ما یک استاد کاملا جدی(تریپ جذبه) داشتیم که همیشه از خودش تعریف میکرد،یکبار سر کلاس که جلسه آخر محسوب می شد
شروع کرد به خاطره تعریف کردن(در کمال تعجب همه ی بچه ها)،خلاصه بقدری خاطره اش بی مزه و مزخرف بود که نگو،
خودش شروع کرد به خندیدن ما هم به بی مزگی اش کلی خندیدیم
خلاصه همه به این نتیجه رسیدیم که همون بهتر تو این 2 ترمی که باهاش درس داشتیم هیچوقت خاطره تعریف نکرد