"::.من از بی نیازی به ثروت رسیدم ::."

[هولدن کالفیلد 19948]

غروبی وقتی تو سرویسِ خوابگاه آهنگ ِ "بی نیازِ" حمیرا پخش شد. با آن صدای کشیده و گیرا خستگی را از تن خیلیا بیرون کرد حســـــــابی، ولی نمیدونم چرا با اینکه اولین بار نبود می شنیدم ::."من از بی نیازی به ثروت رسیدم ، که از بی نیازان غنی تر ندیدم::." اینقدر شنیدن این جمله برام تاثیر گذار بود که نمیتونم توصیف کنم،واقعا بی نیازی ، غنی بودن ، چقدر میتونه ثروت بزرگی باشه " واقعا چطور روحیه خودبین و آزمند ما انسانها میتونه به بی نیازی برسه ؟ طوریکه زندگمون وابسته به مادیات و تایید و تمجید دیگران نباشه ؟

ادمی که به حس بی نیازی نرسه اگه ریس بانک ملی مرکزی هم باشه، در کمال رفاه و پست مقام بازم دزدی میکنه و بله قربان ، چشم قربان گوی کوچکی بیش نیست به نظرم . ..

 

به قول صائب تبریزی:

در کمال اجتیاج از خلق استغنا خوش است

با دهان تشنه مردن بر لب دریا خوش است .

 

 

 

 

امیدوارم غنی باشیم و بی نیاز

[Avenger 19334]

اره درسته ادم قانع خیلی ثروتمندتر از یه میلیلردره ولی بعضی وقتا نمیشه اینجور بود اگر همه اینجور باشن پیشرفت بشر کلا متوقف میشه

[هولدن کالفیلد 19948]

اره درسته ادم قانع خیلی ثروتمندتر از یه میلیلردره ولی بعضی وقتا نمیشه اینجور بود اگر همه اینجور باشن پیشرفت بشر کلا متوقف میشه

 

 

اما به نظرم قناعت با با حس غنی بودن فرق میکنه، عنی بودن از عزت نفس میاد اینکه ادم حتی در اوج نیاز خودش را از ترحم و وابستگی به ادم های پست بی نیاز بدونه هم نوعی از غنی بودنه که با قناعت فرق میکنه ...دیدی بعضی فقط و فقط برای پول کار نمیکنند اینم یه جور غنی بودنه ، کلا بی نیازی خیلی معنی داره

[سارا-افشار 36440]

ان لحظه که از نیاز انسان دارد نه کم از هوای حیوان

یک دانه گندم طلایی از تشت طلا گرانبهاتر

درحادثه های ناگهانی

سالم زمریض مبتلاتر

اسوده مباش که بی نیازی

یک ان دگر پراز نیازی

انجاکه فرعون زمانی

در تیر رس باد خرانی

 

 

انسان یعنی نیاز

مگر اینکه رو همون نفسش کار کنه

[هولدن کالفیلد 19948]

ان لحظه که از نیاز انسان دارد نه کم از هوای حیوان

یک دانه گندم طلایی از تشت طلا گرانبهاتر

درحادثه های ناگهانی

سالم زمریض مبتلاتر

اسوده مباش که بی نیازی

یک ان دگر پراز نیازی

انجاکه فرعون زمانی

در تیر رس باد خرانی

 

 

انسان یعنی نیاز

مگر اینکه رو همون نفسش کار کنه

 

 

یه جایی خوندم "عشق همون نیاز ما به دوست داشتنه" نمی دونم چقدر این حرف درسته ولی نشون میده که ادم همیشه نیاز منده اما من منظورم از بی نیازی و غنی بودن چیزیه که نمی دونم چطور توضیحش بدم از خیلی چیزا گرفته میشه، مثلا اعتماد به خود، عزت نفس، احترام به خود ....و مفاهیم دیگه

[سارا-افشار 36440]

یه جایی خوندم "عشق همون نیاز ما به دوست داشتنه" نمی دونم چقدر این حرف درسته ولی نشون میده که ادم همیشه نیاز منده اما من منظورم از بی نیازی و غنی بودن چیزیه که نمی دونم چطور توضیحش بدم از خیلی چیزا گرفته میشه، مثلا اعتماد به خود، عزت نفس، احترام به خود ....و مفاهیم دیگه

 

اما گاهی وقتا شده من بشدت در خودم احساس می کنم که باید به یکی نهایت محبت و دوست داشتنم رو عرضه کنم یه جور عاطفه خالص انگار برا محبت کردن به یکی هم نیازمندیم

مثل محبتی که یه مادر برا بچه اش می کنه

شاید اینم نیاز مادره

 

این چیزی رو هم که میگی میدونم چی میگی

بیشتر تو ادمای دنیا دیده و سن بالا دیدم اینجور ادمارو

با یه قیافه اروم

موقع صحبت کردن خیلی محکم و اروم صحبت می کنن

موقع گوش دادن خوب گوش میدن

هرگز خودشونو نمی بازن

اتفاقا همچنین شخصیتی رو حس می کنم تو یه فیلمی یا شایدم سریالی دیدم ولی کدومش رو یادم نمیاد

[Abolfazl_r 20780]

