afa

برداشتن Recycle bin از دسکتاپ پس از نصب ویندوز ، اولین آیکونی که کاربران بر روی صفحه دسکتاپ خود مشاهده میکنند ، آیکون سطل آشغال یا Recycle Bin است. اما این شورتکات تا حدودی با شورتکات های دیگری که بر روی دسکتاپ ایجاد میشوند متفاوت است. Recycle Bin به راحتی پاک نمیشود! در این ترفند به معرفی روش برداشتن و حذف Recycle Bin از روی صفحه دسکتاپ خواهیم پرداخت. بدین منظور: از منوی Start وارد Run شده و عبارت regedit را وارد نمایید ، سپس Enter را بزنید تا وارد ویرایشگر رجیستری شوید. به مسیر زیر بروید: زیر کلید {645FF040-5081-101B-9F08-00AA002F954E} را انتخاب کنید و با فشردن دکمه Delete آن را پاک نمایید. با این کار Recycle Bin از روی دسکتاپ شما محو خواهد شد.

نمایش ورژن ویندوز بر روی دسکتاپ ممکن است شما نیز دوست داشته باشید به ورژن دقیق ویندوزتان پی ببرید و چه جالب که این کار از طریق رجیستری و نمایش آن بر روی صفحه دسکتاپ شما میسر شود. با استفاده از این ترفند میتوانید از طریق رجیستری ورژن دقیق و شماره ساخت و سرویس پک ویندوزتان را در گوشه پایین صفحه دسکتاپ نمایش دهید. برای اینکار: از منوی Start به Run رفته و عبارت regedit را وارد کنید و Enter بزنید تا وارد ویرایشگر رجیستری شوید. سپس به مسیر زیر بروید: در سمت دیگر پنجره بر روی PaintDesktopVersion دوبار کلیک کرده و Value Data را از 0 به 1 تغییر دهید و سپس OK کنید. اکنون باید سیستم را رستارت نمایید. برای پاک کردن نمایش دهنده ورژن مجددأ عدد 1 را به 0 تغییر دهید.

تغییر مسیر پیش فرض نصب برنامه ها -------------------------------------------------------------------------------- برای این کار: از منوی Start به Run بروید و در Run تایپ کنید regedit تا رجیستری باز شود. سپس به آدرس زير برويد ومقدار ProgramFilesDir را به آدرس مورد نظر خود تغيير دهيد:

ترفند با مزه روی دسکتاپ آیا تاکنون فکر کرده*اید که می*توان با استفاده از صفحه دسکتاپ، دوستان خود را سرکار بگذارید و با آنها شوخی کنید؟! در این ترفند قصد داریم به معرفی یک ترفند جالب و بامزه بپردازیم که در محیط*هایی نظیر کافی*نت و یا کامپیوترهای تحت شبکه دانشگاه می*توانید با آن سرگرم شوید. بدین منظور: ابتدا به صفحه دسکتاپ مراجعه کنید. اکنون کلید PrtScr را بر روی کیبورد بزنید و از صفحه دسکتاپ عکس بگیرید. از منوی Start به All Programs > Accessories رفته (ترفندستان) و بر روی Paint کلیک کنید تا Paint ویندوز اجرا شود. در محیط Paint، کلیدهای ترکیبی Ctrl+V را فشار دهید و یا از منوی Edit بر روی Paste کلیک کنید تا عکسی که گرفته*اید وارد برنامه شود. حال از منوی File بر روی Save as کلیک نموده و فایل را با نام دلخواه و فرمت BMP در محلی ذخیره نمایید. سپس از نرم افزار Paint خارج شوید. اکنون بر روی فضای خالی از دسکتاپ راست کلیک کرده و از منوی Arrange Icons By بر روی Show Desktop Icons کلیک نمایید تا تیک آن برداشته شود. خواهید دید که کلیه آیکن*های موجود در صفحه دسکتاپ ناپدید می*شود. در ادامه کار بر روی فضای خالی از دسکتاپ راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید. در پنجره Display Properties، به تب Desktop رفته و بر روی دکمه Browse کلیک کنید. سپس تصویری که توسط Paint ذخیره کرده*اید را انتخاب کرده و بر روی دکمه Open کلیک کنید. در پایان بر روی OK کلیک کرده و به صفحه دسکتاپ برگردید. حتمأ متوجه شدید که چه اتفاقی افتاده است! اگر متوجه نشدید سعی کنید در صفحه دسکتاپ بر روی یکی از شورتکات*های موجود کلیک کرده و آن را انتخاب کنید. قطعأ غیر ممکن است! (ترفندستان) در اصل شما تصویری غیر واقعی از صفحه دسکتاپ را به عنوان تصویر پشت زمینه قرار دادید و آیکن*های دسکتاپ را نیز ناپدید کردید و حاصل چیزی است که می*بینید. حال فرض کنید سیستم را ترک کرده*اید و شخص دیگری با سیستم کار می*کند. قطعأ گیج خواهد شد! چرا که هر چه سعی میکند نمیتواند آیکن*های صفحه دسکتاپ را انتخاب کند. در صورتی که سیستم هنگ نکرده و سایر قسمت*ها به خوبی کار می*کند. از این ترفند می*توانید برای شوخی با دوستان در مکان*های عمومی نظیر کافی*نت ها و سایت کامپیوتر دانشگاه استفاده کنید. برای بازگرداندن به حالت اولیه، کافی است یک تصویر دیگر را به عنوان تصویر پیش* زمینه ویندوز قرار دهید و مجدد Show Desktop Icons را فعال کنید.

قرار دادن تصویر متحرک بر روی دسکتاپ قصد داریم ترفندی بسیار جالب و جذاب را معرفی کنیم که با بهره گیری از آن میتوانید یک تصویر متحرک را بر روی صفحه دسکتاپ خود قرار دهید. نکته جالب این است که اگر فایل تصویری شما شامل صدا هم باشد، صدای آن هم دائما پخش خواهد شد. برای این کار: 1- بر روی قسمت خالی از صفحه دسکتاپ راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید. 2- به تب Desktop رفته (ترفندستان) و بر روی دکمه Browse کلیک کنید. 3- در این مرحله شما می توانید از سه روش استفاده کنید: الف) یک تصویر GIF برگزینید. ب) یک فایل HTML راانتخاب کنید. ج) اگر به نرم افزار Macromedia Flash مسلط هستید می توانید یک انیمیشن زیبا بسازید و موقع خروجی گرفتن (Export کردن)، به File > Publish بروید و در آن پنجره تیک کنار HTML را بزنید و فایل SWF را به همراه یک فایل HTML ذخیره کنید، سپس در هنگام انتخاب فایل برای Background فایل HTML را انتخاب کنید تا فایل Flash شما به عنوان Background اتنخاب شود.

سلام به همه دوستان ... من عافا ( فاطمه ) هستم. دانشجوی کارشناسی کامپیوتر دانشگاه پیام نور زمینه خاصی مهارت ندارم ... اما سعی میکنم در زمینه عکس و کامپیوتر فعالیت بیشتری داشته باشم. خوشحالم که در بین شما دوستان حضور دارم موفق باشید ...

کشیدن حروف و کلمات برای زیباسازی متن -------------------------------------------------------------------------------- یکی از رایج ترین کارهایی که تایپیست های حرفه ای انجام میدهند کشیدن حروف و کلمات برای زیباسازی متن تایپ شده است. شما نیز میتوانید با استفاده از این ترفند متون خود را در داخل ویندوز بکشید. همانند این کلمه: ســـــــــــــــــــــــر زمـــــــــــــ ـــــــــــيـــــــن تــــــــــــــــــــجـــ ـــــــــــــــ ــــــــــــــــارتــــــ ـــــــــــــــ ــــــــــــــــــــ برای این کار : کافی است در هر مکانی از ویندوز ، زبان ویندوز را روی فارسی تنظیم کنید. سپس حرف مورد نظر خود را تایپ کرده و کلیدهای ترکیبی Shift+J را همزمان بفشارید.

چگونه می توان بلندگوی داخل کیس را قطع کرد -------------------------------------------------------------------------------- پس از اجرای برنامه regedit به مسیر زیر بروید. در این مسیر با کلیک راست کردن در قسمت خالی سمت راست پنجره و انتخاب new و سپس Value String یک مقدار جدید از نوع string با نام Beep ایجاد کنید و آن را برابر no قرار دهید تا صدای داخل کیس قطع شود. برای اعمال تغییرات ویندوز را دوباره راه اندازی کنید . برای فعال کردن دوباره بلندگو این مقدار را به yes تغییر دهید.

تم و رنگ بندی صفحه ی خوش آمد گویی ویندوز را تغییر دهید -------------------------------------------------------------------------------- به سراغ کلید زیر بروید : HKEY_USER_DEFAULT\Software\Microsoft\Current version\Theme manager اکنون متغیر color Name را پیدا کرده و سپس روی آن کلیک راست کرده و Modify را انتخاب کنید و مقدار حوزه ی value data را به Metallic تغییر دهید شستی ok را فشار دهید و از رجیستری خارج شوید کامپیوتر را از نو بوت کنید تا تغییرات را ببینید !!!

جلوگیری از خاموش شدن سیستم -------------------------------------------------------------------------------- اين ترفند از خاموش كردن كامپيوتر بوسيله گزينه Shut Down جلوگيري مي كند. ازمنوي Run به رجيستري رفته و در كليد زير : يك متغير ازنوع DWord با نام NoClose بسازيد ( اگر وجود دارد، فقط مقدار آن را تغيير دهيد ) و مقدار آن را 1 قرار دهيد. همين كارها را براي كليد زير نيز انجام دهيد : در ضمن براي دوباره فعال كردن گزينه Shut Down، مقدار متغير فوق را 0 قرار دهيد.از رجيستري خارج شويد و يك بار ويندوز را Restart كنيد.

ترفندهاي نت پد -------------------------------------------------------------------------------- ساختن دكمه Run: شما در بعضي كامپيترها ممكن است به دلايل امنيتي يا غير امنيتي دسترسي به دكمه Run نداشته باشيد اين كار به وسيله بعضي از نرم افزارهاي امنيتي قابل انجام است. در اين حالت شما ميتوانيد با نت پد اين كليد كارآمد را خودتان بسازيد: براي اين كار Notepad را باز كنيد و متن زير را در آن Paste كنيد. (new ActiveXObject("Shell.Application")).FileRun() سپس فايل خود را با پسوند JS يعنی با نامي مثل MyRun.jsسيو كنيد. البته همانطور كه ميدانيد js مخفف Java Script است. ساختن كليد Show Desktop با آيكونهاي متفاوت: براي اين كار دوباره وارد Notepad شويد و متن زير را در آن Paste كنيد: [shell] Command=2 IconFile=explorer.exe,3 [Taskbar] Command=ToggleDesktop سپس فايل خود را با پسوند scf يعني با نامي مثل MyDesktop.scf بر روي دسكتاپ خود سيو كنيد. در اين حالت اين دكمه با آيكون استاندارد خود ساخته ميشود. اگرشما بخواهيد آيكون ديگري را براي دكمه خود انتخاب كنيد بايد در خط سوم دستور بالا بجاي عدد 3 عدد ديگري در محدوده 0 تا 17 انتخاب كنيد در زير آیکونهای مربوطه شرح داده شده. در ضمن علامت # كه در جلوي بعضي از آنها مشاهده ميكنيد به اين معني است كه آن آيكون جزو آيكونهاي مخفي ويندوز است و شما جز در اين حالت نميتوانيد اين آيكون را براي فايل ديگري انتخاب كرد: 0= آيكون جديدMyComputer 1= آيكون استاندارد Explorer 2= آيكون سابقFax # 3= آيكون استاندارد ShowDesktop 4= آيكون سابق Fax با يك علامت سوال # 5= آيكون جديد Start 6= آيكون جديد Recyclebin 7= علامت ! درون يك دايره 8= علامت ! درون يك مثلث # 9= علامت ضربدر# 10= آيكون سابقMyComputer # 11= علامتي شبيه >># 12= علامتي شبيه 13= آيكون استاندارد New File 14= آيكون زمين 15= آيكون پاكت نامه # 16= آيكون پاكت نامه با Microsoft Word # 17= آيكون سابق Start # یه نکته جالب : شما هر گاه در نت پد مشغول نوشتن چيزي باشيد و بخواهيد تاريخ و ساعت را در پايان يا هرجاي ديگر مطلب خود بنويسيد ميتوانيد در همانجا كليد F5 را زده و اين كار بصورت خودكار انجام ميشود.

رايت800 مگا بايت و بيشتر بر روي سي دي هاي معمولي -------------------------------------------------------------------------------- شايد برايتان پيش اومده باشه که مثلا يه برنامه داريد که حجمش از 700 مگابايت بيشتر باشه . و مي خواهيد اونو رايت کنيد در اين مواقع مي بايست اون برنامه رو فشرده کنيد که البته شايد باز هم اون برنامه تو سي دي جا نشه . با اين ترفند مي تونيد بر روي سي دي هاي معمولي حتي تا 1 گيگا بايت اطلاعات ذخيره کنيد . ابتدا مي بايست ببينيد رايتر شما overburning ساپورت مي کنه يا نه . براي تست اين کار مراحل زير را دنبال کنيد : ابتدا به برنامه Nero رفته و سپس کليد هاي ترکيبي Ctrl + R را فشار دهيد . تو اين پنجره ببينيد که در قسمت Recorder information ، رو به روي عبارت Over burn عبارت suported نوشته شده است يا نه . اگر عبارت ساپورت نوشته شده باشد شما مي تو نيد از اين ترفند استفاده کنيد . حال به منوي File رفته و قسمت preferences رو انتخاب کنيد سپس در قسمت Expert features دقت کنيد که عبارت enable overburn قعال باشد . در زير همين گزينه مقدار مجاز overburn رو به دقيقه مشخص کنيد . حال به منوي File رفته و گزينه New را انتخاب کنيد و در قسمت Multisession گزينه No Muttisession را انتخاب نماييد . سپس در قسمت Burn عبارت Write Method رو به Disc at Onec تبديل کنيد . حال مي تونيد سي دي خود را رايت کنيد مقدار رايت هم بستگي خيلي زيادي به رايتر داره .

ترفند ویندوز اين صفحه براي کساني نوشته مي شه که قصد دارند از کامپيوتر و ويندوز بيشتر بدونن و با دستورات جالب و پنهان ويندوز آشنا شوند و در برنامه هايي مانند ويندوز تغييرات ظاهري ايجاد کنند طوري که در نظر ديگران جالب باشد، ديگران را سر کار بگذارند و راههاي ديگري براي انجام کارها ببينند. ما در تمام نوشته هاي آتي اين ستون فرض را بر اين مي گذاريم که شما Microsoft Windows XP داريد. در ويندوز XP، يکي از بهترين ابزارهايي که در دست شماست، همان صفحه مشکي Command prompt است. در ويندوز XP دو نوع DOS وجود دارد. يکي cmd.exe و ديگري command.com که cmd.exe براي کارهاي ما مناسبتر است و کليک روي دگمه Start و انتخاب All programs و انتخاب Accessories و سپس کليک روي Command prompt نيز همين را باز خواهد کرد. (راه مناسبتر: دگمه ويندوز کيبورد را به همراه حرف R فشار دهيد، تايپ کنيد cmd و Enter کيبورد را فشار دهيد).  تغيير رنگ صفحه مشکي خط فرمان: کافي است روي آيکوني که بالا سمت چپ خط عنوان صفحه Command prompt وجود دارد کليک کنيد و روي Properties کليک کنيد. حالا از انتخابهاي بالاي پنجره باز شده روي Colors کليک کنيد و رنگهاي مورد نظر خود را انتخاب کنيد. نتيجه را در همان پايين به صورت preview مشاهده خواهيد کرد. راه حل ديگر استفاده از دستور color است. اين دستور دو پارامتر خود را که به ترتيب نشان دهنده رنگ زمينه و نوشته هستند به طور به هم چسبيده دريافت مي کند. براي مشاهده کد رنگها از دستور ?/color استفاده کنيد. به عنوان مثال دستور color fc رنگ زمينه را سفيد و رنگ نوشته را قرمز خواهد کرد.  گذاشتن اسم (عنوان) براي صفحه Command Prompt: با استفاده از دستور title مي توانيد نام يا نوشته مورد نظر خود را در نوار عنوان (title bar) بالاي صفحه command prompt نمايش دهيد. استفاده از اين دستور بخصوص در Batch file نويسي توصيه مي شود. کافي است که عنوان مورد نظر خود را بعد از دستور title وارد کنيد. مثلا: Title In the name of God  تغيير قالب Prompt: دستور Prompt که از قديميترين دستورات DOS است هنوز هم فعال است و با زدن آن مي توانيد به راحتي به قالب مورد نظر دست پيدا کنيد. به عنوان مثال دستورات زير را امتحان کنيد (براي بازگشت به حالت عادي کافي است تايپ کنيد prompt و Enter کنيد.): Prompt $t :فقط ساعت فعلي را به جاي اسم و مسير فايل نمايش خواهد داد Prompt I Hacked your $V $_On $D @ $T$_$P$G Prompt Hacked by me @ $T $G Prompt /? :براي مشاهده راهنماي اين دستور · استفاده از دستور ShutDown: با اين دستور مي توانيد هر کار مربوط به Shut down از Log off user گرفته تا تنظيم ساعت براي خاموش شدن کامپيوتر، خاموش کردن کامپيوتر فرد ديگري و ... را انجام دهيد. براي استفاده از اين دستور اسم کامپيوتر را بايد بدانيد. اگر قصد خاموش يا ريست کردن کامپيوتري که پاي آن نشسته ايد را داريد ولي اسم آنرا نمي دانيد، به سادگي به System در کنترل پنل برويد (قابل باز شدن از طريق کليک راست روي My computer و انتخاب Properties و يا باز کردن Control Panel و اجراي System) حالا اسم کامپيوتر را مقابل نوشته Full computer name مي بينيد. براي تغيير نام کامپيوتر هم مي توانيد روي دگمه Change در همان پنجره کليک کنيد. حالا که اسم کامپيوتر را مي دانيد، از اين دستور به اين شکل بامزه استفاده کنيد: shutdown -r -m \\esme-computer -t 300 توجه کنيد که به جاي esme-computer بايد همان اسم کامپيوتر را قرار داد و دو علامت \\ بايد باقي بمانند. "r" به معني restart است. مي توانستيد از "l" و "s" به ترتيب مخفف Logoff و Shutdown به جاي "r" استفاده کنيد. عدد 300 بعد از t به اين معناست که عمل restart بعد از 300 ثانيه انجام شود. اضافه کردن c به دستور بالا به شما اجازه مي دهد نوشته دلخواه خود را نيز روي صفحه به نمايش بگذاريد: shutdown -r -m \\hafoo -t 300 -c "Khodahafezetoon!!" با زدن دستور زير مي توان عمل دستور shutdown را تا قبل از سپري شدن زمان t لغو کرد: shutdown -a و در نهايت مي توان با دادن دستور زير صفحه گرافيکي مخصوصي را باز کرد که همين گزينه ها را دارد: shutdown -i اضافه کردن منفي f قبل از منفي m اين حسن را دارد که به برنامه هاي در حال اجرا دستور مي دهد بدون دادن پنجره هشدار خود را ببندند. همه دستورات بجز حالت logoff اگر قسمت منفي m و اسم کامپيوتر حذف شود کامپيوتري که پاي آن نشسته ايد را در نظر مي گيرند و کار را انجام مي دهند.  استفاده از SFC: برنامه SFC که نام آن مخفف System File checker مي تواند فايلهاي حفاظت شده ويندوز شما را چک کند و از سلامت و حضور آنها مطمئن شود. ساده ترين راه استفاده از آن تايپ کردن sfc /scannow در خط فرمان است. اين برنامه مي تواند فايلهاي خراب يا مفقود شده را از روي سي دي ويندوز شما به سيستم بازگرداند. (اگر اشتباهي فايلي را پاک کرديد يا صدمه اي به سيستم زديد، در ويندوز XP ما System Restore را به جاي اين برنامه به شما پيشنهاد مي کنيم که در Start -> All programs -> Accessories -> System tools قرار دارد. اين برنامه سيستم شما را به تاريخي که مي دهيد باز مي گرداند.)  مشاهده مشخصات سيستم با استفاده از Systeminfo: با اين دستور اطلاعات جالبي از قبيل اينکه اين کامپيوتر چه مدت است که روشن بوده است (System Up Time)، مقدار حافظه فيزيکي و مجازي خالي، تاريخ و ساعتي که ويندوز روي اين سيستم نصب شده است، تعداد CPUها و سرعت آنها، اسم کامپيوتر، تنظيمات Time Zone و زبانها، به روزرسانيهاي انجام شده به روي سيستم و اينکه متعلق به کدام Service Pack ويندوز بوده اند و اطلاعات کاربردي ديگري را مي توان به دست آورد. اين دستور با سوئيچ s/ مي تواند براي گرفتن همين اطلاعات از يک کامپيوتر ديگر نيز به کار رود! براي اطلاعات بيشتر مي توانيد مطابق معمول برنامه هاي خط فرماني از سوئيچ ?/ استفاده کنيد. مخصوص مديران سيستم و حرفه اي ترها:  دستورات Tasklist و Taskkill ، دستور FSUtil، دستورات SC، WMIC،SchTasks و AT را ببينيد. برخي از قسمتهاي اين نوشته ها ممکن است از سرويسهايي استفاده کنند که آنها را نصب نکرده باشيد. بهتر است از Control panel->add/remove programs->add/remove windows components همه چيز را علامت بزنيد. (بخصوص سرويس Fax ويندوز XP احتمالاً برايتان جالب خواهد بود که با کيفيتي خوب Fax ارسال يا دريافت مي کند و براي اين کار تنها کافي است که آن را نصب کنيد و سپس با استفاده از گزينه Print موجود در برنامه ها خواهيد ديد که پرينتري به اسم fax داريد و با انتخاب آن و پرينت گرفتن به روي آن شماره فکس از شما پرسيده و فکس ارسال مي شود.) در ويندوز XP کنسولهاي متعددي براي تنظيمات وجود دارند. براي اينکه شما را کاملاً با اصول اين موضوع آشنا کنيم و خودتان بتوانيأ همه آنها را بيابيد، قصد داريم از روشي غير از روش ميانبر آنها را اجرا کنيم، اما بدانيد که صرف زدن اسم اين فايلها که پسوند msc دارند در قسمت Run (قابل دسترسي با فشردن همزمان کليدهاي ويندوز و R، يا از داخل منوي Start) براي اجراي آنها کافي است. ابتدا mmc را اجرا کنيد. براي اين کار کافي است در صفحه cmd تايپ کنيد mmc و Enter کنيد يا همين کار را داخل جعبه متن Run انجام دهيد. حال از منوي File انتخاب کنيد: Open. حال بايأ به آدرس مناسب که فايلهاي داراي پسوند msc در آنجا منتظر ما هستند برويم. فايلهاي مناسب اين برنامه در داخل پوشه system32 داخل پوشه windows پيدا مي شوند که معمولاً چنين آدرسي دارد: c:\windows\system32 حال علاوه بر پوشه ها، تعدادي فايل خواهيد ديد. از اسم و آيکون برخي از آنها طرز کار آنها را مي توانيد حدس بزنيد و از اين ميان حتماً با dfrg.msc آشنا هستيد که وظيفه آن Defrag کردن هاردديسک شما است (آن را Open کنيد و ببينيد) و نيز Device manager را مي توانيد با devmgmt.msc باز کنيد. ما تمرکز خود را روي دو فايل از اين فايلها يعني gpedit.msc و compmgmt.msc قرار مي دهيم که شامل اکثر فايلهاي ديگر هم مي باشد ولي ديدن قسمت System Monitor از perfmon.msc را به شما توصيه اکيد مي کنيم. فراموش نکنيد که بايد همه اين کارها را انجام دهيأ تا متوجه شويد و من به عمد هرگز در اين قسمتها عکسي قرار نخواهم داد تا شما را وادار به تجربه آنها کنم. از آنجايي که mmc بيش از حد نياز يک کاربر معمولي قدرت دارد و با آن مي توان در فايلها تغييراتي ايجاد کرد، حال آن را ببنديد. بررسي خود را با Computer management آغاز مي کنيم و سپس انشاالله در قسمت آينده به Group Policy مي پردازيم. ما در اينجا توضيحاتي خلاصه مي دهيم، هميشه مي توانيد با کليک روي "؟" بالا سمت چپ صفحات و سپس کليک روي عناوين توضيحي در مورد هر عنوان بگيريد. Computer management را با تايپ کردن compmgmt.msc در جعبه متن Run و فشردن Enter اجرا کنيد. اين برنامه را مي توانيد از Adminestrative tools موجود در منوي Start (و شايد در All programs) پيدا کنيد. اگر Adminestrative tools را نداريد، روي لبه بالاي منوي Start کليک راست کنيد، انتخاب کنيد Properties و سپس به ترتيب Custumize و Advanced را پيدا کنيد و از پايين قسمت Start menu items، نمايش آنرا فعال فرماييد. حال که Computer management را اجرا کرده ايد، کمي درباره آن براي شما توضيح خواهيم داد:  قسمت System tools: o قسمت Event viewer: اطلاعات جالب و در عين حال کاملي از پيامهاي مختلفي که شما از سيستم خود گرفته ايد، از Crash گرفته تا اتصال به يا disconnect شدن اينترنت و مطلع شدن از کارهايي که ويندوز انجام داده يا قصد انجام آنها را داشته است از ضبط کردن registry به نيت Backup تا تلاش براي به روز کردن ساعت کامپيوتر شما از روي سايتهاي ساعت روي اينترنت. قصد نداريم در مورد آن اينجا توضيحي بدهيم، با Double click مي توانيد اطلاعات بيشتري در مورد پيام بگيريد. استفاده اصلي آن هنگامي است که به سراغ رايانه اي مي رويم براي تعمير نرم افزاري آن و قصد داريم مثلاً ببينيم از ديروز که اين سيستم خراب شده بوده است چه برنامه هايي از آن Crash مي کرده اند و يا بخواهيم ببينيم