رفتن به مطلب

amoojon

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    45
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط amoojon

  1. كارگزاران و تمامی كسانی كه اموال مسلمین به آنها سپرده می شود باید… - تقوای الهی را در همه حال رعایت نمایند. - مسلمانی را نترسانند. - دینداری مطمئن باشند. - خیرخواه و مهربان باشند. - درستكار و امین باشند. - به اموال آسیب نرسانند. (نامه 25) - در نهان و آشكارا از خدا بترسند. - ریاكار نباشند. - نهان و آشكار و كردار و گفتارشان دوگانه (منافقانه) نباشد. - زیر دستان خود را نرنجانند و دروغگویشان ندانند و به آنان بزرگی نفروشند. - حقوق مردم را كه برعهده حكومت است به تمام ادا نمایند. - به مردم و مسلمانان خیانت نكنند. - با امام (رهبر) مسلمین ناراستی و دغل كاری نكنند. (نامه 26) - با مردم فروتن، نرمخو و گشاده رو باشند. - همگان را به یك چشم ببینند. (تبعیض روا ندارد) - با نفس خویش پیكار نمایند. - از دین خود حمایت كنند. - به خاطر خشنودی هیچ یك از بندگان، خدا را به خشم نیاورند. - نماز را در وقت معین آن اقامه نمایند. (نامه 27) - فرمانبرداران از مردم را گرامی بدارند. - حرمت خیرخواهان را پاس دارند. - بی گناه را به جای گناهكار نگیرند و پیمان شكن را به جای پیمان گزار نپذیرند. (نامه 29) - در كار خود هوشیار و با كمال جدیت پایدار باشند. - خیرخواه خردمند و پیرو فرمان حكومت و فرمانبردار امام (رهبر) باشند. - كاری نكند كه به عذرخواهی ناچار شوند. - به هنگام نعمت، بیش از حد شاد(مغرور و غافل) و به هنگام دشواری، سست رای و ترسان نباشند. (نامه33) - مصلحت جوی امام (رهبر) باشند. - بر دشمنان سخت دل و ستیزه جو باشند. - خیرخواه و كوشا و برای رهبری و نظام شمشیری برنده و ركنی بازدارنده باشند. (نامه 34)
  2. بایدها و نبایدهای كارگزاران از دیدگاه امام علی علیه السلام كارگزار باید از نظر حضرت علی علیه السلام: - حكومت را نانخورش و طعمه ای برای خود و اطرافیانش نداند. - امانت دار و نگهبان امانت مردم (بیت المال) باشد. - بدون دستور امام، رعیت را امر و نهی نكند. - خزانه دار مال خدا باشد تا آن را به امام برساند. (نامه 5) - دل مردم را با نیكویی و مهربانی روشن سازد. - ترس و بیم را از دل و روان مردم بزداید. - با مردم به مدارا كار كند. (نامه 18) - با رعایا درشتی و تندی نكند و سختی روا ندارد. - به آنان ستم نكند و خردشان نشمارد. (نامه 19)
  3. خدایا به فرشتگانت بسپار که در لحظه لحظه ی نیایش خویش دوستان مرا از یاد نبرند
  4. amoojon

    گل حجاب.عطر عفاف

    ممنون از پاسخ شما
  5. amoojon

    گل حجاب.عطر عفاف

    بله با گل هم مقایسه شد. اما گلی که اگه ازش مراقبت نکنن کسی براش ارزشی قایل نمیشه و از شاخه شکسته شده و زیر پا لهش میکنن...
  6. amoojon

    گل حجاب.عطر عفاف

    ممنون از پاسختون و در حقیقت زن و مرد هر دو نباید چشم چرونی کنن اما این نصف قضیه هست... چون به هر صورت نمیشه گفت که مردها باید چشم بسته راه برن یا مرتب روشونو برگردونن و همونطوری هم که همه زنها حاضر نیستن حجابو رعایت کنن همه مردها هم حاضر نیستن چشماشونو کنترل کنن... پس باید اون چیزی رو که عملا میشه اجرا کرد را پیاده کنیم اگر بخوایم یه جامعه سالم داشته باشیم....
  7. amoojon