اما گاهی وقتا شده من بشدت در خودم احساس می کنم که باید به یکی نهایت محبت و دوست داشتنم رو عرضه کنم یه جور عاطفه خالص انگار برا محبت کردن به یکی هم نیازمندیم

مثل محبتی که یه مادر برا بچه اش می کنه

شاید اینم نیاز مادره

 

این چیزی رو هم که میگی میدونم چی میگی

بیشتر تو ادمای دنیا دیده و سن بالا دیدم اینجور ادمارو

با یه قیافه اروم

موقع صحبت کردن خیلی محکم و اروم صحبت می کنن

موقع گوش دادن خوب گوش میدن

هرگز خودشونو نمی بازن

اتفاقا همچنین شخصیتی رو حس می کنم تو یه فیلمی یا شایدم سریالی دیدم ولی کدومش رو یادم نمیاد

 

دقیقا همینه. تعریف انسان کامل با اون تشبیهاتی که فرمودید از نظر من همینه. کسی که به یک آرامش نسبی میرسه. زن، زندگی، فرزند، ثروت، تحصیلات و همه و همه براش معانی دیگری پیدا میکنه. به درک درستی از زندگی میرسه. فرقی نمیکنه در چه طبقه اجتماعی یا سطح مالی باشه. وقتی به این نقطه میرسه که نسبت به همه چیز بی نیاز میشه برخی فکر میکنن طرف مشاعرش رو از دست داده. از این آدما اطرافمون کم نیستن. فقط باید ببینیشون. آدمایی که درگیر تجملات نیستن. در حالی که میتونن باشن. ولی خودشون رو درگیر نمیکنن. آرامش دارن. صبورن. اگر همه چیزای مادی رو ازشون بگیری صداشون در نمیاد. چون براشون مادیات دیگه ارزشی نداره. به نظرم اینا از یک سری مرزها گذر کردن و در یه دنیای دیگه سیر میکنن که بیشترش آرامشه. همه باید تلاش کنیم به این آرامش برسیم. یا به قول حمیرا به بی نیازی برسیم.

[pari daryayi 22938]

به نظرم همه چيز بستگي به سازگاري و رضايت انسان ها داره

يكي رو مي بيني روي گرونترين فرش ابريشم و لوكس ترين خونه قدم مي زنه اما هنوز راضي نيست هنوز دنبال بيشتره يا اصلا دنبال بيشترش هم نيست اصلا از چيزي كه داره راضي نيست و اسمش مي شه ناسازگاري و عدم رضايت

يكي رو ميبيني شب روي يه گليم مي خوابه و وقتي ميبنيش خيلي شادتر و خوشحال تر از اون ثروتمنده به نظر مي رسه

چون رضايت داره آرامش داره و همه اينا به خاطر اينه كه با شرايطش سازگاري داره

كم و زياد مهم نيست اينكه چقدر بتوني با شرايطت سازگار باشي تعيين مي كنه آدم موفقي مي شي يا نه!

[هولدن کالفیلد 19948]

فک کنم اوج بی نیازی، و غنی بودن اینه که بتونیم ببخشیم و هدیه بدیم. شادی ، دوست داشتن ، ارامش ، امنیت ، سادگی ،مهربانی،تواضع ... همه اینها مثل چیزای مادی قابل هدیه دادنه، قابل لمسه ما میتونیم اینا رو هدیه بدیم به اطرافیانمون تا وقت رفتن چیزی از خودمون به جا بمونه . چیزی که بشه گفت فقط خاص یه نفره،، البته باید اول خودمون لبریز از شادی و عشق و دوست داشتن وارامش ......باشیم تا بتونیم ببخشیم

ادمی که غنی باشه از صب تا شب با رفتارش با نگاش و حرکاتش و حتی نفس کشیدنش یه جهان اطرافش هدیه میده و میبخشه همه خوبی های قابل تصورو..

[Essi Stanley 406]

مسئله قابل توجه اینست که چرا متون و اشعار مرتبط با قناعت اکثرا مربوط به سده های گذشته است و انسان امروزی به سختی این مسائل را می پذیرد؟

یکی از ده ها علت این مسئله را می توان در حجم بالای مقایسه زندگی ها با یکدیگر در دنیای پرشتاب امروزی دانست.

با گسترش فضای مجازی و اشتراک سبک زندگی های مختلف در شبکه های اجتماعی، در ذهن اغلب آدم ها یک رقابت برای بیشتر داشتن کالا و موقعیت شکل می‌گیرد تا هر فرد بتواند تجربه‌ی دیگری را هم خودش تجربه کند.

در حالیکه در گذشته به غیر از طبقه کوچکی از اشراف، سبک زندگی اکثریت مردم در یک حد بود و از طرفی شانس چندانی برای مقایسه زندگی ها نبود.

کار انسان امروزی برای قناعت پیشه کردن یا احساس غنی بودن داشتن با این حجم بمباران زندگی دیگران، بسیار بسیار دشوارتر است.

[Rose6 879]

انسان های گذشته افرادی بوده اند ک از ابتدای کودکی شان با سرکوب و گاها ذاتی ساده ، کم توقع و قانع بار آمده بودند . کمبود ها باعث عقده می‌شوند و  بقول دوستمون سبک های مختلف زندگی باعث تفاوت ها و رقابت میشه  و احساس نیاز بوجود می آید