R ! R A

من دو تا من دارم ... یه منی که همه می بینن و یه منی که من ٍ وجودی ٍ منه ... یعنی اون چیزی که هستم ...
منی که همه میبینن یه دختر خوشبخت ، شاد ، شیطون ، پایه واسه هر کاری و ...
اما خودم یه دختر گوشه گیر ... با وجود دوستای زیادی که دارم اما باز احساس تنهایی می کنم ... قدیما خودمو با نقاشی کشیدن آروم می کردم ... تنهاییمو با نقاشی پر می کردم ... اما حالا دو ساله که دیگه دست به بوم و قلمو نزدم ... نوشتن تنها چیزیه که آرومم می کنه ... تا حالا جاهای زیادی نوشتم ، حدود سه ساله که می نویسم ولی اینجارو خیلی دوست دارم و اگه باز کسی اذیتم نکنه دلم می خواد همینجا بمونم!
بیشتر وقتا لبخند می زنم و با بیشتر آدما برخورد خوبی دارم واسمم جنسیتشون فرق نمی کنه اما این واسه مردم جهان سومی ِ کشورمون سوء تفاهم ایجاد می کنه و تو این موضوع مشکلات زیادی دارم ...
کلاً آزادی رو دوست دارم و از محدود شدن متنفرم اما خوشم میاد مردی که تو زندگیمه رو یه چیزایی حساس باشه ...
دوست دارم آسمون و ستاره ها رو تماشا کنم و نصف زندگی مو در حال فکر کردنم ... اطرافیانم میگن که با چشام حرف می زنم!
به شدت حساسم و همیشه دل دردای عصبی می گیرم ... و همه می گن خیــــلی عجیبم .
.
.
.
در درون من همیشه دو ابله وجود داشته است ، یکی بجز ماندن در مکانی که هست هیچ نمی خواهد ... و دیگری تصور می کند که در آینده ی نزدیک ، زندگی ممکن است اندکی کمتر سهمگین باشد .... " ساموئل بکت "

تاقم ... کتابخونم ... گوشیم ... هندزفری ... شبای پر ستاره ... ق

سایر رشته ها

دیپلم

نوشتن ... به درد و دل مردم گوش دادن ... خفه شدن ... ریختن همه