Nicoltntpcd

چهلستون شاید کامل ترین بنایی باشد كه اعلاترین نمونه آینه‌كاری، نقاشی های بزرگ دیواری و ستون های چوبی با سرستونهای مقرنس را یک جا کنار هم جمع می کند تا اوج هنر معماری ایرانی را مقابل چشمانتان بیاورد. بنایی با دیوارهایی آینه ای و شیشه‌های هفت رنگی که روی در و پنجره‌های منبت و خاتم آن نشسته اند و کاخی شبیه قصه ها ساخته اند. باغ چهلستون مساحتی بیش از 67000 متر مربع دارد که كاخ چهلستون به عنوان یک فضای درباری و محلی برای پذیرایی رسمی از میهمانان خارجی در یك ‌سوم بالایی آن جای گرفته است. کاخی که یکی از کاخ‌های مهم سه‌گانه باقی‌مانده از عصر صفوی است و اگرچه در مقایسه با کاخ‌های پادشاهان پیشین عظمت کمتری دارد، اما به خاطر تزئینات بی‌نظیرش همیشه مورد توجه پادشاهان قرار داشته است. سال ها پیش، وقتی کتیبه ای در کاخ از زیر گچ بیرون آمد، روی آن به حروف ابجد اشعاری نوشته شده بود که این بنا را با عنوان «مبارک‌ترین بناهای دنیا» خطاب قرار می داد. بنایی که ساخت آن در سال 1057 هجری به پایان رسید تا کاخ چهلستون با تالار سلطنتی، ایوان و چندین اتاق مرتبط با هم از بی نظیرترین آثار صفویان باشد. ایوان اصلی این کاخ با ستون های متعددش سرشناس ترین ویژگی بناست که نام آن را سر زبان ها می اندازد. هر کدام از این ستون ها از یك تنه درخت چنار ساخته شده که در گذشته آینه کاری و شیشه کاری شده بود و این روزها روی آن را لایه نازكی از تخته رنگ شده پوشانده است. این ایوان، رو به استخری قرار دارد که درگذشته با چهار شیر خشمگین در چهار گوشه آن تزئین شده بود. این استخر، همان استخر معروفی است که ستون های کاخ را در خود منعکس می کند و از 20ستون «چهلستون» می آفریند. بد نیست بدانید که چهار پایه ستونی كه به شکل مجسمه‌ شیر و انسان در چهار گوشه استخر قرار دارند و البته دو تخته سنگ حجاری شده به شكل چهار شیر كه در دو باغچه ورودی عمارت نصب شده اند، متعلق به این كاخ نیستند و در حقیقت تنها آثار برجای مانده از قصرهای صفوی «سرپوشیده» و «آینه‌خانه» به شمار می روند. اگر گذارتان به کاخ چهلستون بیفتد، می توانید نقاشی هایی را بر دیوارها و سقف این بنا ببینید که هنر دوران صفویه را برای شما به تصویر می کشند. دیوارهای تالار پذیرایی این کاخ تابلوهای رنگ روغنی دارد که زندگی مردم در قرن هفدهم بر آنها ترسیم شده است. همچنین یكی از این تابلوها شاه عباس را هنگام پذیرایی از خان ازبك نشان می دهد. علاوه بر این، مناظری از تفریحات ییلاقی و روستایی را می توانید در تابلوهای پایین مهمانخانه ببینید.

آتشکده نیاسر این آتشکده توسط شاهنشاه اردشیر بابکان ساخت شده است. طول و عرض آن 14 متر در 14 متر می باشد. این بنا پس از یورش تازیان ( اعراب ) ویران شد ولی سپس توسط مردم بازسازی گشته است و امروز تقریبا سالم می باشد. نیاسر در 35 کیلومتری شمال غربی شهر کاشان قرار دارد و در منطقه ای کوهستانی در ارتفاعات کرکس می باشد. چشمه ای باستانی به نام چشمه اسکندر نیز در آنجا قرار دارد. در نیاسر غاری که متعلق به دوره پارتیان بوده است نیز وجود دارد. به احتمال زیاد این غار معبد میترایی بوده است که امروزه از مکانهای دیدنی این شهر می باشد یك استثنای مهم در مورد حالت ویرانی این چهار طاقهای كوچك آتشکده بسیار قدیمی ساسانی در نیسار، احتمالا از سده دوم است كه عاقلانه حفظ شده است. اندازه های متناسب اجزای ان افسون كننده است ولی خیلی مهمتر از آن نشانه های یك راه حل قدیمی برای انتقال از اطاق چهار گوش به گنبد گرد است. از بیرون از سه عنصر مشخص تشكیل شده:.... یك پی بزرگ چهار گوش با چهار پایه و طاقنمای ورودی متقارن، یك چارگوش متحدالمركز كوچكتر بر بالای این پی و گنبدی بر روی این چارگوش واسطه در داخل، در هر گوشه چارگوش كوچكتر یك طاق مخروطی كوچك، یعنی گوشواره، گنبد را به پایه ها متصل می كند. در واقع این گوشواره ها داخل چهارگوش كوچك را در قاعده به یك هشت گوش (البته با اضلاع نامساوی) و در راس به یك شلجمی تبدیل می كنند. اقسام سنگچینی از لاشه سنگهای بزرگ ناتراش تا قطعه سنگهای تراشیده چهار گوش بالایی طاقنمای درها بر حالت صمیمیت و سادگی بنا می افزاید. آتشکده قصرشیرین بقایای آتشکده ساسانی دیگری در قصرشیرین از اواخر آن دوره و آتشکده های دیگری از قرون جلوتر، از قبیل آتشکده های تنگ چاك چاك، كوه خواجه (پارتی)، كازرون، فیروز آباد، همگی شواهدی است بر پایداری و توسعه این شكل معماری. در همه اینها، گچبری تزئینی اصلی و اشكال قالبی بیشتر از میان رفته و اندود ضخیمی كه زمانی دیوارهای سنگی ناهموار را می پوشاند فرو ریخته و دیوارهای لخت نمودار شده كه هرچند بد ریخت و دلتنگ كننده است اغلب از لحاظ سادگی و قدرت شكل و حجم برشكوه بنا می افزاید. چهار تاقی بازه هور( رباط سفید ) یكی از كهن ترین نمونه های آتشکده گنبد داری است كه احتمالا متعلق به زمان پارتیان است زمینه بنای سنگی موسوم به بازه هور به فاصله هفتاد كیلومتری از جنوب شهر مشهد در ضلع شرقی روستایی به نام رباط سفید در ابتدای تنگهای بازه هور واقع است. از نظر لغوی بازه در فارسی دری به قسمتی از دیواره كوه گفته میشود كه خورشید از میانه باز آن بطرز باشكوه و زیبایی طلوع نماید و شاید نام بازه هور از همینجا باشد. به لحاظ ویژگیهای معماری این بنا نمایگر بخشی از اجزا و عناصر ساسانی است كه آندره گدار آن را قرن سوم میلادی نسبت داده است. همچنین عدهای براین باورند بنای سنگی بازه هور آتشکدهای از دوره ساسانی است. بطور كلی معماری این بنا چهار طاقی است كه از چهار طرف باز بوده و عناصری گنبدی بر فراز آن قرار گرفته است فضای ورودی نیز دارای سه درگاهی بلند و عریض است كه احتمالاً در حكم تالار ورودی به فضاهای معماری طرفین شمار میآید. اما ورودی اصلی بنا از ضلع غربی ایجاد شده كه درگاهی های همسان در اطراف، حاكی از الحاقات پیرامون آن است. در سطح فوقانی پلان مربع بنا چوبهایی بركنج آن نصب گردیده كه احتمالا گامهای اولیه برای ایجاد گوشوار جهت ایجاد گنبد در بناها بوده است. این بنا در واقع هسته مركزی یك مجموعه معماری است به فاصله نزدیكی از این بنا. ویرانههایی در قلعه تاریخی به نام دختر و پسر برفراز بلندی مشاهده میشود. دو پژوهشگر معروف ( هرتسفلد در کتاب ابنیه و آثار تاریخی ایران و آندره گدار در کتاب آثار ایران ) این بنا را از نزدیک دیده اند و آن را از آثار دوره ساسانی میدانند. بنای بازه هور دارای یک گنبد و سه ورودی و در گذشته از سمت مشرق به بنای دیگری اتصال داشته و در دو سوی شمالی و جنوبی آن نیز الحاقیاتی مانند راهرو و ایوان وجود داشته است. در مجموع این بنا را میتوان هسته مرکزی یک مجموعه معماری کهن دانست. این بنای قدیمی و ارزشمند به فاصله حدود 80 کیلومتری مشهد و در سمت شرق روستای رباط سفید واقع شده است. آتشکده آذرگشنسب یا آذرجشنس یکی از مشهورترین و بزرگ ترین آتشکده های فلات ایران که در آذربایجان غربی در 49 کیلومتری شمال شرق شهر تکاب کنونی قرار دارد امروزه به آن تخت سلیمان می گویند. در دوره شاهنشاهی اشکانیان مهم ترین پادشاه آذربایجان آریوبرزن و پسرش ارت وزد بوده است. بیشتر پادشاهان ایران پس از نشستن بر اریکه شاهنشاهی به نیاشگاه آذرگسشب آذربایجان می رفتند و به درگاه خداوند نیایش و سپاس و درود می فرستاده اند و سپس هدایایی تقدیم می کردند. آتشکده شیر نیز همان آذرگشسب است که خرابه های آن نزدیک تخت سلیمان است. ساخت این بنا به بیش از 3000 سال باز میگردد و در کتاب هفتم دینکرد در بند 39 سازنده آن را کیخسرو پسر سیاوخش شناخته شده است که فر ایزدی به او رسیده بود. آذرگشسب در کنار دریاچه چیچست قرار دارد و در گذشته کاخهای بسیار باشکوه و سترگ در اطراف آن بنا بوده است. این دریاچه به صورت خودجوش هر ثانیه 44 لیتر آب از خود بیرون می دهد. آتشکده ساسانی وسیع ترین تاسیسات ساسانی است كه تاكنون شناسایی و از زیر خاک بیرون آورده شده است. یك آتشکده دارای تعداد زیادی اتاق است. در مركز بنای آتشکده معمولا یك اتاق مربع به شكل یك چهار طاقی با محراب آتش ساخته می شود. دومین اتاق مهم «یزشن گاه» است كه در آن آتش را وقتی برای نیایش در معرض دید نیست، شعله ور حفظ می كردند. آتشکده بیشابور چسبیده به قصر بزرگ بیشابور، بقایای آتشکده ای از همان زمان دیده می شود كه هر چند نقشه چهار گوش آن دارای سنت ایرانی است، از فنون ساختمانی روم بهره برداری كرده است. عناصر تزئینی آن از قبیل سرهای گاو نر پشت در پشت به روشنی از شوش یا تخت جمشید اقتباس شده است. در بیشاپور تنها بناهای دولتی در بخش شمالی شهر از زیرخاك بیرون آورده شده اند. این بناها را كاخی با معبد مجاور آن تلقی كرده اند اما به احتمال زیاد همه مجموعه یك آتشکده بزرگ با یك حیاط ورودی مستطیل شكل در ضلع جنوب شرقی بوده است. این حیاط به ایوانی كه هوز حفاری نشده منتهی می شود و در پشت آن تالار بزرگ چلیپایی شكل قرار داشته كه زمانی بر بخش مركزی آن بزرگترین گنبد ساسانی (به قطر 22 متر) زده شده بوده است. این بنا احتمالا مكانی مقدس بوده است. آتشکده اردشیركوره طرح و نقشه اردشیر كوره با شكل کاملا مدور و دو كیلومتر قطری كه دارد به قسمتهای بیست گانه ای متشكل از خیابان های متحدالمركز تقسیم می گردد و بارها مورد شرح و بسط قرار گرفته است. با توجه به اینكه هیچگونه كاوش باستان شناسی در این محل صورت نگرفته، فقط تیر بال ( tribal و بلوكهای عظیم سنگی، تخت نشین ( takht-i nishin كه احتمالا یك آتشگاه بوده، به عنوان آثار مربوط به دوران ساسانیان شناخته شده است. خانه های مسكونی دوره ساسانی و سایر بناها و ابنیه دیگر به وسیله آثار سكونتی دوره های بعدی پوشیده شده و از جمله چندین امامزاده در قسمتهای شاخص تر مجموعه بناهای دوره ساسانی بنا گردیده و كاملا شاخص مجموعه شده است. محوطه مقدس در شمال غربی تل تخت دو سكو به بلندی بیش از 2 متر و فاصله 8 متر و یك مصطبه به چشم می خورد كه در مجموع محوطه مقدس را تشكیل می دهند. سكوی شمالی مكعبی ساده و سكوی جنوبی مكعبی با 8 پله است. امستد معتقد بود كه این دو سكو مذبح های دوگانه اهورامزدا و آناهیتا بوده اند. ترومپلمان بر این عقیده بود كه این سكوها زمانی با تزئینات دندان موشی آراسته شده بودند و احتمالا سكوی جنوبی برای پیشكش موادی چون هومه به آناهیتا و سكوی شمالی برای پیشكش گوشت به میترا به كار می رفته است. استروناخ معتقد است كه كوروش بزرگ نیزهمچون شاهان متاخر هخامنشی به نحوی كه در نقش برجسته گوردخمه های آنان به چشم می خورد از سكوی جنوبی بالا می رفت تا آتشی را كه در آتشدانی بر روی سكوی جنوبی روشن بود نیایش كند. وی برای اثبات ادعای خود به قطعات سه آتشدان كه در حوالی پاسارگاد به دست آمده اند اشاره می كند. در حدود 120 متری غرب این دو سكو مصطبه ای قرار دارد كه بر روی صخره طبیعی ساخته شده است. این مصطبه در اصل از پنج سكوی خشتی تشكیل شده بود كه بر روی یكدیگر ساخته شده اند و ابعاد آنها از75*50 متر تا 20*15 متر متغیر است. احتمالا این مصطبه از سكوهای پیش گفته جدیدتر است اما نمی دانیم كه آیا ان زیربنای یك نیایشگاه یا سازه دیگری بوده است. استروناخ درباره كاربری این مصطبه می گوید: ممكن است این مصطبه در دوره هخامنشی یا پس از آن برای كسانی ساخته شده است كه اجازه داشتند از دور شاهد مراسمی باشند كه بر روی دو سكوی سنگی برگزار می شد و یا احتمالا این مصطبه پشته بلندی برای اجرای مراسم قربانی بوده است. حتی این احتمال وجود دارد كه این مصطبه در دوره اردشیر دوم یا پس از آن كه در عقاید مذهبی هخامنشیان تغییراتی رخ داد ساخته شده باشد. آتشکده ری ری اقامتگاه شاهان اشكانی در فصل بهار بوده است. آثار بیشماری از این دوران در پهنه شهر ری دیده می شود. در كاوشهای انجام شده نیایشگاهی ساخته شده از خشت خام بر بلندای تپه چشمه علی از دل خاك در آمد كه بر اساس سكه های مسین بدست آمده این معبد متعلق به سده اول قبل از میلاد تا اول میلادی بوده است. در ری زمان اشكانیان نیایشگاه هایی برای خدایان سه گانه، اهورامزدا، مهر و ناهید برپا بوده زیرا كه در این دوران این سه ایزد مورد توجه بوده اند. شاید یكی از نیایشگاه های الهه آناهیتا را با توجه به شرایط آن و وجود سفره آب و نام مونث بر این نیایشگاه بتوان بقعه بی بی شهربانو دانست. آتشکده طوسان (بهشهر) در بهشهر از دوره ساسانی همچنین بقایای آتشکده ای در ناحیه كوسان (طوسان) در 4 كیلومتری غرب بهشهر قابل رویت است. ابن اسفندیار از این محل نام می برد و طبق گفته او مورد بازدید فیروزشاه و احتمالا فیروز ساسانی قرار گرفته است. ظهیرالدین از آن به صورت كوسان یاد می كند و می گوید: پسر قباد آتشکده ای در آنجا بساخت. همچنین طبق نوشته ابن اسفندیار، در این محل پادگان نظامی توسط اعراب ایجاد گردید. به هرحال كشف آثار باستانی و همچنین مجموعه ای از سكه های عهد ساسانی در این محل همگی حاكی از اهمیت محل در عهد ساسانی است. آتشکده کاریان نام دیگر آن آتشکده آذرفرنبغ یا آذر خورداد است که در معنی می شود آتش فره ایزدی. مکان آن در شهر فیروزآباد یا اردشیر خره یا اردشیر خوره در صد و بیست کیلومتری جنوب شیراز است و کاخ بزرگ آن که توسط شاهنشاه اردشیر بابکان ساخته شده بود هم اکنون فرو ریخته است. اردشیر به همین جهت نام شهر را ارتخشر خوره ( ارت خشتر ) نامید. در معنی کل می شود شهر شکوه و جلال اردشیر. خوره به معنی فر و شکوه و جلال است. شهر گور یا فیروز آباد نیز بعدها نام گرفت. این مکان از زیارتگاههای بزرگ مردمان فلات ایران بوده است. فخرالدین اسعد گرگانی در داستان ویس و رامین که به دوره شاهنشاهی اشکانیان مربوط است نوشته است: به خاصه زین دل بدبخت رامین .......... که آتشگاه خرداد است و برزین آتشکده آذر برزین مهر آتشکده آذربرزین مهر یکی از سه آتشکده مقدس ایران است.( آذرگشسب ، آذر برزین ، کاریان ) که در شهر نیشابور یا ابرشهر خراسان قرار دارد. در پهلوی به نام آتور بورگین میتر خوانده می شود به معنی آتش مهر بالنده است. تاریخ ساخت آن بسیار کهن است به طوریکه به زمان اشو زرتشت باز میگردد و در بند 8 از فصل 17 بندهش آمده است: آذربرزین مهر تا زمان گشتاسب در گردش بوده و پناه جهان تا اینکه اشو زرتشت اسپنتمان دین آورد و گشتاسب شاه دینش را پذیرفت آنگاه گشتاسب آتش مقدس را در کوه ریومند در آذر برزین مهر قرار داد آتشکده بردسوره به گفته مسعودی در کتاب نامدار مروج الذهب این آتشکده توسط فریدون شاه بنا شد که آتش آن را از طوس خراسان آورده بود و در بخارای ایران قرار داد. آتشکده آذرشب آتشکده ای است که گشتاسب شاه در بلخ بنا کرد و به گفته مورخین گنجهای خود را در آن قرار داد. بلخ در تاریخ جزوی از خراسان بزرگ بوده است که متاسفانه در دوره ننگین قاجار به روسها فروخته شد. آتشکده آذرنوش آتشکده ای است در بلخ که این نیز همچون آذرشب در خراسان بزرگ ایران بوده است. بلخ نیز همچون مرو شهری از شهرهای ایران بوده است که در دوره ننگین قاجارهای وطن فروش در قراردادهای ننگین ترکمانچای و گلستان به روس داده شد. فردوسی بزرگ آن را نوش آذر نامیده است و می فرماید: شهنشاه لهراسب در شهر بلخ .......... بکشتند و شد روز ما تار و تلخ و از آنجا به نوش آذر اندر شدند .......... رد و هیربد را همه سر زدند اندازه عکس تغییر یافته است.برای مشاهده عکس در اندازه واقعی روی این کادر کلیلک کنید. آتشکده باکو آتشکده ای بزرگ بوده است در ایران شمالی ( باکو ) که در نزدیکی چاه نفت قرار داشته است. محل آن در روستای سوراخانی در 15 کیلومتری باکو می باشد. تاریخ ساخت آن به سال 400 پیش از میلاد توسط ایرانیان می باشد. بدلیل مواد نفتی موجود این منطقه این آتشکده همیشه در نزد ایرانیان روشن و برافروخته بوده است. باکو از باگوان زبان پهلوی ایران گرفته شده است و شهری ایرانی است که در دوره ننگین قاجار به روس فروخته شد. این مکان مقدس پس از یورش تازیان ( اعراب ) ویران شد ولی سالها بعد از آن دوباره مرمت و بازسازی شد ولی آتش آن خاموش بود تا سال 1975 که آتش آن دوباره روشن گشت و به مکانی توریستی تبدیل شد. آتشکده سیروان این آتشکده پیش از به پادشاهی رسیدن انوشیروان دادگر محل بت ها بود و پس از وی بت ها ویران شدند و آتش مقدس را در آنجا قرار دادند. محل آن سیروان و ری بوده است. به گفته مسعودی تاریخ نگار نامدار این آتشکده در پیش از ظهور زرتشت ساخته شده است. آتشکده اردشیر در استخر استان فارس می باشد که نام دیگرش آتشکده آناهیتا یا ناهید می باشد. چون اردشیر بابکان بنیانگذار سلسله ساسانی از خانواده موبدان بزرگ بوده است به همین دلیل این آتشکده را به شادمانی برقراری سلسله جدیدش در ایران ساخت. در تاریخ بلعمی و طبری آمده است که چون یزدگرد سوم نوه خسروپرویز بوده است پس بزرگان ایران او را به مقام پادشاهی رسانند و در آتشکده اردشیر استخر تاج شاهنشاهی را بر سر وی گذاشتند و سپس او را به پایتخت ایران در بغداد تیسپون فرستادند. آتشکده آناهیتا یا معبد آناهیتا آناهید یکی از چهار عنصر مقدس آب و آتش و هوا و خاک است. در معنی می توان گفت که پاک و باعفت و باتقوی است که ارمنیان درست آن را تلفظ میکنند. این زیارتگاه پس از آذرگشسب از بزرگ ترین مکانهای باستانی و مقدس ایران بوده است که از دوره شاهنشاهی اشکانی ( پارتیان ) باقی مانده است. در شهر کنگاور در مسیر کرمانشاهان قرار دارد. ستون ها و پلکان این معبد هنوز پس از بیش از 2000 سال باقی و مستحکم است. این مکان در شهر کردنشین ایران بوده است و در نزد کردان آریایی دارای احترام خاصی می باشد. کردستان ایران و منطقه اورامان آن یکی از مشهورترین مناطق اصیل ایران است که هنوز بسیاری زرتشتی دارد و به زبان پهلوی سخن می گویند. ریشه زبان کردی امروزی نیز پهلوی باستانی ایران است. پیر شهریار یا پیر شالیار از افراد مشهور هورامان کردستان است که وی موبدی زرتشتی بود و چند کتاب از وی برجای مانده است. ابن فقیه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: هیچ ستونی شگفت انگیز تر از ستونهای معبد آناهیتا کنگاور نیست گلابی یا اقلان قیز در پائین قلعه گور، كنار بركه چشمه ویرانه یك چهارطاق كه گلابی یا اقلان قیز نامیده می شود، قرار گرفته است. سقف گنبدی شكل آجری آن با توجه به تصاویر قدیمی هنوز در سده گذشته سالم بوده است. تصور می رود كه بنای مربع شكل با الحاقاتش یك آتشکده ساسانی بوده باشد. در پای كوهی كه قلعه روی آن است در محوطه یك گورستان اسلامی، ویرانه بناهای گنبد دار كوچكتر ولی مشابهی قرار دارد كه به مقبره های دوره اسلامی مربوط می شوند.

