. روی صحبت ما با افرادی است که می‌خواهند ازدواج کنند. این افراد چه ملاک‌ها و معیارهایی را باید در خودشان داشته باشند که متوجه شوند آماده ازدواج هستند؟ در پاسخ باید دخترها و پسرها را به 3 گروه تقسیم کرد؛ اول دسته‌ای که برای ازدواج عجول هستند و دلیلش می‌تواند فشار خانواده یا تصورات خودشان از ازدواج باشد. مثلا خانواده‌ای که می‌گویند: «هر چه زودتر ازدواج کنی، زودتر وارد زندگی می‌شوی و راه و رسم مقابله و حل مشکلات را سریع‌تر یاد می‌گیری!» یا جوانی که تصور رویاگونه‌ای از ازدواج دارد و فکر می‌کند با ازدواج همه مشکلاتش حل می‌شود. گروهی از جوانان علاقه‌مند به ازدواج هم افرادی هستند که تردید دارند و مدام با خودشان می‌گویند: «نکند وارد زندگی مشترکی شویم مشکلات زیادی داشته باشد و بیشتر به دردسر بیفتیم!» و به همین خاطر در انتخاب همسر آینده وسواس بسیار زیادی دارند. گروه آخر، بین دو گروه قبل قرار دارند و رفتار متعادل‌تری دارند: یعنی قصد ازدواج دارند اما عجله نداشته و رفتار وسواس‌گونه از خود نشان نمی‌دهند. واقعیت این است که از لحاظ کلی همیشه جواب این عبارت عامیانه که «چه زمانی یک دختر و پسر آماده ازدواج است؟» را با این جمله کلیشه‌ای به خاطر می‌آوریم که: «فرد باید به پختگی یا بلوغ فکری رسیده باشد!» منظور از این پختگی در حقیقت کسب چند توانایی و مهارت اصلی از جمله مهارت تصمیم‌گیری، مهارت حل مسئله و مهارت جراتمندی است که فرد باید به دست آورده باشد.

در ماه رمضان چند جوان پیر مردی را دیدند که یواشکی غذا میخورد به او گفتند ای پیر مرد مگه روزه نیستی ؟ پیرمرد گفت چرا روزه هستم فقط آب و غذا میخورم جوانان خندیدند و گفتند واقعا ؟ پیرمرد گفت بلی ، دروغ نمیگویم ، به کسی بد نگاه نمیکنم ، کسی را مسخره نمیکنم ، با کسی با دشنام سخن نمیگویم ، کسی را آزرده نمیکنم ، چشم به مال کسی ندارم و ... بعد پیرمرد به جوانان گفت آیا شما هم روزه هستید ؟ یکی از جوانان درحالی که سرش را پایین نگهداشته بود به آرامی گفت خیر ما فقط غذا نمیخوریم!

بله متاسفانه فرهنگ ما ایرانی ها....

سلام. ممنون از استقبال شما ولی من خودم امتحان کردم باز میشه! اینو امتحان کنین. IQ TEST

در این صفحه تست هوش ( آی کیو ) جالبی رو همراه با میزان آی کیوی خودتون در پایان خواهید دید . برای شروع آزمایش ، اینجا کلیک کنید .

اینها جملاتی بود که دخترک در طول مسیر خوابگاه تا دانشگاه می شنید! بیچاره اصلا” اهل این حرفها نبود… این قضیه به شدت آزارش می داد تا جایی که چند بار تصمیم گرفت بی خیال درس و مدرک شود و به محل زندگیش بازگردد. روزی به امامزاده ی نزدیک دانشگاه رفت… شاید می خواست گله کند از وضعیت آن شهر لعنتی….! دخترک وارد حیاط امامزاده شد… خسته… انگار فقط آمده بود گریه کند… دردش گفتنی نبود…. رفت و از روی آویز چادری برداشت و سر کرد… وارد حرم شد و کنار ضریح نشست. زیر لب چیزی می گفت انگار! خدایا کمکم کن… چند ساعت بعد، دختر که کنار ضریح خوابیده بود با صدای زنی بیدار شد… خانوم!خانوم! پاشو سر راه نشستی! مردم می خوان زیارت کنن! دخترک سراسیمه بلند شد و یادش افتاد که باید قبل از ساعت 8 خود را به خوابگاه برساند… به سرعت از آنجا خارج شد… وارد شهر شد… اما… اما انگار چیزی شده بود… دیگر کسی او را بد نگاه نمی کرد..! انگار محترم شده بود… نگاه هوس آلودی تعقیبش نمی کرد! احساس امنیت کرد… با خود گفت: مگه میشه انقد زود دعام مستجاب شده باشه! فکر کرد شاید اشتباه می کند! اما اینطور نبود!یک لحظه به خود آمد… دید چادر امامزاده را سر جایش نگذاشته…!