zohal_shimi

نحوه تهیه کلرید پتاسیم پتاسیم در سال ۱۸۰۷ توسط Humphry Davy که آن را از پتاس سوز آور به دست آورد کشف شد. این فلز قلیایی تنها فلزی بود که توسط عمل الکترولیز از هم جدا شده بود. پتاسیم کلراید نوعی نمک است که از ترکیب فلز پتاسیم و هالوژن کلر به وجود می‌آید.در فرآیند تولید پتاسیم کلراید، سنگ معدن مورد نظر تحت فرآیند تغلیظ و فرآوری قرار می‌گیرد تا ناخالصی‌ها جدا شده و کلرید پتاسیم به عنوان محصول نهایی به دست آید. به منظور تولید کلرید پتاسیم معمولا از دو نوع فرآیند خشک و تر استفاده می‌‎شود.در فرآیند تولید پتاسیم کلراید خشک، مراحل زیر انجام می‌ گردد: 1. خردایش 2. جداسازی دوغاب حاوی ماده معدنی 3. جداسازی نمک دوگانه 4. جداسازی کلرید پتاسیم از ترکیب دو نمک 5. خشک کردن 6. دانه بندیسنگ معدن حاوی نمک کلرید پتاسیم به همراه مواد نامحلول با روش‌های حرارتی و یا توسط آسیاب کردن یا خرد کردن به اندازه کوچک خرد می‌گردد و سپس با اضافه کردن آب، دوغاب حاوی نمک‌های کلرید پتاسیم و کلرید سدیم توسط رسوب سازی با حرارت و یا توسط هوا جدا می‌شود.در مرحله بعد کلرید پتاسیم می‌بایست از کلرید سدیم جدا گردد که با این فرآیند با استفاده از روش‌های جداسازی الکترواستاتیکی یا جداسازی مغناطیسی صورت می‌ گیرد. بازیابی این روش حدود %۵۰ است.کاربردهای پتاسیم کلریدرشد بسیاری از گیاهان روی کره زمین مشروط به دریافت پتاسیم می باشد، بنابراین بخش عمده کلرید پتاسیم تولید شده در جهان برای ساخت کودهای کشاورزی به مصرف می رسد. از پتاسیم کلرید به عنوان یک ماده خام شیمیایی برای تولید هیدروکسید پتاسیم و فلز پتاسیم نیز استفاده می شود.این محصول به دلایلی نسبت به دیگر کودهای پتاسیم دار مانند سولفات پتاسیم، برای تغذیه گیاه بهتر است. زیرا در طبیعت بیشتر پیدا شده و منبع غنی برای تغذیه گیاه است همچنین نسبت به دیگر کودهای پتاسیم دار دیگر دارای قیمت ارزانتر است.گاهی اوقات در آب به عنوان مایع تکمیل کننده در عملیات نفت و گاز طبیعی و همچنین جایگزینی برای کلرید سدیم در واحدهای نرم کننده خانگی استفاده می شود. KCL به عنوان یک منبع تابش بتا برای کالیبراسیون تجهیزات نظارت برتابش مفید است.پتاسیم کلرید در برخی محصولات منجمد که برای حیوانات خانگی و گیاهان ایمن طراحی شده اند مورد استفاده قرار می گیرد، هرچند که کیفیت ذوب شدن آن نسبت به کلرید کلسیم پایین تر می باشند. همچنین در مارک های مختلف آب بطری و همچنین در حجم های فله ای برای اهداف حفاری سوخت فسیلی استفاده می شود. کلرید پتاسیم همراه با کلرید سدیم و لیتیوم کلرید به عنوان یک جوش برای جوشکاری آلومینیوم مورد استفاده قرار می گیرد.

کاربردهای دی استات سدیم در صنایع مختلف به طور کلی دی استات سدیم به دلیل اثر ضد میکروبی، طعم سرکه ای و تنظیم PH می تواند در غذا، خوراک، مواد آرایشی و دارویی استفاده شود که به تفکیک در ادامه این مطلب شرح داده می شود. صنایع غذایی به طور کلی کاربرد گرید غذایی این ماده در محصولات نانوایی، گوشت و محصولات شور مورد استفاده قرار می گیرد. به علاوه فرم جامد این ماده باعث استفاده و حمل و نقل راحت تر آن را نسبت به اسید استیک مایع می شود. استفاده از صنعت نان به عنوان ماده نگهدارنده، از سدیم دی استات به عنوان بازدارنده کپک در خمیر نان استفاده می شود تا عمر مفید آن بیشتر شود. در همین حال این ماده یک اثر ضد میکروبی هم افزایی با کلسیم پروپیونات را نشان می دهد. استفاده در صنایع تولید گوشت مقادیر کم دی استات سدیم (به عنوان مثال ، زیر ۰.۲٪) می تواند pH سطح محصولات گوشتی را کاهش دهد (مانند گوشت خوک و گوشت گاو) بنابراین مانع رشد کپک ها و باکتری ها و برخی از عوامل بیماری زای اصلی مواد غذایی از جمله لیستریا مونوسیتوژنز های می شود. این امر فقط به دلیل اثر کاهش pH آن نیست، بلکه به دلیل فعالیت یون استات در محدود کردن رشد لیستریا است. البته ترکیب لاکتات سدیم یا لاکتات پتاسیم با دی استات سدیم در تاخیر رشد میکروبی موثرتر است. محصولات شور این ترکیب مانند غلظت بالای اسید استیک (۳۹- ۴۱ درصد) به عنوان ماده طعم دهنده استفاده می شود. می توان آن را به محصولات شور، مانند کوکی های شور، چیپس، چاشنی ها، سس ها، سوپ ها، سیب زمینی ترد و سالادها اضافه کرد. تنظیم اسیدیته این ترکیب به عنوان یک عامل بافر کننده برای تنظیم اسیدیته غذا عمل می کند و به راحتی به صورت خشک یا مایع قابل استفاده است. افزودنی خوراک دام از دی استات سدیم می تواند به عنوان ماده نگهدارنده در خوراک طیور، خوک ها و حیوانات خانگی استفاده شود. لوازم آرایشی بر اساس گفته بانک اطلاعات کمیسیون اروپا این ماده می تواند به عنوان ماده بافر کننده و پوشاننده در محصولات آرایشی و مراقبت های شخصی عمل کند. صنایع دارویی دی استات سدیم نقش مهمی در تنظیم سطح pH محلول دیالیز دارد و فقط به صورت خشک در کلینیک ها ذخیره می شود، زیرا نگهداری آن نسبت به شکل مایع راحت تر است.

تاثیر منیزیم هیدروکسید بر اسید معده منیزیم هیدروکسید از دسته هیدروکسیدها می باشد و دارای شکل ظاهری جامد سفید رنگ است که فاقد بو می باشد. این ماده اشتعال آور نمی باشد و اصطلاحاً شیر منیزی Milk of magnesia نامیده می‌شود و تقریباً در آب نامحلول می باشد.منیزیم هیدروکسید اسید معده را با ایجاد منیزیم کلراید خنثی می‌نماید ولی به طور مستقیم در فرآیند تولید اسید اختلالی ایجاد نمی کند. این اثر موجب افزایش PH محتویات معده و غیر فعال شدن پپسین و در نهایت سبب رفع علائم ناشی از اسیدیته معده (ترش کردن) می‌شود.از موارد دیگر مصرف منیزیم هیدروکساید به این صورت است که با افزایش ورود آب به روده ها به ایجاد حرکت روده کمک می کند. منیزیم هیدروکساید همچنین یکی از اجزای ضد تعریق است. همچنین در درمان زخم های آفتی به صورت موضعی مورد استفاده قرار می گیرد.مصرف طولانی مدت آن علاوه بر ایجاد وابستگی و کاهش جذب برخی داروها و ویتامین ها می‌تواند زمینه ساز عفونت گوارشی و سنگ های ادراری شود. از سایر عوارض مصرف طولانی مدت آن، خواب آلودگی، افت فشارخون، اسهال، برافروختگی، کاهش تعداد نفس و ضربان قلب و تعریق می باشد.

تأثیر دی سدیم فسفات بر سلامتی دی سدیم فسفات جهت تنظیم pH و جذب آب در محصولات غذایی از جمله انواع پنیرها، تغلیظ شیر و در تولید انواع ماکارونی کاربرد دارد. از دی سدیم فسفات برای مصارف دارویی جهت تنظیم غلظت سرمی کلسیم، اثر بافری در تعادل اسید–باز، افزایش ترشح کلیوی یون H+ دفع انگل ها و داروهای ضد کرم سمی، قبل یا بعد از درمان با برخی از داروهای ضد کرم، تسهیل و جمع آوری مدفوع جهت آزمایش های انگلی استفاده می شود. در صنایع غذایی بعنوان ماده افزودنی خوراکی برای نگهدارنده رطوبت بعنوان ماده شوینده، در خمیردندان ها و برای گرفتن سختی آب، استفاده می شود. مواد غذایی که به طور طبیعی حاوی سدیم فسفات می باشند: حبوبات و آجیل گوشت ماهی ماکیان تخم‌مرغ‌ها مواد غذایی که به آنها سدیم فسفات اضافه می شود عبارتند از: گوشت نمک‌سود شده فست فود غذاهای فرآوری شده مانند وعده‌های غذایی آماده محصولات پخته‌شده تن کنسرو شده دی سدیم فسفات وقتی قبل از پخت به ماکارونی افزوده شود، با تسریع متورم کردن رشته ها، زمان پخت را کاهش می‌دهد و باعث یکنواخت شدن پخت می‌شود. دی سدیم فسفات در شیر تبخیر شده، نقش بافر دارد و از ژله ای شدن آن جلوگیری می‌کند. در پودینگ های زود ساخت، زمان انعقاد را کوتاه می‌کند و در سُس های کرمی و مواد غذائی تزئینی با متورم کردن مواد پروتئینی به‌‌ عنوان معلق کننده عمل می‌کند. از دی سدیم فسفات به عنوان نگهدارنده مواد غذایی نیز استفاده می شود. دی سدیم فسفات یک افزودنی غذایی است که شامل ترکیب مواد معدنی فسفات، فسفر و سدیم می باشد. عوارض جانبی ناشی از مصرف بیش از حد فسفات موجود در دی سدیم فسفات ممکن است شامل موارد زیر باشد: استفراغ سردرد کاهش تولید ادرار باد درد شکمی سرگیجه ضربان قلب نامنظم افراد با شرایط و موارد خاص باید از دریافت سدیم فسفات اجتناب کنند. این موارد عبارتند از: بیماریهای مزمن کلیوی انسداد روده نارسایی قلبی به سدیم فسفات آلرژی دارد دی سدیم فسفات و سلامتی: نمک های فسفات هم گاهی به عنوان دارو مورد استفاده قرار می گیرند با این حال، افراد با توجه به شرایط سلامتی خاصی که دارند نیاز به دریافت فسفر پایینی هستند و ممکن است مستلزم کاهش مقدار فسفات در رژیم غذایی خود باشند. مقدار زیادی دی سدیم فسفات یا سایر نمک های فسفات ممکن است موجب ناراحتی معده، یبوست و یا اسهال شوند. افراد مبتلاً به نارسایی قلبی، سیروز و یا هر شرایط دیگری که می تواند باعث ایجاد اختلال شود باید از خوردن دی سدیم فسفات اجتناب کنند چون ممکن است علائم این شرایط را بدتر کند. مطالعاتی که انجام شده است این نگرانی را مطرح می کند که افزودنی های دی سدیم فسفات در غذا می تواند مشکل برای افرادی باشد که دارای شرایط خاصی هستند که نیازمند محدود کردن سطوح فسفر دریافتی هستند نوع فسفری که در دی سدیم فسفات و دیگر افزودنی ها یافت می شود راحت تر از آن چیزی است که به طور طبیعی در غذاها یافت می شود، بنابراین باعث افزایش بیش از حد جذب فسفر در افرادی که غذاهای فرآوری شده به مقدار زیاد مصرف می کنند شود و شرایط نگران کننده ای برای افرادی با بیماریهای کلیوی، قلبی ـ ریوی، مشکلات تیروئیدی، بیماری کبدی و بیماری ادیسون ایجاد می کند. دی سدیم هیدروژن فسفات سطح آب را در بدن کنترل می کند همچنین PH خون را مناسب نگه می دارد و خون را کمی قلیایی می کند. افرادی که مشکلات کلیوی دارند ممکن است بخواهند از غذاهای حاوی فسفات مانند سدیم فسفات اجتناب کنند در حالی که فسفات طبیعی موجود در مواد غذایی به خوبی جذب نمی شود اما فسفات غیر ارگانیک موجود در افزودنی ها جذب بدن می شوند و میزان آن در افراد مبتلا به بیماری های کلیوی را افزایش می دهد. البته برخی تحقیقات نشان می دهد که خوردن دی سدیم فسفات می تواند باعث افزایش و بهبود عملکرد های ورزشی در ورزشکاران شود.

مس در طبیعت به صورت مس خالص، سولفیدی یا اکسیدی وجود دارد که بیشتر به حالت کانی های سولفیدی چون کالکوپیریت، بورنیت و کالکوزیت پیدا می‌شود. مس طبیعی در حالت آزاد به صورت توده های بزرگ یا به شکل ذرات پراکنده در سنگ های آذرین در قشر زمین تشکیل شده است. در واقع این نوع مس در طبیعت زیاد نیست و فقط در بعضی نقاط دنیا مانند نواحی دریاچه ی “سوپریور” در ایالات متحده ی آمریکا، در کشور بولیوی، چین، شیلی و ایران دیده شده‌ است. عیار چنین مسی اگر به صورت توده ای است، بیش از 92% و اگر به صورت ذرات پراکنده باشد در حدود 1.5-1% می باشد. ویژگی های کلرید مس کلرید مس (I) با فرمول شیمیایی CuCl و ترکیبی شیمیایی با جرم مولی 98.999 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید مایل به قهوه ای و زرد است. کلرید مس (II) با فرمول شیمیایی CuCl2، ترکیب شیمیایی است که جرم مولی انهیدراس (خشک) آن 134.45 g/mol و جامد قهوه ای رنگ همچنین جرم مولی دی هیدرات دارای دو مولکول آب تبلور آن 170.48 g/mol و شکل ظاهری کریستال های فیروزه ای رنگ است. مس (II) جامدی به رنگ قهوه ای روشن است که به آهستگی رطوبت را به خود جذب می کند تا کلرور مس دی هیدرات آبی – سبز رنگ را به وجود آورد. کلرید های مس از متداول ترین ترکیبات مس، بعد از سولفات مس به شمار می روند. ترکیب شیمیایی بدون آب CuCl2 یک ساختار یدید کادمیوم با شکل غیر طبیعی را قبول می کند. کلرید مس در آب محلول است. این نمک به عنوان شناخته شده ترین نمک مس در واکنش های شیمیایی به کار برده می شود. به دلیل داشتن خاصیت پارامغناطیس در اندازه گیری های رزونانس الکترونی استفاده می شود. کاربردهای مس کلرید استفاده مهم مس کلرید به عنوان ماده اولیه قارچ کشی دی کاپرکلرید تری هیدروکسید می باشد. کاربرد اصلی آن در صنعت نفت برای شیرین سازی نفت و برای تجزیه‌ی کاتالیزورها در فرآیندهای شیمیایی و همچنین نگهدارنده در صنعت چاپ و رنگ آمیزی می باشد. کاتالیزور مس در فرآیند واکر (Wacker process) مس کلراید در فرآیند واکر (Wacker process)، (اکسیداسیون اتیلن به استالدهید) و در تولید کلر به عنوان کاتالیزور به کار برده می شود به این صورت که مس کلرید (II) به شکل یک هم کاتالیزوری -CATALYST CO با کلرید پالادیوم (II) در فرآیند واکر فعالیت دارد. در این فرآیند، اتن (اتیلن) به اتانال با استفاده از آب و هوا تبدیل می شود. کاتالیزور در تولید کلرین مس کلرید (II) به عنوان یک کاتالیزور در فرآیند های گوناگونی که با استفاده از اکسی کلریناسیون، کلرین تولید می کنند، به کار گرفته می شود. سایر کاربرد های سنتزی آلی از مس کلراید همچنین در صنایع آتش نشانی، رنگرزی و چاپ پارچه های نساجی، پالایش مس، طلا و نقره و در سنتز دیگر ترکیبات آلی استفاده می شود که این ترکیب کلریناسیون هیدرو کربن های آروماتیک را تحت تأثیر قرار داده و اغلب اوقات در حضور اکسید آلومینیوم این کار را انجام می دهد. منبع: zohalshimi.com

همه چیز در مورد نیترات نیکل نیکل رسانای جریان برق می باشد و سطح آن براق و صیقلی است. این عنصر از گروه عناصر آهن و کبالت است و آلیاژهای آن قیمت های بالایی دارند. این عنصر کاربردهای فراوانی در طبیعت دارا هستند و برای ساخت فولاد ضدزنگ و دیگر آلیاژهای ضد زنگ و خوردگی مثل اینوار و مانل که الياژى از نيکل و کبالت که در برابر خوردگى مقاوم می باشد. برای ساخت لوله های نیکلی و مسی و همینطور برای نمک زدایی گیاهان و تبدیل آب شور به آب مایع مورد استفاده قرار می گیرد. نیکل استفاده های فراوانی برای ساخت سکه ها و فولاد نیکلی برای زره ها و کلید ها دارد و همینطور از نیکل می توان آلیاژهای نیکروم و آلیاژی از مس را تولید کرد. از نیکل برای ساخت شیشه های به رنگ سبز استفاده می شود. صفحات نیکلی می تواند نقش محافظت کننده برای دیگر فلزات را داشته باشد. نیکل همچنین کاتالیزوری برای هیدروژن دار کردن روغن های گیاهی است. همچنین صنعت سرامیک و ساخت آلیاژی از آهن و نیکل که خاصیت مغناطیسی دارد و باتری های قوی ادیسون کاربرد دارد. معرفی نیترات نیکل نیترات نیکل یک ترکیب شیمیایی با فرمول شیمیایی Ni (NO3)2 است و کریستال های آن به رنگ سبز پر رنگ زمردی می باشد. این ماده به مقدار بالایی محلول در آب می باشد و غیر قابل اشتعال است، اما باعث افزایش قدرت انفجاری در برخی از مواد منفجره خواهد شد. نیترات نیکل می تواند در تماس با مواد کاهنده نظیر پودر آلومینیوم، پودر منیزیم یا کلرید قلع، واکنش شدید به وجود بیاورد. حرارت دهی به نیترات نیکل باعث تجزیه ی آن و گازهای خرمایی رنگ و سمی نیتروژن دی اکسید و دی نیتروژن پنتا اکسید تولید می شوند. نیترات نیکل بدون آب در طبیعت به ندرت وجود دارد و معمولاً به صورت کریستال های 6 آبه دیده می شود. مشخصات فیزیکی و شیمیایی نیترات نیکل اسامی دیگر نیترات نیکل: Nickel nitrate Nickelous nitrate Nitric acid nickel(2+) salt دمای ذوب: ۵۶.۷ درجه سانتی‌گراد دمای جوش: ۱۳۶.۷ درجه سانتی‌گراد جرم مولی نیترات نیکل: 290.79 g/mol چگالی ماده: 2.05 g/cm3 حلال های نیترات نیکل: قابل حل در اتانول همچنین این ماده به آسانی می‌تواند رطوبت هوا را جذب کند و به همین علت باید هنگام حمل و نقل، تحت پوشش‌های حفاظتی لازم قرار گیرد. روش تولید نیترات نیکل تولید نیترات نیکل خالص از طریق واکنش نیتریک اسید با براده های نیکل فلزی انجام می گیرد. برای تولید نیکل نیترات ابتدا نیتریک اسید رقیق شده با آب درون مخزن استیل ضد اسید به براده های نیکل اضافه می شود و پس از گذشت زمان کافی و حل شدن نیکل فلزی در محلول اسید، با جوشاندن محلول و بالا بردن دما، نیتریک اسید اضافی تجزیه و به صورت گاز خرمایی رنگ N2O5 از محلول بیرون می رود. محلول به دست آمده پس از تکمیل واکنش توسط فیلتر پرس صاف شده و جهت سرد شدن و کریستال گیری به مخزن های پلی اتیلنی منتقل می شود. پس از سرد شدن محلول و تشکیل کریستال های نیکل نیترات، محلول اضافی جداسازی شده و کریستال ها قابل برداشت از مخزن می شود. محصول نیترات نیکل به دست آمده پس از انتقال به سانتریفیوژ و یا خشک کن، آماده ی بسته بندی و فروش قرار می گیرد. Ni + 2HNO3 + 6H2O → Ni(NO3)2.6H2O+ H2 کاربردها و موارد مصرف نیترات نیکل بیشترین مصرف نیکل نیترات در آبکاری نیکل و تولید کاتالیزورهای شیمیایی حاوی نیکل می باشد. از نیترات نیکل به مقدار بسیار محدود در کشاورزی، تولید سموم استفاده می شود. نیکل نیترات در تولید برخی از داروهای خاص به کار برده می شود. خطرات نیترات نیکل نکات ایمنی در استفاده از نیترات نیکل به دلیل کارسینوژن بودن آن حتما باید صورت گیرد. استنشاق نیکل نیترات باعث تحریک بینی و گلو می شود. بلعیدن این ماده نیز باعث استفراغ شده و گرد و غبار این ماده موجب تحریک چشم می گردد.