hasport37
عضو جدید-
تعداد ارسال ها
4 -
تاریخ عضویت
-
آخرین بازدید
اطلاعات شخصی
-
جنسیت
مذکر
-
محل سکونت
اصفهان
اطلاعات شغلی و تحصیلی
-
رشته تحصیلی
مهندسی مکانیک
-
مقطع تحصیلی
فوق دیپلم
دستاورد های hasport37
تازه کار (1/14)
14
اعتبار در سایت
-
[h=1]چرخش هوشيارانه[/h] اين حركت براي ارگانهاي شكمي و ستون فقرات مفيد است.اگر كمردرد مزمن و يا صدمه ديدگي در كمرتان احساس مي كنيد از انجام اين حركت خودداري كنيدو ترجيحاً حركت را زير نظر مربي انجام دهيد. به ادامه مطالب برويد حركت چرخش هوشيارانه در يوگا ، آسانايي مهم براي نيرو بخشيدن به كمر است.اين حركت نواحي شكمي ، خصوصاً كبد، طحال و روده را ماساژ داده و سفت مي كند.اين حركت كمردردهاي خفيف را كه بوسيله تنشهاي عضلاني بوجود مي آيد از بين مي برد. 1. روي زمين بنشينيد و پاهايتان را جلوي خود دراز كنيد. 2. پاي چپ را از زانو خم كرده و روبروي سينه خود بگذاريد. 3. لگن را به سمت زانوي چپ بچرخانيد.بازوي راست را دور زانوي چپ بپيچانيد و زانويتان را در زاويه آرنج قرار دهيد. 4. دستانتان را در هم قفل كرده و در تمام مدت كمرتان را صاف نگه داريد. كمر خود را زياد نچرخانيد زيرا ممكن است كمر دردي را كه احساس مي كنيد بدتر شود. محل تاثير حركت: شانه ها فوايد: افزايش قدرت هضم موارد منع: اسهال
- 56 پاسخ
-
- 1
-
-
[h=1]آموزش بلند كردن يك پا در يوگا[/h] اين حركت بدن شما را براي انجام حركات ديگر آماده مي سازد. براي پاها، ماهيچه هاي پايين تنه و ماهيچه هاي شكمي مفيد است.باهم با آموزش اين حركت آشنا مي شويم. به ادامه مطالب برويد اين تمرينات ساده براي پاها، بدن را براي انجام آساناها آماده مي سازد. ماهيچه هاي شكمي و پايين تنه را قوي مي سازند و بدن را براي حركات ايستادن روي سر آماده مي نمايد.اگر ماهيچه هاي شما ضعيف هستند، در لحظه انجام حركت متوجه مي شويد كه بلند كردن پاهايتان، پايين تنه را گرد مي كنيد و يا از شانه هايتان براي اينكار استفاده مي نماييد. براي بدست آوردن بهترين نتيجه از تمرينات، مطمئن باشيد كه همه بدنتان روي زمين آرامش دارد و هيچ فشاري روي شانه ها و گردنتان نيست. براي انجام اين حركات در ابتدا بايد هر دو پا كنار هم و دستها كنار بدن باشند. در اين حركت آموزش يوگا يك پا را بلند مي كنيم در حاليكه پاي ديگر روي زمين باقي مي ماند. ممكن است در ابتدا انجام اين كار برايتان سخت باشد پس مي توانيد كف دستها را بر روي زمين فشار دهيد تا بتوانيد پايتان را بلند نماييد. هر دو زانو بايد كاملاً صاف باشد و پايين تنه را روي زمين فشار داده و ستون فقراتتان را صاف نماييد. 1. روي زمين دراز بكشيد، دستها كنار بدنتان باشد. 2. همراه با دم، پاي راستتان را تا آنجا كه مي توانيد بالا بياوريد. همراه با بازدم آن را پايين بياوريد. 3. اين حركت را با پاي چپ نيز انجام دهيد. هر پا سه بار. 4. همراه با دم، پاي راستتان را بالا بياوريد و با هر دو دست كف پا را بگيريد و پا را به سمت خود بكشيد. سرتان روي زمين باشد.چند نفس عميق بكشيد. 5. سرتان را بالا بياوريد و چانه خود را به پا نزديك كنيد و نفس عميق بكشيد. همراه با بازدم سر خود را پايين بياوريد.به آرامي نفس بكشيد. اين حركت را با پاي ديگر تكرار كنيد.