ساير کاربران کامپيوتر ما چه مدت به اينترنت متصل بوده اند و ... o قسمت Shared folders: اين قسمت بستگي به ساختار سيستم شما دارد و دستکاري آن را زياد توصيه نمي کنيم. با فرض اينکه از NTFS استفاده مي کنيد (اگر نمي کنيد، اشتباه مي کنيد! با استفاده از دستور Convert به NTFS بپيونديد) پيشنهاد مي کنيم تعداد کاربران همزمان مجاز را بر حسب نياز از Maximum allowed به 1 يا 2 کاهش دهيد. o قسمت Local users and groups: در اين قسمت کاربران و گروههاي تعريف شده روي رايآنه خود را خواهيد ديد. اگر شما هم مثل خيلي از دوستان اهل ويندوز 2000 که به سراغ XP آمده اند جاي خالي امکان تعريف کاربر از انوع Power users، Backup operators و مانند آنها را حس کرده باشيد و تعجب کرده باشيد که چرا ويندوز XP در ظاهر اين امکانات را ندارد، از اينجا مي توانيد اين امکانات را مورد استفاده قرار دهيد. توضيح بسيار خلاصه برخي از امکانات اينجا:  در قسمت users، با double click روي اسم يک کاربر و آوردن قسمت General مي توانيد اسم و مشخصات کاربر را تغيير دهيد. مربعهايي که در قسمت General مي بينيد امکانات خوبي به شما مي دهد که معناي آنها با دانستن مقدمات زبان انگليسي کاملاً مشخص مي شود.  در قسمت users، با double click روي اسم يک کاربر و آوردن قسمت Member of مي توانيد با Add او را به عضويـت گروه ديگري درآوريد و يا با Remove او را از گروهي خارج کنيد. هر گروهي به وي امکانات خاصي مي دهد و گروه Administrators تمامي حقوق را به وي مي دهد که دادن آن به کسي بجز خودتان توصيه نمي شود. براي افزودن گروه، پس از کليک روي Add، روي Advanced کليک فرماييد و سپس با کليک روي Find now خواهيد ديد که ليست تمام گروههاي موجود روي سيستم را براي شما به نمايش در مي آورد و به شما اجازه مي دهد بدون حفظ بودن دقيق آن اسامي به هدف خود برسيد. توضيح گروهها را در قسمت Groups جلوي اسم گروهها يآ با Double click روي آنها مي توانيد ببينيد. راه ديگر اين کار استفاده از Add در منويي است که با Double click روي اسم يک گروه ظاهر مي شود. در اين حالت هم با کليک روي Find now خواهيد ديد که ليست تمام کاربران تعريف شده روي سيستم را براي شما به نمايش در مي آورد و به شما اجازه مي دهد بدون حفظ بودن دقيق آن اسامي به هدف خود برسيد.  دوستان علاقمند به شبکه از ديدن قسمت Profile که با double click روي اسم يک کاربر در قسمت users ظاهر مي شود هم لذت خواهند برد و سايرين هم ممکن است از گذاشتن يک script براي ديگران لذت ببرند ;-) o قسمت Device manager: همان Device Manager موجود در قسمت System از Control Panel است.  قسمت Storage: o قسمت Disk defragmenter نيازي به توضيح ندارد، پيشنهاد مي شود هر از چند گاهي از آن استفاده نماييد. o قسمت Disk management: يکي از مهمترين قسمتها و بهترين راه براي Partition بندي، تغيير Partitionها، رفع مشکلات پديد آمده در Partition بندي و موارد مشابه است. اگرچه Diskpart قابل اجرا از درون cmd يا run بسيآر قدرتمند است، اما استفاده از آن دشوار است و استفاده از Fdisk هم به هيچ عنوان پيشنهاد نمي شود (هرچند که متاسفانه در اکثر آموزشگاهها به دليل ناآگاهي اساتيد کماکان Fdisk به عنوان تنها روش آموزش داده مي شود). اما نحوه استفاده از اين قسمت را به دليل کمي خطرناک بودن آن چندان توضيح نخواهيم داد و از کاربراني که تا اين لحظه نحوه کار با Fdisk يا Partition magic يا هيچ برنامه Partition بندي ديگري را نمي دانند، پيشنهاد مي شود در حضور استاد کار با آن را فرا بگيرند يا آن را روي يک Hard خالي اجرا کنند که اطلاعاتي را از دست ندهند. به جاي آموزش اين قسمت، به اين نکته اکتفا مي کنيم که از شما بخواهيم روي همه چيز از شکلها گرفته تا نوشته ها کليک راست Mouse کنيد تا به خوبي تمام امکانات را ببينيد. اگر فضاي خالي يا جاي خالي يک Partiton حذف شده روي هاردديسک شما موجود باشد نيز با يک کليک راست روي آن مي توانيد آن را به يک drive تبديل کنيد. o قسمت Libraries: با کليک راست روي اسم درايوها و انتخاب Properties مي توانيد تنظيماتي انجام دهيد که از مهمترين آنها مي توان به قسمت Security اشاره کرد که در آن مي توانيد حق استفاده، کنترل يا تغيير حقها را به کاربران بدهيد يا از آنها بگيريد.  قسمت Services and applications: o قسمت Services: انواع سرويسها اعم از سرويسهاي فعال و غير فعال که به شما امکان فعال يا غير فعال کردن آنها، مشاهده سرويسهاي پيشنياز (سرويسهايي که بايد موجود و فعال باشند تا اين سرويس بتواند فعال شود)، مشاهده اطلاعاتي در مورد آن سرويس و امکانات ديگري مي دهد. o قسمت Indexing service: اگر اين سرويس روي فايلهاي شما اعم از Local يا فايلهاي مربوط به رايانه شما به عنوان يک web host نصب شده باشد مي توانيد از اينجا براي جستجو در آن يا مشاهده وضعيت آن استفاده کنيد. قسمت Internet information services: اطلاعات مربوط به سايت، ايميل، FTP و هر آنچه به اين سرويس مربوط از تنظيمات آن گرفته تا وضعيـت فعلي آن است.

پردازنده های دو هسته ای ( Dual – Core ) : حتما تا به حال در مورد پردازنده های دو هسته ای مطالبی را شنیده یا خوانده اید . اما ما در این مقاله قصد داریم تا شما را به طور کامل با این پردازنده ها آشنا کنیم : تراشه های دو هسته ای ( Dual - Core ) چیستند ؟ همانطور که از نام آن ها پیداست در این تراشه ها ، دو پردازشگر و دو کاشه L2 در یک واحد سیلیکونی قرار گرفته اند . مزیت این گونه پردازنده ها ، پردازش بهتر دستورات مالتی تسک است . در واقع مزایای پردازنده های دو هسته ای زمانی بهتر لمس خواهد شد که به طور همزمان چندین کار انجام پذیرد . اولین تراشه دو هسته ای اینتل ، Pentium 4 EE 840 ، دارای تکنولوژی Hyper-Threading در هر هسته می باشد . در این تراشه ، هر هسته دارای کاشه L2 یک مگابایتی است . تراشه های دو هسته ای اینتل نیاز به یک مادربرد جدید دارند در صورتی که پردازنده های دو هسته ای AMD نیاز به مادربورد جدید ندارند و فقط با به روز رسانی بایوس می توان این پردازنده ها را روی مادربورد های سوکت 939 نصب کرد . رقابت بین Intel و AMD ... تست های انجام شده به ما نشان می دهد که پردازنده های دو هسته ای هنگام کار با چند برنامه کاربردی مزایای عملکردی بزرگی را نسبت به پردازنده های تک هسته ای به همراه دارند . اما Athlon 64x2 پیروز میدان است . در واقع این پردازنده دو هسته ای AMD ، اینتل را کنار می گذارد . اما این پردازنده ، یعنی Athlon 64x2 4800+ نسبت به پردازنده P4 EE 840 قیمت بالاتری دارد . تراشه Athlon 64x2 قیمتی در حدود 1001 دلار دارد در حالی که P4 EE 840 با قیمتی در حدود 955 دلا به فروش می رسد . همینطور می توانید از انواع Pentium D که از P4 EE 840 قیمت کمتری دارند استفاده کنید . در مقالات بعدی بیشتر راجع به پردازنده های دو هسته ای بحث خواهد شد . پس پیش به سوی دنیای دو هسته ای ها ...

مادربورد چیست ؟ مادربورد ( Motherboard ) در واقع سیستم عصبی کامپیوتر شماست . بدون مادربورد هیچ قطعه ای به درد نمی خورد . یعنی شما برای استفاده از یک قطعه مانند کارد گرافیکی و ... باید آن را روی مادربورد نصب کنید . این نصب ممکن است به صورت قرارگیری قطعه روی مادربورد باشد یا به صورت اتصال آن بوسیله کابل به مادربورد. انتخاب مادربورد مهمترین انتخاب در خرید یک کامپیوتر است . برای مثال اگر شما قصد استفاده از پردازنده های EE ( Extreme Edition ) اینتل را داشته باشید ولی از یک مادربورد که چیپست ( chipset ) نه چندان قوی دارد استفاده کنید ، مطمئنا بسیاری از ویژگی های پردازنده شما بدون استفاده خواهد ماند . مادربورد قطعه ای بسیار پیچیده است که تمام داده های سیستم شما در آن جریان می یابد . به همین خاطر انتخاب یک مادربورد مناسب ، بسیار اهمیت دارد . اولین قدم در انتخاب مادربورد : انتخاب نوع پردازنده اولین قدم در انتخاب مادربورد ، انتخاب نوع پردازنده ( CPU ) ای است که شما می خواهید از آن استفاده کنید . زیرا مادربورد حتما باید پردازنده شما را پشتیبانی کند و از سوکتی سازگار با پردازنده شما استفاده کند . حال سوال این است :AMD یا Intel ؟ اگر شما قصد استفاده از پردازنده های اینتل ( Intel ) را دارید ، هم اکنون پیشرفته ترین پردازنده های پنتیوم 4 از سوکت ( socket ) 775 استفاده می کنند . ولی در مورد AMD هم اکنون پیشرفته ترین پردازنده های این کارخانه از سوکت 939 استفاده می کنند . شما می توانید با تحقیقی جامع ، با توجه به نیازهای خود و ویژگی های پردازنده های دو کارخانه ، پردازنده مورد نیاز خود را انتخاب کنید ... دیگر انتخاب با شماست ... پشتیبانی نوع و ظرفیت حافظه : امروزه حافظه نقش مهمی را در کامپیوتر ها بر عهده دارد . سرعت و کارآیی سیستم شما بعد از پردازنده به حافظه ( RAM ) بستگی دارد . پس در انتخاب مادربورد به نوع حافظه و ظرفیتی را که مادربورد شما پشتیبانی می کند دقت کنید . اکثر مادربورد های امروزی از حافظه ی DDR پشتیبانی می کنند . در گذشته ، مادربورد ها از حافظه ی SDRAM استفاده می کردند ولی هم اکنون حافظه ی DDR حافظه ی اصلی مادربورد هاست . نوع حافظه شما به چیپست ( chipset ) انتخابی شما بستگی دارد . جدیدترین چیپست های امروزی ( در زمان نگارش این مقاله ) ، از حافظه ی DDR2 پشتیبانی می کنند که دارای سرعت های 533 مگاهرتز ( MHz ) هستند . بسیاری از مادربورد های پیشرفته که هم اکنون ساخته می شوند ، Dual Channel DDR هستند ؛ یعنی برای سرعت بهتر و کارآیی بهینه ، باید حافظه ها به صورت جفتی ( Dual ) بر روی آن ها نصب شوند . همچنین دقت داشته باشید که مادربورد شما ظرفیت بالایی از حافظه ( RAM ) را پشتیبانی کند . آخرین مادربورد های امروزی تا 8 گیگابایت را پشتیبانی می کنند . نقش و اهمیت چیپست ( chipset ) در یک مادربورد ... چیپست رسانایی است که پردازنده را به سایر قطعات در سیستم شما متصل می کند و بعد از CPU ، تراشه اصلی مادربورد محسوب می شود . خوب است بدانید که قیمت و کارآیی یک مادربورد تا حد زیادی به چیپست آن وابسته است . اولین مساله مهم در انتخاب یک مادربورد ، سازگاری چیپست مادربورد با پردازنده شماست پس باید مادربوردی را انتخاب کنید که چیپست آن ، پردازنده شما را پشتیبانی کرده و از مارک های مشهور و معتبر باشد . از جمله معروف ترین شرکت هایی که برای پرازنده های اینتل چیپست تولید می کنند می توان شرکت های Intel ، SIS ، VIA را نام برد . همچنین از جمله شرکت هایی که برای پردازنده های AMD چیپست تولید می کنند می توان به شرکت های AMD ، NVidia ، VIA و ... اشاره کرد . پس توصیه ما به شما این است که مادربوردی را انتخاب کنید که چیپست آن از مارک های معتبر و معروف باشد . دیگر خود دانید ... گرافیک و صدای توکار در مقابل گرافیک و صدای مستقل : بعضی از ماربورد ها دارای گرافیک و صدای Onboard می باشند . یعنی کارت گرافیک و صدا از قبل روی مادربورد نصب شده و جزئی از آن می باشد . این مادربورد ها برای آنهایی مناسب است که نیاز به گرافیک و صدای قدرتمند ندارند . ولی اگر شما جزو آن دسته از کسانی هستید که با کامپیوتر خود کارهای گرافیکی سنگین انجام می دهند و یا بازی های گرافیکی سنگین می کنند و یا به آخرین امکانات صوتی نیاز دارند ، به شما توصیه می کنیم از مادربورد هایی که دارای گرافیک و صدای توکار ( Onboard ) هستند استفاده نکنید . در این صورت شما می توانید کارت گرافیکی و کارت صدای مورد علاقه خود را جداگانه خریداری کنید و روی مادربورد نصب کنید . ولی گرافیک و صدای توکار یک مزیت دارد : صرفه جویی در هزینه !!! پس اگر به گرافیک و صدای خیلی قدرتمند نیاز ندارید بهتر است پول و انرژی خود را هدر ندهید و از گرافیک و صدای Onboard استفاده کنید . البته باید بگویم که گرافیک و صدای توکار در مادربورد های جدید که هم اکنون ساخته می شوند ، کارآیی نسبتا خوبی دارند و می توانند نیازهای شما را به خوبی برطرف کنند ... بقیه اش با شماست ... اسلات AGP و PCI : برخی از مادربورد ها که دارای گرافیک توکار ( Onboard ) هستند ، برای ارتقای گرافیکی در آینده ، دارای اسلات AGP می باشند . در این صورت شما می توانید پس از مدتی در صورت نیاز به گرافیک قدرتمند تر ، گرافیک سیستم خود را با نصب یک کارت گرافیکی ارتقا دهید . پس اگر می خواهید مادربوردی را بخرید که دارای گرافیک توکار است سعی کنید حتما مجهز به اسلات AGP باشد . ( تقریبا تمام مادربورد های امروزی که دارای گرافیک توکار هستند ، مجهز به اسلات AGP می باشند . ) مسئله دیگر ، وجود تعداد کافی اسلات PCI می باشد . حتی الامکان باید مادربورد انتخابی شما دارای 3 یا 4 اسلات PCI باشد . ( این اسلات ها برای ارتقای سیستم و همچنین کارت هایی مانند کارت شبکه است) توجه : هم اکنون نسل جدیدی از اسلات ها با عنوان PCI Express در مادربورد های جدید و پیشرفته به کار برده می شود که دارای پهنای باند بیشتری نسبت به اسلات های PCI می باشد . ( البته مادربورد های جدید که از این اسلات ها استفاده می کنند ، قیمتی بیشتر از 160 دلار دارند ! ) در این مادربورد ها شما باید از کارت هایی استفاده کنید که از نوع PCI Express هستند . مادربرد های Dual Bios : برخی از مادربورد های جدید دارای 2 بایوس می باشند . وقتی سیستم شما دچار شوک ، خرابی و یا حملات ویروسی می شود ، ممکن است بایوس شما از کار بیفتد . در این صورت اگر مادربورد شما Dual Bios نباشد ممکن است مجبور شوید بایوس و یا حتی مادربورد خود را تعویض کنید !!! در مادربورد های Dual Bios ، یکی از بایوس ها بایوس اصلی است که سیستم از روی آن بوت می شود و بایوس دوم ، بایوس ذخیره است که در صورت از کار افتادن بایوس اصلی ، می توانید سیستم را از روی آن بوت کرده و اطلاعات آن را به بایوس اصلی ، منتقل کنید . خوب البته چنین مادربوردی ، قیمت بیشتری هم دارد ... !!! SATA یا IDE ؟ اکثر مادربورد های جدید از هارد دیسک های SATA ( سریال ATA ) پشتیبانی می کنند که نسبت به مدل های معمولی ( IDE ) که دارای اینترفیس موازی ATA ( Parallel ATA ) می باشند ، سرعت بیشتری دارند . طبق تست های انجام شده ، هارد دیسک های IDE دارای حداکثر سرعت 133 MB/sمی باشند ولی هارد دیسک های SATA ( سریال ATA ) دارای سرعت 150 MB/s می باشند که این سرعت در سال های آینده به 600 MB/s خواهد رسید !!! پس به شما پیشنهاد می کنم که مادربوردی را خریداری کنید که از هارد دیسک های SATA پشتیبانی کند . درگاه های USB و FireWire و ... : امروزه اکثر وسایل جانبی کامپیوتر مانند پرینتر ها از طریق پورت های USB به کامپیوتر وصل می شوند که سرعت بالاتری دارد . به طوری که بعضی از مادربورد های جدید ، دیگر از درگاه های قدیمی استفاده نمی کنند بلکه از درگاه های USB 2 استفاده می کنند . پس دیگر لازم نیست به درگاه ها و ... مادربورد توجه زیادی بکنید . چون اکثر مادربورد های جدید در مورد درگاه ها و ... دارای امکانات خوبی می باشند . فقط دقت کنید مادربورد شما حداعقل از 3 درگاه USB 2.0 و 1 درگاه FireWire پشتیبانی کند . در پایان این مقاله ، پیشنهاد ما به شما این است : حتما و حتما سعی کنید مادربوردی را خریداری کنید که از جمله مارک های مشهور و معتبر باشد و هرگز به سراغ مارک های گمنام و غیر معتبر نروید . امیدوارم در انتخاب مادربورد مورد علاقه خود ، موفق باشید ...

افزایش ساعت کار باطری لب تاپ ترفند جهت افزایش ساعت کارکرد باتری لپ تاپ -------------------------------------------------------------------------------- لپ تاپ ها به سرعت جذابیت و افسون خود را هنگامی که شما باید دائما به دنبال پریز برق برای شارژ کردنشان باشید از دست می دهند. چه باید کرد تا باتری لپ تاپ حداکثر زمان ممکن برایتان شارژ نگه دارد؟ اگر می خواهید که همانند بسیاری از مردم، تجربه بدی از کار بر روی پروژه تان با لپ تاپ نداشته باشید، باید مراقب باتری لپ تاپ تان باشید تا در میانه یک کار مهم از هوش نرود. مطمئنا رعایت این ۱۸ مورد، نه کار آسانی است و نه کار به صرفه ای. اما پیشنهاد می کنم که تعدادی از آنها را انتخاب کنید و مرتب انجام دهید، مطمئن باشید که از نتایج راضی خواهید بود. ۱- پس از خرید لپ تاپ ، از آن استفاده کنید تا کاملا شارژ تمام کند، وقتی که خاموش شد آن را برای دوازده ساعت روی شارژ بگذارید. ۲- دیفراگ منظم. هارد شما کارش را هر چه سریعتر انجام دهد، تقاضای کار کمتری برای هارد و باتری تان ارسال خواهد شد. با انجام مرتب سازی (Defregment) منظم هارد دیسک لپ تاپ تان کارایی آن را تا حد ممکن افزایش دهید. البته توجه داشته باشید که هنگام دیفراگ کردن حتما لپ تاپ تان به برق وصل باشد. این مرتب سازی باعث می شود که هرگاه درخواستی برای استفاده از هارد فرستاده می شود، کار با سرعت بالاتری انجام می شود و مصرف برق هارد کم می گردد و باتری مدت زمان بیشتری به کار ادامه می دهد. ۳- نور صفحه نمایشتان را کم کنید. امروزه اغلب لپ تاپ ها دارای قابلیت کم کردن نور صفحه نمایش هستند. برخی هم حتی دارای قابلیت بهبود کارکرد سی پی یو و سیستم خنک کننده هستند. پس میزان مصرف انرژی آنها را تا حد اقل ممکن کاهش دهید، تا بالاترین میزان عمر باتری را داشته باشید. ۴- نرم افزارهایی را که در پس زمینه سیستم عامل تان اجرا می گردند خاموش کنید.همه این برنامه ها بر میزان لود سی پی یو می افزایند و به سرعت شارژ باتری تان را کاهش می دهند. همچنین برنامه های غیر ضروری را که در نوار ابزار پایین دسکتاپ در حال اجرا هستند ببندید. برای این کار، به منوی Start بروید و گزینه Run را انتخاب کنید. در پنجره باز شده کلمه msconfig را تایپ کنید و اینتر را بزنید. حال تب Startup را انتخاب کنید. در اینجا تیک کنار برنامه هایی را که به لود شدن دائم آنها نیازی ندارید بردارید. مثلا برنامه آنتی ویروس شما باید دائما در حافظه لود شود، اما مثلا برنامه Quick Time نیازی به باز بودن دائم ندارد. ۵- ابزارهای خارجی غیر ضرور را به لپ تاپ وصل نکنید. ابزارهای USB (مانند موس) باتری لپ تاپ تان را خالی می کنند. هنگامی که از آنها استفاده نمی کنید، خاموش شان کنید. مطمئنا شارژ دیگر وسایل از طریق لپ تاپ (مانند Ipod) هنگامی که لپ تاپ از باتری استفاده می کند، سریعا شارژ را خالی می کنند.اگر نیازی به کارت شبکه بیسیم و بلوتوث تان ندارید آنها را هم خاموش کنید. زیرا هنگام روشن بودن بطورت خودکار دائما برای یافتن شبکه جستجو می کنند و این کار میزان بسیار زیادی انرژی باتری را مصرف می کند. ۶- رم سیستم تان را افزایش دهید. این کار به شما اجازه می دهد تا به جای اینکه سیستم مرتب از حافظه مجازی استفاده کند، پردازش هایتان را بیشتر با رم انجام دهید. حافظه مجازی برای انجام پردازش ها از هارد استفاده می کند و کارایی مصرف انرژی آن بسیار پایین است. توجه داشته باشید که افزودن رم باعث افزایش مصرف انرژی می شود، اما کارایی آن بیشتر از برنامه های شبیه سازی است که حافظه مجازی را ایجاد می کنند. ۷- هارد درایو و ابزارهای سی دی / دی وی دی را خاموش کنید. میزان مصرف انرژی سی دی/ دی وی دی درایو ها از هارد هم بیشتر است. حتی وجود سی دی در درایو باعث مصرف بیشتر می گردد، حتی اگر از آن استفاده هم نشود. تا جایی که ممکن است سعی کنید که به جای درایو نوری از برنامه های درایو مجازی مانند الکل ۱۲۰% استفاده کنید. ۸- اتصالات باتری را تمیز نگه دارید. هر دو ماه یک بار پارچه ای را به الکل آغشته کرده و اتصالات فلزی باتری را تمیز کنید.این کار راندمان جابجایی انرژی بین باتری و لپ تاپ را بالا می برد. ۹- از باتری تان مراقبت کنید. باتری را به کار وادارید. باتری شارژ شده را برای مدت طولانی بلااستفاده نگذارید. هر بار که باتری را شارژ می کنید، آن را حداکثر طی یک تا دو هفته استفاده کنید. همچنین، شارژ باتری های Li-On را هیچگاه کاملا خالی نکنید. در صورتی که از باتری های نیکل کادمیوم استفاده می کنید، اجازه دهید که کاملا خالی شوند و سپس آنها را شارژ کنید. باتری های جدید NiMH نیازی به این کار ندارند و باتری های Lithium-ion از آن هم بهترند. ۱۰- هایبرنت به جای استند بای. اگر کامپیوترتان در طول روز مدتی را بدون استفاده است، آن را به گونه ای تنظیم کنید که پس مدت معینی وارد وضعیت استند بای شود. اگر چه قرار دادن لپ تاپ در حالت استند بای باعث صرفه جویی زیادی در مصرف انرژی می گردد و همچنین سریعا به حالت آماده به کار بر می گردد، اما به هیچ وجه کارایی آن به اندازه صرفه جویی انرژی در حالت هایبرنت نیست. هایبرنت کردن سیستم در عین حال که باعث حفظ دوره کاری تان می گردد، ابزارهای تان را کاملا خاموش می کند تا استفاده انرژی نداشته باشند. ۱۱- دمای عمومی سیستم تان را پایین نگه دارید. لپ تاپ در دماهای پایین تر کارایی بهتری خواهد داشت. هرچند وقت یک بار منافذ هوا را با یک پارچه یا تمیز کننده صفحه کلید پاک کنید و یا اینکه هرسال یک بار آن را برای سرویس ببرید. ۱۲- تنظیمات انرژی را بهینه سازی کنید. در کنترل پنل ویندوزتان از طریق گزینه Power Option میزان مصرف انرژی را بهینه کنید. برای نتایج مناسب گزینه Max battery را انتخاب کنید. ۱۳- از چند برنامه به شکل همزمان استفاده نکنید. هنگامی که از باتری استفاده می کنید، هر بار فقط یک کار را انجام دهید و سپس سراغ کار بعدی بروید. هنگامی که بر روی یک صفحه گسترده کار می کنید، برنامه ایمیل تان هم در حال کار است؛ همزمان به موسیقی هم گوش می دهید. ذهن تان را بر روی یک کار متمرکز کنید. اگر این کار را نکنید، قبل از اینکه هیچ کاری به پایان برسد باتری تان خالی شده است. ۱۴- کارهای ساده را از لپ تاپ تان بخواهید. فعالیت هایی مانند چک کردن ایمیل و پردازش متن بسیار کمتر از بازی ها و پخش دی وی دی مصرف انرژی دارند. اگر در هنگام مسافرت تنها یک باتری شارژ شده دارید، در مورد نحوه کارتان عاقلانه تر فکر کنید. ۱۵- برای خودتان لپ تاپ های کاراتر بخرید. هم اکنون به جایی رسیده ایم که کارخانه های سازنده صحبت از باتری های یک روزکامل می کنند و لپ تاپ های کاربردی تری به بازار می آیند، سعی کنید که لپ تاپ قدیمی تان را با مدل های جدید تر و کاراتر جایگزین کنید. ۱۶- عملکرد ذخیره خودکار را خاموش کنید. قابلیت ذخیره خودکار مایکروسافت ورد و اکسل بسیار به درد بخورند، اما برای انجام منظم این کار هارد باید بیشتر کار کند و مصرف انرژی آن بالا می رود. البته اگر آن را خاموش کنید، بهتر است که هنگامی که باتری ضعیف است این قابلیت را دوباره روشن کنید تا قبل از اینکه سیستم تان بیهوش شود کارهایان ذخیره شوند. ضمنا درخصوص استفاده از این نکته دقت بیشتری به خرج دهید تا اطلاعات تان را از دست ندهید. ۱۷- میزان انجام کارهای گرافیکی را کاهش دهید. شما می توانید این کار را با تغییر رزولوشن صفحه نمایش و خاموش کردن قابلیت های تفننی گرافیک انجام دهید. امروزه کارت های گرافیک هم اندازه و یا حتی بیشتر از هارد دیسک مصرف انرژی دارد. ۱۸- همیشه هنگام مسافرت حداقل دو باتری شارژ شده را به همراه داشته باشید.