درود .. سوالات مهمی مطرح کردید ، هر چند پاسخ به این سوال اگر بخواهیم به ریشه هایش برسیم چندین جلسه باید به این موضوع و جوانبش پرداخت .
ولی در طول تاریخ مناسب با شرایط غایتهای مختلفی به هنر داده میشود ..از اخلاقی بودن بگیر تا دینی بو دن هنر .. میشود غایتهایی را متناسب با کارکرد و .. تعریف کرد . مثلا در یک شرکت تبلیغاتی غایت هنر این جذبه برای خرید و .. برای مخاطب است و یا مواردی از دست . در دوران معاصر این نظر که هنر در وهله نخست نیرویی اجتماعی است و لذا هنرمند مسئولیت اجتماعی دارد نخست در نزد سوسیالیستهای فرانسوی به طور کامل پرورده شد ، مانند کلود سن سیمون (درباره ی نظام صنعتی) اوگوست کنت و شارل فوریه و پی یر پرودون به این اندیشه که هنر می تواند غایتی فی نفسه باشد حمله کردند و رؤیاهایی را در خصوص نظم های اجتماعی آینده ی آزاد از خشونت و استثمار در سر پروردند که در آن نظام های اجتماعی زیبایی و فایده به طرز پرثمری با یکدیگر آمیخته خواهند شد و هنر نیز به فراهم شدن چنین زمینه ای یاری می کند. جان راسکین و ویلیام موریس، در انگلستان، از منتقدان بزرگ جامعه ی عصر ویکتوریا از دیدگاه زیباشناختی بودند. آنها به تنزل دادن کارگر تا حدّ ماشین، آزاد نبودن او در اظهار وجود خودش، از دست رفتن ذوق خوب، نابودی زیبایی طبیعی و بی اهمیت شدن هنر اشاره می کردند. و یا نقسی که قدرت سیاسی در تعریف غایت دارد و .. هنر سیاسی در خدمت دولت است. طاقهای نصرت؛ سنگنبشته های یادبود پیروزی، نقاشیهایی که قانونگذاران تاریخی، سرداران، بنیان گذاران شهرها، صحنه های جنگ را بازنمایی می کنند؛ اشعار حماسی که پیشینهی افتخارآمیز ملتی را باز میگویند و اغلب میان رژیم های موجود و رژیمهای خوشخاطرهی پیشین پیوندی برقرار میکنند، همه از زمرهی هنرهای در خدمت سیاستاند.. این قسمت داستان است که باید وقتی از غایت صحبت میکنیم نهایت احتیاط را بکنیم چون به راحتی نهادهای قدرت با ایدئولوژی های مختلف میتوانند سانسور افلاطونی را برپا دارند و با معیارهای خاص خود هنر دیگری را هنری منحط یا .. بخوانند . مانند اکثر جنبش های انقلابی، همچون مارکسیسم اتحاد شوروی، هنرمندان زیادی را به وجود آوردهاند که آرمانشان آفرینش قالبها و سبکهای نوین هنری برای ابراز مؤثر و مقتضی تحولات مبشرانه آگاهی انقلابی بوده است- و از اینجاست که جنبش ساختگری روسی پا میگیرد. با این همه، چنین تلاشهایی را اغلب سایر رادیکالهای سیاسی به مثابه حرکتهای فرمالیستی تخطئه کردهاند..
خلاصه کلام تمام غایت ها تعاریفی جهانشمول نیستند که بشود حکمی همهگانی در مورد آن صادر کرد .. مخصوصا در عصر معاصر که هنرها به شاخه های گوناگونی تقسیم شده اند و هر کدام مخاطب خاص خودش را دارد و ..