    گل حجاب.عطر عفاف

    اگه دقت کنید در متن بالا با گل هم مقایسه شده اما گلی که از شاخه شکستن و زیر پا لهش کردن چون از نظر دیگران ارزشش بیشتر از این نبوده ....
  8. amoojon

    گل حجاب.عطر عفاف

    زن اگه نباید با کالا مقایسه بشه چرا باید مثل کالا خودفروشی کنه؟ مثل عروسک خودشو درست کنه؟ برای همه مردم خودشو به نمایش بذاره ؟ دنبال خریدار باشه ؟ البته مقایسه ای که اینجا شده برای فهم مطلب هست نه برای کوچک کردن شان زن.....
  9. ...... 8 سال پیش خبر کشته شدنشو دادن.... با این حال تو این 8 سال گفتن زنده هست تا فقط ازش برای تخریب اسلام استفاده کنن... حالا که وجودش براشون مشکل ساز شده باید از سر راهشون برش میداشتن .... اگر زنده بود چرا باید مرگ دوبارش اینقدر مشکوک باشه؟؟ پس یا اصلا زنده نبوده و ازش بهره برداری سیاسی میشده یا زنده بوده و برای رسیدن به اهدافشون باید کنارش میذاشتن ولی نمیخواستن بکشنش و همه این کارا صحنه سازی بوده.... بیچاره مردم غرب که به بازی گرفته شدن و فریب این سیاست بازیا رو میخورن....
  10. amoojon