- 56 پاسخ
-
- 1
-
-
[h=3]تقويت مهارت پنجه و ساعد در شرايط بازى[/h] در يك طرف تور، يك بازيكن و در طرف ديگر آن دو بازيكن مستقر مىشوند. بازيكن اول از پشت خط حمله (يكسوم) و از روى تور پاس پنجه مىزند و خود را از زير تور بهطرف ديگر مىرود و جاى خود را با بازيكن طرف ديگر عوض مىكند. اين تمرين به همين ترتيب با تعويض جاى بازيكنان ادامه مىيابد. اين تمرين را مىتوان بهصورت پاس پرشى نيز انجام داد (تصوير زير). به ادامه مطالب برويد در هر طرف تور سه بازيكن مستقر مىشوند. يك بازيكن داخل محوطه حمله و پشت به تور و دو بازيكن ديگر در پشت محوطه قرار مىگيرد. در اين حالت يكى از بازيكنان، توپ را به بازيكن داخل خط حمله پاس مىدهد تا او آن را بهطرف ديگر تور ارسال كند. بازيكن دريافتكننده در زمين مقابل نيز همين روش را انجام مىدهد و به همين صورت تمرين ادامه مىيابد. بازيكنان، مطابق شكل جاى خود را عوض مىكنند (تصوير زير). دو بازيكن، يكى در منطقهٔ دو و ديگرى در منطقهٔ سه نزديك تور مىايستند. يك بازيكن نيز در طرف خارج خط انتهائى (عقبي) زمين مستقر مىشود. در اين حالت بازيكنى كه در منطقهٔ سه ايستاده، توپ را با پاس پنجه به وسط ميدان مىفرستد. آنگاه بازيكن انتهاى زمين بهطرف توپ حركت كرده آن را به بازيكن منطقهٔ دو ارسال مىكند. اين بازيكن مجدّداً بهجاى خود برمىگردد و براى دريافت بعدى آماده مىشود. اين تمرين تا خسته شدن بازيكن انتهاى زمين ادامه مىيابد و سپس جاى او با ديگرى عوض مىشود (تصوير زير). زمين واليبال مطابق شكل به دو قسمت مساوى تقسيم مىشود. در دو طرف تور، فراگيران در گروههاى سه نفرى مقابل يكديگر مىايستند. در اين حالت، مربى كه در خارج زمين ايستاده توپ را در جريان بازى قرار مىدهد. فراگيران در هر زمين توپ را با سه ضربه بهصورت پاس پنجه به زمين مقابل ارسال مىكنند و فوراً از زير تور عبور كرده و با وارد كردن سه ضربه به توپ، آن را مجدداً به زمين مقابل ارسال مىكنند. همين تمرين نيز در قسمت ديگر زمين انجام مىشود و كمك مربى توپ را در جريان بازى قرار مىدهد (تصوير زير). هر گروه كه بيشترين رفت و برگشت را انجام دهد، بهعنوان برنده انتخاب مىشود. [h=3]تقويت مهارت پنجه، ساعد، سرو، آبشار در شرايط بازى[/h] در هر طرف تور چهار بازيكن مستقر مىشوند. يك بازيكن داخل محوطه حمله و پشت به تور بهعنوان پاس دهنده انجام وظيفه مىكند. دو بازيكن ديگر، يكى در منطقهٔ ۴ و ديگرى در منطقهٔ ۲ در پشت خط يكسومِ زمين مستقر مىشوند و چهارمين بازيكن نيز در منطقهٔ ۶ زمين (وسط) مىايستد. در زمين مقابل هم بازيكنان به همين ترتيب جاگيرى مىكنند. در اين حالت ابتدا، يكى از بازيكنان زدنِ سرو را انجام مىدهد و بازى مقابل شكل شروع مىشود. براى اينكه بتوان بازكنان بيشترى را در بازى شركت داد، بايد زمين واليبال را به دو قسمت مساوى تقسيم كرد (تصوير زير). [h=3]تقويت مهارت پنجه، ساعد، سرو، آبشار و دفاع روى تور در شرايط بازى[/h] در اين تمرين مربى در پشت خط يكسوم مستقر مىشود و بهجاى پرتاب كردن توپها، سرو مىزند. در طرف ديگر زمين بازيكنان مطابق شكل مىايستند و به تمرين ادامه مىدهند. نحوه چرخش به اين صورت است كه مدافع ميانى جاى پاسور را گرفته، پس از آن دريافت كننده مىشود. آنگاه براى آبشار زدن خود را آماده مىكند (تصوير زير). [h=3]تمرين در شرايط كامل بازى[/h] شش نفر از فراگيران در يك نيمه از زمين قرار مىگيرند. مربى در حالى كه بر روى يك ميز ايستاده، توپ را از بالاى تور بهصورت آبشار يا جاخالى مىزند. بازيكنان پس از دريافت توپ، آن را به زمين مقابل مىفرستند.آموزش والیبال مربى سپس توپ ديگرى را مىزند كه اين بار فراگيران بايد دفاع روى تور را انجام داده و براى برگشت توپ، تمام شرايط بازى را رعايت كنند. اين تمرين با زدن سرو هم انجام مىشود، و سرعت بازى را مىتوان با ارسال توپهاى پى در پى تا حدامكان افزايش داد (تصوير زير).
