-
تعداد ارسال ها
10 -
تاریخ عضویت
-
آخرین بازدید
اطلاعات شغلی و تحصیلی
-
رشته تحصیلی
مهندسی مکانیک
آخرین بازدید کنندگان نمایه
بلوک آخرین بازدید کننده ها غیر فعال شده است و به دیگر کاربران نشان داده نمی شود.
دستاورد های mrhaghani
تازه کار (1/14)
50
اعتبار در سایت
-
مقاله سختي گير و روش استفاده از آن
mrhaghani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در کتاب های تأسیسات مکانیکی
سختی گیر: هدف از تهیه این مجموعه ایجاد شناخت از تعریف سختی، انواع آن، عوامل بوجود آورنده ، مضرات سختی در سیستم های مکانیکی و دستگاهها، حدمجاز سختی برای دستگاهها وطرق اندازه گیری میزان سختی، راه های کاهش یا ازبین بردن سختی، طرزکار دستگاه سختی گیر، طریقه شستشوی معکوس (back wash) و احیای مجدد (regeneration) رزین دستگاه سختی گیر و همچنین ارائه جداول مرتبط با این موضوع برای کارکنان بخش نگهداری تأسیسات است. سختی آب: سختی آب به مجموعه املاح کلسیم ومنیزیم موجود در آب اطلاق می شود. سختی آب از نظر پایداری به دو دسته تقسیم می شود: 1- سختی موقت (سختی ناپایدار یا سختی کربناتی) 2- سختی دائم (سختی پایدار یا سختی غیرکربناتی) 1- سختی موقت، که ناشی از وجود بی کربنات کلسیم و بی کربنات منیزیم در آب می باشد. حد اشباع این سختی ها در آب 450میلی گرم درلیتر است. 2- سختی دائم، که شامل سولفات ها، کلرورها، نیترات ها، فسفات ها و سیلیکات های منیزیم وکلسیم می باشد. حد اشباع سختی پایدار در آب حدود 1800میلی گرم در لیتر می باشد. واحد اندازه گیری سختی آب درکشورهای مختلف متفاوت است. مهمترین واحد متداول، میلی گرم در لیتر به ازاء caco3 می باشد و یا برحسب یک قسمت در میلیون قسمت که آنرا با P.P.M (Part Per Million) نشان می دهند. *اثرات سختی آب آشامیدنی: از نظرگوارشی سختی بیش از حد آب موجب اختلال در هضم غذا و نیز بروز سنگ کلیه می شود. مردمان قدیمی سختی آب را به سنگینی وسبکی آب اطلاق می نمودند. گرچه هنوز میزان ضرر و فایده هرکدام از ترکیبات آب شرب به طور دقیق مشخص نیست ولی به طور کلی می توان گفت که سبک کردن آب در تأسیسات صنعتی بسیار ضروری تر از موارد تأمین احتیاجات خانگی و شرب است. لازم به ذکر است که آب آشامیدنی باید حداقل 30 میلی گرم در لیتر (30 PPM) سختی داشته باشد. آب خیلی سبک برای مصارف شرب خوش مزه نیست. پس نباید آب سختی گرفته شده (نرم) را به شبکه آب شرب متصل کرد. همچنین حداکثر مجاز سختی کل برای آب آشامیدنی 500 PPM است. *ضایعات ناشی از سختی آب در مصارف صنعتی: سختی آب تمایل زیادی به رسوب کردن دارد. ستون های آهکی ایجاد شده درون غارها، که به استلاکتیت یا استلاگمیت معروف هستند یا همان رسوب ایجاد شده درون دیواره کتری نمونه هایی از وجود سختی آب و رسوب آن هستند. سختی آب در اثرگرم شدن به صورت کربنات کلسیم رسوب می کند. همان رسوبی که اگر قبل از به وجود آمدن، مانع آن نشویم، ممکن است آبگرمکن ، دیگ شوفاژ یا دیگ بخار را ازکار بیندازد. سختی آب باعث بوجود آمدن رسوب سختی در جدار لوله دیگ ها می شود. این امر علاوه برافزایش افت فشار در طول مسیر سبب کاهش ضریب انتقال حرارت وهمچنین بالارفتن دمای سطحی از دیگ که در برابر شعله مشعل است نیز می گرددکه این نیز به نوبه خود ضایعاتی را درپی دارد. بنابر این مقتضی است خروجی سختی گیر همیشه 0 PPM (صفر پی.پی.ام) باشد. * چگونگی انتخاب تست کیت: تست کیت ها، ازنظر دقت تشخیص وهمچنین دامنه اندازه گیری انواع مختلفی دارندکه بسته به نوع مصرف می بایستی که انتخاب شوند. مثلاً تست کیتی که برای اندازه گیری آب نرم خروجی از سختی گیر مناسب است، ب * نکات قابل توجه در استفاده از تست کیت ها: - هنگام آزمایش ظرف محلول را به صورت عمودی در دست بگیرید. - پس از مصرف درپوش ظرف ها رامحکم ببندید. - ظرف ها را درجعبه مخصوص کیت، دور از نور و درجای خنک نگهداری نمایید. - آب آزمایش شده و یا معرف های شیمیایی را به هیچ عنوان داخل آب مصرفی نریزید. - محلول های سمی وخطرناک می باشند از تماس آنها با چشم یا پوست جلوگیری کنید. * طریقه کاهش و یا از بین بردن سختی آب: برای این منظور عموماً از دو روش استفاده می شود: الف) سختی گیرهای رزینی ب) سختی گیرهای الکترونیکی(مغناطیسی) الف) سختی گیرهای رزینی این دستگاهها در ظرفیت های مختلف برحسب نیاز ساخته می شوند. ساختمان کلی سختی گیرها باهم مشابه بوده وتفاوت فقط در نوع کنترل های آنها است. دستگاههای سختی گیر از اجزاء زیر تشکیل شده است: 1- مخزن استوانه ای شکل که از ورق فولادی جوشکاری شده از داخل وخارج ساخته ومجهز به حداقل دو عدد دریچه بازشو جهت دسترسی وبازدید است. درون مخزن یک بستر از سیلیس و روی آن طبقات رزینی ریخته شده است. 2- هردستگاه دارای یک لوله برای ورود آب سخت و یک لوله برای خروج آب نرم باکلیه اتصالات و شیرها (یاشیر چند راهه) است. جهت توزیع یکنواخت آب ورودی درقسمت فوقانی در سختی گیر یک آب پخش کن تعبیه شده. همچنین جهت جمع آوری آب نرم و توزیع یکنواخت آب شستشوی معکوس درکف هرسختی گیر یک صفحه فولادی جهت تعبیه نازلها قرارداده شده است. چند نمونه از این نازلها را درتصویر زیر مشاهده می کنید. نازلهای پلاستیکی بر روی صفحه فولادی مستقر درکف سختی گیر به تعداد مناسب حداقل 3عدد به ازای هرفوت مربع سطح سختی گیر نصب شده است. تصویر چند مدل مختلف نازل را در شکل مشاهده می کنید. 1- مخزن آب نمک، که درحال حاضر اکثراً از جنس PVC ساخته می شود. یک لوله دومنظوره هم جهت پرکردن آب و همچنین جهت خروج آب نمک به داخل مخزن سختی گیر وجود داردکه معمولاً از بالا تا حدود 20 cm مانده به انتهای مخزن امتداد می یابد. 2- کنترل ها: سیستم به صورت دستی بوسیله شیرفلکه های برنجی قابل تنظیم و باز وبسته شدن است و یا به صورت نیمه اتوماتیک با شیر چند راهه وهمچنین با شیرهای تمام اتوماتیک موتوری، بطور اتوماتیک کنترل می گردد. عملکرد: وقتی آبی که دارای ترکیبات سولفاتهای کلسیم ومنیزیم باشد را از روی رزین عبوردهند، کلسیم ومنیزیم، جای خود را با سدیم محتوی این ماده (رزین) عوض می کنند و بدینوسیله از سختی آب کاسته می گردد. زمانی که تمام یون سدیم رزین مصرف شد (رزین اشباع شد)، می توان آنرا به وسیله عبور دادن محلول آب نمک (کلرور سدیم) احیاء نمود. بدین ترتیب عمل عکس انجام گرفته کلسیم ومنیزیم از رزین جداشده و یون سدیم جایگزین می گردد. اندازه سختی گیرها بستگی به مقدار عبور آب در واحد زمان (دبی) از سختی گیر و مقدار املاح موجود در آب دارد. قدرت کارکرد هردستگاه نیز بستگی به گذر آب، سرعت حرکت آب ومیزان سختی آب دارد. * دستورالعمل راهبری شستشو و احیای سختی گیرهای فاقد شیرچند راهه: سابق براین، قبل از ورود شیرهای چند راهه به بازار، سختی گیرها بوسیله لوله کشی و تعدادی شیرفلکه در مدار قرار می گرفتندکه ممکن است هنوز هم دربعضی از موتورخانه های قدیمی یافت شوند. طریقه لوله کشی و اتصال به شبکه آبرسانی توسط این شیوه درشکل زیر نشان داده شده است. درحالت کار (RUN)، شیرهای 1، 6، 3 و 4 بسته و آب سخت پس ازعبور از شیرشماره 2، از بالای دستگاه وارد و پس از نرم شدن وتبادل یونی از قسمت تحتانی مخزن خارج و پس از عبور از شیر شماره 5 به شبکه آب نرم متصل می شود. پس ازگذشت مدت زمانی ازکارسختی گیر، رزین اشباع می شود و PPM خروجی از دستگاه بیش از حد مجاز می شود. این راباید بوسیله انجام عمل تست بوسیله تست کیت ها در بازه های زمانی مشخص آزمایش نمود. باتوجه به میزان مصرف آب نرم و ظرفیت سختی گیر، مدت زمان اشباع شدن سختی گیر در هرکارگاهی بطور تقریبی مشخص است. به هرحال پس از تست گرفتن و مشخص شدن اینکه میزان سختی موجود در آب بیشتر از حدمجاز است، باید ابتدا رزین ها را شستشوی معکوس (back wash) وپس از آن مجدداً احیاء نمود. برای شستشوی معکوس می بایستی که آب از پایین وارد دستگاه شده و از بالا خارج وبه شبکه فاضلاب هدایت گردد. برای این منظور ابتدا شیر شماره 5 که به مسیر مصرف منتهی می شود را می بندیم. شیرهای شماره 3، 2 و 6 نیز بسته هستند. آب پس از عبور از شیرشماره 4 از انتهای مخزن وارد و پس از عبور از بستر سیلیسی و رزین ها ( از پایین به بالا) از قسمت فوقانی مخزن خارج و پس از عبور از شیر شماره 1 به قسمت تخلیه می ریزد. زمان لازم برای این مرحله در سایزهای مختلف، متفاوت است. اما می توان بطور متوسط زمان 20 تا 40 دقیقه را مناسب دانست. پس از این، نوبت به مرحله احیاء (Regeneration) می رسدکه می بایستی آب نمک را وارد دستگاه سختی گیرکرد تا با رزین تبادل یون انجام داده، سدیم را جایگزین یون های کلسیم ومنیزیم نماید. باتوجه به شکل، در این مرحله شیرشماره 3 را بازمی کنیم. توجه داشته باشیدکه شیرشماره 2 بسته است. بوسیله مکش ایجادشده، آب نمک، از بالا وارد دستگاه و از پایین دستگاه و از شیر شماره 6 وارد مسیر تخلیه می شود. شیرمخزن آب نمک (7) را تازمانی که آب به نزدیکی دهانه مکش آب نمک برسد (تقریباً تا انتهای تانک آب نمک) باز وپس از آن می بندیم. وضعیت سایر شیرها را تغییر نمی دهیم تا آب شهر (آب خام) همچنان از بالا وارد دستگاه شده و رزین ها را بشوید وکلیه آب نمک وارد شده از قسمت تخلیه خارج گردد. این مرحله تا زمانی ادامه پیدا می کند که آب خروجی از قسمت تخلیه سختی گیرکاملاً مزه شوری را از دست داده وشیرین (بی مزه، همانند آب ورودی شهر) شود. ضمناً به این نکته نیز می توان توجه نمودکه آب نمک تا حدودی موقع خروج از دستگاه کف می کند، اما آب فاقد نمک، کف نمی کند. اگر مراحل شستشو واحیاء به خوبی و درستی انجام شده باشد، گرفتن تست سختی از قسمت تخلیه، 0 PPM (صفر پی.پی.ام) را نشان خواهد داد. (طرزکار با تست کیت سختی در صفحه 4 توضیح داده شده است.) اکنون می توان شیرهای سختی گیر را به حالت اولیه برگرداند و آنرا مجدداً در مدار قرار داد. پس از این مرحله نسبت به شارژ مجدد تانک آب نمک اقدام نمایید. شیرهای 2، 5 باز و شیرهای 6، 1، 3، 7، 4 بسته باشد. * طرزکار و دستورالعمل راهبری، شستشو واحیای سختی گیرهای نیمه اتوماتیک (دارای شیر چند راهه): سختی گیرهای دارای شیر چند راهه دقیقاً مکانیزم مشابهی دارند با سختی گیرهای غیراتوماتیک، با این تفاوت که تعدادی از شیرهای مدل قبلی که به معرفی آن پرداختیم حذف، یک شیر چند راهه جایگزین آن می شود. مراحل شستشوی معکوس و احیای آن هم مانند قبل و به شرح زیر است: - پس از اینکه باتست کیت و اندازه گیری PPM سختی آب خروجی از دستگاه، متوجه افزایش سختی بیش از حد مجاز شدید، باید نسبت به احیای آن اقدام کنید. - ابتدا شیر سمت مصرف را ببندید. - شیر چندراهه را در وضعیت wash"" (حالت بالا- a) قرار دهید در این حالت آب از پایین وارد دستگاه شده و پس از شستشوی رزین ها از بالای دستگاه به سمت تخلیه خارج می شود. مدت زمان لازم وتقریبی برای این حالت 20 تا 40 دقیقه است، که مدت زمان لازم برای هردستگاه به تجربه بدست خواهد آمد. - پس از آن، شیر را در وضعیت b قرار دهید (Regen) آب از بالای سختی گیر وارد واز پایین به سمت تخلیه خواهد رفت. شیر تانک آب نمک را بازکنید. آب نمک با آب ورودی همراه وبصورت مخلوط از بالا وارد و از پایین خارج خواهد شد. - اجازه دهید تانک آب نمک تا نزدیک دهانه خروجی لوله خالی شود. - دراین هنگام شیرمخزن را ببندید، اما وضعیت شیر چند راهه را تغییر ندهید. اجازه دهیدکه آب ورودی رزین ها راکاملاً بشوید.این مرحله را تا زمانی ادامه دهیدکه آب خروجی ازقسمت تخلیه کاملاً مزه شوری خود را از دست بدهد. - پس از آن می بایستی شیرتخلیه پایین دستگاه را باز وبه شستشوی نهایی رزین اقدام شود. - این کار به شستشوی کامل رزین ها کمک می کند. - شیرتخلیه را ببندید. - شیرچندراهه را در وضعیت Run (پایین –c) قرار دهید. - شیر مصرف را مجدداً بازکنید. - برای اطمینان از انجام مراحل احیاء، می توان اقدام به انجام تست سختی نمود.-
- 3
-
-
مقاله تخمين سريع وزن و ابعاد ديگ
mrhaghani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در کتاب های تأسیسات مکانیکی
براي تخمين سريع وزن و ابعاد ديگ مي توانيد به سايت صنايع مهندسي برق و بخار برويد كه لينكشو گذاشتم: [Hidden Content]-
- 2
-
-
مقاله آيين نامه تاسيسات كارگاه از نظر بهداشت حرفه ايي
mrhaghani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در کتاب های تأسیسات مکانیکی
بر گرفته از وبلاگ: [Hidden Content] به استناد قانون وظايف و تشكيلات وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي مستندات قانوني بند2 ماده 1 قانون تشكيلات و وظايف وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي :وظايف وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي عبارتند از : تامين بهداشت عمومي و ارتقاء سطح آن از طريق اجراي برنامه هاي بهداشتي خصوصاَ در زمينه بهداشت محيط ، مبارزه با بيماريها ،بهداشت خانواده و مدارس، آموزش بهداشت عمومي، بهداشت كار و شاغلين با تاكيد بر اولويت مراقبتهاي بهداشتي اوليه ، بويژه بهداشت مادر و كودكان با همكاري و هماهنگي دستگاههاي ذيربط. ماده 85 قانون كار : براي صيانت نيروي انساني و منابع مادي كشور، رعايت دستورالعملهايي كه از طريق شوراي عالي حفاظت فني (جهت تامين حفاظت فني ) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي (جهت جلوگيري از بيماريهاي حرفه اي و تامين بهداشت كار و كارگر و محيط كار )تدوين ميشود . براي كليه كارگاهها، كارفرمايان،كارگران و كارآموزان الزامي است . ماده 156 قانون كار : دستورالملهاي مربوط به تاسيسات كارگاه از نظر بهداشت محيط كار مانند غذاخوري ,حمام و دستشوئي برابر آيين نامه اي خواهد بود كه توسط وزارت بهداشت ، درمان وآموزش پزشكي تصويب و به مرحله اجراء در خواهد آمد. ماده 90قانون كار: كليه اشخاص حقيقي يا حقوقي كه بخواهند لوازم حفاظت فني وبهداشت را وارد يا توليد كنند، بايد مشخصات وسايل را بر حسب مورد همراه با نمونه هاي آن به وزارت كار و امور اجتماعي و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي ارسال دارند و پس از تائيد ،به ساخت يا وارد كردن اين وسايل اقدام نمايند. ماده 91 قانون كار: كارفرمايان ومسئولان كليه واحدهاي موضوع ماده 85 اين قانون مكلفند بر اساس مصوبات شوراي عالي حفاظت فني براي تامين حفاظت و سلامت و بهداشت كارگران در محيط كار، وسايل و امكانات لازم را تهيه و در اختيار آنان قرار داده و چگونگي كاربرد وسايل فوق الذكر را به آنان بياموزند و در خصوص رعايت مقررات حفاظتي و بهداشتي نظارت نمايند.افراد مذكور نيز ملزم به استفاده و نگهداري از وسايل حفاظتي و بهداشتي فردي و اجراي دستورالعمل هاي مربوطه كارگاه مي باشند. ماده 92 قانون كار: كليه واحدهاي موضوع ماده 85اين قانون كه شاغلين در آنها به اقتضاي نوع كار در معرض بروز بيماريهاي ناشي از كار قرار دارند بايد براي همه افرادمذكور پرونده پزشكي تشكيل دهند و حداقل سالي يكبار توسط مراكز بهداشتي – درماني از آنها معاينه و آزمايش هاي لازم را به عمل لاورند و نتيجه را در پرونده مربوط ظبط نمايند. تبصره 1 : چنانچه با تشخيص شوراي پزشكي نظر داده شود كه فرد معاينه شده به بيماري ناشي از كار مبتلا يا در معرض ابتلا باشد ، كارفرما و مسئولين مربوطه مكلفند كار او را بر اساس نظريه شوراي پزشكي مذكور بدون كاهش حق السعي ،در قسمت مناسب ديگري تعيين نمايند. ماده 93 قانون كار : به منظور جلب مشاركت كارگران و نظارت بر حسن اجراي مقرراتحفاظتي و بهداشتي در محيط كار و پيشگيري از حوادث و بيماريها ، در كارگاههايي كه وزارت كار و امور اجتماعي و وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي ضروري تشخيص دهند، كميته حفاظت فني و بهداشت كار تشكيل خواهد شد. تبصره 1: كميته مذكور از افراد متخصص در زمينه حفاظت فني و بهداشت حرفه اي و امور فني كارگاه تشكيل مي شود واز بين اعضاء ، دو نفر شخص واجد شرايطي كه مورد تاييد وزارتخانه هاي كار و امور اجتماعي و بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي باشند تعيين مي گردند كه وظيفه شان برقراري ارتباط ميان كميته مذكور با كارفرما و وزارت كار و امور اجتماعي و وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي مي باشد. تبصره 2 : نحوه تشكيل و تركيب اعضاء بر اساس دستورالملهايي خواهد بود كه توسط وزارت كار و امور اجتماعي و وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشكي تهيه و ابلاغ خواهد شد. مبحث بازرسي كار تبصره 1 ماده 96 قانون كار :وزارت بهداشت ،درمان و آموزش پزشكي مسئول برنامه ريزي ،كنترل ، ارزشيابي و بازرسي در زمينه بهداشت كار و درمان كارگري بوده و موظف است اقدامات لازم را در اين زمينه بعمل آورد. ماده 97 قانون كار : اشتغال در سمت بازرسي كار منوط به گذراندن دوره هاي آموزش نظري و علمي در بدو استخدام است ماده 98 قانون كار : بازرسان كار و كارشناسان بهداشت كار در حدود وظايف خويش حق دارند بدون اطلاع قبلي در هر موقع از شبانه روز به مؤسساتمشمول ماده 85 اين قانون وارد شده و به بازرسي بپردازند ونيز مي توانند به دفاتر و مدارك مربوطه در مؤسسه مراجعه و در صورت لزوم از تمام يا قسمتي از آنها رونوشت تحصيل نمايند. تبصره: ورود بازرسان كار به كارگاههاي خانوادگي منوط به اجازه كتبي دادستان محل خواهد بود. ماده 99 قانون كار : بازرسان كار و كارشناسان بهداشت كار حق دارند به منظور اطلاع از تركيبات موادي كه كارگران با آنها در تماس مي باشند و يا در انجام كار مورد استفاده قرار مي گيرند، به اندازهايي كه براي آزمايش لازم است در مقابل رسيد نمونه بگيرند و به رؤساي مستقيم خود تسليم نمايند. ماده100قانون كار : كليه بازرسان كار و كارشناسان بهداشت حرفه اي , داراي كارت ويژه حسب مورد با امضاء وزير كارو امور اجتماعي يا وزير بهداشت درمان و آموزش پزشكي هستند كه هنگام بازرسي بايد همراه آنها باشد و در صورت تقاضاي مقامات رسمي يا مسئولين كارگاه ارائه شود . ماده 101 قانون كار : گزارش بازرسان كار و كارشناسان بهداشت كار در موارد مربوط به حدود وظايف و اختياراتشاندر حكم گزارش ضابطين دادگستري خواهد بود . تبصره 1 : بازرسان كار و كارشناسان بهداشت كارميتوانند به عنوان مطلع و كارشناس در جلسات مراجع حل اختلاف شركت نمايند . ماده 102 : بازرسان كار و كارشناسان بهداشت كار نمي توانند در كارگاهي اقدام به بازرسي نمايند كه خود يا يكي از بستگان نسبي آنها تا طبقه سوم و يا يكي از اقرباي سببي درجه اول ايشان بطور مستقيم در آن ذينفع باشند . ماده 104 قانون كار : كارفرمايان و ديگر كساني كه مانع ورود بازرسان كار و كارشناسان بهداشت كار به كارگاه هاي مشمول اين قانون گردند و يا مانع انجام وظيفه ايشات شوند يا از دادن اطلاعات و مدارك لازم به آنان خودداري نمايند, حسب مورد به مجازاتهاي مقرر در اين قانون محكوم خواهند شد . ماده 105 قانون كار : هر گاه در حين بازرسي , به تشخيص بازرس كار يا كارشناس بهداشت حرفه اي احتمال وقوع حادثه و يا بروز خطر در كارگاه داده شود , بازرس كار و يا كارشناس بهداشت حرفه اي مكلف است مراتب را فورًا و كتباً به كارفرما يا نماينده او و نيز به رئيس مستقيم خود اطلاع دهند . تبصره 1 : وزارت كار و امور اجتماعي و وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي , حسب مورد گزارش بازرسان كار و كارشناسان بهداشت حرفه اي از دادسراي عمومي محل و در صورت عدم تشكيل دادسرا از دادگاه عمومي محل تقاضا خواهند كرد فورا قرار تعطيل و لاك و مهر تمام يا قسمتي از كارگاه را صادر نمايند . دادستان بلافاصله نسبت به صدور قرار اقدام و قرار مذكور پس از ابلاغ قابل اجراست . دستور رفع تعطيل توسط مرجع مزبور در صورتي صادر خواهد شد كه بازرس كار ياكارشناس بهداشت حرفه اي و يا كارشناسان ذيربط دادگستري رفع نواقص و معايب موجود را تاييد نموده باشند . تبصره 2 : كارفرما مكلف است در ايامي كه به علت فوق كار تعطيل مي شود مزد كارگران كارگاه را بپردازد . كليات ماده 1 :كارگاه محلي است كه كارگر به درخواست كارفرما يا نماينده او در آنجا كار مي كند. تبصره 1 : كليه واحدهاي يك نفره (خويش فرما )نيز مشمول اين ائين نامه خواهند بود . تبصره 2 : مجموعه كارگاههايي كه در مجاورت يكديگر و تحت پوشش يك مديريت واحد قرار دارند مجتمع كارگاهي ناميده مي شوند ودر اين صورت آنچه بعنوان تاسيسات بهداشت كارگاهي و تاسيسات بهداشت عمومي كارگاه در اين آئين نامه آمده است مي توانند مناسب با استانداردهاي ارائه شده بطور مشترك در محل هاي واحدي ايجاد گردند. تبصره 3 : از نظر اجراي اين دستورالعمل اتياجات بهداشتي كارگاه بر دو دسته تاسيسات بهداشتي كارگاهي و تسهيلات بهداشتي كارگاهها به شرح ذيل تعريف مي گردند. الف : تاسيسات بهداشتي كارگاه : شامل ساختمان و تاسيسات كارگاهي است كه در ارتباط با تامين شرايط بهداشتي محيط كار مطرح مي باشند از قبيل : ساختمان كارگاه ، سيستم روشنايي، تهويه ، آب فاضلاب و زباله. ب: تسهيلات بهداشتي كارگاه شامل كليه تسهيلات جنبي كارگاه است كه براي حفظ سلامت شاغلين و افراد وابسته به آنان در كارگاه موجود و يا داير ميگردد، از قبيل آشپزخانه ، محل غذاخوري ، انبارمواد غذايي ، سرد خانه ، حمام ، رختكن ، تسهيلات شستشوي البسه كارگران ، دستشويي ، آبخوري ، توالت ، اتاق استراحت زنان ،مهد كودك و شيرخوارگاه ، نمازخانهو تسهيلات مربوط به اياب و ذهاب كارگران مي باشد ، ماده2 : به استناد بند2 ماده 1 قانون وظايف و تشكيلات وزارت بهداشت ،درمان وآموزش پزشكي و مواد 85،156،و تبصره 1 ماده 96 قانون كار رعايت شرايط و ضوابط مندرج در اين دستورالعمل در كليه كارگاههاي كشور و براي كليه كارفرمايان ، كارگران و كارآموزان الزامي است .و كارشناسان بهداشت حرفهاي وزارت بهداشت ،درمان و آموزش پزشكي ناظر بهاجراي صحيح آن مي باشند. تبصره : اظهار نظر در مواردي از قبيل مطلوب ، نامطلوب ، مناسب ، نامناسب ، كافي ، ناكافي ، و ..... بعهده كارشناس بهداشت حرفه اي وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي خواهد بود. فصل اول : تاسيسات بهداشتي كارگاه ماده 3 : ساختمان كاركاه بايد متناسب با وضع آب و هواي محل ساخته شده باشد . ماده 4 : ارتفاع كارگاه نبايد از سه متر كمتر باشد براي هر كارگر در كارگاه بايد حداقل سه متر مربع سطح منظور گردد و سطح اشغال شده به وسيله ماشين آلات يا ابزار و اثاثيه مربوط به كار و فاصله آنها از هم و مسير عبور و مرور وسايل نقليه جزء سطح محسوب نمي شود ، ماده 5 :ديوارها و سقف كارگاه طوري ساخته شود كه از نفوذ عوامل زيان آور از قبيل گرما ، رطوبت ،سرما ، صدا ، و غيره به داخل كارگاه و بالعكس جلوگيري كند . ماده 6 : كف كارگاه بايد هموار ، بدون حفره و شكاف بوده ولغزنده نباشد و در صورت لزوم قابل شستشو باشد و داراي شيب مناسب بطرف كفشوي باشد. ماده 7 :ديوارها بايد صاف ، بدون ترك خوردگي و به رنگ روشن و متناسب باشد . ماده 8 : در كارگاههايي كه با موادشيميايي ويا مواد غذايي سروكار دارند ويا طبيعت است كه باعث آلودگي و روغني شدن ديوارها مي شود ، ديوارها بايد صاف و قابل شستشو باشند ، ماده 9 : در كارگاه بايد به تناسب وسعت محل ، نوع كار و شرايط اقليمي به اندازه كافي درب و پنجره براي ورود نور و هوا موجود باشد . ماده 10 : شيشه درب و پنجره بايد بدون شكستگي بوده و هميشه تميز باشند. ماده 11 : درب و پنجره ها بايد مجهز به توري بوده و دربها داراي فنر يا درب بند پنوماتيك باشند . ماده 12 : انباشتن كالا در جلو پنجره ممنوع مي باشد. ماده 13 : مساحت پنجره بايد متناسب با مساحت كف كارگاه و نوع كار باشد . ماده 14 : در كارگاه بايستي روشنايي كافي (طبيعي يا مصنوعي ) متناسب با نوع كار و محل تامين شود . ماده 15 : منابع روشنايي مصنوعي بايد همواره سالم و تميز باشند. ماده 16 : هواي كارگاههاي بدون آلودگي بايد متناسب با فصل و جمعيت شاغل تهويه گردد . ماده 17 : در كارگاههاي كه آلودگي ناشي از كار وجود دارد ميبايست تهويه به گونه اي صورت گيرد كه تراكم آن مطابق با حد تماس شغلي باشد . ماده 18 : وسايل سرمايشي و گرمايشي كارگاه بايد دما و رطوبت محيط كار را مطابق باحد مواجهه مجاز تامين نمايند . ماده 19 : كليه كارگاهها به تناسب كار و توليد خود بايد داراي انبار مناسب باشند . فصل دوم : تسهيلات بهداشتي كارگاه ماده 20 : در كارگاههايي كه زمان صرف غذا بر ساعات كار منطبق باشد بايد داراي آشپزخانه با شرايط و ضوابط ذيل باشند. تبصره : كارگاههايي كه زمان صرف غذا بر ساعات كار منطبق باشد بايد داراي آشپزخانه نيستند ويا غذا در محل ديگري تهيه و طبخ مي گردد موظفند جهت گرم كردن و آماده سازي و توزيع غذا امكانات لازم مطابق با شرايط و ضوابط بهداشتي در اين دستورالعمل را فراهم نمايند . 1- موقعيت آشپزخانه بايد طوري باشدكه از مكانهاي آلوده دور بوده و مجاور سالن غذا خوري باشد و وسايل و شرايط پخت بايد به گونه اي باشد كه براي قسمتهاي مجاور آن مزاحمتي ايجاد ننمايد . 2- فضاي آشپزخانه بايد متناسب با تعداد كاركران آشپزخانه و حجم كار باشد تا كار تهيه و طبخ غذا براحتي انجام گيرد . 3- سقف آشپزخانه بايد به رنگ روشن و بدون ترك خوردگي باشد . 4- ديوارهاي آشپزخانه تا زير سقف كاشي ، بدون ترك خوردگي باشد 5- كف آشپزخانه بدون ترك خوردگي ، صاف ، هموار ، قابل ، شستشو و از نوع موزائيك ، سنگ و امثالهم بوده و لغزنده نباشد و داراي شيب مناسب بطرف كفشوي باشد . 6- آشپزخانه بايد داراي تهويه مناسب باشد و بر روي اجاقها و منابع آلوده كننده هوا ، هود مناسب نصب شود . 7- آشپزخانه بايد داراي وسايل وسايل سرمايشي و گرمايشي مناسب ، متناسب با فصل باشد ، 8- آشپزخانه بايد داراي امكانات جنبي نظير : انبار مواد غذايي ، سرويسهاي بهداشتي اختصاصي (حمام ، توالت ،دستشويي ، رختكن ) مطابق با موازين بهداشتي باشد ، 9- آشپز خانه كارگاههايي كه نياز به نگهداري مواد غذايي فاسد شدني دارند بايد داراي يخچال ، فريزر و يا سرد خانه متناسب با حجم كاري و منطبق با شرايط و ضوابط بهداشتي باشند . 10- محل شستشو و نگهداري ظروف بايد در مجاورت محل پخت غذا و در عين حال مجزا و مستقل از آنها باشد بطوريكه ظروف از يك درب وارد و ظروف تميز از مسير هاي جداگانه وارد آشپزخانه و محل غذاخوري شود . 11 - ظرفشويي بايد داراي شير آب گرم و سرد مشترك و شستشو با مواد پاك كننده و آب كشي با آب گرم و سرد انجام گيرد . 12 - ظروف بايد بدون ترك خوردگي , بدون لب پريدگي بوده و از جنس زنگ نزن باشد , كليه ليوان و استكانهاي مورد استفاده ترجيحا از جنس شيشه اي يا استيل زنگ نزن باشند . 13 – استفاده از ظروفي كه از طرف وزارت بهداشت , درمان و آموزش پزشكي غير مجاز شناخته شود ممنوع است . 14 - استفاده از ظروف چوبي , ترك خورده و ظروف با آلياژسربي در آشپزخانه ممنوع ميباشد . 15 - استفاده از قندان , نمكدان و مشابه آنها بدون سرپوش ممنوع است . 16 - ابزار و وسايلي كه براي پوست كندن , مخلوط كردن ,خرد كردن مواد غذايي بكار برده ميشود نبايد درز و شكاف داشته باشد تا مواد در آنها جمع نشودو فاسد نگردند و همچنين بايد اين وسايلبه آساني قابل جدا شدن از هم باشندتا بعد از اتمام كار شستشو و خشك شوند و فقط هنگام استفاده , مجددا سوار شوند . 17 – پيشخوان , جاظرفي , كمدها , قفسه ها و گنجه ها بايد قابل شستشو بوده و كف آنها حداقل 20 سانتيمتر از سطح زمين فاصله داشته باشد و از دسترس بند پايان و جوندگان بدور باشند . 18 - نصب حشره كش برقي در آشپزخانه و محل غذاخوري الزامي است . 19 - سطوح و ميزهاي كار بايد صاف و براحتي قابل شستشو باشد . ميزي كه براي آماده سازي غذا مورد استفاده قرار ميگيرد بايد روكش مناسب , قايل شستشو و ضد عفوني و زنگ نزن باشند . 20 - كف آشپزخانه بايدپس از هر پخت و پز با محلولهاي ضد عفوني كننده شستشو گردد . 21 – آشپزخانه بايد داراي روشنايي كافي باشدو شيشه درب و پنجره هاي آن مرتبا تميز نگهداري شوند . 22 – كليه پنجره ها و دربها بايد مجهز به توري ضدزنگبوده و دربهاي آشپزخانه مجهز به فنر و يا درب بند پنوماتيك باشند . 23 - كيفيت آب مصرفي در آشپزخانه بايد مورد تاييد مقامات بهداشتي باشد . 24 – آشپزخانه بايد داراي سيستم جمع آوري و دفع بهداشتي فاضلاب باشد . 25 – آشپزخانه بايد داراي زباله دان به تعداد و حجم مناسب باشد و داراي درب , قابل شستشو و از جنس زنگ نزن باشند بطوريكه زباله ها به طريقه بهداشتي جمع آوري و دفع گردد. 26 – كارگران آشپزخانه بايد قبل از شروع به كار استحمام نمايند . 27 – هر كارگر آشپزخانه بايد براي البسه و وسايل نظافت و استحمام خود در بيرون از محوطه پخت و پز قفسه داشته باشد . 28 – كارگران بايد در هنگام كار ملبس به روپوش سفيد , كلاه سفيد و پيشبند باشند . 29 – لباس كار و وسايل نظافت و استحمام بايد به تعداد و مقدار كافي در اختيار كارگر آشپزخانه قرار گيرد . 30 – لباس كارگراني كه با مواد غذايي سرو كار دارند بطور اختصاصي و مجزا از لباس ساير كارگران و خارج از محوطه آشپزخانه و محل غذاخوري بايد شستشو گردد . 31 - كارگران موظفند بعد از توالت و قبل از شروع به كار دستهاي خود را با آب و صابون بشويند . 32 – كليه كارگراني كه با طهيه , پخت و توزيع مواد غذايي سرو كار دارند بايد داراي كارت بهداشتي مطابق با ضوابط وزارت بهداشت , درمان و آموزش پزشكي بوده و در محل كار نگهداري شود . 33 – كارگران آشپزخانه بايد رعايت بهداشت فردي را نموده , ناخنها و موهاي آنان كوتاه و تميز باشد . 34 – در موقع طبخ غذا دستگاه سوخت و نوع مواد سوختني بگونه اي باشد كه احتراق بطور كامل صورت گيرد و باعث آلودگي هوا نگردد . 35 – جعبه كمكهاي اوليه با حداقل داروهاي مورد لزوم ( چسب , تنسو پلاست , قيچي , پنس , گاز استريل بسته بندي شده و يك ماده ضدعفوني كننده ) تهيه و در محل مناسب نگهداري شود . 36- در صورت استفاده از قالبهاي يخ ، بايد قبل از مصرف با آب تميز شستشو داد . ماده 21 : كارفرما موظف است جهت آموزش موازين بهداشتي به كارگراني كه با مواد غذايي سروكار دارند , هماهنگي ها و اقدامات لازم را فراهم نمايد . ماده 22 : هر گونه پخت و پز و آماده سازي و توزيع غذادر غير از محل تعيين شده ممنوع ميباشد . ماده 23 : استعمال دخانيات براي كليه كاركنان آشپزخانه در حين كار و در محل آشپزخانه ممنوع ميباشد . مبحث دوم : محل غذاخوري ماده 24 : كارگاههايي كه ساعات كار آنها با زمان صرف غذا منطبق باشد بايد داراي محلي مستقل جهت غذا خوري مطابق با شرايط و ضوابط ذيل باشند . 1- وسعت محل غذا خوري بايد متناسب با تعداد كاركنان باشد . 2- در محل غذاخوري بايد به تعداد كافي ميز و صندلي براي كارگراني كه در يك موقع غذا مي خورند وجود داشته باشد . 3- سقف محل غذا خوري بايد صاف ، بدون ترك خوردگي و برنگ روشن باشد ، 4- ديوارها بايستي مقاوم ، صاف ، برنگ روشن و قابل شستشو باشد . 5- كف محل غذا خوري بايد قابل شسنشو و داراي شيب مناسب به سمت كفشوي باشد و لغزنده نباشد . 6- ميزها و صندلي ها بايد از جنس مقاوم ، قابل شستشو ، بدون ترك خوردگي و درز باشند . 7- زباله دانهاي درب دار به تعداد كافي و در محلهاي مناسب و مجهز به وسايل قرار داده شود . 8- محل غذا خوري بايد داراي تهويه مناسب و مجهز به وسايل گرمايشي و سرمايشي ، متناسب با فصل باشد . 9- محل غذا خوري بايد داراي روشنايي كافي باشد و منابع روشنايي پاكيزه و تميز نگهداري شوند . 10- در مسير ورود كاركنان به محل غذا خوري به تعداد كافي دستشويي مجهز به آب گرم ، سرد و صابون تهيه و امكانات لازم جهت خشك كردن دست صورت فراهم گردد . 11- كارگراني كه با مواد سمي و عفونت زا سروكار دارند بايد قبل از ورود به محل غذا خوري لباس كار خود را تعويض نمايند . 12- درب پنجره هاي محل غذا خوري بايد مجهز به توري باشد و دربهاي محل غذا خوري مجهز به فنر يا درب بند پنوماتيك باشند . مبحث سوم : انبار مواد غذايي ماده 25 : شرايط و ضوابط بهداشتي انبار مواد غذايي به شرح ذيل مي باشد : 1- انبار مواد غذايي بايد در محل مناسب احداث شود . 2- سطح و فضاي انبار بايد متناسب با نوع و ميزان مواد مورد ذخيره باشد . 3- انبار بايد داراي قفسه بندي مناسب بوده و مواد طوري چيده شوند كه خطر سقوط نداشته و مزاحمتي براي عبور ومرور افراد ايجاد ننمايد . 4- ديوارها وسقف و كف انبار بايد از مصالح مقاوم ساخته شده باشند و صاف ، بدون ترك خوردگي و قابل نظافت باشند . 5- ديوارهاي جانبي انبار از سطح زمين به ارتفاع 80 سانتيمتر از بتون و مصالح مقاوم ساخته شوند تا مانع ورود جوندگان به داخل انبار گردند . 6- كليه دربها و پنجره هاي انبار بايد سالم ، قابل شستسو و مجهز به توري زنگ نزن باشند . 7- دربهاي انبار نبايستي از كف زمين فاصله داشته باشند . پايين درب بايستي به ارتفاع 20 الي 30 سانتيمتر با ورق آلو مينيم مجهز گردد تا از نفوذ حيوانات موذي جلوگيري گردد. 8- درجه حرارت انبار بايستي مرتباً كنترل گرديده بطوريكه در تمام فصول سال متناسب با نوع مواد مورد ذخيره بوده و ازتابش مستقيم نور خورشيد بر روي مواد غذايي جلوگيري گردد . 9- مواد غذايي فاسد نشدني بايد در ظروف مناسب و درب دار و به ارتفاع 15 تا 20 سانتيمتر از كف انبار روي پالتها نگهداري گردند . 10- كارگرانيكه در انبار فعاليت ميكنند بايد مجهز به وسايل حفاظت فردي مناسب بوده و كارت بهداشتي داشته باشند . 11- از انبار نمودن ظروف خالي و وسايل اسقاطي در داخل انبار بايد احتراز شود . 12- نظافت و گندزدايي انبار بايد بطور منظم صورت گيرد . 13- ورود افراد متفرقه به انبار مواد غذايي ممنوع ميباشد . مبحث چهارم : يخچال و سرد خانه ماده 26 : در كارگاههايي كه پخت و پز انجام مي شود و يا مجبور به ذخيره مواد غذايي فاسد شدني هستند بايد يخچال يا سرد خانه مطابق با شرايط ذيل وجود داشته باشد : 1- يخچال يا سرد خانه بايد مجهز به دما سنج سالم بوده و درجه حرارت آنها بطور منظم و مرتب كنترل گردند . 2- نظافت و شستشوي داخل يخچال و سرد خانه بايد مرتباُانجام شود . 3- به منظور جلوگيري از احتمال فساد در اثر قطع برق بايد سرد خانه مجهز به برق اضطراري باشد و سيستم برق آن ايمن باشد . 4- لاشه هاي گوشت بايد از چنگك آويزان گردد . 5- از قرار دادن مواد غذايي بطور مستقيم و بدون داشت ظرف مناسب در داخل يخچال و سردخانه جلو گيري شود . 6- قبل از قرار دادن سبزيجات و ميوه جات در يخچال بايد آنها را سشتشو و ضد عفوني نمود . 7- كارگران بايد براي ورود به داخل سردخانه از كفش مخصوص سردخانه استفاده نمايند . 8- ورود افراد متفرقه به داخل سرد خانه ممنوع ميباشد . مبحث پنجم : حمام/ دوش : ماده 27 : در كارگاههايي كه از نظر فرايند توليد داراي آلودگي معمولي مي باشند بايد به ازاء هر 15 نفر كارگر يك دوش آب گرم و سرد و در كارگاههايي كه شاغلين آنها با سموم ، مواد عفونت زا ويا مواد غذايي سرو كار دارند براي 1 الي 10 نفر كارگر يك دوش آب گرم و سرد و به ازاء هر 10 نفر اضافي يك دوش آب گرم و سرد ديگر در نظر گرفته شود . كارگاههاي صنفي از اين قاعده مثتثني هستند . ماده 28 : در كارگاههايي كه علاوه بر كارگران مرد ، كارگران زن مشغول بكار مي باشند ، بايد حمام/دوش جداگانه ساخته شود-
- 2
-
-
مقاله ده اشتباه در نگهداری چیلر سانتریفیوژ
mrhaghani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در کتاب های تأسیسات مکانیکی
بر گرفته از وبلاگ [Hidden Content] نگهداری از چيلرها وظيفه معمولی يک مهندس اجرايی يا تکنسين تاسيسات است. اما يک اپراتور ناوارد حداقل زيانی که وارد می سازد، کاهش عمر مفيد چيلر، يا خراب و بلا استفاده کردن زود هنگام آن است. برای در يافتن اشکالاتی که در اثر ندانم کاری اپراتورها در يک سيستم چيلر ايجاد می شود، ران آدامز سر مهندس کمپانی معروف Trane، اصول راهبردی و نگهداری چيلرها را با تشريح 10 اشتباه آموزش می دهد. اشتباهاتی که بايد از آنها احتراز نمود اشتباه 1 : نصب ناصحيح دستگاه گاهی دستگاه چيلر از همان آغاز اسباب زحمت می شود، که اين می تواند ناشی از نصب ناصحيح دستگاه باشد. چيلر را نبايد نزديک ديگ شوفاژ نصب کرد، چون گرمای ديگ هنگاهی که چيلر خاموش است، می تواند فشار را در چيلر بالا برده موجب پارگی ديسک ايمنی (Rupture Disk) و فوران مبرد گردد. البته در چيلر های جديد بايد ديسک ايمنی را توسط يک خط لوله تخليه، با بيرون ساختمان مرتبط نمود. اشتباه 2 : سرد کردن بيش از حد آب در برج خنک کن بعضی می پندارند که خنک کردن هر چه بيشتر آب در برج خنک کن موجب بالا رفتن بازدهی کندانسور می شود. البته اين انديشه ممکن است تا يک نقطه ای درست باشد، اما چنانچه از آن حد تجاوز کند موجب اتلاف روغن، تراکم مبرد در کندانسور و کاهش مبرد در اواپراتور می شود. چنانچه مهندس نگهدارنده چيلر، کاهش فشار و مکشی را مشاهده کند، اولين چيزی که به فکرش می رسد اين است که مقدار مبرد کم شده است. در حالی که ممکن است اشکال از سرد شدن بيش از حد آب در برج خنک کن باشد. اشتباه 3 : به جريان درآوردن آب خيلی گرم در چيلر اگر آبی که بايد توسط چيلر خنک شود، خيلی گرم باشد، می تواند سبب بروز شوک حرارتی گردد. اين اشکال وقتی پيش می آيد که شخص اپراتور، باز در اثر ندانم کاری و پيچاندن يک شير، آب گرم را از ديگ شوفاژ راهی چيلر کند. شوک حرارتی برای لوله های چيلر زيانبخش است و می تواند سبب تغيير شکل آنها و مسدود شدن مسير جريان شود. اشتباه 4 : به جريان درآوردن آب در چيلر به ميزانی بيش از آنچه در طرح پيش بينی شده(gpm) اين هم در ابتدا فکر خوبی به نظر می رسد. اما بر خلاف ظاهر، نهايتاً می تواند موجب افزايش هزينه ها شود. جريان دادن بيش از حد آب در چيلر، به نظر بازده اواپراتور را بيشتر جلوه می دهد، اما وقتی مصرف کل انرژی سيستم محاسبه شود، بويژه با منظور کردن انرژی مصرفی پمپ، ملاحظه خواهد شد که بازده انرژی در سيستم کاهش يافته و نتيجتاً هزينه بيشتر می شود. همچنين اين امر می تواند سبب فرسايش و خرابی زود هنگام لوله ها شده مخارج مخارج هنگفتی را تحميل کند. اشتباه 5 : کارکرد دستگاه در شرايطی غير از آنچه در طرح پيش بينی شده دستگاه چيلر برای کارکرد مطلوب بايد در شرايطی کار کند که برای آن طراحی شده است و هر انحراف قابل توجهی از شرايط طرح می تواند بر کارايی دستگاه تاثير منفی بگذارد. اشتباه 6 : دست کم گرفتن موضوع بيرون دهی گاز (Purge) در چيلرهای فشار ضعيف، با روش قديمی بيرون دهی گاز به ازاء هر پاوند هوا، 3 تا 7 پاوند مبرد تخليه می شود. با مقرراتی که سازمان حفاظت محيط زيست آمريکا (EPA) وضع کرده است، اين روش ديگر به اندازه کافی بازدهی ندارد. چيلرهای جديد دارای گازگيرهايی (Purger) با بازدهی بالا هستند که البته چيلرهای قديمی را نيز می توان به اين گازگيرها مجهز کرد. اما از هر نوع گازگيری که استفاده شود، چيلر بايد تا حد امکان هوابندی شده و بدون درز باشد. افزايش دفعات بيرون دهی گاز بيش از حد موجب اتلاف مبرد و ورود آلودگيها و رطوبت به داخل چيلر می شود. وجود رطوبت در چيلر نيز طول عمر آن را کم می کند. اشتباه 7 : اضافه کردن بيش از حد روغن اپراتورها آموخته اند که وقتی سطح روغن از خط ميانی سايت گلاس پايين تر رفت، بايد روغن به دستگاه اضافه شود. قانون انگشت (Rule of Thumb) فقط وقتی چيلر تحت بار کامل کار می کند، قابل استفاده است. اگر چيلر سانتريفوژ تحت باری کمتر از بار کامل کار کند،پايين تر بودن سطح روغن نيز جايز است. حال چنانچه شخص اپراتور روغن بيش از حد لازم به سيستم اضافه کند، بار وارده به کمپرسور را افزايش می دهد که اين می تواندموجب صدمه ديدن پره های کمپرسور شود. اشتباه 8 : قصور در تميز کردن به موقع *****ها صافيها گاهی مسئولين نگهداری سيستم در تميز کردن به موقع *****ها و صافيها کوتاهی می کنند، در حالی که تميز نگهداشتن اين دو وسيله و پاک کردن آنها از کثافات در حفظ کار آرايی چيلر بسيار موثر است. اشتباه 9 : عدم نگهداری صحيح برج خنک کن از نگهداری صحيح برج خنک کن نبايد غافل شد. تميز کردن سالانه تشتک آب برج، اطمينان از سالم بودن بادزنها و درستی کارکرد آنها و غيره بايد بطور مرتب انجام گيرد. نگهداری ناصحيح برج خنک کن می تواند موجب کاهش بازده سيستم، و از آن مهم تر، رسوب گيری شديد لوله های کندانسوز شود. تميز کردن لوله های کندانسوز را می توان با يک برس و آب يا مواد شيميايی (اسيد) انجام داد. اگر برای رسوب زدايی لوله ها از مواد شيميايی استفاده شود و نتوان رسوبات کنده شده را با برس پاک کرد، بايد داخل لوله ها را با آب پر فشار شستشو داد. البته اگر شستشو به خوبی انجام نگيرد، اسيد باقيمانده در لوله ها می تواند آنها را سوراخ کند. پيشنهاد می شود در مورد چگونگی رسوب زدايی از لوله ها، توصيه های کارخانه سازنده چيلر حتماً مراعات شوند. اشتباه 10 : قصور در ثبت مشخصات عملکرد چيلر مشخصات عملکرد سيستم بايد در طول زمان کارکرد چيلر خوانده و ثبت شوند. شخص راهبر سيستم ممکن است هر دو ساعت يک بار، در هر شيفت کاری يا روز به روز آنها را بخواند. برگه مشخصات ثبت شده بايد شامل موارد زير باشد: - ولتاژ- آمپراژدمای روغن - سطح روغن - فشار روغن - فشار اواپراتور - فشار کندانسور - فشار استوانه هوا گيری - دمای آب ورودی به کندانسور - دمای آب خروجی از کندانسور - دمای مايع مبرد در کندانسور - اختلاف فشار آب سرد شده در چيلر - دمای آب سرد شده در چيلر - دمای مايع مبرد در اواپراتور مشخصات نا صحيح، مهندس راهبر سيستم را در مورد چگونگی کارکرد چيلر به اشتباه می اندازد. پس به هنگام قرائت و ثبت اين مشخصات بايد کاملاً دقت کرد.-
- 3
-
-
شايد اغلب شما دوستان عضو اين سايت باشيد اين سايتو به اونايي معرفي مي كنم كه هنوز عضوش نيستند: [Hidden Content] اين هم صفحه خودمه: [Hidden Content] اين هم كه آدرس وبلاگمه البته قبلا هم معرفيش كرده بودم: www.mohammadrezahaghani.blogfa.com
-
مبحث 1 مقررات ملي mabhas-1.pdf
-
- 2
-
-
كاربرد سيستم هاي دوگانه انرژي هاي تجديد پذير
mrhaghani پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در کتاب های تأسیسات مکانیکی
از مجموعه مقالات سومين همايش بهينه سازي مصرف سوخت در ساختمان 1.pdf- 1 پاسخ
-
- 2
-
-
يه سر به وبلاگ من بزنيد و نظر بديد خوشحال ميشم. خيلي وقته آپ نكردم اگر بازديد داشته باشه هر روز آپش مي كنم [Hidden Content] اين هم ايميلمه: mohammadreza.haghani@gmail.com
- 2 پاسخ
-
- 9
-
-
انواع پمپ ها بطور كلي پمپ ها را مي توان به دو دسته اصلي به شرح زير تنظيم نمود: - پمپ هاي انتقال دهنده مايعات با حجم ثابت - پمپ هاي سانتريفوژ 1- پمپ هاي انتقال دهنده مايعات به حجم ثابت ( POSITIVE DISPLACEMENT PUMPS ) يكي ازخصوصيات اصلي اين پمپ ها اين است كه در زمانيكه پمپ مشغول كار مي باشد بايستي محلي براي تخليه مايع مكيده شده موجود باشد. اين نكته اي مهم و قابل توجه است و چنانچه شخص مسئول بهره برداري از پمپ بخواهد اقدام به بستن مجراي خروجي آن نمايد، بايد كاملاً مطمئن گردد كه مجراي خروجي ديگري براي تخليه مايع وجود دارد. در غير اين صورت بر روي قطعات پمپ فشار وارد شده و ممكن است كه منجر به سوختن الكتروموتور، ازكار افتادن پمپ، سوختن فيوز و تركيدن محفظه و لوله ها و ساير معايب ديگر شود. اين نوع پمپ ها كلاً بر سه نوع مي باشند: الف) پمپ پيستوني Piston Pumps اين نوع پمپ ها در طرح ها و اندازه هاي مختلف ساخته شده و در بسياري موارد از آن استفاده مي شود و بر حسب احتياج مي توان اين پمپ ها را به طريقي ساخت كه فشار زياد بوجود آورند و يا اينكه فقط عمل انتقال مايعات را بدون ايجاد فشار انجام دهند. ب) پمپ هاي دنده اي Gear Pumps اين پمپ ها نيز بمانند پمپ هاي رفت و برگشتي از گروه پمپ هاي انتقال دهنده با حجم ثابت هستند، با اين تفاوت كه طرح و ساختمان آن ها ساده تر و احتياج به شير يك طرفه مكش ندارند و جريان خروجي آن ها يكنواخت است. اين پمپ ها در اندازه هاي مختلف و با دنده هاي متفاوت ساخته مي شوند چون دنده ها ممكن است داراي دو يا چند دنده باشند. چرخ دنده بوسيله محور دوار به حركت درآمده و پس از مكش مايع آن را تحت فشار گذاشته و به طرف خروجي مي راند. همان طور كه در شكل نشان داده شده است، مايع به وسيلهء دنده هايي كه آزاد هستند از ورودي به طرف خروجي برده مي شود. دنده هايي كه بـه ترتيب آزاد مي شوند خلاء جزئـي در مكش ايجاد كـرده و مايع سريع تر وارد دنده هاي آزاد مي گردد چون در اين نوع پمپ ها دنده ها خيلي به هم نزديك هستند اگر در كارگذاري آن ها دقت كافي نشود تماس دنده ها با يكديگر باعث خرابي آن ها خواهد شد. اين نكته مهمي است كه در مورد پمپ هاي دنده اي بايستي رعايت نمود، و هنگامي كه لازم است پمپ تحت تعمير قرار گيرد بايد دقت كافي نمود كه براي تعويض واشرها و ساير مصالح اين فواصل بطور ثابت و معين باقي بمانند. بايد توجه داشت كه اين دنده ها همواره روغن كاري شده كه خشك عمل ننمايند و اگر مايع پمپ شونده خاصيت روغن كاري داشته باشد، عمر پمپ دوراني زياد مي شود. اين پمپ ها براي ظرفيت هايي نسبتاً كم با فشار متوسط موارد استفاده زياد دارند. ج) پمپ هاي تيغه اي Vane Pumps نوع ديگر پمپ هاي انتقال دهنده با حجم ثابت كه از نظر اصول كاركرد با پمپ هاي چرخ دنده اي شباهت زيادي دارند پمپ هاي تيغه اي مي باشند. حركت اين پمپ ها دوراني بوده و نيروي محركه شان از الكترو موتورها تأمين مي گردد. تيغه ها كه داراي حركت خارج از مركز مي باشند مي توانند در داخل شيارهايي حركت رفت و برگشتي داشته باشند. با توجه به شكل تيغه وقتي كه به بالا مي رسد كاملاً داخل شيار جاي گرفته و همين كه از آن نقطه دور مي گردد در اثر فشار فنر داخل شيار بيرون آمده و سيال را از قسمت ورودي به طرف قسمت خروجي با خود مي برده. تيغه ها در اثر نيروي فشار فنري كه در پشت آن هاست همواره با جداره پمپ در تماس اند. 2- پمپ هاي سانتريفوژ ( CENTRIFUGAL PUMPS ) ساختمان ايـن نوع پمپ هـا به صورتي است كه بر روي محور دوار ( در مركز پمپ ) پره هايـي قرار داده شـده كه بـا دوران خود مايعـات و مواد سيال را به اطراف پرتـاب مي نمايند. جدار اين پمپ به صورت حلزوني ساخته شده و مايع كه داراي سرعت نيز مي باشد از قسمت حلزوني به طرف مدخل خروجي پمپ رانده مي شود. سيالي كه در اطراف پره ها موجود است در اثر حركت دوراني به محور به اطراف پرتاب شده و در نتيجه در اطراف محور خلاء ايجاد مي شود و بدين ترتيب سيال از مجراي ورودي به داخل محفظهء حلزوني شكل پمپ مكيده شده و از مجراي خروجي به خارج منتقل مي گردد. راندمان پمپ به موقعيت قرار گرفتن پره هاي پمپ، فاصله آن از محفظه حلزوني شكل و سرعت حركت محور بستگي دارد. زاويه قرار گرفتن پره هاي پمپ ها نيز در بالا بردن راندمان پمپ مؤثر است. مثلاً چنانچه وضعيت پره هاي پمپ نسبت به مركز به صورت عمودي باشد راندمان پمپ كمتر از زماني است كه پره ها بطور مايل بوده و در جهت حركت مايع به صورت منحني قرار گرفته باشند. به علت اينكه سيال در اثر حركت دوراني محور به اطراف پرتاب شده و در مركز پمپ خلاء ايجاد مي شود دهانه لوله ورودي در پمپ هاي سانتريفوژ در مركز قرار دارد تا با استفاده از خلاء ايجاد شده در اين محل انتقال سيال سريع تر و بهتر انجام بگيرد. پمپ هاي گريز از مركز داراي دو امتياز برجسته مي باشند: اولاً جريان مايع در آن ها يكنواخت است. ثانياً اگر لولهء خروجي پمپ مسدود يا تنگ شود، فشار زيادي كه براي ساختمان پمپ مضر باشد توليد نكرده و بار آن به اندازه اي نمي رسد كه موتور محرك پمپ را از كار بيندازد. براي بكار انداختن پمپ بايد هميشه محفظه آن را از مايع مورد پمپاژ پر نموده و هواي محبوس در محفظه را خالي نمود. اين عمل را آبگيري ( Priming ) مي نامند. هرگاه پمپ در سطحي پايين تر از مخزن حاوي مايع مورد استفاده واقع شود، لزومي به آبگيري نخواهد بود. ( به اين علت كه محفظه پمپ همواره پر از مايع بوده و در نتيجه محفظه خالي از هواست ) ساختمان پمپ هاي گريز از مركز در ابتدا بسيار ساده بوده و فقط شامل پره، پوسته و محور بودند و ليكن به علت نياز روز افزون به اين پمپ ها، به سرعت تكامل يافته و ساختمان آن ها پيچيده تر شد و قطعات ديگر به آن ها افزوده شدند از قبيل رنگ هاي سايشي، لائي هاي آب بندي، پره هاي ثابت براي هدايت بهتر آب در خروج از پرهء متحرك و ورود به محفظه حلزوني و غيره. پره هاي پمپ هاي سانتريفوژ به سه دسته تقسيم مي گردند: باز، نيم باز و بسته.
-
- 3
-
-
من 18 مرداد63 به عبارتي امروز تولدمه
-
من 18 مرداد 63
-
سلام به همه 1-محمد رضا 2-مكانيك_تاسيسات حرارت مركزي تهويه مطبوع تبريد 3-3 سه سال پيش كارشناسيم تموم شد 4-از مباحث فني تاسيسات و از مباحث ورزشي هم خيلي استقبال مي كنم 5- به معلوماتم اضافه بشه و اينكه تجربياتم را در اختيار ديگران قرار بدم تا انها هم موفق باشند 6-مهندس تاسيسات هستم و آخرين جايي هم كه كار ميكنم كارشناس تاسيسات و سرپرست تيم نگهداري تاسيسات يك شركت نيمه دولتي و پيمانكار يك شركت دولتي
