چفيه در اتش…!

[viviyan 12437]

از جنگ براي من يك مشت خاطرات تلخ و شيرين مانده …! هر بار كه از جبهه مي امدم با خودم تكه اي از ان را در قالب پوكه ضد هوايي يا چتر منور يا تركش هاي خمپاره مي اوردم تا يادم نرود كه جنگ چه مصيبتي بود…! به مرور زمان اين گنجينه ام در اثر اسباب كشي ها و ناخنك زدن ها از بين رفت و فقط چفيه اي باقي ماند كه وقت دلتنگي ان را ميبوييدم و او اشكهايم را در خود فرو ميبرد تا چشم نامحرمان بر انها نيفتد…! بوي جبهه و باروت ميداد چفيه ام …! امروز با چشمي اشكبار چفيه ام را به اتش كشيدم…! وقتي ديدم امروز دزد ها و اختلاس گرها همه چفيه بر دوش دارند…! وقتي ديدم امروز همه انهايي كه وحشيانه به مردم ميتازند و همه انهايي كه به غارت اموال و منابع طبيعي اين كشور مشغول هستند چفيه بر دوش دارند ان را به اتش كشيدم…! چفيه ام بوي دل سوخته ميداد…!

 

تلخ نوشته ها ( مسعود مشهدی )

[Ehsan 112349]

سرانجام تمامی حکومت های ایدئولوگ همین بوده و هست و خواهد بود.

 

چند سال اول ملتی جوگیر و احساسی میشن،پیروزی های بزرگ به دست میارن، دنبال رهبران کاریزماتیکشون راه میوفتن، اما دوباره بر میگردن به جای اولشون.

 

ایران امروز، تجربه دوران قرون وسطی اروپاست و برای یک مکتب عزیز خیلی گران تمام خواهد شد.

 

باور ندارین صبر کنین تا نسل های بعد را ببینین.:icon_pf (44):

[Essi Stanley 389]

افسوس که برای اثبات یکسری چیزها عمرمان رفت.

آنچه که در نهایت در آتش سوخت، چفیه نبود.

جوانی، زندگی و آرزوهای ما بود که سوخت.

.

بدترین دوره برای زندگیِ هر انسانی، زندگی در دوره گذار است. نسل‌هایی که در دوره گذار جوامعشان زندگی می‌کنند، فقط در کتاب‌های تاریخِ آیندگان ماندگار می‌شوند اما خود فرصت پیدا نمی‌کنند که طعم چیزی را با چاشنی ثبات بچشند.

[Essi Stanley 389]

کاش می‌شد این خیمه‌شب‌بازی‌های "ساده‌زیستی" و شوآف‌های مردمی بودن را هم در ذهن عوام آتش زد تا اینقدر راحت فریب چنین نمایش‌هایی را نخورند.

ساده زیست در دنیای پیچیده امروز دیگر کسی نیست که لباس ساده می‌پوشد و به ظاهر خانه‌ی ساده و کم زرق و برقی دارد. بلکه حاکم یا مسئولی که مدعی است با ساده زیستی می‌تواند شرایط مردم را درک کند، کسی است که سهم او از امکانات یک سرزمین همانقدر باشد که ساده‌ترین مردمان سهم دارند‌.

اگر توی ساده اینترنت نداری، حاکمت هم نداشته باشد. اگر توی ساده برای دارو در جستجو و نوبت انتظار هستی، او هم به دنبال دارو بگردد. اگر تو هم نمی‌دانی فردای اقتصادی‌ات چطور خواهد شد، در به در نگران افزایش اجاره مسکن و رهن خانه‌ات برای سال بعد باشی او هم خودش را آواره احساس کند.

اهل قدرت‌هایی با دستانی پُر که در واقع مینیمالیست‌هایی اشرافی هستند، کمترین درکی از رنج آنانکه ساده‌زیست واقعیند ندارند، ولی با نمایش ساده زیستی در تلاشند که خود را مردمی نشان دهند.