-
- 1
-
-
شيوهٔ (W) كه يكى از تاكتيكهاى مهم جاگيرى در زمين هنگام دريافت سرو مىباشد. اين روش بيشتر در واليبال كشور ما معمول است بهويژه آنكه، اكثر تيمهاى آموزشگاهى در رقابتها از اين شيوه استفاده مىكنند. بازكنان در شش منطقه زمين مستقر مىشوند و براساس قوانين اين ورزش، موافق عقربه ساعت چرخش انجام مىدهند. در اين جابهجائى كه پاس دهندهٔ تيم نيز برحسب سيستم بازى در يكى از مناطق ششگانه زمين مستقر مىشود، بايد مانند ساير بازيكنان به تعويض منطقهٔ خود اقدام نمايد. از آنجا كه پاسور همواره در زدن ضربهٔ دوم شركت مىكند، وظيفه او ايجاب مىكند كه ضربهٔ دوم را بهصورت پاس براى مهاجمان آماده نمايد. بنابراين بايد ضمن رعايت مقررات جاگيري، طورى در زمين مستقر شود كه دريافت كنندهٔ ضربه اول نباشد. اينك براى تفهيم بهتر موضوع، نحوهٔ استقرار پاس دهندهٔ تيم را در شش منطقه مورد بررسى قرار مىدهيم. به ادامه مطالب برويد [h=3]وضعيت بدن[/h] در هنگام ايستادن در زمين بايد حالاتِ پاها، دستها، بالاتنه و... بهنحوى باشد كه بازيكن بتواند در اندك زمان ممكن، براى دريافت سرو آماده شود. بنابراين لازم است براى كسب آمادگى مطلوب به اين نكات توجه شود: - پاها از مفصل زانو خم شوند تا مركز ثقل بدن به زمين نزديك گردد. رعايت اين موضوع موجب استحكام و تعادل بيشتر بازيكن مىشود. - دستها حتىالمقدور در مجاورت زانوها باشد تا در اندك زمان ممكن به يكديگر متصل شده، وضعيت ساعد را بهوجود آورند. - وزن بدن بيشتر روى پنجههاى پا باشد و پاها قبل از انجام فن داراى حركت نسبى باشند (تصوير زير). [h=3]آرايش تيم[/h] هر يك از بازيكنان بايد از نحوهٔ آرايش تيم اطلاع داشته باشند و محدودهٔ فعاليت خود را كاملاً بشناسند. از سيستم اتخاذ شده براى دريافت سرو (ضربهٔ اول) آگاهى كامل داشته و حركات سرو زننده را همواره مدنظر قرار دهند و... . [h=3]نحوهٔ استقرار بازيكنان در زمين[/h] در هنگام دريافت ضربهٔ اول (سرو)، بازيكنان ضمن رعايت كليهٔ نكات بايد فاصلهٔ خود را نسبت به يكديگر رعايت كنند. از تجمع در يك محل دورى كرده، از پراكندگى بيش از حد در زمين بازى بپرهيزند. در واقع بايد سعى شود تا توانائى گروهى به يك نسبت در زمين تقسيم گردد. [h=3]فاصلهٔ بازيكن با خطوط اطراف زمين[/h] معمولاً بازيكنانى كه در مجاورت خطوط كنارى قرار مىگيرند، بايد حتىالامكان به اندازهٔ طول يك دست (طول دستى كه نزديك به خط است) از خط كنارى فاصله داشته باشند. علاوه بر آن بازيكنى كه در سمت چپ زمين و نزديك خط كنارى جاگيرى مىكند، بايد به هنگامِ استقرار، پاى چپ خود را جلوتر از پاى راست قرار دهد. همچنين بازيكن سمت راست زمين، بايد در هنگام دريافت ضربهٔ اول عكس اين حالت را رعايت كند (پاى راست او جلوتر از پاى چپ باشد). به همين نسبت بازيكنى كه در وسط عقب زمين قرار مىگيرد، مىتواند پاهاى خود را در وضعيت مساوى (موازي) يكديگر قرار دهد. بديهى است رعايت اين نكات خصوصاً در هنگام دريافت ضربهٔ اول (سرو) موجب مىشود تا توپ دريافت شده با ضريب خطاى كمترى به سمت پاس دهندهٔ تيم كه معمولاً در نزديك تور و متمايل به خط كنارى (سمت راست) مستقر مىشود، هدايت گردد. [h=3]استقرار پاسور در مناطق مختلف[/h] تمام بازيكنان با رعايت مقررات مربوط به اين ورزش از منطقهاى به منطقهٔ ديگر تغيير محل مىدهند و در واقع چرخش بازيكنان در زمين، اين فرصت را براى تك تك آنان فراهم مىكند كه زمانى در رديف بازيكنان خط جلوئى