رفتن به مطلب

Shiva-M

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    2105
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط Shiva-M

  1. البته من مزاح کردم ولی حسنی یه ماجرایی تعریف کرد رو آنتن زنده که نامداری ضایع شد... لینک دانلود ویدیو رو میزارم خودت ببین: دانلود
  2. قابل پیش بینی هم بود البته، اصلا به هم نمیخوردن با اون کاری که فرزاد خان تو برنامه عید شبکه 2 کرد بعیدم نبود بنده خدا رو کرد تو جوب رسما
  3. از حدود سه ماه پیش خبری دهان به دهان در میان اهالی رسانه‌ای می چرخید. خبر مربوط بود به پرسر و صداترین ازدواج سال ۹۲،‌ ازدواجی که سید حسن خمینی عاقد آن بود و دو تن از مجریان مطرح کشور، زوج و زوجه آن.«فرزاد حسنی» و «آزاده نامداری» با هم ازدواج کردند و این موضوع را رسماً و با حضور در کنسرت یکی از خوانندگان کشور اعلام کردند. اتفاقا همین زوج مجری بودند که برای اولین بار به طور مشترک، اجرای برنامه سال تحویل شبکه دو سیما را به عهده گرفتند.اجرایی که اصلاً نتوانست مطابق انتظار بدرخشد و پر حاشیه شد و انتقادات بسیاری را هم برانگیخت؛ درست مثل خود این دو مجری، پر سر و صدا شد و پر حاشیه. خبر طلاق نامداری و حسنی را مدت ها بود شنیده بودیم، ولی به جهت رعایت حریم شخصی این دو هنرمند،‌ خبر آن را منعکس نکردیم تا حریم شخصی آن ها را فدای یک خبر پرکلیک نکرده باشیم. تا امروز که آزاده نامداری در گفتگوی خود را با روزنامه صبا برای نخستین بار در یک تریبون رسمی این خبر را اعلام کرد… آزاده نامداری در این گفتگو گفت:‌ آزاده نامداری قطعاً زندگیش آبستن اتفاقاتی بوده و هر جوری هم که مدیریت کرده نتواسته جلوی رخداد بیرونی آن را بگیرد. اما من اصلا سعی نمی کنم که بگویم این اتفاق نیفتاده یا مقصرش کس دیگری بوده است. من می خواهم بگویم که این اتفاق می تواند در زندگی هر کسی بیافتد… گفتنی است خبر طلاق آزاده نامداری و فرزاد حسنی پیش از این در محافل غیر رسمی نقل شده بود. روزنامه صبا
  4. وصیت نامه/یاس
  5. کافه سینما-علی فیروزجنگ: این فیلم که اولین تجربه ی پیتر ساتلر در مقام کارگردان می باشد ،پیش از این نامزد دریافت جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره ساندنس 2014 هم شده بود . در این فیلم استوارت نقش دختر جوانی را بازی می‌کند که برای فرار از شهر کوچک محل زندگی‌اش به ارتش پناه می‌برد غافل از این که به جای عراق از گوانتانامو سر در می‌آورد. او که خاطره خوشی از مسلمانان ندارد و توسط آنان مورد آزار و اذیت قرار گرفته با مردی به نام علی که هشت سال است در زندان گوانتانامو زندانی است آشنا می‌شود و رابطه‌ای عجیب میان آن دو شکل می‌گیرد. نقش علی را پیمان معادی بازی میکند. کمپ اشعه ایکس نام یک اردوگاه موقت در خلیج گوانتانامو در کوبا است که بازداشت‌شدگان در تاریخ یازدهم ژانویه ۲۰۰۲ و پس از ادعای مبارزه با تروریسم آمریکا پس از حوادث یازدهم سپتامبر به آنجا منتقل شدند. این زندان و نحوه رفتار با بازداشت‌شدگان و زندانیانی که مدعی رفتار خلاف قوانین توسط زندان‌بانان آمریکایی شده بودند (گرسنگی دو هفته‌ای و ناسزاگویی) جنجال زیادی برانگیخت اما در بازدید تیم اف بی آی از آن محل شواهدی برای شکنجه و آزار بدنی به دست نیامد. در عین حال در ۲۹ آوریل ۲۰۰۲ این زندان تعطیل شد و بازداشت‌شدگان به کمپ دلتا منتقل شدند.فیلم کمپ اشعه ایکس (Camp X-Ray)؛ 17 اکتبر 2014 (25 مهرماه 93) اکران خواهد شد. نخستین تریلر این فیلم را در ادامه دانلود کنید و ببینید. دانلود کافه سینما
      • 2
      • Like
  6. هزار دستان/ گروه پالت
  7. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    کارگردان : Steven Knight نویسنده : Steven Knight بازیگران : Tom Hardy, Olivia Colman, Ruth Wilson 2014 خلاصه داستان : لاک (با بازی تام هاردی) سرپرستی به شدت باوجدان و وظیفه شناس است و زندگی اش را با تکیه بر قابل اطمینان بودن خود ساخته است. در شب قبل از رسیدن به نقطه ی اوج حرفه ای اش تماسی دریافت می‌کند که اتفاقات بدی در پی دارد. او در حین رانندگی به شدت تلاش می کند تا بخش های مختلف زندگی مرتب و طبق اصول خودش را از فروپاشی کامل حفظ کند ... یه فیلم تک لوکیشنه و تک بازیگره که اولش بنظر کسل کننده میاد اما اینطور نیست، تمام داستان فیلم در یک Bmw ی در حال حرکت روایت میشه که در اون تام هاردی از از بیرمنگام تا لندن رانندگی میکنه و در عین حال از ظریق تلفن سعی میکنه بحران هایی که باهاش مواجه هست رو سر و سامان بده مسلما با یه بازیگر معمولی کل فیلم میرفت رو هوا ولی استفاده از بازیگر کاریزماتیکی مثل تام هاردی که بازی قدرتمند، دقیق و پر از جزییاتی رو ارائه داده فیلم رو تبدیل به اثری قابل قبول و ارزشمند کرده. ضمن اینکه فیلمنامه و در کنارش کارگردانی قدرتمندی داره تجربه ی جالبی برای من بود
  8. Shiva-M

    نقد و بررسی فیلم Under The Skin

    [h=1]Under The Skin[/h]کارگردان : Jonathan Glazer نویسنده : Walter Campbell, Michel Faber بازیگران : Scarlett Johansson, Jeremy McWilliams 2014 خلاصه داستان: بیگانه ای فضایی پا به اسکاتلند می گذارد و مردان را برای نابودی شان اغوا می کند . . . اجازه دهید نوشته ام را از اینجا شروع کنم که من "زیر پوست" را به تماشاگرانی گه به دنبال تجربه حقیقی تماشای فیلم هستند، توصیه نمی کنم. فیلم که اقتباسی مرموز از رمان مایکل فابر می باشد، در حالات و ظواهر خلاصه می شود. فیلم در حد یک علمی تخیلی ترسناک اگزیستانسیال است. لازم است که بیننده به مدت 90 دقیقه حالتی متفکر به خود بگیرد. فیلم قابلیت مسحور کردن بیننده را دارد اما فقط برای کسانی که خود را بدست کارگردان ، جاناتان گلیزر (کارگردان "جانور ***ی") می سپارند. ریتم کند و تعمق آمیز است و عناصر وحشت حضوری کمرنگ دارند. جلوه های ویژه محدودند و بیشتر بنا به ضرورت به کار رفته اند. کسانی که به طلسم گلیزر دچار می شوند از "زیر پوست" تحسین های رویاگونه به جا خواهند آورد. دیگر کسانی که اجازه بامسیر فیلم همراهی نمی کنند، آن را کند، مبهم، و بیشتر از همه اتلافی در وقت خواهند یافت. برای من آسان است که از منظر هر دو گروه مخاطبان فیلم را تماشا کنم، هر چشم انداز شخصی خودم به گروه اول نسبت به دومی نزدیک تر است. در نگاه اول، "زیر پوست" مانند بسیاری از دیگر فیلم ها به داستان فضایی هایی مرموز می ماند که برای شکار آدم ها پا به زمین می گذارند. در طول فیلم به ما هیچوقت صریحا دلیل حضور فضایی ها گفته نمی شود، هر چند روشن است که آن ها از آواز زنان دلفریب برای اغوای مردان و نابودی شان استفاده می کنند. همچنین نشانه هایی در فیلم وجود دارد ولی در کل شیوه روایی می خواهد تا حس رمز و راز گونه خود را حفظ کند. مخاطب ممکن است بار ها تشابهاتی ظاهری میان این فیلم و فیلم هایی از قبیل "تهاجم انسان دزدان"، "گونه" و مشتی از داستان های "دکتر هو" بیابد. اما داستان فیلم طوری بیان می شود که به کلی با عناوین مذکور متفاوت می گردد. گلیزر صبر و حوصله مخاطب را مطالبه می کند و سرنخ هایی ارائه می دهد که باید در ذهن بیننده به یکدیگر متصل شوند. شخصیت بیگانه فیلم که توسط اسکارلت یوهانسون به تصویر کشیده می شود، هیچ اسمی ندارد و به ندرت صحبت می کند. او در بیشتر وقت فیلم را مشغول پرسه زنی در طبیعت وسیع و متروک اسکاتلند است و به دنبال مردان مجردی می گردد تا پس از اغوا کردن آن ها را به گور بسپارد. او شکار هایش را از بین افرادی گلچین می کند که گم شدنشان بعید به نظر می رسد. او همکار مردی نیز دارد که ردها را پس از او پاک می کند. این بیگانه هر چه بیشتر در لباس انسانی اش باقی می ماند حساسیت بدنش بر او تاثیر می گذارد. او که در آغاز قاتلی خونسرد بود، حال تدریجا نسبت به شکار هایش احساس دلسوزی می کند. او به یکی از قربانی ها اجازه فرار می دهد. او به این کار ادامه می دهد، و همکارش که حس می کند او احساس وظیفه اش را از دست داده، شروع به شکار او می کند. گلیزر توجه خاصی به شات های طولانی و تعلیق دار دارد. سکانس های بسیاری وجود دارند که در آن ها و سه پایه فیلمبرداری را قرار داده و پس از پایان حرکت همچنان به فیلمبرداری ادامه داده است. این نحوه به تصویر کشیدن که شدیدا با کات های کوتاه و سریع رایج در سینمای امروزی متضاد است، حالت کلی فیلم را بنا می نهد و موجب ایجاد صبر و حوصله در مخاطبان می شود. گلیزر از سوی بازیگر نقش اول زن خود که خود را بی خیالی درون نقش انداخته، ایفای نقش محکمی را دریافت می کند. یوهانسون می بایست بدون استفاده از حالت دادن صورت و اعضای بدن، با گفتن دیالوگ کوچکی در وقت مناسب، کاراکتر خود را بزرگ جلوه دهد. در صحنه ای که او بدن برهنه خود را مقابل آیینه برانداز می کند، بسیار جذاب از آب در آمده. این صحنه ای است که بیگانه با بدنی که در آن مخفی شده برای نخستین بار دیده می شود. صحنه سازی، بسیار متروک و حزین و به شکل مخصوصی زیباست و مناسبترین آرایش برای ساختن اینگونه فیلم هاست. حداقل انتخاب اسکاتلند به عنوان محل فیلمبرداری به اندازه کاراکتری مثل بیگاته،مهم است. یک بدبین می تواند "زیرپوست" را این چنین خلاصه کند: پرسه زدن اسکارلت یوهانسون در اسکاتلند برای اغوای مردان و گاه وبیگاه لخت شدن او در برابر دوربین. واین توصیف چندان هم دور از واقعیت نیست، اما اصل قضیه در آن جایی ندارد. "زیر پوست" فیلمی است که با شما از طریق راه هایی ارتباط بر قرار می کند و شما لزوما این راه های و چگونگی ان ها را نمی پذیرید یا درنمی یابید. هضم کردن آن ها مشکل است و پایان فیلم احساس خاتمه یافتگی قابل قبولی را ایجاد نمی کند. آنهایی که توسط ویژگی های "علمی تخیلی های ترسناک" فریفته شده اند چیز های باارزشی را در این 07 دقیقه خواهند یافت. به بقیه توصیه می کنم که پول 10 دلار بلیط سینمایشان را در جای دیگری صرف کنند. منتقد: جیمز برادینلی مترجم: حمید بنی هاشمی انجمن تخصصی رسانه کوچک
      • 1
      • Like
  9. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    Under the skin کارگردان : Jonathan Glazer نویسندگان : Walter Campbell, Michel Faber بازیگران : Scarlett Johansson, Jeremy McWilliams, Lynsey Taylor Mackay 2014 خلاصه داستان : یک موجود فضایی به زمین می‌آید و در شکل یک زن به شکار انسانها می‌پردازد... منم دیدمش امروز فیلم خیلی خاص و عجیب غریبی بود، فرم و فضای کلی فیلم رو دوست داشتم بنظرم کارگردان در خلق فضای خاص رازگونه و مبهم فیلم، کاملا موفق بود مخصوصا با اون موسیقیش، ولی ریتم فیلم بشدت کند بود و کشش لازم رو نداشت. فیلمبرداری و نماهای فیلم عالیه. و در آخر باید به اسکارلت جوهانسون دوست داشتنی اشاره کنم بدون شک متفاوت ترین نقش آفرینیش بود گویا خیلی از صحنه های گفتگوی اسکارلت جوهانسون با پیاده رو ها واقعی بوده و مردم عادی بودن که متوجه دوربین نشدند دیدن این فیلم تجربه ی متفاوتیه ولی در کنارش صبر هم میخواد.
  10. Shiva-M

    دیالوگ های به یاد ماندنی

    والدين بقیه خيلي بهتر از مال ما هستن ولی همیشه به چند دليل پدربزرگ ما بهتر از پدربزرگ هاي آدماي ديگه ان! The Dreamers اثر Bernardo Bertolucci 2003
  11. Shiva-M

    نقد و بررسی فیلم (Enemy (2013

    نه فقط چون یه مقدار شباهت داشت به کارای لینچ گفتم آره بازیا خیلی خوب بود مخصوصا بازی اون خانومه زن بازیگره فوق العاده بود. زندانیان رو دیدم بله اون هم فیلم خوبی بود
  12. Shiva-M

    نقد و بررسی فیلم (Enemy (2013

    خواهش میکنم بله فیلم قابل تاملیه، منتها بر خلاف فیلمنامه ش، فرم غالبش رئال هست تو این فیلم، و اینکه اطلاعاتی که به بیننده میده خیلی خیلی ناچیزه، همین باعث شده تحلیلش برای بیننده سخت بشه، اما برای مثال لینچ اینطور نیست، تا پایان فیلم تقریبا همه ی جوابا رو بیننده پیدا میکنه. یه مشکل دیگه ای هم که خودم باهاش داشتم پایانش بود
  13. Shiva-M

    نقد فیلم The dreamers اثر برتولوچی

    رویابین ها (The Dreamers ) محصول 2003 انگلیس، ایتالیا، فرانسه کارگردان: برناردو برتولوچی فیلم‌نامه: گیلبرت آدایر نامزد جوایز اروپایی: بهترین بازیگر زن (اواگرین) – بهترین کارگردان نامزد جایزه اسپانیایی گویا برای بهترین فیلم اروپایی نامزد بهترین فیلم‌برداری، بهترین کارگردان و بهترین تدوین از سندیکای بین‌المللی روزنامه‌نگاران فیلم ایتالیایی بازیگران: مایکل پیت، اواگرین، لوئیزگارل، آناچانکلر، روبین رنوسی، فیلمبرداری: فابیو چیناچتی تدوین : ژاکوپو کوادری خلاصه داستان فيلم: متئو نوجوان آمريکايي در آستانه آغاز وقايع قيام دانشجويي -کارگري مه 1968 در پاريس با دختري به نام ايزابل و برادر دوقلويش تئو آشنا مي شود، دوستي غريب آن ها با عشق بازي با ايزابل در غيبت والدين آن ها در آپارتمانشان وارد مرحله جديدي مي شود و سه نوجوان هنگامي که با فريادهاي تظاهرکنندگان کمونيست روبرو مي شوند شب هنگام از خانه خارج مي شوند تا به مقابله با پليس بپردازند. متئو با خشونت مخالف است اما ايزابل و تئو وي را در ميان جمعيت مي گذارند و خود با کوکتل مولتف به سوي پليس مي روند. درباره کارگردان: برناردو برتولوچي با بيست و دومين فيلمش بار ديگر پس از پنج سال درخشش تازه اي مي يابد، وي که در جواني شاعر و عضو حزب کمونيست ايتاليا بود، اولين کار سينمايي خود را با دستياري در فيلم پير پائولو پازوليني آغاز کرد.فيلم هاي او در جشنواره هايي چون ونيز ، برلين و کن با استقبال بسياري روبرو شده و جوايز فراواني به ويژه از منتقدان دريافت کرده است.برتولوچي در باره اين فيلم گفته است که مي خواسته تا با بازآفريني خاطره يک قيام، آرمانخواهي نسل جوان عليه سرمايه سالاري در سياتل ، عليه G-8 و در جنوا را گرامي بدارد. ◊ ◊ ◊ سه نوجوان فيلم در رويا بين ها مظهر تلاقي سه ابژه پست مدرن در فرا روايتي از رخدادهاي قيام گونه مه 1968 در پاريس هستند: ***، سينما وسياست( انقلاب)! تلفيق تصاوير مستند با بازسازيها و نيز اداي احترام به بزرگان موج نو و پيامبر سينما ژان لوک گدار براي مخاطب نوستالژي زده تداعي کننده اين مفهوم است که جادوي تصاوير هنوزبخشي از ناخودآگاه و حافظه تصويري اش را به خود اختصاص داده است. رويا بين ها که گويي ادامه و يا اگر درست بگوئيم از نظر کرنولوژيکي مقدم برزيبايي ربوده شده(1998)است ، با همان کاراکترها براي بازبيني خاطرات در ويراني گذشته شبيه است ، اما اگر زيبايي ربوده شده بازنمايانگر همان انگيزش هاي ليبدويک در بستر پريشاني و سردرگمي و حسرت بود، رويا بين ها سرشار از حسرت آشوب و طغيان و ساختار شکني يک نسل در دهه شصت است. مثلث متئو ،دو قلوها ايزابل و تئو در عين حالي که نمايانگر تعارضهاي مختلف زندگي روشنفکري در آستانه کمون پاريس در مه 68 هستند ، بازنمايانگر کارکترهاي متضاد ديالکتيک روايت پست مدرن نيز هستند. متئو خرده بورژواي مرفه آمريکايي متزلزل و محافظه کار با تکانه هاي دروني ليبيدو يک و طغيان در آخرين گام تصميم به مقاومت مي گيرد. ايزابل بازنمايانگر آشوب تکانه هاي ساختار شکنانه است که مي تواند براي مدتي حداقل با تکيه بر قدرت جنسي خود بر متئو تاثير بگذارد. تئو اما شايد سنتز آن دو است، درون گرا و خنثي بين دو دنياي زنانگي و مردانگي ، دنياي انقلاب و *** و دنياي پيشروي و عقب نشيني . در اين ميان، متئو در بخشي از روياهاي ايزابل و تئو سهيم مي شود اما در برابر ايده هاي هنجارشکنانه مقاومت مي کند ، هرچند که به تئو و ايزابل گوشزد مي کند که در حصارهاي اتوپيا گرفتار شده و از در گرفتن يک انقلاب واقعي در خيابانها غافل مانده اند اما خود در ميانه راه بازمي ماند. ايزابل به جاي خودويرانگري به مقابله با هجوم پليس کشيده مي شود و تئو سرانجام تصميم به حمله به جاي عقب نشيني مي گيرد.