هدف از بازرسي
گالوانيزه يكي از پركاربردترين روشهاي مقابله با خوردگي است . آخرين مرحله در عمليات گالوانيزه گرم بازرسي و حصول اطمينان از تطابق پوشش ايجاد شده با شرايط مطلوب است . بررسي و تفسير نتايج حاصل از بازرسي بايد با دركي صحيح از شرايط و چگونگي تاثير آنها بر هدف نهايي گالوانيزه همراه باشد . اولين و مهمترين هدف گالوانيزه گرم ، محافظت سازه در مقابل خوردگي است . مدت زماني كه اين محافظت مي تواند بدون نياز به ترميم و بازسازي پوشش دوام داشته باشد ، طول عمر كارآيي (service life ) ناميده مي شود . طول عمر كارآيي گالوانيزه مستقيما" به ضخامت لايه روي محافظ بستگي دارد : هر چه ضخامت پوشش بيشتر باشد طول عمر بيشتر خواهد بود . ( شكل 1 ) . بنابراين تعيين ضخامت پوشش مهمترين گزينه بازرسي براي تعيين كيفيت پوشش گالوانيزه مي باشد .
شكل 1- نمودار طول عمر پوششهاي گالوانيزه گرم
نمونه برداري براي آزمون
براي تعيين دقيق ضخامت پوشش بايد نمونه برداري بگونه اي باشد كه نمايانگر كل مجموعه باشد . نمونه هاي انتخاب شده براي بازرسي بايد از يك نوع باشند يعني :
-تقريبا" در يك زمان گالوانيزه شده باشند .
-به يك روش گالوانيزه شده باشند .
-در يك وان گالوانيزه شده باشند .
-بعنوان يك مجموعه تائيديه دريافت كنند .
بخش 7 استاندارد ASTM A 123 راهنمائيهايي را در زمينه تعداد نمونه لازم از هر بسته قطعات براي آزمون ، آورده است . براي قطعات كوچك مانند پيچ ، مهره و واشرها . خود قطعه بايد بعنوان نمونه در نظر گرفته شود . براي قطعات بزرگ مانند ورق ها ، تيرها و نبشي ها ، آزمون بايد بر قطعات گالوانيزه شده و بر اساس دستورالعمل مشخص شده در بخش 6 . 1 استاندارد ASTM A 123 اجرا گردد . اندازه گيري ضخامت پوشش بايد بر روي نقاط پراكنده اي روي قطعه صورت گيرد تا بيانگر ضخامت واقعي پوشش باشد . در قطعات بسيار بزرگ ممكن است نياز به اجراي آزمون در مقاطعي از قطعه باشد .