Shiva-M

حتمن ببین. از خوبای چند سال اخیره. بسیار هوشمندانه و درگیر کننده

نقد فیلم Elle: طلسم خانوادگی مدیسا مهراب پورتحلیل فیلم ۰۳ آذر ۱۳۹۵ خطرناک‌ترین چیز دنیا زنیه که عصبانیه و داره نقشه می کشه که انتقام بگیره. رابرت ایوانز ال (Elle) آخرین ساخته پاول فرهوفن (Paul Verhoeven) و یکی از رقبای اصلی «فروشنده» در مراسم اسکار امسال است. فیلمی که در نیمه اول خود قرابت‌های مضمونی زیادی با فروشنده دارد اما در نیمه دوم مسیر دیگری را در پیش می‌گیرد و سر به‌سوی جهان ناشناخته‌ای دارد. جهان ناشناخته‌ای که خشم یک زن قرار است آن را به آتش بکشد. ال نمایش یک عصیان تمام‌عیار است. فیلم با تعرض به زنی در خانه‌اش آغاز می‌شود؛ مردی سیاه‌پوش درحالی‌که او را در آشپزخانه به دام انداخته، به ‌زور و با ضرب و شتم او را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهد و از خانه خارج می‌شود. چند لحظه بعدتر زن که میشل نام دارد ظرف‌های شکسته شده را جارو می‌کند، به حمام می‌رود و در پلان بعدی درحالی‌که روی تخت نشسته دارد شام سفارش می‌دهد! تماشاگر از همین سکانس اول متوجه می‌شود که با فیلمی غیرعادی روبه‌روست. همین‌قدر غیرعادی و ناشناخته که زنی بعد از تعرض جنسی و حمله‌ای که به او شده، خونسرد روی تختش نشسته و به این فکر می‌کند که برای شام چه بخورد. 0 این سیر عجیب و به‌نوعی گیج‌کننده ادامه می‌یابد، در کافه زنی غریبه آشغال غذا و نوشیدنی‌اش را روی میشل می‌ریزد و میشل هنگام پارک کردن جلوبندی ماشین پشت سرش که جلوتر متوجه می‌شویم متعلق به همسر سابقش بوده است را پایین می‌آورد. دیوانگی‌های گیج‌کننده میشل تا جایی از داستان ادامه می‌یابد که تماشاگر متوجه گذشته میشل و خانواده‌اش می‌شود. سکانسی در اوایل فیلم هست که خطاب به دوست صمیمی‌اش آنا که نگران تنهایی او بعد از تعرض اتفاق افتاده است می‌گوید که او با یک دیوانه طرف است و دیوانگی را خوب می‌شناسد پس جای نگرانی نیست. بعد از ملاقات میشل با مادرش و صحبت درباره پدری که سال‌هاست در زندان به سر می‌برد و میشل حاضر نیست او را ببیند، با تماشای تکه‌هایی از مستندی که میشل در تلویزیون درباره پدرش یعنی قاتل وحشی که دست به سلاخی اهالی محله‌شان زده، متوجه می‌شویم دیوانگی که میشل پیش‌تر از آن صحبت می‌کرده دقیقاً چیست. ال (Elle) در پرداخت جزییات این‌چنینی بی‌نقص عمل می‌کند. نمونه‌هایی که به آن‌ها اشاره کردم واضح‌ترین و دم‌دستی‌ترین جزییات حساب‌شده و ظریف ال (Elle) است. فیلم حاوی نکات و جزییاتی است که در تماشای دوم و سوم تماشاگر را متوجه خود می‌کند حال‌آنکه در اولین مواجهه او با فیلم به شکل نامحسوسی بار حسی درام و تعلیق روایت را به دوش می‌کشند. در نیمه اول فیلم، هرکجا که میشل در خانه تنهاست تماشاگر منتظر و نگران وقوع تعرض دوباره است. جزییاتی مانند صدا و واکنش‌های گربه، خرید اسپری فلفل، فرد ناشناس و مشکوکی که حضورش اطراف خانه توسط همسایه میشل گزارش‌شده و مسج‌ ناشناس همگی دست‌به‌دست هم می‌دهند تا تماشاگر در حین تماشای فیلم مداما دلهره وقوع مجدد حادثه را داشته باشد. به‌خصوص اگر زن باشد. اما آیا ال (Elle) به‌راستی درباره تجاوز و برخورد عاطفی قربانی با آن است؟ معلوم است که نه! برخلاف «فروشنده» که محوریت خود را بر برخورد و واکنش عماد با خود رخداد تجاوز می‌گذارد، در ال تجاوز تنها داستانی ست که در سطح اولیه تعریف می‌شود تا فیلم جهان ناشناخته‌اش را بنیان گذارد. به تعبیری دقیق‌تر در اینجا عمل تجاوز تنها موتور محرک داستان است نه دغدغه اصلی فیلم و فیلم‌ساز. ضمن اینکه پرداخت هوشمندانه فرهوفن تماشاگر را در جهان فیلم سردرگم می‌کند. با آب‌وتاب دادن به تعلیق هیچکاکی فیلم در نیمه اول همه تمرکز تماشاگر را بر تجاوز، انتظار برای وقوع مجدد آن، درگیری میان میشل و متجاوز غریبه و احتمالاً به ثمر رسیدن جنایت می‌کشاند. درحالی‌که زیرزیرکی، درگیر و دار آمدن و نیامدن متجاوز غریبه زیربنای داستان اصلی را در دل جزییاتی که به آن اشاره شد می‌چیند. داستان اصلی عملاً از مهمانی کریسمس آغاز می‌شود. نشانه‌های اولیه عصیان در خلال‌دندانی که در غذای دوست همسر سابقش می‌گذارد، تحقیر کردن مادرش سر میز شام و اغوای همسایه سربه‌زیر و مبادی‌آدابشان نمود عینی پیدا می‌کنند و مقدمه‌ای می‌شوند برای ورود به نیمه دوم فیلم. در نیمه دوم فیلم، هرچند تعرض مجدداً تکرار می‌شود اما دیگر داستان اصلی فیلم نیست. ازاینجا به بعد با همان جهان غریب و بی‌رحمی طرفیم که سنگ بنایش را کارگردان در نیمه اول گذاشته. پس از تحقیر مادر سر میز شام، او سکته مغزی می‌کند و به کما می‌رود و درست وقتی‌که میشل خطاب به او که در کماست می‌گوید: “تا آخر عمرت که نمی‌تونی از دستم عصبانی باشی.” درصحنه‌ای که یکی از بهترین صحنه‌های ال است، تلویزیون لحظه‌ای سیگنال‌هایش قطع می‌شود و تصویر می‌ایستد، روح از بدن مادر جدا می‌شود و در همین لحظه می‌میرد. مرگ مادر دروازه ورود به جهان زیرین ال است. زنی که دیوانگی را چشیده و اصلاً در خونش است، عصبانی و دل چرکین از تعرض و مرگ مادر، تصمیم می‌گیرد از جهان و هر چیزی که روی اعصابش است انتقام بگیرد و اولین قربانی او پدر پیر و قسی‌القلبی ست که سال‌هاست در زندان مو سفید کرده است و در تمام این سال‌ها دخترش را ندیده. میشل اما نه سرزده که با تماس قبلی تصمیم می‌گیرد به ملاقات پدرش برود. پدر اما بعد از اطلاع از تماس دخترش، خود را در سلول حلق‌آویز می‌کند. همان‌طور که میشل بالای سر جنازه‌اش در گوشش می‌گوید با آمدنش او را می‌کشد و البته پدر هم با حلق‌آویز کردن خودش، جنازه‌اش را به دخترش می‌رساند انگار که بخواهد انتقام همه این سال‌ها و نیامدن او را بگیرد. این طلسم، بی‌رحمی و جنون انگار که نسل به نسل انتقال می‌یابد. پدر تعمداً با مرگش، میشل را عصبانی‌تر می‌کند و جنون و نفرینی که سال‌ها پیش او را واداشت تا محله‌شان را سلاخی کند، برای دخترش به ارث می‌گذارد. میشل هرچند کمی متمدنانه‌تر اما با همان قساوت اطرافیانش را نابود می‌کند. دقیق‌تر اگر بگوییم مردان اطرافش را. او آن‌قدر بی‌رحم است که حتی به پسرش هم رحم نمی‌کند. آنچه در آخر فیلم اتفاق می‌افتد هرچند تصادفی به نظر می‌رسد اما جز به‌جز، پیش‌تر در ذهن میشل و به‌واسطه هوش منفی عجیب‌وغریبش برنامه‌ریزی‌شده است. در دومین ورود متجاوز به خانه و با برداشتن ماسک از صورت وی حقیقت تجاوز روشن می‌شود. او همان کسی است که میشل دلش برایش می‌رود. همان همسایه مبادی‌آداب اما بیمار. هرچند میشل در دفعات بعدی تن به خواسته و خشونت او می‌دهد اما برخلاف آنچه مخاطب خیال می‌برد این نه از سر علاقه‌اش به مرد که از نفرتش است. میشل تا می‌تواند نفرت در خودش جمع می‌کند که سخت‌تر انتقام بگیرد. از همان لحظه‌ای که ماسک را از صورت او کنده، می‌داند که قرار است چه بلایی سرش بیاورد اما آن‌قدر بی‌رحم هست که ترجیح دهد قربانی‌اش را زجرکش کند. جای جنایت‌کار و قربانی حالا عوض‌شده است. زنی که در ابتدای فیلم قربانی جنسی بود و دل تماشاگر برایش ریش می‌شد حالا همه را قربانی خشم فروخورده خود کرده است. جزییات کماکان همان‌قدر واجد اهمیت‌اند. از آخرین هم‌بستری با غرض میشل با همسر دوست صمیمی‌اش بگیرید تا اینکه قبل از ترک مهمانی بازی، به پسرش کلید خانه را می‌دهد و تأکید می‌کند که با پاتریک( همسایه) می‌رود خانه تا پسرش را حساس کند که سر بزنگاه از راه برسد و لوله آهنی که آماده گذاشته آنجا تا پسرش با آن دخل متجاوز را بیاورد. نه‌فقط صرف اینکه دخل پاتریک بیاید که جنون و دیوانگی خانوادگی حالا به پسرش، وینسنت برسد. ال (Elle) فیلمی الحادی و فمینیستی است. الحادی نه‌فقط به خاطر اینکه میشل در برخی لحظات به وجود خدا شک می‌کند، که پدرش به‌واسطه یک فرد افراطی مذهبی دست به سلاخی می‌زند و خودش به شخصیت غاصب و قسی‌القلب جهان فیلم می‌ماند که از خشمش همه‌چیز را نابود می‌کند. در این میان تنها یک جا گاف می‌دهد، هنگامی‌که همسر پاتریک در انتهای فیلم به او می‌گوید که خوشحال است حداقل او برای مدتی کوتاه آنچه را که پاتریک می‌خواسته (رابطه‌ای عاطفی مطابق اعتراف میشل به پلیس) به او می‌داده. حرفی که لبخند میشل را بر لبانش خشک می‌کند. حتی اینکه قربانی‌اش کمی در حضور او آرام می‌گرفته برایش غیرقابل‌تحمل است. و البته ال (Elle) شدیداً فمینیستی است نه به خاطر اینکه قهرمان/ضدقهرمان فیلم زن است یا فیلم زنانه ایست. چراکه این تصوری از پایه غلط است. ال اتفاقاً شدیداً مردانه است. چند زن را در دور و اطرافتان می‌شناسید که حتی ذره‌ای به میشل شبیه باشند؟ این خوی مردانه درونی میشل است که کنترل اوضاع را این‌چنین در دست دارد. ال ازاین‌جهت به حوزه فمینیسم نزدیک می‌شود و تلنگری به آن میزند که این مردها هستند که به شکلی جدی نابود می‌شوند و نیش زهرآگین میشل نصیبشان می‌شود. از پدری که سال‌ها ندیده، وینستی که پسرش است، پاتریکی که نقش معشوقه را در نمایش وی بازی می‌کند تا آدم کم‌اهمیت‌تری مانند همسر دوست صمیمی‌اش . و در آخر نمایش که تمام می‌شود و پرده‌های صحنه پایین کشیده می‌شوند ، آنچه باقی می‌ماند میشل و آنا دوست صمیمی‌اش و رابطه رفاقتی/عاطفی‌شان است، صدای خنده‌ها و احساس رضایتی که در پی تصمیم آنا برای زندگی با میشل در خانه او گرفته‌شده و دو زن که دوشادوش یکدیگر از دل قبرستان به‌سوی خیابان‌های شلوغ شهر می‌روند و دورتر و دورتر می‌شوند، ایزابل هوپر بی‌نظیری که تمام‌نشدنی ست و خورشیدی که همچنان می‌تابد. منبع: سایت نماوا

فیلم زیاد دیدم این چند وقت ولی بهترین هاشون رو خلاصه میارم: Talk to her محصول 2002، ساخته پدرو المادوار. مینای عزیزم مدتها پیش گفته بود ببینم ولی خوب ماسفانه خیلی دیر دیدمش. فیلم بسیار خوب، تاثیرگذار و البته تلخیه. Elle محصول 2016 فرانسه، کارگردان: پل ورهوفن. از فیلمایی هست که امسال خیلی سر و صدا کرده در جشنواره های مختلف که خوب رقیب فروشنده بوده و تا انیجا خیلی از جوایز رو هم برده. میشه گفت یک درام روانشناسانه هست. با جزییات فراوان و پرداخت بسیار دقیق. من واقعن لذت بردم ازش، هرچند فیلم دیوانه واری هست و به موضوع حساسی هم پرداخته. کارگردان به خوبی موضوع تجاوز رو دست مایه ای قرار داده برای مکاشفه ی درونی شخصیت اول فیلم که ایزابل هوپر به زیبایی و استادی تمام نقشش رو بازی کرده. یکی از بهترین فیلمای امسال بود تا اینجا برای من. Anomalisa محصول 2015 این فیلم هم بسیار دوست داشتم. با اینکه از نظر گرافیکی انیمیشنه ولی خوب کاملا مخصوص بزرگسالان هست. درباره این فیلم همنقدر بگم که یکی از کارگردان هاش چارلی کافمن هست . نویسنده ی درخشش ابدی یک ذهن پاک. دیگه خودتون تصور کنید چی میشه. فیلم بشدت عمیق و هوشمندانه ایه و تنهایی و افسردگی انسان معاصر رو به بهترین شکل بیان میکنه. فرم گرافیکی فیلم هم که انتخاب شده در راستی ترسیم جهان فیلم از دید شخصیت اول فیلم هست که عالی در اومده و کاملن مخاطب رو درگیر میکنه. پیشنهاد میکنم حتمن ببینید. بسیار خلاقانه و درجه یکه. :a030:

Cat Stevens - Lady D'Arbanville عالیه

در مجموع من خیلی لذت بردم بعد از مدتها یه سریال درست حسابی دیدیم. مخصوصن قسمت پایانی و نتیجه گیریش بی نقص بود بنظرم

The Handmaiden محصول : کره جنوبی 2016 ستارگان : Min-hee Kim, Jung-woo Ha, Jin-woong Jo کارگردان : Chan-wook Park خلاصه: دهه ۱۹۳۰، کُره. در دوره‌ی اشغال ژاپن، دختری بعنوان دستیار برای یک زن ثروتمند ژاپنی که زندگی منزوی ای را در کاخی بزرگ میگذراند، استخدام می شود. اما او بصورت مخفیانه درگیر توطئه ای علیه آن زن ژاپنی شده و… خوب جدیدترین فیلم پارک چان ووک کارگردان خوش ذوق کره ای هم اومد و بالاخره موفق به دیدنش شدم. فیلم خوب و جالبیه در مجموع. البته شخصن کارای قبلیش مثل اولد بوی یا بانوی انتقام جو رو بیشتر دوست داشتم. البته این فیلم هم خیلی خوش ساخت و پر از جزییاته و مثل همیشه از نظر بصری عالی از خوبای 2016 هست بنظرم. میشه گفت یه تریلر اروتیک هست.البته خلاقیتش در این زمینه واقعن کم نظیره در بین فیلمهای مشابهش و هنری تر هست از فیلم هایی مثل آبی گرمترین رنگ است و ... فیلم، اقتباسی هست از رمان تحسین شده ی Fingersmith که بخوبی روایت میشه و تا پایان تعلیق لازم رو داره. در کل پیشنهاد میشه دیدنش

دو تا فیلم درجه یک دیدم از برادران داردن: The Child محصول 2005 که برنده نخل طلای کن شد The kid with a bike محصول 2011 که در گلدن گلوب در بخش بهترین فیلم خارجی نامزد شد که به جدایی نادر از سیمین باخت هر دو فیلم تاثیرگذار و بشدت خوش ساختن. کلا سینمای این دو برادر رو دوست دارم خیلی رئال، ساده و صادقانه ست فضای کارهاشون و همینطور شخصیتای بینظیر و باورپذیری خلق میکنن که بسیار دقیق پرداخت شدن

Summit قله، اوج

U2: With Or Without You

Cracks بازیگران : Eva Green, Juno Temple, María Valverde کارگردان : Jordan Scott محصول 2009 خلاصه داستان : در یکی از کالج های شبانه روزی در انگلستان دبیر جوانی به نام خانم جی ،دانش آموزان دختر جوانش را تشویق می کند تا بیشتر و بیشتر به ماجراجویی و استقلال دست بزنند, اما هنگامی که این دستور العمل های خانم جی توسط برخی دانش آموزانش در معرض امتحان و آزمایش قرار می گیرد عواقب بدی به همراه می آورود و … لز نظر فیلمنامه که خیلی متوسطه ولی فضا و فیلمبرداری چشم نوازی داره. از نظر بصری زیباست. مهم ترین دلیل دیدن این فیلم برای من اوا گرین بود. شخصا همیشه از دیدن بازیش لذت میبرم The secret in their eyes کارگردان: Juan Jose Campanella ستارگان: Ricardo Darin, Pablo Rago , Soledad Villamil خلاصه داستان: یک دادستان بازنشسته در مورد پرونده های گذشته خود یک رمان مینویسد و امید دارد که کلیدی باشد تا جواب معماهای حل نشده، پیدا شود... فیلم خیلی خوب و خوش ساختیه با فیلمنامه و پرداخت شخصیتای قوی. لذتشو بردم

Blackfield - Pain

پاییز شروع شد و فصل پخش سریال های خوب فرا رسید سریالای خوبی قراره آخر همین ماه بیان. از جمله فصل جدید مردگان متحرک و آیینه سیاه اما سریال جدیدی که دیشب پخشش از شبکه HBO شروع شد و بشخصه خیلی لذت بردم ازش سریال Westworld هست. که کار جاناتان نولان هست. قسمت اولش که نوید یه سریال قوی و خوش ساخت رو میده. باید دید در ادامه چطور پیش میره. خیلییها معتقدن این سریال رقیبی جدی برای بازی تاج و تخت خواهد شد. باید دید اطلاعات این سریال رو میتونید در ادامه ببینید: ژانر : علمی تخیلی , هیجان انگیز , وسترن ۹.2/۱۰ محصول : HBO ستارگان : Anthony Hopkins, Ed Harris, Evan Rachel Wood کارگردان : Jonathan Nolan, Lisa Joy Nolan خلاصه: داستان سریال مربوط به عصر ظهور هوش‌های مصنوعی است. دو نفر برای ماجراجویی به یک پارک با تکنولوژی بالا در غرب وحشی می‌روند. این پارک شبیه به دوران روم باستان، زمان کابوی‌ها و قرون وسطی ساخته شده و پر از ربات است. هنگامی که سیستم مرکزی پارک دچار مشکل می‌شود، ربات ها شورش می‌کنند و این دو فرد ماجراجو هم تحت تعقیب ربات ها قرار می گیرند…

