zanakordistani
-
تعداد ارسال ها
8 -
تاریخ عضویت
-
آخرین بازدید
دستاورد های zanakordistani
-
غمگین بولی
آقای "غمگین بولی" (به کُردی: غەمگین بۆڵی)، شاعر و نویسنده‌ی کُرد زبان، زاده‌ی ۱۵ مارس ۱۹۸۴ میلادی، در اربیل اقلیم کردستان است.
وی در دانشگاه اربیل مدیریت دولتی خوانده و اکنون کارمند دانشگاه سلیمانیه است.•┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•
(۱)
[چشم‌هایمان]
هر کسی
به دنبال نیمه‌ی گمشده‌ی خویش سرگردان است
به گونه‌ای که دلش برای لحظه‌ای هم آرامش ندارد،
و دیوانه‌وار در این سوی و آن سوی به جستجوست
در کوی و برزن
در بازار و خانه‌ها
چهره‌ی همه‌ی مردم را بررسی می‌کند
یا سن و سالشان شبیه نیمه‌ی گمشده‌اش است
یا که قد و بالایشان چونان اوست...
تو تکه‌ای شکسته از منی!
تنها تفاوت ما با بقیه آن است
تو نیمه‌ی گمشده‌ی منی،
مردم روزگارشان سیاه شده در میانه‌ی طوفان تقسیماتشان
گمشده و در جستجوی هم‌اند
ولی ما در کنار همیم و
چنان سرابی در دشتی پر از خاکستر
اندک اندک
در چشمان پر از اشک هم گم می‌شویم
چشمان تو از لذایذ دنیا پر می‌شوند
دیگر مرا نمی‌بینند
و چشمان من از زخم‌های دردناک عشق، سرخ می‌شوند
و فارغ از تو کسی را نمی‌بینند.(۲)
سوار اتومبیلم شدم و
به سوی دشت و صحراهای وسیع راه افتادم
می‌خواستم آب حیات عشق را پیدا کنم
به سوی سراب دریا رفتم
در هیچ ساحلی آن را نیافتم
سنگ‌ها پاهایم را بستند و
زانوهایم خاک بیابان شدند
خاک و خاکستر شدم
فهمیدم که به پایان راه رسیده‌ام
به پایان داستان عشق من و تو...(۳)
در قلب هر شاعری
زنی آغوش گشوده است
که نه خودش می‌خوابد و
نه می‌گذارد که شاعر
چشم بر هم بگذارد.نگارش و ترجمه‌ی اشعار:
#زانا_کوردستانی
■●■●■●■●■●■●■
ماموستا "غەمگین بۆڵی"، شاعیر و نووسەری کورد، لە رۆژی ۱۵ جۆزەردانی ۱۹۸۴ زایەنی، لە شاڕی جوانی هەولێردا لە دایک بوو.
•┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈•
(۱)
[کچێکی زۆر ژن كولتوور]
۱
هەمیشە ئەو شاعیرانە پلەدارن
کە دەستی شیعریان کورتە و
ئایدەلۆژیایان بۆنی کەلاکە کەری لێ دێت.
۲
ژنێکی
لە پۆشاکی ماڵی کچانە
کیژۆڵەیەکی
لەسەر مێزی خواردنەوەی پیاوانە
قاوەیەکی تاڵی
سارد
لەبەردەم شاعیرێکی کەترە
شیعرێک بەڕاستی فڕت ناکات.
۳
شاعیری میللی
بەس بۆ تڕە تڕی هەڵبژاردن دەست دەدات.
۴
ژیان بۆ شاعیرێکی بێ دەمامک
مەتەڵێکی قۆڕە
بۆ وەڵامەکەی
گون ڕۆڵی وەزن و قافییە دەبینێ.
۵
گونیش کەرستەی شیعرە
بە مەرجێک ناشاعیرێک قۆڕی نەکات.
۶
شاعیرە نێرەکان
حەز دەکەن
وەک تەگەی ناو بزنان بژین.
۷
قاچ لەناو پێڵاودا زیندانە
شاعیریش لەناو حزبێکی ئاینی.
۸
شاعیران
مرۆڤی جینگزی ناو نوخبەن
کەسانی پڕ گرێی دەروونین
دەستتان بێ مەرەکەبیش ڕەشە
دەرمانی هیچ دەردێکیان لە گیرفاندا نییە
کورتییەکەی؛ تەبیعەت کشمیشین.
۹
لەناو دڵی هەموو شاعیرێک
ژنێک
باوێشک دەدات
نە خۆی دەخەوێت و
نە دەهێڵێت ئەویش بحەسێتەوە.
۱۰
ژنە شاعیرە مۆدێلەکان
لاستیکی شەدەی دۆلارن.
۱۱
شاعیری ژن
ئەگەر بووە کادیری حزبی
وەک کاردی کەرانەی لێ دێت
خوێنەری ڕژد دەمی لێ نادات.
۱۲
سواری تڕومبێلی شاعیرانەم بووە
شیعر بە هەوەسی دڵی خۆم لێ دەخوڕم.
-------------
سەرچاوە: کچێکی زۆر ژن(۲)
[شاعیرێك لە بن زمانمدا پێدەكەنێت]
بۆنی وەڕەسبوون
كاسی كردووم
بیستوهەشت ساڵ
جەنگی بێمانایی و
هەشت مانگ
ئاوارەیی و
چواردەڕۆژی بازنەیی
لە مانگێكدا
نۆ كاتژمێر بێتاقەتی
دەستێكی هیلاك و
شاعیرێكیش...
لە بن زمانمدا
بە هۆشیاریی وڕێنە دەكاتتێبینی یەكەم:
ئەو شاعیرە شیعر بۆ ناڕێكییەكانی دەنووسێت.شاعیرێك بۆ خۆی
وڕێنەی هۆشیاری دەنووسێتەوە
هەر بۆ خۆی
لە ژیانی خۆیدا
دەژیت و
لە مەرگێكی دیكەدا
دەمرێت
گۆڕەكەی لەناو كتێبخانەكەیدا هەڵدەكەنێت
لاپەڕەكان دەكاتە كفن
مردن دەكاتە دەرفەتی سەفەركردن
پیاسەكردن بە دونیایەكی دیكە
ژیانی بەشی ئەو هەموو ڕۆژگارە دڵڕەقانە ناكات
ژیانی بەشی ئەو هەموو درۆیە گەرماوگەرمانە ناكات
دەیەوێت بۆ خۆی بژیت
دەیەوێت بۆ خۆی بنووسێت.تێبینی دووەم:
ئەو شاعیرە شیعر تەنیا بۆ خاتری خۆی دەنووسێت.شاعیرێك
لە بن زمانمدا سەوز بووە
سەوز
سەوز
زمانی پڕ چرۆی هۆشیاری
شیعرێكیش پڕ لە تایبەتمەندی سەوزی خۆی
گوللەیەكی سەوزیش
تایبەت بە مردنێكی قەرزدار
ژیانی شاعیرانەی پێخۆشە و
تایبەتمەندیشی خۆشتر دەوێت
كە سەوزە
خۆشتریش هەمان دەرفەتی سەفەرە
بەناو پەڕاسووی یادەوەریی و
ژێر پێستی هۆشیاری خۆتدا
دەتوانیت لەناو ئەو ناوەدا
ڕەنگاڵەی نیشتمان بێڕەنگ بهێڵییەوە و
ڕاكردن بكەیتە دووەمین ماڵی خۆت
دەتوانیت لەناو ئەو ناوەدا
زمانیشت سەوز نەبێت
ڕاكردن بكەیتە بیانوویەكی سپی
بیانووی سپی شاعیربوونیش
غیرەتی ئەوەی دەوێت كەسی كەس نەبی و
لە كەس نەچی.تێبینی سێیەم:
ئەو شاعیرە لە هیچ مەرگێكدا، نەبیستووە تەرمی زمانی گەڕابێتەوە.
-------------
سەرچاوە: برینەکان گۆرانیمان پێ دەڵێن(۳)
[قووڵایی شەو]
لە پێش دەستم دەجووڵێیت
تارماییت تاكوو ئەوپەڕی قووڵایی شەو دەڕوات و
ئەستێرەکان دەژمێری
شكستی ئەو شەوانە بۆ پەنجەكانم ئەوە بوو
باغەوان نەبووم و
نەمتوانی زمانی گوڵ لە شیعرمدا بچێنم
ئامێری زەبەلاح كەوتنە تەنیشت پەیڤەكانم
رەشبینی بەناو پەراسووەكانمدا بڵاوبۆوە
ئەو هیوایەتەم لە گۆڕی باوكت نا!
ڕابردووی خەواڵووم هەستا
لەكاتی دووبارەی خەودا
بنێشتجوین پێكەنینە بە گریانەكانت.لەم شیعرەدا
دەمەوێت قووڵ لە ئازارەكانم ڕۆبچم
تاكوو هەست بە دەمارەكانی ژیانم بكەمەوە.چاوم لە قووڵایی ئاسماندا تاریك داهاتووە
شەو بەناو ڕەشبینم وەك تاعوون بڵاوبۆتەوە
ڕوخساری ئەستێرەیەك لە نیگام دەچەقێت
وەسوەسەی مەرگ رۆحم ڕادەچڵەكێنێت و
بیری ئاسوودەیی دەكەم
بیرت دەكەم
ئاسوودەیی دەستەكانت لێوڕێژی پەمۆ بوون.چەند رۆژێكە ئەوەندە گەرمە
بیری كۆخەكۆخی زستان دەكەم
ئاسمان ئەو كاتانە ئەوەندە شین و مۆر هەڵگەڕا
تاکوو ئاو لە سینگی چۆڕا
تۆیش ئەوەندە نقوومی ئاسمانم بوویت،
تاكوو ئەستێرە لە دەستەكانت ڕژا.لە ژێر سەقفی ماڵێكدا
شەو باری و
تاریكی بیناییمانی كردە كۆیلەی خۆی. خەتای ڕووناكی گەورە نەبوو، خەتای بێخەتایی ئێمە بوو. ئەو خەتایەی قاوەی ئەڤینی هەتاهەتایەی لە بەردەممان سارد كردەوە. كە قاوەی بەردەممان ساردیش بۆوە،
هیچ گڕی ئەوینێكی دیكە،
هیچ ئاگری سووتانێكی دیكە ناتوانێت گەرمی بكاتەوە.لە هەینێوە...
تەلەفۆنت بۆ مەرگ كردووە، تاكوو بێتە سەردانت و قاوەیەكی تاڵتر لە ژیانت لەگەڵ بخواتەوە.
كە پەیڤەكانم بوونە بەرد، تۆ بۆ بوویتە شووشە و بەبێ ئەوەی تاڵە پرچێكت بشكێت، هەستت بە شكان كرد.
لە پێناوی ئەوەی سەری دڵخۆشییەكانت نەشكێت، پشتم كردە پشتم! پشتم كردە چیژی دونیا و دەستەبەرداری هەموو شتێكم بووم، تەنیا زمان نەبێت.
قسەی هەموو گەردوونم پشتگوێخست، تەنیا لە پێناوی ئەوەی حەزی تۆ گاگۆڵە بكات و نەمرێت. نیوچاوانت ئەوەندە بەرز بێت، هەتاكوو پرچت بەناو ئاسمانی شەوەكانمدا بخشێت. تاكوو بەئاسانی بتوانیت دەست لە نەرمایی هەورەكان بدەیت و بارانەكان لەسەر دەریاكان راگری و وەرزەكان بە ئارەزووی خۆت بگۆڕیت.دووبارە هاتمەوە و
شیعری ئەڤینی قووڵایی شەوم بۆ نووسییەوە
لە دوا دێڕدا،
لاپەڕەیەكی سپیم بۆ جێهێشتی.چاوم بە پێكێك مەراقەوە مەستی گریان بوو
فێڵم لە دڵم كردەوە
ئەوەندە خوێنی خۆم خواردەوە
هەتاكوو خرۆكە سوورەكانم قڕكردن
خوێنم نەما و لە بێ خوێنی تۆشدا خۆم كوشت!
هەر نەمهێشت دەفتەری خۆزگەكانت بدڕێنن
هەر نەمهێشت دەستەكانت بكەنە لافیتەی پرسەكەم
هەر نەمهێشت پەرێزی پرچت ئاگر بگرێت
هەر نەمهێشت گوللەی بە قووڵایی ئاسمانت وەنێن
هەر نەمهێشت كەوتنت بكەوێتە بن پێم
نەمهێشت بمری و بۆت مردم!بۆت هەزارجار مردم و
دوو هەزارجاریش ژیامەوە
تەرمی خۆم لە بن زمانم شاردەوە و
جەستەم خستە سەر پێیەكانم و ڕۆیشتم...جەهەننەمیش بەم هەموو ئازاری مردنەوە وەری نەگرتم و نەیتوانی ئەو هەموو ئازارەم بسوتێنێت. نەیتوانی ئەو هەموو گوناهەم لە پەنای پەیڤی پاكبوونەوەدا بشارێتەوە. ئێستایش ئەوەندە مردن لەناو ژیانمدا كۆچی دوایی كردووە، بەرگەی كارەساتی مەرگی مریشكێكیش ناگرم!
دەڕۆم و دەڕۆم...
تەرمەكەم بەناو شاردا هەر هاتووچوویەتی
نە هیچ ڕۆژگارێكی ڕەش دەیلاوێنێـتەوە
نەهیچ شەوگارێكی سپیش قسەیەكی لێوبەخەندەی لەگەڵ دەكات.ڕوخساری مەرگم شێوێنراوە و
هەبوونی تەرمەكەشم بە ژیان نامۆیە!
خۆم وەك تارمایییەك دەبینم.ئەوەندە سەری بێ ڕۆحم لێ تێكچووە، ناتوانم بەم هەموو ئازارەوە تەرمەكەم ئاو بدەم، ناتوانم بەم هەموو برینەوە تەرمەكەم بەرمەوە بن سێبەری سەقفی ماڵەكەم، ناتوانم بەم هەموو مەرگەی لەناو تەرمەكەمدا تەقەتم كردووە، لە پەراوێزی ژیانیش بژیم!
دەزانم كە دەزانن،
حەز دەکەن زمانم تفت بێت.بوورام، ببوورە
حەیاشم چووە ئەوەندەی بمرم!(۴)
[ناوت لە گوێمدا ناخەوێت]
ناوت لە دڵمدا لەرزی
چۆلەكەیش نەبوو لەبەر باوەشی باران
ساردوسڕی چووە دەنگمان
پەیڤەكان سڕ
ڕوخسارت لە چاوم هەڵات
تەماشام حەپەسا
تاكوو ئەوپەڕی شار دووركەوتەوە سێبەرت
وەك تڕاویلكە چاوێك پەرۆژی تێدا قەتیسما
كەوتە خەیاڵی ڕەشكەوپێشكە
دەنگم بەناو جادەكاندا ماندوو بوو
بە دواتدا گەڕا چاوم و
گەڕانم پڕ بوو لە دووكەڵ
دووکەڵی سوتانی سینگم.سێبەرم ساتمەی لە تارمایییەكانت دەكرد
سێبەرم بووە هاوڕێی عەسرە دڵتەنگەكان و
بەبێ ناوت
خۆشمی نە دەناسییەوە
بەبێ دەستت
ماڵی ئاسوودەیی نەدەدۆزییەوە
پیتەكانت بوونە تارمایی
باڵەخانەكان قووتیان دەدا
پەنجەرەیەك ئاسمانی نەكردەوە
خۆر نەبووە ناسناوت و
ناوەكەشت
بووە تاڵەموویەك و
لەسەر زمانمدا گرێیەكی سەوز ڕواند
ڕووداوی سپی لە بیری بردمەوە
ناوت ئێستانەكینێ ڕاچڵەكێنی بەختی منە.(۵)
[خوێنی پەیڤەكان]
ژەهرت بەسەر هەنگوینی پەیڤەكاندا ڕژاند
ئارەقەی جەستەی ڕەشهەڵگەڕاو
تێكەڵ بە شەڕابی شەوی ژینم بوو
ئەوەندە مەست بووم
دونیام لە پێش ئەو شیعرەیش لە بیر كرد
تەنیا یادەوەریی تۆ ئێسقانەكانمی بە پێستی ئەڤین داپۆشی
مەست بووم و تەنانەت ناوی خۆشم لە بیر چۆوە
تەنیا ناوی تۆ فیكەی بۆ ڕۆژانی تێپەڕیوم لێ دەدا
هەر بۆ ئەوەی مۆتكەی ئەو بەدمەستییە بەرمبدات
لە فەزای پەیڤەكاندا مەلەم كرد و
خۆم هاویشتە ناو دەریای بێ بنی شیعرێكی (ئارتۆر ڕامبۆ)وە
هەر بۆ ئەوەی هەست نەكەیت پیاوێكی لاوازم
تاڵی ڕۆژ و
تفتی شەوم
قووت دەدایەوە
كە فەزای قسەكانیشمان زایەڵەی دەنگی تەقەی لێ هەستا
گوللە ئاسمانی ماڵەكەمانی كون كون كرد
قاوەی دەستەكانت
لەبەردەممدا سارد بۆوە
ئەڤینی گەرموگوڕت
بووە بەستەڵەكی جەمسەرەكان و
دڵم چەشنی كوژراوێك سارد سارد بۆوە
گوڵەكانی حەوشەش
بەفرێكی تووڕەی بەسەردا باری
هەموو هەبوونی پەیڤەكانت وێران كردن و
لەبەردەم شەبەنگی شیعردا خوێنت ڕێژتم
ڕۆحت لە ڕەندەی كوشتن دا و
لەناو مەرگێكی ناچاریدا بەسەر چاودا كەوتم و
بێ ڕووناكی
بەزۆری هەستامەوە
نوقتەی كۆتایی ئەو چیرۆكەم ڕەش كردەوە
دەستكاری پەیڤەكانی ڕۆژگاری خۆم كرد
وەك سەگ برینی شیعرەكانم بە زمان دەلێستەوە
وەك پشیلە بۆنی دەستەكانتم بە ئازار ناسییەوە
بۆ ئەوەی هەر وەفاداری پەنجەكانیشت بم
ئەڵقەكەت لە پەنجەمدا گوڵی لێ ڕوواوە و
پەنجەم لەناو ئەڵقەكەتدا گۆڕانی دەڵێت
ئەو ڕۆژگارانەی بەبێ ویستی من هاتن و
هەرگیز تێنەپەڕین
وەك پێڵاوێكی كۆن فڕێیان دەدەم
ساڵەهای ساڵ دركم بەوە كردووە
ئەڤینداری بەس لە زماندا كورت ناكرێتەوە
دەبێت لە شیعردا بچینە دەرەوە
بە خوێنی تەڕی پەیڤەكان داهاتوومان بنووسینەوە
ئەڤین قسەی ڕووت نییە/ سەلماندنی مستێك خوێیە لەناو بریندا
هەمدیسان بۆ هەبوونی تۆ / هەمدیسان بۆ ژیانی تۆ
ئەڤینی پاكی خۆم سەلماند و
ڕۆحی خۆم لەناو مەرگی تۆدا سەربڕی.#غەمگین_بۆڵی
-
انجمن شعر و ادب رها (میخانه): آقای "ادریس علی"، (به کُردی: ئیدریس عەلی) شاعر و نویسنده‌ی معاصر کُرد در اقلیم کردستان است. از او چندین کتاب چاپ و منتشر شده است: - عشق هاجر - زبان زمین و رودخانه - راننده‌ی داستان‌ها - روح بی‌غبار و... (۱) من اسمت را می‌گذارم ماه! نیمه‌ی دلم! تکه‌ی آفتاب! صدها ستاره‌ی ریخته بر آب حوض... پس تو مرا چه می‌خوانی؟ (۲) به خانه‌ی جدیدمان که نقل مکان می‌کنیم هر چیز بد را از هم پنهان می‌کنیم من پول را و تو عشق را! باز که می‌گردیم به خانه‌ی سابقمان همه‌ی چیزهای نیک را به هم نشان می‌دهیم من کینه و تو انتقام را! ما مشکل اسباب‌کشی داریم، وگرنه می‌توانیم کولی‌وار در کوچه‌ها و کنار جاده‌ها و میان پارک‌ها با چند قطره آب و ذره‌ای روشنایی همانند گل‌ها، زندگی کنیم. (۳) بعد از تو ماه گرفته‌ای می‌شوم و خود را پشت ابری پنهان می‌کنم، تا حکایتی به پایان رسیده گردم، تا که جوکی خنده‌دار بشوم! تا که آتشی درون خرمن کاه بشوم! ... اما راستی، تو بعد از من چه خواهی شد؟! (۴) وقتی که کتابی را به دست می‌گیری شمارگان آن بیشتر خواهد