alirezanabati
-
تعداد ارسال ها
2 -
تاریخ عضویت
-
آخرین بازدید
تمامی مطالب نوشته شده توسط alirezanabati
-
ما در ره عشق تو اسیران بلائیم کس نیست چنین عاشق دیوانه که مائیم
-
دست از طرب ندارم تا کام من برآید یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید
-
دردم از یار هست و درمان نیز هم دل فدای او شد و جان نیز هم
-
يك نظر جلوه ي او گر به نظر جلوه كند همچو گلزار نمايد به نظر شعله ي نار
-
شكر لله كه عليرغم حسودان عنود شد روا حاجتم از بهر خداوند ودود
-
[TABLE=width: 100%, align: center] [TR] [TD=align: left]اى كه انگشت نمائى به كرم در همه شهر [/TD] [TD] وه كه در كار غريبان عجبت اهماليست[/TD] [/TR] [/TABLE]
-
الا ای پیر فرزانه مکن منعم ز پیمانه که من در ترک پیمانه دلی پیمان شکن دارم
-
دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشانحالی و درماندگی
-
ای دل ار باد فنا بنیاد هستی برکند چون تو رانوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور
-
تو مشت درشت روزگاری از گردش قرنها پس افکند
-
دل من نیست چنان بر رخ چانان محتاچ که رخ اوست بر این دیده گریان محتاج
-
این درد که من دارم هر روز فزون بادا این دل که به ما دادی بگذار که خون بادا
-
دل و دین و عقل و هوشم همه را به آب دادی ز کدام باده ساقی به من خراب دادی
-
شبی یاد دارم که چشمم نخفت شنیدم که پروانه با شمع گفت که من عاشقم گر بسوزم رواست تو را گریه و سوز باری چراست
-
مرغان دهن از زمزمه بستند تو گویی بردند در این تیرگی از یاد سخن را
-
توئي آن گوهر يكدانه كه در عالم قدس ذكر خير تو بود حاصل تسبيح ملك
-
نباتی را فریبا ماهرویان برون از خانه و کاشانه کردند
-
یکی طفل دندان برآورده بود پدر سر به فکرت فرو برده بود که من نان و برگ از کجا آرمش مروت نباشد که بگذارمش
-
تا تو نگاه می کنی کار من آه کردن است ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است
-
ای دوست ترا نان جوین خوش ننماید معشوق من است آنکه به نزدیک تو زشت است حوران بهشتی را دوزخ بود اعراف از دوزخیان پرس که اعراف بهشت است
-
ترسم که سر کوی تو را سیل بگیرد ای بی خبر از ناله مستانه ام امشب
-
وه کدامت زین همه شیرین تر است؟ خنده یا رفتار یا لب یا سخن؟
-
شب نیست که در فراق رویت زاری به فلک نمی رسانم آخر نه من و تو دوست بودیم؟ عهد تو شکست و من همانم
-
نازنین تو همرهی با رازداران می کنی آتشی را زیر خاکستر تو پنهان می کنی من که خود در معبد دلدادگان آئینه ام تل خاکستر نمیخواهم درون سینه ام
-
مائیم که نه فلک کمین چاکر ماست مائیم که هفت بحر در ساغر ماست ای آنکه ز سر حق نشان می جویی آن سر عجیب در میان سر ماست
