amir.d

گل مغربی – گل آویز Onagraceae-Oenotheraceae در گیاهان تیره گل آویز گیاهانی عموماً علفی و بندرت دارای اعضای چوبی شده جای دارند. اغلب آنهادر نواحی معتدله کره زمین مخصوصاً در نواحی مختلف امریکا پراکنده می باشند . متجاوز از 21 جنس و 650 گونه در این تیره جای دارند. برگهای آنها متناوب یا متقابل ، معمولاً ساده، بدون استیپول (استیپول کوچک و زود افت) و گلهای آنها نر – ماده و غالباً دارای قطعات 4 تائی است که به وضع منفرد یا مجتمع به صورت گل آذین های سنبله یا خوشه در محورهای ساقه ظاهر می شوند. پرچم های آنها به تعداد 2 برابر گلبرگها (بندرت کمتر یا زیادتر) و مادگی آنها مرکب از 4 برچه است که مجموعاً تخمدانی تحتانی 4 خانه و محتوی 1-8 تخمک در هر خانه با تمکن محوری بوجود می آورند در قسمت فوقانی تخمدان آنها غالباً لوله باریک و درازی که از هم پیوستن قاعده اجزای گل نتیجه شده است ایجاد می گردد. در انتهای فوقانی این لوله است که اجزای مختلف گل جای دارند. میوه آنها به اشکال مختلف پوشینه ، فندقه و یا سته است. مهمترین جنس در این تیره از نظر تعداد گونه عبارتند از : Fuschia ( گونه100) Oenothera ( گونه100) Clarkia ( گونه5) Epilobium ( گونه200)

پاندانوس ساندري pandanus sanderi خانواده : پانداناسه pandanaceae جنس : در حدود 600 گونه را شامل ميشود . مبدا : استراليا ، فيلي پين ، سريلانكا ، هاوايي، مالزيا ، آفريقا و هندوستان معروفترين گونه ها : عبارتند از ليندني ، پيگمائوس ، ساندري و وي چي . نوع : درختچه يا درخت . برگها : طويل و باريك با حاشيه خاردار يا دندانه دندانه دار ، برگها از تنه كه به شكل مارپيچي است خارج ميشود. گلها : گلها قابل توجه نيستند خاك : مخلوطي از دو قسمت خاك باغچه با يك قسمت پيت( تورب ) و كمي هم گرد زغال سنگ موارد استفاده : به عنوان گياه خانگي يا در هواي آزاد در زمينهاي مرطوبي و اب و هواي گرم مورد استفاده قرار ميگيرد. موقعيت : روشنايي كامل ، دور از اشعه مستقيم آفتاب موقع كاشت يا تعويض گلدان : ازدياد گياه بوسيله تقسيم جوانه هايي است كه در جوار گياه مادري بوجود مي آيند. تقسيم بايد وقتي صورت بگيرد كه جوانه ها هنوز خيلي كوچك هستند. هر تقسيم ضمن مراقبت بايد در يك گلدان تكي كاشته شود.

گل رز گل رز یکی از زیبا ترین گونه های طبیعی در جهان است .طبقه بندی این گل رز اینگونه است : گلابگیری که همان کاربرد دیگر گل رز است به مجموعه فرایندی گفته میشود که از گل رز به منظور روغن کشی استفاده میکنند ، گرچه بايد از انواع ديگري از روغن كشي به منظور تهيه‌ افزودني‌هاي غذايي، خوشبو كننده‌ها و روغن‌هاي بهداشتي نيز نام برد.در فرهنگنامه‌ گياهان طبي كه در سال ۱۹۹۶ در انگلستان به چاپ رسيد شواهدي از گلابگيري از گل رز damascena در ايران در قرن هفتم پس از ميلاد مسيح آورده شده است از معروفترین انواع گل رز كه در شرايط آب و هوايي مختلف كاشته مي‌شود میتوان به گونه‌اي به نام رز داماسينا (Rosa damascena) اشاره نمود .اين نوع گل رز براي تزئين باغچه‌هاي خانگي و به صورت گياهان پايه كوتاه و بوته‌ اي نيز كاشته مي‌شود. استفاده صنعتي از گونه‌هاي گل رز در ايران از جنبه‌ تاريخي در منابع مختلف مورد تأئيد قرار گرفته است. ۲) نسترن‌های رونده پا کوتاه و دائم گل. ۳) رزهای رونده گل درشت. ۴) نستن رونده ۵) رزهای پا بلند ۶) رزهای مینیاتوری ۱) رزهای گل درشت پا کوتاه و دائم گل

آزولا ميهمان ناخوانده ( شيطان سبز ) ريشه كلمه آزولا يوناني است به معني «در خشكي مردن». وجه تسميه آن هم شايد به خاطر محل زندگي اين گياه باشد چرا كه آزولا وابسته به آب است و به طور كلي مرطوب پسند. اين گياه در همزيستي با جلبكي سبز- آبي به نام آنابينا توانايي جذب ازت مولكولي هوا را پيدا مي كند. زادگاه اوليه اين سرخس، آمريكاي شمالي است ... ‹‹ آيا تا كنون درمورد اين گياه چيزي شنيده ايد››؟ ريشه كلمه آزولا يوناني است به معني «در خشكي مردن». وجه تسميه آن هم شايد به خاطر محل زندگي اين گياه باشد چرا كه آزولا وابسته به آب است و به طور كلي مرطوب پسند. اين گياه در همزيستي با جلبكي سبز- آبي به نام آنابينا توانايي جذب ازت مولكولي هوا را پيدا مي كند. زادگاه اوليه اين سرخس، آمريكاي شمالي است .آزولا نوعي سرخس است با برگ‌هاي كوچك به رنگ سبز تيره تا قرمز قهوه‌اي. طول اين گياه نهايتا به 5/2 سانتي متر مي‌رسد. اين گياه براي اولين بار در سال 1873 ميلادي شناسايي شد و تاكنون هفت گونه از اين گياه در جهان به ثبت رسيده است. آزولا در هم‌زيستي با جلبك سبز، آبي قابليت جذب نيتروژن هوا را به دست مي‌آوردكه وظيفه تامين مواد غذايي جلبك به عهده آزولا است و جلبك نيز در مقابل ازت مورد نياز آزولا را فراهم مي‌كند. آزولا در شرايط مناسب روزانه مي‌تواند 2 تا 4 كيلوگرم ازت به هر هكتار مزرعه ارايه كند كه معادل 10 تا 20 كيلوگرم سولفات آمونيوم است امروزه دردنيا به سرخس آزولا به چشم يك علف هرز نگريسته نمي شود، بلكه آن را يك گياه مفيد و منبع غذايي به حساب مي آورند جالب است بدانيد كه يكي از دلايل شكست آمريكا در ويتنام كشت آزولا در مزارع برنج ويتنام بود. چون اين گياه با رشد سريع خود هم غذاي مردم ويتنام را فراهم مي آورد، هم غذاي دام و طيور آنها را. آزولا گياه سرشار از پروتئين بوده و بتاكاروتن آن از هويج بيشتر است. آزولا درايران جلبك آزولا يكي از گونه هاي گياهي وارداتي است كه در دهه اخير تمام و يا اكثر مردابها و شاليزارها و بركه هاي شمالي را به سلطه خود در آورده است . در مدت زمان بسيار كمي از طريق كانال‌هاي آبياري، رودخانه‌ها، گسترش پيدا ميكند. به طوري‌كه يك توده كوچك آزولا در عرض 3 روز به دو برابر افزايش پيدا ميكند .حتماً كساني كه در تابستان به شمال ايران مسافرت نموده اند وسري به اين مناطق زده اند فرشي زيبايي را مشاهده مي كنند سبزرنگ كه ا***يستم شمال را تحت اثر سوء قرارداده است . آزولادراواخر سال ۱۳۶۳متناسب سازگاري با مناطق شاليكاري باهدف توليد كود ازته به صورت طبيعي براي مناطق برنج خيز از كشور فيليپين وارد ايران شده است.اما پس از مدت كوتاهي همه متوجه مشكلي بزرگتر شدند كه گريبان اين مناطق را گرفته. اين سرخس، ظرف مدتي كوتاه از طريق كانال هاي آبياري و رودخانه در محدوده اي وسيع پراكنده شده و به تمام آب هاي سطحي شمال كشور به خصوص گيلان ، مازندران وگلستان راه پيدا كرد. اين گياه با برگ هاي ريز و رشدسريع، سطح آبها را مي پوشاند و مانع رسيدن نور خورشيد و اكسيژن به درون آب مي شود. علاوه بر اين با مصرف اكسيژن و مواد غذايي و بالا بردن اسيديته آب، اين زيستگاه ها را تضعيف كرده تا جايي كه رفته رفته تنوع گياهي و جانوري زيستگاه به نابودي كشيده مي شود. وبه خاطرنداشتن دشمن طبيعي و شرايط خوب زيستي به يك گياه مهاجم و مرگ‌آور تبديل شد. جلبك آزولا داراي خصوصياتي منحصر بفرد بوده ، بطوريكه توانائي سازگاري آن با محيط بسيار اعجاب آور است و براحتي و با سرعت زياد با هر محيطي مانوس ميشود. ريشه هاي آويزان و معلق در آب اين گياه ، براحتي اين امكان را بآن ميدهد كه تغيير مكان داده و با جريان آب بسهولت جابجا گردد و يكي از علل پراكندگي سريع آن نيز همين موضوع است آزولا ، بمجرد ثابت شدن در يك مكان ، شروع به تكثير ميكند و ظرف مدت كوتاهي ، تمام سطح آب را مي پوشاند، بطوريكه هيچ روزنه اي براي ورود نور خورشيد به درون آب، وجود نخواهد داشت. ريشه هاي معلق جلبك ، تمام و يا اكثر املاح آب را جذب و صرف رشد و تكثير خود ميكند. طبيعي است ، وقتي نور بدرون آب نفوذ نكند و مواد مغذي هم كه نباشد ( يا كم باشد ) ديگر از رشد گياهان آبزي ديگر و همچنين ديگر آبزيان مثل فيتوپلانگتونها و... خبري نيست . با توقف و يا كند شدن رشد اين آبزيان مفيد ، در داخل آب اكسيژن توليد نخواهد شد و بهمين دليل جانوران آبزي مثل ماهيها و موجودات ذره بيني قادر به رشد و تكثير نبوده و سير نابودي را در پيش ميگيرند. در عوض سيستمهاي غير هوازي شروع به فعاليت كرده و مرداب يا بركه را تدريجا به سياهچاله هائي بد بو و غير قابل زيست ، تبديل ميكند.از آنطرف هم موقعي كه مردابها خالي از موجودات آبزي گردند، ديگر مكان مناسبي براي پرندگان مهاجر نخواهد بود . با اين وصف ، بهمين سادگي ا***يستم منظم چندين هزار ساله موجود بهم ريخته و رو به نابودي خواهد رفت و ما هم در حال نظاره و تماشا نشسته ايم.اين جلبك در شاليزارها هم بعنوان يك رقيب جدي برنج در استفاده از املاح معدني و مواد مغذي آب ، قرار گرفته و از رشد مناسب برنج جلوگيري كرده و قطعاً در صورت صحت اين امر ، هزينه كشت برنج را بخاطر استفاده بيشتري كه بايد از كود شيميائي بشود، بالا ميبرد. علاوه بر آنكه روند افزايشي استفاده از كود شيميائي در طولاني مدت هزينه هاي سرمايه اي فوق العاده اي را بر مهمترين منبع حيات بشر يعني خاك ، تحميل ميكند كه اصلا جبران پذير نميباشد. كارشناسان شيلات معتقدند رشد شناور و سرطاني آزولا در سطح تالابها مردابها وشاليزارهاي شمال باعث شده است تا اكثر گياهان بومي منطقه به دليل خفگي نابود شوند و نفس زندگي اين ا***يستم چندين هزار ساله به شماره افتد. هر چه هست آزولا زيستگاه‌هاي آبي شمال كشور به خصوص گيلان ومازندران را شديدا تحت فشار قرار‌داده است و اگر روند رشد اين گياه به همين صورت ادامه يابد معلوم نيست بر سر اين ا***يستم منحصر به فرد جهاني چه خواهد آمد. و اينگونه شد كه آزولا در مدت زماني اندك پوشش يكپارچه و در هم تنيده‌اي را روي منابع آبي شمال كشور گستراند.

ژربرا نام علمي:Gerbera Jamesonii hybrid خانواده: COMPOSITAE اين گياه داراي گلهاي مينايي شكل پرگلبرگ و يا كم گلبرگ به قطر ۵ سانتيمتر در رنگهاي قرمز، نارنجي، صورتي، زرد و سفيد با مركز زردرنگ است. زمان اصلي گلدهي آن اوايل تابستان تا اواخر پاييز مي باشد ولي در بهار و زمستان نيز آن را به گل مي نشانند. (كاشت گلخانه اي) برگها كركدار و لوب دار به طول ۱۵ سانتيمتر هستند. انواع پاكوتاه به بلندي ۳۰-۲۵ سانتيمتر بيشتر به عنوان گياه گلداني استفاده مي شوند و انواع پابلند به عنوان گل بريده به فروش مي رسند.نيازها: مكان روشن كه حداقل نيمي از روز آفتابگير باشد، نگهداري گياه براي سال بعد مشكل بوده و گلهاي ضعيفي توليد خواهد نمود. نياز به خاك سبك و نسبتاً مرطوب دارد. حداقل دماي قابل تحمل آن ۲۱- ۱۰ درجه سانتيگراد است.ازدياد: از طريق كاشت بذر در ۱۸-۱۳ درجه سانتيگراد در پاييز يا اول بهار و يا تقسيم گياه در اوايل بهار امكان پذير است

گياه گرمازا کلم مرداب بانام علمی Symplocarpus foetidus از خانواده ی Araceae دارای گل آذینی با خاصیت گرما زایی عجیب است ، در فصل زمستان که دمای هوا بسیار پایین است و همه چیز یخ زده این گیاه می تواند گرمایی برابر با 70 درجه فارنهایت ایجاد کند ، که این امرباعث ذوب شدن برف های اطراف گیاه می شود .کلم مرداب در نواحی مرطوب ، نزدیک به آب و در اطراف مرداب ها رشد می کند. ارتفاع این گیاه به 30 تا 60 سانتی متر می رسد. گیاه دارای برگهای بزرگ و گل آذین غیر عادی است که در اواخر زمستان از میان برف ها به نمایش در می آید.برگهای کلم مرداب همیشه بعد از تشکیل گل آذین ظاهر می شود. گیاه به صورت متراکم رشد می کند ،البته این موضوع از رشد دیگر گیاهان در میان انبوهی از کلم مرداب جلوگیری نمی کند .تکثیر و گرده افشانی گیاه به خاطر بوی تعفنی که گیاه از خود منتشر می کند به دست حشراتی مثل مگس ها و پروانه ها و سوسک ها انجام می شود.کلم مرداب گیاهی چند ساله است ، بعضی منابع اظهار می کنند که این گیاه می تواند حتی تا 100سال هم زندگی مي كند.

سوسن چلچراغ در سال ۱۳۵۴ گیاه شناسی به نام لدربوری در منطقه عمارلو ، روستای داماش موفق به شناسایی این گونه نادر شد و پس از آن سوسن چلچراغ کانون توجهات داخلی گردید. پس از معرفی این گل به دولت ایران در همان زمان از سوی شورای عالی محیط زیست در زمره آثار زیست محیطی ملی کشور به ثبت رسید و طی این سالها رویشگاه سوسن چلچراغ در روستای داماش به مساحت ۴ هکتار تحت حفاظت قرار گرفته است. قامت این گل حدود یک متر است و از آنجا که گلهای آن به طرز خاصی به پایین برگشته اند نام سوسن چلچراغی به خود گرفته است. گل ملی سوسن چلچراغ، تنها گلی است که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. گل سوسن چلچراغ از تیره لی لیوم بوده و فقط در بخش عمارلو در دهکده داماش و لنکران جمهوری آذربایجان رشد می کند.زمان رویش این گل در ماه های خرداد و اوایل تیر است که به صورت گلی با قامت بلند به شکل واژگون شکفته می شود. شکوفه های این گل با رنگ سفید به صورت واژگون باز شده و انتهای گلبرگهای آن پوشیده از دانه های برجسته و پرچم های بسیار بلند است. سوسن چلچراغ به دلیل این همه زیبایی و ارزش ، از سال ۱۳۵۵ رسماً توسط سازمان حفاظت محیط زیست مورد حفاظت قرار گرفت و در فهرست آثار ملی طبیعی کشور ثبت شده ، از آن زمان تاکنون ۲۷ سال می گذرد . سوسن چلچراغ هنوز هم به طور کامل توسط سازمان حفاظت محیط زیست گیلان نگهداری می شود و با توجه به نادر بودن این گل ملی و ثبت شده در فهرست میراث طبیعی، سازمان محیط زیست اطراف این زمین را حصار کشی کرده و از آنجا که این منطقه جزء مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست کشور است هرگونه بهره برداری از آن تنها با مجوز رسمی از دفتر وزارت و بازرسی سازمان محیط زیست کشور ممکن خواهد بود. «گل سوسن چلچراغ گونه اي منحصر به فرد در ايران و محل رويش آن در منطقه عمارلو در استان گيلان است. اين گل پرطرفدار در حال حاضر توسط سازمان حفاظت محيط زيست استان گيلان به طور كامل محافظت مي شود.»سوسن چلچراغ از اواسط خرداد گل مي دهد و گل هاي آن تا نيمه تيرماه پايدار مي ماند و محل رويش آن در ايران، در قريه داماش در بخش عمارلو از توابع رودبار است. سوسن چلچراغ ارزش و شهرت ملي و جهاني دارد و بسيار آسيب پذير است به طوري كه در صورت نابودي پرورش آن ممكن نيست. بندرانزلى ـ فرهادنظرپور: «سوسن چلچراغ» نام گل زيباى نادرى است كه طى ساليان درازى روستاى داماش از توابع رودبار محل رويش آن بوده است اما از آنجا كه به دليل عدم اطلاعات و شناخت كافى كسى بدان توجهى نداشت، همچنان گمنام باقى مانده بود.درسال ۱۳۵۴ گياه شناسى به نام «لدربورى» Lederbouri- - در اين منطقه موفق به شناسايى اين گونه نادرشد و پس از آن «سوسن چلچراغ» كانون توجهات داخلى گرديد.«سوسن چلچراغ» به غير از روستاى كوچك داماش و منطقه لنكران جمهورى آذربايجان درهيچ كجاى جهان يافت نشده است؛ پس ازمعرفى اين گل به دولت ايران درهمان زمان ازسوى شوراى عالى محيط زيست درزمره آثار زيست محيطى ملى كشور به ثبت رسيد و طى اين سالها رويشگاه سوسن چلچراغ درروستاى داماش به مساحت ۴هكتار تحت حفاظت قرارگرفته است.قامت اين گل حدود يك متر است و از آنجا كه گلهاى آن به طرزخاصى به پايين برگشته اند نام «سوسن چلچراغى» به خود گرفته است.شايان ذكراست، اين گل از سال ۷۴ در ارتفاعات قله درفك استان گيلان نيز ديده شد كه برروى صخره هاى صعب العبور اين منطقه و مابين درختچه هاى راش خودنمايى مى كند.فصل رويش و گل دهى سوسن چلچراغ از اواسط خرداد تا نيمه تيرماه است و دراين مدت مشتاقان زيادى از علاقه مندان براى تماشاى اين گل به داماش سفرمى كنند.اما كارشناسان براين عقيده اند كه اگر ازسوى سازمان حفاظت محيط زيست اقدامى جدى براى محافظت از اين گل به عمل نيايد، شهرت گل چلچراغ خود موجب نابوديش خواهدشد. درسال ۱۳۵۴ گياه شناسى به نام «لدربورى» Lederbouri- - در اين منطقه موفق به شناسايى اين گونه نادرشد و پس از آن «سوسن چلچراغ» كانون توجهات داخلى گرديد. «سوسن چلچراغ» به غير از روستاى كوچك داماش و منطقه لنكران جمهورى آذربايجان درهيچ كجاى جهان يافت نشده است؛ پس ازمعرفى اين گل به دولت ايران درهمان زمان ازسوى شوراى عالى محيط زيست درزمره آثار زيست محيطى ملى كشور به ثبت رسيد و طى اين سالها رويشگاه سوسن چلچراغ درروستاى داماش به مساحت ۴هكتار تحت حفاظت قرارگرفته است. گل ملي سوسن چلچراغ، تنها گلي است كه در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده و بنابه گفته كارشناسان اين گونه گياهي در جهان منحصر به فرد بوده و تنها يك نقطه از ايران، در بخشي از شمال، مكان مناسب رويش آن است. گل سوسن چلچراغ از تيره «لي ليوم» بوده و فقط در منطقه رودبار در بخش عمارلو در دهكده داماش رشد مي كند. زمان رويش اين گل در ماه هاي خرداد و اوايل تير است كه به صورت گلي با قامت بلند به شكل واژگون شكفته مي شود.علت نامگذاري گل چلچراغ، باز شدن آن به شكل واژگون و چلچراغ است. اين گل با رنگي سفيد باز شده و انتهاي گلبرگ هاي آن پوشيده از دانه هاي برجسته و پرچم هاي بسيار بلند است. هر چند منطقه رويش اين گل منطقه اي حفاظت شده است و از سوي سازمان حفاظت از محيط زيست محصور شده، اما به دليل بي توجهي مسئولان اين گل در معرض انقراض كامل قرار گرفته است و گفته مي شود كه به دليل ناياب بودن گل چلچراغ در دنيا، مورد توجه بسياري از سودجويان بوده و گروه هايي در قالب پژوهشگر نسبت به جمع آوري و انتقال آن اقدام مي كنند. اين در حالي است كه تاكنون سازمان حفاظت محيط زيست نسبت به جلوگيري از اين امر، اقدام قابل توجهي به عمل نياورده است و روند نابودي گونه هاي گياهي ارزشمند در كشور هر روز ابعاد گسترده تري به خود مي گيرد. به گفته كارشناسان اين بي توجهي، تنوع ا***يستمي را كه غالبا در كشور ايران منحصر به فرد است با خطر نابودي مواجه كرده است. سوسن چلچراغ به دليل اين همه زيبايي و ارزش، از سال 1355 رسما توسط سازمان حفاظت محيط زيست مورد حفاظت قرار گرفت و در فهرست آثار ملي طبيعي كشور ثبت شده از آن زمان تاكنون 27 سال مي گذرد. سوسن چلچراغ هنوز هم به طور كامل توسط سازمان حفاظت محيط زيست گيلان حفاظت مي شود و با توجه به نادر بودن اين گل ملي و ثبت شده در فهرست ميراث طبيعي، سازمان محيط زيست اطراف اين زمين را حصار كشي كرده و از آنجا كه اين منطقه جزو مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محيط زيست كشور است هر گونه بهره برداري از آن تنها با مجوز رسمي از دفتر نظارت و بازرسي سازمان محيط زيست كشور ممكن خواهد بود.