    گل حجاب.عطر عفاف

    گل حجاب.عطر عفاف هیچ باغبانی را سرزنش نمی کنند که چرا دور باغ خود حصار و پرچین کشیده است، چون باغ بی دیوار، از آسیب مصون نیست و میوه و محصولی برای باغبان نمی ماند. هیچ کس هم با نام و بهانه «آزادی» دیوار خانه خود را بر نمی دارد و شبها در حیاطش را باز نمی گذارد، چون خطر رخنه دزد، جدی است. هیچ صاحب گنج و گوهری هم، جواهرات خود را بدون حفاظ، در معرض دید رهگذران نمی گذارد تا بدرخشد، جلوه کند و چشم و دل برباید، چون خود جواهر ربوده می شود. هر چیز که قیمتی تر باشد، درصد مراقبت از آن بالاتر می رود. هر چه که نفیس تر باشد، بیم ربودن و غارت بیشتر است و مواظبت لازمتر. مگر نه اینکه آثار نفیس خطی را در موزه ها و ویترینها می گذارند، تا با لمس دستهای این و آن، خراب نشود و از ارزش نیفتد؟! اینها همه، فرمان عقل است و اقتضای تجربه. اگر در شیشه عطر را باز بگذاری، عطرش می پرد. اگر رشته مروارید را در کمد و صندوق نگذاری و در آن را نبندی، گم می شود. اگر در مقابل پنجره خانه ات، توری نزنی، از نیش پشه ها و مزاحمت مگسها در امان نخواهی بود. وقتی راه ورود پشه ها را می بندی، خود را «مصون» ساخته ای، نه «محدود» و زندانی. وقتی در خانه را می بندی، یا پشت پنجره اتاقت پرده می آویزی، خانه خود را از ورود بیگانه و نگاههای مزاحم در پناه قرار داده ای، نه که خود را در قید و بند و حصار افکنده باشی. این را هم عقل و تجربه ات فرمان می دهد. قرآن هم می گوید: زنان خودآرایی و خودنمایی و عشوه گری نکنند، تا مورد آزار بیماردلان قرار نگیرند. (ر.ک: «فَلا تَخضَعنَ بِالقَولِ فَیَطمَعَ الّذی فی قلبهِ مرضٌ» (احزاب، آیه 32 و 33 ؛ نیز نور آیه 30 و 31) اگر برای ایمنی از خطرها و آسودگی از مزاحمان، خود را بپوشانیم، نه کسی ایراد می گیرد، و نه اگر هم ایراد بگیرد، اعتنا می کنی چرا که سخنش را بی منطق و ناآگاهانه می دانی و می بینی. اینکه: «دل باید پاک باشد»، بهانه ای برای گریز جاهلانه از همین مصونیت است و آویختن به شاخه «لاقیدی»، وگرنه از دل پاک هم نباید جز نگاه و رفتار پاک برخیزد. ظاهر، آیینه باطن است و ... «از کوزه همان برون تراود که در اوست». زن، به خاطر ارزش و کرامتی که دارد، باید محفوظ بماند و خود را حراج نکند و در بازار سوداگران شهوت خود را به بهای چند نامه و نگاه و لبخند، نفروشد. زن به خاطر لطافتی که دارد، نباید در دست های خشن کامجویان دیوسیرت، که نقاب مهربانی و عشق به چهره دارند، پژمرده شود و پس از آنکه گل عصمتش را چیدند او را دور اندازند یا زیر پایش له کنند. زن به خاطر عصمتی که دارد و میراث دارِ پاکی مریم است، نباید بازیچه هوس و آلوده به ویروس گناه شود. گوهر عفاف و پاکی، کم ارزش تر از طلا و پول و محصول باغ و وسایل خانه نیست. دزدان ایمان و غارتگران شرف نیز فراوانند. سادگی و خامی است که کسی خود را در معرض دید و تماشای نگاه های مسموم و چشم های ناپاک قرار دهد و به دلبری و جلوه گری بپردازد و خیال کند بیماردلان و رهزنان عفاف را به وسوسه نیم اندازد و از زهر نگاه ها و نیش پشه های شهوت در امان می ماند. هر شاخه که از باغ برون آرد سر در میوه آن طمع کند راهگذر بعضی از «نگاه»ها، ویروس «گناه» منتشر می کنند و بعضی از چهره ها حشره مزاحمت جمع می کنند. تاریخچه اندلس و شکست مسلمانان و سقوط تمدن اسلامی در اسپانیا، مگر جز به خاطر هجوم فساد غربی به کانون عفاف و تقوی مسلمانان بود؟! خراب کردن همه دیوارها و برداشتن همه پرده ها و بازگذاشتن همه پنجره ها نشانه تیره اندیشی است، نه روشن فکری! علامت جاهلیت است، نه تمدن. می گویی نه؟ به طومار کسانی نگاه کن که پس از رسوایی و بی آبرویی با دو دست پشیمانی بر سر غفلت خویش می زنند و بر جهالت خود لعنت می فرستند. کسی که از «جماعت رسوا» نگریزد «رسوای جماعت» می شود! آنکه ایمان را به لقمه ای نان می فروشد، آنکه یوسف زیبایی را با چند سکه قلب عوض می کند، آنکه «کودک عفاف» را جلوی صدها گرگ گرسنه می برد و به تماشا می گذارد، روزی هم «پشت دیوار ندامت»، اشک حسرت بر دامن پشیمانی خواهد ریخت، در آخرت هم به آتش بی پروایی خود خواهد سوخت. از اول که جامه عفاف، سفید و شفاف است، نباید گذاشت چرک آبه گناه بر آن بپاشد. از اول باید مواظب بود این کاسه چینی نشکند و این جام بلورین تَرَک برندارد. از اول نباید به پای بیگانه، اجازه ورود به مزرعه نجابت داد، که بوته های نورس عصمت را لگدمال کند. ولی ... گریه بی حاصل است و بی ثمر، وقتی شاخه شکست و گل چیده شد!!