آرامگاه جاماسب حکیم این اثر باستانی با ارزش در حدود ۸۵ کیلومتری جنوب شرقی شیراز که در مسیر جاده شیراز جهرم در سمت راست جاده و نرسیده به شهر خفر قرار گرفته است که پس از ورود به جاده فرعی به روستای کراده منتهی میشود و پس از آن در شرق کراده روستای گاره واقع شده که آرامگاه جاماسب حکیم در بیرون این روستا قرار دارد . فاصله روستای کراده تا روستای گاره دو کیلومتر است که از میان کوچه باغهای سرسبز راهی باریک و خاکی ناهموار را به طرف آرامگاه طی میکند . نام اصلی این روستا گاره یا کاره میباشد که اهالی منطقه بهآن جومه بزرگی می گویند که مخفف جاماسب بزرگ است . اهالی منطقه جاماسب را به کسر «س» تلفظ میکنند . پیرمردان و پیرزنان این منطقه جاماسب را خانباز هم میخوانند و درباره جاماسب یا خانبازخان داستانها و اشعار بسیاری در منطقه استان فارس گفته شده است . از جمله میگویند که خداوند به جاماسب گفت : که در روزی معین عمرت به پایان میرسد و جاماسب در روز موعود به این منطقه وارد شده و در همان جا جانبه جان آفرین تسلیم کرد و اهالی گاره برایش مقبرهای ساختند . حال باید تحقیق شود که آیا این آرامگاه جاماسب همان داماد زرتشت است ؟ یا اینکه جاماسب دیگری است ؟ این بنای باستانی در بیرون و در جنوب شرقی روستای گاره بر فراز تپه ای قرار گرفته است که مشرف بر شهر خفر و باغها و روستاهای اطراف است . ساختمان آرامگاه به صورت مکعب شکل است که برروی تپه ای کوتاه احداث گردیده و از سنگهای تراش خورده بدون ملات ساخته شدهاست . آرامگاه تشابه فراوانی با کعبه زرتشت در نقش رستم دارد . به علت تراش خوردن سنگهای آرامگاه میتوان آنرا به دوران هخامنشی و دورانی که شهر خفر دارای اهمیت بوده نسبت داد . ضلع شمالی که خوشبختانه سالمترین بخش این ساختمان میباشد کوتاهتر از دیگر دیواره های آرامگاه است و برروی یک صخره بناشده است و علت سالم ماندنش نیز دسترسی نداشتن به این دیوارهاست . در ارتفاع ۴ متری این دیواره یک ردیف سنگ کاری برجسته نمایان است . ضلع جنوبی که در دوران گذشته بلندترین دیواره آن بوده و بر اثر هجوم سودجویان آثار عتیقه قسمت اعظم دیوار ویران شده است . ضلع شرقی که این دیواره هم براثر غارتگری سودجویان از دو موضع حفاری غیر مجاز شده و آسیب جبران ناپذیری را بر پیکره این اثر وارد کرده اند . ضلع غربی که بلندترین دیواره این بنا را تشکیل میدهد ، نسبتا سالم مانده و تنها ردیف سنگکاری بالای آن خراب شده . گویا در دوران گذشته سازمان میراث فرهنگی داربست فلزی را در کنار این دیوار برپا کرده که بدون تعمیر و مرمت آن ، سالهاست که رها شده است . در میانه و گرداگرد آرامگاه درهر یک متر یک سوراخ مربع شکل تعبیه شده که احتمالا برای این ساخته شده است که اگر باران وارد بنا شد بتواند به راحتی از این سوراخ ها خارج شود . در محفظه داخلی آرامگاه از کف تا سقف از سنگ و ساروج فشرده پرشده که بسیار سخت و محکم میباشد . روی سقف آن یک سنگ ۸ ضلعی موجود بوده که به وسیله سنگ های تراش خورده به صورت یک مقبره درآمده بوده است که متاسفانه بر اثر چپاول سودجویان تنها ۳ الی ۴ ضلع آن باقی مانده است . چپاولگران در زیر همین سنگ مقبره از ۲ طرف بالا و پایین بهصورت تونلی حفر کرده اند و از ظواهر امر پیدا است که سودجویان چیزی پیدا نکردهاند . زیرا درون چهاردیواری آرامگاه تماما از سنگ و ساروج پرشده است . طول و عرض هر دیوار از هر طرف ۵ متر و ۸۰ سانتیمتر است که به صورت مربع و بسیار استادانه و با اصول معماری ساخته شدهاست . ارتفاع این آرامگاه مربع شکل در هرطرف ضلع متفاوت است . به دلیل اینکه بر روی تپه که دارای شیب و سنگهای صخرهای است ایجاد شده است ارتفاع تغییر میکند . اما در ضلع غربی ارتفاع آن نزدیک به ۷ متر میرسد که احتمالا ارتفاع این آرامگاه بیشتر از این بوده است که به تدریج ویران شده است . ابعاد سنگهای تراش خورده آرامگاه با یکدیگر تفاوت دارند . احتمالا بر بالای مقبره ۸ ضلعی اتاقی بوده است که به صورت ۴ اتاقی بازساخته شده بود که شاید برروی همین مقبره آتشدانی برپا بوده است و از فواصل دور دیده میشده . برخی میگویند که این ساختمان آتشکده ای بوده که در جشنها و مراسم ویژه از آن استفاده میشده است . در حقیقت این آرامگاه در بین دیگر آثار باستانی ایران مظلوم واقع شده است و حتی نامی از آن برده نمیشود و تنها در کتاب اقلیم پارس نوشته آقای مصطفوی چند سطر جزئی درباره اش نوشته شده و دیگرکتابها تنها به نام قبر جاماسب اکتفا کرده اند . در پایین و گرداگرد تپه قبرهای دوران پس از اسلام به چشم میخورد . سنگ قبرهایی که تاریخ هجری قمری آن در حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ پیش میباشد و بر روی اکثر سنگ قبرها درخت سرو حک شده است و میتوان حدس زد که پس از ورود اسلام اهالی روستای گاره مرده های خودرا در پایین آرامگاه جاماسب حکیم دفن میکرده اند اما پس از سالهای ۱۱۵۰ هجری قمری قبرستان این روستا به جای دیگری انتقال داده شده است . برای مثال برروی سنگ قبری تاریخ ۱۱۱۶ حک شده است . روی برخی سنگ قبرها اشکال و خطوط عربی و کوفی و اشعار فارسی از شاعران نامی و گمنام به چشم میخورد که متاسفانه این قبرها هم از دستبرد دزدان آثار باستانی در امان نبوده اند . چندین سنگ نوشته بزرگ به صورت کتیبه به انواع خطوط کوفی ، عربی در پایین آرامگاه به صورت نامنظم برروی هم انباشته شده . در پایین تپه جوی آب پاک و زلالی جاری است که باغها و روستای گاره را مشروب میسازد . این آب از کاریز «قنات» گاره سرچشمه میگیرد .

غار کتله خور در پنج کیلومتری بخش گرماب از توابع شهرستان خدابنده واقع شده و بر اساس اظهار نظرهای مختلف این غار از لحاظ وسعت دومین غار جهان و از لحاظ زیبایی اولین غار جهان شناخته می‌شود و گنجینه ای ناشناخته در صنعت گردشگری ایران است. کتله خور بر اساس بررسی‌های انجام گرفته معانی مختلفی مثل تپه خورشید، روستای بدون خورشید و غیره دارد که مناسب‌ترین معنی بدست آمده یک کاربرد ترکی بوده که کتله به معنی پستی و بلندی و ناهمواری‌های داخل غار و خور به معنی راحتی و آسانی است که به صورت کلی به معنی پستی و بلندی‌های راحت و دنج است. راه دسترسی مناسب، امکانات رفاهی و جاذبه‌های دیدنی منطقه از جمله ویژگی‌هایی است که مطمئنا می‌تواند اوقات خوشی را برای مسافرین نوروزی ایجاد نماید. غار کتله خور در دل کوه‌های آهکی جنوب استان در پنج کیلومتری بخش گرماب از توابع شهرستان خدابنده واقع شده است. فاصله این غار با مرکز شهرستان 85 کیلومتر است. گرماب از طرف شرق با استان همدان و از جانب غرب با استان کردستان هم مرز است. این منطقه به بخش افشار یا قشلاقات معروف است و ساکنان آن از ایل معروف به شاهسون‌های افشاری تشکیل یافته‌اند. غار به طول تقریبی 10 کیلومتر در بهار سال 1331 هجری شمسی توسط یک هیئت کوهنوردی و با همکاری مرحوم سید اسدالله جمالی شناسایی و کشف شد. طبق نظریه‌های علمی ‌و نقشه‌های زمین شناسی غار کتله خور در دل کوه ساقیزلو در آهک‌های الیگومیوسن مربوط به دوران سوم زمین شناسی بوجود آمده و تقریبا حدود 30 میلیون سال می‌تواند قدمت داشته باشد. سال پیدایش این غار برای اولین بار توسط انسان معلوم نیست ولی مردمان این منطقه از سال پیدایش در این غار رفت و آمد داشته اند. گفته‌های افراد مسن منطقه حاکی از آن است که پدران آنان نیز در این غار رفت و آمد داشته و داستان‌های مختلفی در این باره تعریف می‌کرده اند. دهانه ورودی غار کتله خور به صورت طاق مثلثی شکل به قطر 70 سانتیمتر تنها راه دسترسی به داخل غار بوده و هست. از عمق 150 متری تا عمق 700 متری به نسبت زیادی در غار گشایش حاصل شده و شعب متعددی بوجود آمده است. در مکان‌هایی که از ریزش مصون مانده استالاگیت‌ها و استالاگمیت‌ها خودنمایی می‌کنند. استالاگیت‌ها و استالاگمیت‌ها با ارتفاع 30 تا 40 متر از کف و سقف غار قرار گرفته‌اند که با شنیدن صدای موزون قطرات آب، آهنگهای دلپذیر و مناظر بدیعی، چشم و گوش گردشگر را به خود جلب می‌کند. پس از عبور از این قسمت، منطقه وسیع و مسطحی ظاهر می‌شود که به شبستان مساجد شبیه است. در این بخش، در ضلع شرقی آن، استخر آبی به ابعاد 20×35 متر قرار گرفته است. برای دسترسی به این غار باید از آبادی‌های کرسف و زرین رود گذشته و با پشت سر گذاشتن گرماب، در قسمت شمال این منطقه به دهانه غار رسید. دهانه این غار در ارتفاع 11 متر از سطح مسیر که مشرف بر آن است، قرار گرفته و در وضعیت ضلع قطری معادل1.40 متر ارتفاع دارد. ابتدای غار تا عمق 150 متری، شبیه به راسته بازارهای معمولی است، با این تفاوت که عناصر و اندامهای آن اندکی از بازار کوچکتر می‌باشد. کف این قسمت را لایه ضخیمی ‌از خاک و خاکستر پر کرده است. هم اکنون این غار به صورت سه طبقه خشک و طبقه چهارم به بعد مسیرهائی نیز به صورت آب بوده و زمین شناسان احتمال تشکیل چهار طبقه دیگر را تا سفره آب زیرزمینی داده اند که در سال 2003 میلادی حدود 30 کیلومتر از مسیرهای متعدد غار توسط زمین شناسان آلمانی و سوئیسی نقشه برداری شد و از سال 72 تاکنون تقریبا 5.2 کیلومتر آن به صورت رفت و برگشت آماده بازدید شده است. پدیده‌های داخل غار نظیر دهلیزها و گذرگاه‌ها و وجود ستون‌های عظیم و وجود استاگتیت‌ها (چکنده‌ها) و استلاگمیت‌ها (چکیده‌ها) به رنگهای مختلف و تعدادی قندیل‌های تو خالی و نیسانی که جز کمیاب‌ترین قندیل‌ها به شمار می‌رود، جلوه منحصر به فردی به این غار بخشیده است. به وجود آمدن قندیل‌ها به اشکال مختلف مثل شیر خوابیده، پنجه شیر، پای فیل، لباس عروس، قلع شمع، سگ شکاری، دست شیطان، نخل سوخته، مریم مقدس، دوجادوگر، سفره عقد و عروس و داماد و گفته‌های زمین شناسان فوق از لحاظ پیدا نشدن انتهای غار وجود مسیرهای دیگر این مهم را ثابت می‌کند. مجموعه تفریحی غار کتله خور دارای 12 سوئیت تک خوابه و دو خوابه می‌باشد که با داشتن امکاناتی نظیر حمام، سرویس بهداشتی فرنگی و ایرانی، وسایل پخت و پز، شومینه و ... محیط مناسبی را جهت اسکان شبانه گردشگران فراهم کرده است. چشم انداز مناسب این سوئیت‌ها، مجاورت در کنار غار، دسترسی به کوه جهت کوهنوردی و استفاده از محیط سد غار کتله خور از سایر مزایای این سوئیت‌ها است.

