جستجو در تالارهای گفتگو
در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'گیاه شناسی'.
3 نتیجه پیدا شد
-
باغ گیاه شناسی یا باغ بوتانیک به مکانی اطلاق می شود که نباتات مختلف را در آن جمع آوری نموده و به طور طبیعی از آنها نکهداری می نمایند. به عبارت دیگر کلکسیونی زنده از گیاهان می باشد. باغ گیاهشناسی برای مطالعاتی نظیر : 1-شناسایی گیاهان 2-چگونگی تکثیر نباتات 3-خواص اکولوژیکی گیاهان استفاده می شود. یک باغ گیاه شناسی معمولاً دارای قسمتهای مختلفی از جمله: 1- هورتوریوم 2- گلخانه 3- فیتوترون 4- هرباریوم 1- در هورتوریوم گیاهان یک واحد رده بندی (جنس یا خانواده ها) مورد تحقیق و بررسی قرار می گیرند و نشریات مربوط به این موضوع (مونوگراف) انتشار می یابند. یکی از معروفترین هورتوریوم های جهان در دانشگاه کرنل شهرایتاکا در ایالت نیویورک پایه گذاری شده و هدف این موسسه رفع اشکالات کشت کاران جهان در مورد گیاهان مزرعی می باشد که با آن برخورد می نمایند و تمام تحقیقات این موسسه بصورت نشریاتی منتشر میگردد. 2-در یک باغ گیاه شناسی وجود یک گلخانه لازم و ضروری می باشد. زیرا گیاهانی که در باغ گیاه شناسی نگهداری می شوند چون تماماً به یک نوع آب و هوا سازگار نیستند بنابراین آن عده از گیاهان که به سرما حساس می باشند و یا احتیاج به رطوبت بیشتری دارند در گلخانه نگهداری می شوند. 3- هنتیوترون عبارتست از آزمایشگاه مجهزی که شرایط فیزیکو شیمیایی گیاهانی که درآن می رویند قابل کنترل است. 4-هر باریوم که جمع آن هرباریا می باشد، محلی است که در آن نمونه های خشک شده گیاهان را به شیوه های علمی خاص و معینی نگهداری می کنند. اهمیت هرباریومها به نسبت تعداد نمونه های موجود در آنها و وسعت مناطقی است که نمونه های گیاهی آنرا در بردارد. هرباریومها از منابع علمی دائمی و قابل دسترسی گیاه شناسان اند که می توانند با مراجعه به نمونه های گیاهی موجود در آنها اطلاعات لازم در مورد عناصر پوشش گیاهی هر سرزمین را به آسانی بدست آورند. سابقه تاسیس هر بار یوبها در جهان شاید به سده شانزدهم میلادی برسد چنانچه در ایتالیا یکی از جمعآوری کنندگان گیاهان فردی بنام لوکاگالینی است که به خشک کردن و حفظ نمونه های گیاهی گردآوری شده و پرس کردن آنها و قرار دادن بین ورقه های کاغذ و الصاق بر روی ورقه های ضخیم تر مبادرت می کرد. از سال 1500 میلادی به بعد دو گیاه شناس انگلیسی به نامهای جان فالکونر و ویلیام ترنر روش او را بسیار عملی تشخیص داده و آنرا دنبال کردند و علاوه بر آن توانستند بسیاری از نمونه ها را به این طریق در جای کمی قرار دهند امروزه نیز در هر باریومهای جهان همین روش را با تغییر و تحولاتی که از نظر فنی و علمی به آن داده اند ادامه می دهند. از هرباریوم های فعال ایران می توان هرباریوم باغ گیاه شناسی ایران(هرباریوم ملی) و هرباریوم مرکزی دانشگاه تهران را نام برد. باغ گیاه شناسی نوشهر باغ گیاه شناسی ملی باغ گیاه شناسی ارم باغ گیاه شناسی فدک
- 2 پاسخ
-
- 2
-
-
- botanic garden
- فیتوترون
- (و 12 مورد دیگر)
-
نخل معمولي Phoenix dactylifera / Fam: Palmaceae / E: Date palm نام علمي جنس خرما، از واژه يوناني آن Phoenix به معناي خرما گرفته شده است. گياهان تيره خرما غالباً در نقاطي مانند عربستان، آفريقاي شمالي، بلوچستان و مناطق گرمسير و نيمهحاره كشور ما (كرمان، خوزستان، سيستان و بلوچستان) كشت ميشود. • گياهشناسي خرما درختي است تكلپهاي، هميشه سبز و دوپايه، قامت آن به 25 متر و قطر سايهانداز آن در حدود 5 متر است. تنه آن بدون انشعاب، استوانهاي و در اصل از مجموعه چوب و آبكش و برگ حاصل شده (به اين نوع تنه Stipe ميگويند.) اما توليد پاجوش ميكند. در انتهاي ساقه تاجي گسترده مركب برگهاي متعدد برروي يك خط مارپيچ قرار دارد، تعداد برگهاي آن بين 40 تا 60 برگ به نظر ميرسد. داراي برگهاي بلند شانهاي با دمبرگ بسيار سخت و برگچههاي نوك تيز به رنگ سبز مايل به خاكستري است كه طول آنها به 50 سانتيمتر ميرسد. گلهاي نر و ماده از هم جدا بوده و گل آذين گلهاي نر با دمگل كوتاه ميباشد، گلهاي نر آن مايل به سفيد، معطر به طول 8-7 ميليمتر با گلبرگهاي كم و بيش دايرهاي و گلهاي ماده ، مايل به سفيد ، كروي و به طول 4/5- 4 ميليمتر ميباشد. گلاذين آن خوشهاي بزرگ ميباشد و از كنار برگهاي تاج خارج ميشود. هريك از خوشهها با برگهاي پيالهاي شكل، بزرگ و معطر به نام كاشكلو احاطه ميشود. ميوه آن مستطيلي - بيضوي، زرد، قرمز تا ارغواني يا شاه بلوطي رنگ و خرمايي مايل به قرمز، به طول7-4و به قطر3-2سانتيمتر ميباشد. هسته آن غالباً باقاعده و راس نوكتيز و كم و بيش فشرده ميباشد. اين درخت كند رشد بوده و به حرارت زياد و آفتاب فراوان نياز دارد، در زمينهايي كه داراي رطوبت كافي است رشد مينمايد و در آب و هواي سرد ايجاد ميوه نمينمايد. ميوه آن خوراكي بوده و حاوي مواد قندي و ويتامينهاي (B و A) ميباشند. • مصارف و كاربردها 1. برگهاي آن حالت تزييني داشته كه براي ايجاد فضاي سبز مناسب است. 2. در ايجاد فضاهاي سبز به عنوان المانهاي عمودي بسيار كاربرد دارد. 3. ميوه آن مصرف خوراكي دارد. 4. سايه انداز مناسبي دارد. 5. از برگههاي كاشكلو نوشابهاي معطر به نام عرق كاشكلو تهيه ميكنند. 6. از الياف آن طناب ميبافند و براي حصيربافي و صنايع دستي محلي و پوشش سقف استفاده ميشود. 7. به شوري مقاوم است.
