رفتن به مطلب

Shiva-M

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    2105
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط Shiva-M

  1. Shiva-M

    نزار قبانی

    وقتی باران به پنجره می کوبد جای خالیت ملموس تر است وقتی مه شیشه های ماشین را می لیسد بوران محاصره ام می کند و گنجشک ها جمع می شوند تا ماشین را از عمق برف بیرون بکشند گرمای دست های کوچکت را به یاد می آورم سیگارهایی که با هم کشیدیم مثل سربازها در سنگر نصف تو... نصف من... وقتی باد پرده های اتاق را به اهتزاز می آورد و مرا... عشق زمستانی ات را به یاد می آورم به باران پناه می برم تا به سرزمین دیگری ببارد به برف تا به شهر های دیگری به خدا تا زمستان را از تقدیر من بیرون ببرد چون نمی دانم بعد از تو زمستان... صد نامه ی عاشقانه - نزار قبّانی
  2. Shiva-M

    نزار قبانی

    ساده بودم فکر کردم تو را در سفر بکشم ... ساده بودم گفتم که تو را پشت سر رها کرده ام هر چمدانی که باز می کردم تــــو هر پیراهنی که می پوشیدم بویـتـــ هر روزنامه ای که می خواندم چهــره ات هر تئاتری که می رفتم تــو در صندلی کناری لمیده هر شیشه ی عطری که می خریدم، برای تـــو پس کــــی؟ کی از تـــو خلاص می شوم ای مسافـــری که همــواره در من سفــر می کنی... صد نامه ی عاشقانه - نزار قبّانی
  3. Shiva-M

    بازی با اسامی فیلم ها !

    Dogville (داگویل) ل
  4. Shiva-M

    بازی با اسامی فیلم ها !

    Annie Hall ( آنی هال)
  5. Shiva-M

    بازی با اسامی فیلم ها !

    V for Vendetta (و مثل وندتا) لینک IMDB
  6. قلم و فضای کارهای میلان کوندرا رو بسیار دوست دارم
  7. عاشقونه مازیار فلاحی
  8. Shiva-M

    نگاهی به فیلم ساعتها (The Hours)