کعبه زرتشت در نقش رستم، ساختمانی به یادگار مانده از دوره تاریخی هخامنشی است، با شکلی مکعب­گونه به ارتفاع 12 متر با کناره­هایی به طول 30/7 متر. درمورد آن­که این یادگار کهن به مانند دیگر سازه­های تاریخی ایران­زمین یک شاهکار هنری، معماری است تردیدی وجود ندارد، بلکه سخن پیرامون کاربری راستین آن است. چیزی که بیشتر پژوهشگران و شرق­شناسان درمورد آن نتوانسته­اند به یک سخن یكسان برسند و هنوز موضوع گنجایش آن را دارد که مورد پژوهش و کنکاش قرار بگیرد. چندسال پیش در شماره «10» فصل نامه پارسیان جستاری پیرامون کعبه زرتشت و گمانه­هایی پیرامون کاربری آن به چاپ رسیده بود. همین نوشتار محرکی شد تا این کهترین در فرای فرضیاتی که آن مکان را محل نگهداری آتش سپند و یا آتشکده قلمداد می­کند و یا گمانه­هایی که آن مکان را جایگاهی برای مومیایی کردن پیکر مرده شاه معرفی می­کند و یا حدسیاتی که آن را جای نگهداری کتاب اوستا و درف­شهای شاهی می­داند!! و... که البته هرکدام به شوندهای گوناگون مردود دانسته شده این­بار با دیدی مذهبی به کاربری این بنا بنگرم. همانگونه که آگاهید از دهه 1320خورشیدی به این سو بنا به نامهربانی­ها و نامردمی­های هازمان ایرانی و اجحاف­هایی که شد، میل به خاكسپاری درگذشتگان در خاک در میان زرتشتیان جای سپردن مردگان به سنگ(قرار دادن در برج خاموشان) که از نگاه نگارنده سنتی بسیار پسندیده­تر دربرابر به خاك سپردن است، را به کلی گرفت. با منسوخ شدن آن روش کفن و دفن ارزشمند، میرود که رفته رفته باورهایی که همراه با آن روش تدفین کهن وجود داشت نیز به دست فراموشی سپرده شود؟! بنابر سنت و شریعت دین زرتشتی، روان فرد درگذشته تا سه شبانه روز در پیرامون و بالای سر جسد خویش می­ماند و پس از شب سوم و در بامداد روز چهارم از پیکر خویش جدا شده در کنار پل چینود به داوری کردار و گفتار خویش فراخوانده می­شود تا تکلیف خویش را بداند که در زمره گناهکاران است یا رستگاران. در این مدت سه شب نخست پس از مرگ برای آنکه روان درگذشته از مرگ و تنهایی و تاریکی نهراسد، دست به کاری­هایی بدین شرح می­زدند که البته همانند آن را کم و بیش در میان همه­ی مذاهب و ادیان جهان می­توان دید... در پایین تپه­ها و یا بلندی­هایی که برفراز آن استودان ساخته شده بود، ساختمانی در دو اشكوب بنا می­شده که معمولا" با دخمه 200 متر کمتر یا بیشتر فاصله داشت و از آن برای انجام آیین­های دینی پس از مرگ اشخاص متوفی و همینطور مراسم آتش سوزها استفاده می­شده .آتش سوزها که معمولا دو نفر بودند وظیفه داشتند از روزی که مرده را به دخمه می­بردند و به­سنگ می­سپردند تا سه شب در اتاق ویژه­ای که به آن برج فانوس می­گفتند و دهلیزهای آن رو به دخمه و ویژه این کار بود از سر شب تا صبح آتش بسوزانند. بدین منظور سوراخی پنجره مانند و کوچکی روی دیوار دخمه ایجاد می کردند به طوری آن دهلیز دقیقا" در امتداد پنجره اتاق آتش سوزی پایین تپه و شعله­های سوزان آتش میان آن باشد و نور آتش تا صبح به درون دخمه بتابد و با روشن کردن آن فضا، ترس از مرگ و تنهایی و تاریکی را از روان مرده دور کند. در کنار این کار بازماندگان درگذشته برای او مراسم دروُن، سِدوش و شبگیر می­گرفتند و از درگاه پروردگار جهان برای وی درخواست آمرزش می کردند و برای آمرزش وی دعا و نیایش می خواندند. زمانی که با آگاهی از چنین رسومات ظریف و زیبایی پا به نقش رستم و پاسارگاد و حتا شوش بگذاریم به آسانی درمیابیم که هدف از ساختن این بنای 2 اشكوبه(کعبه زرتشت) که تنها یک اتاق در مرتبه دوم دارد چیست؟ اینجا مکان انجام مراسم آتش سوزی سه شب نخست مرگ و برای برگزاری مراسم پس از دفن اموات پادشاهان هخامنشی بوده است. محوطه باستانی پاسارگاد مانند همین بنا در پاسارگاد و در روبه­روی آرامگاه کورش بزرگ نیز قرار دارد که به احتمال قوی به شوند انجام همین مراسم بوده. گریشمن این سه بنای واقع در دشت پاسارگاد، نقش رستم و شوش(منسوب به اردشیر دوم) را صرفا" جای نگهداری آتش دانسته است در حالی که این 3 ساختمان بایستی مکان آتش سوزی سه شب نخست مرگ و برای مراسم بعد از دفن پیکر خاندان هخامنشی بوده باشد. محل قرارگیری دهلیزهای این سه بنا و مشرف بودن آنها به ورودی آرامگاه[دخمه] پادشاهان هخامنشی نیز خود مهر تاییدی است بر این سخن است. هنوز هم در مناطقی از استان چهارمحال بختیاری و لرستان، مردمان بر روی گور مرده تازه دفن شده خود شب­ها آتش روشن می­کنند و استنباط آنها از این کار همان چیزی است که زرتشتیان بدان باور داشتند والبته هنوز هم در آرامگاه زرتشتیان آپریگون(مجمر آتشدان) بزرگی در میان گورستان قرار دارد. باور نویسنده بر آن است که اگر كمی بیشتر با رسومات و اندیشه­های گذشتگان که همگی ریشه در شور دینی و عشق عمیق آنها به زندگی و هم­نوع داشته مهربان باشیم و در راه درک عمیق تر آن کوشش کنیم و به یک خودشناسی عمیق برسیم، دیگر دست نیاز ما برای شناختن خودمان در جلوی پژوهشگران غربی دراز نخواهد شد. ظاهر بنا این بنا دارای تنها یک مدخل بالاتر از سطح زمین و بازمانده پلکانی برای دسترسی به تنها ورودی آن است. تا سال ۱۳۱۶ شمسی، یک سوم پایینی بنا در زمین دفن شده بود. تنها در این سال و با آغاز کاوشهای باستانشناسی بود که مشخص گردید که بنا در سه سمت خود (بجز ورودی) دارای سکو است. همچنین در درگاه ورودی جای چرخش پاشنه دری سنگین و کلفت، نشان از دربسته بودن بنا میدهد. این ساختمان تماماً از سنگ آهکی سفید و سیاه ساخته شدهاست. در دیوار داخل این ساختمان واژه «کعبه» حکاکی شدهاست. در کتابهای زرتشتی آمدهاست که زرتشت در این محل، نیایش میکردهاست. اعراب، واژه کعبه را از پارسی پهلوی گرفتند. کاربرد بنا درباره کاربرد این بنا، نظرات گوناگونی ابراز شدهاست. متاسفانه دانشمندان تاکنون کاربرد بی شک و تردید آن را کشف نکردهاند. بخشی از کاربردهایی که به این بنا منسوب شدهاست، چنین اند: آرامگاه همیشگی داریوش که بعدها انصراف پیدا کردهاست. آرامگاه موقت (فقط تا پوسیده شدن اجساد) جایگاه آتش مقدس (آتشگاه) جایگاه نگهداری اوستا و کتب دینی جایگاه پرچمهای شاهی در محاسبه روز نوروز در کتب زرتشتی نوشته شدهاست که زرتشت در این رصدخانه ، محل شروع نوروز را محاسبه کرد. نوروز در روز اول فروردین از محلی شروع میشود که اولین اشعه آفتاب در آنجا بتابد. بر اساس برآورد گاهنامه زرتشت، هر ۷۰۰ سال یکبار نوروز از ایران شروع میشود. آخرینباری که نوروز از ایران شروع شد، ۳۰۰ سال پیش بود. در سال ۱۳۸۷، نوروز از پاریس و بروکسل و در سال ۱۳۸۸ ار تورنتو و نیویورک شروع شد. از زمان حمله اعراب به ایران تا به امروز، یعنی قرن بیست و یکم میلادی، کاربرد و تعریف این بنا کشف نشده بود. پژوهشگر ایرانی «رضا مرادی غیاث آبادی» که تحقیقات فراوانی در زمینه ایران باستان داشتهاست، نتیجه کشف خود را در کتابی به نام «نظام گاهشماری در چارطاقیهای ایران» توسط انتشارات «نوید شیراز» به چاپ رسانده و راز این بنا را منتشر کردهاست. تا امروز حدس میزدند کاربرد این بنا، محل نگهداری کتاب اوستا و اسناد حکومتی یا محل گنجینه دربار و یا آتشکده معبد بودهاست. اما غیاث آبادی با تحقیقات خود ثابت کرد این بنا با مقایسه با تمامی بناهای گاهشماری (تقویم) آفتابی در سرتاسر جهان، پیشرفته ترین، دقیقترین، و بهترین بنای گاهشماری آفتابی جهان است. این در حالی است که تا قبل از این بنا هم «چارطاقیها» در نقاط مختلف ایران احداث شده بودند و همین وظیفه را با شیوهای بسیار ساده اما دقیق و حرفه ای بر عهده داشتند. تمامی بناهای گاهشماری آفتابی در جهان فقط میتوانند روزهای خاصی از سال (مانند روزهای سرفصل) را مشخص کنند و حتی با سال خورشیدی هم تنظیم نیستند. اما این بنا با دقت و علمی که در ساخت آن اجرا شده، قادر است بسیاری از جزئیات روزهای مختلف سال و ماهها را مشخص کند. زرتشتیان با استفاده از این بنا میتوانستند بسیاری از مناسبتها و جشنهای سال را روز به روز دنبال کنند و از زمان دقیق آنها آگاه شوند. بسیاری از بناهای چارطاقی در سطح کشور (به تصور آتشکده) یا به طور کامل تخریب شده و یا تغییر کاربری داده شدهاست. ولی خوشبختانه تعدادی هم مانند چارطاقی «نیاسر» و چارطاقی «تفرش»، سالم مانده و برای ما و نسلهای بعدی باقی مانده اند. اهمیت بنا کاربرد بنا در دوره هخامنشی هرچه بودهباشد، به نظر میرسد که بنا در دوران ساسانی و بخصوص اردشیر به اوج اهمیت رسیدهاست. در این دوران سه سنگنوشته مستقل بر روی سکوهای بنا ایجاد شدهاست که اطلاعات گسترده ای در خصوص ساسانیان ارائه میکند. یکی از مهمترین این سنگنوشتهها، درباره کرتیر است.

مشهد کاوه، جايي است که همه اهالي آن، از پير و جوان، زن و مرد كاوه آهنگر را به خوبي مي‌شناسند. روستايي در حاشيه زاينده‌رود که بيشترين شهرتش را مديون آرامگاهي است که در ميانه آن قرار گرفته و در درون ساختمان آن چهار مزار وجود دارد؛ مزارهايي که به اعتقاد روستاييان منطقه، به کاوه آهنگر و خانواده او تعلق دارد. آرامگاه يک حفاظ چوبي دارد با سه سنگ. سنگ مزار مياني که از همه بزرگ‌تر است مربوط به قباد پسر کاوه است که در شاهنامه از او به عنوان «کارن کاوگان» ياد شده، سنگ سمت راست که کوچک‌تر است مربوط به دختر کاوه آهنگر است. مزار کاوه آهنگر نيز در خارج اين ضريح قرار دارد. آرامگاهي که نام آن، به روستاي محل قرارگيري اش داده شد تا مردم اين روستا را به نام «مشهد كاوه» بشناسند. متن هاي تاريخي را که بگرديد، نام مشهد کاوه را به دو صورت کواديه و کواليه مي بينيد. کواديه (کوا + ديه) به معني سرزمين کاوه است. اما خيلي ها اين واژه را به کلمه شواليه در زبان فرانسه و cavalery در زبان انگليسي نسبت مي دهند و دليل آن را شهامت و جنگجويي کاوه مي دانند. متن هاي تاريخي را که بگرديد، نام مشهد کاوه را به دو صورت کواديه و کواليه مي بينيد. کواديه (کوا + ديه) به معني سرزمين کاوه است. اما خيلي ها اين واژه را به کلمه شواليه در زبان فرانسه و cavalery در زبان انگليسي نسبت مي دهند و دليل آن را شهامت و جنگجويي کاوه مي دانند روستاي ساحلي مشهد کاوه را بايد در دوازده کيلومتري شهر چادگان در استان اصفهان ببينيد. جايي در چند کيلومتري سرچشمه زاينده رود که اخيرا باستان شناسان جسد نوزادي متعلق به عصر آهن يعني حدود سه هزار سال پيش را در تپه اي بنام آشنا در اين روستا کشف کرده اند. اين آثار که نشان مي‌دهد تمدن زاينده رود با تمدن سيلک و همچنين تمدن مرودشت پيوند داشته است، مهر تاييدي بر اين ادعاي باستان شناسان است که تمدن‌هاي حاشيه زاينده‌رود را از کهن‌ترين تمدن‌هاي به وجود آمده در سرزمين ايران مي دانند. تا پيش از ساخته شدن سد و به دنبال آن درياچه زاينده‌رود، تپه آشنا در حد مياني دلتاي رود «آراگون» از سرشاخه‌هاي زاينده‌رود و رودخانه کوچک «آشنا» قرار داشته است. اينک اين تپه جزيره‌اي در ميان درياچه زاينده‌رود است. اگر گذارتان به مشهد کاوه بيفتد، مي توانيد در اطراف اين روستا دو برج بزرگ را ببينيد که يکي سالم‌تر مانده و نشان از اهميت اين منطقه در دوران‌هاي پيش دارد. علاوه بر اين، بازمانده ساختار يک دژ، در نزديکي آبادي جمالو به نام «مزدکيان» وجود دارد که مردم، اين محل را زادگاه مزدک، بنيان‌گذار آيين مزدکي مي‌دانند. روستاي ساحلي مشهد کاوه را بايد در دوازده کيلومتري شهر چادگان در استان اصفهان ببينيد. جايي در چند کيلومتري سرچشمه زاينده رود که اخيرا باستان شناسان جسد نوزادي متعلق به عصر آهن يعني حدود سه هزار سال پيش را در تپه اي بنام آشنا در اين روستا کشف کرده اند بهترين زمان سفر به مشهد کاوه، ارديبهشت ماه است که سراسر اين منطقه با گل‌هاي رنگارنگ پوشيده شده است. مشهد کاوه، علاوه بر تمام جاذبه هاي تاريخي اش، فرصت خوبي براي تفريح و ماهيگيري در کنار روستائيان منطقه به شما خواهد داد! از آنجا که اين روستا در مرز استان اصفهان با استان چهار محال بختياري قرار دارد علي رغم ترک زبان بودن مردم، آداب و رسوم مردم منطقه بسيار نزديک به آداب و رسوم ايل بختياري است. طبيعت بکر و زيباي اين روستا هر سال ايرانگردان بسياري را به اين خطه مي کشاند.

کانادا ( Canada ) کشوری است واقع در آمریکای شمالی ، شمال کشور آمریکا ، غرب گرینلند و شرق آلاسکا ، در کنار اقیانوس آرام ( در غرب ) و اقیانوس اطلس ( در شرق ) ، دریای لابرادور ( در شمال شرق ) و اقیانوس منجمد شمالی ( در شمال غرب ) . پایتخت کانادا شهر اتاوا ( Ottawa ) با 1 میلیون و 143 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت کانادا ، 9 میلیون و 984 هزار و 670 کیلومتر مربع و جمعیت آن 33 میلیون و 390 هزار نفر می باشد . از مهمترین شهرهای کانادا می توان به تورنتو 5 میلیون و 203 هزار نفر ، مونترئال 3 میلیون و 607 هزار نفر ، ونکوور 2 میلیون و 170 هزار نفر ، کالگاری 1 میلیون و 037 هزار نفر و ادمونتون 1 میلیون و 101 هزار نفر اشاره کرد . اولین ساکنان کانادا ، بومیان محلی بودند که در ابتدا اینویت ( اسکیمو ) خوانده می شدند . گمان می رود کاشف اهل اسکاندیناوی " لیف اریکسون " در 1000 میلادی قسمت هایی از شرق و جنوب شرق کانادا ( لابرادور و نوا اسکوشا ) را کشف کرده باشد ، ولی در حقیقت ورود اولین سفید پوستان به این منطقه به سال 1497 میلادی " جان کابوت " ایتالیایی که به خدمت هنری هفتم ( پادشاه بریتانیا ) در آمده بوده بر می گردد ، او توانست قسمت های شرقی کانادا را کشف کند . در سال 1534 با ورود اولین فرانسوی به نام " ژاک کارتیه " کانادا نصیب فرانسه شد ، مهاجر نشینان فرانسوی که در سال 1604 وارد نوا اسکوشا ( بندر رویال ) شدند ، کانادا را ( New France ) یا " فرانسه ی جدید " نام نهاده بودند . در سال 1608 کبک کشف شد . در این زمان هر دو استعمار فرانسه و بریتانیا ادعای مالکیت کانادا را داشتند ، بدین ترتیب جنگی درگیری ها بین فرانسه و بریتانیا شدت گرفت ، در سال 1713 ، نیوفوندلند ، خلیج هودسون و نوا اسکوشا ار دست بریتانیا خارج شد ، طی جنگ هفت ساله ی بریتانیا و فرانسه بین سالهای 1756 تا 1763 فرانسه شکست خورد و کانادا به بریتانیا رسید ، پیروزی مشهور ژنرال جیمز وولف بریتانیایی بر ژنرال مونت کالم فرانسوی در منطقه ی کبک در 13 سپتامبر 1759 از مهمترین وقایع جنگ است . بر اساس پیمان پاریس که در سال 1763 منعقد شد کنترل کامل کانادا به عهده ی بریتانیا گذاشته شد . در آن زمان به علت اینکه تمام جمیعت کانادا ، فرانسوی تبار بودند ، بریتانیا تصمیم به مهاجرت دادن عده ی زیادی از اتباع خود به کانادا گرفت . در سال 1849 حق کانادا برای خودمختاری از سوی بریتانیا به رسمیت شناخته شد . در 1 جولای 1867 کانادا دارای استقلال و خودمختاری شد . در سال 1869 کانادا ، نیمه ی غربی را از شرکت خلیج هودسون (Hudson's Bay Company ) خرید و ایالت های مانیتوبا ( 1870 ) ، آلبرتا ( 1905 ) و ساسکاچوآن ( 1905 ) ضمیمه ی قلمرو کانادا شدند ، در سال 1871 بریتیش کلمبیا و متعاقب آن در سال 1873 جزایر پرنس ادوارد به کانادا الصاق گردید . بین سالهای 1866 تا 1896 حزب محافظه کار به رهبری جان مک دونالد بر کانادا حکومت می کرد . در سال 1896 حزب لیبرال به رهبری ویلفرید لاوریه که یک کانادایی فرانسوی برجسته بود تا سال 1911 اداره می شد . نیوفوندلند دهمین ایالت کانادا در 31 مارچ 1949 به قلمرو کانادا اضافه شد . پس از آن سه ایالت مجاور قطب شمال و یخ زده ی یوکُن ، شمال غربی و نوناووت به کانادا الصاق گشتند . در سال 1931 ، نروژ مالکیت کانادا را بر جزایر اسوردراپ ( Sverdrup Islands ) در قطب شمال به رسمیت شناخت . دوباره حزب لیبرال به رهبری ویلیام لیون مکنزی کینگ بین سالهای 1921 تا 1957 حکومت را در دست گرفت . پس از مدتی حکومت محافظه کاران ، در سال 1963 لیبرال ها بار دیگر به رهبری لستر پیرسون به حکومت بازگشتند . در سال 1970 و با گسترش فزاینده ی خشونت در کبک توسط جدایی طلبان فرانسوی تبار دولت برای خاموش کردن این اعتراضات راه چاره ای اندیشید ، چندی بعد پارلمان کانادا اقدام به دو زبانه کردن ایالت کبک و اجازه دادن به گسترش زبان و فرهنگ فرانسوی در این منطقه کرد و این تصمیم تا حدودی موثر واقع شد . در جولای 2005 کانادا ازدواج مردان همجنسگرا را قانونی اعلام کرد ( بیشتر ازدواج همجنسگرایان در بلژیک ، هلند و اسپانیا قانونی شده بود ) . طی سالهای اخیر کانادا 2 هزار سرباز را برای کمک به آمریکا در مبارزه با ترورسیم در قالب نیروهای چند ملیتی ( آیساف ) به افغانستان گسیل داشته است ولی کانادا با هم پیمانی با آمریکا برای جنگ در عراق سرباز زد . در انتخابات مجلس که در ژانویه ی 2006 برگزار شد 36 % کرسی های پارلمان نصیب محافظه کاران شد که این واقعه به دوازده سال تسلط لیبرال ها بر کرسی های پارلمان خاتمه داد . در ژوئن 2006 پلیس کانادا 17 تروریست مسلمان را به ظن احتمال حملات ترویستی در تورنتو بازداشت کرد . در 6 فوریه ی 2006 میلادی ، استفن هارپر که یک محافظه کار می باشد به نخست وزیری کانادا رسید . در 27 سپتامبر 2005 نیز میکائل ژان فرماندار کانادا شد . نژاد 28 % کانادایی ها ، بریتانیایی ، 23 % فرانسوی ، 15 % سایر اروپاییان ، 2 % آمریندین ، 6 % آسیایی ، آفریقایی و عرب و 26 % نیز دورگه ها و بومیان محلی هستند ، همچنین دین 42 % کانادایی ها ، کاتولیک ، 23 % پروتستان ، 4 % سایر فرقه های مسیحیت و 1 % مسلمان هستند . انگلیسی و فرانسوی هردو زبان رسمی مردم کانادا هستند . واحد پول کانادا ، دلار کانادا با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . از نقطه نظر اختلاف زمانی ، کانادا به شش قسمت تقسیم می شود به طوری که شرق تا غرب کانادا 5 ساعت با یکدیگر اختلاف زمانی دارند . تولید ناخالص داخلی کانادا بسیار عظیم و 1 تلریارد و 274 میلیارد دلار می باشد . کانادا روزانه 3 میلیون بشکه نفت تولید می کند ، علاوه بر اینکه ذخایر گاز عمده ای نیز در شمال این کشور وجود دارند . از مهمترین صادرات کانادا می توان به هواپیما ، تجهیزات ارتباطی ، مواد شیمیایی ، پلاستیک ، کود ، چوب ، نفت خام ، گاز طبیعی ، برق و آلومینیوم اشاره کرد . · آیا می دانستید کانادا بعد از روسیه ، دومین کشور بزرگ دنیاست ؟ · آیا می دانستید مرز آمریکا و کانادا با طول 8893 کیلومتر طولانی ترین مرز مشترک دنیاست ؟ · آیا می دانستید دریاچه های پنجگانه ( ایری ، هورن ، سوپریور ، میشیگان و اونتاریو ) مرز آبی بین آمریکا و کانادا هستند ؟ · آیا می دانستید آبشار زیبای نیاگارا در نقطه ی مرزی کانادا ( شهر سنت کاترینز ، اونتاریو ) با آمریکا ( شهر بوفالو ، نیویورک ) واقع شده و سالانه پذیرای میلیون ها گردشگر می باشد ؟ · آیا می دانستید کشور کانادا به علت داشتن دریاچه های فراوان به " کشور هزار دریاچه " معروف است ؟ کانادا دارای 10 ایالت و 3 ناحیه ی خودمختار ( * ) می باشد : 1 - آلبرتا : ادمونتون 2 - بریتیش کلمبیا : ویکتوریا 3 - مانیتوبا : وینیپگ 4 - نیو برانشویک : فردریکتون 5 - نیوفوندلند و لابرادور : سنت جونز

جمهوری گابون ( Gabon Republic of) کشوری است واقع در غرب آفریقا ، در کنار خلیج گینه ، بین جمهوری کنگو و گینه ی استوایی ، پایتخت این کشور شهر لیبرویل ( Libreville ) با 420 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت گابون 267.667 کیلومتر مربع و جمعیت آن 1 میلیون و 384 هزار نفر است . از مهمترین شهرهای گابون ، پورژانتی 88 هزار نفر ، فرانس ویل 30 هزار نفر ، اویم 23 هزار نفر و موآندا 21 هزار نفر را می توان نام برد . گابون از سال 1886 از مستعمرات استوایی فرانسه در آفریقا بوده است ، این کشور در روز 17 آگوست 1960 از فرانسه مستقل شد . آلبرت برنارد بونگو معروف به ( حاج عمر بونگو ) از سال 1967 تا کنون رئیس جمهور گابون بوده است . حزب دموکراتیک گابون تنها حزب سیاسی گابون طی سالهای 1969 تا 1990 بوده است ، از آن پس به بعد احزاب سیاسی به رسمیت شناخته شدند ، از سال 2006 نیز ژان ایگه اندونگ نخست وزیر گابون شد . 28 % نژاد گابون را قبایل فانگ ، 10 % را پونو % 9 % را نزبی و 6 % را فرانسوی و بقیه را سایر قبایل بومی تکشیل می دهند ، همچنین دین 90 % گابونی ها مسیحی و 3 % مسلمان است . زبان رسمی مردم گابون فرانسوی می باشد ، زبانهای بومی و قبیله ای نیز در این کشور رایج است . واحد پول گابون فرانک سی اف آ با واحد جز ( سانتیم ) نام دارد . از جمله صادرات گابون ، نفت ، منگنز ، الوار و اورانیم را می توان نام برد . گابون از اعضای اوپک و اتحادیه ی آفریقاست . کشور گابون دارای 9 استان می باشد : 1 - استوایر ( Estuaire ) 2 - اوگووئه ی علیا ( Haute-Ogooue ) 3 - موین اوگووئه ( Moyen-Ogooue ) 4 - انگونیه ( Ngounie ) 5 - نیانگا ( Nyanga ) 6 - اوگووئه ایویندو ( Ogooue-Ivindo ) 7 - اوگووئه لولو ( Ogooue-Lolo ) 8 - اوگووئه ماریتیم ( Ogooue-Maritime ) 9 - وولو انتم ( Woleu-Ntem )

جمهوری بنین ( Benin Republic of) کشوری است واقع در غرب آفریقا و ناحیه ای موسوم به ( West Coast ) یا ساحل غربی . پایتخت بنین شهر پورتونوو ( Porto-Novo ) با 234 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت بنین 112.622 کیلومتر مربع و جمعیت این کشور 7 میلیون و 650 هزار نفر است . مهم ترین شهرهای بنین نیز کوتونو 818 هزار نفر ، پاراکو 227 هزار نفر ، جوگو 206 هزار نفر و آبومی 126 هزار نفر می باشد . بنین از کشورهای مستعمره ی فرانسه در غرب آفریقا بوده است ، این کشور در 1 آگوست 1960 از فرانسه زیر نام داهومی ( ( Dahomeyاعلام استقلال کرد . متیو کریکو در سال 1972 قدرت را در دست گرفت ، و در سال 1975 نظام تک حزبی به نام حزب انقلاب مردمی بنین در این کشور برقرار شد ، در سال 1990 فعالیت احزاب سیاسی در این کشور قانونی اعلام شد و در سال 1991 نیکفور سوگلو به عنوان رئیس جمهور انتخاب و به عنوان ائتلاف سه حزبی در مسند قدرت قرار گرفت . او در سال 1993 به حزب رنسانس بنین ( Benin Renaissance Party ) پیوست . در انتخابات سال 2006 میلادی یایی بونی به عنوان رئیس جمهور بنین انتخاب شد . 40 % نژاد مردم بنین را قبایل فون ، 12 % را یوروبا ، 11 % را آجارا و 8 % را باریبا تشکیل می دهند ، همچنین 35 % بنینی ها مسیحی ، 35 % عقاید سنتی و بومی و 20 % نیز مسلمان هستند . زبان رسمی مردم بنین ، فرانسوی است که در کنار آن بیش از 60 زبان و لهجه ی محلی نیز وجود دارد . واحد پول بنین ، فرانک سی اف آ با واحد جزء ( سانتیم ) می باشد . صادرات بنین را نفت ، پنبه ، روغن نخل ، دانه های روغنی و کاکائو تشکیل می دهند . بنین یکی از اعضای اتحادیه ی آفریقاست . کشور بنین دارای 6 ایالت می باشد : 1 - آتاکورا ( Atakora ) 2 - آتلانتیک ( Atlantique ) 3 - بورگو ( Borgou ) 4 - مونو ( Mono ) 5 - اومه ( Oueme ) 6 - زو ( Zou )

جمهوری گینه ی بیسائو ( Guinea-Bissau Republic of) کشوری است واقع در غرب آفریقا ، کنار اقیانوس اطلس شمالی ، بین سنگال و گینه ، پایتخت این کشر شهر بیسائو ( Bissau ) با 336 هزار نفر جمعیت می باشد . مساحت گینه ی بیسائو 36.125 کیلومتر مربع و جمعیت آن 1 میلیون و 413 هزار نفر است . از مهمترین شهرهای گینه ی بیسائو می توان ، بافاتا 15 هزار نفر ، کاچئو 14 هزار نفر و گابو 10 هزار نفر را نام برد . این کشور از قرن 15 میلادی از مستعمرات پرتغال به شمار می رفت که به عنوان گینه ی پرتغال نیز از این کشور یاد می شد . گینه ی بیسائو در روز 10 سپتامبر 1974 از پرتغال اعلام استقلال کرد . سرتیپ ژنرال ژوائو برناردو ویئرا طی کودتایی در سال 1980 رئیس جمهور گینه ی بیسائو شد که کماکان نیز بر این کشور حکومت می کند ، او از اعضای حزب آفریقا برای استقلال گینه و کیپ ورد به شمار می رود . در سال 1991 پست نخست وزیری مجددا برقرار شد و کارلوس کوریا به عنوان نخست وزیر برگزیده شد . در سال 2005 میلادی نیز آریستیدس گومش نخست وزیر گینه ی بیسائو شد . 30 % نژاد این کشور را قبایل بالانته ، 20 % را فولانی ، 14 % را ماندیاکو ، 13 % را مالینکه و 7 % را پپل تشکیل می دهند ، همچنین دین 45 % از مردم گینه ی بیسائو ، عقاید سنتی ، 40 % مسلمان و 13 % نیز مسیحی هستند . زبان رسمی گینه ی بیسائو ، پرتغالی است . واحد پول گینه ی بیسائو ، فرانک سی اف آ با واحد جزء ( سانتیم ) نام دارد . صادرات گینه ی بیسائو را ، درخت بلارد یا قرص کمر ، ماهی و بادام زمینی تشکیل می دهد . گینه ی بیسادو از اعضای اتحادیه ی آفریقاست . کشور گینه ی بیسائو مشتمل بر 9 ایالت می باشد : 1 - بافاتا ( Bafata ) 2 - بیومبو ( Biombo ) 3 - بیسائو ( Bissau ) 4 - بولاما ( Bolama ) 5 - کاچئو ( Cacheu ) 6 - گابو ( Gabu ) 7 - اویو ( Oio ) 8 - کوئینارا ( Quinara ) 9 - تومبالی ( Tombali ) __________________

