SEPINOOD

Disasters Natural Disasters Hurricane= a storm with very strong winds. Earthquake= a sudden strong shaking of the ground. Flood= when there is flood, a lot of water covers the land. Drought= a long time when there is not enough rain. Famine= a famine happens when there is not enough food in a country. Typhoon= a violent tropical storm in the pacific or Indian ocean with very strong winds. Tornado= a violent storm with a very strong winds that blows in a circle. Tsunami= an extremely large wave in the sea caused, for example by an earthquake. Synonym: tidal wave. Volcano= a mountain with a hole in the top where fire, gas and hot liquid rock (called lava) sometimes come out.

Present continues (I am doing) We use the present continues when we talk about something that is happening at the time of speaking, around the time of speaking, but not necessarily exactly at the time of speaking, a period around the present such as: today, this week, and we use the present continues when we talk about changing situations. Now read these examples and if you would like, you can give us your own examples: 1) Please don’t make so much noise. I am studying. 2) “Where’s Peggy?” She’s taking a bath. 3) Maria is studying English at a language school. 4) Is your English getting better? 5) The population of the world is rising very fast. Simple present (I do) We use the simple present to talk about things in general. We are not thinking only about the present. We use to say that something happens all the time or repeatedly, or that something is true in general. It is not important whether the action is happening at the time of speaking. We use do/does to make questions and negative sentences. We use the simple present when we say how often we do things. Note that we say “where do you come from?” (= where are you from?) Now read these examples and if you would like, you can give us your own examples: 1) The earth goes around the sun. 2) Nurses take care of patients in hospitals. 3) Excuse me, do you speak English? 4) “Would you like a cigarette?” “No, thanks. I don’t smoke.” 5) What does this word mean? (Not what means this word?) 6) I get up at 6:30 every morning. 7) How often do you go to go to the dentists? 8) Where do you come from? (Not where are you coming from?) 9) He comes from Japan. (Not he is coming from Japan.) Present tenses (I am doing/ I do) with a future meaning When you are talking about what you have already arranged to do, use the present continuous (I am doing). Do not use the simple present (I do). It is also possible to use going to (do).Do not use will to talk about what you have already arranged to do. 1) What are you doing tomorrow evening? (Not what do you do?) 2) I am going to the theater. 3) Are you playing tennis tomorrow? 4) What are you going to do tomorrow evening? 5) Alex is getting married next month.( not Alex will get married.) We use the simple present when we are talking about timetables, schedules, etc. (for example, public transportation, movies): 1) What time does the move begin? 2) The football match starts at 2:00. 3) Tomorrow is Wednesday. Going to (I am going to do) We use going to (do) when we say what we have already decided to do, or what was intended to do in the future. We prefer to use the present continues ( I am doing) when we say what someone has arranged to do- for example , arranged to meet someone, arranged to travel somewhere. We use was/were going to say what someone intended to do in the past (but didn’t do). Going to has another meaning. We use going to when we say what we think will happen. Usually there is something in the present situation (the man walking toward the hole) that makes the speaker sure about what will happen. 1) There is a movie on TV tonight. Are you going to watch it? 2) What time are you meeting Kim? 3) We were going to take the train but, then we decided to go by car. 4) Look at those black clouds! It is going to rain.

اختلالات اضطرابی اختلالات اضطرابی آن دسته از اختلالات روانی را شامل می‌شوند که مساله اضطراب نقطه مرکزی را در بین علائم اختلال بازی می‌کند. به عبارتی علائم اضطراب در این اختلالات برجستگی و اهمیت اساسی دارد. علائمی چون تپش قلب ، تغییر رنگ پوست ، احساس نگرانی ، ترس ، دلهره و ... و این اختلالات مشترک است. انواع اختلالات اضطرابی اختلالات اضطراب انواع مختلفی از اختلالات را شامل می‌شوند: وسواس اختلال وسواس از جمله اختلالات رایج اضطرابی است. که به دو صورت فکری و عملی دیده می‌شود. در وسواس عملی تمایل و اجبار به انجام برخی رفتارها در فرد وجود دارد. بطوری که ممکن است فرد اجبار در شستن مکرر دستها ، وارسی اشیا مثل بسته بودن در ، شیر اجاق گاز ، یا انجام برخی رفتارهای دیگر داشته باشد. یک فرد وسواسی مجبور بود در پیاده رویی که راه می‌رفت موزائیک‌هایی که از روی آنها رد می‌شد، بشمارد. همچنین بیمار دیگری مجبور بود قبل از ترک منزل 20 بار دسته اجاق گاز را فشار دهد تا از بسته بودن آنها اطمینان حاصل کند. برخی از افراد مبتلا به وسواس فکری هستند. به عبارتی این افراد دارای فکرها و تصاویر ذهنی هستند که مرتب در ذهن آنها تکرار می‌شود و آنها قادر به کنترل این افکار نیستند. بیماری که مبتلا به وسواس بود. دائما با این تصویر ذهنی که عابر پیاده‌ای را با چاقو زخمی کرده است مشغله فکری داشت. این افکار و تصاویر معمولا آزار دهنده هستند و فرد از کنترل آنها احساس عجز می‌کند. این اختلال با روشهای روان درمانی و دارو درمانی قابل درمان است. حمله هراس در این اختلال فرد به یکباره علائم اضطراب مثل تپش شدید قلب ، تنفس نامنظم مثلب احساس خفگی ، لرزش ، عرق و نگرانی شدید در یک لحظه آنی تجربه می‌کند. این علائم به یکباره شروع می‌شوند و فرد به قدری دچار ترس و دلهره می‌شود که احساس می‌کند در حال مردن است. این حالت در یک لحظه شروع می‌شود و مدت زمان محدودی ادامه می‌یابد و بعد دوباره فرد به حالت عادی خود برمی‌گردد. فوبی یا ترسهای خاص در این دسته از اختلالات فرد از یک چیز یا موقعیت خاص ترس دارد. و تنها در مواجهه با آن چیز یا موقعیت دچار ترس می‌شود. مثل کسی که از حیوان مثل عنکبوت یا گربه و ... می‌ترسد و علائم شدید اضطرابی را در مواجهه با آنها از خود نشان می‌دهد. برخی از این افراد حتی از دیدن تصاویر مربوط به چیزی که می‌ترسند، دچار اضطراب می‌شوند. برخی دیگر از افراد از مکانهای خاص دچار اضطراب می‌شوند مثلا وقتی در خیابان قرار می‌گیرند، یا در آسانسور یا در مکانهای مرتفع. یک بیمار از اینکه از پله‌ها بالا یا پایین برود دچار علائم شدید اضطرابی می‌شد و به هیچ وجه حاضر نبود به مکانهایی وارد شود که مستلزم بالا رفتن یا پایین رفتن از پله‌ها بود. برخی افراد از حضور در جمع دچار ترس و اضطراب می‌شوند. این افراد از این که در مقابل جمع قرار گیرند، صحبت کنند و یا هر دیگری دچار ترس و دلهره می‌شوند. این مشکل معمولا رایج است و در میان اقشاری شناخته می‌شود که به نحوی نیاز به قرار گرفتن در جمع پیدا می‌کنند مثل دانش آموزان و دانشجویان برای ارائه کنفرانس. یک بیمار مبتلا به این نوع ترس حاضر نبود در کلاس درس حاضر شود. باز کردن در و وارد شدن داخل کلاس برای او شدیدا اضطراب‌آور بود، بطوری که در شرف ترک تحصیل بود. اختلال اضطراب فراگیر این نوع از اختلالات با علائم اضطراب که در طول روز وجود دارند مشخص می‌شوند. یعنی تجربه علائم اضطراب مجدد به زمان و یا شرایط معین نیست و معمولا فرد از تجربه علائم اضطراب در زمانهای مختلف رنج می‌برد. علت شناسی اختلالات اضطرابی اختلالات اضطرابی دلایل مختلف فردی ، جسمانی ، روانی ، خانوادگی و ... می‌توانند داشته باشند. بنابراین یک علت مشخص واحدی برای تمام افراد شناخته می‌شود. علت بروز این اضطرابها معمولا در جریان مشاوره و روان درمانی شناخته می‌شوند و مورد بررسی قرار می‌گیرند. برخی اوقات علائم اضطرابی در نتیجه مشکلات و بیماریهای جسمانی مثل گواتر ، کم خونی و یا مصرف داروهای خاص بوجود می‌آید که معمولا در جریان درمان مورد توجه قرار می‌گیرد. درمان اختلالات اضطرابی معمولا در درمان اختلالات اضطرابی از دارو درمانی و انواع روان درمانی استفاده می‌شود. با توجه به این که در هر یک از اختلالات تاکید بیشتری روی دارو درمانی ، روان درمانی یا هر دو می‌شود.

