Amir-RRRR

کاری به حرفتون ندارم. حرفتون خیلی قشنگه. ولی تو این زمونه طوری شده، خصوصا در این مسایل، هر چقدر بیشتر بخشنده باشی طرف فک میکنه هالو هستی و هیچی نمیفهمی و بدتر ان کار رو تکرار میکنه. از تمام زندگیم بلاکش کردم. من که نابود شدم...امیدوارم کسی مثل من نشه و گیر چنین آدم نماها نیفته. یاعلی

در هر صورت من باز نمیتونم قبول کنم که هر کمبودی باعث اینطور مسایل بشه....آدم باید آدم باشه...اگه ادم باشه هیچ وقت این طور اتفاقات در جامعه هم اتفاق نمیفته...

کلمات عاشقانه بهم می گفتن...با چشمان خودم دیدم..و همچنین موضوع اگه خواستگاری بود 4-5 روز پی وی نمیدادن!...چه لزومی داره با یه پسر غریبه 4-5 روز پی وی بدن؟...بعد این پی وی دادن ها ادامه داشت فقط همون 4-5 روز نبود....به قول یکی از دوستان خیانت به روش جدید خواستگاری!!...من ان اول مستقیم نبود خیلی اتفاقی فهمیدم...نظارت غیر مستقیم یعنی چک کردن؟ چرا دلیل میشه! خودتون رو جای من تصور کنین. باهام رو راست نبودن و به حرف من احترام نگذاشتن..چه لزومی داره بعد این اتفاق، دوباره بره چت کنه؟ من اینجا پس کی هستم. اگه دوستم نداره بگه و تموم کنیم و منو داغون نکنه...خیلی سادس. باید اینو به من میگفت نه یه پسر غریبه. من نزدیک ترین ادم کنارش بودم چرا به من نگفت. من همیشه نگرانی هاشو رفع میکردم...همیشه. دوست عزیز، من اول چک نکردم و ناگهانی از طریق اسکرین شاتی که دختر خانم برام فرستادن فهمیدم، همون موقع منم گفتم بلاکش کن و بهم گفت بلاکش کردم... ولی دوباره که جلوی خودش گوشی رو دیدم بلاک نبود و پی ویش هم بود!! دفعه دوم خواستم جلوی خودش بگم...چون ان به من چیزی نمیگفت و از حرفاش مشخص بود که داره دروغ میگه و من باید مطمئن میشدم و نمیتونستم تهمت بزنم پس لطف کنین با لفظ درست اینو بکار ببرین..کار بچگانه نبود...من مجبور بودم...اره همه غرور دارن منم غرور دارم... سخته دوست عزیز...به نظرم، شما منو درست درک نمیکنین و راحت دارین حرف میزنین. در کل ممنون از حرفاتون، ولی در نهایت باید خودم تصمیم بگیرم چون شما اینجا نبودید و ندیدید. من گفتم از برخی مسایل کاملا مطمئنم دوست عزیز...این دختر گند زده به زندگیم...بیام راحت ببخشمش!! دوست عزیز این رو هم از من بدان: بخشش زمانی معنا پیدا میکنه که واقعا ان دختر پشیمون شده باشه و جبران کنه، وقتی این دختر فقط انکار میکنه و پنهان میکنه، اینو بهش نمیگن جبران. شما خودتو جای من بزار فقط...اگرم میبنین تا الان اینجا هستم هم برای اینکه وقمو بگذرونم چون دارم داغون میشم و تنهام و هم اگه خدا بخواد ایده ای از شما دوستان بگیرم که البته گرفتم. باتشکر

واسه ان شبیه یه چیز خوب ولی واسه من شبیه ......!! هی بابا....چی بگم دیگه.

من نمیگم اشتباه نکردم...ولی اشتباهات ان خیلی بیشتر از من بود. دلیل این که بلاکش نکرد چی بوده..اینا رو باید توضیح بده.

فقط من مشکل دارم پس؟!... نمیشه که ادما تو زندگیشون هیچ نوع کمبودی نداشته باشن....این دلیل نمیشه برن سمت کسی دیگه...من اینو قبول ندارم.. پس تعهد کجا معنی پیدا میکنه.

همون اوایل بهش گفتم بلاکش کن..گفت بلاک کردم..ولی بلاک نکرده بود. ..اینم توجیح داره؟

یه قسمتیشو دیدم. ولی نه کامل ندیدم...دیدم درست صحبت نمیکرد.... به نظرت وقتی پنهان میکنه نباید به این مرز شک کرد؟

تا حالا خودتون چنین چیزی رو برای اطرافیانتون دیدید؟

اگر کار بچگانه هم باشه بهتره بهم بگه(اخه بگیم اتفاق کوچیکی به وجود امده اره میتونه نگه ولی این فرق میکنه) و انکار نکنه تا منم بهش توضیح بدم چرا رفتارش غلطه...وگرنه نظارت هم معنایی پیدا نمیکنه...این نظارت به معنای چک کردن و خفت کردن نیست. بالاخره هر کی تو زندگی یه اشتباهی میکنه و این خوبه دوستانه اشتباهات همدیگر رو بگیریم....ان دختر وقتی قد باشه و میخواد کار اشتباه بزرگشو کوچیک جلوه بده، من کاری میتونم بکنم؟ دیگه هر کی یه آستانه تحملی داره.

گرچه کامل به سوالاتم جواب ندادید ولی باز ممنون. اینم بدونین من اشتباه خودمو برای ان پسر قبول دارم...و خودم قلبا و عقلا نمیخواستم اینکار رو کنم....ولی این اشتباهی بود که ناچار شدم...چون این دختر چیزی بهم نمیگفت. اشتباه من وابسته بود به اشتباه ان دختر. حالا یه چیزی: به نظرت اینکه این دختر میره به ان پسر اطلاعات منو بهش میده شبیه چی میمونه؟ اینکه همدیگر رو هماهنگ میکنن که چی رو بهم بگن و چی رو بهم نگن مثل چی میمونه؟(گرچه انکار میکنن ولی حرفاشون تابلو هست) در کل ممنون...شما به ذهن من جهت جدیدی دادین که به بخشش هم فکر کنم...باید خیلی فک کنم...شاید بخشیدم شایدم نه...کاری که آن کرد چیزی نیست که به این آسونیا بشه بخشید چون آنم باید به سمتم بیاد. تشکر

اگرم بخوام اقدامی کنم فعلا فک کنم نباید انجام بدم...باید زمان بگذره..ان باید بفهمه چقدر دلمو شکونده(شایدم ان الان داره خوشحالی میکنه در نبود من)....نظرتون چیه؟

شاید به این خاطر نمیگه که نمیخواد بیشتر پیش من کوچیک بشه!! اگه دلیلش این باشه، چطور میتونم راضیش کنم باهام حرف بزنه و همه چی رو بگه؟ اینو بهم بگین.

احساس میکنم مشکل کمبود از نظر من نیست....گاهی اوقات فک میکنم بعضی چیزا نمیدونه و دست خودش نیست، باید بهش راهنمایی کرد...آخه من باید آموزش بدم بهش؟!

وقتی انکار میکنه چکار کنم به نظرتون؟ بهم نمیگه...شما بودین دیوونه نمیشدید؟ بیشتر شک نمیکردید؟ من اینو چکار کنم؟