پایتخت - مختصات جغرافیایی رم 41°54′ N 12°29′ E بزرگ‌ترین شهر رم زبان رسمی زبان ایتالیایی نوع حکومت • رئیس جمهور• نخست‌وزیر جمهوری جیورجیو ناپولیتانو سیلویو برلوسکونی وحدت ایتالیا ۱۷ مارس ۱۸۶۱ مساحت - کل - آب‌ها (٪) ‪۳۰۱٬۲۳۰ km² ‫(۷۱ام) ۲٫۴ جمعیت - برآورد ۲۰۰۰ - تراکم جمعیت ‪۵۸٬۴۶۲٬۳۷۵ ‫(۲۲ام) ‪۱۹۲٫۸/km² ‫(۴۰ام) تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید) - کل - سرانه براورد ۲۰۰۵ ۱٫۶۴۵ بیلیون دلار (۸ام) ۲۸٬۳۰۰ دلار (۲۰ام) شاخص توسعه انسانی (۲۰۰۳) ۰٫۹۳۴ (۱۸ام) – بالا واحد پول یورو (€)۱ (‏EUR) منطقه زمانی - در تابستان (DST) CET (UTC+1) CEST (UTC+2) کد بین‌المللی خودرو I دامنه اینترنتی .it پیش‌شماره تلفن +39

فهرست مندرجات ۱ تاریخ ۱.۱ جنگ اول جهانی ۱.۲ ایتالیا میان دو جنگ [*]۲ جغرافیا [*]۳ گروه‌های قومی و نژادی [*]۴ زبان‌ها [*]۵ مذاهب [*]۶ اقتصاد [*]۷ گردشگری

ایتالیا کشوری در جنوب اروپا است. این کشور از شبه‌جزیره ایتالیا و دو جزیره سیسیل و ساردنیا در دریای مدیترانه تشکیل شده‌است. امروزه ایتالیا کشوری توسعه یافته است و جزو هشت کشور صنعتی محسوب میشود.

گذری بر شعر ژاپن "میجیكاــ اوتا" كه در اصطلاح زینوــ ژاپنی تانكا هم گفته می‌شود یكی از فرمهای قالب كلاسیك و بسیار قدیمی ‌ژاپن است. شعر تانكا فرم ثابتی دارد كه تشكیل شده از پنج خط كه به ترتیب دارای ۵ ۷ ۵ ۷ ۷ هجا می‌باشند. این پنج خط دارای دو قسمت است و دومین قسمت یا جواب قسمت اول است یا به قسمت اول برمی‌گردد. سه خط اول معمولا تصویری طبیعی و واقعی است و دو خط دیگر به احساسات اشاره دارد. تانكا شعر بسیار ظریف عاشقانه و آهنگینی است كه در آن احساساتی والا مانند عشق تنهایی و مرگ به صورت كاملا ظریفی بیان می‌شود. اغلب این گونه اشعار دارای سبك بسیار بالا و فاخر ادبی هستند. در هایكو كه آن را می‌توان نهایت ایجاز شاعرانه محسوب كرد نوع نگاه شاعر به طبیعت و زاویهء دیدش كلید دست یابی به تجربهء حسی شاعر را كه مستور مانده است در اختیار خواننده قرار می‌دهد اما طبیعت در شعر تانكا عامل تداعی است تداعی تجربه ای كه خواننده نیز در آن سهیم می‌شود جدا از تفاوت طولی این دو فرم شاید بتوان ‌هایكو و تانكا را به رباعی و دوبیتی تشبیه كرد كه ویژگی بارز اولی ایجاز است و دومی ‌حس آمیزی و بیان عاطفی. از تانكانویسان معروف ژاپن می‌توان به اونو نو كوماچی" تویوتاما تسونو" ایزومی‌شی كی بو "ماتسوباشو" ایشی كاوا" و "تاكوبوكو " كه او را به عنوان رمبوی ژاپن می‌شناسند اشاره كرد. در این قسمت به معرفی تویوتاما تسونو وگ زیده اشعار او می‌پردازیم. میتویوتاما تسونو در‌ هاکایدو متولد شد.‌ هاکایدو، شمالی ترین جزیره از چهار جزیره بزرگی است که ژاپن را تشکیل می‌دهند. پدرش قایقران بود. از آنجا که تویوتاما دریا را خیلی دوست داشت اجازه داشت هر از گاهی به همراه پدر به سفرهای کوتاه دریایی برود. تویوتاما خیلی زود با یک آرشیتکتور ازدواج کرد. و به همراهش به توکیو و سپس به پاریس رفت. در ‌هایکو‌های او افکار، احساسات و تصاویر ژاپنی و اروپایی ترکیب می‌شوند و به همین دلیل ویژگی تقریبا یگانه ای دارند. تویوتاما در پاریس به علت بیماری سل و نبود امکانات درمانی در سن ۳۲ سالگی چشم از جهان فرو بست خواب دیدم بیدار شده ام و موی شانه می‌کنم حال بیدارم و بر موی شانه می‌زنم یا شاید رویاست این هم؟ ......................................... تنها کسی که چراغ را فرو می‌کُشد بر چارچوب چنجره درمی‌یابد عمق شب پر ستاره را. ................................... بر توفان اعتنا نمی‌کند درخت قان وقتی بر گردش می‌پیچد، اما غریب ترین عطرش را می‌بخشد به نوازش لطیف باران. ................................... چنانم اندوهگین می‌کند، که پرنده می‌ترسد میان بیشه زار اگر، نزدیک تر شوم. ................................................. دیگران آنچه را می‌گویی، می‌شنوند و من آنچه را نمی‌گویی. .................................. کمال از آن درختی است که تنها ایستاده. ................................................. پیش تر آستین مقابل چشمان می‌گرفتم تا لبخندی را پنهان کنم. حالا، پنهان می‌کنم اشک‌ها را. گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ

شناخت تکنیک اُریگامی(هنر سنتی ژاپن) تاریخچه پیدایش اریگامی اُریگامی (Origami) یا «هنر کاغذ و تا» یکی از کاردستی‌های محبوب ژاپنی است که امروزه در سراسر جهان طرفداران زیادی دارد. هدف این هنر آفریدن طرح‌های جالب از کاغذ با کمک تاهای هندسی است. معنای لغوی این واژه در زبان ژاپنی «تا کردن کاغذ» است و تمام مدلهای کاغذ و تا را در بر دارد، حتی آنهایی که ژاپنی نیستند. اریگامی فقط از تعداد کمی از تاهای گوناگون استفاده می‌کند، ولی همین تاها می‌توانند به روش‌های گوناگونی ترکیب شوند تا طرحهای متفاوتی ایجاد کنند. به طور کلی، این طرحها با یک برگ کاغذ مربع شکل آغاز می‌شود، که هر روی آن ممکن است به رنگ متفاوتی باشد و بدون بریدن کاغذ ادامه می‌یابد. البته بر خلاف باور عمومی، اریگامی‌های باستانی ژاپن، کمتر سختگیری روی این قرارداد داشته و گاهی از بریدن کاغذ در هنگام آفریدن طرح (کیریگامی) و یا شروع کردن با کاغذهای مستطیل، دایره، و دیگر کاغذهای غیرمربع استفاده می‌شده است. کاغذ در سال 105 میلادی (حدود 1900 سال قبل) توسط تسایی لون وزیر کشاورزی چینی‌ها اختراع شد. چند سال بعداز آن بود که تولید کاغذ افزایش یافت و در اختیار توده مردم قرار گرفت. از این زمان بود که هنرتا دادن کاغذ در ‌چین شروع شد. آنها چندین قرن اسرار تولید کاغذ و تادادن آنرا نزد خود حفظ نمودند تا بعد به کره و ژاپن راه یافت، در ژاپن بود که کار تا دادن کاغذ کاملتر شد و به صورتی رواج پیدا نمود که جزئی از زندگی مردم گردید، و سالها بعد از آن بود که به کشورهای اروپایی راه پیدا نمود. در کشورهای اروپایی این هنر با علم مدرن آمیخت. سمبل اریگامی Craneپرنده دریایی سمبول اریگامی است. فواید اریگامی هماهنگی بین چشم و دست، مهارت در کارهای فکری که نیاز به انجام ترتیب و توالی خاص دارد، مهارت در دقت، افزایش شکیبایی و صبر، افزایش مهارتهای خاص جسمانی، افزایش نتیجه گیری‌های منطقی و ریاضی و ... مکانهایی که بر اساس اریگامی ساخته شده اند: ۱-ساختمان کتابخانه عمومی شهر سیاتل بر اساس اریگامی ساخته شده است. کتابخانه عمومی سیاتل ۲- ساختمان بزرگترین تلسکوپ فضایی جهان بنام چشم شیشه ای، بر اساس قوانین اریگامی طراحی گردیده است. اریگامی دنیای ریاضیات، مهندسی و علوم و هنرهای دیگر را دچار تحول کار آمدتری نموده است: این یک باکی بال(Buckyball) کروی مانند است که از 360 تا پنج ضلعی زیگ زاگی ساخته شده است. این هم یک باکی بال دیگر است که از 810 پنج ضلعی ساخته شده است. این عکس‌ها نمونه ای از کارهای پروفسور تام هال است. پروفسور تام هال P.H.D خود را در رشته ریاضی از دانشگاه Rhode Island در سال 1997 گرفت. تز او در فهرست رنگ‌آمیزی نقشه‌های هندسی بود. وی در حال حاضر به بررسی ریاضی اریگامی می‌پردازد (کاغذ های تا شو) گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ

آشنایی با تاریخ و فرهنگ ژاپن ژاپن سرزمین طلوع آفتاب، کشور سامورایی‌ها، کشوری با پیشرفته‌ترین تکنولوژی و درخشان‌ترین فرهنگ و آیین و مناسک است. ژاپن مکانی پر رمز و راز و سرشار از جذابیت‌های استنائی است. چه چیز خاصی آنجا نهفته است؟ بیایید نگاه دقیق‌تری به این کشور جذاب بیندازیم! ژاپن دربرگیرنده مجمع الجزایری است که در شرق آسیا و بین اقیانوس آرام و دریای ژاپن واقع شده است. حدودا شامل 300 جزیره می‌شود که بزگ ترین این جزیره‌ها هونشو، هوکایدو، کیوشو و شیکوگو نام دارند. ژاپن کمی ‌از کالیفرنیا کوچکتر است. ژاپن کشوری کوهستانی و بیشتر جزیره‌های آن آتشفشانی هستند؛ به خاطر همین کشوری زلزله خیز به شمار می‌آید و درسال حدود 1500 لرزش داریم که اکثر آنها هم منجر به زمین لرزه می‌شود. ژاپن حدود 128 میلیون نفر جمعیت دارد و بزرگترین منطقه یعنی توکیو که شامل شهر پایتخت توکیو و چند استان دیگر می‌شود یکی از بزرگترین پایتختهای جهان بوده که بالغ بر 30 میلیون نفر جمعیت دارد. در یک کتاب چینی به نام Book of Han برای اولین بار نام ژاپنی‌ها آورده شده است. طبق گزارشات چینی‌ها از سه دوره پادشاهی، قدرتمندترین پادشاه این مجمع الجزایر در قرن سوم یاماتایی کوکو نام داشته و براساس یک افسانه امپراطور جیمو در 11 فوریه سال 660 قبل از میلاد ژاپن را کشف کرده و او اولین امپراطور ژاپن به شمار می‌آمده. البته این داستان کاملا نمادین است. تاریخ ژاپن بسیار درخشان و سرشار از لحظه‌های هیجان انگیز است. این تاریخ یکی از متنوع‌ترین و منحصر به فرد ترین فرهنگها در سراسر جهان را خلق کرده است. حالا ژاپن یک کشور پادشاهی است که برمبنای قانون اساسی اداره می‌شود و اما در آنجا قدرت پادشاه بسیار محدود شده است. درحقیقت پادشاه مقامی‌تشریفاتی دارد که مقامش به عنوان "سمبل یک کشور و سمبل اتحاد مردم" تعریف شده است. درحالیکه حاکمیت مطلق به مردم ژاپن تفویض شده است، قدرت توسط نخست وزیر ژاپن و سایر اعضای منتخب Diet (مجلس ژاپن) حفظ می‌شود. ژاپن ملتی پیشرو در زمینه تحقیقات، علم و تکنولوژی محسوب می‌شود. این کشور حتی برنامه‌هایی برای تحقیقات در فضا دارد که شامل ساختمان سازی در ماه 2030 نیز می‌شود. پس ما به زودی می‌توانیم سامورایی‌های فضایی را هم ببینیم!! و حالا در مورد سامورایی‌ها! آداب و رسوم و فرهنگ ژاپن آنقدر جالب توجه است که نمی‌توانیم برای توصیف آن کلمات مناسبی را پیدا کنیم. این فرهنگ تحت تاثیر فرهنگ آسیا، اروپا و امریکای شمالی بوده است. هنرهای سنتی ژاپن عبارتند از: ایکبانا، اریگامی، عروسک سازی، سفالگری، اجرای مراسم سنتی مثل مراسم سنتی چای، باغبانی و شمشیربازی. مانگا را نیز نباید فراموش کنیم؛ کتاب مصور خاص ژاپنی‌ها به نام anime که انیمیشن تلویزیون و فیلم‌های بسیاری از آن تاثیر می‌گیرند. ژاپن کشوری مذهبی است، مذهب در ژاپن به سوی بازگشت به فطرت انسان گرایش دارد و این باعث تنوع بسیار زیاد آداب مذهبی شده است. برای مثال والدین و فرزندان طبق آیین شینتو جشن می‌گیرند، دانش آموزان قبل از امتحان دعا می‌خوانند، زوجها مراسم ازدواجشان را در کلیسای مسیحی برگزار می‌کنند و مراسم تدفین در معابد بودایی انجام می‌شود. فرهنگ ژاپن از فرهنگ‌های مختلف بهترین‌ها را اقتباس کرده و رسم و رسوم خاص و یگانه ژاپن را به وجود آورده است. تماشا کردن شکوفه‌های گیلاس یکی از رسم‌های جالب مردم ژاپن است. میلیونها نفر از آنها همه ساله بعد از ناپدید شدن آسمان گرفته و غم زده زمستان برای دیدن ‌هانامی، یا همان تماشای شکوفه‌های گیلاس دسته جمعی به پارکها و باغهای معابد می‌روند. وقتی که در یک روز بهاری نسیم ملایمی ‌گلبرگهای سفید و صورتی به اندازه دانه‌های برف رقصان در باغ را با خود حمل می‌کند، به راحتی می‌توانیم چگونگی شور و اشتیاقی که ژاپنی‌ها برای دیدن این شکوفه‌های کم دوام با جنبه مقدس، دارند را درک کنیم. یکی دیگر از هنرهای جذاب و هیجان‌انگیز ژاپنی‌ها کیمونو است. کیمونو و یاکوتا لباسهای سنتی ژاپنی‌ها به شمار می‌آیند. جنس کیمونو از ابریشم و همیشه هم بسیار گران بوده است. پوشیدن کیمونو نیاز به تمرین‌های خاص دارد. اما بی شک ارزشش را دارد. چراکه هنگام پوشیدن حس واقعا شگفت انگیزی به انسان دست می‌دهد! کیمونو لباسی کاملا زنانه و دوست داشتنی است. امروز زنان ژاپنی در مراسم رسمی ‌و یا سنتی مثل مراسم تدفین، جشنهای عروسی و یا آیین و مناسک کیمونو می‌پوشند و به ندرت کسی در زندگی روزمره از کیمونو استفاده می‌کند. رنگ و مدل کیمونو بسته به سن و وضعیت تاهل و تجرد شخصی که آن را می‌پوشد و مراسمی ‌که در آن شرکت می‌کند متفاوت است. حال به سراغ مراسم چای می‌رویم. مراسم چای آیینی سنتی به شمار می‌آید که در آن چای سبز (یاماتچا) آماده شده توسط استاد ماهر در محیط آرام به گروه کوچکی از مهمانان داده می‌شود. در این مراسم هر چیزی زمان و مکان خاص و دلیل ویژه خودش را دارد. چیدمان ساده گلها روی تاقچه نیز باید به گونه ای باشد که وقتی مهمانها وارد شدند همه گلها را تحسین کنند. شیرینی‌هایی که قبل از چای به مهمانها داده می‌شود با وسیله ای به اسم کوروموجی خورده شده و این وسیله برای نشان دادن فصلهای سال طراحی شده اند. مراسم چای مثل مدیتیشن برای حضور داشتن در زمان حال اجرا می‌شود. ژاپن کشور خیلی بزرگی نیست. اما در آنجا شهرهای خیلی زیادی را خواهید یافت که ارزش دیدن دارند. ما سه شهر ژاپن که حتما باید ببینید را به شما معرفی می‌کنیم: اولین شهر توکیو یعنی پایتخت ژاپن می‌باشد کلمه توکیو پایتخت شرقی ژاپن معنی می‌دهد. توکیو شهری مدرن و جهانی همراه با آسمان خراشها، فروشگاه‌های الکترونیکی، مجتمع‌های خرید بزرگ و بارها و کلوبهای بی‌شمار می‌باشد. اما توکیو با عبادتگاه‌ها و معابد و حمام‌های عمومی‌اش به سنت و تاریخ نیز وابسته است. طیف گسترده ای از موزه‌های شهر به سنت (هنر و تاریخ) اختصاص دارند. نیکو منطقه ای دیگر در ژاپن است. نیکو شهری کوچک اما باشکوه و میزبان مناطق چشمگیر، معابد بودایی و طبیعتی واقعا ناب برای کشور ژاپن به شمار می‌آید. شهر بعدی اساکا نام دارد. از زمانی که که تاریخ ژاپن ثبت شده اساکا شهری مهم و مرکز تجاری این کشور به حساب می‌آمده است. در یک کلام اساکا اولین پایتخت ژاپن بوده است. درگذشته پایتخت تجاری ژاپن و تا به امروز از بزرگترین شهرهای ژاپن و نهمین شهر بزرگ جهان به شمار می‌آید. اساکا طبق سنت "آشپزخانه کشور" یا پایتخت خوش خوراک نامیده می‌شده و به خاطر ساکنان واقع بین و آشپزی سالمش معروف شده و در کنار لذتها و خوشی‌های شهر نشینی دارای جذابیتهای تاریخی و فرهنگی نیز می‌باشد. توسعه دادن بخش‌های ساحلی اساکا دوباره این شهر را در نظر توریستها به عنوان شهری مهم و جذاب احیا می‌کند. شهر مهم بعدی توکیو است. توکیو با صدها باغ و معبد بین سالهای 794 و 1868 پایتخت امپراطوری ژاپن بوده و هنوز هم مرکز فرهنگی ژاپن به شمار می‌آید. باغهای شنی شیب دار به طرز جالبی با سقفهای معابد و عبادتگاه‌های اسرارآمیز شینتو تراز شده و در یک امتداد هستند. باوجود 1600 معبد بودایی، 400عبادتگاه شینتو، عمارتهای سه گانه وتعداد زیادی باغ و موزه کیوتو تبدیل به گنجینه ارزشمند فرهنگی ژاپن شده است. 17 تا از باغها و مکانهای این شهر در سازمان یونسکو به ثبت رسیده است. ما بیشتر از این نمی‌توانیم این شهر را توصیف کنیم. برای اینکه تجسم کردن آن غیر ممکن است و بهتر است خودتان همه اینها را ببینید‍! و همه اینها بخش بسیار کوچکی از ژاپن به حساب می‌آید و ما نمی‌توانیم تمام جذابیتها و اسرار این کشور را در این متن برایتان بیاوریم. فقط توانستیم تاحدودی ژاپن را معرفی کرده و زیبایی اش را تحسین کنیم. تهیه و ترجمه: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ/مریم محبعلی‌نژاد

ژاپن كشوری جزیره ای است در امتداد شمال شرقی ساحل قاره آسیا قرار گرفته و مركب از 4 جزیره عمده به نامهای هكایدو، هنشو، شكوكو و كیوشو و 6848 جزیره كوچك (مجموعاً 6852 جزیره) می‌باشد و 377727 كیلومتر مربع وسعت دارد. خاك ژاپن معادل 3/0 درصد از مساحت خاكی كره زمین را تشكیل می‌دهد. 73% مساحت ژاپن، از كوهساران جنگلی تشكیل شده است. بلندترین قله كوهستانی ژاپن «فوجی» نام دارد و ارتفاع آن 3776 متر می‌باشد. تاریخ باستانی ژاپن با‌هاله ای از داستانهای موهوم پوشیده است. قدیمی‌ترین سابقه تاریخی ژاپن به قرن سوم میلادی بر می‌گردد. در قرن چهارم میلادی در نیمه شرقی هنشو و كیوشوی جنوبی یك جامعه متحد ژاپنی وجود داشت كه پایتخت آن در منطقه یاماتو (نارا در حال حاضر) قرار داشت. در راس این حكومت، امپراطور قرار داشت. در اواسط قرن ششم میلادی بودائیسم از طریق كره به ژاپن رخنه كرد و به عنوان یك مذهب با اهمیت در ژاپن محسوب شد. در اواخر قرن ششم، ژاپن به شدت تحت تاثیر فرهنگ چینی قرار گرفت. در سال 701، سلسله قوانینی تحت عنوان تای هو با اقتباس از قوانین چینی تدوین گردید كه در آن سیستم كشوری و مجازاتها تعیین گردیده بودند. در سال 710 نارا، به طور رسمی‌ پایتخت ژاپن گردید و این دوره حكومت ژاپن به عصر نارا معروف شد كه 80 سال دوام داشته است. در سال 794 میلادی پایتخت از نارا به كیوتو منتقل گردید و عصر هیآن آغاز گردید. این دوره چهارصد سال به طول انجامید. در سال 1192 میلادی، عصر كاماكورا افتتاح شد. طی دوران نارا و هی‌آن، سیستم حكومت مستقیم بر مردم و سرزمینی كه در اصل بر طبق سلسله قوانین تای هو استوار بود، بتدریج فرو پاشید و در كشور سیستم تیولی حكمفرما شد و همزمان با آن قدرت گروههای سامورایی (مردان جنگی) شروع به افزایش نمود. در طی این دوران، چندین فرقه بودایی بوجود آمد و نظر به اینكه مفاهیم آنها آسانتر از بودائیسم ناب بود مردم عادی به این فرق پیوستند، لذا این فرقه‌ها رشد سریعی داشتند. امپراطور به منظور جلوگیری از قدرت بیشتر سامورایی‌ها، مبادرت به تعیین حكمرانان منطقه‌ای نمود و بدین ترتیب قدرت سیاسی كشور در ظاهر تحت عنان امپراطور و اشرافیان قرار گرفت. عصر كاماكورا به مدت 140 سال ادامه داشت. تاریخ ژاپن بسیار درخشان و سرشار از لحظه های هیجان‌انگیز است. این تاریخ یکی از متنوع‌ترین و منحصر به فردترین فرهنگها در سراسر جهان را خلق کرده است. حالا ژاپن یک کشور پادشاهی است که برمبنای قانون اساسی اداره می‌شود و اما در آنجا قدرت پادشاه بسیار محدود شده است. درحقیقت پادشاه مقامی تشریفاتی دارد که مقامش به عنوان "سمبل یک کشور و سمبل اتحاد مردم" تعریف شده است. درحالیکه حاکمیت مطلق به مردم ژاپن تفویض شده است، قدرت توسط نخست وزیر ژاپن و سایر اعضای منتخب Diet (مجلس ژاپن) حفظ می‌شود. ادعای بزرگی است اگر بگوییم می‌خواهیم شما را با تمام جنبه‌های ژاپن آشنا سازیم اما گروه فرهنگی سیمرغ در نظر دارد هر چند در حد بضاعت اما با نگاهی جدید و متفاوت با کنار هم گذاشتن عناصر برجسته تمدن ژاپن؛ شما را با گوشه‌ای ناچیز از سرزمین آفتاب آشنا کند. در این هفته به صورت روزانه شما را به دیدن بخشهای گوناگون کشور ژاپن دعوت می‌کنیم و در این مسیر همراهی شما را چشم در راهیم.

10 جاذبه‌ برتر گردشگري جهان در سال گذشته‌ ميلادي كه بيشترين تعداد بازديدكننده را داشته‌اند، معرفي شدند. به گزارش ايسنا، روزنامه‌ ديلي‌تلگراف انگليس در آخرين شماره‌ي خود براساس آمارهاي به‌دست آمده از تعداد بازديدكنندگان جاذبه‌هاي گردشگري مشهور جهان، 10 جاذبه‌ برتر گردشگري جهان را معرفي كرده است. هرچند تصور مي‌شد، بناي تاريخي استون‌هنج در انگليس،‌ قلعه‌ي آلنويك (Alnwick) در نورث آمبرلند (Northumber land) انگليس، چرخ و فلك «چشم» لندن، كاخ باكينگهام و ساعت بيگ بن لندن، بناي تاريخي كوالاپ (Kuelap) در شمال پرو، شهر تاريخي ماچوپيچو در پرو يا معابر معروف كامبوج در مكان‌هاي نخست اين رده‌بندي قرار گيرند، اما هيچ‌يك از آن‌ها بين 10 جاذبه‌ي نخست گردشگري جهان قرار نگرفتند. البته حضور جاذبه‌هاي گردشگري مانند برج ايفل، كاخ سفيد، موزه‌ي لوور و اهرام ثلاثه‌ي مصر در اين رده‌بندي كاملا قابل پيش‌بيني بود. بر اين اساس، 10 جاذبه‌ي گردشگري كه در سال 2008 بيشترين تعداد بازديدكننده را داشته و به‌عنوان 10 جاذبه‌ برتر گردشگري جهان معرفي شده‌اند، به اين ترتيب‌اند: 1ـ برج ايفل فرانسه 2ـ موزه‌ لوور فرانسه 3ـ ميدان تايمز انگليس 4ـ ميدان لاس رامبلاس در اسپانيا 5ـ مجسمه‌ آزادي در آمريكا 6ـ پله‌هاي اسپانيايي در ايتاليا 7ـ كاخ سفيد در آمريكا 8ـ اهرام ثلاثه در مصر 9ـ دروازه‌ براندنبرگ در آلمان 10ـ برج كج پيزا در ايتاليا

به گزارش میراث آریا: هیجان ناشی از ترس یکی از لذتهای بشر در عصر حاضر قلمداد شده است ، موج تولید فیلم‌ها و سریال‌های ترسناک و شهربازی‌هایی با وسائل عجیب و غریب ، بیانگر این مطلب است. در اینجا مشخصات مکان‌هایی آمده است که در دل طبیعت و برای همین هیجان ناشی از ترس ساخته شده اند. جایگاه هوایی داستین( اتریش) این جایگاه که به نام "بالکن کوه‌های آلپ" معروف است در ارتفاع 2700 متری از سطح دریا بر روی یک صخره به بلندای 250 متر واقع شده است. چشم انداز 360 درجه آن به بازدیدکنندگان این امکان را می‌دهد تا کشور اسلونی از جنوب تا جمهوری چک در شمال را ببینند.ارتفاع این مکان حتی از آبشار نیاگارا و یا آبشار ایگازوا در برزیل هم بیشتر است. دورنمای اورلند( نروژ) تاد ساندرس و تامی ویل هلسمن ، معماران این طرح با هدف ایجاد منظره‌ای منحصر به فرد از دریاچه اورلند در نروژ آن را بنا کردند. در انتهای این جایگاه که به سمت دره خم شده ، شیشه‌ای وصل شده است که منظره‌ای باور نکردنی را در خود منعکس می‌کند و برای بازدیدکنندگان لذتی وصف ناپذیر همراه با ترس را به همراه دارد. جایگاه هوایی گرند کانیون این جایگاه که به شکل نعل اسب طراحی شده است در حدود 4000 پایی از سطح زمین واقع شده است . همچنین در حدود بیست متر از لبه پرتگاه به سمت دره پیشروی کرده است. زمین این جایگاه از شیشه‌هایی به ضخامت 10 سانتیمتر ساخته شده است که به همین جهت بازدیدکنندگان برای ورود بدان جا باید از جوراب‌های مخصوص ضد خش استفاده کنند. مهندسی دقیق آن این شرایط را فراهم کرده است تا بیش از 70 تن وزن را بتواند تحمل کند و در برابر وزش بادی به قدرت 160 کیلومتر بر ساعت مقاومت داشته باشد. سکوی معلق در آبشار ایگازوا ( حد فاصل برزیل و آرژانتین) منظره آبشاری به این زیبایی خود سرشار از لذت است که با نزدیک تر شدن به آن این لذت بیشتر قابل لمس است. راه رفتن بر روی پلی معلق در نزدیکی آبشار با لمس قطرات آب منظره و حسی وصف نا پذیر را به همراه خواهد داشت. برج آسمان اوکلند (نیوزلند) برج آسمان اوکلند به ارتفاع 328 متر بلندترین برج واقع درنیمکره جنوبی زمین به شمار می‌رود. 2000 تن تیر آهن ، 660 تن مصالح آهنی و 15000 مترمربع بتن استفاده شده تا این بنا بر پا شود. در مقابل 200 کیلومتر بر ساعت باد تند و بیش از هشت ریشتر زلزله مقاومت دارد . از فاصله 82 کیلومتری حتی در اوج آلودگی دیده می شود. نکته قابل توجه فضای شیشه‌ای است که دیدی 360 درجه به شما می‌دهد. این دیوار گرداگرد بنا به شکل نصب شده است. برج ایلاورا ( استرالیا) این برج که محلی برای گام برداشتن بر مناظر بسیار زیبایی است در مدت پنج ماه ساخته شده است. بر فراز تپه‌های نایتس( شوالیه‌ها) در غرب منطقه کوهستانی رابرتسون در استرالیا این بنا ساخته شده است. اتفاع آن از سطح زمین 25 متر است که به بازدید کنندگان این امکان را می‌دهد تا به این منطقه باران خیز و سر سبز دیدی کامل داشته باشند. چشم انداز دره‌ای در سوییس این جایگاه که تا پایان سال 2010 تکمیل و به پایان می رسد مناظر زیبایی از سوییس را در زیر پای خود دارد. در این جایگاه از نماد‌های زیبایی که در فرهنگ و ادبیات وجود دارد بهره برده شده است و مسلما به زیبایی طبیعت آن می‌افزاید. خانه‌ای به سوی بیکران از فراز تخته سنگ( وینسون آمریکا) این خانه کوچک در سال 1959 ساخته شده است. این بنا تلفیقی از معماری منحصر به فردی است که در اتاق‌ها و دیوارها و محل خرید آن به کار رفته است . معمار این بنا الکس جردن نام دارد . این جایگاه که یکی از جاذبه‌های گردشگری در دنیا محسوب می شود در منطقه‌ای به نام گرین اسپرینگ ( بهار سبز) در وینسون آمریکا واقع شده است. این خانه که چشم اندازی به سوی بی نهایت دارد چندین متر بدون هیچ ستونی بر روی دره‌ای واقع شده است. 3000 پنجره نیز با کار دست در آن ساخته شده است تا چشم انداز زیباتری را ایجاد کند. بالکن آیل ( ایتالیا) در باغ‌های قلعه ترانتمنسون این مکان هیجان انگیز را خواهید یافت. معمار این بنا متیو تون نام دارد و چشم انداز زیبایی را از این منطه برای بازدید کنندگان خود رقم زده است. بر فراز تایرول(اتریش) این سازه مسطح در ارتفاع 3000 متری از سطح دریا در استابیو کل*** واقع شده است . با به کار رفتن آهن‌هایی خاص که مقاومت جایگاه را نسبت به هوای خاص منطقه تنظیم می کند، شما می توانید 9 متر از لبه پرتگاه به سمت طبیعت رفته و از مناظر منطقه لذت ببرید.

تور مهیج زندان گردی جهان! معمولا، زندان‌ها را اماکن و مناطقی می دانیم که سکونتگاه و محل زندگی مجرمان و گناهکارانی است که برای سپری کردن مدت زمان محکومیت خود در آن به سر می‌برند. آمار نیز نشان داده است سالانه هزاران گردشگر تجربه اقامت در زندان‌ها را به دلیل جرایم مختلف در کشوری بیگانه لمس می‌کنند اما آنچه در ادامه مورد اشاره قرار می گیرد، سفرهایی تفریحی به زندان‌هایی است که به نوعی بازنشسته شده اند. سایت مسافرتی skyscanner.net در شماره جدید خود، 10 تور زندان گردی جالب توجهی را منتشر کرده که آشنا شدن با آنها خالی از لطف نیست. زندان جزیره آلکاتراز، سانفرانسیسکو، آمریکا: بازدیدکنندگان می‌توانند "صخره" یا یکی از معروفترین زندان‌های جهان را در وسط خلیج‌ سانفرانسیسکوی کالیفرنیا مشاهده کنند. گفته می‌شود آلکاتراز زندانی بود که کسی قادر به فرار کردن از آن نبوده است به نحوی که در جریان فرار دو تن از زندانیان آن هر دو در دریا ناپدید شده و هرگز پیدا نشدند. این زندان که نزدیک به 29 سال متهمان و مجرمان فراوانی را در خود حبس کرده بود امروز میزبان گردشگران و بازدیدکنندگانی شده است که حالا،‌خاطرات سخت و هراس‌انگیز آن را از زبان زندانیانی می‌شنوند که سال‌ها در این جزیره زیسته و بارها اقدام به فرار کرده‌اند. زندانیانی که خاطرات خود از درگیری‌های صف غذا و تحمل سلول‌های انفرادی را برای بازدیدکنندگان بازگو می‌کنند. جزیره روبن،‌ آفریقای جنوبی: امروزه جزیره روبن که آنرا موزه و منطقه‌‌ای فرهنگی می‌شناسند در فاصله قرن‌های هفدهم تا بیستم میلادی مکان و نقطه‌ی دورافتاده و مخصوص زندانی کردن، منزوی کردن و شکنجه متهمان و یا بیگانگان به شمار می‌رفت. یکی از معروفترین حبس کشیده‌های این زندان،‌ نلسون ماندلا است که 27 سال از عمر خود که همزمان با قیام او علیه نژادپرستی بوده را در آن گذراند. امروز این جزیره که فاصله چندانی نیز از آفریقای جنوبی ندارد یادآور کشوری دموکراتیک است که بهای سنگینی را برای آزادی خود پرداخته است. این جزیره که توسط زندانیان اسبق خود از گردشگران پذیرایی می‌کند هنوز هم مانند زندانی است که می‌توان حراستی همه‌جانبه را در تمام زوایای آن مشاهده کرد. سن‌پدرو، لاپاز، بولیوی: دو واقعیت جالب و بسیار عجیب، شهرت و معروفیتی خاص به این زندان داده است. اول آنکه، به کودکان و خانواده‌های زندانیان این اجازه داده می‌شد تا با آن‌ها زندگی کنند و دوم آنکه، زندانیان باید برای آنچه که در اختیار آن‌ها قرار داشت همچون غذا، پوشاک و حتی سلول خود پول پرداخت می‌کردند. از زمان انتشار کتاب «پودر نظامی» در سال 2003، علاقه و اشتیاق مردم به دیدن این زندان به صورت خارق‌العاده‌ای افزایش یافت. این زندان، امروز، اگرچه کاملاً غیررسمی و خالی از مجرم شده اما هنوز هم فرصتی استثنایی برای تجربه یک زندگی واقعی درون زندان را برای بازدید‌کنندگان فراهم می‌کند. مدرسه شبانه روزی سلیکا، لیوبلیانا، اسلونی: این مکان که در زمان یوگوسلاوی سلبق زندان بوده امروز به مدرسه‌ای شبانه‌روزی و نگارخانه‌ای هنری تبدیل شده است. تمام 20 اتاق یا سلول این مدرسه همچنان ظاهر زندان بودن خود را حفظ کرده‌اند اما در عوض نمایشگر آثار هنری منحصر به فردی هستند. اگر چه اکنون به عنوان مدرسه‌‌ای شبانه‌روزی مورد استفاده قرار گرفته اما اتاق‌های آن پاک و تمیز بوده و مکان مناسبی برای اقامت مسافران شده است. به نحوی که باید برای بازدید از آن از مدت‌ها قبل به فکر رزرو جا بود. زندان بک‌ پاکرز، کوهستان گامبیو، استرالیا: این زندان قدیمی استرالیایی که در حال حاضر بازدید‌کنندگان به راحتی می‌توانند در آن اقامت کرده و روی تخت‌های سلول‌های آن استراحت کنند از درختان کاجی ساخته شده که فضایی زندان‌گونه به آن داده است. سلول‌های این زندان ظاهری کاملاً روستایی داشته و درهای تسمه‌ای آن نیز اصلی به نظر می‌رسند. سالن تجمع زندانیان آن همچنان مورد استفاده بوده و هنوز هم غذاهای خوشمزه‌ای را می‌توان از آشپزخانه آن تهیه کرد. دریاچه نزدیک آن که به دریاچه آبی نام دارد خوابگاه آتشفشان‌ها، غارها و گودال‌های فراوان نیز است. کاروستا، لیپاجا، لتونی: "خشن، سرد و بی‌روح و غیرقابل تحمل" تنها کلماتی هستند که می‌توانند زندان سازمان کا گ ب‌ شوروی را توصیف کنند. در واقع به هیچ وجه نمی‌توان لغتی را یافت که به نوعی به جلب نظر گردشگران بیانجامد. اما به نظر می‌رسد این زندان مخوف هیچ نیازی به کلمات تبلیغاتی فانتزی ندارد زیرا نمی‌توان هیچ جای خالی را برای اضافه کردن زندانیانی جدید به آن پیدا کرد. در عوض بازدید‌کنندگان با آداب کامل رایج در یک زندان جذب آن می‌شوند. در ابتدا سلامت افراد مورد بررسی قرار می‌گیرد و پس از آن نشانی روی بدن آن‌ها ثبت و یک گذرنامه مخصوص زندان برای آن‌ها صادر می‌شود. پس از آن آن‌ها زندانیانی هستند که در صورت بدرفتاری به انفرادی فرستاده می‌شوند و یا دور تا دور حیاط زندان را تنبیهی می‌دوند. کاروستا را نه به دلیل خدمات، غذا یا اتاق‌های زیبایش که به خاطر تجربه واقعی زندان بودن آن‌ می‌شناسند. هتل آزادی، بوستون، آمریکا: این زندان که در خیابان چارلز قرار دارد، سابقاً مالکوم ایکس، رهبر سیاه‌پوست مسلمانان آمریکا را در خود نگاه داشته بود. با این وجود، این زندان به کلی تغییر کرد تا با صرف مقدار زیادی پول به هتلی مجلل تبدیل شود. حال اگر می‌خواهید دوران محکومیت خود را به شیوه‌ای کاملاً مرفه سپری کنید، هتل آزادی بوستون تنها جایی است که قابلیت زندانی کردن شما را دارد. با این وجود هنوز هم راهروها و محوطه‌ مرکزی آن نشان می‌دهد که این هتل همچنان شکل و شمایل زندان بودن خود را حفظ کرده است. موزه زندان سئودائمون، کره جنوبی: زندان سئودائمون توسط ژاپنی‌ها در زمان اشغال کره جنوبی ساخته شد. سربازان ژاپنی تمام افرادی که بر استفاده از زبان و فرهنگ خود پافشاری و مقاومت می‌کردند را دراین زندان حبس کرده، مورد شکنجه و آزار قرار داده و اعدام می‌کردند. این زندان که محل کشته شدن معلمان و نویسندگان کره‌ای بی‌شماری بود امروز به عنوان سمبل وطن‌پرستی کره‌ای‌هایی شده که‌ شرف خود را مرهون استقامت گذشتگان در مقابل ژاپنی‌ها می‌دانند. برج لندن، لندن، انگلستان: برج مشهور لندن در آغازین سال‌های ساخت به عنوان قلعه‌ای نظامی و کاخی سلطنتی مورد استفاده قرار می‌گرفت. علاوه بر این دو سمت، زندانیان سیاسی و سلطنتی انگلستان نیز در آن دوران محکومیت خود را سپری می‌کردند. «نمایشگاه زندانیان» کنونی این برج از جمله اماکنی است که اطلاعات جامع و کاملی از زندانیان آن در اختیار بازدیدکنندگان قرار می‌دهد. این ساختمان از برج‌‌های متنوعی تشکیل شده که مجرمان در آن‌ها زندانی، شکنجه و در نهایت اعدام می‌شدند. جزیره شیطان، گینه فرانسوی: جزیره شیطان را «زندانی در بهشت» می‌نامند. در زمان استعمار فرانسه براین کشور، این جزیره یکی از زندان‌های معروف استعمارگران به شمار می‌رفته و مجرمان کیفری این مستعمره آمریکای جنوبی در آن حبس می‌شدند. هزاران زندانی به سپری کردن دورانی ناامیدکننده در این جزیره مملو از صخره‌های سخت و پوشیده از نخل محکوم شده بودند. بسته شدن این زندان در سال 1952 فرصتی را برای گردشگران به وجود آورد تا به تماشای این جزیره آمده و بقایای به جای مانده از سلول‌های متعدد، حیاط‌ها و اتاق‌های شکنجه آن را از نزدیک مشاهده کنند. در این میان آنچه که هنوز مایه امیدواری است، ظاهر بهشت‌مانندی است که همچنان بخش‌هایی از این جزیره را زینت داده است.

مساحت : 547،30 كیلومترمربع جمعیت : 60،424،213 نفر رشد سالانه جمعیت : 39/0 درصد پایتخت : پاریس زبان : فرانسوی دین : مسیحی واحد پول : یورو فرانسه بزرگترین کشور اروپای غربی است و از فلاتهای مرتفع، سلسله جبال و سرزمینهای پست تشكیل شده است. كوههای پیرنه مرز فرانسه با اسپانیا را در جنوب غربی، و كوههای ژوزا، مرز فرانسه و سوئیس را تشكیل می دهند. به علت مجاورت فرانسه با دریای آتلانتیك، آب و هوای این كشور، معتدل است. به جز قسمت جنوبی كه دارای آب و هوای مدیترانه ای و تابستانهای گرم و خشك است، در بقیه خاك فرانسه و در تمامی طول سال، باران می بارد. به همین دلیل كشاورزی در فرانسه رواج داشته، و فرآورده های كشاورزی نظیر غلات ، گوشت دام ، میوه و سبزیجات و انگور به مقدار زیاد تولید می شود. این كشور از بزرگترین صادر كنندگان آهن، گندم و جو به شمار می رود. فرانسه دارای معادن سنگ آهن ، نفت و گاز طبیعی می باشد. مراكز مهم صنعتی مانند فو لاد سازی ، اتومبیل سازی ، صنایع هوایی ، جنگ افزار، تولید عطر و جواهر سازی، عمدتاً در شمال شرق كشور مستقر می باشند. شهرهای فرانسه * آژاکسیو * استراسبورگ * برست * بوردو * پاریس (پایتخت فرانسه) * تولوز * دیژون * روئان * کاله * لوهارو * لیل * لیموژ * لیون * مارسی * نانت *نیس __________________ .

رمان گناه من gonah-e-man.jar

پل برج (لندن ، انگلستان) این پل که توسط Horace Jones & Wolfe Barry طراحی و در سال ۱۸۹۴ تکمیل شد، یکی از مشهور ترین نمادها در لندن است. این پل ۸۰۰ فوت طول و ۲۸ فوت فضای زیرین دارد و وسط آن به ۱۴۰ فوت افزایش می یابد که کشتی ها می توانند از پایین رودخانه Thames عبور کنند. در قدیم که کالاها بجای هوایی از راه زمینی حمل می شدند این پل در روز ۵۰ بار بالا برده می شد، ساخت این پل با ۴۳۲ کارگر ظرف ۸ سال به اتمام رسید، در آن زمان ۷۰۰۰۰ تن بتن در دو پایه ی پل با فرو بردن ۲ باسکول متعادل کننده در جای خود، که هر یک ۱۰۰۰ تن وزن داشتند ریخته شد و سپس برای پوشش ۱۱۰۰۰ تن فولاد در زیر، تمام پل ملبس به سنگ پرتلند و گرانیت کورنیش شد. (Golden Gate Bridge (San Francisco, US پل گلدن گیت (سانفرانسیسکو ، ایالات متحده امریکا) این پل طولانی ترین پل جهان جمعا بطول ۸٫۹۲۱ فوت که در سال ۱۹۳۷ تکمیل شد شاید مشهورترین پل زمان باشد. این پل که در سان فرانسیسکو واقع است، موفقیت عظیم در ساخت و ساز زمان خود بود. در ساخت این پل رکورد ایمنی، بگونه ای بود که تنها ۱۱ کارگر در طول عملیات ساختمانی کشته شدند و ۱۱ نفر دیگر به مدد شبکه ی نوین ایمنی که در زیر کار قرار داده شده بود نجات یافتند شکسته شد، عکس هاییکه توسط هزاران توریست همه ساله از پل گرفته می شود، شاخص رنگ قرمز بواقع پرتقالی بین المللی (International Orange) بوده و در اصل این رنگ برای افزایش قدرت دید در شرایط مه آلود بودن هوا که مشابهت با منطقه ی خلیج دارد انتخاب شده، این پل با ۱٫۳ میلیون دلار زیر بودجه پیش بینی شده، بمبلغ ۲۷ میلیون دلار ، ۱۰۰۰۰۰ خودرو روزانه بطور متوسط به نتیجه رسید و برای نگهداری به ۳۸ نقاش بطور فول تایم نیز نیاز دارد. تعداد ۲۶ نفر که از ارتفاع ۲۲۰ فوتی با سرعت ۷۵ مایل در ساعت و فاصله ی زمانی ۴ ثانیه به پایین پرت شده اند جان سالم بدر برده اند. (Sydney Harbour Bridge (Sydney, Australia پل بندرگاه سیدنی (سیدنی ، استرالیا) در حالیکه جشن هفتادو پنجمین سال تولدش در سال ۲۰۰۷ گرفته میشد، این پل همچنان در صدر پل های جهان از نظر وسیعترین مقاطع طولانی پل در جهان ( هر مقطع ۳٫۷۷۰ فوت)‌ باقی مانده است، این پل ملقب به چوب رختی است بلحاظ قوسی شکل بودنش، معمولا از پل و خانه ی اپرا که در مجاورتش واقع هست عکس برداری می شود، این زوج بعنوان یکی از بهترین تصاویر برای شهر و خود استرالیا عمل می کنند، اندازه ی بزرگترین مقطع ۱٫۶۵۰ فوت که در بلندترین نقطه ی قوس ۴۲۹ فوت بالای سطح دریاست، برای ساخت این پل می بایستی ۸۰۰ خانه خراب می شدند و هزینه ی آن با ۱۴۰۰ کارگر ظرف مدت ۸ سال حدود ۱۲ میلیون دلار شد و عاقبت پل سیدنی در سال ۱۹۹۸ تکمیل شد. (Ponte Vecchio (Florence, Italy پنته وکیو (فلورانس ، ایتالیا) شهر پنته وکیو یکی از مشهور ترین نقاط گردشگری ایتالیا است و عقیده بر آنست که از قدیمی ترین سازندگان پل قوسی با سنگ های یک تکه و چند تکه در جهان باشد، گرچه تکه های قدیمی تر ناتمام هم وجود دارد، این پل در اصل از چوب ساخته شده بود تا اینکه در سال ۱۳۳۳ توسط سیل منهدم شد و ۱۲ سال بعد با استفاده از سنگ دوباره ساخته شد، شهرت آن بخاطر داشتن مغازه هایش است و از هر گروهی اعم از غرفه های تجار و قصابها تا دکه های فروشندگان لوازم هنری و یادگاری (سوغاتی) را در خود جای داده است. (Gateshead Millenium Bridge (Gateshead, England پل هزاره و آبنمای گیت شید (شمال شرق انگلستان) جایزه ۴۴ میلیون دلاری پل میلنیوم گیت شید، برای اولین بار و تنها پل “tilting” (کج ، شبدار ، در نوسان ) در جهان در نظر گرفته شده است، رم های هیدرولیکی در انتهای دو طرف پل این امکان را فراهم می آورد که برای عبور کشتی های کوچک پل قدری کج شود و این تکنولوژی نوین باعث گشت که طراحان آن برنده ی جایزه ی معتبر و آبرومند “Stirling Prize” برای آرشیتکت در سال ۲۰۰۲ گردند ، ۱۹۰۰۰ تن بتن در فندانسیون های به عمق ۹۸ فوت (۳۳ متر) و فولاد (میلگرد) کافی برای ساخت ۶۴ راهروی ۲ تیرکه، پل را به مقاومت در برابر برخورد یک کشتی ۴۰۰۰ تنی که با سرعت ۴ نات در حرکت است قادر می سازد. (Erasmusbrug (Rotterdam, Netherlands پل اراسمبورگ یا سوان (رتردام ، هلند) ملقب به Swan (قو) بلحاظ شکل اسکلت فلزی مهار پل، ساخت این پل که به منظور ارتباط بین شمال و جنوب شهر رتردام طراحی شده بود در سال ۱۹۹۶ خاتمه یافت، برای امکان عبور کشتی ها طاق جنوبی از ارتفاع قابل توجه ۲۹۲ فوتی پل بلند باسکولی برخوردار است که در سال ۲۰۰۵ در فیلمی به نام Who Am I (من کی هستم) بنمایش در آمد که در آن هواپیماهای مسابقه ای از زیر آن پرواز کردند. ساخت این پل با بلندی ۲٫۶۵۰ فوت و وزن ۶٫۸۰۰ تن که در سال ۱۹۹۶ کامل شد، ۱۱۰ میلیون دلار خرج برداشت به محض آنکه پل بروی ترافیک گشوده شد معلوم شد که پل بر اثر باد تاب می خورد که این مشکل با استفاده از ابزار های تعیین کننده ی فشار هوا (دمپر) مرتفع گردید. (Westminster Bridge (London, England پل وستمینستر (لندن ، انگلستان) یکی از آثار ماندگار و زیبای شهر لندن، پل وستمینستر است که از رودخانه تیمز عبور می کند و در کنار آن کاخ وستمینستر، کلیسای وستمینستر، ساعت محبوب بیگ‌بن و همچنین چرخ فلک چشم لندن قابل مشاهده است. این پل در سال ۱۷۶۹ افتتاح شد. (Millau Bridge (Tarn Valley, France پل میلو (دره ی ترن ، فرانسه) این پل به ارتفاع ۱٫۱۲۵ فوت (۳۳۸ متری) روی دره ی ترن در جنوب فرانسه قرار دارد که بزرگترین پل کابلی جهان محسوب می شود. بطوریکه می گویند رانندگی بر روی این پل مثل آنست که در آن احساس می کنی در پروازی. ساخت این پل که قدری بلندتر از برج ایفل است سه سال به طول انجامید و در سال ۲۰۰۴ به روی عموم باز شد، در حالیکه این پل مناظر بسیار زیبایی را از دره ی زیر خود به تصویر می کشد، همینکه مه پایین می آید دیگر مسیر مناسبی برای آنانکه قلبشان ضعیف است نخواهد بود، بطور کل طول این پل ۸٫۰۷۱ فوت ( ۲٫۴۲۰ متر) با طاق تکی در ۱٫۱۲۲ فوتی (۳۳۶ متری) و حداکثر ارتفاع از زیر آن ۸۸۶ فوت (۲۶۶ متر) است، بطور خلاصه این پل بسیار احساس برانگیز هم بر روی کاغذ و هم در حیات واقعی می باشد، دکل پل با ۷ اسکلت فلزی به وزن ۳۶۰۰۰ تن مسقف شده است. یکسری از هفت تیرک، هر یک به بلندی ۲۹۲ فوت (۸۸ متر) و به وزن ۷۰۰ تن به اسکلتهای فلزی مربوط پیوسته اند. (Fehmarn Belt Bridge (Baltic Sea, Germany and Denmark پل تسمه ای فهمارن (دریای بالتیک ، آلمان و دانمارک) هنگامیکه در سال ۲۰۱۸ پل فهمارن کامل شود امتدادی به طول ۱۱٫۸ مایلی دست خواهد یافت و جزیره ی آلمانی فهمارن را به جزیره ی دانمارکی لولاند با هزینه ی تقریبی ۲٫۲ بیلیون دلار متصل می سازد. نقشه های اولیه نشان می دهند که پل با ۳ اسکلت فلزی کابلی، هر کدام به طول تقریبی ۲٫۳۷۵ فوت (۷۱۲)‌ متر که بوسیله ی ۴ ستون به بلندی ۹۱۸ فوت حمایت شده و دارای ۲۱۳ فوت (۶۴ متر) بلندی زیر آن می باشد خواهد بود، پل پیشنهادی جنجال هایی را توسط کاسبها و طرفداران منابع طبیعی که از لطمه خوردن به حیات وحش محل واهمه دارند بوجود آورده است. (The Kintaikyo Bridge (Iwakuni, Japan پل کیتایکیو (آیواکانی، ژاپن) احتمالا یکی از پل های بد شانس در دنیا پل باز سازی شده کیتایکیو در شهر ایواکانی است که در سال ۱۶۷۳ پس از انجام هر اقدامی در جهت عبور از رودخانه ی نیشیکی Nishiki، بر اثر سیلاب های فصلی فرو ریخت. شایان ذکر است که آرک های چوبی آن تا سال ۱۹۵۰ در جای خود محکم باقی ماندند تا اینکه عاقبت طوفان آنها را هم ویران ساخت، با وجود با این نیت که دوباره ضربه نخورد، سه سال بعد پل دوباره بازسازی شد و تا امروز قابل عبور می باشد. (Oresund Bridge (Oresund Strait, Denmark and Sweden پل ارساند (تنگه دانمارک و سوئد) این پل بالغ بر ۲۵۰۰۰ فوت طول و ۶۶۹ فوت ارتفاع دارد. پل کابلی ارساند برای اتصال دانمارک به سوئد در سال ۲۰۰۰ افتتاح شد، کل پل که ۸۲۰۰۰ تن وزن دارد دارای طولانی ترین مقاطع پل کابلی ( هر تکه ۱٫۶۰۸ فوت) در جهان است و روزانه ۶۰۰۰۰ مسافر را با اتومبیل، اتوبوس و قطار از خود عبور می دهد. با رانندگی از دانمارک شما ابتدا از جزیره ی ساخته شده (مصنوعی) Peberholm عبور کرده و در تونل ۱۳٫۲۸۷ فوتی زیر دریا ناپدید شده و سپس شما را از پل ارساند، قبل از آنکه سفرتان به سوئد کامل شود عبور می دهد، عبور از پل ارساند ارزان تمام نمی شود ( بیش از ۵۳ دلار هر ماشین) گرچه برای مسافرینی که مکرر رفت و آمد می کنند تخفیف نزولی داده می شود که با توجه به هزینه ی ۳٫۸ میلیارد دلاری آن تعجبی ندارد. (T Sing Ma Bridge (Hong Kong, China پل تسینگما (هنگ کنگ ، چین) پل لنگری تسینگما در هنگ کنگ ششمین پل معلق در جهان است و بیش از هر پلی در کره ی زمین به ترافیک ریلی می پردازد هزینه ی ساخت این پل ۹۰۰ میلیون لار است و در سال ۱۹۷۷ پس از ۵ سال کار بی وقفه افتتاح شد. این پل دارای یک مقطع اصلی به طول ۴٫۵۱۸ فوت و پس از آنکه دو جزیره ی T Sing Yi & Ma Wan را بهم وصل کرد نامگذاری شد جالب انکه ۴۹۰۰۰ تن فولاد ساختمانی در دکل پل مورد استفاده قرار گرفت، در حالیکه در هر یک از برج ها به بلندی ۶۷۵ فوت ۶۵۰۰۰ تن بتن مصرف شد. این پل جاذبه ی گردشگری ایجاد کرده و بلحاظ مناظر زیبایش معروف است، بویژه در شب هنگامیکه چراغ ها روشن می شوند تماشایی است. (Bosphorus Bridge (Istanbul, Turkey پل بوسفورس (استانبول ، ترکیه) این پل گرچه از بزرگترین و طولانی ترین پل های دنیا نیست لیکن این پل بخاطر جدا سازی اروپا و آسیا مشهور است، تکه ی اصلی این پل ۳٫۵۲۳ فوتی و فضای آزاد ۲۱۰ فوتی زیر آن در سال ۱۹۷۳ تکمیل گردید ، در سال ۲۰۰۵ وئوس ویلیامز، ستاره ی تنیس امریکا برای یک مسابقه ی ۵ دقیقه ای تنیس با بازیکن ترکیه ای، اپیک سنقلو، روی پل بازی کرد. اولین بازی تنیس که تا آن موقع از اینطرف و آنطرف دو قاره انجام شد. (San Diego – Coronado Bridge (San Diego, US پل کرونادو سندیگو (سندیگو ، ایالات متحده امریکا) ساخت این پل در سال ۱۹۶۹ با هزینه ی ۴۷٫۶ میلیون دلار با مشخصه ی ۹۰ درجه انحنا در طول ۱۱٫۲۲۸ فوتی به پایان رسید. این پل در حداکثر ارتفاع ۲۰۰ فوتی برای سهولت کشتیرانی در زیر خود بنا شد، در واقع ارتفاع پل آنقدر هست که یک کشتی خالی از بار بتواند از زیر آن عبور کند، این پل نام شوم سومین پل خودکشی در آمریکا که بیش از ۲۰۰ خودکشی ثبت شده بین سالهای ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۰ را بعد از پل گلدن گیت در سانفرانسیسکو و اورورا در سیاتل بهمراه دارد. هزینه ای برای استفاده از پل عاید نمی شد ولی از زمانیکه کیوسک های دریافت پول فعال شدند درآمد سالیانه تا ۸ میلیون دلار بالا رفت. (Akashi Kaikyō Bridge (Kobe Naruto, Japan پل آکاشی کایکیو (کوبه ناروتو ، ژاپن) این پل در ژاپن پدر تمام پل های معلق در جهان بوده و با بیش از ۱۲۰۰ فوت طولانی تر از پل رده ی دومی Great Belt Bridge در دانمارک می باشد، این پل در اصل جهت جایگزینی اسکله خطرناک کوبه ایوایا که با طوفان های بیشمار صدمه دیده بود در سال ۱۹۹۸ ساخته شد. پل از آکاشی استریت عبور می کند. هزینه ی ساخت آن حدود ۴٫۵ میلیارد دلار شد، آمارها درباره ی این پل گیج کننده است بطوریکه ساخت این پل با ۲۰۰۰۰۰۰ کارگر و ظرف مدت ۱۰ سال انجام گرفته، در خلال این مدت آنها ۱٫۴ میلیون متر مکعب بتن ریختند، ۱۸۱۰۰۰ عدد اسکلت فلزی را اسمبل کردند، ۳۵۰۰۰۰ تن بلوک های لنگری در دو طرف انتهایی پل ساختند و کابل های فولادی کافی به درازای ۷ برابر دور دنیا را بهم وصل کردند. (Hangzhou Bay Bridge (Zhejiang, China پل خلیج هنگژو (ژجیانگ ، چین) هنگامیکه در سال ۲۰۰۷ این پل افتتاح شد پل ۲۲٫۴ مایلی خلیج هنگژو که استانهای شانگهای و نینگبو را بهم وصل کرد با هزینه ی ۱٫۴ میلیارد دلاری دومین پل طولانی جهان بشمار میرود، این پل تا اواخر سال ۲۰۰۵ باز نشد و مرکز جنجال بزرگی بین محلی ها مبنی بر اینکه آیا نیازی به ساخت چنین پلی بوده و اینکه آیا می شد که این پل در رقابت با پل لوپو، پلی سبقت جو در شانگهای ساخته شود گردید. در این پل دو مقطع اصلی وجود دارد، یکی بطول ۱۴۷۰ فوت در تکه شمال و کوتاهتر بطول ۱۰۴۰ فوت در تکه ی جنوبی وقتیکه صحبت از طول می شود پل خلیج هنگژو دومین پل بعد از پل Pontchartrain Causeway در لوییزیانا است.

در کره زمين جزيره ايستر هميشه به عنوان يکي از عجيب ترين مکانها شناخته شده است. اين جزيره در اقيانوس آرام جنوبي واقع شده است و از نزديک ترين جايي که انسان در آن زندگي مي کند يعني کشور شيلي و تاهيتي حدود 2 هزار مايل فاصله دارد, ورود به اين جزيره کار ساده اي نيست. اولين اروپايي که در ايستر (عيد پاک) سال 1722 اين جزيره را کشف کرد دريا سالار هلندي به نام جاکوب روگوين بود و به اين دليل نام جزيره را ايستر نهادند. باستانشناسان مي گويند شواهدي وجود دارد که پلينزيايي ها اين جزيره را حدود 400 سال قبل از ميلاد کشف کردند،در حالي که اکثر دانشمندان با اين نظريه موافق هستند، بعضي مي گويند در واقع نخستين بار مردم آمريکاي جنوبي در اينجا ساکن شدند. "تورهايردال" کاشف، نويسنده کتاب کانتيکي، به دليل شباهت مجسمه هاي جزيره به آثار سنگي مردم پرو، که "موايي" ناميده مي شدند، فرضيه اي مبني بر اين که ساکنان اوليه اين جزيره از کشور پرو بوده اند مطرح کرده است. موايي هاي جزيره در اندازه هاي متفاوتي از سايز کوچک و ارتفاع زير 1/2 متر تا 22 متر و حدود 150 تا 165 تُن وزن دارند. تا به حال دانشمندان 887 عدد از اين مجسمه ها را در جزيره با ميانگين ارتفاع 4 متر و ميانگين وزني 13 تُن شمارش کرده اند. فقط 288 عدد از اين 887 مجسمه در آخرين آرامگاه خود قرار دارند همچنين بقاياي مواد معدني يا مواد ديگري که هنگام حمل بر روي آنها نشسته قابل مشاهده است. امروزه سرزمين، مردم و زبان ساکنين جزيره ايستر به گفته سکنه آن به "راپانويي" بر مي گردد. ساکنين جزيره زبان نوشتاري دارند که "رونگورونگو" ناميده مي شود و حتي امروزه کاملا قابل رمز گشايي نيست. امروزه فقط 26 تابلو چوبي که شامل اين زبان است وجود دارد و هنوز معناي آن به وضوح مشخص نيست. به علاوه در جزيره تعداد پترو گليفس يا پيکره اي سنگي وجود دارد که تصوير پرنده ها و زندگي روزمره ساکنين اوليه جزيره روي آن حک شده است. آنها مثل يک برنامه روزانه نحوه زندگي و کارهاي روزمره نسلهاي موفق را، به تصوير کشيده اند يکي از بزرگترين عجايب جزيره ايستر توقف ناگهاني ساخت موايي "مجسمه ها" است. طبق نظريه دانشمندان افزايش بيش از حد جمعيت جزيره به اکوسيستم صدمه بسيار شديدي وارد کرده بود به گونه اي که ديگر نمي توانست نيازهاي مردم را بر آورده کند. عده اي از دانشمندان حدس مي زنند جنگل هاي جزيره در بعضي از مناطق کاملا نابود شده اند، چون از چوب آنها براي حمل مجسمه هاي غول پيکر موايي و از زمين آن براي کشاورزي استفاده شده است. پس از مواجهه با کمبود چوب تصميم گرفته اند که ديگر سنگهاي غول پيکر را را جابه جا نکنند ، بنابراين ، توقف ناگهاني جابه جايي با ساخت مجسمه ها در ارتباط است. بنابر شواهد، ساکنين جزيره ايستر سپس وارد يک جنگ خونين و مخرب شدند که بعضي معتقدند اين باعث به وجود آمدن آدم خواري شد. در همين دوران بود که همه مجسمه ها توسط اهالي جزيره تخريب شدند. باستانشناسان با تلاش هاي اخير موايي ها را در حالت ايستاده قرار دادند . بيماري هايي مانند آبله و سفليس ، در سال 1877 جمعيت جزيره را به 11 نفر کاهش داد ، به دنبال آن جزيره توسط ارتش شيلي در سال 1888 ، اشغال شد و امروزه جمعيت جزيره حدودا به 3800 نفر رسيده است. مجسمه هاي غول پيکر، به ظاهر تهديد آميز ساخته شده بودند تا بيگانگان را از آنجا دور نگهدارند. ارتباط عجيبي بين مجسمه ها و ساکنان جزيره ايستر در احترام به عقايد خود و قرباني کردن براي معبودان خود و حتي نوعي سحر و جادو وجود دارد. موايي ها شبيه نگهبانان خاموشي هستند که در مقابل مهاجمان حالت تدافعي گرفته اند. مجسمه هاي عجيب و غريب با سرهاي ترسناک که به منظور محافظت رو به دريا دارند. ديوارها و کارهاي سنگي ساکنان جزيره استثنايي بوده است و با بناهاي گورستانهاي مصر و پرو رقابت مي کنند. نمایی از یک خیابان در جزیره ایستر