رفتن به مطلب

Mr.Dexigner

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    207
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط Mr.Dexigner

  1. آقا نت سرعتم خیلی کمه :| نمیرسم به تاپیک
  2. یادش بخیر یه زمانی کمپین ترک اعتیاد به انجمن داشتیم :|
  3. [Hidden Content] یه فاتحه ام برای این بنده خدا بفرستید
  4. آدم با این شبکه های اجتماعی جدید مثل تلگرام وقتی میاد تو این فوروما انگار از جگوار سوار پیکان میشه. :/
  5. بچه خوبی بودی خدا حفظت کنه
  6. سلام اگه گفتین من کیم؟
  7. Mr.Dexigner

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    Revenant Rating: 8.2/10 فیلمی از ایناریتو با بازی فوق العاده دیکاپریو و تام هاردی پر از صحنه های شگفت انگیز با فیلم برداری فوق حرفه ای خیلی وقت بود فیلمی با این صحنه های چالش انگیز ندیده بودم. اگر تریلر فیلم رو ببینید حتما انگیزه پیدا میکنید ببینید ضمنا گلدن گلوب بهترین فیلم رو هم گرفت دیکاپریو هم بهترین بازیگر شد!
  8. سراب ردپای توکجای جاده پیدا شد؟کجا دستاتو گم کردمکه پایان من اینجا شد؟تو با دلتنگی های منتو با این جاده همدستیتظاهر کن ازم دوریتظاهر می کنم هستی
  9. از این لحاظ: [h=4]۱- در مورد غذا، همان‌طور که با جستجو در لغت‌نامه‌ی دهخدا متوجه می‌شویم، معنای غذا ، همان «خوراکی» است. گرچه با تلفظی متفاوت، معنی بول شتر هم می‌دهد. اما جدا از این قضیه و برای اطمینان بیشتر، پس از جستجوی واژه‌ی غذاء به این نتایج در ویکی‌پدیای عربی، مترجم گوگل عربی به انگلیسی و جستجوی عکس گوگل و سایر سایتهای عربی رسیدیم. در همه‌ی این موارد، اولین نتیجه همان طعام یا خوراکی بوده است.[/h][h=4]اما جهت رفع هرگونه شبهه، مختصری از مطلب آقای «عادل اشکبوس» که خود را در وبلاگشان «کارشناس مسئول گروه عربی دفتر برنامه‌ریزی و تألیف کتب درسی و پژوهشگر در زمینه‌ی ریشه‌یابی نام‌ها و واژه‌ها» معرفی کرده‌اند:[/h][h=4]«نخست باید بدانیم کلمه‌ی غَذا در اصل عربی به صورت غِذاء بر وزن (فِعال) و هم‌وزن نِساء تلفظ می‌شود ولی ما در فارسی به فتح حرف اوّل تلفظ می‌کنیم و البته ذال را نیز زاء می‌گوییم یعنی غَذا می‌نویسیم و غَزا تلفّظ می‌کنیم که شبیه غَزا به معنی جنگ می‌شود. اما خود غَذا در عربی کهن نه عربی امروزی بَولُ الجَمَل یعنی ادرار شتر است. ولی غذایی که ما فارسی زبانان می‌گوییم هرچند در نوشتار دقیقاً همان غذا به معنی ادرار شتر است ولی ما به گونه‌ی دیگر تلفظ می‌کنیم. اصولاً در عربی و در هر زبان دیگر واژگان منسوخ بسیارند. یعنی واژه‌هایی که به تاریخ سپرده شده‌اند و امروزه کاربردی ندارند و تنها در متون کهن می‌توان آن‌ها را دید. پس اینکه برخی می‌گویند غَذا یعنی ادرار شتر سخنی کاملاً نادرست است. ما غِذاء را در فارسی غَذا خوانده‌ایم و از این دخل و تصرف‌ها در واژه‌های دارای ریشه‌ی عربی بسیار است …» برای اطلاعات بیشتر مطلب زیر را مطالعه نمایید: معنی غذا در عربی بول یا ادرار شتر نیست ![/h] [h=4]۲- اما داستان استفاده‌ی اعراب از واژه‌ی «نفر» فقط برای حیوانات؛ واقعیت این است که اعراب برای انسان، شتر و درخت خرما از واحد شمارش نفر استفاده می‌کنند. اما معنای آن. می توانید به فرهنگ لغت المعانی مراجعه کنید که خوشبختانه معنای آن به انگلیسی را هم آورده است. در این فرهنگ نفر به معنای person , gent آمده است.[/h][h=4]روش آسانتر هم استفاده از مترجم عربی به انگلیسی گوگل است. همان‌طور که در اینجا می بینید نفر به person ترجمه شده است[/h][h=4]ضمناً «تن» واژه‌ای پارسی است و مشخص نیست شایعه پردازان، چنین اطلاعات عجیبی را از چه منابعی کسب می‌کنند![/h] [h=4]۳- پارس و صدای سگ[/h][h=4]در اینجا هم مختصری از نظریه‌ی آقای اشکبوس در مورد تفاوت پارس با پاس: «واژه‌ی پارس به معنی صدای سگ درست نیست. تلفظ درست این واژه به معنی صدای سگ “پاس” است که به نادرستی پارس آمده و جا افتاده است. وظیفه‌ی سگ پاسداری و پاسبانی است و پاس کار اوست. سگ پاس می‌کند یعنی با صدایش دارد پاسبانی می‌کند. امروزه کردها (مثلاً کردهای فهلوی یا فَیلی) درست تلفظ می‌کنند و پارس نمی‌گویند. ئه و سه گه فره پاس ئه کا. یعنی آن سگ خیلی پاس می‌کند…»[/h] [h=4]۴- در مورد شاهنامه [/h][h=4]در انتهای متن هم افشاگری دیگری صورت گرفته: «اعراب به ما آموختند که شاهنامه آخرش خوش است.» حالا این دوستان چگونه فهمیده‌اند که این ضرب‌المثل ساخته‌ی اعراب بوده، جای بسی تأمل است.[/h][h=4]بهر جهت می توانید داستان شکل گیری این ضرب المثل و مقصود از استفاده آن را در توضیحات دقیق در این مقاله از دکتر سجاد آیدنلو بخوانید.[/h][h=4]حسن انوری در «فرهنگ امثال سخن» می‌گوید: این ضرب‌المثل اشاره‌ی طنزآمیز به کاری دارد که برخلاف انتظار شخص پیش می‌رود. «خوش» خوانده شدن آخر «شاهنامه» حاوی نوعی نگاه کنایی به شکست ایرانیان از اعراب و پایان اقتدار سلسله‌ی ساسانیان با شکست و مرگ یزدگرد است. کتاب «شاهنامه آخرش خوش است» از باستانی پاریزی به همین موضوع اشاره دارد. محمد‌علی اسلامی ندوشن اعتقاد دارد که خوش بودن پایان «شاهنامه» مربوط به حمله‌ی اعراب و شکست ساسانیان نیست، بلکه به پیروزی نهایی پهلوانان ایرانی بر لشکر توران اشاره دارد.[/h][h=4]محیط طباطبایی در کتاب «شاهنامه چگونه به پایان رسید» نظر دیگری هم در رابطه با این ضرب‌المثل دارد. در گذشته وقتی نقالان از خواندن یک دوره‌ی کامل «شاهنامه» فارغ می‌شدند، در مجلس نقل «شاهنامه» جشن کوچکی برپا می‌شد و خوش‌بودن در پایان مراسم شاهنامه‌خوانی را ریشه‌ی این ضرب‌المثل می‌داند.[/h]
  10. این چرندیات رو از کجا آوردین؟
  11. Mr.Dexigner

    اعتراف میکنم...

    من اعتراف میکنم به اینکه هر موقع میام تو این سایت بیشتر به عمق فاجعه پی میبرم
  12. من معمولا از پیرهن فروشی، پیرهن از شلوار فروشی، شلوار از کت و کاپشن فروشی، کت و کاپشن و از مترو، جوراب هام رو تهیه میکنم :)
  13. Mr.Dexigner

    چهره های ماندگار انجمن!

    روزی روزگاری در نواندیشان و باشگاه
  14. آدمهای کوچک جدی میگیرند، آدمهای بزرگ میبخشند، آدمهای باهوش نادیده میگیرند ;)
  15. از فراندلوید رایت معمار بزرگ پرسیدند: کدام کارت را از همه بیشتر دوست داری؟ گفت: کار بعدی را!
  16. بچه ها من "اسناد کامل" پروژه های طراحی شهری خیابان چه داخلی و چه خارجی رو میخوام. اهل معامله هم هستم :d خبر بدین ممنون میشم
  17. به همین مناسبت رونمایی می کنم از اولین تلاش ادمین های این سایت برای حضور در فضای مجازی :) [Hidden Content] تبریک میگم به برادران عارف و همه دوستانی که کمک کردند تا این انجمن به اینجا برسه: spow s.f soheil foroogh mohammadreza orion parydaryayi mr.specific amin202 و سایر دوستان و آشنایان
×
×
  • اضافه کردن...