- 2 پاسخ
-
- 2
-
-
- فضای سبز
- نخل معمولی
-
(و 4 مورد دیگر)
برچسب زده شده با :
-
منظور از فضای سبز شهری، نوعی از سطوح کاربری زمین شهری باپوشش های گیاهی انسان ساخت است که هم واجد بازدهی اجتماعی و هم واجد بازدهی اکولوژیک باشند. فضای سبز شهری از دیدگاه شهرسازی در بر گیرنده بخشی از سیمای شهراست که از انواع پوشش های گیاهی تشکیل شده است و به عنوان یک عامل زنده و حیاتی درکنار کالبد بی جان شهر، تعیین کننده ساخت مرفولوژیک شهر است. بنابراین دارایی سبزیک شهر، صرف نظر از فضای سبزی که توسط شهرداری اداره می شود، از مجموع فضای سبزخصوصی، فضای کوچک دارای گیاهان خودروی و زمین های متعلق به دولت تشکیل می شود. رشدصنعت و افزایش جمعیت در شهرها، به ساخت و سازهای سودگرایانه منجر شده است. این ساخت و سازها به مسائل و تامین حداقل نور و هوا در مناطق شهری توجهی نداشته است. از سویدیگر، ضرورت ایجاد کاربری های جدید شهری، برای پاسخگویی به نیازهای روزافزون واسکان جمعیت به تدریج باعث کاهش سهم فضای سبز و باغهای شهری شده است و در نتیجهموجب آلودگی محیط زیست شده است. فضاهای سبز شهری به عنوان ریه های تنفسی شهرها بهشمار می روند و در شهرها افزون بر عمل کرد های زیبایی شناختی، اجتماعی و ساخت کالبدی شهر، روی تعدیل دما، افزایش رطوبت نسبی، لطافت هوا، کاهش آلودگی صوتی،افزایش نفوذ پذیری خاک، کاهش سطح ایستایی، بهبود شرایط بیوکلماتیک در شهر و جذب گردو غبار تاثیر دارند پوشش گیاهی یک منطقه در حقیقت از یکایک گونه های گیاهی موجود درآن تشکیل شده است. وضعیت آب و هوایی و نوع خاک حدود گونه خاص را تعیین می کند. کیفیت محیط زیست شهری با امکانات و تاسیسات فضای سبز ارتباط مستقیم دارد. در ادوارگذشته در کنار توجه به تفرج روح و زیبایی، جنبه دارویی و اقتصادی کشت گیاهان درفضای سبز و باغها مدنظر بوده و در همه آنها از باغ معلق بابل مربوط به سالهای قبلاز میلاد مسیح تا پردیسهای ایرانی مربوط به قرن پنجم میلادی ضمن رعایت جنبه هایزینتی و هنری گیاهان کاشته شده، مصارف خوراکی، دارویی، صنعتی، دفع آفات و مانند آنمورد توجه جدی بوده است و در چهارچوب سنت و اصول، هیچ چیز بی مورد و یا تنها برای زیبایی وجود نداشته بلکه آنچه مفید و لازم بوده زیبا عرضه شده است. از جمله گیاهان دارویی که در احداث باغهای عمومی در ایران مورد استفاده قرار گرفته می توان ازاقاقیا، بیدمشک، خرزهره، زوفا، سنجد تلخ، ریش بز، بابونه، گل انگشتانه، زرشک، ختمی،گل ساعتی، گل سرخ، گاوزبان، همیشه بهار، گلرنگ، زعفران و مانند آنها نام برد. درکشورهای دیگر گیاهانی مثل پدوفیل و ذغال اخته در فضای سبز کاشته می شده است. معمولاگیاهان دارویی در مدت کوتاهی، سطح خاک را فرا می گیرند و به علت سبزی و کوتاهی شان زیبایی خاصی را پدید می آورند. این گیاهان نسبت به مواد غذایی پر توقع نبوده و آب بسیار زیادی نیاز ندارند. همچنین برخی از آنها در برابر شوری خاک مقاومند و دوام وعمر طولانی و سازگاری و استقامت بالایی دارند. مزایای استفاده از گیاهان دارویی در فضای سبز 1-افزایش تنوع در فضای سبز: در کشور ایران اقلیم های متفاوتی وجوددارد بنابراین تنوع گیاهان دارویی آن نیز زیاد است. با توجه به سازگاریها وتوانائیهای گیاهان دارویی که مورد اشاره واقع شد، بکارگیری این گونه ها در فضای سبزتنوع گونه ها و اکوتیپ ها (از نظر رنگ، فرم، اندازه و سازگاری) را دوچندان می کند وضریب اطمینان موفقیت طرح و انعطاف طراحی بیشتر می شود. وجود گیاهان دارویی در فضایسبز نشانه ای از توانایی اقلیمی و احوال فرهنگی منطقه است، در حالیکه استفاده ازگونه های انگشت شمار و غیربومی در فضای سبز شکنندگی اکوسیستم های احداثی را بهمراه دارد. 2-حفظ ژرم پلاسم گیاهان دارویی: چنانچه یک جامعه گیاهی به خاطر نجات ازخطر انقراض مورد حمایت انسان قرار گیرد ناچار به زندگی در محدوده طراحی شده توسط انسان می شود. این محدوده ها شامل باغهای گیاه شناسی و فضای سبز و در بهترین حالات محیط های طبیعی قرق شده می شود. در این مجموعه ها، حفاظت انسان از گیاهان منجر به حذف پدیده های طبیعی مانند چرا، بیماری و آفت، سیل، آتش سوزی و خشکسالی، رقابت ومانند آن می شود. بنابراین طی نسلهای متوالی ژنهای مفید که عامل دوام موجود درمقابل این شرایط هستند از این نسلها حذف می شود. در مورد گیاهان دارویی، این عمل بابرداشت گزینشی گیاهان دارویی سالم و قوی از طبیعت توسط انسان تشدید می گردد و درعوض فراوانی ژنهای غیرمفید که در شرایط طبیعی مرتباً تحت گزینش طبیعی و حذف قرار میگیرند به نحو چشمگیری افزایش می یابد. به این پدیده رانده شدن ژنتیکی می گویند که هرچه جوامع گیاهی و جانوری محدودتر باشد، این پدیده با شدت بیشتری رخ می دهد. درنتیجه این رخداد علیرغم حفظ فرم ظاهری گونه، توانمندی های آن گونه در مقابل شرایط گزینش گر محیط طبیعی به شدت نقصان می یابد و در صورت راهیابی گونه به محیط طبیعی و یا کاهش حمایت انسان، جاندار به سرعت منقرض می گردد. راه جلوگیری از این خطر، توسعه همه جانبه جوامع گیاهی و جانوری در اقلیم های متنوع است. مروری گذرا بر کل مساحتپارکهای شهری، کمربندهای سبز و پارکهای جنگلی موجود و تنوع اقلیمی کشور نشان می دهدکه سطح قابل توجهی از زمینهای قابل کشت در اقلیمهای گوناگون به احداث فضای سبزاختصاص یافته است. با توجه به اینکه برای رسیدن به استانداردهای بین المللی فضای سبز سرانه، به فضای سبزی با چند برابر سطح موجود نیازمندیم، سطح فضای سبز لازم چندبرابر خواهد بود و با واردکردن گیاهان دارویی در فهرست گیاهان مناسب برای فضای سبزجامعه گیاهان دارویی گسترش قابل توجهی پیدا می کند که بعلت این گستردگی سطح واقلیم، تعداد زیادی از عوامل طبیعی اثر خود را بر گیاه اعمال می کنند و علاوه بر آنبرداشت از طبیعت هم کاهش می یابد. چنانچه در اثر اقبال عمومی، گیاهان دارویی به فضای سبز مدارس، منازل و داخل آپارتمانها و روی پشت بامها راه یابد، به انقلابی سبزدر این زمینه دست خواهیم یافت. 3-جبران بخشی از هزینه ها: اختصاص منابع مرغوب آب و خاک به احداث فضای سبز که بواسطه رشد شهرهای بزرگ در اراضی درجه یک کشاورزی امری غیرقابل اجتناب گردیده است، سطح وسیع و در حال گسترش فضای سبز و هزینه های کاشت و داشت و کادر فنی و اجرایی احداث فضای سبز، بهای سنگینی است که شهروندان برای سلامت خود و محیط زیست باید پرداخت کنند، بهایی که صرفه جویی و گریز از آن، مخارج بهداشتی و هزینه های اجتماعی بسیار بیشتری ببار خواهد آورد. در دید کلان برآورد ارزشهای معنوی زیست محیطی، حفاظتی، تفریحی و مانند آن در فضای سبز نیاز به امکاناتی گسترده