اوتیسم (به انگلیسی: Autism) یا درخودماندگی بیماری روانی است که از ارتباط افراد با دنیای خارج جلوگیری می‌کند. به نظر می‌رسد قربانیان در دنیای خودشان به سر می‌برند و تا‌کنون پزشکان نتوانستند آنها را درک کنند. این بیماری اولین بار در سال ۱۹۴۳ نام‌گذاری شد و هنوز پزشکان پیشرفت‌های بسیار کمی نسبت به آن موقع کرده‌اند. بر طبق امار از هر ۱۰۰۰۰ کودک، بین دو تا چهار نفر اوتیسمی(در‌خودمانده) متولد می‌شوند.اغلب اوقات قربانیان توانایی صحبت کردن، خواندن یا نوشتن را ندارند.اما آنچه در مورد این بیماری بیشتر غیر عادی است این است که از سویی دیگر بسیاری از این کودکان توانایی استفاده از مغزهایشان رادر راه‌ و روشهایی گوناگون دارند که تقریبآ فوق بشری هستند. یکی از مهارت‌های عادی این نخبگان درخودمانده، محاسبه تقویمی است. یعنی می‌توانند بگویند در روزی از هفته در تاریخ خاصی چه اتفاقی افتاده است.برای نمونه جکی که ۴۲ ساله است، اولین بار در ۶ سالگی شروع به سخن گفتن کرد،وی توانایی این را دارد که با کمی تردید به شما بگوید چه روزی از هفته اول آوریل ۱۹۳۳ شروع به سخن گفتن کرده است، اما اگر از او بپرسید چگونه این کار را می کنی به شما خواهد گفت: نمی‌دانم. Leslie lemke کافی است تنها یکبار گوشه ای از یک موسیقی را گوش کند،سپس می‌تواند آن را در نت روی پیانو بدون اشکال اجرا کند.او هرگز هیچ تمرین موسیقی را به طور رسمی ندیده است. او نابینا است و تنها با بهره‌هوشیIQ ۵۸ است.و نوعی از اکثریت نخبگان در خور مانده است که بهره‌هوشی آنان پاینتر از حد معمول است. اگر شما از ریچارد مسیر هر اتوبوسی در را در منطقه شهری لندن بپرسید،فورآ به شما جواب خواهد داد. stephen wiltshire استعداد هنری استثنایی دارد و مانند Leslie lemke و ریچارد این استعداد را با حافظه قابل توجه‌ای ترکیب می‌کند و بعضی وقت‌ها می‌تواند ساعاتی پس از دیدن ساختمان‌ها آنها را با دقتی هنرمندانه نقاشی کند. نخبگان دیگر می‌توانند محاسبات ریاضی شگفت‌انگیزی را در سرشان حمل کنند اما نمی‌توانند شماره‌های ساده را به خاطر بسپارند.شاید عجیب‌ترین چیز این باشد که۸۵درصد موارد ثبت شده مرد هستند.آنچه که کسی نمی‌داند این است که‌چرا گستره مهارت‌های نخبگان محدود است که شامل موارد زیرند: موسیقی(معمولاپیانو)،محاسبات ریاضی یا تقویمی،هنر،حس ششم،حساسیت فوق العاده لمس‌کردن یا بوییدن و(بیشتر به طورنامعمول) توانایی فیزیکی‌و‌جسمانی. نظر برخی براین‌است که انسان‌های در خود مانده از مشکل خود رنجی نمی‌برند بلکه این خانواده های آنها هستند که احساس طردشدگی می‌کنند.این نظر جنجالی توسط اندکی از پزشکان مورد قبول است.موضوعی که سبب تمرکز ویژه رسانه‌ها شد بعد از گرفتن اسکار داستین هافمن برای اجرای عالیش در فیلم مرد بارانی بود که به عنوان یک نخبه در خود مانده بازی می‌کرد.این فیلم سبب افزایش آگاهی عمومی از این بیماری شد.