رفتن به مطلب

ارسال های توصیه شده

نگاهی از منظر معماری به سازه زبانی شاهنامه

 

 

ساختار درونی و زیرساخت های یک اثر،تفکر حاکم بر پیکره ی متن و روابط آن ها با هم از یک سو،و نمایش زبان به صرف یک تصویر،ساخت ها و چینش واج ها در کنار هم،نمایی از واژه به نمایش می گذارد.در واقع شاعر یا نویسنده ی متن در ابتدایی ترین وضعیت ساخت اثر به تصویربرداری واژه می پردازد.

 

در اولین حضور،واژه به عنوان ابزار بیان آنچه مورد نظر است،اگر نتواند تصویری از خود و آن چه می خواهد به وجود بیاورد را در ذهن خواننده بسازد،ناکارآمد عمل کرده است و فاقد توان در ارتباط با دیگر وازگان است.حلقه ای است که در میان چرخش تصاویر و پیوند ارگانیک وازه ها با یکدیگر بی هیچ اتصالی معلق می ماند و اگر این اتفاق در صد بلایی از یک اثر بیفتد به طور طبیعی آن اثر را اثری فاقد ارزش ادبی و بحث پیرامون مفاهیمی مانند زیبایی شناسی یا دیگر نقدهای رایج می دانیم.

 

 

مشخصات مقاله:مقاله در 10 صفحه به قلم مزگان امیری،منبع کتاب ماه هنر،بهمن ماه 1388

 

دانلود مقاله

لینک به دیدگاه

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

×
×
  • اضافه کردن...