    ساعت ها The Hours کارگردان: استفن دالدری تهیه‌کننده: مارک هوفام نویسنده: مایکل کانینگهام - دیوید هیر بازیگران: نیکول کیدمن جولین مور مریل استریپ اد هریس جان سی ریلی تاریخ انتشار ۲۷ دسامبر ۲۰۰۲ بهترین توصیف ممکن برای فیلم ساعت‌ها، به کارگردانی «استیفن دالدری»، در یک جمله، دیالوگی است که نیکول کیدمن ادا می‌کند: «یک روز از زندگی یک زن، تنها یک روز از زندگی یک زن.» به عقیده‌ی من فیلم «ساعت‌ها» را، یک زن می‌تواند با تمام روح و جانش درک کند. فیلم با خودکشی «ویرجینیا وولف»، نویسنده‌ی شهیر انگلیسی ( با بازی نیکول کیدمن) آغاز می‌شود. وولف درحالی که هنوزچهره‌اش نمایان نشده، با حالتی عصبی برای همسرش، «لئونارد وولف»، یادداشتی می‌گذارد و سپس خود را در رودخانه غرق می‌کند، لئونارد دیر می‌رسد… فیلم سه زن را در سه مقطع زمانی گوناگون نشان می‌دهد: سه زن در اواسط سال بیست‌ (وولف با بازی کیدمن)، پنجاه (لورا براون با بازی جولین مور)، و ۲۰۰۲ (کلاریسا با بازی مریل استریپ) بیدار می‌شوند. هر سه موهایشان را جلوی آینه آرایش می‌کنند. کلاریسا قصد دارد برای مهمانی امروز خودش گل بخرد و به دوست و همخانه‌اش در اولین دیالوگش همین را اعلام می‌کند. وولف، قلمش را انتخاب می‌کند و شروع به نوشتن “خانم دالووی” می‌کند. لورا، لای کتاب «خانم دالووی» را باز می‌کند. کیدمن تصمیم می‌گیرد اینطور شروع کند: «خانم دالووی گفت خودم گل‌ها را برای مهمانی می‌خرم.» اینجا روشن می‌شود که قرار است یک روز این زنان یک خط ارتباطی با هم داشته باشد: کتاب بسیار تحسین شده‌ی «خانم دالووی»!وولف، دوران نقاهت خود را طی می‌کند. او به دلیل حالت‌های روانی که از خود نشان می‌داده، و دو بار قصد خودکشی به صلاحدید همسرش از لندن دور شده و به ریچموند که منطقه‌ای خوش آب و هواست آمده. دوست دارد در دنیای خودش باشد و حتی جرئت رویارویی با خدمتکاران گستاخ خانه را ندارد و در این دنیا فقط یک نفر حق ورود دارد آن هم لئونارد است. لورا، زنی است که ظاهراً نباید در زندگی‌اش مشکلی داشته باشد. او همسری دارد که مهربان است و به شدت دوستش دارد، یک پسر کوچولوی شیرین و جذاب و خودش هم به وضع‌حمل دومش چیزی نمانده و در آن صبح زیبا که تولد همسرش هست، نباید ظاهراً دغدغه‌ای داشته باشد، اما حقیقت آن است که او بر خلاف آنچه تلاش می‌کند در ظاهرش نشان دهد، با خود درگیر است. احساس می‌کند به خاطر فرزندان و همسرش «خود» را از دست می‌دهد و نمی‌داند این «خود» را چگونه باید نجات داد. او به شدت افسرده است ولی ناامیدانه تلاش می‌کند نقش یک همسر و مادر شاد را بازی کند. کلاریسا، زندگی موفقی نداشته. از همسرش جدا شده و دختری جوان دارد و سعی می‌کند قوی باشد، در حال حاضر با زنی که دوستش هست، هم‌خانه است و دوستی دارد که به شدت برایش عزیز است: ریچارد(با بازی چشمگیر اد هریس). ریچارد نویسنده است و مثل خیلی از نویسندگان پیچیده که کتابهایشان