دیفن باخیا Diffenbachia دیفن باخیا ، Diffenbachia گیاهی است از خانواده آراسه Arasees با تقریبا در حدود 30 گونه و تعداد زیادی واریته های گوناگون . این گیاهان دائمی همیشه سبز ، بومی آمریکای جنوبی بوده و بخاطر برگهای زیبایش کاشته می شود. و برای گلخانه ها و آپارتمان های شوفاژ دار و یا در مکانهائیکه درجه حرارت زمستان به اندازه کافی باشد مناسب است . گونه های مختلف این گیاهان تقریبا دارای نیازهای مشابهی از نظر آب و هوا و رطوبت می باشند . برگها تقریبا بیضی کشیده با نوک تیز و در روی ساقه بطور مارپیچ بوجود می آیند . رنگ برگها معمولا سبز تیره و دارای نقاط یا لکه های سفید کرم رنگی در دو طرف رگبرگ اصلی می باشند . تقریبا حاشیه برگها سبز است . فاصله برگها نسبتا کم است . اندازه برگها بر حسب گون متغیر بوده و در بعضی از گونه ها به اندازه های نسبتا بزرگی ( 50 سانتیمتر) می رسد . با وجودیکه گیاه همیشه سبز است ، عمر برگها کوتاه بوده و به تدریج می ریزند . این گیاه در گلدان بندرت گل می کند . گلهای آن قابل توجه نمی باشند و بهتر است با چاقوی تیزی بریده شوند تا نیروی گیاه بیهوده به هدر نرود . اگر گیاه امکان رشد داشته باشد بلندی آن به دو متر و نیم نیز می رسد و تنه آن هنگامیکه برگها ریخته اند ، بند بند و یا حلقه ای شبیه پیچ چوب پنبه بازکن می باشد . ساقه ، محکم و تو پُر می باشد . شیره گیاهان این جنس سمی است و باید از تماس آن با چشم و دهان اجتناب کرد . و بدین جهت در آمریکا به این گیاه نام Dumb cane( گیاه لال ها ) داده اند . بلعیدن شیره تلخ این گیاه باعث ورم بافت های ظریف گلو شده بحدی که قوه گویائی را فلج می کند

آنتوریوم این گیاه چند ساله و آپارتمانی است با گلهای بسیار زیبا و شیک و از خانواده Araceae است. این گیاه به مکانی با نور کافی که در عین حال آفتابگیر هم نباشد نیاز دارد پنجره ایکه مشرف به شمال یا شرق باشد مکان مناسبی برای این گیاه است . این گیاه را با آب جوشیدۀ ولرم آبیاری کنید . در زمستان 8-6 هفته باید به آن استراحت داد و آب را کم نموده و درجه حرارت را 15 درجه نگاه می دارند . خاک کمی اسیدی ، رطوبت زیاد ، آبیاری زیاد ، حرارت زیاد و نور متوسط مطلوب این گیاه است . تکثیر این گیاه به وسیلۀ پاجوشهایی که در اطراف گیاه بیرون می آید امکانپذیر است و این تقسیم بوته در بهار انجام می شود . گاهی روی ساقه ریشه بیرون می آید که می توانید از زیر آنرا قطع کنید و در گلدان بگذارید یا اینکه ساقه را پس از آنکه 5-4 ساله شد خورد کرده و قلمه بزنید . حرارت 20-15 درجه سانتیگراد بهترین درجۀ حرارت برای گلدهی آنتوریوم است

نام فارسي : شب بو نام علمي : Matthiola spp نام انگليسي : Stock نام فارسي : شب بو نام علمي : Matthiola spp نام انگليسي : Stock اين گياه از خانواده شب بو CRUCIFERAE بوده، داراي گونه‌هاي يكساله و چندساله است كه بصورت يكساله يا دو ساله بكار مي‌روند. گونه M . incana در گلكاري مورد استفاده قرار مي‌گيرد. گونه M. bicornis (evening stock) داراي گل‌هاي كم پر و خوشه‌هاي كم گل به رنگ بنفش كم‌رنگ و به هنگام شب بسيار معطر است. ارتفاع آن به 45 ـ 30 سانتيمتر مي‌رسد. گونه M. incana (week stock ـ (ten براي گلكاري در ايام نوروز مورد استفاده قرار مي‌گيرد. داراي واريته‌هاي پاكوتاه و بلند مي‌باشد كه نوع كوتاه آنرا شب بو مجلسي مي نامند. ارتفاع نوع پا بلند 75 ـ 30 سانتيمتر و نوع پا كوتاه 20 ـ 15 سانتيمتر است. گلها : كم پر يا پرپر كه در يك يا چند گل آذين خوشه افراشته قرار گرفته‌اند و به رنگهاي صورتي، سفيد، قرمز لاكي، بنفش كمرنگ، عنابي روشن، زرد كمرنگ مايل به شيري ديده مي‌شوند. انواع پرپر معمولاً بذر نمي‌دهند و تك شاخه هستند. برگها : باريك و نيزه‌اي ، به رنگ سبز – خاكستري هستند. ميوه : خورجين زمان گلدهي : بسته به زمان و محل كاشت بذر مي‌توان در هر فصلي از سال آن را به گل نشاند ولي زمان گلدهي اصلي آن در تهران اواخر اسفند تا اواسط فصل بهار است. ازدياد : به منظور استفاده از گل در اوايل فروردين ماه بذور را اواخر تابستان و يا اواخر پائيز مي كارند. در مناطقي كه داراي تابستان خنك هستند مي‌توان بذر شب‌بو را اوايل بهار در خزانه كاشت كه گلها اوايل تابستان تا اوايل پائيز مرتباً ظاهر مي‌شوند. فاصله كاشت : براي نوع پاكوتاه 20 ـ 15 سانتيمتر يعني حدود 40 بوته در هر متر مربع و براي نوع پا بلند 30 ـ 25 سانتيمتر يعني حدود 25 بوته در هر متر مربع مناسب است. نيازهاي زيست‌محيطي : براي گلدهي مناسب بايد در محلي كه داراي آفتاب كامل، خاك حاصلخيزو مرطوب با زهكشي خوب و هواي خنك باشد كاشته شود. نسبت به سرما نيمه مقاوم بوده و تا دماي 5 ـ درجه سانتيگراد را تحمل مي‌كند. اين گياه اگر هنگام رشد، قبل از گلدهي بيش از 6 ساعت در هر روز در دماي بالاتر از 18 درجه سانتيگراد قرار گيرد گل نخواهد داد. بهترين دماي شب هنگام براي گلدهي بهتر آن 4 ـ 2 درجه سانتيگراد است. كاربرد : بعنوان گل بريده، گلداني و گل زينتي براي كاشت در حاشيه ها و تپه‌هاي گل و ايجاد زمينه رنگي در بهار در پاركها مورد استفاده قرار مي‌گيرد. معمولاً انواع كم پر براي كاشت در حاشيه‌ها و انواع پر پر براي كاشت گلداني و گل بريده كاربرد دارند. گونه‌هاي پاكوتاه (شب بومجلسي) براي كاشت روي تپه‌هاي گل و جلوي حاشيه‌ها مناسبند و بايد بصورت متراكم كاشته شوند تا نماي خوبي پيدا كنند. گونه‌هاي پا بلند را در مكانهاي محفوظ از باد مي‌توان در رديف‌هاي پشتي حاشيه‌ها و يا براي ايجاد دورنماي رنگين در سطح چمنكاريها استفاده نمود. اصولاً كاشت توده‌اي گلها بهتر است بصورت تك رنگ صورت گيرد و اگر تركيب رنگها مورد نظر بود با ايجاد نوارهاي رنگين مي‌توان يك هماهنگي و هارموني مناسب بوجود آورد. گل شب بو براي كاشت در گلجاي‌هايي كه روي زمين و يا كنار پله‌ها قرار ‌مي‌گيرند نيز مناسب است. شب‌بوي پابلند را در قسمت وسط گلجاي و شب‌بوي پاكوتاه را در حاشيه گلجاي مي‌كارند. آفات و بيماريهاي شب‌بو از آفات قابل ذكر شب‌بو مي‌توان شته را نام برد : 1ـ شته اين گل بيش از ساير گلها در معرض حمله شته قرار مي‌گيرد، اين آفت با مكيدن شيره گياه باعث ضعيف شدن بوته و خراب شدن برگهاي آن مي‌شود. به محض مشاهده آفت (قبل از اينكه زياد شوند) و يا براي پيشگيري از ابتلاء از اوايل پائيز تا موقع گل دادن بوته‌ها را بايد هر دو هفته يكبار با محلول يك تا يك و نيم درهزار مالاتيون سيا ناميد و يا ديازينون سم‌پاشي نمود. البته شستشوي برگهاي آلوده به شته توسط آب نيز موثر است. براي پيشگيري از ابتلا به بيماريهاي قارچي بايد از تداوم رطوبت بالاي خاك جلوگيري نمود، موارد ذيل در اين گياه متداول است: 1ـ سفيدك داخلي (دروغي) شب بو Peronospora parasitica ابتدا از سطح فوقاني برگها لكه‌هاي زرد پيدا مي‌شود، سپس در پشت همين لكه‌ها در سطح زيرين برگها پوشش خاكستري مايل به سفيد بوجود مي‌آيد. اين قارچ ساقه گلها را نيز مورد حمله قرار مي‌دهد. ساقه‌هاي مبتلا اغلب به شدت كج شده و رشد گل ها با اشكال روبرو مي‌شود. لكه‌هاي زرد روي برگها سرانجام قهوه‌اي رنگ مي‌شوند. براي مبارزه بوته‌ها را درچند نوبت با قارچ‌كش زينب سم‌پاشي مي‌كنند. اگر تعداد بوته‌هاي آلوده كم است آنها را از خاك خارج نموده و مي‌سوزانند. 2ـ زنگ شب بو Puccinia trabutii Roum ابتدا در سطح برگها لكه‌هاي مدور يا بيضي سفيد يا زرد نمايان مي‌شود و بعد از مدتي در سطح زيرين برگ اپيدرم پاره شده و اسپورهاي قارچ نمايان مي‌شوند. برگهايي كه در حال خشك شدن هستند بيشتر مورد حمله اين قارچ قرار مي‌گيرند. براي مبارزه شيميايي به محض ظهور علائم بيماري بوته‌ها را با قارچ كش زينب به نسبت دو در هزار سم‌پاشي شوند. روش ديگر مبارزه در آوردن بوته‌هاي آلوده و سوزاندن آنهاست. گردد.

نام فارسي : كلم زينتي نام علمي : Brassica oleraceae نام انگليسي : Ornamental Cabbage, ornamental Kale خانواده : CRUCIFERAE نام فارسي : كلم زينتي نام علمي : Brassica oleraceae نام انگليسي : Ornamental Cabbage, ornamental Kale خانواده : CRUCIFERAE گياهان گونه Brassica oleraceae هميشه سبز بوده ولي به صورت دو ساله كاشته شده و استفاده زينتي از برگهاي آن در حقيقت در طول يكسال انجام مي‌گيرد. به اين ترتيب كه در پائيز و زمستان سال اول برگها درشت و رنگين شده و با فرارسيدن بهار سال بعد برگها به سبزي گرائيده ساقه طويل گشته و توليد گل مي‌كند، بذرهاي آن نيز در تابستان مي‌رسند. گل‌هاي اين گياه از نقطه نظر زينتي حائز اهميت نيستند. ولي بهر حال زيبائي خاص خود را دارا مي باشند. ارتفاع و گستردگي آن در واريته‌هاي مختلف (پاكوتاه ، پابلند) متغير مي‌باشد. بوته‌هاي نسل F1 يكنواخت مي‌باشند و داراي برگ‌هاي تك رنگ بوده و شفافيت و خلوص رنگ‌ها نيز بيشتر مي‌باشد و از رشد سريع و قدرت و استقامت بيشتري برخوردارند. زيرا قدرت هيبريد زيادتر از قدرت والدين است.واريته‌هاي موجود در ايران همه حاصل بذرهاي هيبريد نسل‌هاي بعد از F1 بوده و برگها طيف وسيعي از رنگهاي قرمز، سفيد، صورتي و سبز را دارا مي‌باشند. از لحاظ شكل برگها نيز كلم‌هاي زينتي به سه دسته تقسيم مي‌گردند. 1ـ واريته‌هاي كلم با برگهاي لبه گرد و بدون بريدگي (Round leaves ) : گياهاني پاكوتاه و توپر مي‌باشند كه برگهاي اطراف سبز بوده و برگهاي قسمت مركزي به رنگ‌هاي قرمز، صورتي و سفيد ديده مي‌شوند. اين واريته‌ها زود رنگ گرفته و در پائيز داراي رنگهاي درخشان و زيبا مي‌شوند. در برابر سرماي زمستان نيز مقاومت داشته و از بين نمي روند. 2ـ كلم‌هاي زينتي داراي برگهاي چين خورده (Fringed leaves) : گياهاني توپر با برگ متراكم و چين خورده كه در اندازه‌هاي كوتاه قد و متوسط ديده مي‌شوند و داراي رنگ‌هاي قرمز تند، سفيد، ارغواني مي باشند. اين واريته‌هاي در پائيز رنگ گرفته و نسبت به سرماي زمستان نيز بردبار مي‌باشند. 3ـ كلم‌هاي زينتي داراي برگهايي با بريدگي‌هاي عميق و پرمانند (Feather leaves) : اين واريته‌ها داراي برگهايي دندانه‌دار با بريدگي‌هاي عميق مي‌باشند. همچنين داراي ساقه‌اي كلفت و قوي بوده كه تاج گسترده آن را نگه مي‌دارد. به طور كلي مقاومترين گروه نسبت به سرماي سخت زمستانه اين گياهان مي‌باشند و جهت كاشت در مناطق با سرماي سخت بسيار مناسب هستند. رنگ دهي اين گروه نيز دير شروع شده و در سرماي شديد رنگ برگها شفافيت و خلوص خود را پيدا مي‌كنند. نيازهاي اكولوژيك : نور : به طور كلي كلم‌هاي زينتي بايد در محيط كاملاً آفتابي كاشته شوند. فاصله نشاء‌ها بايد طوري انتخاب شوند كه نور كافي به گياه برسد. در غير اينصورت ساقه‌ها جهت رسيدن به نور بلند شده و سست و توخالي خواهند شد و گياه ظاهري نازيبا پيدا خواهد كرد. آب : اين گياه به آب فراوان نياز دارد و خاك آن هميشه بايد مرطوب نگاهداشته شود. خاك : گياهان خانواده كلم در خاكي كه حاوي مقداري آهك باشد رشد مناسبي دارند، ولي بايستي با افزودن كودهاي آلي (خاكبرگ + كود پوسيده دامي) محيط خاك را خنثي و تا حدي اسيدي نگاهداشت. كود : در مورد مصرف كود براي كلم زينتي بايد كمي دقت شود، زيرا كمبود مواد غذايي سرعت و درجه رنگ دهي برگها را كاهش داده و باعث زرد شدن و ريزش برگها مي‌شود. افزودن كودآلي به خاك مناسب مي‌باشد. نكته قابل توجه اينست كه در هنگامي كه برگها در حال تغيير رنگ مي‌باشند به هيچ وجه نبايد از كود ازته استفاده نمود. زيرا برگها قدرت تغيير رنگ خود را از دست مي‌دهند. دما : تغيير رنگ و ايجاد رنگهاي زيبا در ناحيه مركزي برگها زماني آغاز مي‌گردد كه درجه حرارت هوا به 15 درجه سانتيگراد كاهش پيدا نمايد. با تقليل درجه حرارت رنگ‌ها خلوص بيشتري پيدا مي‌كنند . كلم زينتي سرماي 10ـ درجه سانتيگراد را در زمستان مي‌تواند تحمل كند. واريته‌هاي قرمز رنگ مقاومت بيشتري در برابر سرما دارند. روش‌هاي ازدياد : زمان كاشت بذر در هواي آزاد ارديبهشت و خرداد ماه است. بذرها داخل كرت كاشته شده وقتي نشاء‌ها حدود 5 تا 6 برگه شدند مي‌توان آنها را به داخل گلدان نشايي منتقل كرد. (استاندارد دهانه گلدان نشايي حدود 10 تا 12 سانتيمتر مي‌باشد.) حدود 15 تا 20 روز بعد دوباره نشاء‌ها را به گلدان خياري(استاندارد دهانه آن 20 سانتيمتر مي‌باشد) منتقل مي‌كنند. در مرحله‌اي كه نشاء در گلدان خياري قرار دارد به گياه به هيچ وجه نبايد كود ازته داده شود زيرا در كيفيت و سرعت تغيير رنگ برگها تاثير منفي دارد. زمان كاشت در زمين اصلي : از اواسط پائيز كه هوا خنك مي‌شود مي‌توان اقدام به كاشت آن نمود. عمل تقسيم بوته شيوه‌اي متداول جهت تكثير اين گياه است كه در فصل بهار (اواخر اسفند تا اواخر فروردين) صورت مي‌گيرد. آفات و بيماريها : به طور كلي چون اين نشاء‌ها در سطوح نسبتاً كوچك جهت زيبائي كاشته مي‌شوند. مشكل چنداني در رابطه با آفات نخواهند داشت. در هر حال از جمله آفات كلم زينتي مي‌توان به موارد زير اشاره نمود. ـ پروانه سفيد كلم Pieris brassicae L. اين پروانه سفيد رنگ در روي كلم زينتي تخمگذاري نموده و لارو حشره‌ از برگهاي كلم تغذيه نموده و از برگها فقط رگبرگها را باقي مي‌گذارد. مبارزه : مبارزه شيميايي با سم‌هاي كلري مثل تيودان كه به نسبت يك در هزار در آب حل شده باشد، انجام پذيراست. با حشره‌كش ميكربي توريسيد (Thuricid) هم لاروهاي سفيده كلم را مي‌توان از بين برد. مبارزه از طريق سوزاندن باقيمانده برگهاي كلم نيز امكانپذير است. اين شته بيشتر روي برگهاي كلم ديده مي‌شود و در تمام نقاط ايران وجود دارد. ـ مبارزه با آن بوسيله سوزاندن باقيمانده برگهاي كلم انجام مي‌گيرد. ـ براي مبارزه شيميايي مي‌توان سولفات دونيكوتين 40 % را به نسبت يك تا دو در هزار درصد ليتر آب، با 75 تا 100 قسمت مويان حل كرده و روي كلم‌ها پاشيد. ـ كاربرد : ـ اين گياه به طور كلي مقاومت زيادي نسبت به آلودگي و خشكي ندارد، در عين حال در بسياري از نقاط شهر در داخل رفيوژها، لچكي‌ها و ميادين كاشته شده است. بخصوص در رفيوژها و لچكي‌ها كاشت آنها مستلزم حضور انسان، آبياري و مراقبت مي‌باشد كه در نهايت نتيجه مطلوب را از لحاظ زيباسازي نيز ايجاد نمي‌كند و مشاهده برگ‌هاي غبار گرفته و پژمرده اين گياه تاثير مطلوبي بجاي نمي‌گذارد. ـ در ميادين نيز با رعايت فاصله از حاشيه و بدور از دود مستقيم اگزوز اتومبيل‌ها مي توان از اين گياه استفاده نمود. ـ بهترين كاربرد اين گياه زيبا كاشت آن در باغ و پارك براي ايجاد نقش همراه با گياهان پوششي هميشه سبز مي‌باشد. بعنوان گياه پوششي كه در زمستان كاربرد دارد مي‌توان از چمن، شبدر، پاپيتال و پيچ تلگرافي استفاده نمود. 1ـ كاشت بذر : (هنگامي كه درجه حرارت حدود 20 درجه سانتيگراد باشد) 2ـ تقسيم بوته : 2ـ شته كلم : Brevicoryne Brassicae L.

در این تاپیک به معرفی گیاهان زینتی میپردازیم از دوستان عزیز درخواست میشود اگر مطلبی در این زمینه دارند در این بخش قرار دهند.......

گل و ساختمان آنFlower گل بخشی زایشی در گیاه است که فقط در نهاندانگان دیده میشود . پس از عمل گرد افشانی و تشکیل سلول تخم باتقسیم و تمایز بعدی سلول تخم دانه ایجاد میشود. کلا به اشکال مختلف و به اندازه های مختلف دیده می شود . اگر گل دارائی بخش نازا و بخش زایا ( پرچم و مادگی) باشد گل را دو جنسی می گویند (دو جنسه) . اگر یکی از اندامهای زایا در گل وجود داشته باشد گل را تک جنسه می گویند (گل نر ؛ گل ماده ) ممکن است گل های نر در روی یک پایه گیاه و گل های ماده روی پایه دیگر وجود داشته باشد که در این صورت گیاه را دو پایه میگویند . اگر هر دو گل نر و ماده روی یک پایه گیاه باشد گیاه تک پایه می گویم . گل : به طور کلی عنوان گل به عضوی از گاه اطلاق می شود که حداقل دارائی عناصر زیر است : اول پرچم ها یا اتامین : که شامل کیسه گرده یا بساک که محتوی دانه گرده میباشد کیسه های گرده معمولا در انتهای میله یا رشته باریکی بتام فیله قرار دارند دوم تخمدان یا اوایر : که در نهاندانگان محفظه بسته ای است که از قطعات برچه ها یا کاپرل تشکیل شده است برچه ها تخمک ساز بوده و منشا برگی دارند به طور کلی اجتماع بساکها یا پرچم ها در گل آندروسه گویند که آندروسه ممکن است در گل از عناصر بی شماری تشکیل شده باشد اجتماع پرچم ها را در اصطلاح ژینه سه گویند ژینه سه ها نیز مانند آندروسه ها ممکن است از یک واحد تشکیل شود و یا به یک برچه تقلیل یابد مانند گیاهان تیره نخود در نهاندانگان معمولا دو قسمت اصلی گل یعنی آندروسه و ژینه سه با قطعات پوششی دیگری که منشا برگی دارند و غالبا رنگین هستند به نام پوشش گل یا پریانت همراه می باشند که پر یانت خود از دو ردیف یا دو چرخه قطعات پیوسته یا جدا از هم تشکیل می گردد ــ به طور کلی ساختمان عمومی گل در نهاندانگان به قرار زیر است ۱) محور گل : محور کوتاهی است که بر روی آن قسمتهای مختلف گل به طور فشرده قرار گرفته است در برخی از گیاهان دو لپه ای مانند مناگنولیا و آلاله محور گل کم و بیش کشیده و دراز است . در گیاهان تیره میخک مانند سیلن مادگی و نافه به واسطه محور گل از کاسه دور میگردد که در اصطلاح گیاهشناسی محور طویا مذبور را ژینو فور گویند و در گیاهان تیره نیلوفر آبی مانند نلوبیوم ( ثعله یاقلی ) برچه ها در راس محور نسبتا پهن و مخروطی شکل به نام ژینو فور یا کاریو فور قرار دارند . و.... ۲) نهنج : مهمولا انتهای محور گل را که قطعات گل روی آنذ قرار دارند نهنج می گویند نمو نهنج در زمان پیدایش قطعات گل به صورت های مختلف انجام می گیرد مثلا : درراسته آلاله نهنج گل همیشه محدب است و به چنین نهنج ها تالاموس گویند ارسال شده بوسیله مجید فنایی در مورخه: سه شنبه 29 آذر 1384 ( 02:12 ق.ظ ) ( | نوع مطلب : گیاهشناسی ـ بحث گلها , | ارسال نظر | لینک مطلب | نظرات : 0 ) :: مطالب پیشین :: مشارکت در احداث گلخانه و مشاوره ؛ مدیریت گلخانه نظرات این پست - نظر :: ریشه درختان میوه نظرات این پست - نظر :: خرما نظرات این پست - نظر :: زیتون نظرات این پست - نظر :: کیوی فروت نظرات این پست - نظر :: بیماری های مهم سیب زمینی (آموزشی) نظرات این پست - نظر :: آفات و بیماری های مهم در خیار گلخانه ای نظرات این پست - نظر :: کاربرد بیوتکنولوژی در باغبانی نظرات این پست - نظر :: به مناسبت هفته پژوهش نظرات این پست - نظر :: انتخاب بستر مناسب گام مهم در جهت تکثیر قلمه گیاهان باغی و زینتی نظرات این پست - نظر :: اثرات مصرف بهینه كود در افزایش عملكرد گوجه فرنگی نظرات این پست - نظر :: مختصری در مورد زراعت لوبیا (( Phaseolus sp. نظرات این پست - نظر :: معرفی گیاه اسپرس نظرات این پست - نظر :: بیوتكنولوژی(Biotechnology) نظرات این پست - نظر :: آمار نظر سنجی نظرات این پست - نظر