  11. خوب معلومه از بس که این قضیه مشکوکه و ساختگی به نظر میاد ... از کجا معلوم ؟ شاید بهش مدال افتخار دادن و ازش بخاطر تخریب چهره اسلام واقعی قدردانی کردن و با یه نام و هویت جدید برش میگردونن... به هر حال که یه لولوی ساختگی بیشتر نبود که دیگه برای اجرای سیاستای جدیدشون به درد نمیخورد.....
  12. چرا روزی مردم یکسان نیست؟ شکی در این نیست که تلاش افراد در مقدرات روزی آنها دخیل است. یعنی اگر افراد دنبال روزی خود نروند در موارد بسیاری از آن محروم می شوند. درست است که خداوند متعال روزی رسان است؛ ولی چنین نیست که خدا روزی هر کسی را در دهانش بگذارد. بلی، افرادی هستند که خداوند متعال بی واسطه یا با واسطه روزی آنها را بدون اینکه تلاشی برای کسب آن بکنند می رساند. مثل کودکان شیر خوار و غیر شیر خوار و از کارافتادگان؛ و بلکه اکثر مردم روی زمین. چرا که تنها عدّه اندکی از افراد بشر کار می کنند و افراد تحت تکفّل آنها از دست رنج آنها روزی می خورند. ولی به هر حال خداوند متعال روزی همه را چنین قرار نداده و روزی تعدادی از انسانها و افراد تحت تکفّل آنها را در گرو تلاش خود آنها قرار داده است. چرا که اگر چنین نمی کرد کمتر کسی حاضر می شد مسئولیت های اجتماعی خود را انجام دهد. کار از نظر اسلام علّت کسب روزی نیست بلکه یک وظیفه شرعی است. و هر کسی موظّف است برای بقاء اجتماع بشری تلاش کند. لکن اگر خدا روزی مردم را به کار آنها گره نمی زد کمتر کسی حاضر می شد به این وظیفه شرعی خود عمل کند. بنا بر این ، تلاش برخی افراد برای رسیدن به روزی لازم است ؛ ولی چنین هم نیست که هر کس بیشتر تلاش نمود حتماً روزی بیشتری نیز به چنگ آورد. این امری است که نیاز به اثبات ندارد چرا که با اندک توجّهی به جامعه انسانی می توان این حقیقت را دریافت که گاه برخی افراد که هم اهل تدبیر و حساب و کتابند ، هم اهل تلاش و کوشش ، در کسب روزی بیشتر شکست می خورند ؛ و در مقابل افرادی بدون کمترین تلاش و یا حتّی بدون هیچ تلاشی به ثروت های هنگفت می رسند. و این نشان می دهد که دست دیگری نیز در کار است. و اساساً یکی از حکمت های تفاوت ارزاق نیز همین است که انسان ها از این راه متوجّه خدا شوند و بدانند که همه امور به دست اوست. لذا امیرالمؤمنین(ع) فرمود: « عَرَفْتُ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ وَ حَلِّ الْعُقُودِ وَ نَقْضِ الْهِمَمِ ــ خدا را از راه به هم خوردن تصمیم ها ، گشوده شدن گره ها و نقض شدن اراده ها شناختم.» (نهج البلاغه/ حکمت 250)
  13. امیرالمؤمنین (ع) فرمود: « عَرَفْتُ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ وَ حَلِّ الْعُقُودِ وَ نَقْضِ الْهِمَمِ ــ خدا را از به هم خوردن تصمیم ها، گشوده شدن گره ها و نقض شدن اراده ها شناختم» رزّاق کیست؟ رازق تمام مخلوق اوّلاً و بالذّات خداوند است چنانکه فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِینُ» (ذاریات:58 ) ؛ مقدم شدن «هو» دلیل حصر است‏. و ایضا فرموده است. « وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ یَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها کُلٌّ فی‏ کِتابٍ مُبین ـــ هیچ جنبنده‏اى در زمین نیست مگر اینکه روزى او بر خداست. او قرارگاه و محل نقل و انتقالش را مى‏داند؛ همه اینها در کتاب آشکارى ثبت است. »( هود: 6) بنا بر این ، غیر خدا فقط در حدّ واسطه فیض در روزی رساندن به مخلوقات نقش دارند.
  14. معانی و مصادیق رزق : رزق عطائى است که از آن منتفع می شوند خواه طعام باشد یا علم و یا غیر آن. در قرآن مجید گذشته از معناى مشهور به نبوت نیز رزق گفته شده «یا قَوْمِ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ کُنْتُ عَلى‏ بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی وَ رَزَقَنِی مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً ...» (هود: 88) و همچنین به امنیت رزق گفته شده « آنها گفتند: ما اگر هدایت را همراه تو پذیرا شویم، ما را از سرزمینمان مى‏ربایند. آیا ما حرم امنى در اختیار آنها قرار ندادیم که ثمرات هر چیزى(از هر شهر و دیارى) بسوى آن آورده مى‏شود؟! رزقى است از جانب ما؛ ولى بیشتر آنان نمى‏دانند»( القصص : 57). و گاهى رزق ، فقط به خوراک اطلاق شده مثل « ... وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ کِسْوَتُهُنَّ ... ـــ ... بر آن کس که فرزند براى او متولّد شده(پدر)، لازم است رزق (خوراک) و پوشاک مادر را به طور شایسته بپردازد. ...» بقره: 233. در این آیه شریفه کسوت (پوشاک ) را از رزق جدا کرده است. در آیه 5 نساء نیز رزق فقط به خوراک اطلاق شده است. در قرآن کریم به باران و چهارپایان اهلی نیز رزق اطلاق شده است.
  15. amoojon

    رابطه تقسیم روزی و ظرفیت افراد

    رابطه تقسیم روزی و ظرفیت افراد ما همه شاهد فاصله طبقاتی بین اقشار مختلف جامعه خود هستیم و میبینیم که عده ای با کمترین زحمت هر روز داراتر و داراتر میشوند و عده ای هم به عکس با تمام نیروی خود در تلاشند و به هیچ چیز نمیرسند و یا در حال در جا زدن هستند ؟ واقعا حکمت این همه تضاد چیست ؟ وقتی تقسیم روزی به دست خداست و خداوند عادل است پس این همه نابرابری برای چیست ؟ چرا همه به اندازه هم ندارند تا عده ای از سر فقر و ناچاری دست نیاز جلوی دیگران دراز نکنند ؟ گاه میگویند این تبعیض ها به خاطر ظرفیت افراد است یعنی بعضی از این مرفهان بی درد که در تمام طول عمر خود هر چه خواسته اند در طرفة العینی بست آورده اند با کسانی که عمری در تلاش بوده اند ظرفیتشان بیشتر است؟!
  16. amoojon

    بهتان بر نخورد !!!

    قانون گذار احکام شرعی خداوند هست که خیر و صلاح انسانها رو بهتر از خودشون میدونه. اما اعتراض شما به قوانین مملکتیست که ناشی از احکام الهی است و حافظ حقوق دیگر شهروندانه که حق دارن در فضایی سالم زندگی کنن ... پس اعتراضتون وارد نیست چون مخالف با قوانین کشور هست و هم باعث تضییع حقوق دیگران میشه...
  17. amoojon

    بهتان بر نخورد !!!

    دروغ میگه هر کی که میگه همه مردم میتونن بدور از گرفتار شدن در گرداب فساد با جنس مخالفشون رابطه نزدیک و دوستانه ای بر قرار کنن که خارج از محدوده شرع هم باشه. مثل اینکه آدم مدعی بشه که میشه تو دریا رفت و خیس نشد. البته چنین چیزی در صورتی ممکنه که شرایطش فراهم باشه یعنی مثلا لباس غواصی بپوشه یا بره تو زیر دریایی و اینها رو حفاظ و پوششی کنه تا آب دریا به بدنش نرسه. در روابط دختر و پسر هم همینگونه هست. برای اینکه آسیبهای جسمانی و روانی که در نتیجه این روابط پیش میاد به افراد وارد نشه لازمه رعایت احتیاط بشه یعنی حد و مرزها رعایت بشه و همان حفاظها در حدی که بتونه آسیبهای این روابط را به حداقل برسونه در نظر گرفته بشه. شرع هم همین مرزها را برای انسانها بصورت قانون وضع کرده.
×
×
  • اضافه کردن...