sokut.n

سلام دوستای عزیز منم بالاخره خودمو رسوندمو رای دادم به شماره 3 همه عالیه دست همتون درد نکنه ولی چون با رای چندتایی موافق نیستم یکی رو انتخاب کردم. از شاروک جون هم بخاطر مسابقه قشنگش تشکر از صمیم قلب امیدوارم این بار چون من نیستم هادی ناصح اول بشه! همه بهش رای بدین

تهيه وسيله مناسب براي جويدن سگها: چرا باید برای سگها وسیله ای جهت جویدن تهیه نمود؟ اولین مزیت این مساله این است که کفشهایتان سالم میمانند.سگها و بخصوص توله‌ها به دنبال یافتن چیزی برای جویدن هستند.جویدن کفش یا وسائل منزل هم برای سلامتی انها مضر است و هم به شما خسارت وارد میکند عمل جویدن،عضلات گونه ای را قوی میسازد در ضمن جرمهای دندانها را تمیز میکند،تمیز شدن دندانها باعث میشود که دهان سگ شما بد بو نباشد.سگها از جویدن و بازی کردن لذت میبرند و فراهم نمودن یک اسباب بازی برای جویدن میتوان انها را برای ساعتها سرگرم نماید.یک اسباب بازی جویدنی میتواند بهترین جابزه برای رفتار خوب سگ شما باشد. چه چیزی برای جویدن سگ مناسب است؟ اندازه ان باید کمی‌بزرگتر از دهان سگ شما باشد.استخوانهای کباب شده یا دودی شده که در کارخانه‌ها تهیه میشود خوشمزه و بی خطر بوده و برای مدت زیادی حیوان را مشغول میکند.ولی ممکن است فرش یا مبلمان منزل شما را کثیف کند بنابر این بهتر است این استخوان‌ها را خارج از منزل به او بدهید. استخوان‌های ساخته شده از مواد اولیه قابل خوردن،تمیز تر هستند و هنگامی‌که انها را به سگ میدهید دیگر نگران کثیف شدن اساسیه منزل نخواهید بود و نیاز به مراقبت و نظارت ندارند.وسائل جویدنی نایلونی و پلاستیکی بادوام تر بوده و برای مدت بیشتری میتوان از ان استفاده نمود و در ضمن نیاز به مراقبت شما در زمان استفاده ندارد.اینها در طمع‌ها و سایزهای مختلف وجود دارند و برای تمیز نگه داشتن دندانهای سگ شما بسیار مناسب هستند خوراکی‌هایی که از پوست‌های دباغی نشده تهیه میشوند یرای سگها بسیار مناسب میباشند و سگها از جویدن انها بسیار لذت میبرند و سرگرم میشوند و در عین حال بسیار ارزان بوده و به راحتی میتوان انها را تهیه نمود. این خوراکی‌ها اشکال و اندازه‌های بسیار متفاوتی دارند ولی هنگامی‌که سگها در حال جویدن انها هستند و لبه‌ها و بخشهایی که نرم میشوند را جدا نمود و هنگامی‌که اندازه‌های انها از دهان سگ شما کوچکتر شد جهت جلوگیری از خفگی احتملی انها را حتما دور بیاندازید.این جویدنی‌ها بسیار سفتهستند و نباید انها را برای سگتان پرت کنید تا او انرا بگیرد زیرا ممکن ایس به لبه‌های دندانش اسیب برسد برای توله‌های زیر ۸ ماه بهتر است کمتر از این دسته موارد استفاده نمایید زیرا میتوان منجر به اشفتگی معده و سپس مشکلات اساسی دستگاه گوارش گردد. طنابهای جویدنی بادوام به تصحیح دندانهای کج کمک میکند و هنگامی‌که توله دچار دندان درد میشود میتوانید برای کاهش درد دندانها انها را مرطوب و منجمد نموده و در اختیارش قرار دهید.همچنین از این طناب‌ها برای پاک کردن جرم روی دندانها نیز میتوان استفاده نمود.هیچوقت استخوان مرغ یا گوسفند را برای جویدن در اختیار سگتان قرار ندهید.این استخوانها در صورت شکسته شدن قطعات نوک تیز از خود باقی میگذارند که میتوان به دستگاه گوارش حیوان اسیب وارد کند. oxinpet.com

بي اشتهايي ناشي از ديابت: بی اشتهایی در سگهای دیابتی امر بسیار مهمی‌است ، زیرا به سگهای مبتلا به دیابت انسولین تزریق میشود و تزریق انسولین به سگی که غذایی نخورده است دارای خطرات بسیاری است . تزریق انسولین و سگهای دیابتی همانطور که قبلا گفته شد به سگهای دیابتی انسولین تزریق میشود و تزریق انسولین در کنار فعالیت‌های لازم و رژیم غذایی مناسب نقش بسیار مهمی‌در درمان دیابت دارد . ولی وقتی که سگی دیابتی غذایی نخورده است تزریق انسولین بسیار خطرناک است ، انسولین هورمونی است میزان گلوکز در خون را تنظیم میکند و تزریق انسولین به سگی با معده خالی موجب Hypoglycemia یا افت شدید قند خون خواهد شد . خطر Hypoglycemia از تزریق نکردن یک دوره انسولین بسیار خطرناک تر است و این حالت به راحتی میتواند موجب مرگ سگ شود . بنابراین به صاحبان سگهای دیابتی توصیه میشود که اگر سگشان غذای خود را نخورده است انسولین را به او تزریق نکنند . چه کنیم که سگ دیابتی ما غذایش را بخورد ؟ اگر سگ شما غذایش را نمی‌خورد یا به آن بی توجهی میکند بهتر است غذای خشک او را با مقداری غذای مرطوب کنسروی مخلوط کنید . غذا را به درستی هم بزنید تا هر تکه غذای خشک به غذای مرطوب آغشته شود و در صورتی که سگ غذا را خورد می‌توانید به او انسولین تزریق کنید . اگر که سگ غذا را نخورد تزریق را انجام ندهید ، قند خون سگتان تا دوره تزریق بعدی کمی‌بالا خواهد بود ولی خطر جدی وجود ندارد . اگر سگتان به صورت مداوم از خوردن غذا اجتناب میکند با دامپزشکتان تماس بگیرید زیرا مصرف غذا برای سگهای دیابتی اهمیت بسیار زیادی دارد . در صورت نخوردن غذا به صورت مداوم امکان بیمار بودن سگتان نیز وجود دارد . Hypoglycemia در سگها Hypoglycemia در سگها حالتی است که هنگامی‌رخ میدهد که میزان گلوکز خون در هر یک دهم لیتر کمتر از ۷۰ میلیگرم است . نشانه‌های این حالت بستگی به میزان کمبود گلوکز و سرعت افت آن دارد . نشانه‌های معمول Hypoglycemia اینها هستند : کمبود انرژی خستگی و بیحالی بی اشتهایی لرزش بدن انقباض عضلانی ضعف شدید حملات عصبی انقباض مردمک چشم رفتار عجیب کوری کما همانطور که قبلا گفته شد ، Hypoglycemia حالتی است که بر اثر تزریق انسولین به سگهایی که چیزی نخورده اند به وجود می‌آید . Hypoglycemia بسیار خطرناک است و میتوانند موجب مرگ یا فرو رفتن حیوان به کما شود . اگر نشانه‌های Hypoglycemia را در سگ خود مشاهده میکنید سریعا با دامپزشکتان تماس بگیرید .

خفگي در سگ ها: خفگی زمانی اتفاق می‌افتد که سگ به دلیل وجود جسم خارجی در گلو قادر به تنفس نیست. البته توله سگ‌ها بیشتر در معرض خطر هستند زیرا آنها اغلب سعی می‌کنند چیزهایی که هنگام دندان در آمدن می‌جوند ببلعند و این جسم خارجی ممکن است به گلو بچسبد و سبب خفگی حیوان شود. ناتوانی سگ در تنفس، مالیدن صورت به زمین، چنگ زدن به دهان، ورم کردن چشم‌ها و آبی رنگ شدن زیان و بروز صدای خفگی از جمله علایم خفگی در سگها است. شما در این شرایط باید حداکثر سعی تان را برای خارج کردن چیزی که راه تنفس را مسدود کرده انجام دهید و نباید منتظر کمک دامپزشک باشید زیرا خفگی می‌تواند بسیار کشنده باشد. مواظب باشید زیرا سگی که در حال خفگی است ممکن است مضطرب باشد و هنگامی‌که شما سعی می‌کنید جسم را از دهانش خاج کنید شما را گاز بگیرد. اقداماتی که باید انجام دهید سعی کنید جسم خارجی را با دست خارج کنید. سگ را محکم نگه دارید، دهانش را باز کنید و جسم خارجی را با دست بگیرید و آنرا به آرامی‌بیرون بکشید. اما اگر اعمال فوق موفقیت آمیز نبود سگ را با گرفتن ران درست در بالای زانو بلند کنید و آنرا به آرامی‌چند بار به جلو و عقب تاب دهید و اگر باز هم موفقیت آمیز نبود مجددا تکرار نمائید. اگر سگتان هیچ یک از علائم نبض و تنفس را ندارد احیای قلبی را انجام دهید. تاکید می‌کنم که جسم خارجی را با فشار خارج نکنید و اگر به آسانی خارج نشد آنرا رها کرده هر چه سریع تر به دامپزشکتان ارجاع دهید. سوزن یا نخ را در صورتی که قسمتی از آن بلعیده شده بیرون نکشید زیرا این عمل باعث پاره شدن روده و معده می‌گردد . حتی نباید استخوان ماهی یا هر شی خارجی که در بافت فرو رفته را خارج کنید زیرا این عمل ممکن است موجب صدمات بیشتر و خونریزی شدید شود. بنابر این اگر جسم خارجی بیرون نمی‌آید بیهوده تلاش نکنید و سگ را به دامپزشک منتقل کنید. oxinpet.com

آنچه درمورد گربه نميدانيد: هر گربه 32 عضله در دو گوش خود دارد. گربه ها 1/10 توانایی ما را در تفریق اجسام از یکدیگر دارند ولی می توانند حرکت را به سرعت تشخیص دهند با این حال دقت دید کمی دارند. گربه ها حس چشایی نسبتا ضعیفی دارند. زبان انسان حدود 9000 جوانه چشایی دارد در حالی که زبان گربه تنها 473 جوانه چشایی داشته و اغلب آنها نیز در نوک زبان متمرکز شده اند. گربه ها نیز زیر نور آفتاب دچار سوختگی می شوند به خصوص گربه هایی که موی روشنی دارند. عمر متوسط گربه ای که تنها در خانه زندگی می کند 15 سال است گربه هایی که خارج از منزل زندگی می کنند عمر کوتاهی دارند که از 6 ماه تا 2.5 سال می تواند باشد. بر اساس مطلب گفته شده در مجله fancy یک گربه در طول عمر خود 10950 ساعت را به خر خر کردن می گذراند. تعداد ضربان قلب گربه ها 150 تا 210 ضربان در دقیقه است که تقریبا 2 تا 3 برابر ضربان قلب نرمان انسان می باشد (60-80) گربه می تواند در حالی که دم خود را عمود نگه داشته راه برود در حالی که سایر حیوانات قادر به انجام این کار نیستند. گربه می تواند 100 نوع صدا تولید کند در حالی که سگ تنها قادر به تولید تقریبا 10 نوع صدا می باشد گربه ها به هم میو نمی کنند. پیر ترین گربه جهان در انگلستان می زیسته که 35 سال عمر کرده است. گربه ها دارای 200 میلیون گیرنده بویایی هستند در حالی که انسان تنها دارای 5 میلیون گیرنده بویایی است. 25-40% از گربه های ایالات متحده امریکا از اضافه وزن رنج می برند. بسیاری از داروهای مورد استفاده انسان برای گربه ها مسموم کننده هستند و هیچ گاه نباید دارویی بدن دستور دامپزشک استفاده شود. از این میان استامینوفن و ضد درد های غیر استروئیدی از خطرناک ترین داروهای متداول برای گربه ها هستند.

آيا مي دانيد تعريف خواب چيست؟ تعريف خواب: وضعيت طبيعي و منظم استراحت براي جسم و مغز كه در خلال آن چشم ها معمولابسته مي شوند و طي آن يا هيچ حركت اختياري و تفكرآگاهانه وجود ندارد يا اگر دارد بسيار اندك است. احتمالاوقتي چنين تعريفي از خواب مي كردند به فكر ماهي ها نبودند. هيچ يك از انواع ماهي ها پلك ندارند تا به هنگام خواب آن را ببندند و خيلي از ماهي ها هرگز از شنا كردن باز نمي ايستند. خواب ماهي ها به خستگي ما شباهت دارد، يعني ماچشمانمان باز است و بسياري از چيزها را مي بينيم ولي به خاطر نمي سپاريم ولي اگر يك اتفاق ناگهان رخ دهد از جا مي پريم يعني ماهي ها همچنان كه در آب غوطه ورند از تكاپو دست مي كشند و به نظر مي رسد كه به خواب رفته اند ولي نسبت به خطرهايي كه تهديدشان مي كند كاملاهوشيارند و تمام شب را به حالت نيمه خواب و نيمه بيدار هستند.

خصوصیات آناتومیکی و فیزیولوژیک سنجاب سنجابها در مناطق وسیعی از زیستگاههای دنیا از جنگلهای استوایی تا بیابان های نیمه خشک یافت میگردند. خصوصیات آناتومیکی و فیزیولوژیک سنجابها دارای بدنی کشیده،دم بلند و پر مو ، دستهایی کوتاه و در عین حال پاهایی بلند میباشند دستها دارای 4 انگشت و انگشت شست تحلیل رفته و پاها دارای 5 انگشت میباشند.این پاهای بلند جهت پایین آمدن از شاخه های درختان و پنجه ها همانند قلابی جهت جلوگیری از افتادن از روی شاخه ها به کار میایند. Sciurus سنجابها در مناطق وسیعی از زیستگاههای دنیا از جنگلهای استوایی تا بیابان های نیمه خشک یافت میگردند. خصوصیات آناتومیکی و فیزیولوژیک سنجابها دارای بدنی کشیده،دم بلند و پر مو ، دستهایی کوتاه و در عین حال پاهایی بلند میباشند دستها دارای 4 انگشت و انگشت شست تحلیل رفته و پاها دارای 5 انگشت میباشند.این پاهای بلند جهت پایین آمدن از شاخه های درختان و پنجه ها همانند قلابی جهت جلوگیری از افتادن از روی شاخه ها به کار میایند. آرایش دندانی در سنجاب به صورت زیر است : الف- یک جفت دندان پیش در هر آرواره که به رنگ زرد متمایل به نارنجی است. ب- عدم وجود دندانهای نیش . ج- وجود دندانهای آسیای قوی و محکم . دندانهای پیش همیشه در حال رشد میباشند ولیکن در اثر استفاده مکرر از این دندانها ، ساییده میگردند.اگر به هر دلیلی سنجاب برای مدتی عمل جویدن را انجام ندهد ، دندانهای پیش بیش از حد رشد نموده و مانع از بسته شدن کامل دهان میگردد . سنجابها دارای دم بلند و پر مو میباشند، که از این دم برای چندین عملکرد مهم استفاده مینمایند : جهت حفظ تعادل در هنگام بالا و پایین آمدن از درختان . این دم همانند یک چتر نجات در پرشهای بلند استفاده میشود. درهنگام خواب زمستانی همانند یک پتو برای گرم کردن بدن استفاده میشود . جهت برقراری ارتباط با دیگر سنجابها استفاده میشود . تشخیص نر و مادگی در این حیوان بسیار آسان است و کاملا دستگاه تناسلی نر از ماده قابل تشخیص است. بیضه ها در نرها در فصل جفتگیری بزرگ شده و در کیسه بیضه رشد میکنند و در بقیه فصول در داخل شکم میرود و غیر قابل رویت است . گروهی اعتقاد دارند که سنجابها کوررنگ هستند و عده ای دیگر بر این عقیده اند که آنها رنگهای سبز و قرمز را نمی بینند . سنجابها با یکدیگر ارتباط صوتی برقرار میکنند، که در این هنگام صدایی شبیه صدای جیرجیرک از خود خارج مینمایند اما مهمترین وسیله ارتباطی انها دمشان میباشد، که در هنگام برافراشتن دم به دیگر سنجابها اعلام دور شدن از محیط را مینمایند . سنجابها در هنگام پرش از دم خود به عنوان یک چتر نجات و در هنگام فرود به عنوان بالشتکی جهت فرود راحت تر استفاده مینمایند . پرش در این حیوان کوتاه بوده و در صورتی که از ارتفاع بلندی پرش نماید احتمال آسیب دیدگی و شکستگی پاها بسیار زیاد است . سنجابها دارای توانای پرش درجا از روی زمین میباشند،به حدی که میتوانند 50-30 سانتیمتر از جای خود پرش نمایند که در این عمل دم نقش بسزایی دارد. سنجابها دارای توانایی پرواز نمیباشند،اما گروهی از آنها به دلیل داشتن پوستی مابین بدن و بازوها توانایی سر خوردن روی هوا را دارا میباشند.این پوست در هنگام پرش باز شده و همانند یک بال به نظر میرسد،که به این گروه از سنجابها ، سنجابهای بالدار میگویند. سنجابها دارای سرعت بسیار زیادی در هنگام دویدن هستند. میانگین سرعت در آنها 16-13 کیلومتر در ساعت است که به نسبت وزن و جثه حیوان در حد بسیار بالایی است . جالب است بدانید پلیسی در ایالت ایلینویز امریکا سرعت سنجابی را که در حال دویدن از عرض بزرگراهی را بود با دستگاه سرعت سنج معادل 32 کیلومتر در ساعت تخمین زده است که این سرعت برای جثه سنجاب خارق العاده میباشد . سنجابها دارای توانایی شنا کردن میباشند و از دم خود همانند پارویی جهت حرکت رو به جلو استفاده مینمایند،ولیکن سنجابها تا وقتی که مجبور به شنا نباشند ، شنا نخواهند کردچون ذاتا با اب میانه خوبی ندارند . سنجابهای درختی جهت زندگی سوراخهایی بر روی تنه درختان به وجود می آورند و کف این سوراخها را با برگ درختان و خاشاک مفروش میکنند. اندازه این سوراخها به حدی است که دو سنجاب در آن جای میگیرند . سنجابها دارای خواب زمستانی بوده و در محیط طبیعی در اواخر زمستان و اوایل بهار از خواب زمستانی بیدار شده و از سوراخ خود خارج میشوند. البته مدت خواب زمستانی بستگی به دما و شرایط محیطی دارد . طول عمر سنجاب میتواند تا 20 سال باشد که این در صورتی است که عوامل محیطی و بیماریها باعث مرگ آنها نگردد. به هر حال عمر متوسط سنجاب 6-5 سال در نظر گرفته میشود. تغذیه سنجابها : بهترین غذا برای سنجاب دانه های روغنی ، سبزیجات و میوه جات است در عین حال گروهی از سنجاب ها همه چیز خوار بوده و حتی می تواند از پیتزا و اسنکهای گوشتی استفاده نمایند. گاهی سنجابها از تخم پرندگان نیز به عنوان غذا استفاده می کنند. به هر حال وقتی سنجاب غذاهای اصلی خود را جهت تغذیه پیدا نکند هر چیزی را که ممکن است خاصیت غذایی داشته باشد را به عنوان غذا مصرف مینماید . لازم به ذکر است مصرف نمک در این حیوان به دلیل اینکه باعث مرگ زودرس میگردد ممنوع است . تولید مثل : زمان بلوغ جنسی در سنجاب 18-12 ماهگی است.طول دوره فحلی 14-12 روز و مدت زمان آبستنی 45-30 روز (است.(بسته به نژادهای مختلف متفاوت است . سنجابها در هر سال معمولا یک تا دو زایمان به فاصله یک ماه از یکدیگر خواهند داشت ، که زمان آن اواخر زمستان و اوایل بهار است. اغلب سنجابها تا 4 نوزاد به دنیا می آورند که نوزادان بدون مو و با چشمان بسته به دنیا می آیند. وزن نوزادان درهنگام تولد حدود6-4 گرم میباشد. مادر تا هنگامی که نوزادان توانایی خروج از سوراخ را پیدا کنند به آنها شیر می دهد، که این زمان 10-8 هفته به طول می انجامد. نوزادان در حدود سن 30-25 روزگی چشم باز می کنند و در حدود سن 15 روزگی بدن آنها از مو پوشیده میگردد . جایگاه و شرایط نگهداری سنجاب: سنجابها جزء حیوانات وحشی بوده و به راحتی رام نمی گردند و به دلیل رشد دندان های پیش بصورت مداوم ، نگهداری این حیوان بصورت آزاد دردسرآفرین خواهد بود ، به حدی که سنجاب در این حالت آسیب جدی به لوازم منزل بخصوص وسایل چوبی خواهد زد . بهترین روش برای نگهداری سنجاب قفسهای سیمی یا ویواریوم های شیشه ای است ، ویواریوم نسبت به قفس دارای ارجحییت می باشد . بهتر است کف ویواریوم از پوشال و تراشه های چوب پوشیده گردد و در آن چند شاخه درخت جهت بالا و پایین پریدن حیوان قرارگیرد. این عمل علاوه بر سرگرم کردن سنجاب باعث کوتاه کردن دندان های پیش و ناخن های حیوان میگردد. توجه داشته باشید پوشال های ویواریوم هر هفته تا دو هفته یکبار بصورت متناوب تعویض گردد. منبع: دکتر مهرداد حلوائئ متخصص فیزیولوژی جانوری و کنترل آفات شهری و صنعتی از دانشگاه تسینگ هوآی چین

چاقو ماهی روح سیاه نام علمی: Apteronotus albifrons نام عمومی: Black Ghost Knife Fish ( چاقو ماهی روح سیاه ) خانواده: Apteronotidae زیستگاه اصلی: آمریکای جنوبی ؛ رودخانه های آمازون و پاراگوئ حداکثر اندازه:16 تا 20 اینچ / 40 تا 50 سانتیمتر حداقل حجم تانک: 90 گالن / 340 لیر محل امن: باید یک محل غار مانند یا سوراخی برای پنهان شدن داشته باشد. سطح شنای ماهی در آکواریوم: وسط و پایین درجه حرارت: 72 تا 80 درجه فارنهایت / 21 تا 26 درجه سانتیگراد برنامه کاری: ترجیحا" شیفت شب نور: ترجیحا" ملایم صفت خاص: بصورت وارونه یا عقب عقب شنا می کند. غذاها: ترجیحا" غذای زنده بخصوص تترا نئون ها رفتار: بسیار خجالتی و صلح جوست و فقط نسبت به ماهیان کوچکتر از خود رفتاری مهاجم از خود بروز می دهد. اسیدیته آب: بین 6 تا 8 PH سختی آب: 5 تا 19 زیستگاه اصلی: در اسارت تولید مثل نمی کند ( بجز موردی که از استرالیا گزارش شد ). تمام چاقو ماهی های روح سیاه از وحش آمده اند بخصوص رودخانه های آمازون و پاراگوئه و انشعابات آنها. نام اصلی: بومیان محلی بر این باورند که ارواح درگذشتگانشان در وجود این ماهی ها حلول کرده و به عبارتی زندگی پس از مرگشان به وجود این ماهی ها بستگی دارد. وضعیت آب: عموماَ آب کهنه اما صاف آکواریوم برایش مفید است. اگر طبق قاعده و منظم آب آکواریوم را عوض کنید و بیش از اندازه غذا ندهید، چاقو ماهی روح سیاه شما خوب رشد می کند. اندازه: گزارشاتی از نمونه 20 اینچی / 50 سانتیمتری آن رسیده است. بطور میانگین تعداد اندکی چاقو ماهی روح سیاه از اندازه 12 اینچ / 50 سانتیمتر تجاوز کرده اند. شاید بخاطر اینکه بیشتر مردم آنها را در آکواریوم های کوچک نگهداری می کنند. مشاجرات: هیچ گاه 2 چاقو ماهی روح سیاه را کنار هم نگاهداری نکنید. آنها بسیار اهل جدل هستند بخصوص در آکواریوم های کوچک. محل امن: در نهایت یک کاردستی ساخته شده از پلاستیک شفاف به عنوان (خانه ارواح) برای پنهان شدن چاقو ماهی روح سیاه کافی است. یا حباب شیشه ای یک گردسوز که البته بهتر است. یا یک گلدان وارونه که دارای شکاف باشد. همچنین غارهای سرامیکی یا صخره ای به نظر طبیعی می آیند. آنگاه آنها سرشان را از مخفیگاهشان بیرون می آورند و در انتظار غذایی می مانند که ممکن است از آنجا عبور کند. روح قهوه ای به پنهان شدن داخل لوله هم علاقه نشان می دهد. اگر به آنها مکان امنی ندهید، آنها به پشت لوله ***** تانک شما پناه خواهند برد. آنها را فریب دهید: یک ورقه ( یا چیزی شبیه آن ) را به شیشه جلویی آکورایوم تکیه دهید. چاقو ماهی روح سیاه شما بلافاصله به زیر ورقه ای که به شیشه تکیه داده اید می لغزد. این مسآله همیشه اتفاق می افتد. به این صورت شما می توانید ماهی خود را در 90% مواقع در پیش چشمانتان داشته باشید. تغذیه: چاقو ماهی های روح سیاه بی معطلی غذاهای زنده کوچک ، کرم های سیاه کالیفرنیا و بقیه تکه های خوشمزه غذایی را می خورند. ارواح بزرگتر ماهی های گوپی ، گلدفیش های کوچک و کرم های خاکی را ترجیح می دهند. خیلی از آنها به خوردن غذاهای یخ زده عادت داده می شوند. آگاه باشید: روح سیاه آنقدر بزرگ می شود که تتراهای نئون و ماهی هایی به اندازه آن، یک لقمه اش شوند. غذایاب های الکتریکی: این تغذیه کنندگان شبانه، از جریان برق ضعیفی برای یافتن محل غذا در تاریکی استفاده می کنند. به همین دلیل به آنها ماهی الکتریکی هم می گویند مثل خرطوم فیلی ها و بچه وال ها. هم خانه: چاقو ماهی روح سیاه را با ماهی بزرگی نگهدارید که چاقو ماهی نتواند آن را ببلعد اما نه آنقدر بزرگ که روح سیاه را گاز بگیرد. برای مثال، خیلی از سیچلایدها به طور مکرر و بی رحمانه به ارواح سیاه حمله می کنند. تولید مثل: هرگز نگوئید هرگز، اما بیهوده وقتتان را تلف نکنید. ما شخصاَ هیچ گاه نشنیده ایم که کسی موفق به تکثیر ارواح سیاه شده باشد یا حتی تلاشی در این زمینه انجام داده باشد. تزیینات داخلی: معمولاَ ریختن شن هایی به رنگ روشن بر کف آکواریوم ، چهره ماهی سیاه را واضح تر می کند. شما می توانید ماهیانتان را روی شن های سفید و درخشان قرار دهید و همچنان از دیدنشان لذت ببرید اگر چه شن سفید، ماهیان دیگر شما را نیز واضح تر به نمایش می گذارد. چاقو ماهی روح سیاه خود را روی شن سیاه قرار ندهید چرا که نامرئی می شود. درمان بیماری: خیلی از درمان های انگلی ممکن است این ماهی بدون فلس را از بین ببرد. از داروها به صورت نیمه قوی و یا حتی ضعیف تر استفاده کنید. *****اسیون: چاقو ماهی روح سیاه شما به آب تمیز نیاز دارد. زیادی به او غذا ندهید. منبع :fish-aqua.blogsky.com

ماهی اروانا ماهي اروانا از معروفترين و يكي از زيباترين ماهيان گوشتخوار ميباشد. اين ماهي در طبيعت و اكواريوم 100 سانتي متر رشد ميكند و دماي مورد نياز براي نگه داري ان 25 درجه سانتي گراد ميباشد. اين ماهي در بالا و سطح اب شنا ميكند و در مخزن نگهداريش احتياج به فضاي ازاد براي تحرك و شنا دارد. بنابراين شما ميبايست كه فضاي بالاي اب و وسط اكواريوم را از تزئينات خالي بگذاريد. اين ماهي شكارچي و ماهيخوار ميباشد. علاقه وافري به شكار حشرات در بيرون اب دارد و ميتواند تا چندين متر از محيط خود بيرون پريده و طعمه اش را شكار نمايد.لذا لازم است شما درپوش مناسبي بروي مخزن خود گذاشته تا در صورت نگهداري اين گونه از ماهيان به مشكلي برخورد نكنيد. اروانا نياز به مخزني بزرگ دارد و فضاي باز براي حركتش. در مخزن نگهداري ميتوانيد انرا با دل خرد شده و ماهيهاي كيليكا كه سرشار از پروتئين هستند تغذيه نمائيد. همينطور اين ماهي علاقه زيادي به حشرات زنده دارد. ميتوانيد حشراتي چون مگس سوسك و حشرات ديگر را به عنوان خوراك زنده به او بدهيد. همچنين ماهيهاي طعمه خوراك بسيار مناسبي براي اروانا ميباشند. اب مخزن نگهداري اروانا ميبايست كه بسيار شفاف و تميز و پر اكسيژن باشد. براي مخزن خود از ************************************************** ********** مناسبي استفاده نمائيد. اروانا با ماهيان ديگر گوشتخوار براحتي همزيست شده و ميتوانيد انها را در يك مخزن نگهداري كنيد. اروانا در گونه هاي مختلفي يافت ميشود و در ايران سيلور اروانا بيش از گونه هاي ديگر به چشم ميخورد. اروانا در رنگهاي سبز و قرمز و سياه و طلائي يافت ميشود. اروانا رشد بسيار قابل توجهي دارد و در مدت كوتاهي ماهي بزرگي ميشود. بنابراين براي نگه داريش احتياج به مخزن بزرگتري خواهيد داشت. اروانا در مخازن خانگي و يا حتي در ايران تكثير نميشود و در همان كشورهائيكه زيست ميكند توسط محققين تكثير پيدا ميكند به خاطر همين ماهي نسبتا گراني ميباشد و از جمله ماهيان ارزشمند اكواريوم محسوب ميشود. افزایش سرعت رشد ماهی اروانا؟ ماهيان اروانا سرعت رشد بسيار خوبي دارند. اگر شرايط نگهداري و تغذيه انها درست باشد. انها در مخزن خانگي و اكواريوم تا يك متر هم رشد خواهند كرد. ولي اكثرادر مخزن خانگي بيش از 80 سانتي متر رشد نخواهد كرد. براي تسريع رشد انها ميبايستي كه تغذيه اي خوب و مختلفي داشته باشند. انها را براي رشد هر چه مناسبتر ميتوانيد با دل خرد شده كه اندازه قطعات بسته به اندازه ماهي دارد. با ماهيهاي كيليكا كه سرشار از پروئين هستندو ميتوانيد در ارواناهاي كوچكتر كيليكاها را خرد كرده و به انها دهيد و در اروانهاي بالغ انرا درسته به انها بدهيد. با ماهيهاي طعمه و زنده و كوچك كه غذاي بسيار مناسبي هستند. و حشرات همانند سوسكهاي درشت و كوچك خانگي و شبپره ها و مگسها و حتي حشراتي چون هزار پا و ملخها كه غذاي بسيار ارزشمندي براي اروانا محسوب ميشود و ميتوانيد انها را زنده در مخزن بيندازيد تا بخوبي تغذيه كنند و به عنوان خوراك زنده انها باعث رشد چشمگير ارواناي شما خواهند شد و همينطور با خوراك خشك مخصوص اروانا كه نوعي ميگو ميباشد ارواناها را تغذيه نمائيد. اين روشها رشد ماهي را چشمگير خواهد كرد نگهداري اروانا در مخزن ؟ اروانا ماهي شناگريست و از انجا كه در سطح اب حركت ميكند بايد فضاي كافي براي شنا و مانور را دارا باشد. اروانا را در مخزني كه شما گفتيد و در ان اندازه ميشود نگه داري كرد ولي هرچه ماهي بزرگتر بشود ان مخزن برايش كوچك و نا مناسب ميگردد. در يك مخزن به طول 70 سانتي متر ميتوان اروانا را تا زمانيكه تنها 20 سانتي متر ميشود به خوبي نگهداشت.براي انكه اين ماهي بايد شناي طولي داشته باشد بنابراين هرچه طولش بيشتر شود اين مخزن نامناسبتر ميشود براي نگه داري ان.شايد بتوان يك ارواناي 40 سانتي متري را هم در يك مخزن به طول 70 سانتيمتر كه شما گفتيد نگهداري كرد اما چون فضاي حركت ماهي خيلي كم ميشود ان جلوه را نخواهد داشت و مخزن همانند قفسي ميشود براي آن ماهي. براي نگهداري ماهيان اروانا تا اندازه هاي بزرگتر و تا زمان بلوغشان مخزني لا اقل به طول 150 سانتي متر و در عرض 50 سانتي متر و ارتفاع لا اقل 60 سانتي متر توصيه ميشود. ولي شما يك ارواناي نا بالغ كوچك را ميتوانيد تا زمانيكه بزرگترشود در همان مخزن به طول 70 سانتي متر براحتي پرورش دهيد. - شكل بدن : ماهي نبايد خيلي چاق و يا خيلي لاغر باشه . به غذايي كه بهش میدن و محل نگهداريش باید توجه كنيد . فضاي محدود مانع از رشد ماهي ميشه و باعث ايجاد قوز در ماهي شده و تمايل به خميدگي در ماهي افزايش پیدا میکنه . به طور كلي اندازه مخزن در هر مرحله بايد حداقل سه برابر طول ماهي باشه . - فلسها : بايد درخشنده باشن . نبايد تيره و لك دار باشن . وجود نقاط قرمز بر روي فلسها عادی و دليل بر وجود عوامل بيماريزا نیست ! - سبيل ها : بايد به اندازه كافي بلند و مستقيم باشن و رنگي شبيه رنگ بدن داشته باشن . از خريد آروانا با سبيل های كنده و كوتاه شده یا شکسته خودداری كنيد . - باله ها : باید زيبا و صاف و گسترده باشن و تمامي شعاعهاي سخت باله اي صاف و محكم باشه و هيچگونه پارگي در باله ها دیده نشه ! - چشمها : در حالت طبيعي به سطح آب نگاه مي كنن و به دنبال غذاهاي زنده هستن چون در طبيعت ، يكي از غذاهاي اصلي آروانا رو پرندگان نشسته بر روي شاخه ها و يا سطح آب تشكيل ميده. چشمهاي سالم بايد كاملن در مركز بوده و كدر و برآمده نباشن . - دهان : لبها نبايد خيلي برآمده باشه و فك پايين نبايد شل باشه . - سرپوش آبشش : بايد صاف و عادي باشه و هيچگونه برآمدگي و چين خوردگي بر روي اون وجود نداشته باشه . - شكم : شكم نبايد برآمدگي داشته باشه در غير اينصورت ماهي دچار مشكلات معده ست . - نحوه شنا كردن : ماهي باید بتونه بطور عادي شنا كنه و باله هاي خودشو كاملن باز كنه . سبيلكها بايد صاف باشنن و ماهي نبايد دائم بالا و پايين يا به صورت زاويه دار شنا كنه . با توجه به این نکات میتونید مطمئن باشین که پولتون رو دور نریختین و ماهی سالمی خریداری کردین . درهنگام خريد بايد به يكسري نكات مهم توجه كنيد تا بهترين ماهي را انتخاب نماييد. تعدادي از اين موارد عبارتند از : رنگ : بستگي به گونه آن، رنگش بايد روشن و درخشنده باشد. شكل بدن : به ميزان كافي پهن و طويل باشد و هر باله بايد كامل بوده و در جاي خود قرار داشته باشد. فلسها : به طور منظم، درخشنده و كاملاً شكل دار و بزرگ سبيلكها : بلند و مستقيم، هر دو هم اندازه و هم رنگ بدن باله ها : بزرگ و گسترده، هر باله بايد شعاعهاي نرم و سخت باله اي را داشته باشد. سرپوش آبششي : نزديك به سر و بدن باشد. سرپوش بايد درخشنده و بدون جراحات باشد. چشمها :در شكل و اندازه مناسب باشد، كدر نباشد، برآمدگي نداشته باشد ، شفاف باشد. دهان :كاملاً بسته باشد و هيچكدام از فكها از آن يكي جلو نزده باشد. دندانها :تميز بوده و در جاي خود و در يك خط در راستاي فك باشد. شكم :برآمده نباشد و در ناحيه لگني صاف و تخت باشد. نحوه شنا :مطبوع و جالب و اغلب در سطوح آب شنا مي كند. حال در مورد جزئيات موارد بالا صحبت مي كنيم : رنگ : مهمترين عامل در خريد ماهي رنگ آن است زيرا اولين عاملي است كه علاقه‌مندان را به طرف خود جلب مي كند. بنابراين اگر شكل ماهي جذاب باشد اما رنگ آن جذاب نباشد جزو ماهيان ايده آل محسوب نمي گردد. شكل بدن : ماهي نبايد خيلي چاق و يا خيلي لاغر باشد. به غذايي كه به آن مي دهند و محل نگهداريش توجه كنيد. اندازه مخزن به طور مستقيم، رشد وگسترش بدن را تحت تأثير قرار مي دهد. فضاي محدود مانع از رشد ماهي مي گردد و باعث ايجاد قوز در ماهي شده و تمايل به خميدگي در ماهي افزايش مي يابد. به طور كلي اندازه مخزن در هر مرحله بايد حداقل سه برابر طول ماهي باشد. غذاي داده شده بايد مغذي باشد و از غذاهاي دريايي در رژيم غذايي آنها استفاده كنيد. ماهي نبايد به يك نوع غذا عادت كند و يا به مقدار زيادي غذا بخورد. غذادهي بايد به خوبي كنترل گردد. فلسها : عامل ممايز كننده ظاهر آروانا است. فلسها همواره بايد درخشنده باشند. نبايد تيره و لك دار باشند. حضور نقاط قرمز بر روي فلسها مناسب بوده و دليل بر وجود عوامل بيماريزا نمي باشد. بسياري از مردم تصور غلطي از فلسها دارند و فكر مي كنند كه وقتي برخي فلسها افتادند، آنها به طور طبيعي جايگزين نمي گردند. هنگام جايگزيني فلسها، احساس خارش به ماهي دست مي دهد و باعث مي شود كه ماهي خود را به اجسام داخل مخزن بمالاند. اين مساله مي تواند سبب ايجاد جراحت در ماهي گردد. براي جلوگيري از اين مشكل، اجسامي كه مي توانند به ماهي آسيب برسانند را از مخزن حذف كنيد. دوره جايگزيني فلسها، 5-3 هفته طول مي كشد. در اين مدت زمان بايد مراقب ازدياد باكتريهاي مضر باشيد يعني شرايط فيزيكي و شيميايي آب را كنترل نماييد. اگر يك فلس غير طبيعي بود، مي توانيد ماهي را بي‌هوش كرده و آنرا بكنيد. به زودي فلس جديدي در اين محل رشد خواهد كرد. سبيلكها : بايد به اندازه كافي بلند و مستقيم باشند و رنگي شبيه رنگ بدن داشته باشند.از خريد ماهي با سبيلكهاي كنده و كوتاه شده پرهيز كنيد. سبليكها چگونه محافظت و نگهداري مي شوند ؟ در ابتدا بايد بگويم كه فضاي مخزن شما بايد به ميزان كافي وسيع باشد تا سبيلكها بتوانند به راحتي فعاليت كنند در غير اينصورت نمي توانند به خوبي رشد كرده و مدام به اجسام آكواريوم ماليده شده و دچار جراحت مي گردند. منبع:[Hidden Content]

پرورش سیلورشارک یا بلاشارک نام : سیلورشارک یا بلاشارک دلیل نامگذاری : شبیه بودن آن به کوسه ها ( همین ویژگی سبب جذاب و همه پسند شدن آن شده است . ) اندازه : تا 35 سانتیمتر رشد می کند . همزیستی : سازگار با تمام ماهی ها جایگیری : میانه و پایین آکواریوم تغذیه : همه چیز خوار خصوصیات فیزیکو شیمیایی : دما 27 - 24 درجه سانتی گراد - PH = 6-8 زیستگاه اصلی : جنوب شرقی آسیا ( تایلند ، اندونزی و مالزی ) رفتار : یک ماهی اجتماعی بوده که به هیچ یک از ماهی ها آسیبی نمی رساند . تشخیص جنسیت : هیچ نشانه ی خاصی برای تشخیص جنسیت آنها وجود ندارد ، فقط می توان به بزرگتر بودن ماده از نر اشاره کرد که در همه ی موارد درست نیست . نحوه ی تکثیر : سیلور شارک را نمی توان در آکواریوم تکثیر کرد و به دریاچه نیاز دارد که به طور طبیعی در آن تولید مثل کند . سیلور شارک یک ماهی مناسب برای تمام سلیقه ها به شمار می رود . دارای رنگهای جذابی بوده که به شرح زیر است : دارای باله و دم سفید یا طلایی و بدنی کشیده و خاکستری بوده که سبب ابهت بخشیدن به آن شده است . دلیل دیگر ابهت آنها بزرگ شدنشان است که تا 35 سانتی متر هم دیده شده است . ماهی بسیار صلح جو و اجتماعی بوده که با ماهی های کوچکتر از خود هم به راحتی قابل نگهداری در آکواریوم می باشد .ویژگی جالب آن ها در آوردن صدا به هنگام غذا خوردن است که سبب شهرت آنان شده است . شارکها فضای بیشتری را برای شنا ترجیح می دهند ، هم چنین می توان برای دکوراسیون آکواریوم از گیاهان و چوب استفاده کرد . تغذیه آنان بیش تر از کف آکواریوم و باقیمانده ی غذا می باشد و در هنگام غذا خوردن برای هیچ یک از ماهی ها مزاحمت ایجاد نمی کند . برای نشاط بخشیدن به آنها می توان از میگوی آب شور ( آرتمیا ) استفاده کرد هم چنین آن ها عاشق تغذیه از لارو پشه و گیاهان خوراکی هستند .

[h=1]نحوه تكثير سيلور دالر[/h] نام : سیلور دالر تانک مورد نیاز برای تکثیر : حداقل 100 لیتر خصوصیات فیزیکوشیمیایی تکثیر : دما = 28- 27 درجه سانتی گراد ؛ PH = 6-6.5 تشخیص جنسیت : باله ی زیرین شکم در نرها اغلب بزرگتر از ماده ها بوده و رنگ آن مایل به قرمز و یا قرمز است . ( توجه : تا زمانی که آنها بالغ نشده اند نمی توان جنسیتشان را تشخیص داد . ) دالر ها را به دلیل اینکه به راحتی با جنس مخالف جفت نمی خورند ؛ نمی توان راحت تکثیر کرد و برای جفت خوردن حداقل به 7 نر و 5 ماده در یک تانک نیاز است که ماهی مورد نظر خودش جفت خود را پیدا کند . در زمانی که آنها جفت خوردند ؛ یک قسمت از تانک را انتخاب کرده و اجازه ی ورود سایر ماهی ها به آنجا را نمی دهند که در این زمان آنها را به یک تانک حداقل 100 لیتری منتقل کرده و به ازای هر 5 لیتر یک قطره محلول ضدعفونی در آب بریزید . استفاده از گیاهان پهن برگ به صورت انبوه و تعدادی گیاه شناور روی آب هم ضروری می باشد . ( البته ممکن است تعدادی از گیاهان را بخورند . ) پس از جفت گیری ماده تخم ریزی خود را آغاز می کند که در برخی موارد تا 2000 تخم می گذارد . تخم ها به دلیل سنگینی به کف تانک سقوط می کنند و والدین 3 روز از تخم ها مراقبت می کنند تا بچه ها از تخم در آیند . پس از یک هفته هم بچه ها بدون نیاز به هیچ کمکی در آب شنا کرده و قادر به غذا خوردن هستند که می توان از تخم میگوی آب شور ( آرتمیا ) برای تغذیه ی آنها استفاده کرد . اما اگر از غذاهای متنوع برای تغذیه ی آنها استفاده کنید به سرعت رشد می یابند و به یک دالر بالغ تبدیل می شوند . تذکر : در بیش تر موارد به دلیل استرس ؛ والدین تخم ها را می خورند و به این دلیل آنها را اغلب در دریاچه های مصنوعی تکثیر می کنند . ولی برای تکثیر آنها در آکواریوم باید علاوه بر استفاده از محلول ضد استرس ( به ازای هر 10 لیتر یک قطره ) در آب عوامل استرس زا ( مانند بچه های کوچک ) را کاهش داد تا خطری از طرف والدین تخم ها را تهدید نکند .

پرورش ماهی انجل آنجل یا فرشته ماهی دارای انواع متعددی است. در گروه سیچلایدها، آنجل یکی از زیباترین ماهیها بحساب می آید و از طرفداران زیادی برخوردار است. آنجل باله بلند چلگیس، آنجل نیم تنه مشکی، آنجل ببری، آنجل سفید، آنجل مشکی، آنجل باله بلند دودی، آنجل باله بلند سفید هستند، که در ایران تکثیر و پرورش یافته اند و اکثر علاقمندان به این ماهیها برای انتخاب ماهیهای مولد خوب باید تعدادی از آنجلهای جوان، شاداب، سرحال و بدون نقص باله ها و عضو را بصورت گروهی در شرایط عالی نگهداری کنند. و از بین آنهایی که با همدیگر جفت می شوند برای تکثیر و پرورش جدا کنند. برای اینکار باید در روی هر دیواره آکواریوم چندین تکه سنگ به اندازه ارتفاع آکواریوم و به عرض 5 سانتیمتر قرار داده شود. بطوریکه تکه سنگ با دیواره آکواریوم بصورت مورب و زاویه ایی تقریبا 55 بوجود آورد. آنجلها محلهایی که دارای شیب است برای تخمریزی انتخاب می کنند. ماهیهای آنجل جوان معمولا بین 10 تا 12 ماهگی بالغ می شوند و در آنموقع بین 13 تا 15 سانتیمتر طول خواهند داشت. در یک گروه معمولا آنجلها برای انتخاب جفت حرکات و رقصهای مخصوصی را انجام می دهند. با سرعت بطرف جفت مورد علاقه شان حرکت می کنند و بنظر می رسد بهمدیگر ضربه وارد می آورند ولی اینطور نیست. ابراز علاقه و دعوت به ازدواج و تمایل یکدیگر را با این حرکات به نمایش می گذارند. ادامه این حرکات رقصها و گردشگهای سریع به چپ و راست بالاخره انتخاب جفت را در برخواهد داشت زمانیکه اعلام قبول ازدواج را نر و ماده با یکدیگر دادند. آنوقت جفت یکدیگر را پذیرفته و حرکات به شکل منظم و دقیق ظاهر می شوند. بطوریکه موازی با همدیگر و در یک ستون و به یک فاصله معین با همدیگر حرکت می کنند. آنها به تمام نقاط آکواریوم سرکشی می کنند تا بالاخره مکان مناسب که معمولا یکی از آن تکه سنگهایی است که به دیواره آکواریوم تکیه داده اید را بعنوان محل تخم گذاری انتخاب و شروع به تمیز کردن آن می نمایند. ماهیهای دیگر چنانچه دخالت کنند با عکس العمل شدید آنها مواجه خواهند شد و گاهی ضربه ایی هم خواهند خورد. آنجلهای جفت شده با لبهای مکنده شان و لرزش های مخصوصی منطقه ای را بر روی تکه سنگ برای تخمهایشان بدقت تمیز می کنند در اینحالت بهتر است بآرامی آنها را به یک آکواریوم آماده که از قبل تدارک دیده اید با همان تکه سنگ انتخاب شده جفت انتقال دهید. (اگر تعدادی تکه سنگ مشابه داشته باشید بهتر است چون موقعی که آنرا خارج می کنید باید یک عدد دیگر برایشان قرار دهید تا از نبودن محل تخمها عصبانی نشوند) گاهی دیده شده است آنجلهایی با همدیگر جفت شده اند و محلهای نامناسبی را انتخاب کرده اند. مثلا شیشه بخاری آکواریوم یا از این قبیل اشیاء که در آنصورت اگر برای اولین بار تخمریزی می کنند باید اجاره بدهید تخمهایشان را در همان محل بریزند. در غیر اینصورت قهر خواهند کرد و مدت طولانی تخمریزی نخواهد کرد. آنجلهای جوان جفت شده اگر خوب تغذیه شوند معمولا بین 8 الی 15 روز یکبار تخمریزی خواهند کرد. آنجلها هم در موقع تخمریزی لوله مخصوصی از بدنشان خارج می شود که معمولا لوله تخمدان ماهی ماده حداکثر تا 2 میلیمتر بیرون می آید و لبه آن گرد و پهن است. و لوله اسپرم ماهی نر حداکثر تا 1 میلیمتر بیرون می آید که لبه آن زوکی شکل و کوچک است. بعد از بیرون آمدن لوله ها، تخمریزی در محلی که از قبل انتخاب و تمیز شده است شروع می شود. ماهی ماده با نزدیک شدن به صورت زاویه ایی و با لرزش مخصوصی تخمهایش را بصورت زنجیر و ردیفی بر روی تک سنگ می چسبانند. پشت سر ماهی نر فعالیت می کند و با رها ساختن اسپرم بر روی تخمها آنها را بارور می سازد. بعد از حداکثر 2 ساعت تخمریزی تعداد زیادی تخم بر روی تکه سنگ چسبیده خواهد شد و در آخر، تخمریزی تمام خواهد شد. بهتر است بآرامی تخمها را با سنگش به آکواریومی که دارای شرایط لازم و از قبل آماده شده است منتقل شوند. و به جای تکه سنگ تخمها که بر می دارید یکعدد تکه سنگ مشابه به جای آن قرار دهید که جفت آنجل از نبودن سنگ تخمها عصبانی نشوند. آب تخمها باید دارای DH بین 5 تا 8 درجه باشد و دمای 27 درجه سلسیوس مناسب خواهد بود. مقداری داروی متیلن آبی به مقدار 1/0% به آب تخمها اضافه می کنیم تا از هجوم و حمله قارچها به تخمها جلوگیری بعمل آید. معمولا بعد از 48 ساعت تخمها باز و تبدیل به لارو می شوند. و روی سنگ در حالیکه با سر چسبیده به سنگ هستند. دم تکان می دهند و اصطلاحا گفته می شود تخمها باز شده و در مرحله دم تکان دادن هستند. بعد از آن از سنگ جدا می شوند و همه آنها در یک گوشه ایی از آکواریوم تجمع می کنند. همانطوریکه می دانید لاروها همراه با خودشان دارای کیسه زرده ایی در زیر شکمشان هستند که تا سه روز از آن تغذیه می کنند. سنگ تخمها را بآرامی آنها را بخارج بیاورید. در این مرحله بر اثر تجزیه پوسته تخمها مقداری آب آلوده شده است مقداری از آب را با آب مناسب که از قبل آماده ساخته اید تعویض کنید تا علاوه بر تمیزی آب؛ لاروها شاداب شوند و کیسه زرده آنها بخوبی جذب بدنشان بشود. چنانچه آب آلوده باشد لاروها ضعیف و بی حال و سفید خواهند شد و کمرشان خم می شود و کیسه زرده آنها آب می رود و در نهایت تلف خواهند شد. (برای تهیه آب مناسب باید DH آب برای لارو آنجل بین 3 تا 5 درجه باشد و یکهفته آنرا با ***** ذغالی *****اسیون کنید که در آنصورت آب شفاف و کریستالی خواهد شد و درجه حرارت را روی 27 سلسیوس ثابت نگهدارید و تغییر نداشته باشد.) بعد از جذب کیسه زرده؛ لاروها خیلی حریص غذا خوردن هستند و از صبح روز چهارم که دارای شنای آزاد شده اند می توانید به آنها غذای زنده و مقوی بدهید بهترین غذای زنده در این مرحله نوزادان میگو هستند. بهمین منظور باید تخم میگوی نمکی را طوری تنظیم کنید که همزمان با نیاز لاروها آنها هم تبدیل به نوزادان میگوی تازه بدنیا آمده شوند تا بخوبی توسط لاروها قابل صید و خوردن باشند. چنانچه از نوزادان میگو که 24 ساعت قبل از تخم درآمده باشند. و آنها را استفاده کنید بدلیل بزرگ بودن نوزادان میگو لاروهای آنجل آنها را نمی توانند صید و مورد مصرف قرار دهند. این موضوع در روزهای اول دارای اهمیت زیادی است. چنانچه لاروها نتوانند غذا بخورند در مدت 48 ساعت آینده تمام آنها بر اثر نخوردن غذا خواهند مرد. مطلب مهم دیگر که در این مرحله باید دقت کافی بشود. مقدار غذایی که لاروها احتیاج دارند باید به همان اندازه برایشان بریزید. چنانچه اگر اضافه تر از مصرف آنها ریخته شود. نوزادان میگو در آب شیرین بعد از چند ساعت می میرند و در آب تجزیه خواهند شد و خیلی سریع آب آلوده و کثیف می شود و همین امر باعث تلفات لاروها خواهد شد. برای اینکه درصد تلفات به پایین ترین حد ممکن برسد باید اولا به لاروها فضای کافی اختصاص دهید. و به مکان بزرگتری انتقال دهید. دوما: آلودگی آب را کنترل کنید در صورت مشاهده اولین تلفات خیلی زود آب را با آب سالم و آماده تعویض کنید. سوما: بهتر است تا 15 روز اول برای آب لاروها داروی متیلن آبی استفاده کنید تا از آلودگی و تلفات لاروها جلوگیری شود. طرز تشخیص جنسیت آنجل: ماهی نر: 1- نوک لوله اسپرم نر زوکی شکل شبیه به نوک قلم نی است. 2- لبهای پهن و ضخیمتری نسبت به ماده اش دارد و کمی دهانش بزرگتر است. 3- قوز روی سر نر دارای بر آمدگی بیشتری نسبت به نوع ماده اش دارد. 4- باله زیرین بلندش در محل تلاقی با بدن زاویه باز ایجاد می کند. ماهی ماده: 1- نوک لوله تخمدان درست شبیه به تخم و لبه آن گرد است. 2- لبهای نازکتر و باریکتری دارد و کمی دهانش کوچکتر است. 3- قوز روی سر ماده دارای برآمدگی کمتری نسبت به نوع نرش است. 4- باله زیرین بلندش در محل تلاقی با بدن زاویه قائمه ایجاد می کند

گوپی یکی از معروفترین ماهی های زنده زا ماهی گوپی می باشد.این ماهی بسیار مقاوم است و تکثیر آن به آسانی انجام می شود.این ماهی ها هیچ گونه مزاحمتی برای سایر ماهی های آکواریوم ایجاد نمی کنند و بسیار صلح جویند. اندازه اين ماهي كه بومي ونزويلا،ترينيداد،شمال برزيل و گينه است در ماده ها به 6 و در نرها به 3سانتي متر ميرسد.ماهي هاي نر داراي رنگ هاي متنوع و زيبا بوده و باله هاي پشتي و مخرجي آن ها داراي اشكال گوناگون ميباشد.از اين ماهي براي كنترل تخم و نوزاد حشرات استفاده ميشود.در آكواريوم ها بسيار مقاوم بوده و تغذيه و تكثير آن ها نسبتا آسان است.اين ماهي ها هيچ گونه مزاحمتي براي ساير ماهي هاي آكواريوم ايجاد نميكنند.نرها همواره مواظب ماده ها بوده و در هر فرصت ممكن است اسپرم خود را به آن ها منتقل نمايند.اسپرم حاصله از يك بار انتقال ميتواند تا 6 بار تخم ها را بارور نمايد. ماهي باردار داراي منطقه ي تيره رنگي زير باله ي مخرجي بوده و شكم آن به طور چشم گيري متورم است.دوره رشد و نمو جنين معمولا يك ماه به طول مي انجامد.ولي طبيعتا در آب هاي سرد طولاني تر است.براي حفاظت از نوزادان تازه متولد شده بايد آكواريوم داراي پوشش گياهي زياد به خصوص در كف آن باشد.زيرا اين نوزادها به سرعت توسط والدين و يا ساير ماهي ها خورده ميشوند.بهترين راه براي حفظ نوزادان اين ماهي استفاده از زايشگاه ميباشد.

انجل مونو آنجل مونو(منو): یکی دیگر از ماهیان خارق العاده ای که در آکواریوم نگهداری می شود آنجل سنگاپوری یا آنجل مونو است.قبل از هر چیز باید گفته شود که اغلب در ایران این ماهی را با نام آنجل منو می شناسند ولی با توجه به نام آن مونوصحیح تر می باشد.این گونه در دسته بندی ماهیان آب نیمه شور و یا شور قرار می گیرد ولی باید خاطر نشان کرد که به خاطر زندگی این ماهی در اقیانوس ها و مسافرت در طول رودخانه ها می تواند به راحتی در آب شیرین نیز نگهداری شود. با تمام این گفته ها ماهی پس از اینکه به اندازه ی دو ونیم سانتی متری رسیدند می توانند به راحتی در آب شیرین نگهداری و حتی تکثیر شوند آنجل مونو ها بسیار اجتماعی بوده و باید به صورت دسته های چهار یا پنج تایی نگهداری شوند؛ اگر یک یا دو عدد از آنها را بصورت انفرادی نگهداری کنید بعد از مدت اندکی خواهند مرد. از قابلیت انطباق بسیار بالایی برخوردارند و می توانند با اکثر شرایط آب سازگار شوند ولی به شدت توصیه می شود که در آب سنگین نگهداری شوندزیرا آب سبک برای آنها زیان آور است.pH مناسب برای آنها 7.7-9است .دمای تانک این ماهی باید حدود 22-26 درجه باشد.برای تغذیه آنها می توان از انواع غذا ها استفاده کرد ولی برای ماهی های در حال رشد بهترین غذا آرتمیا می باشد.در غذا دادن به آنها هرگز اصراف نکنید زیرا ممکن است پس از مدتی به بیماری هایی چون بواسیر مبتلا شوند.تکثیر آنها تقریبا مشکل است و از آن مشکل تر بزرگ کردن بچه ماهی هاست.حداکثر بزرگی که آنها می توانند داشته باشند 30 سانتی متر است ولی این اندازه بسیار نادر است و اغلب از 10 سانتی متر تجاوز نمی کنند. برای آماده کردن شرایط تخمریزی این ماهی اولین کاری که می کنیم افزایش میزان شوری آب است تا حدی که شوری آن به اندازه ی شوری آب دریا باشد.البته این کار طی چندین روز و به صورت تدریجی انجام می شود.برای بالا بردن شوری باید از نمک دریایی که در آکواریوم فروشی ها یافت می شود استفاده کرد.ماهی ها را برای مدت چند هفته در این شرایط نگهداری می کنیم.بعد از این مدت هر روز مقداری از آب شور آکواریوم را خالی کرده و آب شیرین را جایگزین آن می کنیم.بدین ترتیب هر روز از شوری آب کاهش می یابد.ماهی ها پس از چند روز احتمالا تخم ریزی خواهند نمود. علت انجام این کار:این ماهی قبل از تخمریزی در اقیانوس زندگی می کند که شوری آن نسبتا زیاد است به همین خاطر در مرحله اول به صورت تدریجی به شوری آب اضافه می کنیم تا با شرایط آب اقیانوس یکسان شود.این ماهی در طول رودخانه ها برای تخمریزی مسافرت می کند که با دور شدن از اقیانوسها از شوری آب کاسته می شود.به همین خاطر از شوری آب در مرحله ی دوم کم می کنیم.بعد از تخمریزی بچه ماهی ها پس از چند روز به طرف اقیانوس حرکت می کنند که دوباره به شوری آب اضافه می شود. قبل از تخمریزی ماهی ها به صورت دایره ای در امتداد یک دایره به شعاع 20 سانتیمتر حرکت می کنند.در ادامه ی این حرکت ماده ها چندین تخم رها می کند که توسط نرها بارور می شوند.تخم ها به قدری کوچک هستند که با چشم به سختی دیده می شوند.هر ماهی می تواند تا حدود 20000 تخم بگذارد.با تمام این اوصاف بزرگ کردن بچه ها بسیار مشکل و تقریبا غیر ممکن است.برای تغذیه بچه ها حتی بچه آرتمیا ها هم بسیار درشت هستند و باید از پلانکتون های تازه و ریز استفاده کرد.

نام : پنکوسی کت فیش یا شارک کت فیش خانواده : Pangasiidae زیستگاه اصلی : تایلند خصوصیات فیزیکوشیمایی : دما = 22-26 درجه سانتیگراد – PH= 6.5-7.5 بیش ترین اندازه : در طبیعت 40 اینچ ( حدود 100 سانتی متر ) و در آکواریوم 6 تا 12 اینچ ( 15-30 سانتی متر ) رشد می کند . سطح شنا : پایین آب غذا : بیش تر غذاها از جمله دل و جگر گاو و گوسفند ، کرم خونی ، لوفاک و ... را می خورد . طول عمر : 10 سال و حتی بیش تر رنگ ها : مشکی ، آبی تیره ، نقره ای و سفید سازگاری : پنکوسی باله بلند ( گوشتخوار ) ماهی های کوچک را می خورد ، ولی پنکوسی باله کوتاه ( گیاهخوار ) با بیش تر گیاهخواران سازگار است . توجه : پنکوسی باله بلند دارای باله ی پشتی نوک تیز و رنگ تیره بوده در صورتی که باله ی پشتی در پنکوسی باله کوتاه حالتی شبیه قوس دارد و رنگ آن ها روش تر است . رفتار : پنکوسی ها ماهی های خجالتی بوده که بسیار مضطرب و فعال هستند و تقریباً همیشه گرسنه اند . آنها را باید در گروه نگهداری کرد تا استرس آنها تا حدی کاهش یابد . پنکوسی ها خیلی سریع شنا کرده و به فضای زیادی در تانک نیاز دارند . برای کاهش اضطراب آنها می توان از گیاهان شناور روی آب استفاده کرد که با ایجاد سایه مانع رسیدن نور به آنها شده و تا حدی از اضطراب آنها کاسته می شود . باید توجه داشت که چون آنها به راحتی زخمی می شوند ، نباید در تانک از وسایل نوک تیز استفاده کرد و در صورت امکان از حداقل وسایل تزئینی در تانک استفاده شود تا آنها راحت حرکت کنند . نگهداری از پنکوسی ها در آکواریوم های خانگی توصیه نمی شود ، چرا که آنهابه سرعت رشد کرده و به دلیل کمبود جا در 85 درصد موارد پس از رسیدن به 8 اینچ ( حدود 20 سانتی متر ) می میرند . نکته : غذا دادن به پنکوسی ها کمی مشکل است ، چرا که آنها بینایی بسیار کمی دارند و باید تنها غذا را در جایی از آکواریوم ریخت که آنها رفت و آمد بیش تری دارند . آنها در بعضی موارد همچون ترس ، زخمی شدن ، بالا و پایین آمدن ناگهانی دمای آب و ... حالتی شبیه مردن به خود ایجاد می کنند و خود را به صورت معلق در آب رها می کنند که خیلی جای نگرانی نیست و به اصطلاح به این حرکت آنها " بازی مردن " می گویند . ( البته نباید شرایط را طوری تنظیم کرد که آنها این حرکت را از خود نشان دهند . ) تذکر : هرگز نباید به شیشه ی آکواریومی که در آن پنکوسی وجود دارد ، ضربه زد ، چرا که ممکن است باعث حرکت های سریع و وحشت انگیز پنکوسی ها شده که در نهایت موجب صدمه زدن به ماهی می شود . توجه : به دلیل تیز و محکم بودن باله ی پشتی آنها ممکن است در انتقال آنها با تور دچار مشکل شوید که توصیه می شود ماهی را توسط تور به بالای آکواریوم آورده و سپس با یک ظرف آنها را از تانک خارج کنید . تشخیص جنسیت : راه راه های روی بدن پنکوسی های نر بلند تر و تیز تر از ماده هاست ضمن اینکه پنکوسی های ماده بزرگتر از نرها هستند . تکثیر : پنکوسی ها را تا به حال در آکواریوم تکثیر نکرده اند و تکثیر آنها در فضای کم آکواریوم عملاً غیر ممکن است و تنها برای استفاده ی تجاری آنها را در استخر های بزرگ تکثیر می کنند . ( در تایلند ) نکته : ممکن است گاهی اوقات پنکوسی ها به علت اضطراب به بیرون از تانک بپرند که به همین دلیل حتماً باید روی تانک درپوش قرار دهید . بیماری : ممکن است پنکوسی به راحتی به بیمای سفیدک مبتلا شود که با بالا بردن دمای آب می توان آنرا درمان کرد . منبع این مقاله : سايت تخصصي ماهيان آكواريومي [Hidden Content]

شترمرغ نيز مانند حيوانات ديگر در معرض بيماريها و عفونتهاي مختلفي ميباشد .جهت مديريت صحيح گله هاي شتر مرغ كه از اهميت حياتي در اين صنعت برخوردار است بايستي به نكات ذيل توجه نمود . - حداكثر حصاركشي مطلوب جهت كاهش خطرات ناشي از صدمات و شكستگي استخوانها - ايجاد استانداردهاي بالايي بهداشتي ، پائين نگهداشتن آلودگيهاي باكترهايي مانند كلستريديا و هيستوموناس كه منجر به آنژيت مي شوند - تهيه جيره هاي غذايي صحيح تهيه جايگاه نگهداري خشك ، بدون كوران هوا و يخبندان در زمستان ، بالابردن انطباق پذيري طبيعي و مقاومت طيور گزارشات مربوط شترمرغها در باغ و حشها بندرت در پرورش صنعتي شترمرغ كاربرد دارند. جوجه شترمرغها نياز به مراقبت بيشتر دارند 90% تمامي مرگ و مير جوجه شترمر غها ناشي از بيماريها ذيل ميباشد . - عفونت كيسه زرده - تغييرشكل پاها و پنجه ها اسنداد و اسهال / عفونت معده ( كه توسط E.COLIُ، سالمونلا ، هيتوموناس و ديگرباكتريها) ايجاد ميشوند. تجربيات عملي نشان داده اند كه جوجه شترمرغها نياز به مراقبت دائمي دارند. همچنين ثابت شده است كه مشاهده ظاهري به تنهايي كافي نيست ، چون زماني كه علائم بيماري ظاهر ميشود ممكن است براي درمان دير باشد . كليد موفقيت پرورش جوجه شتر مرغها رعايت بهداشت در گرمخانه و توزين مداوم جوجه شترمرغها در چهار هفته اول پرورش ميباشد . تنها اين سنجش هاست كه ميتواندمشكلات رشد را قبل از بروز علائم قابل مشاهده مشخص نمايد علاوه بر مديريت بسيار دقيق ، همكاري نزديك با دامپزشك با تجربه بسيار ضروري است . عفونتهاي ويريوسي نيوكاسل موارد وقوع بيماري نيوكاسل در گله هاي شتر مرغ تنها در نواحي از اسرائيل و افريقاي جنوبي گزارش شده است جهت پيشگيري از بروز بيماري استفاده از واكسن كشته روغني نيوكاسل به مقدار 1 سي سي قابل توصيه است . بايستي اين واكسن 6 هفته بعد تكر ار شده وهر شش ماه يكبار يك يادآوري تزريق شود. استفاده از واكسن زنده ( لاسو تا بصورت اسپري چشمي همزمان با واكسن كشته توصيه شده است آبله طيور وقوع آبله درشتر مرغ در اسرائيل و آمريكا گزارش شده است . اين بيماري جوجه شتر مرغها رادرگروه سني يك هفته تا چهارماه و با ميزان مرگ و مير تا 15 درصد مبتلا ميكند. با استفاده از واكنسهاي تجاري آبله اين بيماري قابل كنترل ميباشد . آنفولانزاي طيور چندين موردشيوع آنفلانزا درنواحي خاص از افريقاي جنوبي گزارش شده است .درمورد اين بيماري درمان شناخته شده اي وجودنداشته و واكسنهاي موجود در پيشگيري از ابتلاء به بيماري موثر نميباشد . شتر مرغهاي آلوده ويروس را به تخم خود منتقل نموه كه خطر الوده كردن گرمخانه و تخم هاي سالم موجود در آن را در بر دراد. ضمنا اين ويروي باعث مرگ و مير جنين ميشود. عموما شترمرغها نيزمانند ساير طيور و پرورش به عفونتهاي ويروس كورناو يروسها، هرپس و يروسها و آدنو ويروسها مبتلا ميشوند. عفونتهاي باكتر يايي علت اصلي آلودگيهاي باكتر يايي بهداشت ضعيف در اتاق گرمخانه ، بستر وهچري و جايگاه نگهداري جوجه ها ميباشد و معمولا درمان بعدي كمتر موفقيت آميز ميباشد درنتيجه رعايت اكيد بهداشت نقش كليدي در پرورش شتر مرغ دارد. عفونت هاي بند ناف و كيسه زرده اين يك مشكل متداول گله هاي شتر مرغ مي باشدكه همواره در ارتباط بامديريت ضعيف است . پس از خارج شدن جوجه شترمرغها از تخم بايستي بندناف انها به يك ژل يا اسپري آنتي بيوتيكي آغشته گردد. در آمريكا بتادين مورداستفاده قرار ميگيرد ضدعفوني صحيح سترها ، هچري و تخم شترمرغها نقش ويژه اي در پيشگيري از وقوع آلودگي دارد.كف جايگاه نگهدار ي جوجه ها در روزهاي اول بعد ازخروج از تخم با يستي گرم باشد . سرما از طريق پوست شكم به روده ها و كيسه زرده رسيده منجر به كاهش فعاليت ميكربي فلور روده ها و به تعويق افتادن متابوليسم كيسه زرده ميشود . بايستي توجه خاص نسبت به بهداشت و گرماي كف جايگاه جوجه ها مبذول داشت . پنوموني ممكن است مانندعفونت بند ناف پنوموني هم در طي مدت انكوباسيون تخم ها رخ دهد اين آلودگي موجب مرگ ومير جنين ها شده يا راندمان از تخم در آمدن جوجه ها را كاهش ميدهد . بايستي تمهيداتي اتخاذ شود تا پيشگيري از طريق بهداشت اكيد و احتمالا درمان توسط آنتي بيوتيكهاي وسيع ا لطيف انجام گيرد . آنژينهاي كلي باسيلي براي جوجه هايي كه در گرمخانه از تخم خارج ميشوند آنژينهاي كلي باسيلي يكي از بيماريها ي معمول در طول هفته هاي اول زندگي ميباشد يك قدم اساسي جهت ايجاد ايمني غير فعال عليه باكتريهاي كلي فرمي و ايجاد گله ايمن استفاده منظم از مدفوع جوجه ها در تغذيه شتر مرغها ي تخمگذار در طول مدت تخمگذاري مي باشد . تنها از اين طريق است كه پادتنهاي مادري ايجاد شده در خون شترمرغها از طريق زرده به جوجه ها منتقل ميشود. استفاده از واكسن جهت پيشگيري از وقوع اين بيماري موفقيت آميز نمي باشد. مسموميت خوني اين بيماري غالبا درجوجه ها و اغلب در اثر آنتريتهاي كلي باسيلي كه در بالا شرح داده شده . ايجاد ميشود . رعايت اكيد بهداشت و ارتقاء سطح ايمني گله معيارهاي اساسي در پيشگيري ازوقوع اين بيماري مي باشند افزودن آنتي بيوتيكها به غذا يا آب آشاميدني درموارد اضطراري و بمدت كوتاه بعنوان يك پيشگيري مطرح ميباشد. همچنين استفاده از باكتريهاي لاكتو باسيلوس كه از تكثيرشديد كلي باسيلها در روده جلوگيري ميكنند موفقيت آميز بوده است. انتريت نكروتيك ( عفونتهاي كلستريديايي) كلستريدياها تقريبا درتمامي خاكها و گياهان علوفه اي در غلظتهاي پائين وجود دارند . اين بيماري شتر مرغها رادر هر سني مبتلا نموده باعث مرگ ومير بالايي ميشود خطر عفونت درآغاز بهار و در طول پائيز بسيار زياد بوده و بنظر مي رسد كه در اثر افزايش خوردن لجن و ذرات خاك ايجاد ميشود . بنظر ميرسد كه شترمرغهاي جوان كه درچراگاههاي يونجه خالص نگهداري ميشوند حساسيت بيشتري دارند . به منظور حل اين مشكل معاينه دقيق تك تك شتر مرغها و تغيير دادن چراي آنها ضروري است . همچنين بايستي داروي مناسب از طريق آب اشاميدني تجويز شود. گاستريت مگا باكتريال اولين گزارشات بر روي اين سندرم مربوط به افريقاي جنوبي در سال 1992 ميباشد . اين باكتري عمدتا جوجه ها را در سن 10 روز تا 6 هفته مبتلا مي نمايد. اين باكتري در ديواره معده شترمرغهاي مرده يافت شد كه بنظر ميرسد موجب تضعيف و ناتواني عضلات معده ميشود . هيچ درمان موثري وجود ندارد . عفونت كمپيلو باكتريايي اخيرامشخص شده است كه كمپيلوباكتر ژوژني ممكن است موجب ايجاد عفونتهاي نيمه حاد تامزمن در جوجه شتر مرغها در سن 10 روز تا 4 ماه شده و درعرض 5 روز باعث ايجاد تلفات شديد در گله شود. در شتر مرغهاي مسن تر اين مرگ ومير كمتر ميباشد . باكتري از طريق غذا و آب آشاميدني منتقل شده . همچنين ممكن است در اثردستكاري غير بهداشتي تخم ها ، جنين را الوده كند. جوجه هاي مبتلا بايستي از بقيه گله جدا شده و در قرنطينه مورد درمان آنتي بيوتيكي مناسب قرار گيرند . عناوين در حاليكه تفريبا تمامي پرندگان به دليل درجه حرارت بالاي بدنشان يك ايمني طبيعي در برابر باسليوس آنتراسيس دارند، شتر مرغها نسبت به اين بيماري حساس ميباشند . اين باكتري وهاگهاي آن بسيار مقاوم بوده و ممكن است سالها در خاكها ي الوده باقي بمانند. معمولا عفونت از طريق گوارشي و عمدتا از طريق پودر استخوان حيوانات آلوده كه در تغذيه شتر مرغها مورد استفاده قرار گرفته رخ ميدهد جهت پيشگيري از وقوع بيماري استفاده از واكسن شاربن موثر وموفقيت آميز مي باشد . سل تا سالهاي 1960 بيماري سل يكي از علل عمده مرگ ومير شتر مرغ در باغ وحشها بود. در صنعت پرورش شترمرغ موارد بروز سل بصورت تك تك و بخصوص در پرندگان مسن تر ديده ميشود باسيل سل درخاك ، كود و بستر سالها باقي مي ماند . از آنجا ئيكه هنوز درمان قاطعي براي اين بيماري در شترمرغ وجودندارد . لذا از اين عفونت تهديد مزمني براي شترمرغها محسوب ميشود. استرس ، سوءتغذيه و ديگر عوامل منفي خطر عفونت را افزايش ميدهند . شتر مرغها بايستي تنها از گله هايي كه داراي گواهي عاري بودن از بيماري را دارند ، تهيه شوند و پرندگان ييمار جدا شده و فورا معدوم گردند. عفونت چشم ها گرد و غبار بعضي غذاها يا بستر ممكن است چشم جوجه شترمرغها راتحريك نموده منجر به بروز كونژونكتيويت مكانيكي شود .اين آزردگي ممكن است توسط باكتريهاي بيماري زا تشديد شده موجب بروزكراتيت يا حتي آبسه هاي روي قرنيه چشم شوند. كونژونكتيويت ، رينيت و سينوزيت هموفيلوس گالينا روم به تنهايي و با همراه بامايكو پلاسها موجب بروز اين عوارض مي شوند. استرس هواي سرد وكوران هوا از عوامل مستعد كننده محسوب ميشوند. اين بيماري معمولا در گله بطور سريع گسترش مي يابد ( از طريق تماس مستقيم با‌آب آشاميدني ) . براي حل مشكل بايستي مبتلايان را از گله جدا نموده درمان نمود . ضمنا شرايط محيط نگهداري را نيز بهبود بخشيد مايلكو پلاسموز اين بيماري تنها جوجه شترمرغ هاي جواني كه كمتر از يك سال سن دارند را مبتلا نموده و در پرندگان مسن تر بدون علائم يا به شكل سينوزيت ظاهر ميشود انتقال عامل بيماري از طريق ذرات معلق درهوا، ورود پرندگان بيمار ، ناقلين بيجان و يا از طريق تخم هاي هچري صورت ميگيرد . درمان با آنتي بيوتيكهاي وسيع الطيف انجام ميشود . پرندگان بهبود يافته ايمني موقتي را نشان ميدهند . اورنيتوز حيوانات درهر سن و تمامي گونه هاي پرندگان نسبت به عفونتهاي كلاميد يايي حساس ميباشند. بنابراين جاي تعجب نيست كه گزارشاتي از وقوع انفرادي اين بيماري درشترمرغ در فرانسه و افريقا جنوبي وجود دارد . بيماري عمدتا از طريق تنفس هواي آلوده انتقال مي يابد . ممكن است عفونتهاي نهفته توسط آلودگيهاي ثانويه ، عوامل محيطي ، استرس حمل ونقل ،سوء تغذيه وغير فعال شود . اين بيماري ممكن است از طريق گزش حشرات منتقل شود. درمان مناسب تاحصول اطمينان از پاك شدن گله بايستي انجام گيرد قارچها و تخم ها كانديدياز: كانديدياز يك عفونت قارچي است كه ميتواندتوسط كانديد ا آلبيكنس ، كانديدا مونيليفورميس و ديگر مخمرها ايجاد شود. استفاده ازآنتي بيوتيكها وضعف بهداشت تغذيه و آب آشاميدني زمينه بروز اين عفونت را مساعد ميكنند اين عفونت ضايعاتي را درمحوطه دهاني شترمرغها ايجاد مينمايد . همچنين در شتر مرغهاي تخمگذار موجب كاهش جذب ويتامينهاي ب - كپملكس شده و موجب مرگ و مير جنين ها قبل ازمرحله ازتخم در آمدن ميگردد. اسپرژيلوز غذاي گل آلود يا داراي گرد و غبار رطوبت بالا و تهويه ضعيف ( مقادير بالاي آمونيوم ) از عوامل مستعد كننده بروز اسپرژيلوز مي باشند . عفونت از طريق تنفس هاگهاي قارچ منتقل ميشود . هنگاميكه يك تخم آلوده درگرمخانه قرار ميگيرد ، ممكن است هاگهاي قارچ راشديدا پخش نموده و موجب عفونت ديگر جوجه ها شود جوجه هاي جوان كه ايمني طبيعي كافي در برابر اسپروفيتها ي قارچ ندارند ، در سنين زير يك ماه متحمل تلفات زيادي ميشوند به منظور پيشگيري ازوقوع اين عفونت رعايت اكيد بهداشت در محوطه گرمخانه ساده ترين و بهترين راه حل ميباشد درماتيت قارچي اين بيماري بيشتر در جوجه هاي مسن تر شتر مرغ ديده ميشود . كمبود تغذيه اي (ويتامين ب -كمپلكس ، روي )و جايگاهي مرطوب وكثيف موجب تشديد بيماري ميشوند. براي حل اين مشكل رعايت موازين بهداشتي و درمان مناسب ضروري است . انگلهاي داخلي كوكسيديوز كوكسيديوز در بين پرندگان جوان بخصوص زمانيكه روي بستر باز يا مرطوب نگهداري ميشوند ممكن است موجب بروز تلفاتي درگله شود نكته مهم در خصوص شتر مرغ آن است كه در بين داروهاي كوكسيديو استات گروه Ionophore براي شترمرغها سمي بوده و نبايددمورد استفاده قرار گيرند هيستومونياز اين بيماري بنام بيماري سرسياه نيز شناخته ميشود هيستومونياز درجوجه شترمرغهاي جوان مرگ ومير زيادي را ايجادمينمايد اين بيماري از طريق مدفوع پرندگان آلوده منتقل شده وضايعاتي را در روده ايجاد ميكند . آزمايش منظم مدفوع همراه با درمان پيشگيري كننده بايستي صورت گيرد. كرم نواري شترمرغها ((houttuynia struathionis مانند ساير آزردگيها، جوجه شتر مرغ نسبت به كرمهاي نواري حساستر مي باشند . در پرندگان مسن تر آلودگي به كرمهاي نواري عليرغم استفاده از جيره هاي متعادل ميتواند موجب سوء تغذيه شود. درمان با داروهاي مناسب صورت گرفته و بايستي شش ماه بعد تكرارشود كرم نخي شكل(libyostrongylus douglassi) اين كرمها مويي شكل وبي رنگ بوده وميتواند در معده شترمرغ موجب انسداد غدد ترشحي شوند.با بوجود آمدن يك لايه محافظ موكوسي برروي اين انگلها شيرابه هاي معده به غذا نميرسد اين ‌آلودگي كرمي درجوجه هاي جوان كمتر از 8 ماه ميتواند تا 80 درصد مرگ و مير را موجب شود. شتر مرغها تنها ميزبان اين انگل ميباشند . همچنين اين انگل يك انگل بياباني بوده و بسيار مقاوم ميباشد . اين كرمها به مدت سه سال بدون هيچ ميزباني زنده باقي مي مانند . درمان منظم مبتلايان و پرندگان كه در معرض آلودگي هستند ضروري ميباشد. بايستي توجه نمود كه استفاده از داروي ضد انگل لواميزول موجب بروز اختلالاتي در معده و روده شترمرغها شده و درانگلها موجب بروز مقاومت ميشود. كرمهاي معدي و ديگرنماتودها كرمهاي معدي ( گونه هاي آسكاريديا ) و ديگر گونه هاي نماتود ميتوانند شترمرغها را آلوده نمايند . بايستي با استفاده دوره اي از داروهاي ضد انگل شترمرغها عاري از اين آلودگيها نگهداري شوند. انگلهاي خارجي كنه ها كنه ها ميتوانند با گزش شترمرغها به پوست صدمه وارد كنند. همچنين كنه هاي گونه آمبليوما ميتوانند بيماريها را از طريق گزش به انسان منتقل نمايند(ويروس تب كنگو - كريمه ) شپش شپش شترمرغ (Struthhiolipeurus Struthionsis ) به پرهاي پرنده صدمه وارد نموده و باعث ايجاد ظاهري ژوليده در حيوان ميشود در اين آلودگيها ، سمپاشيهاي منظم وتكرار آن بعد از يك هفته ضروري است . جربهاي ساقه پر جربهاي ساقه پر (pterolichus bicaudatus ) همراه با گون هاي gabucinia Sculpturata در حال حاضر بسيار نادر هستند. اين جربها موجب صدمه به پرهاي پرنده شده ، همچنين موجب ايجاد آب ريزش از بيني ميشوند مگس ها ( تاسرانيا) مگش شتر مرغ (hypoboscis Struthionis) موجب تحريك و خارش پوست ميشود و بدنبال گزش و خونخواري ممكن است محل گزش عفوني شده ضايعات پوستي ايجاد نمايد . بيماريهاي تغذيه اي كمبودها جداي از ظاهر عمومي يك شتر مرغ رنگ پوست نشانگر خوبي از وضعيت تغذيه پرنده ميباشد كه از پشت حيوان بخوبي ديده ميشود . بدينوسيله ميتوان از تغذيه مطلوب و يا سوء تغذيه و كمبودحيوان آگاهي يافت . آزردگيهاي ناشي از كمبود سلنيوم و ويتامين Eدر افريقا جنوبي و استراليا معمول ميباشند در اثر اين كمبود علائم بيماري عضله سينه در شترمرغ ايجاد شده موجب ناتواني حركتي ميشود . همچنين ميتواند موجب كاهش باروري در شترمرغ شود. كمبود اسيد پانتوتنيك و بيوتين بسيار نادر بوده ، در جوجه شتر مرغهايي كه منحصرا توسط جيره هاي خالص گندم تغذيه ميشوند رخ ميدهد . تغيير شكل غضروف و استخوانها تغييرات مرضي در غضروفها اغلب ناشي از اسيدوز ميباشد . علت بروز اين حالت درصد بالاي تركيبات كلر در برابر سديم و پتاسيم ميباشد . آغاز تغيير شكل استخوانها ناشي از عدم تعادل كلسيم در برابر فسفر ميباشد تكميل متقابل جيره غذايي ضروري مي باشد . در بسياري از مزارع پرورش شترمرغ در آفريقاي جنوبي شترمرغها سولفات منيزيم در غذا با آب آشاميدني داده ميشود . انسداد پيلور معده شترمرغ بسيار كوچك بوده ، لذا نسبت به انباشتگي سنگدان بسيار حساس است . با افزايش سن ، خطر انسداد معده كاهش مي يابد . اين مشكل در ارتباط مستقيم با تغذيه و مديريت گله ميباشد . در تغذيه شترمرغها بايستي به ميزان علوفه ، كاه ، مواد فيبري ، شن، سنگريزه و خوردن اشياء خارجي توجه نموده وآنها راتحت كنترل در آورد . پيچ خوردگي پيچ خوردگي روده ها در شتر مرغ ملاحظه شده است اما در شتر مرغهاي جوان 12- 4 ماهه نادر است . اين عارضه بدنبال تغييرات ناگهاني در جيره غذايي و خوردن مقادير زياد فيبر رخ ميدهد . راشيتيسم اين عارضه عمدتا در سنين 1تا 4 ماهگي ديده ميشود ، كمبود كلسيم ، ويتامين D كمبود يا فقدان فسفر و يا مقادير بالاي كلسيم در جيره غذايي شتر مرغها ميتواند موجب بروز اين عارضه شود . در جيره هاي كنستانتره اي كه 3تا 4 درصد كلسيم دارند جذب فسفر مختل شده اين عارضه در پرنده ايجاد شود . همچنين اسهال مداوم ميتواند موجب كاهش جذب املاح و ويتامينها گردد .لذا بدنبال آن ميتوانداين عارضه ملاحظه شود. متفرقه : پاهاي باز ( سندرم پاكماني ) اين عارضه در دو هفته اول زندگي جوجه شتر مرغها ديده ميشودكه نشا ن دهنده ميزان رطوبت بالا در گرمخانه ميباشد . جوجه شترمرغهاي مرطوب و ادماتوز اين عارضه را در دو روز اول زندگي خود نشان ميدهند تغيير شكل پاها پيچ خوردگي پا : چرخش 90 درجه يك پا به بيرون كه بطور ناگهاني ايجاد شده و سريعا پيشرفت ميكند . پاكماني : خميدگي /كماني شدن پا كه مفاصل تيبيوتارس و متاتارس رادر گير ميكندو معمولا در هر دو پا رخ ميدهد . پوكي استخوان ، تورم مفصل قوزك پا كه موجب تغيير محل تاندون اشيل ميشود. قسمت اعظم استخوانها در شتر مرغها ي جوان را غضروف تشكيل ميدهد ، جوجه شترمرغهايي كه به تازگي از تخم خارج ميشوند بطور تجربي داراي پوكي استخوان بوده استخوانهايشان بدليل نسبت كم كلسيم به فسفر نستبا نرم ميباشد . علت اصلي حساسيت شتر مرغها به تغيير شكل استخوانها رشد سريع استخوانها ميباشد اين رشد بسيار سريع توسط غذاي كنستانتره اي كه غني از انرژي ميباشد تشديد مي گردد . لذا كنترل تغذيه اي بسيار ضروري ميباشد . منبع : [Hidden Content]

پرورش شاه میگوي آب شیرین Crayfish culture or Astaciculture مقدمه ارزش غذایی جانوران آبزی باعث گرایش فزاینده به مصرف آنها شده است که در این میان شاه میگوی آب شيرين جايگاه ويژه اي داشته و به دليل داشتن خصوصياتي از جمله رژيم غذايي ارزان، توانايي حمل زنده به بازار، ارزش اقتصادی بالا و بازار پسندی مناسب در دنیا از اهمیت خاصی برخوردار است به طوریکه در بسیاری از کشورها بدون اینکه این گونه در داخل مصرفی داشته باشد، به صورت انبوه تولید شده و صادر می گردد. متاسفانه در ایران شاه میگو به ندرت مصرف می شود و بسیاری از مردم تمایل به خوردن شاه میگو ندارند سه خانواده شاه میگو آب شیرین در دنیا وجود دارد: Cambaridae ,Astacidae و Parastacidae که خانواده Parastacidaeبیشتر در نیمکره جنوبی، Cambaridae بیشتر در شمال آمریکا و تا حدودی در شرق آسیا و خانواده Astacidae بیشتر در منطقه اوراسیا و تا حدودی در غرب آمریکا پراکنش یافته اند . در آفریقا و هند و بسیاری از قسمتهای آسیا به صورت طبیعی شاه میگوي آب شیرین وجود ندارد. خانوادهAstacidae دارای سه جنس Pacifastacus (آمریکا)،Astacus و Austaropotamobius ( اروپا و غرب آسیا ) می باشد . شرایط فیزیک و شیمی شاه میگوی آب شیرین در آبهای شیرین و لب شور زند گی نموده و بهترین رنج شوری برای این گونه آب شیرین 14- 4 گرم در لیتر میباشد ، افراد جوان به شوری کمتر از 4 گرم در لیتر حساسند ولی تغییرات شوری برمیزان بقاء و رشد بزرگترها تأثیری ندارد. با افزایش دما از 4 درجه به سمت 32 درجه میزان متابولیسم و در نتیجه میزان مصرف غذا افزایش بسیار زیادی می یابد ، بطوریکه در دمای 32 درجه میزان جذب پروتئین هفت تا ده برابر و میزان جذب کربوهیدرات 15 تا 26 برابر خواهد شد ، در کل کارایی جذب مواد غذایی با افزایش دما پنج برابر می شود ولی بهترین دمای پرورش شاه میگو 20 تا 25 درجه است که در این دما بیشترین میزان رشد وجود دارد در دمای بالاتر از 25 درجه چون میزان متابولیسم و سوخت و ساز پایه افزایش شدیدی می یابد ، غذای مصرفی صرف این سوخت و ساز پایه شده و رشد کاهش می یابد . یکی ازمهترین عناصری که در پرورش شاه میگو اهميت دارد کلسیم است که اپتیمم میزان آن در آب 20 تا 100 میلی گرم در لیتر مي باشد . شاه میگو بعد از پوست اندازی برای ساخت پوسته جدید خود نیاز به کلسیم دارد و در صورت کمبود کلسیم در آب و جیره غذايي شاه میگو برای رفع نیاز خود به همجنس خواری روی می آورد. در حملاتی که خرچنگها به یکدیگر می کنند اگر کشته نشوند معمولا باعث نقص عضو در یکدیگر می شوند و چون مقدار زیادی از گوشت آنها در چنگالهاست ، نقص عضو آنها باعث کاهش بازار پسندی و ارزش اقتصادی آنها می گردد. تغذيه از نظر نوع غذا شاه میگو همه چیز خوار بوده و دارای تنوع تغذیه ای بسیار زیادي است که باعث انعطاف پذیری این گونه در برابر شرایط محیطی مختلف می شود. در کل 72 درصد از غذای آن جانوری و بقیه جلبکهای سبز و گیاهان عالی آبزی است و این جانور علاقه زیادی به مصرف نرمتنانی مانند حلزون که دارای پوسته آهکی هستند دارد زیرا این پوسته کلسیم مورد نیاز پوست اندازی شاه میگو را تأمین می کند. در استخرهای پرورشی تا رسیدن به مرحله بازاری می توان از غذاهای مختلف استفاده نمود . لارو شیرونومیده ، غذای دستی قزل آلا و سیب زمینی پخته به صورت پنج روز در هفته با نسبت 1 تا 4 درصد وزن بدن در دوره نوازدی و 3/0 تا 1 درصد در دوران انتهایی رشد پیشنهاد می شود، برای کاهش هزینه می توان از ضایعات کشتارگاه های نیز استفاده نموده تا پروتئین جانوری جیره تأمین گردد در کل بایستی دقت نمود که میزان غذادهی از میزان مصرف شاه میگوها بيشتر نباشد زیرا میزان اضافی غذا باعث آلودگی محیط پرورش خواهد شد . برای حصول حداکثر رشد بهترین میزان پروتیئن جیره 40 درصد، میزان چربی 10 تا 13 درصد و کربوهیدرات 20 درصد بر آورد می گردد و بهترین زمان غذا دهی را قبل از غروب آفتاب می باشد. البته در روش گسترده پرورش در استخرهای خاکی با کود دهی منظم استخر مي توان تولیدات طبیعی استخر از جمله لارو شیرونومیده ، جلبکها ، دافینها و ... را افزایش داد. وجود توليدات طبيعي در محل پرورش را بسيار مهم است زيرا جانوران و گیاهان تولید شده در استخر به بهترین شکل احتیاجات شاه میگو را می توانند برطرف نمایند . درایالت Louisaina آمریکا که بزرگترین مرکز پرورش شاه میگوی آب شیرین دنیا می باشد برای پرورش Procambarusclarkii در ماههای اردیبهشت تا خرداد آب استخر مولدین تخلیه می شود و شاه میگوها در زمین سوراخ هایی حفر کرده و داخل آن می روند، این کار باعث می شود که پوشش گیاهی زیادی در استخر با سطح آب پایین ایجاد شود و این گیاهان بعد از آبگیری مجدد استخر در شهریور ، هم غذای مولدین و هم پناهگاه نوزادان گردند. مهمترین مشکلات در پرورش گسترده شاه میگو، وجود شکارچی ها به خصوص پرندگان ، ماهی ها و کاهش سطح اکسیژن می باشد . کاهش سطح اکسیژن استخرمعمولا به علت تجزیه مواد آلی کف استخر می باشد که این مشکل را می توان با ایجاد چرخش در آب با نصب هواده های پارویی (paddle) اصلاح نمود . متوسط تولید در روش گسترده 7/1-1 تن در هکتار می باشد که تا 3 تن در هکتار نیز گزارش شده است. کشورهای مهم پرورش دهنده گونه های شاه میگو چین، آمریکا ،استرالیا و کشورهای اروپایی مي باشند که ساليانه 40000 تا 60000 تن شاه میگو در این کشورها پرورش می یابد. در کشورهای چین، ترکیه، کنيا، استرالیا، آمریکا و کشورهای اروپایی نیز مقدار زیادی شاه میگو از منابع آبی طبیعی صید می شود. گونه Astacusleptodactylusبومی ایران بوده که در سالهای اخیر تلاش بسیاری برای پرورش آن در منابع آبی كوچکتر در استانهای مختلف کشور انجام شده است پراکنش طبیعی این گونه در جهان شامل اروپای شرقی ، شوروی سابق ، ترکیه، ترکمنستان و ایران می باشد. منبع : [Hidden Content]

عمده مواد غذايی که موجب اختلالات جوجه کشی درقناری ها می شوند عبارتند از مواد معدنی و ويتامين ها . بسته به نوع کمبود و انفرادی يا چند موردی بودن اين کمبودها ممکن است عوارض متفاوت باشد . کمبود ويتامين A (رتینول) : موجب کوری - نقرس - تلفات جنينی در روزهای اول و دوم رشد جنين بخاطر نارسايی سيستم گردش خون و کاهش ميزان خروج جوجه ها از تخم می شود . معمولا علت کمبود اين ويتامين ناشی از عدم استفاده از سبزيجات و مصرف غذای کهنه می باشد . کمبود ويتامين D (کلسیفرول) : موجب نرمی استخوان و کج شدن استخوان های بلند ( مثل ساق پا ) , کاهش ضخامت پوسته تخم و مرگ جنين در اواخر دوران جوجه کشی شود . معمولا به علت عدم دسترسی پرنده به نور آفتاب بروز می کند . کمبود ويتامین E (توکوفرول) : موجب عدم باروری تخمها , ضعف جوجه خارج شده از تخم , مرگ در روزهای اوليه پس از خروج از تخم همراه با خيز زير پوستی و آتروفی عضلانی می شود . در اثر مصرف دان ها يا مواد چرب اکسيد شده بروز می کند . کمبود ويتامين B1 (تیامین) : موجب بدنيا آمدن جوجه های ضعيف و دارای لرزش می شود که ظرف چند روز پس از خروج از تخم تلف می شوند . کمبود ويتامين B2 (ریبو فلاوین) : موجب فلجی و جمع شدگی پنجه پا از مرحله دوم رشد جنينی به بعد می شود . کمبود نياسين ( اسيد نيکوتينيک ) : موجب کاهش ميزان جوجه درآوری می شود. معمولا به علت استفاده از منابع پروتئينی نامرغوب و کمبود اسيد آمينه تريپتو فان بروز ميکند . کمبود ويتامين B6 (پیریدوکسین) : به سبب نقش مهمش در رشد اوليه جنين , موجب افزايش مرگ و مير جنين می شود . جيره های غذذايی حاوی پروتئين زياد بطور ثانويه موجب کمبود اين ويتامين می شود . کمبود همزمان اين ويتامين و ماده معدنی منگنز موجب بزرگ شدن مفصل خرگوشی ( مفصل بالای ساق پای پرنده ) شده و منجر به دررفتگی پا به يک طرف گردد . کمبود اسيد فوليک ( فولاسين ) : موجب مرگ و مير جوجه در دوره اوليه رشد در اثر کم خونی و گاهی مرگ و مير درهنگام خروج جوجه از تخم می شود . معمولا براثر مصرف طولانی مدت آنتی بيوتيک بروز می کند . زيرا آنتی بيوتيک موجب از بين رفتن باکتری های روده ای که مسئول ساختن اين ويتامين هستند , می شود . کمبود ويتامين B12 (کوبالامین) : موجب کم خونی و مرگ در دوران اوليه و گاهی ادم و تحليل رفتن رشد عضلانی در مرحله دوم رشد جنينی می شود . کمبود اسيد پنتوتنيک : موجب بروز پرهای غيرعادی همراه با خونريزی زير پوست در مرحله سوم رشد جنينی می گردد . کمبود بيوتين : موجب مرگ و مير در مرحله اول و سوم رشد جنينی همراه با تغيير شکل منقار به صورت منقار طوطی و کوتاه شدن طول استخوان ها می شود کلسيم(ca) و فسفر(p) : ميزان هر يک از اين دوماده به تنهايی و نسبت بين آنها تاثيرزيادی برضخامت پوسته تخم و رشد استخوان بندی جنين دارد . کمبود آنها و يا عدم تعادل بين آن دو موجب کاهش قدرت جوجه در خروج از تخم می شود . جوجه های مبتلا دارای رانهای ضخيم و بال های کوتاه همراه با خيز زير پوست گردن و نرمی استخوان می باشد . منيزیم (mg) : اين ماده معدنی در تنظيم رشد استخوانی نقش داشته و کمبود آن موجب بيماری پروزيس , کوتاه شدن طول بال خيز زير پوستی و منقار طوطی شکل می شود .

هيچي بدتر از اين نيست از تظاهر و رياي آدما خسته بشي و نتوني اعتراض كني.

دوست عزیز تا اونجایی که من میدونم مقاومت دارویی هیچ ربطی به سیستم عصبی نداره و فقط در سطح خود سلول به وسیله سیگنالهایی که از غشای سلول دریافت میشه انجام میشه.یعنی بر همکنش محیط خارج سلولی با غشا سیگنالهایی رو به هسته یک سلول میفرسته که نسبت به ساخت پروتئین گیرنده دارو تغییراتی رو اعمال کنه.مثل آپوپتوز که فقط در سطح سلول بدون کمک سیستم عصبی انجام میشه. مثال بارز دیگه هم مقاومت دارویی یه باکتری نسبت به آنتی بیوتیک هست شما سیستم عصبی آنچنانی در یک باکتری نمیتونید پیدا کنیدولی مقاومت دارویی چرا منم نظرم اینه که مقاومت به آنتی هیستامین رو که در سطح سلولی انجام میشه رو نباید با واکنش یه کرم مقایسه کرد.چون تماما وابسته به سیستم حسی و عصبی کرم هست.تو نماتودا اکثرا به وسیله آمفید و فاسمیدی که داره انجام میشه.

به گزارش پايگاه اينترنتي لايو ساينس، يك محقق دريافته است كه ماهيچه‌هاي ضخيم، استخوان‌هاي اسفنجي شكل و پلك سوم باعث مي‌شود كه مغز و چشم اين پرندگان صحيح و سالم بماند. "ايوان اسكواب" يك چشم پزشك در دانشگاه "ديويس" كاليفرنيا گفت، اگر ضربه شديدي به سر انسان وارد شود رگ‌هاي خوني پشت چشم پاره مي‌شوند و اعصاب پشت چشم نيز صدمه مي‌بينند. اسكواب گفت مشاهده افرادي كه در جريان سوانح رانندگي دچار جراحات شديد مي‌شوند براي من اين سوال را پيش آورد كه داركوب‌ها كه سرشان را با شدت به درخت مي‌كوبند، چرا آسيب نمي‌بينند؟ اسكواب پاييز گذشته به دليل تحقيقش در زمينه علت مصون ماندن داركوب ها از سردرد كه در مجله انگليسي "چشم پزشكي" چاپ شد، برنده جايزه "نوبل ال جي" شد. اين جايزه به كسي داده مي‌شود كه هيات داوران، تحقيق علمي او را به عنوان برترين تحقيق "جالب اما بي‌ثمر و بي‌فايده" انتخاب كنند. تحقيق اين جشم پزشك نشان مي‌دهد علاوه بر ضربه‌هاي مستقيم پيكاني شكل كه از صدمه ديدن سر اين پرندگان جلوگيري مي‌كند، بدن آنها به گونه‌اي طراحي شده است كه تاثير اين ضربه‌ها را جذب مي‌كند. يك هزارم ثانيه قبل از ضربه، نوك پرنده حركت مي‌كند، ماهيچه‌هاي متراكم موجود در گردن منقبض مي‌شود و پرنده، پلك داخلي ضخيم خود را مي‌بندد. بخشي از اين نيرو به ناحيه پايين ماهيچه‌هاي گردن منتقل مي‌شود و به اين ترتيب از وارد آمدن ضربه كامل به جمجمه جلوگيري مي‌كند. وجود يك استخوان قابل انعطاف در جمجمه نيز مانند يك كوسن عمل مي‌كند. اسكواب گفت: پلك چشم اين حيوان مانند كمربند ايمني صندلي عمل مي‌كند و حقيقتا از بيرون زدن چشم از سر جلوگيري مي‌كند و در غير اين صورت شبكيه چشم پاره مي‌شد. قسمت خارجي چشم پرنده نيز محكم و مملو از خون است تا بدين ترتيب از فشرده شدن شبكيه جلوگيري شود. مغز پرنده در جريان ضربه، سر سفت و محكم مي‌ماند. بروز جراحت‌ها در ناحيه سر انسان موجب مي‌شود كه مغز انسان در مايعي كه آن را احاطه كرده است، حركت كند. اما داركوب‌ها اين مايع را ندارند. هر چند دانشمندان نمي‌توانند مطمئن باشند كه داركوب‌ها سردرد نمي‌گيرند اما به گفته اسكواب حداقل مي‌توان مطمئن بود كه آنها در برابر سردرد بسيار مقاوم هستند.

آکواریوم: اول بار نام آكواريوم توسط یک انگليسي به نام هنری گاس درسال 1853 استفاده گرديد. آكواريوم ازريشه كلمه لاتين آكوا گرفته شده و به معناي آب مي باشد. آكواريوم جايگاه مصنوعي آماده سازي شده اي است كه مشابه محل زندگي ماهيان در شرايط طبيعي است و معمولا ازجنس شيشه ساخته مي شود ولي مي تواند ازپلا ستيك هاي شفاف هم ساخته شود كه البته در اين حالت خيلي زود خراب مي شود. آكواريوم ها در اشكال مدور بيضي استوانه اي مستطيلي و تيغه اي هستند كه روي ميله هاي فلزي محكمي سوار مي شوند. اندازه آكواريوم ها با توجه به نوع ماهي پرورشي و ميزان تحرك آنها متفاوت است. آكواريوم هميشه بايد سرپوشيده باشد و در مكاني با نور كافي قرار داده شود. آكواريوم نبايد درگوشه اتاق و بدور از تابش خورشيد قرارداده شود زيرا اين مساله سرعت فتوسنتز گياهي را كاهش مي دهد. از سوي ديگر نبايد در معرض روشنايي مستقيم خورشيد قرار داده شود زيرا اين كار دماي آب را افزايش مي دهد و جلبك ها رشد مي كنند كه اين امر براي ماهي ها مضر است. در آكواريوم ها گياهان مختلفي بكار مي روند كه عمل توليد اكسي?ن را بر عهده دارند وحتي برخي ازآنها ذرات كوچك دتريتوس شناور درآب را جذب مي كنند. گياهان آكواريومي همواره مي بايست براق و سالم باشند. به محض رشد اين گياهان حلزون ها را مي توان به آكواريوم معرفي كرد كه اين كار باعث پاكسازي آكواريوم مي شود. بهتر است حداقل دو هفته بعد ازورود گياهان ماهيها به آكواريوم معرفي شوند تا در طول اين مدت اين گياهان بخوبي استقرار پيدا كنند در غير اين صورت ماهيها آنها را به سرعت از ريشه بيرون مي آورند. سنگريزه هاي كوچكي هم در كف آكواريوم بكار مي روند كه مي بايست شفاف روشن و عاري از جلبكها باشند. درصورت نياز به تميز سازي آكواريوم آن را بشوئيد و سنگريزه هاي كف را برداشته به مدت 30 دقيقه تا يك ساعت گرم كرده و يك لايه از آنها را دركف آكواريوم بريزيد كه اين كار باكتري هاي موجود در آنها را از بين مي برد. آكواريوم را با پرمنگنات پتاسيم وبعد با آب معمولي شستشو داده و در نور آفتاب و يا با استفاده ازلامپ هاي الكتريكي خشك كنيد. اكسي?ن خالص در آكواريوم ها توسط هواده مصنوعي تامين مي گردد كه نسبت اكسي?ن ودي اكسيد كربن را در حد تعادل نگاه مي دارد. در هنگام شب مي بايست از هواده استفاده شود. قبل از وارد كردن ماهي به آكواريوم هواده را دو بار ويا حتي بيشتر كنترل كنيد اگر دي اكسيد كربن در آب افزايش پيدا كرده باشد لازم است كه آب را تقريبا 24 ساعت هوادهي كنيم. درجه حرارت آب آكواريوم بايد در حدود 60 درجه سانتيگراد نگاه داشته شود و البته درجه حرارت براي هر گونه از ماهيها متفاوت است. بمنظور تامين دماي لازم درشب از روشنايي استفاده مي شود و در بعضي ازمواقع كه دماي هوا پائين مي آيد دماي آكواريوم هم كاهش پيدا مي كند. پس در اين زمان بمنظور ثابت نگاه داشتن دما از بخاري استفاده مي گردد. نور و روشنايي هم در نگهداري آكواريوم بسيار مهم است. گياهان آكواريومي نور خورشيد را براي فتوسنتز استفاده مي كنند و درغياب نور گياهان پوسيده مي شوند. مي بايست در نبود نور خورشيد مثلا بهنگام شب از نور مصنوعي استفا ده شود كه معمولا به رنگ سفيد و يا زرد يعني مشابه نور خورشيد استفاده مي شود و تاثير آن از لامپهاي رنگي بهتر است اما ازنورهاي قوي نبايد استفاده شود زيرا سبب تبخيرآب مي گردد. همچنين بمنظور برداشت بقاياي مواد غذائي و برگهاي پوسيدة گياهان از *****اسيون آب استفاده مي شود كه 2 روش براي ***** كردن وجود دارد:1. *****اسيون مكانيكي: به اين صورت كه لوله هائي در كف آكواريوم تثبيت مي گردد كه به يك محفظة ***** كننده وصل هستند و مواد زائد معلق را از بين مي برند. 2. *****اسيون بيولوژيكي: در اين نوع از *****اسيون از سنگ هاي دوتائي متخلخل مثل آزبست استفاده مي شود و مواد زائد روي آنها تجمع مي يابد. پس از فراهم كردن تمامي تجهيزات اقدام به وارد كردن ماهي ها مي گردد. از ماهي هاي زيبا وسالم استفاده مي گردد كه تحرك فعال داشته باشند و البته از هر ماهي هم براي نگهداري در آكواريوم استفاده نمي شود. ماهي هاي مبتلا به بيماريهاي قارچي و انگلي مي بايست فورا از آكواريوم خارج شده وتحت درمان قرار بگيرند زيرا اين بيماري ها به سرعت ازيك ماهي به ماهي ديگر انتقال پيدا مي كند واما تغذيه اين ماهيان تغذيه اين آبزيان از غذاهاي مختلفي انجام مي شود: • غذاي خشك: اين نوع غذا ها روي سطح پاشيده مي شوند و آب را جذب كرده وبه كف آكواريوم مي روند و ماهيها اين غذاي فرورفته را در شب مصرف مي كنند. • غذاي منجمد شده: اين غذاي مصنوعي آماده سازي شده ارزش غذائي بالايي دارد. • غذاي زنده : شامل دافني ها كرم هاي كوچك لارو حشرات و ... مي باشد كه در تغذية بعضي از ماهيان اكواريومي كه از اين نوع غذا بهتر استفاده مي كنند بكار برده مي شوند. غذائي كه توسط ماهي ها استفاده نمي شود مضر است چرا كه بعد از مدتي فاسد مي شود و اگر چنين غذائي مصرف گردد ماهي ها به بسياري از بيماري ها مبتلا مي گردند. بنابر اين برداشتن همة گياهان مرده و پس مانده هاي غذائي از اكواريوم بسيار مهم مي باشد زيرا بر روي گياهان داخل آكواريوم و ماهي اثرات سوئي مي گذارند. منبع: Shammi, Q. and S.Bhatnagar.Applied fisheries. In setting and management of fresh water aquarium .Agrobios, India. pp.205 - 213

کلیه ها اندام هایی اصلی و حیاتی در حیوانات و انسان هستند و نقش آنها تصفیه مواد زاید و بازگرداندن مواد مفید آن به خون است. اختلالات و بیماری های کلیوی آسیب های جدی ای به سلامتی پرنده می زند و متأسفانه این بیماری ها در پرندگان خانگی نسبتأ شایع است و یکی از مشکلات رایج در پرندگان مسن به حساب می رود. اما بیشتر در پرندگانی که در باغ وحش نگه داری می شوند دیده می شود. در طبیعت این بیماریها در پرندگانی شیوع بیشتری دارند که طعمۀ دیگر حیوانات هستند. این بیماری ها عمومأ به دو شکل حاد و مزمن دیده می شوند. در حالت مزمن شروع بیماری بسیار آهسته است ولی در شکل حاد بیماری خیلی سریع و شدید خود را نشان می دهد. علت عمده این بیماری ها تغذیه نامناسب و عدم تعادل غذایی است. اما عوامل بسیار دیگری در ابتلای پرنده به انواع این بیماریها دخیلند و از آن جمله عفونت های ویروسی هستند. ویروسهای مختلفی می توانند به طور موقت یا دائمی به کلیه پرنده آسیب بزنند که از جمله آنها پلیماویروس(polyomavirus) است.به خصوص در طوطی های جوان دستی. آدنوویروس(Adenovirus)،هرپس ویروس (Herpesvirus) وویروس ابله (Poxvirus ) نیز از دیگر ویروس های درگیر کننده کلیه ها هستند. باکتری ها هم باعث مشکلات کلیوی می شوند. عفونت های باکتریایی که کلیه را در گیر می کنند بیشتر به عنوان عفونت ثانویه هستند یا در مواقعی که ارگان دیگری از بدن پرنده در گیر است، این عوامل عفونی از طریق جریان گردش خون و یا دستگاه ادراری به کلیه ها می رسند. پسیتاکوز(psittacosis) عفونت کشنده ای است که باعث آسیب به اندام های مختلفی از جمله کلیه و مجرای ادراری می شود. از عفونت های قارچی می توان به آسپرژیلوس اشاره کرد که علت بیشتر عفونت های کلیوی قارچی در پرندگان است اما در کل این شکل بیماری نادر است. مسمومیت از دیگر عوامل ایجاد اختلال کلیوی است. دو علت شایع مسمومیت کلیوی پرندگان میزان بالای ویتامین D و واکنش های مربوط به آنتی بیوتیک های خانواده آمینو گلیکوزیدها است (مانند جنتامایسین واسترپتومایسین). وقتی میزان ویتامین 3D در بدن پرنده بالا رود، به احشا رفته و خصوصأ کلیه را تحت تأثیر قرار می دهد.طوطی هایی که در مرحله آشیانه سازی هستند بیشتر در معرض اختلالات ناشی از ویتامین D3هستند. از علائم این نوع اختلال پر ادراری، پر نوشی، کم اشتهایی و کاهش وزن است.فلزات سنگین شامل روی، سرب، کادمیوم و جیوه هم می توانند باعث آسیب به کلیه ها شوند. زیاد خوردن نمک نیز عامل دیگری است که گاه رخ می دهد. همچنین افزایش بیش از حد مقدار کلسیم و فسفر، مسمومیت با سموم ارگانو فسفره، کاربامات و یا آفت کش های ارگانو کلره و خوردن بعضی از انواع گیاهان نیز باعث مسمومیت و آسیب به کلیه ها می شود. تومورهای کلیه در انواعی از طوطی های هلندی شایع است. این تومورها باعث فشار به اندام های اطراف و اعصاب می شوند. اگر این فشار بر اعصابی باشد که به پاها می روند ممکن است باعث ضعف، سختی در حرکت و ناتوانی در ایستادن پرنده شود. کمبود ویتامین A نیز کلیه ها را تحت تاثیر قرار می دهد که این حالت بیشتر به دلیل فقر رژیم غذایی پرنده از مواد محتوی ویتامین A رخ می دهد که عمومأ پرندگانی هستند که فقط غذای دانه ای دریافت می کنند و از انواع میوه جات و سبزیجات و پلت تغذیه نمی کنند.ممکن است در این حالت بدن قادر به جذب تمام ویتامین A ی مصرفی نباشد و آن را از طریق موکوس سلول های پوششی میزراه دفع کند. در این صورت ممکن است هیدرونفروزیس و یا نارسایی کلیوی آنوریک رخ می دهد. وجود مقدار زیاد پروتئین در بدن باعث بروزبیماری نقرس در پرندگان می شود. در این حالت اوریک اسید تصفیه نشده و در مفاصل و بافت های اطراف آن رسوب می کند. بسیاری از رژیم های غذایی باعث ابتلای پرنده ها به این بیماری می شود اما به عنوان عاملی اثبات شده در نظر گرفته نمی شود. در تحقیقی جوجه هایی که استعداد ژنتیکی ابتلا به نقرس داشتند را با رژیمی که شامل 80-70 درصد پروتئین بود تغذیه کردند ولی این بیماری در آنها دیده نشد. با وجود اینکه این تئوری سالهاست به عنوان نقرس مطرح است اما علم هنوز آن را تأیید نکرده است. انسدادها هم موجب آسیب کلیه میشوند. انسداد لوله ادراری مثلأ زمانی که سنگ مثانه وجود دارد و یا یک تخم بزرگ تر از حد معمول وجود دارد ممکن است باعث آسیب به کلیه شود. در این حالت پرنده کمتر ادرار می کند چون درد دارد و شاید در ادرارش خون دیده شود. همچنین ممکن است ایجاد نقرس نیز بکند چون کلیه بیمار نمی تواند اوریک اسید را تصفیه کند، وممکن است در مفاصل یاتوبول های ریز کلیه رسوب کند. جراحات، آسیب دیگر ارگانهای داخلی، بیماری های متابولیک و انگل ها از دیگر عوامل ابتلای پرندگان به انواع بیماری های کلیوی هستند. بر حسب اختلال رخ داده، نشانه های بیماری متفاوت است، اما افسردگی و بی حالی ، پف کردن پرها، ضعف، افزایش یا کاهش مصرف آب، مدفوع اسهالی، کاهش وزن، تکرر ادرار، تغییر رنگ ادرار، تغییرات شیمیایی ادرار، کاهش اشتها و دهیدراسیون از معمول ترین علائم بیماری های کلیوی پرندگان هستند.وجود خون در ادرار می تواند نشانه آسیب کلیه یا خون ریزی داخلی در قسمت های پایینی دستگاه گوارش و یا مسمومیت با سرب باشد. در صورت حاد بودن بیماری ( مثلأ در زمان مسمومیت ها ) نشانه های بیماری به طور ناگهانی اتفاق می افتد و می تواند بسیار جدی هم باشد اما اگر بیماری مزمن باشد بسیار آهسته خود را نشان می دهد و گاهی با نشانه های غیر اختصاصی همراه است، مثلأ پرنده فقط عملکردی به خوبی قبل نخواهد داشت. اینکه بیماری حاد باشد یا مزمن مربوط به منشاُ آن و سن پرنده است. بسته به منشاُ بیماری پرنده پرنوشی و ادرار آبکی دارد، شکم بزرگ می شود، توانایی پرواز را از دست می دهد و یا ممکن است استفراغ و یبوست داشته باشد. اگرنقرس هم وجود داشته باشد لنگش ، تورم و قرمزی مفاصل نیز دیده می شود. تشخیص اولیه دامپزشک بر اساس نتایج معاینات فیزیکی و گرفتن تاریخچه کامل است وسپس آزمایش خون( CBC)، آزمایشات شیمیایی خون( شامل الکترولیت ها، توتال پروتئین، آلبومین، اوریک اسید، BUN، کراتینین) و تجزیه ادرار به تأیید تشخیص کمک می کند. اما شاید رادیوگراف ، سوآب کلوآک، اندوسکوپی، اولتراسوند و حتی نمونه برداری از کلیه هم احتیاج شود. و اما درمانی که بیشترین کاربرد را دارد تنظیم رژیم غذایی پرنده است. رژیم هایی که غنی از کربو هیدرات هستند ولی پروتئین و کلسیم کمی دارند تأثیر چشمگیری در درمان پرنده مبتلا دارند. البته بعضی گونه های پرندگان تمایل به غذاهایی با پروتئین بالا دارند. در این موارد می توان از رژیم های موقت استفاده کرد. بهترین رژیم ،گیاهان و سبزیجات و میوه های اورگانیک است که حاوی مواد غذایی مفیدی از جمله ویتامین های A,B,C,E, بروملاین و کوئرکتین هستند . این مواد باعث تسریع در سرعت بهبودی، افزایش سطح ایمنی بدن پرنده و کمک به متابولیسم مواد می شوند. کوئرکتین ترکیبی ضد التهاب است که موجب کاهش تولید اوریک اسید می شود و به طور طبیعی در سیب، انگور، هندوانه و انواعی از سبزی ها وجود دارد.برو ملایین ضد التهاب دیگری است که در آناناس وجود دارد. کرفس و جعفری از جمله سبزیجاتی هستند که موجب کاهش سطح اوریک اسید می شوند. گیاه گزنه نیز باعث افزایش دفع اوریک اسید شده و در نتیجه در درمان نقرس مؤثر است. دقت کنید که آب تمیز و تصفیه شده نیز به مقدار زیاد باید همیشه در دسترس پرنده باشد. برای درمان حمایتی در این بیماری ها از مایع درمانی و feeding tube استفاده می شود. آنتی بیوتیک درمانی هم در مواردی که منشأ بیماری عفونت باکتریایی باشد و یا این عفونت به صورت ثانویه رخ داده باشد، انجام می شود. بهتر است آزمایش خون به صورت دوره ای انجام شود تا پاسخ به درمان تحت نظر باشد. پریناز عدالتی

كازئوزلنف آدنیت كه معمولا به اختصار CL نامیده می شود یك بیماری واگیر ، عفونی و مزمن گوسفند و بز می باشد . عامل ایجاد كننده بیماری باكتری «كورینه باكتریوم سودوتوبركلوزیس» می باشد و بیماری بصورت آبسه های عقده های لنفاوی و گاهـی ارگانهای داخلـی بروز می نماید . بیماری از طریق تماس با حیوان یا محیط آلوده انتقال می یابد و برای مدت طولانی می تواند در محیط باقی بماند و بطور متناوب حیوانات را آلوده نماید ، باكتری از راه غشاهای موكوسی یا پوست زخمها وارد بدن حیوانات می شود و عموما در عقده های لنفاوی زیر جلدی لوكولایز شده و تشكیل آبسه می دهد ، در این موارد یك یا تعدادی آبسه كه اغلب فقط زیر پوست قرار می گیرند از نشانه های كلینیكی بیماری است با اینحال اگر ارگانیزم وارد جریان خون شود آبسه ها ممكن است در ارگانهای داخلی بدن نظیر ریه ها و كبد نیز توسعه یابند در این موارد ممكن است آبسه های خارجی وجود نداشته باشد و تنها نشانه ای كه صاحب دام مشاهده می نماید لاغری و ضعف حیوان است آبسه ها بصورت یك تورم ضخیم محتوی چرك زرد رنگ تا سفید رنگ كه قوام نرم خمیری مشابه خمیر دندان دارد ، می باشند . انتقال بیماری : بیماری كازئوز لنف آدنیت متعاقب پاره شدن آبسه های زیرجلدی منتقل می شود باكتری از آبسه های پاره شده به محیط گسترش می یابد و سپس به میزبانهای مستعد انتقال می یابد ، علاوه بر آبسه های سطحی ، باكتری می تواند از درون آبسه های ریوی نیز به هوا ترشح شده و بصورت آئروسل درآید و باعث انتقال عفونت شود .هنگامیكه آبسه ای پاره می شود آغلها ،‌سطلهای آب ،‌انبارهای غله ،‌پشم چین ها و آخورها را می تواند آلوده نماید، چرك خارج شده از آبسه ها محتوی مقدار زیادی باكتری است و این باكتریها تا مدتها می توانند در محیط باقی بماند و هنگامیكه حیوانات حساس در معرض باكتری قرار می گیرند ممكن است آلوده شوند . نكته دیگری كه در خصوص بیماری لنفادنیت كازئوز مطرح می باشد این است كه آن یك بیماری زئونوتیك بوده و احتمال آلوده شدن انسانها نیز وجود دارد هرچند آلودگی انسان نادر است با اینحال انجام احتیاطهای بهداشتی در هنگام درمان و مدیریت حیوانات بیمار لازم است، معمولا دستها و پوشاك در معرض نظیر دستكشها و همچنین لباسها پس از تماس با حیوان مشكوك باید شسته شوند . نكات كلیدی : -مخزن عفونت ترشحات پوست یا آبسه های ریوی است . -عفونت از طریق پوست صدمه ندیده ، غشاهای موكوسی ، زخمهای پوست و استنشاق می تواند رخ دهد . -در گوسفندان عمده ترین راه انتقال از طریق پشم چینی و غوطه ور سازیست، در بزها عمدتا از طریق تماس مستقیم با حیوانات آلوده یا محیط آلوده انتقال رخ می دهد . علائم كلینیكی : علائم كلینیكی ممكن است بصورت ملایم بروز نماید غدد لنفاوی اطراف سر و گردن نواحی هستند كه معمولا متاثر می شوند در تعدادی از حیوانات ممكن است افزایش درجه حرارت ، فقدان اشتها و بی حالی نیز به همراه عفونت اولیه دیده شود عفونت ممكن است از عقده های لنفاوی سطحی به سایر ارگانها نظیر كبد ، ریه ، كلیه ، لوله های تناسلی و سیستم عصبی انتشار یابد . از آنجائی كه دقیقا نمی توان تعیین كرد كه آبسه های داخلی در حیوانات زنده بر اندامها چه میزان فشار وارد می آورند نمی توان میزان كامل تخریب و آسیب را تعریف نمود، معذالك بیماری با لاغری مزمن و ضعف عمومی آشكار بزها و گوسفندان همراه است و اغلب به نام سندرم میش لاغر «Thin ewe syndrom» تعبیر می شود افزایش بروز این بیماری بطور تیپیك در بالغین مشاهده می گردد، تلفات در گوسفندان و بزهای بیمار عموما پایین است اما تولید كاهش می یابد و وزن حیوان ، تولید شیر ، راندمان تولید مثل و كیفیت لاشه بطور معنی داری كاهش می یابد، این بیماری معمولا از طریق ورود حیوانات آلوده وارد گله می شود و حیوانات گله در معرض باكتری و ابتلا قرار می گیرند . بنابراین در مجموع دو فرم بالینی از بیماری وجود دارد یكی فرم سطحی بیماری كه شامل آبسه هایی از عقده های لنفاوی نزدیك به پوست سطحی است و معمول ترین نواحی متاثر اطراف سر و اندامهای زیرین آن می باشد و دیگری فرم احشایی كه شامل آبسه های عقده های لنفاوی و ارگانهای داخلی است و متعاقب آن افت وزن مزمن و ضعف بروز می نماید، فرم سطحی متداول ترین فرم می باشد و سیمای معمول بیماری آبسه های عقده های لنفاوی است . ریسك فاكتورها : -تماس مستقیم با دامهای آلوده ، ابزار یا محیط آلوده مهمترین مكانیزم انتقال می باشد تماس اجتماعی ، شاخ زدن ، استفاده از گردنبندهای مشترك ، آخورهای آلوده و ترومای ناشی از چریدن یا وسایل تیز نظیر سوزن و سیم از ریسك فاكتورهای با اهمیت هستند . -پشم چینی مهمترین ریسك فاكتور در گوسفندان و بزهای كشمیری و آنگوراست . -اخته كردن و كوتاه كردن سمها و تماس ناحیه سینه با زمین هنگام دراز كشیدن ریسك فاكتورهای مهم محیطی در انتقال بیمای است . -حمام دادن جهت كنترل انگلهای خارجی همچنین یك ریسك فاكتور مهم است . -باكتری می تواند پایدار باشد و در استفاده مجدد از مایعات غوطه وری دست كم تا 24 ساعت بعد باعث آلودگی شود . غوطه ور ساختن گوسفند در مایعات آلوده طی دو هفته پس از پشم چینی ورود آلودگی به پوست را مستعد می سازد . تشخیص : تشخیص بیماری می تواند بر پایه بروز نشانه های كلینیكی و پیدایش زخم بر روی بدن حیوان باشد. لنفاآدنیت كازئوز سطحی از طریق نمونه برداری از چرك آبسه های عقده های لنفاوی پاره شده و كشت كورینه باكتریوم سودوتوبركلوزیس تائید می گردد، آزمایش خون نیز می تواند انجام گیرد اما تست غربالگری جهت حیوانات موردی بهتر است به این نكته نیز باید توجه داشت كه تعدادی از آبسه ها بویژه در بزها ناشی از پاتوژن های دیگری غیر از كورینه باكتریوم سودوتوبركلوزیس نظیر اكتینومایسس پاتوژن می باشند . درمان : به منظور درمان لنفاآدنیت كازئوز درمان آنتی بیوتیكی به دلیل ناتوانی نفوذ آنتی بیوتیك به داخل آبسه ها محدودیت دارد . آبسه ها می توانند بصورت جراحی تخلیه شده و با فشار و به كمك محلولهای یده شستشو داده شوند، هرچند نیشتر زدن به آبسه ها و برداشت جراحی غدد لنفاوی موثرترین شیوه است اما احتمال بروز مجدد آبسه وجود دارد، همچنین تخلیه آبسه ها ریسك انتقال ارگانیزم به حیوانات دیگر را در صورتیكه در معرض چرك قرار گیرند به دنبال دارد، جهت اجتناب از توسعه آلودگی باید از روان شدن و باقی ماندن ترشحات آبسه ها در میحط جلوگیری نمود و حیوانات متاثر می باید ایزوله شوند و نیشتر زدن به آبسه ها در محیطی جداگانه از سایر گله انجام گیرد، آبسه ها پس از درناژ می بایست بوسیله ضدعفونی كننده ها روزانه شستشو داده شوند چرك درناژ شده می باید سوزانیده شود و عقده های لنفاوی درگیر به منظور كاهش انتشار آلودگی به محیط و سایر عقده های لنفاوی می توانند برداشته شوند هرچند این امر نیاز به كارشناس دامپزشكی با تجربه دارد و بی هوشی و برش دقیق نزدیك عروق خونی بزرگ و اعصاب اصلی باید با حساسیت انجام گیرد ضمن اینكه هزینه بر بوده و ضمانت بهبودی نیز ندارد . در گوسفندان معمولا آبسه ها تا زمان پشم چینی مشاهده نمی شوند و در حین پشم چینی ممكن است بصورت غیر عمدی به دیواره آبسه آسیب برسد در این مواقع سریع پشم چینی می بایست متوقف گردد و قیچی ها ، تیغه ها و نواحی عمومی تا حد امكان ضدعفونی شوند، جهت پیشگیری از وقوع عفونت در گوسفندان جوان عمل پشم چینی می بایست از حیوانات جوانتر آغاز شده و به مسن ها ختم گردد . پیشگیری : اخیرا واكسنی جهت پیشگیری از بیماری تحت عنوان Case-Buc R ساخته شده است این محصول صرفا جهت مصرف در گوسفند و بز می باشد و مصرف آن در بز توام با مصونیت( Safety) كامل نمی باشد، در تحقیقاتی كه در این زمینه انجام شده است كاهش معنی داری در تعداد آبسه ها هنگامیكه گوسفندان واكسینه شده اند رخ داده است . در این تحقیق محققان كشتهای باكتریایی عفونی را جهت تلقیح به نواحی لبها و پوست گوسفندان به كار بردند و بیست هفته پس از مایه كوبی گوسفندان كشتار شده و لاشه ها از نظر وجود آبسه ها چك شدند، گوسفندان واكسینه بطور متوسط 3 آبسه در مقایسه با 1/33 آبسه در گوسفندان شاهد داشتند با این حال اثرات جانبی به همراه استفاده از واكسن ممكن است رخ دهد و به آبسه یا لیژن های ناشی از تزریق منتهی شوند، بنابراین در صورتی كه یك گله مشكلی در گذشته نداشته است واكسیناسیون ضروری نمی باشد در گله هایی كه مشكلات متناوب با بیماری لنفاآدنیت كازئوز داشته اند انجام واكسیناسیون به همراه جدا نمودن حیوانات آلوده و انجام اقدامات بهداشتی جهت كنترل بیماری موثر است . اقدامات كنترلی : -ایزوله نمودن كلیه حیوانات آلوده پیش از پارگی آبسه ها ، چرا كه اگر حیوانی درگیر آبسه های لنفاآدنیت كازئوز شود برای همه عمر علیرغم درمان آلوده خواهد بود این دامها باید از سایر حیوانات غیرآلوده جدا شوند و اگر تقلای زیادی داشته باشند می بایست از گله حذف شوند . -خریداری دام از گله های پاك و غیر آلوده و نگهداری آنها به دور از حیوانات آلوده . -كنترل انگلهای خارجی جهت كاهش بروز آسیب در پوست . -انتقال بره ها و بزغاله های متولد شده از مجاورت حیوانات آلوده بلافاصله پس از تولد . -انجام پشم چینی از جوانترین دام تا پیرترین آنها و انجام پشم چینی كلیه حیوانات آلوده در انتهای كار(حیوانات پیرتر احتمال آلودگی بیشتری دارند ) . -ضدعفونی وسایل یا نواحی كه با چرك آلوده شده اند نیز ضروری می باشند . -كاهش تراكم در آغلهای نگهداری پس از پشم چینی . -انجام ندادن غوطه وری در خصوص حیوانات تا دو هفته پس از پشم چینی و جلوگیری از آلوده شدن محلول غوطه وری از طرفی محلول باكتریسیدال نیز به محلول باید اضافه شود . -وسایل پشم چینی ، پلاك كوب و وسایل مشابه می بایست قبل و بعد از استفاده و حین زمان مصرف در حیوانات مختلف ضدعفونی شوند درمان هر زخمی بلافاصله به كمك ضدعفونی كننده ها ، غوطه ورسازی و ضدعفونی بند ناف نوزادان در هنگام تولد انجام گیرد . -جداسازی حیوانات مبتلا به بیماری های مزمن تنفسی و بیماریهای تحلیل برنده . -انجام واكسیناسیون دقیق دامهای ورودی به گله . در هر صورت انجام ریشه كنی بیماری دشوار است و بصورت جمع آوری اولیه حیواناتی كه علائم كلینیكی را نشان می دهند به همراه حیواناتی كه تستشان مثبت می شود (تست آنزیم لینك ایمونوسوربنت) دامهای ماده آبستن می توانند پیش از وضع حمل ایزوله شوند و پس از زایمان جمع آوری شوند . به همراه پروتكل جمع آوری حیوانات آلوده و انجام ضدعفونی دقیق تغییر استراحتگاه و چراگاههای حیوانات و ایزوله نمودن حیوانات غیرآلوده از دامها و نواحی قبلی حداقل به مدت شش ماه باید انجام شود . ادامه جمع آوری حیوانات آلوده و تكرار تست هر شش ماه تا یكسال می بایست انجام گیرد معذالك باید توجه داشت كه مراقبت بیماری نباید سبب سرایت به گله های دیگر شود . اهمیت بیماری از نظر بهداشت عمومی : كورینه باكتریوم سودوتوبركلوزیس می تواند باعث آلودگی انسانها بویژه آنهایی كه به لحاظ حرفه شان در معرض آلودگی قرار می گیرنـد نظیـر كشاورزان ، كارگران كشتـارگاه و پشم چین ها شود ، اما وقوع موارد انسانی نادر است . آلودگی از خلال آسیب های پوستی از طریق پوشیدن دستكش هنگام معاینه حیوانات آلوده می تواند پیشگیری شود . همچنین احتمال دارد آلودگی به انسانها هنگام نوشیدن شیر نجوشیده از حیوانات آلوده انتقال یابد و لذا مصرف شیر پاستوریزه از این موارد ممانعت می نماید . ترجمه : دكتر صدیقه كاظمی نیا منابع : 1-Jermy powell,Extension Veterinarian,(University of ARKANSAS), Caseous Lymphadenitis in small Ruminats . 2Christin B. Navarre , LSU Ag Center Department of Vetrinary Science , M.S. Gill , LSU School Veterinary Medicin , Caseous Lymphadenitis

منم به همه تبریک میگم:hapydancsmil: