Mohammad Aref 120566 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 سلام. می دونیم که از معیارهای موفقیت یه گروه، اعتمادی هست که اعضای اون گروه نسبت به همدیگه دارن. حالا این گروه می تونه مختلف باشه. اعضای خانواده دوستا و آشناها همکارا همسایه ها هم محلیا مردم یه شهر یا کشور تیم های ورزشی و علمی و .... حالا سوال من اینه که شما تا چه حد به کسایی که باهاشون برخورد می کنین اعتماد می کنین؟ به هرکدوم از این دسته ها اعتمادتون چطوریه و چرا حالا کم یا زیاده؟ اعتمادتون به دوستا و همسایه هایی که میشناسین؟ اعتمادتون به کسایی که نمیشناسین و باهاشون برخورد دارین؟ اعتمادتون تو همین فضاهای مجازی و حتی خریدهای اینترنتی؟ و در نهایت اعتمادتون به مسئولای بالادست (سیاسی ایناش نکنیدا ) منظور حالا میتونه اعتماد به اون اعضای شورای محله و شهرتون هم باشه. ممنون میشم از نظراتتون استفاده کنم 39
mim-shimi 25686 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 علیکم نمیشه کلی گفت یه وقت یکی از فامیلو نشه اعتماد کرد اما بقیشونو بشه بعدشم اعتماد برای انجام چه کاری؟ منظورم مثلا در حد گفتن راز؟ 14
poor!a 15131 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 کاش گزینه خانواده و دوست جدا بود ... من رایمو داخل صندوق های رای گیری انداختم 12
NYC 20977 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 یه چیزی بین گزینه اول و دوم. بازم بستگی به موضوع داره. در کل اگه مسئله مهمی باشه که به هیچکس اعتماد نمیکنم. فقط خودم. 14
Mohammad Aref 120566 مالک ارسال شده در 1 فروردین، 2013 فقط رای ندین. به توضیحتون بیشتر از خود رای نیازمندیم همین سوال که میگین اعتماد واسه چه کاری. بستگی به خودتون داره. به این چند دسته که گفتم: اعتمادتون به دوستا و همسایه هایی که میشناسین؟اعتمادتون به کسایی که نمیشناسین و باهاشون برخورد دارین؟ اعتمادتون تو همین فضاهای مجازی و حتی خریدهای اینترنتی؟ و در نهایت اعتمادتون به مسئولای بالادست (سیاسی ایناش نکنیدا ) منظور حالا میتونه اعتماد به اون اعضای شورای محله و شهرتون هم باشه. هرکدوم تا چه حدی و واسه چه چیزایی بهشون اعتماد می کنین؟ اصلاً چقدر اعتماد دارین که اون طرف که مقابلتونه بابت کاری که میخواد واستون بکنه یا کاری که بهش میسپارین بهتون دروغ نمیگه. 9
B-neshan 691 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 سلام برای من در یک موضوع خاص تعداد افرادی که بهشون اعتماد میکنم نسبت عکس داره با اهمیت اون موضوع( برای من و اونها) هر چی موضوع مهم تر باشه کمتر اعتماد میکنم و بیشتر احتیاط یعنی در موضوعات خیلی خیلی مهم حتی به خودم هم اعتماد نمیکنم در مورد مسائل پیش پا افتاده تقریبن به همه اعتماد کامل دارم. 14
mim-shimi 25686 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 حالا سوال من اینه که شما تا چه حد به کسایی که باهاشون برخورد می کنین اعتماد می کنین؟ به هرکدوم از این دسته ها اعتمادتون چطوریه و چرا حالا کم یا زیاده؟ اعتمادتون به دوستا و همسایه هایی که میشناسین؟ اعتمادتون به کسایی که نمیشناسین و باهاشون برخورد دارین؟ اعتمادتون تو همین فضاهای مجازی و حتی خریدهای اینترنتی؟ و در نهایت اعتمادتون به مسئولای بالادست (سیاسی ایناش نکنیدا ) منظور حالا میتونه اعتماد به اون اعضای شورای محله و شهرتون هم باشه. ممنون میشم از نظراتتون استفاده کنم قضیه همسایه که تو تهران منتفیه!!!کلا بیخیال همدیگن. بعد کلا میفهمی طرف که همسایه دیوار به دیوارت بوده، آدم خرابی بوده:icon_pf (34): ولی همسایه خوب یه نعمته...جدی میگم. من دبستان که بودم، البته تهرون نبودیم، حتی مامانم اینا که میرفتن بیرون کلید خونه رو میدادن همسایه که من پشت در نمونم! دوستا هم بستگی به میزان صمیمیت باهاشون داره. به دوست خیلی خیلی صمیمیم مطمئنا بیشترین اعتمادو دارم و بهش حتی مطالب خونوادگیمو میگم... اونایی که باهاشون برخورد دارم مثه تو مترو یا اتوبوس هم در حد مسائل روزمره و خیلی کلی فضای مجازی هم قبلنا که کوچولو بودم همه چیمو میگفتم به بقیه الان فکر کنم عاقل ترم و بسته به طرف مقابلم باهش اعتماد میکنم. البته جنسیت طرف هم بی تاثیر نیس 12
black banner 9103 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 حقيتا از لحاظ تئوري به هيچكس اعتماد ندارم .... يعني با خودم كه فكر ميكنم تو ، تخيلاتم حس ميكنم همه ميخواند به آدم ضرري برسونند اما عملا ، وقتي به روابطم نگاه ميكنم به هر كس و نا كسي اعتماد ميكنم الان كدوم گزينه رو بزنم ؟؟؟؟ 14
Lean 56970 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 متاسفانه در برخورد اول به همه اعتماد میکنم یکی از ایرادات عمده اخلاقیمه:icon_pf (34): 16
seyed mehdi hoseyni 27121 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 به خانواده و دوستای صمیمیم صد در صد اعتماد دارم.... بقیه رو بهشون اعتماد میکنم ولی تا حدی،،یعنی بهشون فرصت ممیدم که اعتمادمو جلب کنن...اگه تونستن که تونستن...اگرم نتونستن که دیگه هیچ اعتباری نخواهند داشت پیش من... 10
M!Zare 48041 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 درود....ای کاش گزینه دوستان و خانواده رو از هم جدا میکردید چون بهر حال یک دوست هر چقدر هم که صمیمی باشه باز هم با خانواده انسان تفاوت هایی داره. از اعتماد برداشت های مختلفی میتوان داشت.در چه زمینه ای؟ مثلا یک هفته کلید خونتون رو بهش بدید و خودتون برید مسافرت و خیالتون راحت باشه، در این زمینه به همسایه ها یی که از هم شناخت داریم هم میشه اعتماد کرد. اما اگر راز باشه؟ بنظرم در اینجا حتی دوست ها هم قابل اعتماد نیستند، چون جمله معروفی هست که میگه خطرناک ترین دشمن تو صمیمی ترین دوست است، زیرا تمام اصرار تو را میداند. 11
terajedi21 2134 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 هرگز سفت و سخت به كسي اعتماد نكرده ام و نخواهم كرد!علتي نداره و وقايع عبرت انگيزي رو تجربه نكردم! 8
Mohammad Aref 120566 مالک ارسال شده در 1 فروردین، 2013 سلام برای من در یک موضوع خاص تعداد افرادی که بهشون اعتماد میکنم نسبت عکس داره با اهمیت اون موضوع( برای من و اونها) هر چی موضوع مهم تر باشه کمتر اعتماد میکنم و بیشتر احتیاط یعنی در موضوعات خیلی خیلی مهم حتی به خودم هم اعتماد نمیکنم در مورد مسائل پیش پا افتاده تقریبن به همه اعتماد کامل دارم. خب طبیعتاً هرچی مسائل مهمتر باشن، اعتماد سخت تره و وقتی دایره روابط بزرگتر میشه اعتماد کمرنگ تر. اما مهم اون بودنشه. مثلاً به همسایتون شاید اعتماد کنی و کلید خونتونو بدی وقتی یه هفته نیستی، ولی به یه آدمی که زیاد نمیشناسی که نه. با هرمورد تو همون حیطه ای که باهاش برخورد دارین. حالا مثلاً حاضرین به یکی از آشناهاتون پول قرض بدین یا چون بهش اعتماد ندارین می پیچونین؟ اگه مثلاً مسئول بالادستی میاد چیزی میگه، مثلاً بگه فلان کارو کنید ما فلان کارو واستون می کنیم، بهش اعتماد می کنید؟ و ... منظورم از اعتماد این بوده که تو همون حیطه خودشون بهشون اعتماد می کنین؟ قضیه همسایه که تو تهران منتفیه!!!کلا بیخیال همدیگن. بعد کلا میفهمی طرف که همسایه دیوار به دیوارت بوده، آدم خرابی بوده:icon_pf (34):ولی همسایه خوب یه نعمته...جدی میگم. من دبستان که بودم، البته تهرون نبودیم، حتی مامانم اینا که میرفتن بیرون کلید خونه رو میدادن همسایه که من پشت در نمونم! دوستا هم بستگی به میزان صمیمیت باهاشون داره. به دوست خیلی خیلی صمیمیم مطمئنا بیشترین اعتمادو دارم و بهش حتی مطالب خونوادگیمو میگم... اونایی که باهاشون برخورد دارم مثه تو مترو یا اتوبوس هم در حد مسائل روزمره و خیلی کلی فضای مجازی هم قبلنا که کوچولو بودم همه چیمو میگفتم به بقیه الان فکر کنم عاقل ترم و بسته به طرف مقابلم باهش اعتماد میکنم. البته جنسیت طرف هم بی تاثیر نیس یعنی الان همچین همسایه هایی ندارین؟ یا نمیشناسین؟ اصلاً قدمی واسه شناخت بوده و نشناختین؟ به نظرت به خاطر اینکه تهرانه اینطوریه یا اینکه کلاً مردم تو این زمونه اینطورین؟ حقيتا از لحاظ تئوري به هيچكس اعتماد ندارم .... يعني با خودم كه فكر ميكنم تو ، تخيلاتم حس ميكنم همه ميخواند به آدم ضرري برسونند اما عملا ، وقتي به روابطم نگاه ميكنم به هر كس و نا كسي اعتماد ميكنم الان كدوم گزينه رو بزنم ؟؟؟؟ چه پیچیده به نظرم ذهن خودت مهمتره. متاسفانه در برخورد اول به همه اعتماد میکنم یکی از ایرادات عمده اخلاقیمه:icon_pf (34): حالا چرا فکر میکنی ایراده؟ به خانواده و دوستای صمیمیم صد در صد اعتماد دارم.... بقیه رو بهشون اعتماد میکنم ولی تا حدی،،یعنی بهشون فرصت ممیدم که اعتمادمو جلب کنن...اگه تونستن که تونستن...اگرم نتونستن که دیگه هیچ اعتباری نخواهند داشت پیش من... پس همه قابل اعتمادند مگه اینکه خلافش ثابت بشه 10
Mohammad Aref 120566 مالک ارسال شده در 1 فروردین، 2013 من خیلی سخت اعتماد میکنم... حتی به پدر و مادرم چرا سخت به بقیه اعتماد میکنی؟ قبلاً بی اعتمادی نسبت به خودتون دیدین که این حس ایجاد شده واستون. یا رو حساب نگاهتون به جامعه و گروهی که توش هستین اینو میگین؟ درود....ای کاش گزینه دوستان و خانواده رو از هم جدا میکردید چون بهر حال یک دوست هر چقدر هم که صمیمی باشه باز هم با خانواده انسان تفاوت هایی داره.از اعتماد برداشت های مختلفی میتوان داشت.در چه زمینه ای؟ مثلا یک هفته کلید خونتون رو بهش بدید و خودتون برید مسافرت و خیالتون راحت باشه، در این زمینه به همسایه ها یی که از هم شناخت داریم هم میشه اعتماد کرد. اما اگر راز باشه؟ بنظرم در اینجا حتی دوست ها هم قابل اعتماد نیستند، چون جمله معروفی هست که میگه خطرناک ترین دشمن تو صمیمی ترین دوست است، زیرا تمام اصرار تو را میداند. آره خودمم بعد از ایجاد نظرسنجی احساس کردم باید یه رده جدا میشد تقریباً همونی که به بی نشان گفتم. خب طبیعتاً هرچی مسائل مهمتر باشن، اعتماد سخت تره و وقتی دایره روابط بزرگتر میشه اعتماد کمرنگ تر. اما مهم اون بودنشه.مثلاً به همسایتون شاید اعتماد کنی و کلید خونتونو بدی وقتی یه هفته نیستی، ولی به یه آدمی که زیاد نمیشناسی که نه. با هرمورد تو همون حیطه ای که باهاش برخورد دارین. حالا مثلاً حاضرین به یکی از آشناهاتون پول قرض بدین یا چون بهش اعتماد ندارین می پیچونین؟ اگه مثلاً مسئول بالادستی میاد چیزی میگه، مثلاً بگه فلان کارو کنید ما فلان کارو واستون می کنیم، بهش اعتماد می کنید؟ و ... منظورم از اعتماد این بوده که تو همون حیطه خودشون بهشون اعتماد می کنین؟ هرگز سفت و سخت به كسي اعتماد نكرده ام و نخواهم كرد!علتي نداره و وقايع عبرت انگيزي رو تجربه نكردم! همینجوری الکی؟ حالا خودت تجربه نکردی، رو حساب تجربه و حرفای شنیده از بقیه میگی؟ 7
seyed mehdi hoseyni 27121 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 پس همه قابل اعتمادند مگه اینکه خلافش ثابت بشه دقیقا... 5
mim-shimi 25686 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 یعنی الان همچین همسایه هایی ندارین؟ یا نمیشناسین؟ اصلاً قدمی واسه شناخت بوده و نشناختین؟ به نظرت به خاطر اینکه تهرانه اینطوریه یا اینکه کلاً مردم تو این زمونه اینطورین؟ نداریم! آره بابا. همون روز اول که اومدن، رفتم گفتم کاری چیزی، کمکی،وسیله ای نمیخواین؟ اصفهانم میشه پیدا کرد اماتهران چون شهر 72 ملته، خیر 6
B-neshan 691 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 خب طبیعتاً هرچی مسائل مهمتر باشن، اعتماد سخت تره و وقتی دایره روابط بزرگتر میشه اعتماد کمرنگ تر. اما مهم اون بودنشه.مثلاً به همسایتون شاید اعتماد کنی و کلید خونتونو بدی وقتی یه هفته نیستی، ولی به یه آدمی که زیاد نمیشناسی که نه. با هرمورد تو همون حیطه ای که باهاش برخورد دارین. حالا مثلاً حاضرین به یکی از آشناهاتون پول قرض بدین یا چون بهش اعتماد ندارین می پیچونین؟ اگه مثلاً مسئول بالادستی میاد چیزی میگه، مثلاً بگه فلان کارو کنید ما فلان کارو واستون می کنیم، بهش اعتماد می کنید؟ و ... منظورم از اعتماد این بوده که تو همون حیطه خودشون بهشون اعتماد می کنین؟ سلام به نظر من واسه گرفتن جواب دقیق اولین قدم اینه که سوال دقیقی پرسیده بشه. راستش من زیاد سوال شما رو درک نمیکنم. ناچار با مثال توضیح میدم. اگه دوستم بخاد از من پول قرض بگیره، اینکه بهش پول رو بدم یا اینکه بپیچونمش دقیقن بستگی به میزان شناخت و میزان پولی که میخاد بگیره داره. مثلن کسی رو که یک بار سر یه کلاس درس دیدم تا 10 تومن بهش پول قرض میدم. بیشتر بخاد میپیچونمش. اما اگه بیشتر از یک سال باشه که بشناسمش تا مبلغ خیلی بیشتری بهش قرض میدم.(اگه داشته باشم) اگه همکاری بیاد بگه رئیس گفته فلان کار رو بکن اگه اون کار جوری باشه که در صورت دروغ بودن حرف همکارم اخراجم کنن بهش میگم اجازه بده با رئیس هماهنگ کنم. اگه پیش پا افتاده باشه اول انجام میدم و بعد با رئیس چک میکنم. امیدوارم جوابهایی که دادم کمک کننده باشه. خودم که همچین حسی ندارم. موفق باشین 7
seyed mehdi hoseyni 27121 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 نداریم!آره بابا. همون روز اول که اومدن، رفتم گفتم کاری چیزی، کمکی،وسیله ای نمیخواین؟ اصفهانم میشه پیدا کرد اماتهران چون شهر 72 ملته، خیر اصلا حرفتو قبول مدارم در مورد همسایه...همه جا خوب و بد داره...حالا شانس شما جای خوبی نیوفتاده... من خودم تهرانی نیستم ولی هیچی معرفت بچه تهران نمیشه...همسایه های ما هم خیلی گلن... این حرفم به خاطر این بود که گفتین تو تهران نمیشه اعتماد کرد... 6
mim-shimi 25686 ارسال شده در 1 فروردین، 2013 من نگفتم تهرانیا بدن که! گفتم تو تهران چون فرهنگا متفاوت تره، خیلی کمتر میشه اعتماد کرد 6
ارسال های توصیه شده
برای ارسال دیدگاه یک حساب کاربری ایجاد کنید یا وارد حساب خود شوید
برای اینکه بتوانید دیدگاهی ارسال کنید نیاز دارید که کاربر سایت شوید
ایجاد یک حساب کاربری
برای حساب کاربری جدید در سایت ما ثبت نام کنید. عضویت خیلی ساده است !
ثبت نام یک حساب کاربری جدیدورود به حساب کاربری
دارای حساب کاربری هستید؟ از اینجا وارد شوید
ورود به حساب کاربری