شد و چاپ دهم آن هم نایاب خواهد شد. (۵) تو وقتی برای دیدار مادرت، چمدانت را می‌بندی نرخ بلیط‌های پرواز افزایش می‌یابد، وزیر حمل و نقل کنفرانس خبری برگزار خواهد کرد و خبر سفر تو تبدیل به تیتر نخست روزنامه‌ها خواهد شد و مرزبانان، شش ماه بدون حقوق برای بازگرداندن تو مهلت خواهند داشت. (۶) من با شمشیر سکوت به میعادگاه رفتم و او با سپر گله‌گی به مصاف من آمد، در گرماگرم این نبرد، در عمق قلبم، جسدی بلاصاحب افتاده بود. (۷) با نفرت به خود زل می‌زنم و در دلم، شرک می‌برم به آن چیزی که در ترانه‌های فارسی‌ست و همیشه بر لبان تو خنده می‌نشاند. (۸) روزم را با روشن کردن سیگارم آغاز می‌کنم و شبم را با خاموش کردن سیگار به پایان می‌رسانم. باورم شده که زندگی همین دود زیانباری‌ست که به من لذت می‌بخشد. (۹) آری! دنیا عوض شده! مثلن من و تو در یک شهریم فقط و فقط چند کوچه و خیابان از هم فاصله داریم اما آنقدر از هم دوریم که تنها در ترانه‌های قدیمی به همدیگر می‌رسیم... (۱۰) ناامیدی کلید ندارد که در خانهات را بگشاید پا ندارد که به دنبالت بدود دست ندارد که گریبانت را بچسبد چشم ندارد که تماشایت کند دهان ندارد که صدایت بزند... ناامیدی گاهی کلمه‌ای‌ست که در میان نامه‌ای به دستت می‌رسد یا که سکوتی‌ست حاکم بر خانه و بعد از چند بار زنگ زدن، کسی در را بر رویت نگشاید... یا که شاید خورشید باشد و وقتی در بهارخواب خوابیده‌ای بر سر و رویت بتابد و بیدارت کند و ببینی که خانهات سوت و کور است، نه عطر چای تازه‌دمی در هوای پخش است و نه گنجشکی در حیاط پر می‌زند و نه دخترکی یک قل دو قل می‌کند و نه از رادیوی آویزان بر شاخه‌ی درخت انجیر ترانه‌ای به گوش می‌رسد... ناامیدی، شاید آن زمان باشد که از نردبان چوبی پایین می‌آیی و چشمانت از تعجب از حدقه بیرون می‌زند و می‌بینی که خانه بدون خش‌خش دمپایی‌های مادرت غرق در سکوت و وحشت شده است، و هیچکس نیست که از صمیم قلب به او بگویی: --: صبح بخیر!!! (۱۱) در روز قیامت فرشته‌های موکل بر شانه‌های چپ و راستم دفتر اعمالم را می‌گشایند و تمام لحظاتی را که در فکر و خیالم دستت را می‌گرفتم و همچون کودکان فیلم‌های کارتونی خودمان را در مزرعه‌ی گندم کنار ده کوره‌ای پنهان می‌کردیم را، ثواب و کار نیک می‌نویسند! ولی باز هراس دارم که به دوزخ رهسپارم کنند چونکه جرأت هیچ کاری جز گرفتن دستانت را نداشتم. (۱۲) برای چشم‌روشنی نوزادهایی که تازه به دنیا می‌آیند، عصا و عینک ته‌استکانی و تسبیح و آیینه‌ی جیبی و کیسه‌ی تنباکو و دومینه و قیچی سبیل‌گیر و موگیر و شربت سرفه و آبنبات ببرید!!! زیرا اینجا آدم‌ها پیر زاده می‌شوند!. (۱۳) آیا احساس می‌کنی، باید سخنی را که هرگز به زبان نیاورده‌ام بازگویش کنم؟! از سکوت من خودت پی ببر! جز آن سخنان دیرین عاشقانه سخنی تازه ندارم برای گفتن... (۱۴) وقتی که به محله‌ای دیگر نقل مکان کردیم هر کسی از کامیون چیزی خالی کرد. مادرم ظروف شیشه‌ای را و خواهرم گلدان‌های سفالی و برادرم کتاب‌هایش و پدرم فرش‌ها را... ناگهان همه‌گی به من چشم‌غره رفتند وقتی چشم دوخته بودم به جای خالی تو و چمدانی پر از اشک را از چشمانم خالی می‌کردم... (۱۵) در شهر ما خیاطی بود که خیلی به کار و بار خود می‌بالید... هر وقتی که مرا می‌دید، می‌گفت: برای هرکس که کفن دوختم، محتاج لباس دیگه‌ای نشد! گردآوری، نگارش و برگردان اشعار: #زانا_کوردستانی
-
- 1
-
-
دکتر "پروانه گندمکاری" شاعر و نویسنده لرستانی زاده‌ی سال ۱۳۴۳ خورشیدی در شهرستان بروجرد است. ایشان فارغ‌التحصیل آموزشکده بهیاری است و سی سال به عنوان پرستار به هم نوعان خود خدمت کرد. در این مدت به خاطر علاقه فراوان به فرهنگ و تمدن ایرانی موفق به اخذ مدرک دکترای تخصصی در رشته زبان و ادبیات فارسی گردید و تاکنون چندین اثر به رشته تحریر در آورده است. ▪︎کتاب‌شناسی: - فارسی عمومی برای دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی - انتشارات کلهری. ۱۳۹۸. - سکوت راز - انتشارات کلهری. ۱۳۹۸. - عشاق جاویدان. - انتشارات کلهری. ۱۴۰۰. ( این کتاب نوعی از ادبیات فارسی موسوم به "ده نامه" مورد پژوهش و بررسی قرار گرفته است. ده نامه، نامه های عاشقانه ای است در قالب مثنوی و غزل که در قرن هشتم بیشترین رواج را داشته اند. اولین ده نامه توسط شیخ فخرالدین ابراهیم همدانی متخلص به عراقی سروده شده است که در کتابی با نام عشاق نامه جمع آوری شده است.) - اخلاق حرفه‌ای در ادبیات فارسی. همراه با مهوش کلهر - انتشارات کلهری - ۱۴۰۰. گردآوری و نگارش: #لیلا_طیبی (رها)
-
مروری بر زندگی و اشعار ایرج خالصی
zanakordistani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در ایران ( زندگی نامه )
استاد «ایرج خالصی» فرزند حاج عبدالعلی خالصی، (از طایفه‌ی لرتبار "رشنو" یا "رشنوادی" ایلام) شاعر پیشکسوت ایلامی، زاده‌ی سال ۱۳۲۶ خورشیدی، در شهر ایلام است. او به زبان فارسی و کوردی ایلامی شعر می‌سراید و بیشتر اشعارش در قالب مثنوی و مضمون اشعارش عشق و عرفان وصف طبیعت و مسائل اجتماعی و... است. شعر خالصی روان، ساده و دارای آهنگ و موسیقی خاص است. دکتر خالصی، اکنون در تهران به شغل وکالت می‌پردازد. او، وکیل پایه یک دادگستری، دکترای حقوق جزا و جرم‌شناسی و دارای مدرک فوق تخصص در حقوق تطبیقی بین‌المللی است. نخستین مجموعه‌ی شاعر با عنوان «در آستانه‌ی باور» که حاوی شعرهای سنتی، نیمایی و سپید بود در سال ۱۳۵۶ به علت داشتن محتوای اجتماعی ضد رژیم حاکم وقت در برخی از اشعار آن مجموعه، ممنوع‌الانتشار اعلام شد. اشعار کردی وی به زبان کردی ایلامی از سال ۱۳۷۰ در ماهنامه‌ی (ئاوینه)، هفته‌نامه پیک ایلام و سپس در مطبوعات کشوری چاپ و منتشر گردیده و در صدا و سیمای ایلام خوانده شده است. ▪︎کتاب‌شناسی: - گولی و تووپ قلقلی و بادباده‌ک (مجموعه شعر کودک) - نشر زانا ۱۳۹۹. - بازوان برهنه باران - نشر ثالث ۱۳۸۵. - ترانه‌های کوتاه زمینی - نشر ثالث ۱۳۸۵. - ذهن آبی نیلوفر - نشر ثالث ۱۳۸۵. - یاس زرد نگاه - نشر ثالث ۱۳۸۵. - گفتگو و وه‌رد شای کو‌ه‌یل شهلهم - نشر زانا ۱۳۹۱. - هه‌وای به‌رز کوه‌سان - زانا ۱۳۸۹. - خاتون شعر‌ه‌یل عاشقانه‌ی من و عشق ئه‌به‌دی - نشر زانا ۱۳۹۰ - خش که‌ی ده سایه‌ی خوه‌ی» (رم می‌کند از سایه خودش) مشتمل بر ۱۲۰ هایکو (کردی-فارسی) - نشر زانا. - شهلهم (یکی از مهمترین کتاب‌های شاعر که در آن به بخش‌هایی به طبیعت و جغرافیای استانش، ایلام پرداخته است و شامل ۳۰۰۰ بیت می‌شود) - شاهين و دال، گورگ و گه‌مال (۴۰۰ بيت) - بومباران (۳۰۰ بيت) - گوله جار (مجموعه‌ی شعرهای سنتی و سپيد) - دويه تله‌‌ژن (منظومه) - خاو و خيال (منظومه) ▪︎نمونه شعر کوردی: (۱) ده‌لیایگه خوه‌شبوو له‌فاله‌ف ده گول تووه‌ی ئه‌رغه‌وان □ دریایی است خوشبو لبالب از گل دره ارغوان. (۲) میشت زه‌مینه وه ره‌و ئاسمان قلاقیران □ مشت زمین است بر آسمان قلاقیران. (۳) خوه‌راوا ده دهلیای خه‌زه‌ر غه‌رقه‌و بی خوه‌ر □ غروب در دریای خزر غرق شد خورشید. (۴) تا هم کار که‌ی لانه‌یل ره‌نگاره‌نگ ده هه‌ر لانه‌ی که‌مووته‌ری- دهلیای مدیته‌رانه □ تا بی‌کران لانه‌های رنگارنگ در هر لانه کبوتر دریای مدیترانه. (۵) قه‌تار شه‌نگ دارشاننه داره‌یل به‌رو پاییز □ قطار فشنگ بر زمین ریخته‌اند درختان بلوط پاییز. (۶) چو که‌مووته‌ر نامه‌وه‌ر مانگ گرته ده‌نووک و برد له‌که‌ی ئه‌وری □ همانند کبوتر نامه‌بر ماه را به نوک گرفت و برد لکه‌ای ابر. (۷) خش که‌ی ده ساگه‌ی خوه‌ی ئاهوو □ رم می‌کند از سایه خودش آهو. (۸) وای وه‌هار شانگ که‌یک گیس سه‌وزی کیشت گه‌‌نم. □ باد بهاری شانه می‌زند گیسوان سبزش را گندمزار. ▪︎نمونه شعر فارسی: (۱) [دوست] مرا تار و مرا پود است چون دوست تمام هستی‌ام نقش رخ اوست چو می‌رنجد دل یار من از هیچ و من هم از دل و جان دارمش دوست نمی‌گویم به او نازک‌تر از گل و یا بالای چشمان تو ابروست مرا آن دم که با یار است دیدار نمی‌گنجد دل دیوانه در پوست وگر یک لحظه در منظر نباشد تمام سینه‌ام فریاد او، اوست دلم عاشق‌ترین دل‌های عالم و او زیباترین بی‌های و بی‌هوست فضای آینه تصویرت ای جان خدای واژه‌ها تفسیرت ای دوست. (۲) زخم سیاه تازیانه بر شانه‌های برف شکفته است و باد بی‌هراس می‌گذرد شتاب باریدن دارد برف وقتی که فرود می‌آید بر سنگ‌فرش و سپیدی را از تن سپیدارها باز می‌ستاند در لحظه‌ای که سپیدارها دار می‌شوند و دانه‌های برف پر می‌زنند در پرندگان آواره وقتی که آشیانه‌ها خالی را در برف پرواز می‌کنند. (۳) هر واج واژه‌هایش تفسیر عشق من بود باید صبور بودن تدبیر عشق من بود. (۴) دریای بی‌کرانم در اوج بی‌قراری ای عشق، ای یگانه با تو قرار دارم. (۵) باز مرا می‌برد تا به کجا این نسیم موج سوار دلم کشتی بی‌بادبان. (۶) جان پر از بهار من از تو شکوفا شده است ای دمن پر از چمن بنفشه‌زار گشته‌ام. گردآوری و نگارش: #سعید_فلاحی (زانا کوردستانی) -
بسمه‌تعالی رها فلاحی در ۲۹ تیر ماه ۱۳۹۶ خورشیدی در شهر زیبای بروجرد دیده به جهان گشود. والدین او، سعید فلاحی (زانا کوردستانی) و لیلا طیبی (رها) هر دو از شعرای سپیدسُرای معاصر هستند. مجموعه اشعار سپید کوتاه (هاشور) "چشم‌های تو" چاپ اول ۱۴۰۰؛ نخستین کتاب چاپ شده از اشعار این شاعر خردسال است که به همراه اشعار پدر و مادرش توسط انتشارات گنجور منتشر شد. همچنین در کتاب سپید‌های ایران ۱۴۰۰ مجموعه اشعار تعدادی از شاعران سپیدسرای ایران که توسط انتشارات ایزد قلم چاپ و منتشر شده بود؛ چند شعر هاشور رها فلاحی، جای داده شده است. اشعار او در سایت‌های ادبی مختلفی همچون؛ سایت ادبی هنری حضور - سایت کانون فرهنگی چوک - مجله مروارید - سایت شعرزار - سایت صیانت شعر - شعرانه و روزنامه سایه، منتشر شده است. ▪︎برخی از دست‌آوردهای هنری و ادبی رها فلاحی: - منتخب پویش ملی نشاط نوروزی با کتاب ۱۴۰۰. - منتخب پویش ملی نقاشی به رنگ مدرسه ۱۴۰۰. ▪︎نمونه شعر: (۱) در ناگهانِ باغچه، آفتابگردانی شُکفت وُ، دیدم: --[نورِ خدا] بود! (۲) چشمانم ابری‌ست؛ همراهم-- چتری خواهم داشت --به احتمالِ باران! (۳) از همه‌ی عروسک‌هایم پرسیدم، نه! هیچ کدام [دوست داشتن] --نمی‌دانستند! (۴) عروسک‌ام قبضه روح کرده‌ست -تنهایی ام را. (۵) وزید نسیم، -به گوش زمین ... چه زیباست؛ -صدای خدا... (۶) موهایم را که کوتاه کردند؛ قلب من به کنار، با بُغضِ «گُل‌سرم» -چه کنم؟!
-
مجموعه اشعار هاشور ۳۹ #سعید_فلاحی (زانا کوردستانی)
zanakordistani پاسخی برای zanakordistani ارسال کرد در موضوع : اشعار و نوشته های طنز
در ادبیات فارسی نوین کلمات عربی با رسم خط فارسی می‌نویسند مانند حتا - اصلن - مثلن و ... -
مجموعه اشعار هاشور ۳۹ #سعید_فلاحی (زانا کوردستانی)
zanakordistani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در اشعار و نوشته های طنز
مجموعه هاشور ۳۹ #سعید_فلاحی (زانا کوردستانی) (۱) پژواکِ رد پای توست؛ آرامشِ --سنگ فرش خیالم!-- ـــــــــــــــــــــــــــ (۲) تقویم ماه‌هاست نیامدن‌ات را به رخ‌ام می‌کشد. ـــــــــــــــــــــــــــ (۳) تک درختی متروکم، مطرودِ بیابان حتا! *** بودنم بی تو، پدر! معنای پوچی نمی‌دهد؟ #سعید_فلاحی (زانا کوردستانی) #کتاب_چشم_های_تو -
مروری بر زندگی و اشعار حمیرا نکهت دستگیرزاده
zanakordistani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در جهان ( زندگی نامه )
حمیرا نکهت دستگیرزاده یکی از شاعران توانا، پرآوازه و نام‌دار زبان پارسی اهل افغانستان بود. او در ۲۶ ثور/۲۵اردبیهشت ۱۳۳۹ در شهر کابل زاده شد و در کشوررهای تاجیکستان و بلغارستان و هلند زندگی کرد، و از بنیانگذاران انجمن شاعران و نویسندگان پارسی زبان در هلند موسوم به انشاء بود، او لیسانس خود را از دانشگاه کابل و دکترایش را از دانشکده ادبیات دانشگاه سوفیا، پایتخت بلغارستان گرفته بود. او برای مدتی در اداره هنر و ادبیات رادیو تلویزیون افغانستان نیز کار کرده بود. این شاعر که در سال‌های آخر عمرش از بیماری سرطان رنج می‌برد، در روز جمعه، ۱۳ سنبله/۱۴ شهریور ماه ۱۳۹۹ در سن ۶۰ سالگی در هلند دارفانی را وداع گفت. از بانو دستگیرزاده ۱۳ اثر شعری چاپ شده بجا مانده است. از جمله‌ی این آثار: شط آبی رهایی - ۱۹۹۰ غزل غریب غربت - ۲۰۰۳ به دور آتش و دریغ - ۲۰۰۹ آفتاب آواره - ۲۰۱۱ هیچ نتوان گفت در ۵۰ سال - ۲۰۱۱ کوچه های روشن ماه هالند - ۲۰۱۲ تلخ در آتش - ۲۰۱۳ از سپیده لبریز - ۲۰۱۳ از پوست تا پوستر - ۲۰۱۳ پرواره های پندار - ۲۰۱۴ برخی از شعرهای او به صورت ترانه توسط خوانندگان افغان خوانده شده است. وی همچنین اشعاری به زبان هلندی نیز منتشر کرده است. قالب آثار او شعر سپید و غزل است. - نمونه اشعار: (۱) شبگردی در خواب گفتی گلوی باد خسته است دستی که می‌گشود گلو را در بندهای خستگی خویش بسته است گفتی صدا برای تو مرهم نمی‌شود دردا که رود هم هم گریه‌ی شکستن آدم نمی‌شود. در تو چه برگ‌هاست با واژه‌های ناب نگفته ناگفتنی هنوز و چه بسیار... *** گفتی به خواب‌ها تنها به خواب‌ها در چهار سوی شهر دیوار را به پنجره پیوند می‌دهند عدیوار را به در... دستان توطئه بیداری مرا با یاس می‌تنند. گفتی گلوی باد از یاد برده است پیغام‌های روشن رستم را آواز عاشقانه‌ی شرین و رامشگری شاد نکیسا را *** در خواب‌های من شبگرد عاشقی‌ست که می‌خواند: فردا رسیدنی‌ست آواز برگ‌ها از لابلای بال پرنده شنیدنی‌ست باد ترانه خوان در رقص پرده‌ها زیباست! دیدنی‌ست. (۲) آی دیدار صبح ناپیدا آی دیدار صبح ناپیدا چشم بر راهان واهه‌ی شکوفایی تو هزاران چشمه بر خورشید نگاشته‌اند با الفبای که روشنا را بال می‌دهد آی فلق، بیدار کن در سنگ بیداری را بی‌تابی را صبوری پیراهن مناسبی نیست تن سخت آزمون دیده‌ی کوه را آی پیدایی روشنایی، نفس بکش شب را در چشم بازِ ستاره‌ها بر گیسوی نازک‌اندام‌ترین دختر دهکده تاجی از ستاره بدوز آی فلق آی رب‌الفلق بگذار بیداری را عبور کنم شنا کنم در حوض نور با کف پایم تمام گرمای آسفالت را با کف پایم ببلعم تمامت هرم خاکی کوچه‌ها را پای برهنه بدوم آی دیدار صبح نا پیدا به نام عشق به سرود آ که چکمه پوشان خشونت در جاده‌های ابریشمین موی دختران اینک در تردد اند برآ ای صبح پیدایی آی ای فلق باز شو و بی‌باک فرود آ. (۳) در سوگ مادرم اگر دوباره بیایی، اگر دوباره بیایی اگر دوباره نگاهی به هستیم بگشایی اگر دوباره به لب‌های هر ترانه نشینی اگر دوباره به من شعر عاشقانه سرایی دگر ز غصه ننالم، دگر ز درد نگریم دگر به خواب نمویم که مادرم به کجایی؟ تمام روز و شب من پر از تداعی یادت تو در کجای زمانی که بی‌دریغ بپایی دریغ و درد که دیگر دو چشم شاد ترا من به جز به خواب نبینم و جز به یاد نیایی چقدر آیینه‌ها از تو بی‌نصیب‌ترین‌اند دو چشم من همه آیینه تا تو جلوه نمایی دوباره مادرکم، قصه‌های تازه بیارا که من سقوط و سکوتم که تو نوا و صدایی اگر دوباره بیایی به پات سجده گزارم به هفت آیینه مادر تو جلوه‌گاه خدایی. (۴) راه آفتاب یک روز بی زوال به اینجا رسیدنی‌ست اینجا رسیدنی‌ست، همانا رسیدنی‌ست باور به ریشه‌های گشن تازه می‌شود آن رهنورد بیشه‌ی فردا رسیدنی‌ست هالند یا هرات؟ غریبانگی چرا؟ آوازخوان تشنه به دریا رسیدنی‌ست باید میان شهر بنایی به پا شود کز هر طرف مهاجر رویا رسیدنی‌ست امشب ستاره‌های تو خورشید می‌شوند نوری به بال لحظه‌ی حالا رسیدنی‌ست این کوچه‌ها به خانه ما ره نمی‌برند یک راه تازه است که تا ما رسیدنی‌ست یک راه کز سپیده به مهتاب می‌رود از آفتاب تا شب یلدا رسیدنی‌ست با هر چراغ سرخ توقف چرا کنم؟ چون سبز بی‌نهایت پایا رسیدنی‌ست. (۵) دیوار دیوار روی باور بیگانه ساختند سقفی به روی خانه‌ی ویرانه ساختند دستان ما سپیده‌ی فردای عشق بود در توطئه دو تیشه به هر شانه ساختند فرهاد را به بازی عشقی فروختیم پرویز را به خیره سر افسانه ساختند صد باغ در بهار خیال تو سبز بود وقتی که در صداقت تو لانه ساختند یک شهر در نگاه تو خورشید می‌سرود شب را به پای مهر تو زولانه ساختند آه ای صدای تلخ تبر از میان باغ آخر ترا صمیمی این خانه ساختند این نردبان خون و شقاوت به دوش را پسوند روزگار غریبانه ساختند بر بام‌ها صدایی اگر هست خستگی‌ست از خانه دام‌های پُر از دانه ساختند ای شهر، ای شهید، شکسته قرارها از تو شکست باور پروانه ساخنتد از خشت خشت روشن دیروزهای ما فردای تنگ و تیره‌ی رندانه ساختند بی‌باک تا شراب سلامت به سر کِشند از استخوان ما گل پیمانه ساختند. (۶) کشور آفتاب نیست که با ترانه‌ها از تو سر و صدا شویم با همه سرشکستگی عشق ترا سزا شویم ای شب بی‌سحر مرا، ای تب سر به سر مرا بار دگر بخر مرا تا همه ما تُرا شویم خاک منی و تاج من، تیرگی و سراج من باره و برج عاج من، از تو چسان رها شویم بال و پَر اَر گشوده‌ایم، سوی تو رخ نموده‌ایم در بر تو غنوده‌ایم تا که ترا نما شویم درد به استخوان رسد، کارد به نای جان رسد تا به تو دست‌مان رسد، تا که به تو روا شویم کشور آفتاب تو، خانه‌ای عشق ناب تو تشنه من و سراب تو، گنج ترا گدا شویم تو همه درد و غصه‌ای، فصل سکوت قصه‌ای با همه شوق زندگی بر لب تو "چرا " شویم ما و چرای بستگی، با تو و سرنوشت تو تو و همه گسستگی، با تو چگونه ما شویم نیست که در نوای تو یا به شط صدای تو نغمه به نغمه وا شویم، بر لب تو نوا شویم تا که اسیر و خسته‌ای، آیینه‌ای! شکسته‌ای ای که به غیر بسته‌ای، باش که آشنا شویم پنجره‌ایم و بستگی، نقش تو در شکستگی نیست که از گسستگی بر لب تو دعا شویم. (۷) قفس بشکسته کسی ضربه به ضربه نفسم را بسته‌ست کسی میله به میله قفسم را ای باد میان تو و باور چه غریبم افگنده کسی دور ز من دادرَسم را یک هستی پر عاطفه در سینه‌ی من بود آواره نمودند صدای جرسم را تا عشق دهد بال و پر از آبی نابش صد رنگ شکستم پر و بال هوسم را بیگانه سرا کرده کسی شهر مرا وای آزرده کسی سخت امیر و عسسم را ای خاک صدای قدمم را نشنیدی از یاد زدودی نگه ملتمسم را خورشید افق‌های خیالم، سفری کن بیدار کن از خواب شرر خارو خسم را ناکس چه فریبد به هوای که ندارد اندیشه فردایی بسیار کسم را. جمع‌آوری و نگارش: لیلا طیبی (رها) ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ منابع - ویکی‌پدیا فارسی. - بهار نیوز. [Hidden Content] [Hidden Content]- 1 پاسخ
-
- 1
-
-
- حمیرانکهت
- شاعران افغان
- (و 2 مورد دیگر)
-
مروری بر زندگی و اشعار ایرج زبردست
zanakordistani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در ایران ( زندگی نامه )
ایرج زبردست شاعر و رباعی سرای ایرانی زاده‌ی ۱۲ دی ماه ۱۳۵۳ خورشیدی در شیراز است. عمده فعاليت ايرج زبردست را می‌توان در قالب رباعی دانست. همو که مبتكر رباعی تصويری است. او شاعری است که با نگرشی نو و متفاوت اندیشی خاص به قالب دیرینه رباعی جانی تازه بخشیده است. و بی‌جا نیست که به او لقب "خیامی دیگر" داده‌اند. ▪︎کتاب‌شناسی: - باران که بیاید همه عاشق هستند. - خنده‌های خیس. - یک سبد آیینه. - نامه‌های عاشقانه من به اوما. - شکل دیگر من. - دفی از پوست ابلیس. - شهری که در آن مرگ از آن می‌خواند. - خیامی دیگر. - گزیده رباعیات (انتشارات مروارید) - ارمغان دوست؛ شعر و زندگی سیدعلی صالحی به کوشش ایرج زبردست (انتشارات نگاه ۱۳۹۴) ▪︎ایرج زبردست از نگاه دیگران: - سيمين بهبهانی: نخستين بار که يک رباعی از تو خواندم حس کردم سيبی خوش رنگ و بو را آزموده‌ام که عطری ديگرگون دارد. - منوچهر آتشی: رباعيات ايرج زبردست با شگرد‌هاي تازه‌اي که در پايان‌بندي‌هاي زيرکانه‌اي که به آن‌ها مي‌دهد و گاه عميقاً ما را غافلگير مي‌کند، به تعبيري، نوعي ديگر از شعر نو مي‌توان ناميدشان که نکته‌سنجي‌ها و انفجار حسن و زيبايي، بهترين آرايه و تأييدکننده‌ي آن‌هاست. - هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه): ايرج زبردست بدون هيچ ترديد بزرگترين رباعي سراي امروز ايران است. - اکبر اکسير: يکی از ويژگی‌های اخلاقی اين شاعرِ شيرازنشين، فروتنی و حرف شنوی و نقد پذيری اوست که او را در تمام محافل و در دل تمام بزرگان ادب امروز جای داده است. خیامی دیگر، گزیده رباعیات ایرج زبردست، به کوشش مریم روشن، و ترانه‌های پر تشویش، تطور و سیر مضمونی رباعی از حکیم خیام نیشابوری تا ایرج زبردست نوشته فیض‌الله شریفی، کتاب‌هایی هستند که دیگر نویسندگان در باب ایرج زبردست نوشته‌اند. ▪︎نمونه شعر: (۱) یکباره جهان سر به گریبان گم شد هر ثانیه در هجوم عصیان گم شد یکباره دهان آفرینش واماند ابلیس اناالحق زد و انسان گم شد. (۲) از راز عبور با خبر می‌گردند آغاز ادامه‌ای دگر می‌گردند ای کاش یکی در این میان می‌دانست جز باد همه به خانه بر می‌گردند. (۳) ای صبح نه آبی نه سپيديم هنوز در شهر اميد نا اميديم هنوز ديدی که چه کرد دست شب با من و تو؟ در باز و به دنبال کليديم هنوز. (۴) می‌رفت تهی ز خويش مستی بردار می‌كرد چنین وصيتش را تكرار: آن دم كه به خاك می‌سپارند مرا یك كوزه به جای سنگ قبرم بگذار. (۵) ای مثل غرور ساده‌ی آینه فاش کاری نکنی شکستگی آید و کاش دیدار تو با آینه حرفی دارد هم با همه باش و هم جدا از همه باش. (۶) پائیز.../درخت..../ بی‌برگ و بری شب.../صائقه /مه.../پرنده و دربدری کابوس چنان است که در باغ زمان هر شاخه به‌دست خویش دارد تبری. (۷) من بی تو صدای عصمت هابیلم دور ار حسد و شقاوت قابیلم پیغمبر سر نهاده بر شانه‌ی وحی خنجر بکشی هزار اسماعیلم. (۸) لب‌های تو سوره سوره تفسیر خداست چشمان تو بی‌ریاتر از آینه‌هاست ای سبزترین سبزترین سبزترین سیمای تو سین هشتم سفره‌ی ماست. (۹) تب، یک تب ناگهان شکستم می‌داد چون شمع، سری شعله پرستم می‌داد می‌سوختم آنچنان که آتش تا صبح فریاد زنان آب به دستم می‌داد. (۱۰) چون جاده به زخم رفتن آراست مرا یک سینه تپش نفس نفس کاست مرا این بود تمام ماجرای من و او می‌خواستمش ولی نمی‌خواست مرا... (۱۱) تا عشق ترانه خوان چشمان غم است راه من و تو همیشه پر پیچ و خم است ای حسرت روزهای بی‌برگشتم صد بار که عاشقت شوم باز کم است. (۱۲) آئینه‌ی روزگار لبخند من است آرامش سبزه‌زار لبخند خداست از عطر نگاه باغ‌ها دانستم نام دگر بهار لبخند خداست. (۱۳) اشراق تماشایی باور باشی از عرش خدا نیز فراتر باشی صد کعبه نماز می‌گزارند تو را یک لحظه اگر بجای مادر باشی. (۱۴) چون باد هوای کوی و برزن داریم پیراهنی از عبور بر تن داریم هر جاده قدم قدم تو را می‌گوید ما آمدنی به رنگ رفتن داریم. گردآوری و نگارش: #سعید_فلاحی (زانا کوردستانی) منابع - کتاب حیات دوباره رباعی، به کوشش بهاءالدین خرمشاهی و محمد اجاقی، چاپ اول، نشر قطره ۱۳۸۶. - مجموعه رباعی «باران که بیاید همه عاشق هستند»، چاپ هشتم، ۱۳۹۴. - روزنامه‌ی شرق، سال پنجم/ شماره‌ی ۱۱۷۵ ـ سه‌شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۸۹. - مجله‌ی نافه، شماره‌ی ۲، تيرماه ۱۳۸۹. irajzebardast.ir [Hidden Content] [Hidden Content] [Hidden Content]- 1 پاسخ
-
- 1
-
-
- ایرج زبردست
- خیامی دیگر
- (و 3 مورد دیگر)