درست وقتی که میترسی از این دنیای بی فرجام
یکی از آسمون میگه: نترس! هی! من هنوز اینجام!
درست وقتی که بیزاری از این تنهایی و رخوت
یکی از پشت این دنیا, میشه با قلبت هم صحبت!
توو اون وقتایی که چشمات, میگیره عطر باریدن
مسیر اشک چشمونت, میگیره حس بوسیدن
یکی از طاق این دنیا, تو رو میگیره تو آغوش!
نمیزاره که تنها شی, با این فانوسک خاموش!
توو اون وقتی که دلتنگی, شده کار شب و روزت!
یکی میگه: نترس از من! منم مجنون هر روزت!
توو اون بالاترین نقطه, یکی میبینتت انگار
تو یادت میره اما اون, نمیشه از خودت بیزار!
درست تو لحظه ای که تو, شدی مایوس و دل خسته
یکی از بوم این دنیا, نمیزاره بشی خسته
میگه: هی! من هنوز اینجام! چرا میترسی از فردا؟!
نگاه کن !من همین بالام! نمیزارم بشی تنها!