و تخصص هایی است که بتوان بر اساس آن به بیان ارزش واقعی پرداخت. این ارزشهابرای اکثریت مردم بخوبی ارزش های ریالی قابل لمس نیست. با کشت گیاهان دارویی درفضای سبز بخشی از هزینه های ریالی قابل بازیافت است و با توجه به نزدیکی این مکانها به مراکز صنعتی و تجاری هزینه حمل و نقل نیز کاهش می یابد. نیاز آبی گیاهان بومی معمولاً کمتر از گیاهان غیربومی است که این امر صرفه جویی در مصرف آب آبیاری است. در این مسیر فرصت شغلی ایجاد می شود و داوطلبانی مانند فارغ التحصیلان کشاورزی ومنابع طبیعی، محصلین مدارس، بازنشستگان و افراد عادی در قبال درصدی از سود میتوانند مراحل دیگری از تولید مانند برداشت، جداسازی و خشک کردن گیاهان دارویی را انجام دهند 4-تأمین اهداف آموزشی، تحقیقاتی و گردشگری: علیرغم سابقه طولانی استفاده از گیاهان دارویی و وجود انواع گیاهان دارویی در کشور متأسفانه درصد کمی ازفرهیختگان جامعه و تحصیلکردگان علوم گیاهی، کشاورزی و منابع طبیعی با این گیاهان آشنا هستند و برای افزایش آگاهیهای اجتماعی، در این زمینه باید آموزش مسئولین و دولتمردان، مردم عادی و تحصیل کردگان از مقاطع دبیرستان تا دانشگاه و حتی متخصصین فضای سبز بصورت عمومی و رایگان صورت گیرد. کاشت گیاهان دارویی در فضای سبز امکاناین آموزش را فراهم می کند. در کشورهایی مثل شیلی و هند افزایش نجومی و سالیانه سطح فضای سبز مرهون توجه به آموزش عمومی و مشارکت مردمی است. در امر پژوهش، گرچه افراد محدودی در امر کشت و کار گیاهان دارویی تخصص دارند، توسعه کمی شناخت گیاهان دارویی قدم گذاری در مراحل بعدی امر پژوهش را ممکن می سازد. اختصاص فضای سبز محیطهای آموزشی به کشت گیاهان دارویی، زمینه برای تحقیق در جنبه های مختلف گیاهان دارویی را ممکن می سازد و سازگاری این گونه ها را معلوم می کند. در شهرهایی که جاذبه های گردشگری دارند، وجود باغهای گیاه شناسی و فضاهای سبز دارای گونه های بومی کشور و گیاهان دارویی تأثیر بسزایی در جذب گردشگران متخصص بدان شهرها دارد. 5-کنترل فرسایش بادی: در مکانهایی که زمین به اختیار و یا از روی اضطرار بصورت آیشرها می شود و زمان آیش با وزش بادهای شدید و یا رواناب ناشی از بارندگی روبروست،یکی از راههای بسیار مؤثر در کنترل فرسایش خاک، بر جای گذاشتن بقایای محصول قبل ازآیش است. بقایای محصولاتی مانند کرچک و ماریتیغال که تنها بذر آنها برداشت می شود،برای تأمین این هدف مناسب به نظر می رسد. همچنین استفاده از گیاهان دارویی چندساله مانند زوفا، اسطوخودوس و آویشن می توانند در کنترل فرسایش بسیار مؤثر باشند. بومادران استاندارد تحمل نسبتاً خوبی در مقابل چرای احشام دارد. کاشت گیاهانی مانندسنا، اکاسیا و اکالیپتوس در مجاورت کویر، موانع مناسبی در جلوگیری از پیشروی کویرهستند. خارشتر، کور و هندوانه ابوجهل با شیبهای تند بسیار سازگارند، بنابراین کشتآنها در زمینهای شیب دار می تواند عامل مهمی در حفظ خاک باشد. گیاهان دارویی نظیر اکالیپتوس جهت احداث بادشکن و جلوگیری از فرسایش بادی بسیار مؤثر هستند. بنابراین گیاهان دارویی در ارائه خدمات بوم شناختی نیز بسیار توانمند هستند. فضای سبز شهری بر اکولوژی شهری به ویژه اقلیم، هوا، خاک،آب های زیر زمینی و جامعه حیوانی تاثیر می گذارد. مهم ترین اثر فضای سبز در