خاطره یکی از دوستان از برگشتن از راه کربلا (اتوبوس) (نظر شما چیه؟)

[sara kia 3158]

ما یه بار رفتیم به یکی از این ممالک کم و بیش خارجه اونجا سوار وسایل حمل و نقل عمومی شدیم. عرضم به حضورتون که تموم صندلی ها پر بود. یکی دو نفر خانوم سوار شدن آقایون به سرعت از جاشون بلند شدن و خانوما هم بی تعارف نشستن رو صندلی آقایون. یعنی این یه حرکت خیلی عادی بود چیزی که باید باشه. "خانوم ها مقدم ترند"

یادمه یه بار با خواهرم بحث می کردیم که اگه کشتی تایتانیک یه کشتی با مسافرین ایرانی بود چی میشد؟ بازم خانوم ها رو ارجح میدونستن و میگفتن اول خانوم ها و بچه ها؟ اصلا یه همچین اولویتی تو ذهن آقایون ایرانی تعریف شده است؟ مردی که چون خانوم بیچاره اش سرپا بوده و ناخواسته بر اثر ترمزهای ماشین این اتفاق براش افتاده اون رو میگیره زیر مشت و لگد میتونه یه همچین اولویتی رو تو ذهنش داشته باشه؟

در مورد اینم که سفر کربلا بوده به نظرم ربطی نداره. حالا فکر کردین همه میرن کربلا تو همین حس و حال معنوین که تلوزیون نشون میده؟ یکیشون پا میشد صندلیش رو به خانوم میداد تا راحت باشه به نظرم اجرش بیشتر بود