فیلم هایی که اخیرن دیدم: one flew coco nest : نیاز به تعریف نداره فکر کنم اخرین نفرم که دیدم. عالی با جزییات فراوان با بازی بینظیر جک نیکلسون دوست داشتنی the hunt از فیلمای خیلی خوب 2012. دست رو موضوع جالبی گذاشته. دروغ یک کودک چطور زندگی یه نفر رو به نابودی میکشونه. پرداخت بسیار خوبی داره این فیلم. cofe societY جدیدترین ساخته وودی آلن. برای طرفداراش راضی کننده ست. ولی جزو کارای برترش نیست مسلمن. ولی تجربه ی لذت بخشیه مثل همیشه vanishing waves: خلاصه:دانشمندی با انجام ازمایش ها و انتقال نورون ها به افکار یک زن نفوذ می کنند و...محصول بلژیک فرانسه 2012 یکی از فیلمای خوب و البته مهجوره. موضوع جالبی داره. خوشم اومد من eastern promise محصول 2007: اولین تجربه ی من از سینمای دیوید کراننبرگ. فیلم بسیار خوب و خوش ساختیه. من متاسفانه خیلی دیر دیدمش. گویا خشونت یکی از مولفه های سینمای ایشونه. البته این فیلم گویا خشونت متعادل تری داره نسبت به بقیه کاراش. من که لذت بردم. دیالوگای ماندگاری هم داره . مهمونی کامی: هیچ وقت دلیل ساخته شدن این فیلم رو درک نخواهم کرد. واقعن بد بود. دور همی جمع شدن یه چیزی ساختن فقط ، اسمشم گذاشتن فیلم :icon_razz: لازم به ذکره فیلم مجوز پخش نگرفت و کارگران خودش در فضای مجازی پخشش کرد amour : بالاخره موفق به دیدنش شدم. تلخ تکان دهنده و تاثیرگذاره.

Sia – The Greatest این بشر عالیه

لیلی و ماه از آیدا شاه قاسمی

لانتوری کارگردان: رضا درمیشیان فیلم دغدغه مندی بود. فرم و شیوه روایی جالبی هم داشت ولی متاسفانه تو پرداخت شخصیتا خیلی موفق عمل نکرده. مخصوصن نقش مریم پالیزبان که ابدن درنیومده. وهمینطور یکم دیالوگا و کلا واکنشا بیرون زده از فیلم. بارکد:صرفن برا سرگرمی میتونه انتخاب خوبی باشه. بار طنزش بالاست. دغدغه های همیشگی کیایی تو این فیلمم هست همچنان. بدک نیست ولی روایت غیر خطیش رو درک نمیکنم اینجا. نیازی نبود به اون شکل، میتونست سر راست بگه داستانو The Neon Demon 2016 محصول : فرانسه , دانمارک , آمريکا ستارگان : Elle Fanning, Keanu Reeves, Christina Hendricks کارگردان : Nicolas Winding Refn خوب ازین کارکردان فیلم موفق درایو رو قبلن دیده بودم. این فیلم با اینکه خیلی ادعای عمیق بودن داره ولی متاسفانه تو سطح مونده و مشکل اصلیشم فیلمنامشه که کشش لازم رو نداره. تم اصلی فیلم نگاه بشدت انتقادی به صنعت مدلینگ هست ولی خوب فضای مالیخولیایی که داده به فیلم اصلا کمکی به پیشبرد داستان نکرده . نقطه قوتش هم بظرم فقط قاب بندیای خیلی خوبی هست که میبینیم در طول فیلم. فیلم دیگه ای هم داره این کارگردان به نام فقط خدا میبخشد. فضاهاشون شبیه به هم هست مقداری. در کل خوشم نیومد من ازین

شیفت شب به کارگردانی نیکی کریمی فیلمی هست سراسر ادا، تهی و بشدت شلخته. اژدها وارد میشود کارگردان مانی حقیقی تجربه ی خاص و متفاوتی هست هم در کارنامه ی حقیقی هم در سینمای ایران. جسارتش رو تو انتخاب این موضوع دوست داشتم. مقداری سمبلیک بنظر میاد فیلم ، هرچند حقیقی بارها انکار کرده هرگونه برداشت نمادین رو از فیلمش. ضمن اینکه بازی جالبی هم بین واقعیت و تخیل راه انداخته که بیننده رو درگیر میکنه. فضای فیلم هم در همین راستا هست که موسیقی خوب کریستف رضاعی هم خیلی کمک کرده به در اومدن این فضای وهم الود و گاها پر اضطراب. در کل تجربه ی خوب و جدیدی بود. دوست داشتم

The Walk ستارگان : Joseph Gordon-Levitt, Charlotte Le Bon, Guillaume Baillargeon, Émilie Leclerc کارگردان : Robert Zemeckis محصول 2015 خلاصه داستان : یلیپه پتیت در کودکی رویای راه رفتن بر روی طناب را در سر می پروراند. رویایی که در بزرگسالی به حقیقت پیوست و حال او می خواهد یک اجرای بی نظیر بر روی برج های دوقلو انجام دهد اما… یه فیلم خوب و سرگرم کننده از کارگردان نام اشنا رابرت زمیکس، سازنده ی آثار خوبی مثل فارست گامپ و دور افتاده. البته در سطح اون فیلم ها نیست، از نظر فیلمنامه یه مقداری ضعیفه، ولی کارگردانی قوی جبرانش کرده. در کل جزو فیلمای حال خوب کنه، فضای فیلم حس خوبی رو منتقل میکنه. با بازی خوب و روان جوزف گوردن لویت کتاب زندگی – The Book of Life کارگردان: Jorge R. Gutierrez محصول 2014 نامزد دریافت جایزه بهترین پویانمایی از جشنواره گلدن گلوب (Golden Globe) سال ۲۰۱۵ خلاصه داستان: کتاب زندگی نام پویانمایی محصول مشترک دو کمپانی ریل اف‌ایکس کریتیو و روباه قرن بیستم می‌باشد که به کارگردانی جورج گوتیئرز ساخته شده و در سال ۲۰۱۴ توسط کمپانی روباه قرن بیستم عرضه شده است. داستان پویانمایی درباره مرد جوانی به نام مونولو است که در میان دوراهی برآورده کردن انتظارات خانواده و یا گوش کردن به حرف دلش گیر افتاده است. در همین راستا سفری ماجراجویانه را آغاز می‌کند که در آن به ۳ دنیای متفاوت قدم می‌گذارد و با عمیق‌ترین ترس‌هایش مواجه می‌شود… مفرح، سرگرم کننده و جذاب. از نظر بصری هم خلاقانه و گیراست. تم و داستان فیلم که در کشور مکزیک هست باعث شده تا حدی فرهنگ عامه و موسیقی مکزیک و امریکای لاتین رو شاهد باشیم در طول فیلم که شخصا برا من جذابه همیشه. در کل لذت بردم خوب بود. ریتم خیلی خوبی هم داره

خودم ندیدم ولی تعریفش رو زیاد شنیدم، گویا یکی از سیتکام های برتر تاریخ هم هست که سریالای بزرگی مثل فرندز خیلی ازش الهام گرفتن

قسمت 9 گیم فوق العاده بود. یعنی جبران این جند قسمت رو کرد حسابی. کارگردانی و صحنه های نبرد عالی بود. لازم به ذکره کارگردان این قسمت همون کارگردان قسمت hard home بودش. قاب بندیا عالی برای اولین بار، من یه قسمت سریالی رو دو بار اونم کامل دیدم. امتیاز این قسمت همچنان 10 هست در imdb

درسته

Eclipse ساخته ی آنتونیونی راهنماییه خیلی کارساز بود

طعم شیرین خیال از دال بَند

[TABLE=width: 600] [TR] [TD=bgcolor: transparent, align: right] The Witch (ساحره) [/TD] [/TR] [/TABLE] کارگردان : Robert Eggersنویسندگان : Robert Eggers بازیگران : Anya Taylor-Joy, Ralph Ineson, Kate Dickie محصول 2016 خلاصه داستان : کوچکترین فرزند یک خانواده هفت نفری ناپدید می شود و جستجو برای پیدا کردن وی آغاز می شود. جستجور و ظن از دختر بزرگ خانواده شروع می شود که شاهد دزدیده شدن کودک بوده است ... خیلی علاقه مند به ژانر ترسناک نیستم ولی تریلر جالب این فیلم کنجکاوم کرد ببینمش. حُسنی که این فیلم داره این هست که بر اساس کلیشه های این ژانر عمل نمیکنه و خیلی صحنه های نخ نمایی که برا مخاطب ترسناک باشن رو نمیبینم در طول داستان. بیشتر با فضاسازی سعی در خلق موقعیت ترسناک و القای این حس به مخاطب داره که موفق هم میشه انصافا. فضای کلی فیلم خوبه، ریتم خوبی داره. از نظر فیلمنامه هم اوکیه. ارزش دیدن داره بنظرم