بازي خيره کننده لوئيز گارل در نقش تئو به خوبي مي تواند پيچيدگي ها و تعارض هاي شخصيت وي را نمايان سازد و از وي پرسوناژي به ياد ماندني بسازد که شايد شبيه گدار باشد.بيهوده نيست که برتولوچي جا به جا در فيلمش به گدار اشاره مي کند و با بازنمايي صحنه رکورد گرفتن دويدن در موزه لور در فيلم دسته خودشان ( Bande à part) به وي و آرمانخواهي ساختارشکنانه نسل خودش اداي دين مي کند. از ميان رفتن باکره گي براي برتولوچي با مقايسه دو فيلم رويابين ها وزيبايي ربوده شده مترادف بلوغ و کسب هويت مستقل و بازيابي "خود" است. در اين جا نيز سه نوجوان براي درک خود و بازشناسي هويت اجتماعي و فردي خود دائم به ارزيابي و گفتمان و بازي ميان خود مشغولند. اگر در زيبايي ربوده شده از ميان رفتن باکره گي با آشفتگي و بحران بلوغ همراه بود در اين جا از ميان رفتن باکره گي با معصوميتي رومانتيک همراه است که به شورشي دروني مي انجامد که سرانجام نمودي بروني مي يابد و به شورش عليه قدرت ( و پليس ) منتهي مي شود. از اين قرار اتوپياي پاريس مه 1968 بار ديگر فرا روي ما قرار مي گيرد تا روايت تاريخمند مدرنيسم را از واقعيت با سر آغاز قرار دادن سينماتک پاريس به مرکزخيزش رويابين ها ، به نقد بکشد و رمانتيسيسم انقلابي دهه شصتي را در برابر چالش هاي نسل مخالف خوان جديد قرار دهد. در پايان اما برتولوچي با توقف در برابر فضاي خالي پس از حمله متقابل پليس گويي به ما ياد آوري مي کند که دوران معاصر دوراني ست که رويا هاي ما در تهاجم همه جانبه و عقب نشيني ها پس از مه 68 شکل گرفته است. از همين روست که برتولوچي به خوبي به يکي از بنيان هاي نظري معاصر پست مدرنيسم به تعبير فرانسواليوتاراشاره مي کند و آن نوستالژي انقلاب است چيزي که فردريک جيمسن آن را افسون زدگي معاصر مي خواند و در تاويل درخشان ليوتار از قدرت در پست مدرنيسم براي کودکان(1998 Post modenism pour les enfants) آن را سرپيچي از هنجارهاي اديپال قدرت در توصيف مدرن آن تعبيرمي کند. با تعبير پست مدرن از فيلم مي توان به مولفه هاي لاکاني رويا بين ها نيز اشاره کرد: آينه ، سينما ، ليبيدو ،رويا ، هويت ، بلوغ و سرانجام" خود باز يافته" در خيابان در عرصه يک انقلاب! به اين معنا بازشناسي مفاهيم در رويابين ها ما رابه سرچشمه هاي رويايي اديپال مي کشاند رويايي براي شورش از طريق شهود اسکوپوفيليايي که هرچند در تعارض با واقعيت عيني ( سرکوب خشن سرمايه داري / مدرنيسم ) قرار مي گيرد اما نقشي کاتارسيس گونه نيز مي يابد . شايد از همين روست که برتولوچي به مد چپ گرايي دهه شصتي بدون درک واقعي ايده هاي انقلابي در پراتيک اشاره مي کند . اگر چه بخش اعظم فيلم در صحنه هاي بسته و شب مي گذرد و ياد آور فضاهاي بسته در آپارتمان در آخرين تانگو در پاريس است اما همين امر تقابل اين فضا را با فضاي تظاهرات خياباني و به ويژه در صحنه پاياني که تظاهر کنندگان با پرچم سرخ ديگران را دعوت به حضور در خيابان مي کنند (Dans la rue!) تشديد مي کند که مي تواند نمادي از تقابل درون و برون تئوري و پراتيک و ايستايي وکنش باشد. شايد بتوان گفت پس از فيلم هاي دهه 80 برتولوچي در پيوند ايده هاي لاکاني و مارکوزه اي سنتز روانکاوي و مارکسيسم ، اين فيلم شايد صريح ترين و شخصي ترين و در عين حال سينمايي ترين ( و به ويژه به واسطه بازنمايي سينما/ آينه / اسکوپوفيليا) فيلم سالهاي اخير برتولوچي است. رويابين ها برخي از شعارهاي هزل آميز اما عميق دانشجويان در قيام مه 68 را بار ديگر به خاطر ما مي آورد: ''It's forbidden to forbid!'' و ''Be Realistic, Ask for the Impossible
  14. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    رویابین ها ( The Dreamers) کارگردان: برناردو برتولوچی بازیگران: مایکل پیت، اواگرین، لوئیزگارل، آناچانکلر، روبین رنوسی، محصول 2003 موضوع این فیلم، بازسازی پاریس ۱۹۶۸ و درباره بیداری سیاسی، بحران بلوغ و آزادی جنسی در بستر رویدادهای مه ۱۹۶۸ پاریس است. موسیقی این فیلم ترکیبی از آهنگ‌های دهه ۶۰ و موسیقی برخی از فیلم‌های موج نویی گدار مثل پیرو خله و دسته غریبه‌ها ست. تمام آهنگ‌هایی که در فیلم شنیده می‌شود، آهنگ‌های قدیمی مربوط به دهه ۶۰ از خوانندگان آمریکایی و فرانسوی مثل باب دیلن، جیمی هندریکس و ادیت پیاف است. این اولین تجربه ی من از سینمای برتولوچی بود، فیلم خوش ساختیه، حرف زیاد داره و پر از ارجاعات سینماییه. البته فیلم بدلیل نشون دادن صحنه های جنسی بی پروا دارای ربته بندی NC-17 هست. اما با همه ی اینها فیلم قدرتمندیه
  15. باور بفرمایید تکبیر هم داره برای اینکه اسپم نشه: آهنگ بی نظیر Bring me to life از Evanescence
  16. به اسراییل و ایناش کار ندارم، پخش این تصاویر از رسانه ی ملی زیبامون خیلی جالب بود واقعا! (اون هم در حالی که همه ی ما میدونیم چه ممیزی های وحشتناکی رئ اعمال میکنن) یک بار دیگه ثابت کردن که چه زیبا هدف وسیله رو توجیه میکنه! :icon_razz:
  17. آهنگ زیبا و ماندگار "آهای دنیا نگا کن" از بانو هایده (رحمة الله علیها)
  18. من خودم وقتی خبر رو خوندم به این صورت دراومدم: :w58:
  19. شبکه خبر سیما در یکی از برنامه های خود با دعوت از یک کارشناس، به تشریح جنبه های صهیونیستی ـ امریکایی یک مدل خاص از «شورت های مردانه» پرداخت. به گزارش کافه سینما به نقل از سینما پلاس ، در این برنامه که در یکی از ساعت های پُر بیننده این شبکه ـ صبح ـ پخش شد، یک کارشناس با حضور در مقابل دوربین به ارائه تاریخچه ای از شکل گیری شورت مردانه «کلوین کلاین» پرداخت و با معرفی طراح آن که یک جهود صهیونیست به همین نام بود، پرده از نقشه شوم این فرد نابکار در ایجاد بی عفتی عمومی در جامعه امریکا و دیگر جوامع برداشت. در این برنامه که با نمایش عکس ها و تصاویری از شورت های اینچنینی همراه بود، کارشناس مذکور اذعان کرد: « اوسط دهه 90 میلیادی یک جهود صهیونیست به نام کلوین کلاین طرحی را ارائه داد که شورتی را به نام خودش درست کرد و بعد بر روی بیلبوردهای مختلف در شهرهای مختلف امریکا به این صورت این طرح را ارائه داد که که مردها باید شلوارهایشان را بکشند پایین و حالا شورتشان می خواهد بالا باشد اشکال ندارد». در ادامه این برنامه، مخاطبان ضمن تماشای تصاویری از شورت های اینچنینی، با این توضیحات کارشناس مواجه شدند: «ما قرار نبود که تصاویر بسیار زشت و زننده کلون کلاین را نشان دهیم چرا که امریکایی ها نیز اذعان دارند این بیلبوردها دست کمی از تصاویر مستهجن ندارند». کارشناس مذکور در ادامه برنامه اذعان کرد: «کلوین کلاین جهود صهیونیستی است که سعی می کند جوامع غربی و شرقی را در راستای اهداف جهودان صهیونیست هدایت کند، چه چیزی را ارائه و القاء کرده این است که هرچقدر باسن فرد بیشتر بیرون باشد، شخصیت والاتری دارد. آنها سعی کردند این طرح را در جوامع دیگر هم پیاده کنند اما هرچه تلاش کردند دیدند هنوز یک سری مردها شلوارشان را پایین نمی دهند. به همین دلیل فاق شلوار را برداشتند و دیگر فردی که چنین شلواری را می پوشید نمی توانست آن را بالا بکشد». این کارشناس در ادامه اذعان کرد: «الان در ایران اسلامی برخی افراد شلوارش را نمی تواند بکشد بالا و بخشی از بدن آنها بیرون است. چند بار وقتی به آنها تذکر دادم، گفتند فاق شلوار کوتاه است و نمی توانند آن را بالا بکشند». منبع: کافه سینما :w58:
  20. متن صریح بازیگر اسپانیایی در مورد غزه / باردم: از سکوت اتحادیه اروپا در مقابل فاجعه شرمسارم بازیگر صاحب اسکار با انتشار متنی نگاه خود را به موضوع غزه و بی‌تفاوتی اتحادیه اروپا به اتفاقات منطقه بیان کرد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، خاویر باردم بازیگری که برای حضور در فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» جایزه اسکار را به دست آورده،با انتشار نامه‌ای سرگشاده اندوه و نارضایتی خود را از کشتاری که در غزه رخ داده، بیان کرده است. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، خاویر باردم بازیگری که برای حضور در فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» جایزه اسکار را به دست آورده،با انتشار نامه‌ای سرگشاده اندوه و نارضایتی خود را از کشتاری که در غزه رخ داده، بیان کرده است. او در ابتدای این متن که در نشریه «ال دیارو» اسپانیا منتشر شده، نوشت: «در برابر ترس و وحشتی که اکنون در غزه رخ می‌دهد، جایی برای فاصله گرفتن و بی‌تفاوتی نیست. این جنگ اشغال و نابودی است که علیه مردمانی بدون سلاح، محصور در قلمرویی حداقلی، بدون آب، بیمارستان یا آمبولانس به راه افتاده، و کودکان را هدف قرار می‌دهد و آنها را تروریست به شمار می‌آورد. درک این مسئله دشوار است و توجیه آن ناممکن. و مایه شرمساری است که کشورهای غربی به چنین نسل کشی اجازه می‌دهند. من واقعا معنی این وحشیگری را نمی‌فهمم، کاری که بسیار بی‌رحمانه‌تر و غیرقابل تصورتر از تمامی بلاهای دهشتناکی است که در گذشته بر سر مردمان یهود آمده است. تنها معاهده‌های ژئوپولیتیکی، آن نقاب مزورانه کسب و کار - مثلا فروش اسلحه - می‌تواند این موضع‌گیری شرم آورانه ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا و اسپانیا را توضیح دهد.» خبر آنلاین
      • 3
      • Like
  21. Shiva-M

    نقد و بررسی فیلم (Enemy (2013

    این pdf هم در درک بهتر فیلم و پاسخ به ابهاماتش کمک میکنه: دانلود
  22. Shiva-M

    اخرین فیلمی که دیدی چی بود؟

    Enemy کارگردان : Denis Villeneuve نویسندگان : Javier Gullón بازیگران : Jake Gyllenhaal, Mélanie Laurent, Sarah Gadon 2013 خلاصه داستان : آدام به پیشنهاد همکارش یک فیلم کمدی را به نام «اگر اراده‌ای باشد اسباب کار هم فراهم می‌شود» کرایه می‌کند و یک شب آن را در لپ‌تاپ‌اش تماشا می‌کند. درست همانند هر چیز دیگری که آدام تجربه می‌کند، به ندرت به نظر می‌آید که این فیلم چیزی متفاوت عرضه کند – تا اینکه گویی در لحظه‌ای از یک رؤیا می‌پرد و ناگهان متوجه می‌شود بازیگری که اندکی در پس‌زمینه قرار گرفته دقیقاً شبیه اوست... فیلم سورئال هست و میشه گفت قصد نزدیک شدن به سینمای دیوید لینچ رو داره، یه شباهت هایی هم داره با سبک لینج، اما با دیدن این فیلم متوجه میشیم که جقدر تفاوت زیاده بین کارگردانی مثل لینچ با بقیه. و چقدر مهارت داره لینچ در درآوردن فضاهای خاص فیلماش. این فیلم بر خلاف تم سورئالی که داره با فضا و فرمش اصلا همخونی نداره، علاوه بر اون فیلم بسیار گنگ و مبهمه و بعد از دیدن فیلم مخاطب می مونه و کلی سوال بی جواب. فیلم های لینچ اگر پیچیده و گنگ هستن حداقل کارگردان یه سر نخ هایی به بیننده میده در طول فیلم که امکان تجزیه تحلیل داده باشه به مخاطب و با پایان فیلم تقریبا پاسخ اکثر ابهاما داده میشه ، اما تو این فیلم کوچکترین سر نخی به مخاطب داده نمیشه و فقط سوال طرح کرده کارگردان به نظرم کارگردان در خلق فضای سورئال هم اصلا توفیقی نداشته. فقط یه پایان تکان دهنده گذاشته آخرش که اصلا در نیومده به نظرم. اما کلا چون خودم فیلمای سورئال و پیچیده رو دوست دارم میتونم پیشنهاد کنم دیدنش رو پ.ن: این pdf در درک بهتر فیلم کمک میکنه: دانلود
  23. Shiva-M

    نقد و بررسی فیلم (Enemy (2013

    کارگردان: دنیس ویلنوو بازیگران : جیک گلینهال ، ملانی لورنت نویسنده : خاویر گالون - اقتباسی از : رمان مرد تکثیر شده اثر "خوزه ساراماگو" محصول : 2013 کانادا | اسپانیا دشمن(enemy) اثر سورئال دنیس ویله نوو کارگردان برجسته فرانسوی-کانادایی است. پیش از با آثاری همچون Incendies وprisoners میتوانستیم تولد یک کارگردان بزرگ را پیش بینی کنیم. این اثر دومین همکاری ویله نوو با جیک گیلنهال است که همچون اثر قبلی تحسین منتقدین سینمایی را برانگیخته است هرج و مرج یک نظم کشف نشده است داستان فیلم با این عبارت از کتاب همزاد ژوزه سارماگو شروع میشود و زندگی آدام یک استاد تاریخ را روایت می کند. فیلم با نشان دادن تصویر دو مرد(آنتونی و سرایدار ساختمانش) که در حال حرکت در یک راهرو تاریک هستند شروع میشود و پس از رسیدن به یک در با چرخاندن کلید در قفل هر دو قدم به یک سالن نمایش برهنگی میگذارند. دو زن پس پایان نمایش یک زن دیگر با سینی هایی با درپوش استرلیز بر روی صحنه قدم می گذارند و با بالا بردن در پوش یک عنکبوت بر روی سینی نقره ای نمایان می شود. در ادامه فیلم با شخصیت آدام (با بازی جیک گیلنهال) آشنا میشویم که با مباحثی همچون دیکتاتوری و کنترل عقاید فردی در حال تدریس تاریخ در دانشگاه است او به خانه می آید و پس یک هم آغوشی سرد و بی روح با دوست دخترش و به صبح رساندن شب مجددا در دانشگاه به ادامه ی همان بحث روز قبل میپردازد و شب را همچون قبل به پایان میرساند. او که تمایلی به دیدن فیلم ندارد به توصیه یکی از همکارانش یک فیلم را کرایه می کند و شب پس از دیدن آن و در هنگام خواب با دیدن صحنه هایی از فیلم از خواب بیدار شده و پس از مرور مجدد فیلم متوجه بازیگر که بسیار شبیه او است می شود. با جستوجوی بیشتر پ سه فیلم دیگر از همزاد پیدا کرده و در نهایت خود را متقاعد میکند که این شخص را پیدا کرده و با او ارتباط برقرار کند. سپس موفق میشود با همزاد خود آنتونی که یک همسر حامله نیز دارد در یک هتل ملاقات کند. پس از رو در رو شدن هر دو کاراکتر در ادامه بیننده متوجه می شود برخلاف آدام که شخصیتی شکننده و کنشگر دارد آنتونی بسیار تهاجمی و دافعه گر است. مشخص می شود او که از قبل به همسر حامله خود خیانت کرده در صدد است با تهدید و خشونت آدام را مجبور کند که به جای او با دوست دختر زیبایش به تعطیلات برود. آدام با رضایت به این امر و در حالی که در سمت دیگر شهر آنتونی با دوست دخترش مشغول است به خانه ی آنتونی می رود و شب را در خانه ی آنتونی به همراه همسر او میگذراند. درسکانس پایانی فیلم هنگامی که آدام به دنبال همسر آنتونی به اتاقی میرود با یک منظره هولناک روبرو میشود و مشاهده میکند که او تبدیل به یک عنکبوت غول پیکرشده است. بی شک پس از پایان فیلم دو اسمی که ممکن است به ذهن بیننده خطور کند یکی دیوید لینچ و دیگری فرانس کافکاست. اولی به واسطه شهرتش در ساخت فیلم های سورئال و البته سبکی لینچی ابداعیش که در جشنواره های مختلف این ساخته ویله نوو را فیلمی لینچی توصیف کرده بودندو دیگری به یاد کتاب مسخ و گریگور سامسای مفلوکش که به سوسکی عظیم الجثه تبدیل شده بود. هرچند ویله نوو معتقد است که با دوباره دیدن فیلم بیننده پاسخی برای پرسش هایش میابد اما داستان دشمن را نمی توان با تکیه بر آثار لینچ تحلیل کرد. لینچ در پایان فیلم هایش پاسخ هایی برای بیننده می گذارد اما در هرج و مرجی که ویله نو در فیلمش به نمایش گذاشته به سختی و در سکانس نهایتی شاید بتوان برای آن یک نظم کمرنگ کشف کرد. در عنوان بندی فیلم عبارت بر اساس کتاب همزاد نوشته ژوزه سارماگو را میتوان دید. اما توجه به این نکته مهم است که در کتاب سارماگو اثری از عنکبوت های ریز و درشت نیست.پس میتوان دشمن را نه فیلمی اقتباسی بلکه الهام گرفته از کتاب سارماگوو دانست. ویله نوو علاوه بر صحنه ای که که در آن عنکبوت عظیمی را در حال حرکت بر فراز شهر تورنتو با آن تم بیمار و یرقان وار به تصویر میکشد، در طول فیلم نمای هایی از شبکه سیم و کابل برق را نشان می دهد که بی شباهت به شبکه تار عنکبوت نیست .گویی مردم در ناخود آگاه خود و در روزمرگی های تکراری شان در این تار عنکبوت گرفتار گشته اند. شاید بتوان کلید حل معمای دشمن را در همان 5 دقیقه ابتدایی فیلم با مونولوگ های پیوسته و گاهی منفصل آدام یافت. جایی که او به عنوان یک استاد تاریخ از دیکتاتوری و عنصر مشترک کنترل در همه انواع حکومت های توتالیتر سخن به میان می اورد. اگر چه میتوان ریشه نوع نگاه این استاد تاریخ در مورد حکومت را الهام گرفته از تفکر سارماگو در مورد نظام های توتالیتر دانست، اما آنچه مهم می نماید تاکید مکرر فیلمساز بر عنصر کنترل و ارتباط آن با استبداد را در نظر گرفت.ویله نوو که اصولا در مورد فیلم هایش حل مسئله را به بیننده واگذار میکند و به سختی سرنخی از آن بروز میدهد در مورد دشمن بیان میدارد که " گاهی اوقت شما با این احساس که درونیات ناخودآگاه خود را نمی توانید کنترل کنید روبرو می شوید...این ها دیکتاتورهای درون ما هستند" با آگاهی از این گفته ی کارگردان در مورد فیلم روشن میشود که برخلاف آنچه از نوشته های سارماگو میتوان نتیچه گرفت، بیننده با یک نظام استبدادی روبرو نیست بلکه با استبداد فردی روبروست آنهم استبداد یا دیکتاتوری درون. در طول فیلم میتوان ریشه های این استبداد را در رفتار آدام و آنتونی با زنان جستجو کرد. چه آدام منفعل و چه آنتونی ماجراجو و پرخاشگر که البته در ادامه خواهیم گفت که هر دو در واقع یک شخص هستند هر دو با خشونت با زنان برخورد میکنند خشونت رفتاری با زن حامله و خیانت به او و از طرفی خشونت جنسی با دوست دختر آدام که چه در صحنه ای که در ابتدای فیلم میتوان آدام را در حال تجاوز به او دید یا در ادامه فیلم این نوع نگاه آدام و آنتونی به زن به عنوان یک ابزار جنسی حکایت از دید مستبد فرد است. از طرفی در همان 5 دقیقه ابتدایی آدام در حال تدریس یک جمله کلیدی از هگل و مارکس نقل میک ند با این مضمون که " تاریخ دوبار تکرار میشود بار اول به صورت تراژدی و دوم بار به صورت کمدی" و در ادامه با این عنوان که شاید قرن فعلی تکرار قرن قبلی است این دوگانگی کمدی وار در زندگی انسان امروز را بیان میکند که در تار عنکبوتی از اشتباهاتی که خود به دور خود میتند گرفتار آمده است. در تریلر های روانشناسانه لینچ به راحتی میتوان شخصیت اصلی را در فیلمی همچون خیابان مالهالند از شخصیت خیالی یا آمالی فرد جستجو کرد اما در دشمن ویله نوو با این آگاهی که با یک فیلم لینچی روبرو هستیم نمیتوان یک شخصیت واقعی را متصور بود. در واقع هردو شخصیت آنتونی و آدام هردو بعدهایی واقعی از یک شخص را نمایش می دهند که هیچ یک تصویر آمالی از یک دیگر نیستند بلکه هردو قسمتی از فردیت یک شخص را تشکیل میدهند. نمایی که که در آن آنتونی را با لباس سیاه با آدام سفید پوش روبرو میشود مفاهیم انتزاعی خیر و شر را در ذهن بیننده تداعی میکند. در صحنه تصادف آنتونی در شکستگی شیشه ماشین میتوان تار عنکبوت را مشاهده کرد. در قسمت هایی دیگر از فیلم میتوان چتری از تار عنکبوت را که به صورت کابل ها سیم برق به نمایش می اید را بر فراز تورونتو و انسان هایش دید، انسان هایی که در این شهر که نه یک اتوپیا بلکه تصویری واقعی از یک جامعه بیمار و ماتم زده در حال دست و پا زدن بین ساده ترین مفاهیم زندگی یعنی نیکی و بدی هستند. دشمن سعی دارد بیان کند تمام خصیصه های بد در واقع ریشه در وجود انسان دارد و سعی میکند این تقابل بین نیمه ی روشن و تاریک را به نمایش بکشد.لینه وو در پایان فیلم تلاش می کند از کلیشه و منطق صفر یک فرار کند.تبدیل شدن هلن به عنکبوت حکایت از این واقعیت دارد که در روزمرگی انسان های امروزی که در پارادوکسی از تضاد بین خیر شر دست و پا میزنند در نهایت سرنوشت محتوم بشر در محیطی بیمار که در آن بسر میبرد چندان امیدوار کننده نخواهد بود و نمی توان به کلیشه هایی چون پبروزی نهایی یا محکم و پایدار بودن نیمه ی خوب یا بهترانسان اطمینان کرد و با نمایش نگاه بی تفاوت آدام به مسخ هلن حتی از بیننده میخواهد که از این تغییر چندان متعجب نشود. در واقع بعد روشن تر شخصیت فرد یا همان آدام هم در فیلم هرچند نهایتا در کنار هلن ایستاده و هلن نیز از او میخواهد که بماند اما در نهایت کنجکاو است که کلید شوو برهنگی که در ابتدای فیلم نمایش داده شد را بیازماید. در پایان احتمالا این دو رباعی از حکیم خیام بی ارتباط با موضوع فیلم نیز نباشد : نیکی و بدی که در نهاد بشر است شادی و غمی که در قضا و قدر است با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است ماییم که اصل شادی و کان غمیم سرمایه دادیم و نهاد ستمیم پستیم و بلندیم و کمالیم و کمیم ایینه زنگ خورده و جام جمیم منتقد علی رضایی سایت کافه نقد
×
×
  • اضافه کردن...