تا امید آن برود که پول بیشتری به تحقیق روی این بیماری و یافتن درمانی برای آن هر‌چه زودتر اختصاص یابد بارون کوهن (Baron-Cohen)، سرپرست گروه تحقیقات اوتیسم در دانشگاه کمبریج میگوید : تقریباً تمام افراد سالم دارای ترکیبی از هر دو نوع مهارتها هستند اما زنان و مردان در مقدار تسلط هر جنبه به دیگری تفاوت دارند. او متوجه شده است که کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم و گونه نه چندان حاد آن به نام سندرم اسپرگر (Asperger)، قادر به تشخیص احساسات دیگران نیستند و به طور غریبی مستعد طبقه بندی کردن بوده و تمرکزی وسواس گونه بر اشیایی چون کلید برق و شیر آب دارند. اوتیسم به شدت مردان را مبتلا می‌کند. بارون کوهن در کتاب خود به نام The Essential Difference اوتیسم را آینه بزرگنمای صفات مردانه خوانده است. مبنای همدلی کردن و طبقه بندی کردن در مغز به خوبی شناخته نشده است، هرچند به نظر میرسد جایی به نام مغز عمومی وجود داشته باشد، جایی که مدار عصبی به مشاهدات شخصی فرد اختصاص یافته است. اجزاء اصلی سازنده این بخش در نیمکره چپ مغز قرار دارند. مراکز کلامی زنان نیز در همین ناحیه قرار دارد و بسیار پیشرفته تر است. به گفته بارون کوهن، در ابتدای شکل گیری مغز، هورمون مردانه تستوسترون ، رشد نیمکره چپ را کند می‌کند و بر سرعت رشد نیمکره راست می افزاید. او میافزاید که در نتیجه تحقیق بر روی کودکان یک ساله، با توجه به شرایط دوران بارداری و زایمان به این نتیجه رسیده ایم که با افزایش میزان تستوسترون، ارتباط چشمی کودک با مادر خود کمتر می‌شود، ارتباط چشمی یا نگاه چشم در چشم، یکی از معمولترین روشهای برقراری ارتباط است و بسیار جالب است که بدانیم این کار نیز، تحت تأثیر عوامل هورمونی است. از طرفی فقدان تستوسترون موجب می‌شود که دختران زودتر از پسران کلمات را بیاموزند و اصطلاحا "زبان باز کنند" . نداشتن ارتباط چشمی و محدود بودن ارتباط کلامی، از اولین نشانه های بیماری اوتیسم است. به گفته کوهن : "مجذوبیت بیش از حد به ماشین آلات و دستگاهها، همراه با فقدان همدلی، از جمله اساسی ترین نشانه های اوتیسم است" نشانه های اوتيسم افراد مبتلا به اوتيسم معمولاً حداقل نصف علائمی را كه در زير عنوان شده است نشان می دهند . اين نشانه ها از خفيف تا شديد متغير هستند . در موقعيت های كاملاً متفاوت، رفتارهايي كه با سن كودك تطابق ندارد مشاهده می گردد. · اصرار به يكسانی داشته و در مقابل تغيير مقاوم هستند. · مشكلات شديد تكلمي دارند. · در بيان نيازها مشكل دارند و از اشارات و حركات به جاي كلمات استفاده مي كنند. · اغلب از ضماير استفاده معكوس مي كنند ، به جاي استفاده از " من" از " تو" استفاده مي كنند . · كلمات و يا جملات ديگران را تكرار مي كنند. · خنده و گريه بي دليل دارند و يا بدون علت مشخص نگران و مضطرب مي شوند. · قشقرق به پا مي كنند و به دلايلي كه براي ديگران آشكار نيست شديداً پريشان مي شوند. · قادر نيستند با ديگران رابطه برقرار كنند. · دوست ندارند در آغوش گرفته شوند و يا ديگران را در بغل گيرند. · تماس چشمي ندارند يا تماس چشمي آنها اندك است. · به روش آموزش معمول پاسخ نمي دهند. · با اسباب بازي، درست بازي نمي كنند. · چرخيدن و تاب خوردن را خيلي دوست دارند. · احساس درد كمتر يا بيشتر از حد دارند. · از خطرات نمي ترسند. · پر تحرك يا كم تحرك هستند. · به صحبت ها و يا صداها پاسخ نمي دهند به طوري كه به نظر مي آيد ناشنوا هستند اگر چه حس شنوايي سالم است. · 70 % كودكان مبتلا به اوتيسم، ناتواني هوشي دارند. منبع : ویکیپدیا

شرح بيماري علايم‌ شايع‌ علل‌ عوامل تشديد كننده بيماري پيشگيري‌ عواقب‌ مورد انتظار عوارض‌ احتمالي‌ درمان‌ اصول‌ كلي‌ داروها فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري رژيم‌ غذايي‌ درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟: شرح بيماري اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ نوع‌ رفتار خاص‌ در كودكان‌ به‌ طوري‌ كه‌ اين‌ كودكان‌ تنها مي‌توانند براي‌ مدت‌ كوتاهي‌ روي‌ يك‌ موضوع‌ خاص‌ تمركز كنند. ضمناً اين‌ كودكان‌ گاهي‌ حركات‌ و رفتار كنترل‌ نشده‌اي‌ را به‌ طور ناگهاني‌ از خود بروز مي‌دهند. البته‌ بيش‌ فعالي‌ مي‌تواند وجود داشته‌ باشد يا نداشته‌ باشد. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اين‌ اختلال‌ در اختلالات‌ يادگيري‌ نقش‌ داشته‌ باشد و تخمين‌ زده‌ مي‌شود حدود 10%-5% كودكان‌ مدرسه‌اي‌ گرفتار اين‌ اختلال‌ باشند. علايم‌ شايع‌ كودك‌ روي‌ صندلي‌ مرتب‌ مي‌جنبد و دست‌ها و پاهاي‌ خود را تكان‌ مي‌دهد. وقتي‌ به‌ كودك‌ گفته‌ مي‌شود كه‌ بنشينيد، فقط‌ به‌ مدت‌ كوتاهي‌ روي‌ صندلي‌ بند مي‌شود. حواس‌ كودك‌ به‌ راحتي‌ پرت‌ مي‌شود. قبل‌ از مطرح‌ شدن‌ كامل‌ سؤال‌، كودك‌ پاسخ‌ را مي‌دهد. كودك‌ در رعايت‌ نوبت‌ در بازي‌ و صف‌ مشكل‌ دارد. كودك‌ در اجراي‌ دستورالعمل‌ها مشكل‌ دارد. كودك‌ قادر به‌ تمركز روي‌ يك‌ كار يا بازي‌ مشخص‌ نيست‌. مرتب‌ از يك‌ كار تمام‌ نشده‌ منصرف‌ شده‌، به‌ كار ديگري‌ مي‌پردازد. در انجام‌ بازي‌، بدون‌ ايجاد سروصدا، مشكل‌ دارد. زياد صحبت‌ مي‌كند. وسط‌ صحبت‌ يا كار ديگران‌ مي‌پرد. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اصلاً گوش‌ نمي‌دهد. چيزهاي‌ مورد نياز براي‌ انجام‌ كارها را گم‌ مي‌كند. اغلب‌ كارهاي‌ خطرناك‌ انجام‌ مي‌دهد بدون‌ اينكه‌ به‌ عواقب‌ ناگوار آنها توجه‌ داشته‌ باشد. علل‌ ناشناخته‌ است‌. فرضيات‌ زيادي‌ مطرح‌ شده‌اند، اما هيچ‌ يك‌ تأييد يا رد نشده‌اند. تصور بر اين‌ است‌ كه‌ منشاي‌ آن‌ بيولوژيك‌ باشد. عوامل تشديد كننده بيماري سابقه‌ خانوادگي‌ اين‌ اختلال‌ پيشگيري‌ هيچ‌ روش‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد عواقب‌ مورد انتظار در بعضي‌ از موارد، رفتار غيرطبيعي‌ كودك‌ به‌ هنگام‌ بلوغ‌ كاملاً برطرف‌ مي‌شود. در بعضي‌ ديگر، بيش‌ فعالي‌ با افزايش‌ سن‌ كاهش‌ مي‌يابد. اما تعدادي‌ از اين‌ كودكان‌ نهايتاً به‌ نوجوانان‌ و بزرگسالاني‌ مشكل‌دار تبديل‌ مي‌شوند. عوارض‌ احتمالي‌ امكان‌ دارد مشكلات‌ كودك‌ در طي‌ زمان‌ برطرف‌ نشوند. نهايتاً كودك‌ وقتي‌ بزرگ‌ مي‌شود ممكن‌ است‌ در تحصيل‌ موفق‌ نباشد، يا اينكه‌ رفتار ضداجتماعي‌ و گاهي‌ جنايي‌ از خود بروز دهد. امكان‌ دارد كودك‌ در بزرگسالي‌ دچار اختلال‌ شخصيت‌ شود. درمان‌ اصول‌ كلي‌ درمان‌ و مشاوره‌ به‌ والدين‌ و كودك‌ توسط‌ پزشك‌ رفتار درماني‌ و شناخت‌ درماني‌. كودك‌ خود در اين‌ نوع‌ درمان‌ها نقش‌ مهمي‌ را به‌ عهده‌ دارد. او بايد مواظب‌ رفتار خود باشد، نقش‌ محوله‌ را به‌ خوبي‌ ايفا كند، و رفتار خود را ثبت‌ كند. در يك‌ طرح‌ كلي‌، اساس‌ اين‌ روش‌هاي‌ درماني‌ بر راهبردهاي‌ تغيير رفتار نامطلوب‌ استوار است‌. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ تركيب‌ اين‌ روش‌هاي‌ درماني‌ با داروها بهترين‌ نتايج‌ را در كنترل‌ علايم‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشد. در خانه‌ يك‌ محيط‌ متناسب‌ و محدوديت‌هاي‌ كاملاً مشخص‌ براي‌ رفتار كودك‌ را در نظر بگيريد. ضمناً بايد از روش‌هاي‌ تربيتي‌ نيز به‌ طور مداوم‌ بهره‌ گرفت‌. اگر احساس‌ مي‌كنيد كه‌ نياز به‌ كمك‌ از طرف‌ افراد متخصص‌ امر داريد مراجعه‌ كنيد. با معلم‌ كودك‌ تماس‌ مستمر داشته‌ باشيد. اگر كودك‌ در درس‌ خود نياز به‌ كمك‌ بيشتري‌ دارد، امكان‌ آن‌ را فراهم‌ كنيد. داروها پزشك‌ شما شايد تصميم‌ بگيرد داروهايي‌ مثل‌ متيل‌ فنيدات‌ (ريتالين‌)، كه‌ ظاهراً اثر آرامش‌بخش‌ در كودكان‌ دچار اين‌ اختلال‌ دارند، تجويز كند. اين‌ داروها اثرات‌ جانبي‌ ناخوشايندي‌ دارند، از جمله‌: اختلال‌ در خواب‌، افسردگي‌، سردرد، معده‌ درد، بي‌اشتهايي‌، و كاهش‌ رشد. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري كودك‌ خود را حتي‌المقدور در چارچوب‌ مشخصي‌ در آوريد. رژيم‌ غذايي‌ رژيم‌ غذايي‌ مخصوصي‌ پيشنهاد شده‌اند: حذف‌ كليه‌ افزودني‌هاي‌ غذايي‌ (ادويه‌ جات‌ و غيره‌)، حذف‌ مواد به‌ خصوصي‌ از رژيم‌ غذايي‌، يا ويتامين‌ درماني‌ شديد. اغلب‌ تحقيقات‌ پزشكي‌ اشاره‌ به‌ اين‌ دارند كه‌ اين‌ رژيم‌ها براي‌ تعداد بسيار كمي‌ از كودكان‌ مفيد هستند. اما بسياري‌ از والدين‌ تغييرات‌ قابل‌ توجهي‌ را در رفتار كودكان‌ خود پس‌ از استفاده‌ از اين‌ رژيم‌ها گزارش‌ كرده‌اند. شايد دليل‌ آن‌ اين‌ باشد كه‌ با تهيه‌ غذاهاي‌ مخصوص‌ براي‌ كودك‌، وي‌ احساس‌ مي‌كند كه‌ توجه‌ بيشتري‌ به‌ او مي‌شود. در مورد هرگونه‌ رژيم‌ غذايي‌ مخصوصي‌ كه‌ براي‌ كودك‌ خود در نظر داريد با پزشك‌ خود مشورت‌ كنيد. درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟: اگر احساس‌ مي‌كنيد كودكتان‌ علايم‌ اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي‌ را دارد. اگر پس‌ از شروع‌ درمان‌ علايم‌ بدتر شوند. اگر دچار علايم‌ جديد وغيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

نمود دکتر شریعتی خیلی خیلی بیشتر از بودش بود . منم تقریبا کتاب های دکتر رو خوندم ،قلم قشنگی داره ، اوایل این قد به افکارش علاقه داشتم که واسم به اصطلاح مثه یه بت شده بود ... اما الان .... به هر حال خدایش بیامرزد .

اسپم ...

1- اسمی که با اون اسم شما رو تو انجمن بشناسن.: سپینود 2- رشته تحصیلی: 3- مقطع تحصیلی: کارشناسی 4- دانشگاهی که تحصیل کردید یا می کنید: فردوسی مشهد 5- از چه مباحثی تو انجمن ها خوشتون میاد و دوست دارین بیشتر تو چه قسمتی فعالیت داشته باشین.: هنوز بخش ها رو نگاه نکردم ، ولی مباحث علمی رو دوس دارم 6- هدفتون از عضویت تو انجمن و شرکت تو مباحث انجمن چیه؟ یه چیزی یاد بگیرم 7- شغلتون چیه و کجا کار می کنید؟ دانشجو