جایزه‌های ادبی آنچنانی می‌گیرند، کتابهای دشواری می‌نویسد. کتاب محبوب هر دوی آنها «خانم دالووی» است و ریچارد دوست دارد استریپ را خانم دالووی خطاب کند. مهمانی امروز کلاریسا(استریپ) بخاطر اوست، اما ریچارد که مبتلا به ایدز است گمان می‌کند تنها به دلیل بیماریش است که به او جایزه داده‌اند و تمایلی برای دیده شدن در جمع ندارد، زیرا معتقد است همه‌ی دوستانش را از دست داده و دلجویی‌های کلاریسا هم نمی‌تواند نظرش را تغییر دهد. او هم در سرش صداهایی می‌شنود. و دیالوگی در نقشش گنجانده شده که کاملاً می‌تواند کلاریسا را توصیف کند. او ناگهان خطاب به کلاریسا می‌گوید: «خانم دالووی دوست دارد مهمانی بدهد تا غمش را پنهان کند!» این جمله کاملاً به هدف می‌زند و کلاریسا را در خود فرو می‌برد. حالا، روز آنها در حالی آغاز می‌شود که وولف باید همزمان با نوشتن کتابش میزبان خواهر و خواهرزاده‌هایش باشد، لورا با کمک پسرش برای شوهرش کیک تولد بپزد و کلاریسا برای مهمانی امروزش حاضر شود و این در حالی‌ است که در ذهن کیدمن نقشه‌ی فرار از ریچموند و در ذهن مور نقشه‌ی خودکشی شکل گرفته است. کلاریسا هم نمی‌داند چطور باید علاقه‌اش به ریچارد را برای دخترش توضیح دهد. ارتباط وولف که با زنان دیگر داستان مشخص شد اما آنچه ناگهان در بعد از ظهر آنروز سال ۲۰۰۲ اتفاق می‌افتد، استریپ و مور را با هم مرتبط می‌سازد. برای آنکه طعم به یاد ماندنی این فیلم از خاطرتان نرود، از ادامه‌ی تعریف داستان سر باز می‌زنم تا خودتان این آخر هفته را به دیدن “ساعتها” اختصاص دهید.بازی‌های این فیلم به شدت مسحور کننده است. کیدمن برای بازی در این فیلم شرایط بسیار سختی را تحمل کرده. او در شرایطی برای بازی در این فیلم اعلام آمادگی کرد که به تازگی از همسر اولش، تام کروز، جدا شده بود و باید نقش زنی عصبی، با سوابق روانی با لهجه‌ی انگلسیس لندنی و نابغه را بازی می‌کرد. برای این کار کیدمن چندین هفته خود را در یک کلبه‌ی جنگلی حبس کرد و تمام کتابهای وولف را خواند تا بهتر او را بشناسد و نیز نوشتن با دست چپ را تمرین کرد تا حدی که دست‌خطش به دست‌خط وولف نزدیک شود و نیز بتواند با لهجه‌ی لندنی از ته گلو سخن بگوید. و یک فداکاری بزرگ دیگر آنکه، از نیکول کیدمن چیزی جز قامت۱۸۵ سانتیمتری او دیده نمی‌شود. گریم بقدری سنگین است که کیدمنی که همواره عادت کرده‌ایم چون الهه‌ای یونانی زیبا و نفس‌گیر ببینیم حتی با آن بینی دراز و غبغب اندکی که در فیلم برایش گذاشته‌اند قابل شناسایی نیست و همین فداکاری‌ها بود که او را به اسکار بخاطر این فیلم رساند. استریپ طبق معمول معلوم است که با چه وسواسی تک‌تک میمیک‌ها و حالت‌های مختلف ادای دیالوگ را از چند ماه قبل تمرین کرده و چه عرقی برای نقشش ریخته.مور بقدری در نقش یک زن افسرده و در آستانه‌ی مرگ فرو رفته که ناخودآگاه هنوز هم حالت‌هایی از آن نقش را در فیلم‌های بعدیش می‌شود دید.هریس نقش چندان طولانی‌ای ندارد اما استادانه کار کرده.نویسنده‌ای عاشق، دم مرگ و ناامید. محال است وقتی در اواخر بازیش هویتش را می‌شناسید با همذات پنداری با او اشکتان چون او بر گونه‌تان جاری نشود. کارگردان کار، مقهور بازیگران فوق ستاره‌اش نشده و بازیگران را چنان که صلاح می‌دانسته هدایت کرده. باید به او تبریک گفت که چگونه توانسته در دنیایی زنانه چنین خود را وقف دهد و داستان را بی‌اشکالی را با رعایت ظرایف بیان کند. تدوین فیلم، شاهکار است. آنچنان دقیق و زیبا و با کات‌های به هنگام که به شدت بازی‌ها و کارگردانی قوی را تقویت می‌کند.موسیقی فیلم بسیار عالی و روانشناسانه توسط فیلیپ گلاس ساخته شده و در روند تاثیرگذاری فیلم بسیار موفق عمل کرده. تمام این عوامل دست به دست هم می‌دهد تا یکی از بهترین‌های دوران زندگیتان را شاهد باشید. منبع: [Hidden Content]
      • 2
      • Like
  9. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    ساعتها The Hours کارگردان: استفن دالدری بازیگران: نیکول کیدمن جولین مور مریل استریپ اد هریس جان سی ریلی تاریخ انتشار ۲۷ دسامبر ۲۰۰۲ خلاصه این فیلم روایتگر یک روز از زندگی سه زن در سه مکان مختلف در سه زمان مختلف است. ویرجینیا وولف نویسنده در سال ۱۹۲۳ در حال نگارش رمان خانم دالووی، لورا براون زنی خانه دار در سال ۱۹۵۱ در حال خواندن رمان «خانم دالووی» و کلاریسا واگان زنی همجنس گرا در سال ۲۰۰۱ که به مانند «خانم دالووی» قرار است ترتیب یک مهمانی را بدهد. این فیلم بر اساس کتاب ساعتها اثر مایکل کانینگهام ساخته شده، خودم از علاقه مندان این کتاب هستم بنابراین با علاقه دیدم فیلم رو، داستان کتاب به گونه ای هست که به تصویر کشیدن شخصیت ها کار خیلی سخیته، فکر میکنم اگر کتاب رو نخونده باشه بیننده یه مقداری درک شخصیت ها سخت بشه براش، با همه ی این تفاسیر می شه گفت فیلم خوش ساختیه، تدوین بسیار خوبی داره. ضمن اینکه موسیقی بسیار تاثیرگذاری هم داره. مهمتر از همه بازی بازیگراست که نقطه قوت فیلمه، خانوم نیکول کیدمن و جولین مور عالی ظاهر شدن. اسکار هم گرفت کیدمن برای این فیلم
  10. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    گذشته کارگردان: Asghar Farhadi نویسنده : Asghar Farhadi, Massoumeh Lahidji بازیگران: Bérénice Bejo, Tahar Rahim, Ali Mosaffa خلاصه داستان : یک مرد ایرانی همسر فرانسوی خود را به همراه دو فرزندش ترک می کند تا به سرزمین مادری خود بازگردد. در همین حین، زنش یک رابطه جدید را آغاز می کند، واقعیتی که شوهرش با درخواست طلاق زن، با آن مواجه می شود. فیلم حوبی بود ولی به اندازه کارهای قیلی فرهادی ازش لذت نبردم، فیلمنامه ی خیلی قدرتمندی نداشت به نظرم دچار افت و خیز میشد مخضوضا آخرای فیلم، شخصیت پردازیا و روابط هم همینطور. هرچند مثل همیشه کارگردانی بسیار خوب بود، گروه بازیگری هم بازی بسیار خوبی ارائه دادن
  11. Shiva-M

    چرا زن ها ........؟

    البته اینم بگم من خودم آنچنان آدم مذهبی ای نیستم. چیزی که تو جامعه می بینم رو دارم می گم فقط
  12. Shiva-M

    چرا زن ها ........؟

    اگه همه ی اینا رو شما تو حوزه ماورا می گنجونید پس باید اینطور بگیم که آقایون و خانوما دقیقا به یک اندازه اعتقاد دارن به این چیزا. جون باور های مدهبی تو خانوما و آقایون در جامعه ما به یک اندازست
  13. Shiva-M

    چرا زن ها ........؟

    مممم ببینید یه بحثی داریم به عنوان خرافات یه بحث دیگه هم هست اعتقادات و باورهای مذهبی اینا بحثش جداست خلط مبحث می شه اینجوری اگه منظورتون فال و احضار ارواح و ازین چیز میزاست آره خوب خانوما پیشگامن در این حوزه ولی بحث هیات و اینجور چیزا کاملا برابرن تو آقایونم هست شاید حتی شدیدتر
  14. Shiva-M

    چرا زن ها ........؟

    میگم دیگه الانا خیلی کمتر شده یعنی میفرمایید فقط خانوم ها اینجوری بودن/هستن؟ آقایون نیستن؟
  15. Shiva-M

    چرا زن ها ........؟

    به نظرم الان شرایط خیلی تغییر کرده اونایی که شما مطرح کردید بیشتر چند سال پیش بود، الان اونقدرا اینطور نیست، بازم نسبیه البته و هم در خانوم ها و هم در آقایون هست. البته قبول دارم شماره 2 ( بیشتر به دنبال خرافه و فال و... هستند؟) بیشتر توی خانوم ها دیده میشه ولی بقیه موارد نه کاملا مشترکه الکی جو ندید خواهشا
  16. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    پل چوبی کارگردان : مهدی کرم پور تهیه کننده: علی سرتیپی، مهدی داوری بازیگران : بهرام رادان، هدیه تهرانی ، مهناز افشار، آتیلا پسیانی، فرهاد اصلانی، برزو ارجمند، امید روحانی و مهران مدیری یک افتضاح واقعی!! فیلمی که معلوم نیس با خودش چند چنده! نه درامه نه سیاسی.فقط شعار... کارگردانی، فیلمنامه، بازیا و همه چی بشدت بده مهران مدیری که:icon_pf (34):
  17. Shiva-M

    بازی با اسامی فیلم ها !

    هر شب تنهایی
  18. فيلم به عنوان فيلم نويسنده: و. ف. پركينز مترجم: عبدالله تربيت هدف اين كتاب ارائه دادن معيارهايي براي داوري فيلم هاست . كتاب با اين عقيده نوشته شده است كه نقد فيلم ، هنگامي كه ماهيت شاهد و مدرك خود و مباني استدلال هاي خود را نشان مي دهد و بررسي مي كند ، اگر« عيني و واقعي و دقيق » نيست حداقل معقول باشد . نمونه هاي مورد بحث نه از آثار كلاسيك ( به حق يا به ناحق ) پذيرفته شده ي هنر سينما گرفته شده اند و نه از « آثار موفق » باب روز چند سال اخير، بلكه عموماً از فيلم هايي هستند كه به نظر مي رسند اين را نشان مي دهند كه در اوج شكوفايي تجاري سينما ، فيلم ها چه چيزي را به تماشاگران خود عرضه مي كردند. کتاب خوبیه برای کسانی که سینما دغدغه ی اصلیشونه، برای کسانی که دغدغه ی سینما ندارن کتاب کسل کننده ای خواهد بود، چرا که مباحثش دقیق و تخصصیه
  19. Shiva-M

    دیالوگ های به یاد ماندنی

    وقتي یه بمب ميفته مي دونيد مردم توي ميدون چه فکري مي کنن؟ "من بايد خودمو به خونه برسونم" يه جورايي آدم فکر مي کنه وقتي تو خونه راحت نشسته کشته نمي شه. Hemingway & Gellhorn
  20. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    برف روی کاج ها کارگردان : پیمان معادی مدیر فیلمبرداری: محمود کلاری موسیقی متن: کارن همایونفر بازیگران: مهناز افشار، حسین پاکدل، ویشکا آسایش، صابر ابر، زانیار خسروی. خلاصه: رویا ( مهناز افشار ) و علی ( حسین پاکدل ) زوجی جوانی هستند که در زندگی مشترکشان به بن بست رسیده اند. رویا یک مدرس پیانو است که شاگردان زیادی دارد، اما هنگامی که یکی از شاگردان او غیبت میکند و او پیگیر دلیل غیبت او می شود، متوجه می شود که وی با همسرش رابطه ای مخفیانه دارد. پس از این اتفاق رویا که حال و روز خوشی ندارد، بطور اتفاقی با برادر یکی از همسایه هایش به نام نریمان ( صابر اَبر ) آشنا می شود و رفته رفته این دو به یکدیگر علاقه مند می شوند اما.. کنجکاو بودم اولین ساخته ی پیمان معادی رو ببینم،فکر میکردم صرفا تقلیدی هست از سینمای فرهادی، بنابراین با دید منفی شروع به دیدن فیلم کردم ولی فیلم بدی نیومد به نظرم، ریتم منسجم و ساختار قابل قبولی داشت، هر چند شخصیتها یه مقدار متزلزل بودن و فیلمنامه ی آنچنان قدرتمندی نداشت، اما در کل فیلم قابل قبولیه. البته با پایانش هم کمی مشکل داشتم ولی جسارت معادی در اولین کارش قابل تحسینه بازی مهناز افشار هر چند همیشه بنظرم تصنعیه ولی اینجا بازی خوبی ارائه داد امتیاز من 7 Hemingway & Gellhorn کارگردان: Philip Kaufman نویسنده: Jerry Stahl, Barbara Turner بازیگران: Nicole Kidman, Clive Owen, David Strathairn 2012 این فیلم تلوزیونی داستان رابطه ی عاشقانه و فراز و نشیب های زندگی ارنست همینگوی و خبرنگار جنگی مارتا گلهورن هست. فیلم متوسطی هست درباره این دو تا شخصیت. شخصیت پردازیا ضعیفه یه مقدار. زمان فیلم طولانیه، بازی نیکول کیدمن هم خیلی خوبه اینجا، فکر میکنم نامزد چند جایزه هم شده برای این فیلم امتیاز من 6.8
  21. Shiva-M

