توان رأكتيو تواني است كه تبديل به كار مفيد نمي شود بلكه بين عناصر ذخيره كننده انرژي (سلف و خازن ها ) مدام در حال نوسان است. يعني در نيم سيكل از ميدان الكتريكي خازن ها دشارژ و در ميدان مغناطيسي سلف ها ذخيره مي شود و در نيم سيكل بعد عكس اين عمل اتفاق مي افتد (مشابه تبادل انرژي بين جرم و فنر) اين نوسانات با دو برابر فركانس سيستم اتفاق مي افتد و در يك سيكل ميانگين توان رأكتيو صفر است پس هيچ كار مفيدي انجام نمي شود.
توان اكتيو ميانگين تواني است كه در يك سيكل از يك سمت (توليد كننده) به سمت ديگر (مصرف كننده ) منتقل مي شود و بازگشتي در كار نيست (در سمت مصرف كننده به انواع انرژي هاي ديگر تبديل مي شود)
جاري شدن توان رأكتيو در شبكه انتقال باعث افزايش تلفات (به دليل افزايش دامنه جريان)، افت ولتاژ (جذب توان رأكتيو توسط بار يا خط انتقال) و اضافه ولتاژ (توليد توان رأكتيو توسط بار يا خط انتقال)، اشغال ظرفيت خطوط و ترانس ها مي شود. بنابراين يك حالت بهينه با در نظر گرفتن هزينه جبران سازي توان رأكتيو در محل و هزينه تلفات و اشغال ظرفيت در نظر گرفته مي شود.