و زمان ديگر جزءِ بازيكنان خط عقبى باشند. مطمئناً پاس دهندهٔ تيم هم از اين قاعده مستثنى نيست و براساس قوانين حاكم بر بازي، در تمام منطاق ششگانه زمين مستقر مىشود. اغلب هنگامى كه پاسور در خط عقبي، يعنى در مناطق (۱، ۶ و ۵) قرار دارد، كاملاً به بازيكن مجاور خود چسبيده، با دست شانه يا دست او را مىگيرد. بعضى مواقع عكس اين حالت اتفاق مىافتد و آن هنگامى است كه بازيكن يا بازيكنان مجاور، پاسور را در محاصره كرده، يا به او تكيه مىدهند. بديهى است اينگونه روشهاى جاگيرى بازيكنان كه اغلب منجر به كندى حركت آنان مىشود و بعضاً مشكل جابهجائى ايجاد مىكند، كاملاً غيرمنطقى است و لازم است در اينگونه موارد همكاران محترم تذكر لازم را به بازيكنان بدهند. - استقرار پاسور در منطقهٔ يك: هنگامى كه پاسور در منطقهٔ يك زمين قرار دارد، لازم است طورى در زمين مستقر شود كه در دريافت ضربهٔ اول (سرو) شركت نكند، ديگر اينكه بتواند در اندك زمان ممكن براى اجراء پاس به منطقهٔ جلوئى (نزديك تور) برسد. گفتنى است كه اجراء هر نوع طرح و نقشه در اين زمينه بايد با قواعد بازى همخوانى داشته باشد، در غير اين صورت موجب از دست دادن امتياز مىشود (به مبحث خطاهاى جاگيرى نگاه كنيد). (تصوير زير) - پاسور در منطقهٔ شش: براساس مقررات، وقتى تيم يك دنده چرخش داشته باشد، پاسور از منطقهٔ يك به منطقهٔ شش مىرود. در اين حالت و در هنگام دريافت ضربهٔ اول (سرو)، پاسور به دو روش جاگيرى مىكند. نحوهٔ استقرار پاسور در تصوير زير نشان داده شده است. مطابق قوانين، وقتى سوتِ داور به صدا درآمد به ضربهٔ سرو، بهوسيلهٔ حريف زده شد، پاسور مىتواند فوراً به نزديك تور آمده، براى انجام پاس آماده شود. اينك از فراگيران خواسته مىشود كه با بررسى كامل هر دو روش الف و ب و مقايسه آنها با يكديگر، نظر خود را پيرامون نحوهٔ استفاده از هر يك در شرايط مسابقه بيان نمايند. - پاسور در منطقهٔ پنج: در شرايط بازى و در اثر چرخشهاى اجباري، ممكن است پاس دهندهٔ تيم (پاسور) در منطقهٔ پنج زمين قرار گيرد. در اين حالت او براى حركت كردن به منطقهٔ جلوئى با مشكل بيشترى نسبت به ساير مناطق روبهرو است؛ زيرا فاصلهٔ اين منطقه تا محل اصلى او طولانىتر است و از اين گذشته، در اين منطقه بيشتر در مقابل مسير توپ سرو حريف مىباشد (تصوير زير). - پاسور در منطقهٔ چهار: هنگامى كه پاسور به خط جلوئى (۴، ۳، ۲) رسيد ابتدا در منطقهٔ چهار مستقر مىشود. او طورى در اين منطقه جاگيرى مىكند كه مانعى براى حركت آبشارزن نباشد. معمولاً با قرار گرفتن پاسور در خط جلوئى قرار دارد. تاكتيكهاى حمله با دو مهاجم صورت مىگيرد (تصوير زير). - پاسور در منطقهٔ سه: هنگامى كه پاسور در منطقهٔ سه قرار مىگيرد، در واقع به محل اصلى خود مىرسد، زيرا در اين حالت مىتواند به آسانى و اندكى جابهجائى وظايف محوله را انجام دهد. علاوه بر اين وقتى پاسور به خط جلوئى مىرسد، امنيت بيشترى را احساس مىكند، زيرا كاملاً از تيررس سرو حريف در امان است (تصوير زير). - پاسور در منطقهٔ دو: استقرار پاس دهندهٔ تيم در منطقهٔ دو، در واقع مشابه قرار گرفتن او در منطقهٔ چهار زمين است، با اين تفاوت كه اين بار مسير حركت او آسانتر است و از سمت راست زمين شروع مىشود.آموزش والیبال دوم اينكه اين منطقه در مجاورت منطقه سه محل اصلى استقرار پاسور قرار دارد. در اينجا نيز پاسور در حاشيه امنيت قرار دارد و از تيررس سروهاى حريف به دور است (تصوير زير).
-
- 1
-