    نقد و بررسی کامل فیلم Dogville

    اوه ای بابا الان خیلی راحت میشه فیلم گیر آورد ماشالا این همه سایت دانلود فیلم
  22. Shiva-M

    نقد و بررسی کامل فیلم Dogville

    یعنی شما تا حالا یه فیلم درست درمون دستت نرسیده؟ :5c6ipag2mnshmsf5ju3
  23. Rihanna - Warrior
  24. Shiva-M

    نقد و بررسی کامل فیلم Dogville

    البته تو این نقد به بازی درخشان نیکول کیدمن زیاد اشاره نشده مثل همیشه عالی بودن ایشون اینجا هم
  25. Shiva-M

    نقد و بررسی کامل فیلم Dogville

    داگویل و انسانیت اگرچه داگویل به دلایل ذکر شده، جهان بینی دینی و سیاسی فیلمساز را در بر دارد اما به دلایلی نگاهی بشری و انسان دوستانه دارد که فراتر از مذهب مسیحیت و یا جامعه آمریکاست. این که اتفاقات فیلم در زمان رکود اقتصادی و در کوههای کلرادو رخ می دهد و پرچم آمریکا و سرود آمریکا آمریکا که در چهارم جولای خوانده می شود و جورج تاون نزدیکترین شهر به داگویل است و ...... بی شک مستقیما به آمریکا اشاره دارد اما، گریس انسانی است که نیاز به حمایت و دوستی و همدلی و انسانیت دارد که از آن محروم است و هرچه تلاش می کند از آن دورتر می شود.فرار به داگویل به سبب چالش های انسانی و نپذیرفتن ایده‌های گانگستری است؛گریس به دنبال انسان‌تر شدن است و آرمانگرایی او در همان لحظات اول که خود را برای دزدیدن استخوان سگ ملامت می کند آشکار می شود و یا زمانی که وصال تام را فقط در زمان آزادی می خواهد و نه اسارت. در اپیزود چهار وقتی اهالی داگویل به هنگام رای گیری برای او هر کدام تحفه ای گذاشته‌اند حس انسانی دوستی آدم را قلقلک می دهد؛ روایتگر ازدستاورد دوستی در قبال ارائه خدمات و بخشش سخن می گوید که خیلی زود در اپیزودی که داگویل دندان‌های تیزش را نشان می دهد رنگ می بازد؛ عشقی که تام می تواند به گریس ببخشد نیز به هنگاه تجاوز چاک به گریس رنگ می بازد. تجاوز به گریس هرگز واکنشی انسانی را در تام بر نمی انگیزاند. دوستی این آدم‌ها مانند عشقشان آبکی است و اساسا آیا دوستی و عشق وجود دارد؟این نگاه انسانی و پرسشگر از این جهت که داگویل نماد جامعه ای انسانی است که حیوانی عمل می کند قابل توجه و ذکر است. موسی سگ چاک یعنی تنها حیوان داگویل ،تنها سزاوار بخشش این جامعه انسانی است چون ناراحتی و تیزدندانی اش به سبب این بوده که گریس غذایش را دزدیده و نامانند دیگران، زیاده‌خواه، استثمارگر و وحشی نبوده و چیزی جز به غیر از حق خویش طلب نکرده است.شیوه تجاوز حیوانی به گریس که با گذشت زمان حیوانی تر می شود نیز محکوم کننده اسراف انسان از طبیعت انسانی و زیاده ‌خواهی او در امیال است. داگویل محیطی است که در آن مراتب انسانی به شدت افول کرده و لاجرم محکوم به نابودی و فنا است.به نظر نویسنده این یادداشت، داگویل با وجود اطناب نسبی در روایت و ریتمی که گاهی کند به نظر می رسد ،مخاطب را متعمدا به جایی می برد که از مجازات و انتقام از اهالی داگویل ناراحت نمی شود. بخشش و عفو این موجودات آنقدر غیر قابل پذیرش است که اگر فیلم به شکلی دیگر تمام می شد، قطعا ببینده را آزار می داد.ین که تام تنها کسی است که گریس شخصا او را اعدام می کند هم آزار دهنده نیست. تام تزویر بیشتری نسبت به همه داشته، از در عشق درآمده اما دروغ و جنایت و ضعف او از همه بیشتر است و چون از در مصلحی در آمده که ادعای راهنمایی دیگران را دارد اما به شیوه مفسدان و رندان عمل کرده، مجازاتش شدیدتر است. او نه تنها مجازات دیگران را می بیند بلکه شخصا تقاص پس می دهد. این موجود به ظاهر قوی از همه ضعیف تر و پست تر است و این که گریس ضعف نفس اورا دریافته او را عاصی و عصبانی‌ کرده است ...افراد داگویل در اپیزود آخرین به جای قضاوت درباره خود و آن چه با گریس کرده اند به دنبال دفاع از خود هستند از این رو با آن ها اتمام حجت شده، این جا حتی یک نفر نیست که به حق رای بدهد. خوبی این آدمهای خوب به شدت مخدوش و نسبی است و مانند شاهکار کوبریک، "چشمان کاملاباز بسته" بر خلاف و حتی متضاد با آن چه می نمایند، هستند. "ورا "مادری فداکار، رقیق القلب و حساس به نظر می رسد اما سنگدلی‌اش تا حدی است که هنگام شکستن‌ها "ثمره‌های" گریس، شیوه‌ای غیر انسانی بر می گزیند(هفت مجسمه گریس که سمبل رابطه او با شهر هم هست و تعداد فرزندان ورا هم به همین تعداد است).. تام ، بن ، مککوی و بقیه نیز این چنیند. آن ها مانند یهودا پیش از آن که زنگ صبح نواخته شده باشد، سه بار گریس را تکفیر کرده اند.مسئله عفو مجرمان امروزه از مسائل مهم جنجال برانگیز در غرب است که همواره ملهم بسیاری از فیلمسازان بوده است. اعدام در بسیاری از ایالات آمریکا و اروپا ممنوع است. بسیاری از قاتلان زنجیره ای در سراسر دنیا حتی آن هایی که از نظر روانی رای به سلامتی نسبی شان داده می شود، هرگز مجازات نمی شوند. روشنفکری هم از مسائل روز جهان است. مصلحان فاسد، ادیبان سوداگری که مانند فیلم قابل ذکر" کاپوتی" انسان ها را فقط به شکل سوژه می نگرند. یا سیاست و اعمال سیاست از طرف جوامعی که به شدت سیاست زدایی شده اند و یا شعور سیاسی ندارند ، در حالی که خود با مشکلات و ضعف‌های اساسی دست به گریبانند ، اما جلودار جوامع دیگرند و برای دیگران تصمیم می گیرند . داگویل با حداقل فضا و استفاده بی نظیر از فرم، نجوای گفت و گوها، موسیقی و البته هنرپیشگان قابل(مخصوصا نیکول کیدمن باشکوه در نقش گریس) این مضامین و این سوالات را و پاسخ خودش را مطرح می کند.به چالش کشیدن آموزه های دینی میلیون‌ها مسیحی همچنین هجو جامعه و مردم آمریکا بی شک جسارت قابل تاملی است. جزییات دقیق فیلم و پیام آن بر فانتزی و مجازی بودن فضای قیلم می چربد و ببینده گاهی آن فضا را اگرچه بسیار رو و تئاتری است، فراموش می کند و سرانجام این که این فیلم، مانند تمام فیلم های ارزشمند سینما، آدم را به فکر وا می دارد.
×
×
  • اضافه کردن...