شهرها،کارکردهای زیست محیطی آنهاست که شهرها را به عنوان محیط زیست جامعه انسانی معنی دارکرده است و با آثار سوء گسترش صنعت و کاربرد نادرست تکنولوژی مقابله نموده، سبب افزایش کیفیت زیستی شهرها می شوند. امروزه جامعه شناسان، روان شناسان و پزشکان براین باورند که فضای سبز افزون بر تامین بهداشت جو و محیط مکانهای مسکونی، نقش مثبتی در سلامتی شهروندان به عهده دارد. شناخت گونه های گیاهی بومی که می توانند در طراحی فضای سبز به کار آیند، با توجه به کمبود آب و کیفیت نامساعد خاک در اکثر نقاط کشور،با استفاده از گونه های بومی به صورت ضرورتی اجتناب ناپذیر در می آید. گیاهان وفضای سبز در روند زندگی انسانها به خصوص هنگام فراغت از کار و تکاپو به دنبال مامنی جهت التیام اعصاب و روان انسان، نقش مؤثری دارند و این نقش در بقای حیات در کره خاکی با اهمیت تر می گردد. ضرورت ایجاد و حفظ پوشش سبز گیاهان یکی از بدیهیات زندگی است و مثلث بقا و دوام انسان که شامل آب، هوا و غذا است بدون وجود گیاه هیچ گاه تکمیل نمی گردد ، زیرا هم تأمین اکسیژن و هم غذاسازی فقط با وجود گیاه امکان پذیرخواهد بود. با توجه به ضرورت در حیات انسانی و از آنجا که انسان موجودی است تنوع طلب، لذا در فضای سبز شهری علاوه بر ضرورت اهمیت و بهاء دادن به درختکاری، ایجادتنوع هم از دیگر فاکتورهای مهم به نظر می رسد استفاده به جا و مناسب از پوشش گیاهی،احداث و نگهداری فضای سبز نیاز به تجربه و دانش، تحقیق و تفحص و شناخت نیازهای گونه های گیاهی مختلف دارد، تا رابطه دیرین انسان و طبیعت تقویت شود و انسان بار دیگر باطبیعت فراموش شده آشتی نماید. در ایجاد تنوع گیاهی در فضای سبز شهری همواره محدودیتهای هوا و اقلیم، خشکی، باد، تابش بیش از حد خورشید و غیره وجود دارد که همین امرباعث کاهش تنوع می گردد. در پایان یادآور می شویم تنوع محیط جغرافیایی ایران و حاکم بودن وضعیت آب و هوایی گوناگون از منطقه ای به منطقه دیگر در پهنه وسیع کشور، سبب رویش جامعه گیاهی متنوعی شده است. این تنوع که سیمای جغرافیایی گیاهی و به دنبال آن جغرافیای زیستی را جان می بخشد، چه از نظر اقتصادی و چه از نظر اکولوژیکی اهمیتشایان توجهی دارد. گروهی از گیاهان دارویی مانند رزماری، اسطوخودوس، بومادران،سانتولینا، گل محمدی، انواع ختمی، اکالیپتوس، ، کارم رنگی، مورد، خرزهره،همیشه بهار، برگ بو، اقاقیا، کرچک قرمز، مغربی، کم و بیش در فضای سبز کشور کشت میشوند ولی گروه دیگری مانند کورک، سرخارگل، خارشتر، گل گاو زبان، گاو زبان بوراگو،بابونه، بومادران استاندارد، زوفا، سداب، بیدمشک، عناب و سماق، قابلیت واردشدن درفضای سبز را دارند اما تابحال مورد توجه جدی قرار نگرفته اند. منبع
-
- 6
-
-
- فضای سبز
- فضای سبز شهری
-
(و 23 مورد دیگر)
برچسب زده شده با :
- فضای سبز
- فضای سبز شهری
- فضای شهری
- ژرم پلاسم گیاهان دارویی
- کنترل فرسایش بادی
- کیفیت محیط زیست شهری
- کاربری زمین شهری
- گونه های گیاهی
- گیاه شناسی
- گیاهان دارویی
- پوشش گیاهی
- پوشش سبز گیاهان
- اکولوژی شهری
- اکوسیستم
- استانداردهای بین المللی فضای سبز
- بیوکلماتیک
- باغ های شهری
- تنوع فضای سبز
- تأسیسات فضای سبز
- حفظ ژرم پلاسم
- ریه های تنفسی شهر
- سیمای شهر
- ساخت مورفولوژیک شهر
- ساخت کالبدی شهر
- شهرسازی