Eavin

هزار بارهم که از این شانه به آن شانه بغلتی این شب صبح نمی شود وقتی دلتنگ باشی !

خیالت مثل چُرت صبحگاهی ست! هی با خودم می گویم فقط پنج دقیقه ی دیگر ...

هر که دلارام دید از دلش آرام رفت... سعدی

ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻻﺍﻗﻞ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺒﯿﻨﺪ !

عاشقم، اهل همین کوچه ی بن بست کـناری که تو از پنجره اش پای به قلب منِ دیوانه نهادی تو کجا ؟ کوچه کجا ؟ پنجره ی باز کجا ؟ من کجا ؟ عشق کجا ؟ طاقتِ آغاز کجا ؟ تو به لبخند و نگاهی … منِ دلداده به آهی بنشستیم، تو در قلب و منِ خسته به چاهی گُنه از کیست ؟ از آن پنجره ی باز ؟ از آن لحظه ی آغاز ؟ از آن چشمِ گنه کار ؟ از آن لحظه ی دیدار ؟ کاش می شد گُنهِ پنجره و لحظه و چشمت، همه بر دوش بگیرم جای آن یک شب مهتاب، تو را تنگ در آغوش بگیرم...

ﻣﻦ مطمئنم ﮔﯿﻮﺗﯿﻦ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﻤﯿﺮﺩ ! ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ﺑﻪ ﺷﯿﻮﻩ ﯼ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﺩﻥ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ ﺩﻫﺪ

ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎﺵ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﮐﻦ ﺁﺏ ﻫﺎﯼ ﺯﻭﺩﮔﺬﺭ ﻫﯿﭻ ﻓﺼﻠﯽ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﯾﺪ … ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻣﻼﻗﺎﺕ ﻣﺎﻩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻭ ﮔﻮﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﺑﺴﻨﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ … ﺣﺎﻻ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎﺵ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ …

چه فرقي ميکند،امروز یا فردا، چه فرقي ميکند،دیروز یا دیشب، تو وقتی نیستی با من، چه فرقي ميکند اينها، چه فرقي ميکند دل بشکند یا نه، و یا اشکی بریزد از سر غمها، چه فرقي ميکند اصلا،که دنیا غرق در شادی، ویا چون روح قبرستان ، پر از اندوه آدمها، مهم فقدان دست توست، وگرنه اينهمه آدم... چه فرقي ميکند بی تو...

وقتی می گویم : دیگر به سراغم نیا ! فکر نکن که فراموشت کرده ام …. یا دیگر دوستت ندارم ! نه …. من فقط فهمیدم : وقتی دلت با من نیست بودنت مشکلی را حل نمی کند ، تنها دلتنگترم میکند … !

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺩﻧﯿﺎ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺜﻞ ﮐﻢ ﺩﺍﺷﺘﻦِ ﯾﮏ ﻭﺯﯾﺪﻥ، ﯾﮏ ﻭﺍﮊﻩ، ﯾﮏ ﻣﺎﻩ ! ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺩﺭ ﻏﯿﺎﺏ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ ﻫﻤﻪ ﯼ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﯽ ﺩﻟﯿﻞ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻡ ! ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﻢ ﻭ ﮔﻮﺭ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﺟﺎﻧﺐ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﮕﺮﯾﺰﻡ!

شكستن دل، به شكستن استخوان دنده مى ماند؛ از بيرون همه چيز رو به راه است، اما !!! هر نفسى كه مى كشى، دردى ست كه مى كشى...

میلیون ها و میلیاردها آدم توی این جهان هستند و همه شان می توانند بی تو زندگی کنند، آخر من بدبخت چرا نمی توانم؟

درد دارد... وقتى ساعت ها مينشينى و به حرف هايى كه هيچ وقت قرار نيست بگويى فكر مى كنى!

گاهی اوقات ... باید ساکت بود ... باید هیچ نگفت ... گاهی اوقات ... باید صبر کرد ... و فقط شاهد بود ... حتی اگر تصور از پایانش خوب نباشد ... گاهی اوقات ... باید بعد از دویدن و نافرجام ماندن ، گوشه ای ایستاد و فقط تماشا کرد ... گاهی اوقات ... فقط باید بقیه اش را بسپرید دست خدا ... همین !

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺩﻧﯿﺎ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺜﻞ ﮐﻢ ﺩﺍﺷﺘﻦِ ﯾﮏ ﻭﺯﯾﺪﻥ، ﯾﮏ ﻭﺍﮊﻩ، ﯾﮏ ﻣﺎﻩ ! ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺩﺭ ﻏﯿﺎﺏ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ ﻫﻤﻪ ﯼ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﯽ ﺩﻟﯿﻞ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻡ ! ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﻢ ﻭ ﮔﻮﺭ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﺟﺎﻧﺐ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﮕﺮﯾﺰﻡ!