رفتن به مطلب

afa

مدیر بازنشسته
  • تعداد ارسال ها

    4984
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط afa

  1. در ازدواج مردی که از همسر آینده اش کوچک تر است، حرف و حدیث های بسیاری گفته می شود. بزرگ تر بودن زن در زندگی مشترک، نه تنها در فرهنگ ما یک تابو تلقی می شود، بلکه از نظر اغلب روانشناسان و مشاوران خانواده هم قابل پذیرش نیست. روانشناسان معتقدند، کوچک تر بودن مرد خانواده، در هر دوره ای از ازدواج، مشکلات مربوط به خودش را به همراه می آورد. در دهه سوم و چهارم زندگی، مردانی که از همسرشان کوچک ترند، ناپخته به نظر می رسند و نمی توانند عنان زندگی شان را به دست گیرند و در دهه های بعدی زندگی، این مردان از همسرشان سبقت می گیرند و همسری که به خاطر تغییرات هورمونی و شرایط بدنی اش به سراشیبی نزدیک شده را جا می گذارند. اگر شما هم برای انتخاب مردی که از شما کوچک تر است، مردد مانده اید، ادامه این مطلب را بخوانید. گرچه بقا یا شکست رابطه شما، به سن فعلی، میزان اختلاف سنی و شرایط خانوادگی و روانی هر دوی شما وابسته است اما تجربه زن و شوهرهای دیگر نشان داده است در اغلب این ازدواج ها، مشکلات گفته شده این همسران را آزار می دهند. گاهی حوصله تان را سر می برد تفاوت سنی زیاد آن هم در شرایطی که زن از مرد بزرگ تر باشد آرام آرام فاصله میان شما را بیشتر می کند. ممکن است شمایی که چند سال از شوهرتان بزرگ تر هستید، گاهی تحمل خامی و بی تجربگی اش را نداشته باشید و از اینکه در مورد برخی از مسائل زندگی به اندازه شما نمی داند و به سرعت شما برخی چیزها را یاد نمی گیرد، آزرده شوید. این مشکل به ویژه در سال هایی که همسر شما 02 تا 03 سالگی اش را می گذراند، آزاردهنده تر خواهد بود زیرا شما بسیاری از دغدغه ها و تفکراتی که او در این سال ها با آن سر و کله می زند را قبلا گذرانده اید و اینکه او با مسائلی دست به گریبان است که شما از آنها عبور کرده اید، گاهی ناامیدتان خواهد کرد. بعد از مدتی ممکن است شما حوصله نداشته باشید که شاهد بزرگ شدن او باشید یا آزمون و خطایش برای به دست آوردن شغل، جایگاه اجتماعی، حل مشکلات شخصی و ارتباطی اش را نتوانید تحمل کنید. فراموش نکنید اعتماد به نفس و مهارت هایی که آنها را ساده و عادی تلقی می کنید، در طول سال ها تجربه، آزمون و خطا به دست آمده اند و شاید دیدن تقلاهای فرد دیگری برای رسیدن به جایگاه فعلی شما، بعد از مدتی خسته کننده و کسالت آور شود. او را کنترل می کنید اختلاف سنی برای شما قدرتی را به همراه می آورد که توازن رابطه شما را برهم می زند. بزرگ تر بودن اگر با نشانه هایی که به آن اشاره کردیم همراه شود، اقتداری به شما می دهد که خواسته یا ناخواسته از آن استفاده می کنید، با کمک آن به مرور به همسری کنترلگر تبدیل می شوید و مدام برای همسرتان تعیین و تکلیف می کنید. بخشی از این اقتدار از تصور ذهنی شما ناشی می شود و بخشی از آن را هم همسرتان به شما هدیه می کند. همسری که از شما کوچک تر است، گاهی اعتماد به نفسش را از دست می دهد و احساس می کند که برای انجام هر کاری باید از شما کسب تکلیف کند. برایش مادری می کنید زمانی که چند سال یا چند دهه با همسرتان اختلاف سنی دارید، همیشه به یاد نخواهید داشت که شما «یک همسر» هستید، نه بیشتر و نه کمتر. چه بخواهید و چه نخواهید این تفاوت شما را به سمت مادری، پند و اندرز دادن یا مراقبت های بی دلیلی که گاهی آزار دهنده می شوند سوق می دهد. دلیل این اتفاق هم ساده است. شما اشتباهاتی که او امروز مرتکب می شود را قبلا انجام داده اید و نمی توانید بپذیرید که یک نفر به خاطر بی خبری از راه حل های ساده، راه خود را طولانی کند یا راه اشتباهی را انتخاب کند. مادری شما نه تنها به مرور از او فردی ناتوان و نابالغ می سازد، بلکه زمینه شورشی علیه شما در آینده را فراهم می کند. درست مثل بچه ای که روزی از امر و نهی مادرش خسته می شود و به دنبال استقلال می گردد، همسر شما هم روزی از رفتارهای رئیس مآبانه یا حمایت بیش از حدتان خسته می شود و برای پاره کردن تمام این قید و بندها تلاش می کند. چنین روابطی معمولا با احساس شکست و سرخوردگی برای فرد بزرگ تر و با احساس طرد شدگی برای فرد کوچک تر خاتمه می یابد. او را بی عرضه می بینید شما راه خود را رفته اید، فرصت شغلی دلخواه تان را پیدا کرده اید و می دانید که امروز باید با زندگی تان چه کنید اما او تازه اول راه است. احتمالا خواستگار کم سن و سال شما، هنوز در دنیای رۆیاهایش زندگی می کند و تا رسیدن به ثبات شما، به زمان زیاد و تجربه شکست های بسیار نیاز دارد. اغلب کسانی که از همسرشان بزرگ تر هستند، ثبات مالی بهتری دارند و به همین دلیل، در رابطه شان احساس قدرتمندتر بودن می کنند. همین موضوع کوچک و به ظاهر بی اهمیت، ممکن است در شما احساس انزجار ایجاد کند و باعث شود، همسرتان را به این دلیل که درآمد کمتر و شرایط اقتصادی پایین تری نسبت به شما دارد، بی عرضه بدانید. شاید هم نخواهید به این مشکل اجازه دهید که عشق شما را ویران کند و به همین دلیل، به خاطر اینکه احساسات او را جریحه دار نکنید، از توقعات خود صرف نظر كرده تا غرور او را حفظ کنید. بعد از مدتی خواهید دید زندگی فعلی شما هیچ شباهتی به آنچه پیش از ازدواج تصور می کرده اید ندارد و از اینکه تمام بار این رابطه بر دوش شماست، خسته خواهید شد. از علایقتان دست می کشید اگر همسرتان از شما کوچک تر باشد، ممکن است به خاطر اینکه تفاوت های میان شما کمتر به نظر برسد، از بخش هایی از زندگی تان دست بکشید. شاید گمان کنید برخی علایق شما برای او جالب نیستند و به همین دلیل آنها را کنار بگذارید و به کارهایی رو بیاورید که او به انجام شان عادت دارد. شما ممکن است از علایق گروه سنی خود فاصله بگیرید و به جای معاشرت با دوستان هم سن و سال تان، با گروه دوستی او رابطه بیشتری برقرار کنید و مثل آنها رفتار کنید تا جوان تر به نظر برسید. این موضوع کم کم به ظاهر شما هم سرایت پیدا می کند و از سبک پوشش گرفته تا جنس تفریحات تان را متحول می کند؛ تحولی که شاید در آغاز عادی به نظر برسد اما بعد از مدتی شما را از خود واقعی تان دور می کند و آزار دهنده به نظر می رسد. بودن در کنار کسانی که از شما جوان تر و پرانرژی تر هستند، در آغاز ممکن است هیجان انگیز باشد اما یادتان نرود آدم ها بعد از مدتی زندگی هیجان انگیز، باز هم می خواهند به روزهای قبلی شان برگردند و با عادت هایشان زندگی کنند. به خودتان شک می کنید بودن در کنار مردی که سال ها از شما جوان تر است و در اوج آمادگی جسمانی به سر می برد، شما را نسبت به خودتان دچار تردید خواهد کرد. چیزی نخواهد گذشت شما خودتان را با زنان هم سن و کوچک تر از او مقایسه کرده و با دیدن هر چروک یا افتادگی کوچک در صورت تان، از دست دادن تناسب اندام یا پیدا شدن گاه و بی گاه یک تار موی سفید در سرتان، نسبت به تناسب میان خود و او تردید کنید. شک شما نسبت به خودتان و تناسب این رابطه، به مرور شما را نسبت به او بی اعتماد خواهد کرد و حضور او در اجتماع و در کنار زنان جوان تر، از نظر شما یک تهدید تلقی خواهد شد. شاید در زمانی که به او «بله» می گویید، نسبت به فردی که قرار است زیر یک سقف با شما زندگی کند اعتماد کامل داشته باشید، اما اگر اعتماد به خود را از دست دهید، آرام آرام به کوچک ترین رفتاری که همسرتان انجام می دهد حساس می شوید و با بی اعتمادی زندگی را برای خودتان و او سخت می کنید. چون دختر ها از لحاظ جسمی و عقلی زود تر بالغ می شوند، از معکوس بودن اختلاف سنی ازدواج لطمه زیادی می بینند. زمانی که خانم ها به سن یائسگی نزدیک می شوند، این تفاوت سنی خودش را بیشتر نشان می دهد و به چشم هر دو طرف دردسرساز می شود. تصمیم تان را بگیرید اگر با وجود خواندن این متن، هنوز هم گمان می کنید برای ازدواج با خواستگاری که از شما کوچک تر است مصمم هستید، به این سۆالات جواب دهید. در صورتی که پاسخ شما به 4 سۆال از این 7 سۆال منفی باشد، نباید انتظار موفقیت از این رابطه را داشته باشید. اما قبل از خواندن سۆالات صادق باشید و فراموش نکنید این، یکی از مهم ترین تصمیمات زندگی شماست. برای او احترام قائل هستید؟ به او افتخار می کنید؟ به او اعتماد دارید؟ از او می آموزید؟ خانواده و اطرافیان تان به این ارتباط احترام می گذارند؟ از تفریحات و معاشرت هایش لذت می برید؟ تصمیمات و روش زندگی اش را عاقلانه می پندارید؟
  2. در زندگی زناشویی عوامل زیادی تاثیر گذار است. تعدادی از این عوامل تسهیل کننده سازگاری و رضایت از ازدواج و برخی نیز زندگی زناشویی را دچار مشکلاتی می سازند. این عوامل بر حسب ویژگی های افراد و موقعیتها، مختلف است. وقتی عنوان می کنیم که این عوامل تحت تاثیر ویژگی های افراد و موقعیتهاست یعنی این که این مولفه ها جز اصول اساسی نیستند که حتما و ضرورتا در زندگی همه افراد تاثیر منفی بگذارد بلکه از موردی به مورد دیگرمتفاوت است و یا گاه از شدت و ضعف برخوردار است. یکی از این مصادیق مساله سن و اختلاف سنی در رابطه میان زوجین است. چند سالی است که به نظر می رسد متقاضیان ازدواجهایی یا اختلاف سنی معکوس ( بزرگتر بودن دختر از پسر ) افزایش یافته است و از طرف دیگر هستند دخترانی که به خاطر موقعیت مالی و کاری مردان، تمایل به ازدواج با مردانی دارند که اختلاف سنی شان از آنها بیشتر است مثلا اختلاف سنی در حدود یک دهه و یا حتی بیشتر و یا مردانی که تمایل دارند با دخترانی بسیار جوان تر از خود پیمان زناشویی ببندند. در این مقاله صحبت ما بر سر این نیست که آیا ذاتا این ازدواجها درست است یا خیر بلکه روی سخن ما به سوی کسانی است که در هر حال این شکل ازدواج را برگزیده و حال مشغول تجربه زندگی زناشویی هستند؛ یعنی مردانی که در حال زندگی با زنان بزرگتر از خود هستند یا مردانی که همسرشان اختلاف سنی زیادی از آنها داشته و خیلی جوان تر است و یا دخترانی که همسرشان از آنها بیش از عرف جامعه بزرگتر است. لذا برای این دست زوجین و برای به حداقل رساندن تنشها و مشکلات و به منظور بالاتر بردن کیفیت رابطه زن و وشوهری این پیشنهادات را داریم : _ با همسر خود تعامل داشته باشید زیرا یكی از مهمترین مشكلات در ارتباطات زوجین با هم، فقدان تعامل است و مسلما داشتن اختلاف سنی زیاد می تواند نقص و کاستی در تعامل میان زوجین را غامض تر كند. لذا سعی کنید برای به حداقل رساندن این شکاف ارتباطی، در این زمینه که این تفاوت سنی چه تغییراتی در درك و احساسات شما به وجود آورده به راحتی حرف بزنید. به راحتی درباره موضوعاتی چون بچه ها و اهداف آتی تان صحبت کنید. آگاهی تان را به مشاركت بگذارید و درك و فهم تان از نقطه نظرات یكدیگر را تا حد امكان افزایش دهید، زیرا با این كار می توانید علاوه بر ایجاد و حفظ تعامل مورد نیاز، به خواسته ها و نیاز های طرف مقابل تان نیز پی ببرید و شما را در رسیدن به یك ارتباط سالم و بادوام یاری می كند. _ از انجام فعالیت هایی كه مشتركا از آن لذت می برید در تقویت رابطه تان استفاده كنید. به فعالیت هایی كه هردویتان به آنها علاقه دارید مانند سینما رفتن، تئاتر،ورزش کردن و ... روی بیاورید. زیرا اشتغال به كارهایی كه برای هردویتان جالب است، پیوندتان را محكمتر می كند و تمركزتان را از روی مساله اختلاف سن بر هم می زند. هرچه بیشتر در علاقمندی ها و سرگرمی های هم غرق شوید از بودن با هم لذت بیشتری خواهید برد. همچنین سراغ فعالیت هایی بروید كه سالها از آنها دور بوده اید و یا هیچ وقت فرصت پرداختن به آنها را نداشته اید شاید این موضوعات جدید برای طرف مقابل تان هم جالب باشد. _ اگر فکر می کنید که این شکل ازدواج شما هنوز هم از طرف اطرافیان و به خصوص خانواده تان آشکار یا پنهان، مورد نکوهش قرار می گیرد، سعی کنید درباره انتخاب و ازدواجتان، با خانواده خود صحبت كنید. اطلاع آنها از رابطه شما و اینكه چقدر به همسرتان علاقه دارید برای دوستان و خانواده مفید است. داشتن یك گفتگوی واضح وصحیح درباره اختلاف سنی تان با خانواده و دوستان نزدیك، باعث می شود كه آنها پی به اعتماد شما به تصمیم تان برده و از اظهار نظر های منفی گرایانه و یا تصورات منفی كه از اینگونه ازدواجها دارند دست بردارند. همچنین، به آنها نشان می دهد كه چقدر حمایت شان برای شما اهمیت دارد و نیز سبب می شود از این به بعد با احترام و تعامل درست تری در سایر مجالس با شما و همسرتان برخورد كنند. _ بهترین دوست همدیگر باشید. وقتی كه یك رابطه بر اساس احترام و دوستی باشد اختلافات و تفاوت ها نمی تواند به اندازه یك دوستی دو طرفه نمایان گر شود و تاثیر چندانی بر ارتباط شما نخواهد داشت. و در نهایت اینکه فراموش نکنید که در هر ازدواجی (حتی ایده آل ترین انتخابها) مسلما اختلافات و ناهماهنگی هایی وجود دارد که کاملا طبیعی و قابل انتظار است لذا یاد بگیرید که واقعیات زندگی فعلی تان را بپذیرید یعنی آنچه قابل تغییر است را با تلاش و همکاری با یکدیگر، تغییر دهید و آنچه را که قابل تغییر نیست بپذیرید و با آن کنار بیایید. اختلاف سنی شما با همسرتان، قابل تغییر نیست اما مسلما تناسبات و هماهنگی هایی با همسرتان در گذشته احساس کرده اید که حال در کنار وی هستید و با وی پیمان زناشویی بسته اید پس تمرکز تان بر این تناسبها و تقارنها باشد و با تقویت این نقاط تفاهم، سعی در تضعیف ضعفهای ارتباطی تان داشته باشید.
      • 1
      • Like
  3. afa

    4شیوه تربیتی کودک

    نمی توان گفت که راهی قطعی برای تربیت همه کودکان وجود دارد؛ مانند خرید ماشین، آشنایی با همسایگان یا خشک کردن لباس ها. هیچ شیوه صحیح و منحصر به فردی وجود ندارد که شما با استفاده از آن بتوانید کودکی سالم را پرورش دهید. به هر حال، شیوه های متعارفی هستند که همه پدر و مادرها باید از آنها آگاهی داشته باشند.براساس تحقیقاتی که در زمینه نحوه برخورد با کودکان انجام شده، محققان به 4شیوه تربیت دست یافته اند : 1 - محبت کم، محدودیت کم 2 - محبت کم، محدودیت زیاد 3 - محبت زیاد، محدودیت کم 4 - محبت زیاد، محدودیت زیاد. اگر بخواهیم در یک کلام این روش ها را تشریح کنیم، می توانیم بگوییم واکنش غیرفعال هیچ کاری از پیش نمی برد. واکنش متعادل شما و فرزند را به نتیجه دلخواه رسانده و هر دو موفق خواهید بود و واکنش پرخاشگرایانه نیز در نهایت به کتک خوردن کودک می انجامد.به هر حال، همه پدر و مادرها به نحوی از این 4 روش استفاده می کنند و با بهره گیری از الگوهای رفتاری متفاوت، عشق خود را نثار کودکان می کنند و با تعیین محدودیت ها، آنها را در مسیر درست قرار می دهند. در حقیقت، نتیجه تمام این تلاش ها رسیدن به تعادل است که هم در زمینه محدودیت ها و هم در زمینه محبت کردن باید بررسی شود. اگر شما از شیوه محبت زیاد در تربیت کودکان خود استفاده می کنید، بنابراین به تبعیت از این روش باید بیشتر با آنها صحبت کنید، وقت بیشتری را با آنها صرف کنید و با دلیل و منطق با آنها برخورد کنید. از 4 شیوه ارائه شده در بالا، باید تکنیکی را انتخاب کنید که خودتان ارتباط بهتری با آن برقرار می کنید. به عنوان مثال اگر والدین شما از تکنیک محدودیت زیاد برای تربیت شما استفاده می کردند و شما احساس می کنید که با این شیوه به بهترین نحو تربیت شده اید، بنابراین این امکان وجود دارد که خودتان نیز همین شیوه را در مقابل فرزندتان به کار گیرید. از سوی دیگر، شاید به هیچ وجه با شیوه والدینتان موافق نباشید و ترجیح دهید تا از شیوه محبت زیاد در قبال فرزندانتان بهره بگیرید.تحقیقات گویای این مطلب هستند که محبت و محدودیت زیاد خیلی بهتر از محبت و محدودیت کم عمل می کند؛ چرا که در صورت کم بودن میزان محبت و محدودیت، کودکان از شخصیت پایینی برخوردار می شوند. اغلب پدر و مادرهایی که بیشتر به فکر راحتی و آرامش خود هستند تا به فکر پرورش و تربیت کودکان، از این روش استفاده می کنند. زمانی که می توان از محبت فراوان استفاده کرد و کودکان را براحتی در مسیر درست قرار داد، چرا به زور و اجبار متوسل شویم؟ خود شما هم دوست ندارید همه چیز به شما دیکته شود و تحت کنترل شدید دیگران قرار بگیرید. هیچ گاه زور و اجبار غیرضروری را به فرزندان خود تحمیل نکنید و کاری نکنید که حد و مرز بیش از اندازه آنها را خسته کند و مجبور شوند دست به مخالفت های شدید بزنند. باید تا جایی که می توانید عشق و محبت خود را نثار آنها کنید و هر کجا که لازم بود، حد و مرزهای مشخصی برایشان تعیین کنید. در موقعیت هایی که سلامت جسمانی کودک در معرض خطر قرار می گیرد و یا امکان بروز مشکلات جدی برای او وجود دارد، می توانید تا حدی از شیوه پرخاشگرانه و سلطه جویانه استفاده کنید. زمانی که کودکان ملزم به انجام کاری هستند، برای نمونه زمان خوابشان فرارسیده و باید برای خوابیدن آماده شوند، باید با شیوه متعادل با آنها برخورد کنید. واکنش های غیرفعال نیز در مواقعی نظیر زمانی که کودک نوشیدنی خود را از دهان به بیرون می ریزد، کاربرد دارد. در چنین مواقعی به هیچ وجه نباید به روی خود بیاورید، باید طوری وانمود کنید که کودک تصور کند شما فکر می کنید کار او کاملا تصادفی بوده است. به این طریق ، او از تکرار مجدد این کار خودداری خواهد کرد. شما در این موقعیت نباید سر کودک داد بزنید و یا او را تنبیه کنید؛ چراکه در صورت مشاهده چنین واکنشی او مجددا این کار را تکرار خواهد کرد. براساس موقعیت های مختلف شما ملزم به تغییر روش های تربیتی خود هستید. همان طور که در ابتدای این مقاله هم اشاره شد، هیچ گونه شیوه از پیش تعیین شده و قطعی برای تربیت کودکان وجود ندارد. در هر حال، او را دوست بدارید و با توجه به موقعیت های مختلف، متعادل، منفعل و سلطه جو باشید.
  4. نه زندگی میدان جنگ است و نه شما یك آدم بی عیب و نقص یا همیشه شكست خورده. این پیش فرضی است كه اگر باورش داشته باشید، بسیاری از مشكلات تان با خود و دیگران حل می شوند. در این مقاله نمونه برخی اشتباهات رایج در زندگی مشترك را مطرح می كنیم كه تنها به دلیل نداشتن عزت نفس بالا رخ می دهند و از شما می خواهیم كه پس از خواندن مشكلات این آدم ها، با دقت بیشتری به رفتار ها و سبك زندگی تان نگاه كنید. اگر شما هم خودتان را شبیه چنین آدم هایی می بینید، توصیه می كنیم با حذف برخی ویژگی های تان، عزت نفس خود را بالا ببرید. نمی گوییم كار آسانی است اما اگر این عادت های كهنه را نادیده بگیرید، دیر یا زود زندگی مشترك تان را با مشكلات زیادی روبرو می كنید كه حل كردن شان ساده نیست. سراغ توانایی های تان بروید اگر شما حس كنید در زندگی تان آنقدر كه باید، خوب عمل نمی كنید و همیشه شكست می خورید، این موضوع باعث می شود تصویری كه در مورد خودتان دارید هم خدشه دار شود و درنتیجه، دیگران هم تصویر جالبی در مورد شما نخواهند داشت. قرار نیست شما در تمام موضوعاتی كه همسرتان از آن ها سردر می آورد وارد شوید، اما قطعا مسائلی هست كه شما بیشتر از او از آن ها اطلاع دارید و بیشتر توانایی رسیدگی به آن ها را دارید. سعی كنید به این مسائل رسیدگی بیشتری كنید تا هم تصویرتان در ذهن خودتان بهتر شود و هم در ذهن دیگران. نقاط قوت خودتان را فهرست كنید و اگر از آن ها با خبر نیستید، نظر دیگران را در این مورد بپرسید، اما سعی نكنید خود را وارد هر ماجرایی بكنید و با صحبت كردن در مورد موضوعاتی كه تخصص یا اطلاعی در مورد آن ها ندارید، حرف های تان را برای دیگران بی اعتبار كنید. خودتان را بشناسید به جای این كه پله ترقی همسرتان شوید و خودتان درجایی كه هستید در جا بزنید، در عین حمایت كردن از او، به فكر رشد خودتان هم باشید. سعی كنید تعریفی از خود داشته باشید كه به شما اعتماد به نفس و آرامش می دهد. در ذهن تان یك عنوان برای خود بسازید و سعی كنید این عنوان را هر روز تقویت كنید. مثلا بگویید من آشپز خوبی هستم؛ من یك ورزشكارم؛ من كارمند نمونه ای هستم؛ من به فكر تحصیلاتم هستم و... اگر شما چنین عنوانی را در ذهن تان نداشته باشید، بعد از چند سال احساس بی ارزشی خواهید كرد و ممكن است فكر كنید همین همسری كه شما پله ترقی اش شده اید، هزاران پله از شما بالاتر است و چرا باید برای بودن با شما انرژی بگذارد! در عین حال، همیشه پشتیبان همسرتان باشید و به خاطر ترس از این كه روزی از شما بالاتر برود و قدرتان را دیگر نداند، او را از آنچه استحقاقش را دارد محروم نكنید. به فكر اثبات خود تان باشید دیگران شما را همان طور كه هستید می بینند، با تمام توانایی ها و ضعف های تان. شاید در برخورد های اولیه به تمام این موضوعات پی نبرند اما در ملاقات های بعدی، نظر شان را در مورد شما اصلاح می كنند و به شناخت بهتری می رسند. تا زمانی كه این تصور در آن ها كامل شود دست نگه دارید و به خاطر ترس از قضاوت های آن ها، مدام خود تان و عادت های تان را معرفی نكنید. اگر شما در كار تان برجسته باشید، اخلاق خوبی داشته باشید یا هزار و یك هنر دیگر در وجودتان باشد، دلیلی ندارد كه به محض دیدن دیگران، از همه این توانایی ها پرده بردارید و اگر هم ضعف ها و شكست هایی دارید، قرار نیست همه دنیا را از وجود شان با خبر كنید. در مورد خودتان كم توضیح دهید و بگذارید هركسی از دریچه دید خودش شما را بشناسد. همیشه حق با شما نیست هرچقدر هم كه توانمند باشید، باز هم اشتباه می كنید. فكر نكنید نپذیرفتن اشتباهات و انكارشان یعنی داشتن اعتماد به نفس. یكی از نشانه های افرادی كه عزت نفس پایینی دارند، ناتوانی در پذیرش اشتباهات و مهم تر از آن، اعتراف به اشتباهات است. اگر مشكلات شما باعث یك دعوای خانوادگی شده، چند ساعتی بعد از آرام شدن همه چیز از همسرتان عذرخواهی كنید و به او نشان دهید كه مسئولیت پذیرید و می توانید قضاوت درستی در مورد رفتار خودتان داشته باشید. اگر شما همیشه از زیر عنوان «تقصیر من بود»، شانه خالی كنید، او قضاوت های تان را در مورد خودش هم نخواهد پذیرفت و شما را مسوول تمام ناراحتی های زندگی مشترك تان خواهد دانست. خودتان را زیر ذره بین نگذارید شاید این پیشنهاد به نظر عجیب بیاید، اما زیاد از حد فكر كردن به همه ویژگی ها و جزئیات می تواند در شما وسواس ایجاد كند و عزت نفس تان را هم تحت تأثیر قرار دهد. وقتی كاری می كنید یا حرفی می زنید، مدام از خود نپرسید كه آیا درست بود یا نه؟ و آیا دیگری را رنجانده اید یا نه؟ شاید همسر شما خسته یا بی حوصله باشد، پس دلیلی ندارد به محض احساس ناراحتی در او، بپرسید كه من كاری كردم؟ از من ناراحتی؟ فلان حرف یا رفتارم تو را ناراحت كرد؟ و... قبل از انجام هر رفتاری، به آن فكر كنید اما بعد از آن، این بررسی پایان ناپذیر را قطع كنید. مطمئنا اگر دیگران از شما ناراحت باشند، شما را در جریان خواهند گذاشت، پس سعی نكنید كه ناراحتی آن ها را پیش بینی كنید. توهم توطئه نداشته باشید فكر نكنید پشت همه حرف های دیگران، منظور خاصی هست كه باید تحلیلش كنید یا به فكر تلافی كردنش باشید. حتی اگر با آدمی سروكار داشته باشید كه واقعا چنین منظوری دارد، باید فكر كنید كه وقت و آرامش شما ارزشمند تر از این است كه مدام برای تلافی كردن كار او صرف شود. اگر در خانواده محبت كردن هم می تواند روان شما را راضی نگه دارد و آرامش و عزت نفس تان را بالا ببرد. نگذارید این مهربانی چشم هایتان را ببندد و روی قضاوت هایتان تاثیر بگذارد، بلكه به همسرتان نشان دهید تا زمانی كه قدر مهربانی هایتان را می داند، از آن ها بهره مند می شود. شرایط دیگران را درك كنید همه آدم ها در همه لحظات، آماده كمك كردن و توجه كردن به شما نیستند. اگر چند ساعت منتظر ماندن برای دریافت این توجه یا درك كردن شرایطی كه طرف مقابل در آن قرار دارد، شما را آزار می دهد، فكری برای عزت نفس تان بكنید. اگر در تمام لحظاتی كه همسرتان سركار است، به بهانه تنهایی و بی حوصلگی از او هم می خواهید كه كارش را كنار بگذارد و با شما صحبت كند، یا این كه حتی نمی توانید چند ساعت بودن او در كنار دوستان یا خانواده اش را بپذیرید، در مورد این رفتار ها تجدید نظر كنید. زیرا چنین انتظاراتی، نه نشانه ضعف شماست و نه اقتدارتان در زندگی مشترك، بلكه تنها نشانه این واقعیت است كه شما عزت نفس پایینی دارید. از فرصت هایتان نگذرید شرایط همه آدم ها برابر نیست و قطعاً خیلی از آدم ها شرایط شان بهتر از شماست، اما این بهانه خوبی برای نشستن و دست روی دست گذاشتن نیست. به جای مقصر دانستن زمین و زمان، از كوچك ترین فرصت ها بیشترین استفاده را بكنید. شاید شما به جایی كه دوست دارید نرسید و محدودیت های تان نگذارند كه شبیه آرزو های تان شوید، اما اگر بیشترین تلاش تان را بكنید و سعی كنید خود تان باشید، عزت نفس تان بالا خواهد رفت و دلیلی برای سرزنش خود یا دیگران نخواهید داشت. اگر فكر می كنید كه ازدواج و بچه دار شدن، پایان فعالیت های شما بوده، مشكل از این 2 اتفاق نیست، بلكه مشكل اصلی شما هستید كه نتوانسته اید توانایی های تان را با تغییرات زندگی تان هماهنگ كنید. بیشتر از توان تان، مسئولیت نپذیرید ممكن است دوست داشته باشید كه دیگران همیشه شما را به عنوان یك فرشته نجات بشناسند، اما چنین خصوصیتی بیشتر از آن كه به نفع تان باشد می تواند شما را از پا در بیاورد. هنر «نه» گفتن را یاد بگیرید و تاجایی كه در توان دارید دیگران را حمایت و پشتیبانی كنید و نه بیشتر از آن. قرار نیست به خاطر رفاه خودتان همیشه خواسته های دیگران را رد كنید، بلكه باید به اندازه توان و انرژی و البته مهارت تان مسئولیت بپذیرید و نه بیشتر از آن. حتی اگر شما خیلی كار ها را بهتر و سریع تر از همسرتان انجام می دهید، باز هم بار زندگی را یك تنه به دوش نكشید.
      • 2
      • Like
  5. afa

    نکاتی در مورد ادویه ها

    معمولا ادویه ها در کارخانه ها تولید نمی شوند و فرایند خاصی هم برای تولید آنها به کار نمی رود. یعنی پرمصرف ترین ادویه ها مانند فلفل، زردچوبه، خردل یا دارچین به صورت کامل به کارخانه و خط تولید انتقال می یابند و عملیات آسیاب کردن روی آنها صورت می گیرد... سپس ادویه های پودرشده به وسیله اشعه گاما یا روش های دیگر در کارخانه، ضدعفونی و بسته بندی می شوند. البته بد نیست بدانید بیشتر ادویه های مصرفی در کشور ما جزو محصولات وارداتی هستند و از کشورهایی مانند هند، سریلانکا یا بنگلادش وارد ایران می شوند. معمولا ادویه ها جزو سرسخت ترین چاشنی های غذایی در برابر فساد هستند و مدت زمان ماندگاری طولانی تری هم نسبت به سایر چاشنی های غذایی مانند رب و آبلیمو دارند. با این مقدمه حتما متوجه شده اید که می خواهیم سری به بازار ادویه بزنیم و در این میان با طرح پرسش هایی از دکتر محمدحسین عزیزی، متخصص صنایع غذایی و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس متوجه شویم که راز ماندگاری ادویه ها چیست و چطور می توان طول عمر آنها را بالاتر برد. _ آیا مدت زمان ماندگاری تمام ادویه های پرمصرف مانند زردچوبه، فلفل، پودر سیر، دارچین، زعفران و ... یكسان است یا هر کدام از این ادویه ها ماندگاری خاصی دارند؟ تمام ادویه های پرمصرف موجود در بازار ایران که به صورت کامل یا پودرشده در دسترس هستند، تقریبا مدت زمان ماندگاری یکسانی دارند. یعنی به دلیل خشک بودن ادویه ها و پایین بودن رطوبتشان، مدت زمان ماندگاری آنها خیلی طولانی و حدود 2 سال است. _ ماندگاری ادویه های پودری بیشتر است یا انواع کامل آنها؟ به طور حتم ادویه هایی مانند فلفل سیاه، سفید یا قرمز، دارچین، موسیر، زعفران و سایر ادویه ها اگر به طور کامل باشند، مدت بیشتری قابل نگهداری خواهند بود و امکان رطوبت کشیدن و فاسدشدنشان به مراتب كمتر خواهد بود. _ آیا تمام ادویه ها را می توان به صورت کامل در بازار پیدا کرد یا کارخانه های ما بیشتر به سمت تولید و عرضه ادویه های پودرشده گرایش پیدا كرده اند؟ راستش را بخواهید، معمولا بیشتر ادویه ها به صورت پودری وارد کشور می شوند و کارخانه های داخلی معمولا کار بسته بندی ادویه ها را انجام می دهند. با این حساب اگر علاقه به خرید و مصرف ادویه های کامل دارید، می توانید آنها را از عطاری های مختلف تهیه و خودتان در خانه آنها را آسیاب کنید. البته برخی ادویه ها مانند زردچوبه، ماهیت سختی دارند و امکان آسیاب کردن آنها در خانه وجود ندارد. به همین دلیل باید حتما به شکل پودری خریداری شان کنید. _ بهترین شرایط نگهداری از ادویه ها برای بالا بردن مدت زمان ماندگاری شان چیست؟ معمولا ادویه های مختلف، تا وقتی كه در هوای خنک و در جایی خشک نگهداری شوند فاسد نمی شوند و می توان بدون دغدغه از آنها استفاده کرد. _ یعنی تنها دلیل بالابودن مدت ماندگاری ادویه ها خشک بودن آنهاست؟ نه، بیشتر ادویه های مصرفی، خاصیت ضدمیکروبی هم دارند و میکروب ها به دلیل همین خاصیت و البته خشک بودن آنها، داخلشان رشد نمی کنند و باعث فساد نمی شوند. _ در چه صورتی امکان فاسدشدن ادویه ها یا پایین آمدن مدت زمان ماندگاری شان فراهم می شود؟ اگر ادویه ها را در جای گرم و مرطوب نگه دارید، امکان خراب شدن، کپک زدن یا تغییر رنگ، بو و مزه آنها وجود خواهد داشت. گاهی ادویه ها در صورت قرارگرفتن در معرض رطوبت، حالت خمیری و چسبندگی به خود می گیرند که این حالت می تواند نشان دهنده خراب بودن ادویه باشد. اگر ادویه در معرض رطوبت یا گرمای شدید قرار بگیرد ممکن است احتمال رشد میکروب در آنها بالا برود و حالت لزجی یا چسبندگی پیدا کند. ضمن اینکه اگر شما از قاشق های خیس یا آغشته به مواد غذایی برای برداشتن ادویه از ظرف مخصوصش استفاده کنید، شرایط مناسبی برای رشد و تکثیر میکروب ها و فساد ادویه ها فراهم خواهید کرد. _ برای نگهداری از ادویه ها، باید از چه نوع ظرف هایی استفاده کنیم؟ برای نگهداری ادویه هایی مانند زردچوبه، فلفل، پودرسیر، دارچین، کاری و... می توان از ظرف های غیرقابل نفوذ به هوا، نور و رطوبت استفاده کرد. در ضمن بهتر است در ظرف ادویه ها را هم به محض تمام شدن کارتان، ببندید تا رطوبت و آلودگی های محیطی به داخل آن نفوذ نکند. _ به طورکلی توصیه شما به مردم استفاده از ادویه های کامل و آسیاب نشده است یا ادویه های پودری؟ پیشنهاد ما به تمام مردم این است که در صورت امکان ادویه های مختلفی مانند فلفل سیاه، سفید، قرمز، دارچین، موسیر، زنجبیل یا زعفران را به صورت کامل تهیه و خودشان در خانه آسیاب کنند. به این ترتیب، هم خیالشان از عدم وجود هرگونه آلودگی در ادویه ها راحت خواهد بود و هم می توانند مطمئن باشند که هیچ مواد دیگری به ادویه های پودر شده بازاری و گران قیمت اضافه نشده است. _ آیا تفاوت چندانی بین ادویه های آسیاب شده و فله ای موجود در بازار وجود دارد و می توان از روی شکل و ظاهر آنها متوجه بهتر یا بدتربودنشان شد؟ نه، از آنجا که مردم عادی نمی توانند از روی ظاهر ادویه ها و خارج از محیط آزمایشگاهی به کیفیت بالا یا پایین آنها پی ببرند، بنابراین نمی توان گفت که کدام نوع از ادویه های فله ای برتر از کدام نوع دیگر هستند. ضمن اینکه به دلیل بسته بندی، بدون نام و نشان ادویه های فله ای در کارگاه های کوچک و زیرزمینی که نظارت و کنترل دقیقی بر کار آنها وجود ندارد، نمی توان ادعا کرد آن گروه از ادویه هایی که داخل نایلون و بدون ذکر نام کارخانه بسته بندی شده اند، نسبت به انواع باز و فله ای بهتر و باکیفیت تر هستند. _ پس تکلیف افرادی که قصد خرید ادویه های پودرشده را دارند، چیست؟ بهتر است چنین افرادی ادویه هایی که بسته بندی کارخانه ای دارند و برچسب روی آنها حاوی اطلاعاتی مانند نام و نشانی کارخانه، پروانه ساخت، مجوزهای لازم بهداشتی، تاریخ تولید و مصرف و مهر استاندارد است را بخرند تا مشکلی برایشان پیش نیاید. به هر حال ادویه هایی که در کارخانه های بزرگ و معتبر و در شرایط و با نظارت های لازم کیفی و بهداشتی بسته بندی می شوند قابل اطمینان تر از سایر ادویه ها هستند.
  6. روابط جنسی قبل از ازدواج اولا از یکدیگر فاصله بگیرن و سپس خویشتنداری تا موقعیت و شرایط مناسب در زمینه ازدواج این نیاز برطرف بشه...... قبل از شروع اینگونه روابط از هم جدا بشن و برخی سختیها رو تجربه کنن بهتر از اینکه بعد از داشتن رابطه جنسی از هم جدا بشن
  7. اغلب آرایشگرها با اسرار زیباتر جلوه دادن چهره ها، به خوبی آشنا هستند. ترفندهایی ظریف که هر فرد با رعایت آنها می تواند زیبایی های چهره خود را آشکارتر سازد. در ادامه مطلب با برخی ترفندهای زیرکانه و غیر معمول آرایش صورت، که توسط مشهورترین گریمورهای دنیا جمع آوری شده، آشنا شوید. مات و یک دست کردن پوست های چرب و براق برای مات و یکدست نمودن توام با حفظ درخشندگی پوست، آرایشگران از پدهای مات کننده استفاده می کنند؛ اما یکی از ترفندهای غیر معمول و مورد استفاده مدیر هنری Gucci Westman، آغشته کردن نوک انگشت با مقدار کمی دئودورانت و سپس آغشته کردن قسمتهای چرب و براق صورت مانند پیشانی، بینی و چانه با ضربات آرام انگشت است. به گفته وی، با استفاده از مقدار کمی دئودورانت در زیر چشمها و نقاط براق صورت، جلوه مات و زیبایی به چهره داده می شود. استفاده از خط چشمهای رنگی برای درشت نشان دادن چشم ها به گفته Tina Turnbow (گریمور مشهور بازیگرانی مانند ناتالی پورتمن و جولیان مور)، با کشیدن خط چشم های رنگی می توانید جلوه بیشتری به چشم های خود دهید. خط چشم سیاه به دلیل تیره بودن سبب محدود کردن ناحیه چشم شده و چشم ها را ریزتر نشان می دهد. رنگهای زیتونی، نیلی و قهوه ای گزینه های مناسبی برای درشت تر نشان دادن چشمها هستند. استفاده از آلوورا برای زیرسازی و آماده ساختن پوست صورت خود برای آرایش، از آلوورا استفاده کنید. به سفارش Brett Freedman، قبل از آرایش، پوست صورت خود را با مقداری از عصاره آلوورا آغشته کنید، تا از نرم و براق شدن پوست خود شگفت زده شوید. استفاده از سایه ابرو Doug Howell ترفند ساده ای را برای درشت تر جلوه دادن چشم پیشنهاد می دهد. به گفته وی استفاده از سایه ابرو (متناسب با رنگ ابروها) برای مشخص تر نمودن محدوده ی ابروها روش مناسبی است. اما باید به قوس ابرو توجه زیادی شود و آن را از بین نبرد، زیرا هرچه این قوس بیشتر باشد و ابرو بالاتر از چشم نشان داده شود، چشم ها درشت تر بنظر خواهند آمد. از ریمل استفاده کنید به گفته Victor Cembellin هیچ چیز جذاب تر از مژه هایی بلند و فر خورده نیست. برای داشتن مژه هایی بلندتر، دوبار از ریمل استفاده کنید. پس از یک مرتبه استفاده از ریمل، مدت کوتاهی را برای خشک شدن آن صبر نموده و مرتبه دوم را آغاز نمایید. رژ لب برای جلوگیری از کج کشیدن رژ لب بر روی لب ها، ابتدا دور تا دور لب را با رژ لب کشیده، سپس داخل محدوده کشیده شده را آغشته نمایید.
      • 1
      • Like
  8. afa

    اصولی برای یک تغییر دکوراسیون زیبا

    در صورتی که قصد دارید دکوراسیون خانه خود را تغییر دهید به شما توصیه می کنیم که به این شش نکته نیز توجه کنید... 1 - تغییر نحوه چیدمان اثاثیه اتاق تا حد امکان وسایل را با فاصله از دیوار بچینید و آنها را در زوایای مناسب قرار دهید. به عنوان مثال قرار دادن یک کاناپه در عرض اتاقی نسبتا باریک، سبب می شود اتاق عریض تر به نظر برسد. 2 - رنگ زدن یک دیوار یکی از دیوارهای اتاق مربوطه را به رنگ مورد علاقه تان درآورده و از آن به عنوان یک ناحیه مرکزی استفاده کنید. در نظر داشته باشید که رنگ مورد نظر تا حدودی با اشیای دیگر اتاق مثل رومیزی، پرده و... مطابقت داشته باشد. تابلوها و وسایل زینتی دیگر را روی همین دیوار آویزان کنید و تکه ای از زیباترین اثاثیه تان را مقابل آن قرار دهید. 3 - استفاده از گیاهان گیاهان سبز همیشه جان تازه ای به فضای اتاق می بخشند. گیاهی مناسب با فضای اتاقتان را انتخاب کرده، آن را در یکی از گوشه های اتاق قرار دهید. 4 - پهن کردن قالیچه در کف اتاق استفاده از قالیچه روش بسیار مناسبی جهت گرم تر کردن فضا و ایجاد محیطی صمیمی است. بهتر است قالیچه را به صورت زاویه دار در زیر میز اتاق پهن کنید. 5 - آویختن تابلو یا آینه به دیوار تصاویری را که به نوعی بازتابی از شخصیت شما می باشند در قاب های مزین روی دیوار نصب کنید. اگر از آینه استفاده می کنید، نهایت سعی خود را به کار بگیرید تا آن را در محلی مناسب که منعکس کننده چشم اندازی قابل توجه ازعناصر موجود در اتاق است، آویزان نمایید. 6 - دسته بندی کردن اشیا تعدادی مجسمه و اشیای تزیینی مورد علاقه تان را جمع آوری کنید و جایی را مخصوص چیدن آنها در اتاق در نظر بگیرید. آنها را به سه یا پنج دسته تقسیم کنید و مجسمه های مشابه را در یک دسته کنار همدیگر بچینید. سعی کنید اشکال متفاوتی را برای چیدن انتخاب کنید.
      • 1
      • Like
  9. دغدغه بیشتر والدین جوان این است که فرزندانی مستقل و متکی به نفس تربیت کنند و این همان مسأله ای است که در « فرزندپروری » این هفته به آن پرداخته ایم. دکتر نسرین امیری، فوق تخصص روان پزشکی کودکان و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، در کنار توصیه هایش به والدین جوان، به آنها هشدار می دهد که پرتوقع بودن بچه هایتان را به حساب اعتمادبه نفس شان نگذارید! _ یکی از پرسش های اصلی والدین این است که گرچه اعتماد به نفس فرزندشان بالا است و ظاهرا مستقل شده اما در خیلی از کارهای شخصی مثل مرتب کردن کمد لباس از والدین توقع کمک دارد. رفتار درست ما برای رعایت مرز بین اعتمادبه نفس بچه ها، مستقل شدن آنها و غرورشان چه باید باشد؟ كسب اعتمادبه نفس و رسیدن به استقلال 2 موضوع هم جهت و همزمان هستند. یعنی اگر اعتمادبه نفس كودكی را خدشه دار كنیم، به استقلال نخواهد رسید اما متاسفانه امروزه غرور و پرتوقعی بچه ها به اعتمادبه نفس تعبیر می شود درحالی كه اگر كودكمان را پرتوقع بار بیاوریم، به نحوی اعتمادبه نفس او را خدشه دار كرده ایم. بچه های پرتوقع در بزرگسالی نیز همیشه می خواهند دیگران كاری برای آنها انجام دهند و این موضوع با استقلال و اعتماد به نفس در تضاد است. این نکته ظریف را هرگز نباید فراموش کنیم. _ چه رفتاری کنیم که بچه ها پر توقع بار نیایند ولی اعتماد به نفسشان بالا رود؟ داشتن اعتمادبه نفس یعنی متكی بودن بر نفس خود. اگر به ویژگی های مثبت كودكانمان خیلی بها دهیم، مثلا وقتی 20 گرفت، شاگرد اول شد، خوب پیانو نواخت و... این موفقیت ها را بزرگ و مرتب او را تشویق كنیم، پیامی كه به كودك می دهیم این است كه خود تو برای ما خیلی مهم نیستی و برای ما اینكه «برتر از دیگران» باشی، اهمیت دارد. _ این كار چه اشکالی دارد؟ اشکالش این است که شاید فرزند ما در یك موضوع برنده باشد اما معلوم نیست در همه زمینه ها همین گونه باشد. این مساله می تواند باعث كاهش اعتمادبه نفس او شود. از سوی دیگر، نوعی حس رقابت و حسادت در او ایجاد می شود و همیشه به دنبال این خواهد بود كه جایگاه خود را با دیگران مقایسه كند. بدتر از همه اینکه تصور می كند شما خود او را جدای از موفق?بودن یا نبودنش دوست ندارید و این خیلی آسیب رسان است. _ اگر پررنگ كردن موفقیت های كودك و تشویق زیاد او اعتمادبه نفسش را بالا نمی برد، پس چه رفتاری باید داشته باشیم تا اعتمادبه نفسش تقویت شود؟ تشویق باید به اندازه باشد و اگر كودك شكست خورد هم نباید به او سركوفت زد زیرا در این صورت حس می كند از همه پایین تر است و اعتمادبه نفسش را از دست می دهد. برای بالا بردن اعتمادبه نفس فرزندتان، به او نشان دهید هرچه باشد، برای والدین مطلوب است. شاید از برخی كارهای او خرسند و از برخی كارهای دیگرش ناراضی باشید اما مهم این است که از خود او راضی باشید چون به هر حال فرزند شماست. در این شرایط كودك اعتمادبه نفس خود را حفظ می كند و در جهت بهترشدن قدم برمی دارد. _ خیلی از والدین كارهایی كه فرزندشان خود می تواند انجام دهد، برایش انجام می دهند مثلا به جای او کیف مدرسه اش را آماده یا هر روز صبح تختش را مرتب می کنند. این کارها درست است؟ متاسفانه بسیاری از والدین به فرزندشان می گویند تو فقط درس بخوان، نمی خواهد كار دیگری انجام دهی اما انسان سالم باید بتواند نیازهای پایه ای خود را برطرف كند و مستقل باشد. اجازه بدهید فرزندتان كمی از تفریح و سرگرمی اش بزند و به جای آن درس بخواند در غیر این صورت پرتوقع می شود. _ نگرانی دیگری که خوانندگان ما مطرح كرده بودند، این است که نمی توانند فرزندشان را با اینکه مستقل و با اعتمادبه نفس بار آمده، در جامعه رها كنند چون فكر می كنند خطرها فراوانند! بچه ای با اعتمادبه نفس است که بداند خطرها همیشه وجود دارد و قرار نیست همیشه والدین از او محافظت كنند. وقتی فرزندمان راهی مدرسه و دانشگاه می شود، باید بتواند از خود مراقبت كند. والدین باید همیشه به فرزندشان در مورد خطرهای موجود آگاهی دهند اما او را نترسانند. کافی است به او بفهمانیم همیشه هستیم و اگر مشكلی داشت، می تواند با ما مشورت كند. _ یعنی اگر برای فرزندمان خارج از خانه مثلا در مدرسه مشكلی پیش آمد، شخصا دخالت نکینم. در بسیاری موارد وقتی كودك دچار مشكل می شود، كافی است به جای اینکه پدر و مادر دنبال حل ماجرا باشند، به او راهكار نشان دهند. اگر مشکل در حدی بود كه فرزند به تنهایی قادر به حل آن بود، نباید دخالت كرد. اگر با دوستی دعوایش شد یا دوستی به او سیگار تعارف كرد، اجازه بدهید خودش مساله را حل كند. والدین نباید با بروز هر مشکلی برای شكایت و حل مساله راهی مدرسه شوند. اگر كودك در بحث با دوستش ناتوان است، نباید به او گفت بی عرضه! باید راه را نشانش داد و مجهزش کرد و دوباره او را راهی میدان كرد تا تجربه كسب كند. _ خیلی از والدین به خصوص در راه مدرسه دورادور مراقب فرزندشان هستند. این کار درست است؟ والدین نباید فرزندشان را تعقیب كنند و مرتب مواظب خطرهای احتمالی باشند زیرا این كار خود نشانه پایین بودن اعتمادبه نفس والدین و ترس آنها از اجتماع است. به فرزندتان در مورد مسایل آگاهی دهید و بعد اجازه دهید با آدم های اجتماع ارتباط برقرار كند. جامعه ترس ندارد. این ذهنیت ماست كه از جامعه ترس دارد و فرزندمان را می ترساند. نكته بسیار مهم این است كه برخی والدین خودشان اعتمادبه نفس ندارند. اگر والدینی اعتمادبه نفس پایین دارند، به جای كاركردن روی اعتمادبه نفس فرزندشان بهتر است اول از خود شروع كنند. _ پس درواقع باید كودك و نوجوانمان را متناسب با سنش با خطرهای احتمالی و قوانین اجتماعی آشنا و بعد به تدریج او را رها كنیم تا در جامعه مستقل شود؟ بله، حتی گاهی نیاز نیست برخی مسایل را برایش بشکافیم و توضیح دهیم چون وقتی كودك وارد مدرسه می شود، روابط اجتماعی را می آموزد و با همسن وسالانش رشد می كند. كودك در مدرسه ناکامی ها، دعواكردن، دزدی و... را كه بعدها در جامعه هم شاهد آن خواهد بود، می بیند و به تدریج شخصیت او شكل می گیرد و متوجه می شود چه كاری خوب و چه كاری بد است. _ در دوران بلوغ چه کنیم که اعتماد به نفسش کاهش پیدا نکند؟ هیچ کار! این مرحله را نباید بغرنج جلوه داد و خاص کرد. والدین باید با فرزندشان همدلی كنند و بگویند می دانند او آدمی بزرگ در قالبی كوچك است. باید با همدردی به نوجوان کمک کرد این مرحله از رشد و تكامل را هم پشت سر بگذارد. لازم نیست هم و غم شما ممانعت از غصه دار شدن فرزندتان باشد. کافی است به او یادآوری كنید كه این مرحله جزئی از تكامل است و باید پوست اندازی كند و از کودکی بگذرد. _ در گذشته بچه های نوجوان را در ایام تابستان و تعطیلی سر کار می فرستادند تا تجربه کسب کنند. فکر می کنید این کار الان هم درست است؟ چرا که نه؟! اگر فرزند ما خودش بخواهد سر كاری برود و ما هم این توانایی را داشته باشیم که مکان مناسبی برای این منظور بیابیم، خوب است كه در زمان فراغت او را به كاری مشغول کنیم.
      • 1
      • Like
  10. تفاوت در دیدگاه مردان و زنان نسبت به برقراری رابطه با همسر، گاهی باعث بروز تعارضاتی می شود که می توان با چند تکنیک ساده از ایجادشان جلوگیری کرد. حتی مسائلی که زنان و مردان تمایل دارند درباره آنها صحبت کنند نیز با هم متفاوت است. به عنوان مثال مردان تمایل دارند درباره موضوعاتی صحبت کنند که زنان نسبت به آن اطلاعات کمتری دارند، و از این طریق به آنها اثبات کنند که بالاتر و برتر هستند. علت این مسئله هم به مسائل تربیتی برمی گردد و این نکته که مردان گمان می کنند، به دنیا آمده اند تا قدرت و برتری خود را ثابت کنند. آنها حتی در ارتباط با همجنسان خود به سراغ بحث هایی می روند که دیگران نسبت به آن دانش کمتری دارند. زنان اما در هنگام بحث و یا صحبت کردن، به دنبال نشان دادن برتری خود نیستند، آن ها یا درد دل می کنند و یا مسائل مربوط به زندگی زناشویی شان را مطرح می کنند. تفاوت دیگر زنان و مردان، در هنگام مقابله با مشکلات است. مردان در مقابل بروز مشکلات سریعاً به دنبال راه حل می روند. احساس ناجی بودن در مردان بسیار قوی است و حتی در فیلم و سریال ها بسیار دیده ایم که تا مشکلی پیش می آید، مردی همچون یک ناجی افسانه ای در صحنه ظاهر می شود! اما زنان تنها دوست دارند درباره مشکلشان صحبت کنند، اینکه چرا به وجود آمده، و چه احساسی نسبت به آن دارند. پس اگر ما بدانیم این تفاوت ها، ویژگی هایی هستند که در هر دو جنس وجود دارند، دیگر در برابر آنها جبهه گیری نمی کنیم و این باعث می شود بتوانیم بهتر زندگی کنیم. در ایجاد یک ارتباط درست و موثر، باورهایی دخیل اند که می توانند به صورت یک عامل ممانعت کننده عمل کنند _ یکی از این باورها این است که هر کدام از طرفین گمان کند حق با خودش است و دیگری را مقصر بداند. این باور نادرست باعث می شود رابطه محکم و صمیمانه نباشد، چون یکی از زوجین یه طور کامل حق را به خودش می دهد و خواسته ها و نیازهای خود را در اولویت قرار می دهد. _ باور نادرست دیگر این است که بعد از مدتی که از زندگی مشترک بگذرد، طرفین این باور را در خود پرورش می دهد که همسرشان حالا دیگر با تمام خصوصیات و ویژگی های آنها آشنایی دارد پس لازم نیست هرگاه احساس ناخوشایندی نسبت به او پیدا می کنند، آن را بیان کنند زیرا همسرشان باید در یک نگاه آن را تشخیص دهد. اما این درست نیست! همسران همیشه نمی توانند ذهن هم را بخوانند. بیان احساسات در هر لحظه لازم است. چه در ابتدای زندگی و چه بعد از گذشت سال های طولانی. به علاوه این باور غلط باعث کم شدن و کم رنگ شدن روابط می شود. همسران به جای حرف زدن توقع دارند، درک شوند و این به ارتباط شان آسیب می رساند. پس علاوه بر شناخت، از بین بردن باورهای نادرست نیز به بهبودی روابط، کمک شایانی می کند و باعث می شود صمیمیت و توجه جای بی توجهی و سکوت را بگیرد.
      • 3
      • Like
  11. آقاجان...! می‌دانم که دیر کردیم... می‌دانم که هنوزم که هنوز است، در انتظار آمدن‌مان صبر می‌کنی...! می‌دانم که با این همه انتظار و انتظار کردن‌مان، هنوز هم الفبای انتظار را نیاموخته‌ایم...! امّا شما... امّا شما هنوز هم چشم امیدتان به ما مردم زمانه است...!
  12. همون افراد غیر مذهبی و لاقید هم این مساله رو قبیح میدونن. اما بر نفسشون و تنوع طلبی شون غلبه نکردن. در ضمن بحث در مورد روابط قبل ازدواج است نه چند همسری بودن ! خیلی از مسایل رو تجربه نشون میده که درست یا غلط است و نمیشه همه چی رو با فلسفه یا بهتر بگم سفسطه توجیح کرد.
  13. مسلما خیر............. رابطه جنسی قبل ازدواج موجب بی اعتمادی ، بی ثباتی ، سردی روابط بعد از ازدواج .... خواهد شد
  14. در این مطلب به بیان چند راه چاره و ترفندهایی می پردازیم که توسط کارشناسان حرفه ای مطرح شده است. با کمک این ترفندها می توانید برخی از مشکلات موجود در خانه خود را کنترل و بر طرف سازید. چگونه می توان با کمک ترفندهای مختلف برای ایجاد خطای دید، فضایی کوچک را بزرگ و دل باز جلوه داد؟ پاسخ : _ برای اینکه یک اتاق کوچک، جلوه و احساسی وسیع و بزرگ تر به خود بگیرد، از کاغذ دیواری هایی با طرح شلوغ و با رنگ های تیره و رنگارنگ استفاده نکنید. در عوض، دیوارها را با رنگی بسیار ملایم و روشن رنگ آمیزی کنید و پرده های سنگین و ضخیم را از دکوراسیون فضای کوچک خود حذف کنید. _ بگذارید تا جایی که امکان دارد، پنجره ها فاقد پوشش باشد. استفاده از وسایل کمتر و قرار دادن وسایل ضروری در دکوراسیون، استفاده از مبلمان ظریف و نصب آینه ای در فضای کوچک، از مهم ترین ترفندها و تکنیک ها برای وسیع تر کردن یک فضای کوچک است. اگر نورپردازی خانه ای نامناسب باشد، چگونه می توان این مشکل را حل کرد؟ پاسخ : _ ابتدا لامپ های سنتی و سوخته را با لامپ های جدید و سالم عوض کنید. لامپ های جدید و مدرن، این روزها گزینه های بسیار مناسبی برای نورپردازی هستند که هم طول عمر بیشتری دارند و هم گرمای کمتری تولید می کنند و بازده بسیار خوبی دارند. _ همچنین با قرار دادن چراغ های زیبا و دکوراتیو در قسمت های مختلف، به تقویت نور خانه بپردازید. لوسترهای سقفی قدیمی خانه خود را تعویض کنید و از لوسترهایی در انواع جدید برای نورپردازی سقفی استفاده کنید. _ توصیه دیگر برای ارتقاء وضعیت نورپردازی خانه، استفاده از رنگ های روشن برای رنگ آمیزی سقف اتاق هاست، زیرا این کار به دل باز و روشن شدن فضا، کمک فراوان می کند. استفاده از آینه های متعدد در دکوراسیون نیز برای تشدید و تقویت نورپردازی خانه، یک ترفند بسیار مفید به شمار می آید که توصیه می کنیم حتماً آن را در نظر داشته باشید. اگر گلدان گلی که روی میز چوبی قرار داده اید به دلیل نشت آب از زیر آن، سبب ایجاد لکه روی میز شده باشد، چگونه می توان این لکه را از بین برد؟ پاسخ : _ در این شرایط دو نوع لکه آب روی مبلمان چوبی وجود دارد. لکه های سفید رنگ که نشان می دهد آب در همان قسمت سطحی چوب باقی مانده و از لایه پولیش روی چوب عبور نکرده است و لکه های تیره که نشان می دهد آب به لایه زیرین پولیش رخنه و به داخل بافت چوب نفوذ کرده است. _ لکه سفید، اغلب خود به خود و پس از خشک شدن پس از یک یا دو روز ناپدید می شود و اگر ناپدید نشد، می توانید به آسانی با قرار دادن یک پارچه پنبه ای نم دار روی لکه و گذاشتن اتوی داغ روی پارچه، پس از چند ثانیه لکه را از بین ببرید. از بین بردن لکه تیره رنگ سخت است و نیاز به سمباده کاری و ترمیم آن قطعه چوبی دارد. اگر در فاصله بین دو پانل پنجره دو جداره خانه، رطوبت جمع شود، چطور می توان این مشکل را برطرف کرد؟ پاسخ : _ پنجره های دوجداره از دو لایه شیشه تشکیل شده اند که در فاصله بین آن ها، گازی بی اثر قرار دارد که کاملاً مهر و موم شده است. با گذشت زمان و گرم و سرد شدن هوا و ایجاد انبساط و انقباض، و همچنین در اثر تابش خورشید، این عایق کاری تضعیف می شود و آن گاز به آرامی به بیرون نشت می کند و این امر باعث می شود تا رطوبت هوا به مرور جایگزین آن گاز بین جدار پنجره شود. در این صورت پنجره شما نیاز به سرویس شدن یا تعویض دارد. گارانتی آن را چک کنید و اگر تمام شده بود، از یک فرد کارشناس برای سرویس کردن و تزریق گاز بین دو جدار پنجره کمک بگیرید و یا پنجره را تعویض کنید.
  15. afa

    چراهایی مهم درباره کودک تان!!

    چرا کودکم....؟! اگرچه امروزه والدین از نظر تحصیلات و اطلاعات در مقایسه با گذشته قابل قیاس نیستند و توجه بیشتری به تربیت و تعلیم کودکان دارند، اما گاهی با وجود تمام مراعات ها باز هم کودکان آن طور که انتظارش می رود رفتار نمی کنند. اگر کودک شما جیغ می کشد، دروغ می گوید، ناخن هایش را می جود یا قلدری کرده و هم بازی هایش را می زند، نگران نباشید، شما تنها نیستید. خیلی از والدین در سراسر جهان با برخی از مشکلات رفتاری کودکان شان دست به گریبان هستند، اما همیشه راه چاره ای هست، اول باید این رفتارهای مخرب را بشناسید و بعد با راه حلی مناسب از آن جلوگیری کنید تا به صورت عادت درنیاید. برخی از رایج ترین مشکلات رفتاری را با هم مرور می کنیم و به جست وجوی علت و راه حل برای آن ها می پردازیم. چرا کودکم جیغ می کشد؟ دلایل متعددی می تواند برای این رفتار کودکان وجود داشته باشد، دلایلی که گاهی شاید خیلی عجیب به نظر برسند. مطمئن باشید اولین جیغ کشیدن ها از روی عمد و برای آزار و اذیت شما نیست، بلکه با جیغ کشیدن کودک تنها سعی دارد قدرت صدایش را کشف کند و ببیند چه کارهایی می تواند با آن انجام دهد یا شاید گاهی از این راه خوشحالی و شادی اش را ابراز کند. وقتی کودک جیغ می کشد طنین صدایش او را به وجد می آورد، اولین صداهایی که نوزادتان تولید کرده را به یاد بیاورید، آیا هنوز هم شادمانی او بعد از تولید صدا را در خاطر دارید؟ جیغ کشیدن هم به همین صورت است، وقتی او برای اولین بار جیغ می کشد از صدایش به وجد می آید و در پی آن به عکس العمل شما توجه می کند. جیغ کشیدن ها می تواند بسته به سن کودک طبیعی یا غیرطبیعی باشد و رفتار و عکس العمل شما در شکل گیری صحیح یا ناصحیح این رفتار تعیین کننده است. چرا که جیغ کشیدن می تواند به مرور به ابزاری تبدیل شود برای رسیدن به خواسته ها یا شاید هم یک راه ارتباطی، شیوه بیان و اعتراض. رفته رفته کودک با جیغ کشیدن می فهمد که می تواند توجه شما را به خودش جلب کند، حتی اگر این توجه منفی باشد. او به واکنش های شما دقت می کند تا بفهمد کدام یک از رفتار هایش بیشترین اثر را روی شما دارد. وقتی که جیغ می کشد خیلی سخت است که عصبانی نشوید ولی باید بدانید که عکس العمل شدید، او را برای جیغ کشیدن های طولانی تر و بلند تر تشویق می کند، در واقع این همان چیزی است که کودک می خواهد: «توجه بیشتر، حالا به هر نحوی.» معمولا او از عصبانیت شما متوجه می شود که این رفتار بهترین راه برای جلب نظر شماست و از این راه می گوید: «نگاه کن، من هم هستم.» رفته رفته جیغ کشیدن برای ارتباط و رسیدن به آنچه می خواهد به صورت عادت در می آید و اگر حتی یک بار برای کوتاه کردن صدایش به خواسته او تن بدهید، او در فریاد زدن مصمم تر خواهد شد. چه باید کرد؟ عصبانی شدن و فریاد کشیدن متقابل کاری از او پیش نمی برد بلکه این پیغام را به کودک می دهد که هر کس صدایش بلند تر باشد، پیروز میدان خواهد بود. قبل از هر اقدامی وضعیت رشدی کودک خود را در نظر بگیرید. تا قبل از ۱۸ ماهگی که کودک به خوبی قادر به بیان کلمات نیست جیغ زدن های گاه به گاه برای بیان احساسات یا به عنوان شیوه ای ارتباطی امری طبیعی است. باید صبور باشید و به شوخی یا جدی جیغ زدن های فرزندتان را تقویت نکنید. جیغ زدن های کودک را تحلیل کنید و ببینید کودک شما در چه زمانی، به چه دلیل و به چه اندازه جیغ می کشد، با رفع این موقعیت ها جیغ زدن های او را به حداقل برسانید تا کم کم این رفتار از سرش بیفتد. مهارت های ارتباطی خود را با کودک تان افزایش دهید، وقت بیشتری با کودک بگذرانید و او را سرگرم کرده و به او یاد بدهید با استفاده از کلمات ساده خواسته هایش را بیان کند تا در برابر ناتوانی شما از فهمیدن آنچه می خواهد، مجبور به جیغ کشیدن نباشد. جیغ های گاه به گاه و اتفاقی او را نادیده بگیرید و قراری با او بگذارید، وقتی او جیغ می کشد گوش تان درد گرفته و دیگر صدایش را نمی شنوید! جیغ زدن را دراو تقویت نکنید و مقابل جیغ هایش تسلیم نشوید، چون تنها یک بار تسلیم شدن کافی است تا او بفهمد هر چه بیشتر جیغ بزند وضعیت به نفع او به پایان می رسد. به خواسته های معقول او اهمیت بدهید تا فرق خواسته های بجا و نابجا را درک کند. برای کم کردن جیغ کشیدن ها در مکان های عمومی می توانید یک بازی ابداع کنید، در خانه بازی جیغ و پچ پچ را با هیجان هر چه بیشتر با او تمرین کنید، به این صورت که گاهی در خلال بازی به او اجازه بدهید بلند حرف بزند و بعد با یک «استپ» و «حالا پچ پچ» از او بخواهید تا با صدای خیلی آرام حرف بزند. وقتی به این بازی عادت کرد شما می توانید از عبارت «حالا پچ پچ» در مکان های عمومی و زمانی که نزدیک به جیغ زدن است استفاده کنید. او که لذت بازی خانه را به یاد دارد حتما صدایش را کوتاه خواهد کرد و با شما همراهی می کند. بازی دیگر، صدای حیوانات است. مثلا بگویید «اوه الان صدات مثل یه بچه شیر شده، بذار ببینم می تونی مثل یه گربه کوچولو حرف بزنی؟» اگر همچنان کودک شما جیغ می کشد بهتر است به او اعتنا نکنید یا چشم در چشم او بدوزید و بگویید «وقتی جیغ می زنی منظورت را نمی فهمم، می شه بگی صدای عادی ات کجا رفته؟» و اگر نتوانست منظورش را بیان کند، سعی کنید خودتان حدس بزنید که چه چیزی می خواهد؛ مثلا «شکلات می خوای؟ شکلات رو می تونی بعد غذا بخوری، ولی الان برات یه اسنک خوشمزه میارم!» تلاش کنید به هر نحوی صدایش را پایین بیاورید. صبور باشید، حواسش را پرت کنید یا اگر خواسته نامعقولی دارد انتخاب دیگری به او بدهید. چرا کودکم همه چیز را پرت می کند؟ بیشتر نوزادان از ۶ ماهگی پرت کردن اشیا را یاد می گیرند، معمولا این کار و این که ببینند چه اتفاقی بعد از آن می افتد تفریحی سرگرم کننده و لذت بخش برای آنهاست. این رفتار طبیعی است و نوزاد با این کار در حال کشف دنیای اطراف و علت و معلول هاست و به تقویت و رشد پنج جنبه حسی اش کمک می کند. او از مهارت های دستی اش کمک می گیرد و بعد با باز کردن انگشتان و هماهنگی حس بینایی و حرکت دست، شی را پرت می کند، معمولا نوزادان تا ۱۸ ماهگی علاقه زیادی به تمرین این مهارت جدید دارند و یاد می گیرند چیزی را که پرت می کنند به سمت پایین سقوط می کند. در واقع با این کار کودک در حال بررسی نیروی جاذبه است، اگرچه شاید درک درستی از آن نداشته باشد اما نتیجه و اثر آن را به خوبی متوجه می شود. او مهارت پرت کردن را با وسایل مختلف امتحان می کند تا ببیند چه بلایی سر هرکدام می آید، مثلا می فهمد وقتی توپ پرت می شود نتیجه با پرتاب یک آلو فرق دارد. ممکن است کم کم پرت کردن اشیا به صورت یک عادت و برای بیان خشم مورد استفاده قرار بگیرد و کودک شما هنگامی که عصبانی می شود هر آنچه دم دستش باشد را پرت کند. اگر در پاسخ به پرتاب کردن، عکس العمل تندی نشان ندهید معمولا این رفتار ها هم می گذرند و پرتاب کردن در مرحله یادگیری باقی مانده و کودک شما از آن به عنوان وسیله ای برای ابراز خشم استفاده نخواهد کرد. چه باید کرد؟ کودک پرتاب کردن اشیا را به صورت آزمایشی شروع می کند و اگر شما سریع وسیله را بردارید و به او بدهید این کار به زودی به صورت یک بازی در می آید. ابتدا پرتاب کردن را به عنوان یک رفتار یادگیری در نظر بگیرید و به آن توجه نکنید، چون در غیر این صورت این رفتار را تقویت کرده و در جهت منفی سوق خواهید داد. متوقف کردن نوزاد در سنین پایین از پرت کردن اجسام بی فایده است، در عوض به او نشان دهید چه چیزهایی را می تواند پرت کند و چه مکانی برای این بازی آموزنده مناسب است و تنها در صورتی وارد عمل شوید که کودک تان در حال پرت کردن چیزی است که خطر دارد و ممکن است به خودش یا دیگران آسیب بزند. انتخاب هایی به او بدهید که در مکان و زمان مناسب پرتاب کردن شان ضرر چندانی ندارد، مثلا در خانه توپ کوچکی در اختیارش بگذارید یا یک بالشت نرم و سبک یا در بیرون یک مشت سنگ برای پرتاب کردن در رودخانه تا او با آن ها غریزه پرتاب کردن را ارضا کند. باید این پیغام را به کودک بدهید که پرتاب کردن مشکلی ندارد به شرطی که شی درستی برای پرتاب کردن انتخاب شود. اگر کودک وسیله ای غیرمجاز را برای پرتاب کردن برداشت (مثلا کنترل تلویزیون) با آرامش آن را از دستش بگیرید و بگویید «این برای پرت کردن نیست» و توپی به دستش بدهید و بگویید «به جاش این رو پرت کن.» پرتاب کردن هایی که از روی خشم و عصبانیت رخ می دهد را نادیده بگیرید، چرا که اگر کودک بفهمد به وسیله این رفتار می تواند نظر شما را جلب کند آن را بار ها و بار ها تکرار خواهد کرد. در عوض به او بگویید «اگر عصبانی هستی بهتره حرف بزنی، اینجوری من بهتر می فهمم مشکلت چیه.» به روش های مختلف او را به استفاده از کلمات و بیان احساساتش تشویق کنید. اگر کودک شما با پرتاب کردن مثلا یک مکعب چوبی در حال آسیب رساندن به کودک دیگری است، با همان آرامش او را منع کرده و بگویید «این کار خطرناکه» و به طور موقت از روش محرومیت استفاده کنید که بسته به سن کودک از ۳۰ ثانیه تا چند دقیقه می تواند باشد. مراقب تن صدای تان باشید، هیچ اشکالی ندارد اگر با تن صدا و لحن تان به کودک بفهمانید که از این کار او ناراحت شدید اما هرگز عصبانیت را در صدای تان نشان ندهید. اسباب بازی هایی که برای پرتاب کردن خطرناک هستند را به پایه صندلی با نخ کوتاه ببندید و در عوض وسایلی که خطری ندارند را در کنار آن ها آزاد بگذارید تا کودک با امتحان بفهمد چه وسایلی را نمی تواند پرت کند. قاطع باشید و با صدایی روشن و آرام اما بدون عصبانیت کودک را از پرت کردن اشیا منع کنید. بعد از هر بار پرت کردن وسایل را جمع نکنید و برای مرتب کردن از خود او کمک بگیرید. این کار را به یک بازی تبدیل کنید، با او چهارزانو روی زمین بنشینید و بگویید «ببینم حالا کی برنده می شه؟ کی می تونه زود تر اینا رو جمع کنه؟» برای بچه های بزرگ تر از روش هشدار استفاده کنید، اگر چیزی را پرت کرد، بار اول به او برگردانید ولی بگویید: «اگر دوباره پرتش کنی، برای مدتی مال من می شه» و بعد اگر دوباره این اتفاق افتاد برای مدتی وسیله مورد نظر را برای خودتان نگه دارید و اگر باز تکرار شد مدت زمان را اضافه کرده و حتی در طول روز کودک را از آن وسیله محروم کنید. چرا کودکم دروغ می گوید؟ همه ما گاهی ممکن است دروغ بگوییم و با تغییر واقعیت سعی در توجیه رفتار های مان داریم، اما اگر دروغ کوچکی از کودکان مان بشنویم به شدت آزرده شده و عصبانی می شویم، اما حقیقت این است که تا ۳ یا ۴ سالگی کودکان واقعا نمی دانند دروغ چیست و تشخیص مرز بین واقعیت و خیال برای شان مشکل است. در این سنین دروغگویی با سنین بالا تر متفاوت است، کودکان در دوره نوپایی واقعا دروغ نمی گویند بلکه آنچه ما از آن ها می شنویم و دروغ می نامیم ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد؛ اول اینکه ممکن است آن ها در این سن قوه تخیل قوی داشته باشند و در واقع در دنیای آن ها واقعیت و تخیل در هم تنیده و ممکن است کودک هر آنچه به ذهنش می رسد به زبان بیاورد. خلق داستان های تخیلی و به ظاهر دروغین توسط یک کودک 3-2 ساله نمایانگر قدرت خلاقیت ذهن کودک است. دلیل دیگر می تواند فراموشی باشد. وقتی کودک ۲ ساله روی دیوار خط خطی کرده و بعد می گوید که کار او نیست، دروغ نمی گوید. او واقعا به یاد نمی آورد که این کار را کرده باشد یا برای او مهم نیست که چه کسی عروسکش را برداشته، تنها چیزی که می داند این است که آن عروسک را می خواهد و ممکن است اولین اسمی که به ذهنش می آید را به زبان بیاورد، او دروغ نمی گوید، فقط حافظه کوتاهی دارد و به خوبی نمی تواند وقایع را به خاطر بسپارد. دلیل سوم چیزی است که در علم روان شناسی کودک از آن به عنوان «سندرم فرشته» یاد می کنند. کودکان تا 4 سالگی بر اساس خشنودی والدین شان رفتار می کنند، یعنی هر کاری که مادر و پدر را خوشحال کند خوب است و هر کاری که آن ها را عصبانی کند بد. بنابراین هیچ تعجب نکنید اگر کودک تان با لب و دهان آغشته به مربا مستقیم به شما نگاه کند و بگوید اصلا روحش از وجود مربا خبر ندارد، یا مثلا کودک فکر می کند اگر به مادر بگوید شیشه شیر را زمین ریخته مادرش عصبانی می شود پس بهتر است بگوید که او شیر را زمین نریخته یا شاید تقصیر را گردن دوست خیالی اش بیندازد. او دروغ به معنای واقعی دروغ را نمی شناسد بلکه تنها سعی دارد طوری رفتار کند که والدینش خشنود باشند. تا حدود ۷ سالگی کودکان واقعا دروغ را نمی شناسند و مرز بین حقیقت، دروغ و افسانه برایشان بی معنی است و از این سن به بعد است که با تشخیص بد بودن این رفتار، دروغگویی می تواند به یک ویژگی شخصیتی تبدیل شود. چه باید کرد؟ مطمئنا شما نمی خواهید دروغگویی را در فرزندتان تقویت کنید، پس بهتر است با این رفتارهای او که تا ۴ سالگی طبیعی است منطقی برخورد کنید. به او اجازه بدهید داستان پردازی کند و بعد با بیانی ساده مرز بین واقعیت و تخیل را مشخص کنید. حتی زمانی که برایش قصه می خوانید یا کارتون می بیند هم می توانید این کار را بکنید و مثلا به او بگویید خیلی از وقایعی که در کارتون می بیند امکان وقوع ندارد، مثلا یک سگ نمی تواند زیر غلتک برود و مثل کاغذ پهن شود و دوباره به حالت اول برگردد یا اینکه سوپرمن اگرچه در کارتون ها و افسانه ها وجود دارد ولی انسان واقعی قادر به پرواز کردن نیست. با عکس العمل های تند باعث دروغگویی کودک نشوید. وقتی با لحن تهاجمی از کودک درباره کار بدش توضیح می خواهید در حقیقت کودک را به سمت دروغ گفتن سوق می دهید، چرا که او از روی ترس از راستگویی یا برای رهایی از تنبیه و مجازات دروغ گفتن را انتخاب می کند. در این شرایط حتی راستگو ترین کودکان هم دروغ می گویند و هر قدر ترس از مجازات بیشتر باشد، اصرار کودک در دروغ بیشتر خواهد بود. هیچ وقت کودک را متهم نکنید و به جای سوال های مستقیم بهتر است در لفافه حرف بزنید تا کودک به جای انکار دست به اعتراف بزند، مثلا «نمی دونم کی این شیشه شیر رو زمین ریخته! کاش بیاد و کمک ام کنه با هم تمیزش کنیم!» استفاده از جملات خبری هم کارآمد تر از توضیح خواستن های پی درپی است. مثلا به جای اینکه با لحن تهاجمی از کودک بپرسید «کی این شیشه شیر رو زمین ریخته؟ تو بودی؟» بهتر است جمله خبری به کار برده و این گونه موضوع را مطرح کنید که «از دستت ناراحت شدم، چون مواظب نبودی و شیشه شیر رو انداختی زمین!» قوانین خشک و سخت و تکالیف سنگین و توقع بیش از حد از کودک 4-3 ساله را در خانه فراموش کنید، چون ممکن است کودک شما را سردرگم کرده و نتواند آن ها را دنبال کند و برای این که شما را ناامید نکرده باشد دست به دامن دروغ بشود. تنبیه و پاداش مجزایی برای دروغگویی و راستگویی در نظر بگیرید، اما تنبیه نباید آنقدر شدید باشد که برای رهایی از آن کودک دروغ بگوید. برای جلوگیری از دروغگویی کودک، الگوی رفتاری خوبی برای او باشید. کودکان بسیاری از آموزش ها را به صورت تقلیدی از اطرافیان یاد می گیرند و والدین نخستین کسانی هستند که کودک از آن ها تقلید می کند. چرا کودکم گاز می گیرد؟ گاز گرفتن رفتاری عادی و طبیعی در کودکان زیر ۳ سال و بخشی معمول از رشد دوران اولیه کودکی است. معمولا تا 3 سالگی بیشتر کودکان اطرافیان خود را حداقل یک بار گاز گرفته اند. این گاز گرفتن ها عمدی و آگاهانه نیست و می تواند بسته به سن کودک دلایل مختلفی داشته باشد. نوزادان تا 7 ماهگی که لثه های متورم و ناراحت دارند برای ارضای حس خارش لثه، معمولا گاز می گیرند. تا ۱۴ ماهگی گاز گرفتن ابزاری برای بیان هیجان است. کودک همچنین در این سن رابطه علت و معلولی را کشف می کند و گاز می گیرد تا ببیند این عمل او، عکس العملی به همراه دارد یا خیر. از ۱۵ تا ۳۶ ماهگی گاز گرفتن به واکنشی نسبت به ناراحتی و خشم و ضعف و ناتوانی تبدیل می شود و اغلب در این سن کودکان دیگر مورد هدف قرار می گیرند. اگر یک کودک ۳ ساله احساس کند در تنگنا یا در معرض آسیب قرار گرفته یا خشمگین شده باشد و توان بیان احساسات شان اعم از ضعف، ترس، عجز و... را نداشته باشد، با گاز گرفتن احساساتش را تخلیه می کند. گاهی ممکن است تغییر یک وضعیت، مثل تولد نوزاد جدید، تغییر خانه، تغییر مهد و ... کودک را در شرایط روحی نامناسبی قرار داده باشد و او رفتار متجاوزانه ای مانند گاز گرفتن از خود نشان دهد. گاهی هم برای ابراز ناصحیح دوست داشتن، کودکان اطرافیان شان را گاز می گیرند. معمولا این گاز گرفتن ها آسیب جدی به همراه ندارند، اما بعد از 3 سالگی است که اگر این رفتار تکرار شود نیاز به توجه و درمان دارد، اگر چه گاز گرفتن بعد ها منجر به مشکلات رفتاری نمی شود، اما ممکن است کودکان را دچار مشکلات عاطفی کند، چرا که کودکانی که گاز می گیرند از نظر اجتماعی پذیرفتنی نیستند و مطمئنا شما هم دوست ندارید کودک تان با بچه ای بازی کند که مدام گاز می گیرد. چه باید کرد؟ کودک باید رفته رفته یاد بگیرد گاز گرفتن در هر شرایطی رفتار صحیح و قابل قبولی نیست و شما باید پیش از این که کنترل این رفتار از دست تان خارج شود به اصلاح آن بپردازید. بهتر است از همان ابتدا با ملایمت جلوی گاز گرفتن های نوزادتان را بگیرید، برای این کار از جملات ساده و با لحنی قاطع استفاده کنید مثل « گاز گرفتن ممنوع » و برای چند ثانیه کوتاه کودک را از کاری که می کرد، محروم کنید. از یک و نیم سالگی به بالا قبل از هر اقدامی سعی کنید با بررسی رفتارهای کودک علت آن را بفهمید و ببینید چه شرایطی کودک را در این وضعیت قرار داده؛ عصبانیت، خشم، ناتوانی، دفاع، درخواست توجه و... آرامش خودتان را حفظ کنید و عکس العمل تند نشان ندهید، چون تنبیه شدید او را متهاجم تر و پرخاشگر تر می کند. با او گرم و دوستانه، اما جدی برخورد کنید تا احساس امنیت کند. شاید بخواهد دلیل رفتارش را برای تان توضیح دهد. عکس العمل تند شما مانع اعتراف او می شود. می توانید با بیان نتیجه کار، کودک را تحت تاثیر قرار دهید. با او صحبت کنید، مفهوم درد را برایش توضیح دهید و بگویید این کار او باعث ناراحتی و آزار دیگران می شود. او را تشویق کنید تا با بیان ساده احساساتش را بازگو کند یا اگر هنوز قادر به درست حرف زدن نیست با ایما و اشاره و حالت چهره احساسش را نشان دهد. چرا کودکم ناخن هایش را می جود؟ ناخن جویدن یکی از اختلالات و واکنش های روانی است که معمولا ممکن است از 3-2سالگی آغاز شود. اگرچه بیشتر افراد فکر می کنند جویدن ناخن یک واکنشی عصبی است، اما می تواند دلایل متعددی داشته باشد. این عمل به طور ناخودآگاه صورت می گیرد و کودک متوجه آن نیست. ناخن جویدن علاوه بر این که عادت بدی است، بدشکلی انگشتان دست را هم به دنبال دارد و اگر در همان سنین کودکی درمان نشود ممکن است تا دوران نوجوانی و حتی بزرگسالی هم ادامه پیدا کند. یکی از علل جویدن ناخن ها در کودکان هیجانات و اضطراب ها و استرس های درونی است. گاهی هم کودک این عمل را از روی عادت یا برای ابراز دلخوری ها، دلواپسی ها یا احساس ناامنی یا جلب توجه انجام می دهد. این رفتار می تواند از روی تقلید هم باشد، چنانچه یکی از والدین عادت به ناخن جویدن داشته باشد، احتمال آن که کودک آن ها نیز به این عادت مبتلا شود زیاد است. معمولا ناخن جویدن خود به خود رفع می شود. اما ممکن است به صورت عادت هم درآمده و در کودک باقی بماند. ناخن جویدن از هر نوع که باشد باید اول علتش را پیدا کرده و با آرامش تلاش کنید تا از سر کودک بیفتد. چه باید کرد؟ ممکن است اولین باری که ببینید کودک تان در حال جویدن ناخن هایش است عصبانی یا ناامید شوید. فراموش نکنید که این عمل ناخودآگاه است و کودک متوجه آن نیست. بنابراین با آرامش و قبل از این که به یک عادت ریشه دار تبدیل شود برنامه ای برای پیشگیری و ترک این عادت ترتیب بدهید. اول از همه علت را جست وجو کنید، ترس، عادت، استرس یا رفع کسالت و کنجکاوی؟ در رفتار کودک دقت کرده و ببینید در چه زمان هایی دستانش را به طرف دهانش می برد، بعد محرک را رفع کنید و با تغییر شرایط یا پرت کردن حواس کودک و جایگزین کردن یک فعالیت دیگر جلوی این کار را بگیرید. مثلا به محض این که کودک دستش را به دهانش برد کاغذ و مدادی در اختیارش بگذارید تا نقاشی کند یا خمیر بازی یا عروسک انگشتی به او بدهید تا سرگرم شود. کوتاه کردن ناخن ها هم کمک بزرگی به پیشگیری از این عادت می کند. هرگز به خاطر این کار کودک تان را سرزنش یا تنبیه نکنید چون هرگونه برخورد تند استرس بیشتری برای کودک ایجاد کرده و این عادت را افزایش می دهد. تمجید و تحسین را از یاد نبرید. زمانی که کودک تان کار خوبی با دست هایش انجام می دهد او را تشویق کرده و بگویید که چقدر از این که ناخن هایش را نمی جود، خوشحال هستید. شاید فکر کنید بستن یا مالیدن داروهای تلخ کننده کمکی به ترک این عادت بکند، اما این روش ها برای کودکان زیر ۴ سال توصیه نمی شود چون کودک در این سن به طور ناخودآگاه ناخن می جود و درک درستی از کاری که می کند ندارد و تلخ کردن ناخن ها برایش حکم تنبیه دارد و موثر نخواهد بود، مگر از روی اجبار. ممکن است این عادت در جا و مکانی دیگر دوباره بروز کند. برای کودکان بزرگ تر (مثلا ۴ سال به بالا) بهتر است راه گفت وگو را در پیش بگیرید. کودک ۴ ساله دیگر قدرت درک یک سری مفاهیم را دارد. پس او را از عواقب ناخن جویدن آگاه کنید و تاکید کنید که با این کار سر انگشتانش زشت و زمخت می شوند. آینه ای مقابلش بگذارید تا هنگام جویدن ناخن ها خودش را در آن ببیند، تاثیر این روش بر برخی کودکان برای ترک این عادت شگفت انگیز خواهد بود و آگاهی کودک را از این رفتار بالا می برد. از دست های کودک عکس بگیرید و با او به مقایسه عکس ها بنشینید تا آثار مخرب ناخن جویدن را خودش هم لمس کند. فراموش نکنید که عادت ناخن جویدن یک شبه از بین نمی رود و احتیاج به زمان دارد پس صبور باشید و با حوصله کودک را در این راه همراهی کنید. چرا کودکم جایش را خیس می کند؟ اکثر کودکان ۲ تا ۳ ساله دیگر کنترل ادرار را به خوبی یاد گرفته اند و بی اختیاری ادرار ندارند، اما با این حال حدود ۳۰ درصد کودکان تا 6-5 سالگی ممکن است دچار شب ادراری بشوند و این کاملا طبیعی است و بیماری یا اختلال تلقی نمی شود. در طول روند یادگیری استفاده از توالت هم ممکن است شب ادراری بار ها و بار ها اتفاق بیفتد که غیرطبیعی نیست و مشکلی ایجاد نمی کند و به راحتی با مرور زمان برطرف می شود. اغلب کودکان تا قبل از ۷ سالگی با این مشکل روبه رو هستند. کودک تان را به خاطر شب ادراری شرمنده نکنید یا برای جلوگیری از خیس شدن جایش در شب به او فشار نیاورید، چرا که در این صورت کودک فکر می کند با مشکلی حل نشدنی روبه روست و ممکن است اعتماد به نفسش را از دست بدهد و دچار شرمندگی و افسردگی بشود. شب ادراری می تواند دلایل مختلفی داشته باشد، یکی از آن ها تکاملی است، ممکن است مثانه کودک شما هنوز آنقدر گنجایش نداشته باشد که بتواند در طول شب ادرار تولید شده را در خود نگه دارد، یا شاید هنوز ماهیچه های اسفنکتر که جلوی خروج ادرار را می گیرند به قدر کافی تکامل نیافته باشند. دلیل دیگر نوع خواب است، این کودکان معمولا خواب عمیق تری نسبت به هم سن و سالان خود دارند، برای همین متوجه پرشدن مثانه شان نمی شوند و می توانند از خواب بلند شده و به دستشویی بروند. عفونت ادراری و تکرر دفع هم می تواند علت دیگری باشد، در این صورت معمولا علائم دیگری مانند سوزش و تغییر رنگ ادرار و حتی گاهی تب هم وجود دارد. مشکلات عاطفی و روانی از جمله محرک های بیرونی هستند که کودک را دچار شب ادراری می کنند. اگر تا قبل از این کودک شما مشکلی در کنترل ادرار در طول شب نداشت و حالا به ناگهان شب ها جایش را خیس می کند علت را باید در اطراف او و شرایط روحی و روانی اش جست وجو کنید. تا ۵ سالگی شب ادراری کاملا طبیعی است، بین ۵ تا ۷ سالگی شب ادراری کم کم از بین می رود و حتی به عقیده برخی پزشکان در این سن تا ۳ بار در هفته طبیعی است. بعد از این سن اگر برطرف نشد لازم است به آن به صورت یک بیماری نگاه کرده و درصدد درمانش باشید. چه باید کرد؟ پیش از هر اقدامی سن کودک و مدت زمانی که کنترل ادرار را یاد گرفته در نظر بگیرید، از آنجا که شب ادراری می تواند دلایل جسمی مانند کوچک بودن مثانه داشته باشد، اول از همه این فاکتور ها را بررسی کنید. اگر کودک شما به دفعات جایش را خیس می کند او را نزد پزشک ببرید تا حجم مثانه و وضعیت ماهیچه های اسفنکتر را بررسی کند. مقدار مایعات مصرفی کودک را از ساعت ۷ شب به بعد کم کرده و قبل از خواب او را به دستشویی ببرید. اگر شب ادراری به دفعات و با سوزش و تغییر رنگ ادرار و تکرر دفع همراه بود آزمایشی برای کنترل عفونت ادراری انجام داده و در صورت نیاز با دریافت آنتی بیوتیک این مشکل را حل کنید. با این مشکل مانند یک سرماخوردگی ساده برخورد کنید، هیچ وقت به خاطر آن کودک را سرزنش یا تنبیه نکنید، حتی تنبیه لفظی! شب ادراری کودک را برای دیگران بازگو نکنید، این مسئله باید فقط و فقط بین والدین و کودک باقی بماند، نگرانی شما و بازگو کردن آن یا سرزنش کودک فقط باعث طولانی تر شدن دوره درمان می شود. با ایجاد محیطی آرام می توانید به کودک تان کمک کنید تا این مشکل زود تر حل شود. اگر کودک شما مدتی را بدون این که جایش را خیس کند پشت سر گذاشته و دوباره شب ادراری به سراغش آمده یا بعد از شب ادراری با هیجان و گریه از خواب بیدار می شود بدانید که از نظر روحی و روانی در شرایط مناسبی نیست. با دقت رفتارهای او و تغییرات اخیر در زندگی خود یا اطرافیان تان را مورد بررسی قرار دهید. عوامل هیجان و استرس و اضطراب های روزانه کودک را کم کنید و اگر لازم بود از یک روانپزشک کمک بگیرید تا آرامش به ذهن کودک تان برگردد. فراموش نکنید که واکنش های شما نقش مهمی در روند و طول درمان دارد و البته 99 درصد از کودکانی که شب ادراری دارند با بزرگ تر شدن و افزایش سن این مشکل را پشت سر می گذارند و در موارد خیلی حاد استفاده از درمان های دارویی زیر نظر پزشک برای کنترل هورمون های دفع ادرار به حل این مشکل کمک می کند.
  16. afa

    سوال عشقی

    دوست عزیز عشق یک طرفه واقعا خوب نیس.... و در اینده به مشکل بر میخورید. میتونید ازش فاصله بگیری و رهاش کنی اگه به سمتت برگشت قسمتت بوده و یا مهری از تو بر دلش قرار داره وگرنه که سهم تو نیس.
  17. afa

    ضد آفتاب طبیعی

    خوردنش هم موثره ولی به صورت پماد مالیدنی موثرتره
  18. afa

    ضد آفتاب طبیعی

    کلم بروکلی گیاهی خوشمزه حاوی آنتی اکسیدهای قدرتمند و آنتی هیدروکسی که مقادیر قابل توجهی از ویتامین a می باشد. کلم بروکلی و کدو حلوایی سبزیجاتی به ظاهر کم طرفدار هستند اما بهترین دوست برای موهای آسیب دیده و رنگ شده می باشند به خصوص موهایی که بارها و بارها رنگ و دکلره شده است. این گیاهان خوشمزه حاوی آنتی اکسیدهای قدرتمند، آنتی هیدروکسی و اسید طبیعی که سلول های مرده پوست را برطرف کرده، پوست را درخشان می کند و مقادیر قابل توجهی از ویتامین a می باشند. اسیدهای چرب موجود در این محصولات جالیزی در از بین بردن چین و چروک های پوست موثر است. کدو حلوایی به دلیل داشتن مقادیر بالای بتاکاروتن که اغلب در میوه ها و سبزی های نارنجی رنگ مثل هویج و کدو حلوایی به وفور یافت می شود و از پوست صورت در برابر اشعه ماورای بنفش محافظت می کند و مصرف عصاره آن روزانه می تواند تاثیر محافظتی کرم ضد آفتاب را افزایش دهد. این گیاه با وجود ویتامین b,c برای رشد و بهبود موهای آسیب دیده بسیار مفید و مثمر ثمر است و حتی در درمان بیماری ها و بالابردن مهارت و توان مغز، تقویت تراکم استخوانی و به خصوص پیشگیری از سرطان ها بسیار مفید وخوردن آن بسیار توصیه می شود.
  19. کودکان سرشار از انرژی هستند و مشتاق انجام کار های مختلف. آنها بسیار کنجکاو هستند و دوست دارند همه چیز را امتحان کنند. گاهی رفتار های زیر کانه دارند و از نظر والدین با مکر عمل می کنند و تا والدین را مشغول می بینند، شروع می کنند به تجربه کار هایی که معمولاً والدین اجازه نمی دهند انجام دهند اما همین والدین هم گاهی مرتکب اشتباه هایی می شوند که تاثیر نادرستی در تربیت کودک دارد. اگر کودکی دارید که می خواهید در تربیت او جدی عمل کنید، مراقب این اشتباه ها باشید. 1 - سختگیری بیش از حد با هم بودن و گذراندن زمان با اعضای خانواده، برای کودکان بسیار شادی آفرین و دلنشین است اما برخی والدین روی زمان بسیار حساس هستند و وسواس گونه عمل می کنند. اغلب بچه ها کار هایی که از آنها خواسته شده سر وقت انجام می دهند اما برنامه های دقیق و منظم و انجام هر کاری سر وقت، برای او خسته کننده است. اشکالی ندارد که گاهی برخی کار ها دیرتر یا زودتر انجام شود. گاهی بهتر است مرتب کردن خانه را به تاخیر بیندازید و کودک را برای تخلیه انرژی به پارک ببرید. بدانید چه موقع تسلیم شوید. فعالیت های خاصی در زندگی کودک وجود دارد که غیر قابل بحث هستند. او باید غذا بخورد، دندان هایش را مسواک کند و هنگام مسافرت روی صندلی مخصوص بنشیند. علاوه بر این باید بداند که زدن و گاز گرفتن هرگز درست نیست اما بسیاری از موارد ارزش جروبحث ندارد. باید ببینید آیا موضوع آنقدر مهم است که ارزش جرو بحث داشته باشد یا نه. مثلاً مساله ای نیست اگر پسر شما هنگام رفتن به فروشگاه، لباس مرد عنکبوتی اش را بپوشد یا بخواهد کتاب مورد علاقه اش را 10 بار برایش بخوانید. می توانید به او بگویید که برای یک بار اشکالی ندارد. گاهی جمله «مساله ای نیست» تمام استرس ها را از بین می برد. بدانید که هیچ کدام از ما به عنوان والدین، کامل نیستم و اگر قوانین ثابتی در خانه وضع کنیم و در انجام آنها غفلت نکنیم، روز های خوب و آرام زندگی مان بیشتر خواهد بود. 2 - توضیح واضحات صحبت با کودکان خوب است اما توضیح دادن زیاد، درست نیست. وقتی مادر به کودکش که قبل از ناهار درخواست کلوچه می کند، فقط می گوید « نه » کودک نق می زند و غرغر می کند اما اگر مادر شروع کند به توضیح اینکه خوردن کلوچه باعث می شود دیگر نتوانی غذا بخوری، غذا امروز خیلی خوشمزه و مقوی است و... کودک بالاخره کلوچه را می گیرد. احتمالا مادر آن را از دست کودک می گیرد و سعی می کند دوباره برای کودک گریانش توضیح دهد و کار بالا می گیرد. باید توجه کنیم که کودکان، بزرگسالی با جثه کوچک نیستند. آنها متوجه قانون می شوند اما از توضیحات اضافی سردر نمی آورند و این کار جز سردرگم و گیج کردن آنها نتیجه ای ندارد. بهترین راه آن است که به کودک بیش از حد توضیح ندهید و با او تماس چشمی برقرار نکنید. اگر کودکان نافرمانی کرد، به او هشدار کلامی کوتاه دهید یا تا 3 بشمارید. به احتمال زیاد کودک منصرف می شود. اگر اینطور نشد، آرام باشید و با هشدار کلامی کوتاه دیگری دوباره به او فرصتی بدهید. 3 - تربیت ضد و نقیض وقتی کودکان بدانند از آنها چه توقعی دارید، خیلی خوب کار ها را انجام می دهند، مثلاً می دانند که زمان حمام کردن یا رفتن به رختخواب است یا حتی اگر کاری را انجام ندهند، چه برخوردی با آنها می شود. آیا عکس العمل شما در مواجهه با این رفتار آنها همیشه متغییر است؟ یا همیشه یک جور واکنش نشان می دهید و قانون را همیشه قانون می دانید؟ هرچقدر رفتار های شما سازگارانه و قابل پیش بینی باشد، احتمال انعطاف پذیری کودک و سازگاری او با شما بیشتر خواهد شد. یکسان عمل کردن احتمال بروز مشکل بین والدین و کودک را کاهش می دهد. اگر والدین یا دیگر مراقبان کودک یکسان عمل کنند، احتمال بد رفتاری کودک و سردرگمی او کاهش می یابد. اگر شما و همسرتان رفتاری متفاوت داشته باشید، نباید تعجب کنید که کودک غذا یا وسیله هایش را زمین بریزد یا از خوابیدن سر باز زند بنابراین با همسر یا فردی که از کودک شما مراقبت می کند، در مورد داشتن برخورد یکسان با کودک صحبت کنید و برای نشان دادن عکس العمل مناسب با هم تصمیم گیری کنید. 4 - تغذیه اجباری بسیاری از کودکان به نوع خاصی از غذا ها علاقه دارند ، مثلا چیزی به جز جوجه و گوشت سرخ شده و کباب نمی خورند. این چیز عجیبی نیست. برخی بزرگسالان هم درک نمی کنند که چه غذا هایی برایشان مفید و کدام مضر هستند. بنابراین به امتحان کردن غذا های مختلف تشویقشان کنید اما آنها را به زور وادار به این کار نکنید. مطمئن باشید به تدریج غذا هایی که نمی خورند، می خورند؛ مخصوصاً اگر ببینند مامان و بابا یا خواهر و برادرشان آن غذا را می خورند. شاید لازم باشد چند بار غذا را در ظرف کودک بگذارید. بیشتر کودکان با غذا خوردن مقابله می کنند اما این نباید به یک مشکل همیشگی تبدیل شود. طولی نمی کشد که همه آنچه قبلاً نمی خورد، امتحان خواهد کرد. نکته مهم آن است که نباید اجازه دهید برنامه غذایی خانواده را تغییر دهد. 5 - مقابله به مثل کودکان هم دچار خشم و غضب می شوند و در این مواقع سعی برای صحبت با آنها بی فایده است بنابراین لجباری و مقابله به مثل با آنها نادرست است. وقتی در فروشگاه ایستاده اید و به فرزندتان که روی زمین نشسته و جیغ می کشد نگاه می کنید، در حالی که نگاه مردم روی شماست، لحظه به لحظه فشار خونتان بالا می رود و بسیار سخت است که ارامش خود را حفظ کنید، اما از دست دادن کنترل باعث بدتر شدن شرایط پراسترسی می شود که در آن قرار دارید. کمی به خود زمان بدهید تا آرامشتان را به دست آورید. در غیر این صورت و با تخلیه عصبانیت خود بر سر کودک، نه فقط احساس گناه و عذاب وجدان خواهید کرد بلکه به ضرر کودکتان هم عمل کرده اید. همانطور که کودکتان جیغ می کشد، با حفظ آرامش، اشک او را پاک کنید. گاهی بهترین روش، نادیده گرفتن رفتار کودک است. وانمود کنید هیچ کاری انجام نمی دهد و رفتار نادرستش را نادیده بگیرید. وقتی فرزندتان بفهمد با جیغ کشیدن شکلات دیگری نخواهد گرفت یا نمی تواند توجه شما را جلب کند، خودش از فریاد کشیدن خسته خواهد شد. 6 - آسانگیری بیش از حد برخی والدین کمک های بیهوده به کودک می کنند مخصوصاً وقتی در حال انجام کاری است که کمی انجامش برایش دشوار است. قبل از اینکه به کمک کودک بروید، توجه کنید که با کمک به او و تکمیل پازل یا انجام کار ها و مرتب کردن اتقاق یا جمع کردن کمدش، ممکن است غیر مستقیم پیامی مبنی بر اینکه نمی تواند به تنهایی کارش را تمام کند، به او بفرستید. به عبارت دیگر، توانایی انجام کار های خود را ندارد. والدینی که زیاد به فرزند خود در انجام کارهایشان کمک می کنند، ممکن است باعث دست و پا چلفتی بار آمدن کودک خود شوند و او را به خود وابسته کنند. باید به کودک آموزش داد نه اینکه کار های او را انجام دهیم. این کار حتی باعث بحث و کشمکش بین والدین و فرزند می شود.
      • 1
      • Like
  20. afa

    همدلی در دوران نامزدی

    معمولا كنار هم قرار گرفتن دو فرد از دو جنس مخالف كه تربیت شده خانواده هایی با فرهنگ های متفاوت هستند یقینا زمینه ایجاد تنش و اختلاف میان طرفین را فراهم می آورد. به همین دلیل است كه زن و مردی كه تازه با یكدیگر عقد كرده اند به همان اندازه كه به هم علاقه دارند، نگران و مضطرب بوده و به خصوص در ابتدای این دوران دچار اختلاف در عقاید و تفكرات می گردند. علت اصلی این امر تفاوت طرفین در فرهنگ، باور، آرزو و ... هایشان است كه كاملا طبیعی و عادی می باشد. عدم توجه به این تفاوت و دامن زدن به آنها بزرگترین اشتباهی است كه ممكن است افراد در دوران نامزدی مرتكب شوند، به همین دلیل همه باید سعی نماییم جهت درك و فهم تفاوتهایمان خود را به اصل بسیار مهمی با عنوان «همدلی» مسلح سازیم. همدلی به معنای درك متقابل طرفین از یكدیگر و اختلافات و تفاوتهایشان بوده و وجود آن باعث برقراری ارتباط عمیق و صمیمی میان همسران و نزدیكتر شدن آنها به یكدیگر می گردد. برخی از اصول همدلی - سخن گفتن: در این اصل به نحوه صحبت كردن فرد با نامزدش و رعایت ادب و احترام در این راستا توجه می شود. رعایت اصول سخن گفتن و عدم تمسخر و توهین و تهدید و ... باعث ایجاد همدلی در افراد می گردد. - گوش دادن به صحبتهای فرد مقابل: گوش كردن فعال، پایه و اساس هر نوع ارتباط سالمی محسوب می گردد. اموری چون توجه به صحبتهای فرد مقابل،‌استفاده هر از چندگاهی از كلماتی چون بله، ‌درسته،‌صد در صد و ...،‌ - توجه و درك احساسات فرد مقابل: درك احساسات فرد مقابل بدین معناست كه باید به شرایط روحی و روانی وی هنگام صحبت كردن توجه شود. گاه فرد بسیار ناراحت است و با لحنی غمگین سخن می گوید و انتظار دارد فرد مقابل شرایطش را درك كند. خنده های بیجا و نگاه تمسخر آمیز مخربترین رفتارها در این شرایط می باشند. در مقابل زمانیكه فردی بسیار خوشحال است و حامل خبری خوش می باشد نمی توان با چهره ای درهم كشیده شده و ناراحت با وی برخورد كرد. بهترین راهكار در این زمینه این است كه افراد در همه حال و همه شرایط خود را به جای فرد مقابل بگذارد و از دید وی به موضوع بنگرد. در این حالت بهتر و راحتتر می توانند وی را درك كنند. - نحوه برخورد با خانواده فرد مقابل: افراد باید بدانند كه پدر و مادر نامزدشان،‌پدر و مادر خودشان محسوب می شوند. داشتن این حس باعث ایجاد حس همدلی با خانواده نامزد و نهایتا حس همدلی با خود نامزد می گردد. بدین معنا كه فرد درك نشدن خانواده اش را به نوعی درك نشدن خودش تلقی می كند. مزایای همدلی 1. ایجاد حس درك متقابل در طرفین 2. ایجاد حس سعادت و خوشبختی در طرفین 3. اجتناب از درگیری و اختلاف در دوران نامزدی 4. نزدیكی روحی و روانی زن و مرد به یكدیگر 5. ایجاد روابط گرم و صمیمی میان زوجین و خانواده هایشان 6. روابط خانوادگی واجتماعی را بهبود می بخشد مخرب های اصل همدلی گاه افراد در حین همدلی كردن با نامزدشان ناخواسته از برخی اعمال و رفتارها استفاده می كنند كه باعث زیر سوال رفتنشان شده و این اصل را از مسیر اصلی خود خارج می گردانند. - نصیحت كردن - سرزنش كردن - كوچك شمردن مشكل یا صحبت فرد مقابل - به سخره گرفتن صحبت ها و افكار فرد مقابل - ارائه دادن راه حلهای مكرر و بی فایده - مقصر جلوه دادن فرد مقابل - و ...
      • 1
      • Like
  21. نشیمن در فرهنگ ایرانی دارای جایگاه خاصی است و می گویند این ماجرا ریشه در فرهنگ مهمان نوازی ایرانی دارد. ایرانی ها از روزهای دور، بهترین اتاق خانه شان را اتاق مهمان می نامیدند و بهترین وسایل شان را در آن می گذاشتند تا مهمانان شان احساس آرامش کنند. اما در خانه های کوچک امروزی ورودی خانه در کنار نشیمن قرار گرفته است و نشیمن و پذیرایی دیگر چندان از هم جدا نیستند و همین کمی کار را سخت تر می کند چرا که باید وسایلی متنوع را در یک اتاق جا داد؛ اما زیاد نگران نباشید ما می خواهیم به شما بگوییم چگونه هر چه بیشتر این قلب خانه را دلپذیر کنید. 1 - سراغ وسایل زیاد نروید چیدن وسایل زیاد می تواند اتاق شما را زشت کند حتی اگر بزرگ ترین اتاق نشیمن را داشته باشید و با وسیله های زیاد آن را خیلی شلوغ کنید، شبیه خانه محتکرانی می شود که از هر جایی یک چیز جمع کرده اند. توصیه می کنیم برای داشتن یک اتاق نشیمن شیک و خلوت به وسایل اصلی قناعت کنید یعنی یک کاناپه، یک کتابخانه، یک صندلی راحتی، یک میز جلوی مبل و یک میز ناهارخوری. همه این وسایل را به گونه ای بچینید که مسیر رفت و آمد را مسدود نکند. 2 - خانه شما به هرس نیاز دارد اگر می خواهید خانه ای منظم داشته باشید، باید دیگر به دنبال جمع کردن و دور نینداختن وسایل مختلف نباشید؛ مثلا از هر مجله ای که می خرید فقط دو شماره آخر آن را نگه دارید و بقیه را دور بیندازید، نهایتا می توانید صفحه مقالات مورد علاقه تان را جدا کنید و آن ها را در یک کشو نگه دارید. 3 - خانه را تمیز نگه دارید هر چقدر خانه شما تمیزتر باشد و وسایل با نظم بیشتری چیده شده باشند دکوراسیون خانه هم بیشتر به چشم می آید؛ مثلا اگر روی میز اپن آشپزخانه بیش از اندازه وسایل باشد، چهره آشپزخانه زشت می شود یا میز پای مبل تا جایی که طراحان معروف دکوراسیون می گویند باید تا ۷۵درصد خالی از هرگونه وسیله ای باشد. 4 - وسایلی که کار را راحت می کنند گاهی وسایل کوچکی روی میز وجود دارند که به راحتی می توانند میز و خانه شما را نامرتب نشان دهند؛ مثل شمع، گلدان، نمکدان و ... شما می توانید برای این که میزتان منظم تر به نظر برسد یک سینی یا هر وسیله دیگری که بتوان آن ها را در یک جا جمع کرد روی میز قرار دهید و همه این وسایل را درون آن بچینید تا هم جابه جایی وسایل راحت تر انجام شود، هم گردگیری کار آسان تر صورت گیرد و میز شما منظم تر به نظر برسد. 5 - جایی برای دستگاه های کنترل از راه دور خیلی اوقات دستگاه های کنترل از راه دور حسابی نظم اتاق را به هم می زنند و در نهایت هم وقتی به آن ها نیاز دارید، پیدا کردن شان کاری دشوار است. پیشنهاد می کنیم یک مکان جداگانه برای کنترل ها در نظر بگیرید؛ مثلا می توانید یک جعبه فانتزی کوچک یا کاسه ای را به عنوان جایگاه کنترل ها در نظر بگیرید و از همه اعضای خانواده بخواهید که کنترل ها را در آن بگذارند. 6 - کوسن ها اتاق را منحصر به فرد می کنند کوسن های رنگی حسابی به خانه شما رنگ و طراوت می دهند به خصوص اگر رنگی متفاوت از مبل ها و البته مکمل رنگ آن ها داشته باشند، می توانید از چند کوسن طرح دار در کنار چند کوسن رنگی ساده استفاده کنید. روی یک کاناپه می توان بین ۲تا ۵کوسن قرار داد. 7 - فضا را دو برابر کنید بین وسایل خانه چیزهای زیادی هست که در آن ها فضاهای مخفی وجود دارد؛ مثلا در زیر کاناپه می توانید یک فضای اضافی به وجود آورید که وسایل اضافی را درون آن قرار دهید بدون این که اتاق شلوغ شود. اگر خانه ای کوچک دارید هنگام خرید حسابی حواستان را جمع کنید تا بیشتر وسایل این چنینی با فضاهای مخفی انتخاب کنید. 8 - فرش بزرگ اتاق را بزرگ نشان می دهد پهن کردن چند تکه فرش کوچک روی زمین هم اتاق را نامرتب جلوه می دهد و هم چون فضا تکه تکه می شود، اتاق کوچک تر جلوه می کند. توصیه می کنیم در عوض یک فرش یا موکت نسبتا بزرگ زیر مبل و میز بیندازید تا نه تنها اتاق زیباتر شود بلکه بزرگ تر هم به نظر برسد.
  22. چون حوصله پول خرج کردن رو ندارین
  23. بسیاری از زوجهای جوان به دلیل عدم آشنایی و در پاره ای از موارد نبود آگاهی کا فی درباره نحوه برخورد با روابط عاطفی و زناشویی بین همسران ، با مشکلاتی مواجه هستند، که متاسفانه این مشکلات در برخی از موارد تبدیل به بحران های خانوادگی می گرد که آثار آن در معضلاتی همچون افزایش آمار طلاق در جامعه ، تنوع طلبی جنسی و.... قابل مشاهده می باشد . زوج ها معمولا در زندگی های زناشویی که محکوم با شدت و تکرار رابطه جنسی است سردرگم می شوند. اما به عقیده دکتر کیمبرلی شارکی درمانگر جنسی این یک خبر خوب است. واقعیت این است که، "مسائل جنسی در زندگی های زناشویی خوب و موفق معمولا قابل حل هستند." اما باید در مورد رابطه جنسی با همسرتان صحبت کنید. در زیر به نکاتی اشاره می کنیم که برای حرف زدن در این رابطه با همسرتان کمکتان می کند. 1 - هیچوقت در تختخواب موضوع را به میان نکشید درست قبل و بعد از رابطه جنسی، اصلا زمان خوبی برای بررسی اشتباهات و عملکرد جنسیتان نیست. دکتر شارکی می گوید، "در این زمان همه ما بیشتر از زمان های دیگر آسیب پذیر هستیم." علاوه بر این، اتاق خوابتان و مخصوصا تختخوابتان، باید محل آرامش شما باشد نه محلی برای ایراد نارضایتی ها. باید محلی دلپذیر اما خنثی برای این منظور پیدا کنید، مثل یک رستوران یا کافی شاپ که به اندازه کافی برای ریلکس کردن رمانتیک و آرامش بخش باشد. 2 - برای حرف زدن برنامه بریزید درست است که می توانید در همان لحظه هم حرف بزنید اما الان شاید وقتش نباشد. اگر بی مهابا حرف بزنید، ممکن است باعث شود همسرتان حالت دفاعی بگیرد. از قبل به او بگویید که می خواهید با او حرف بزنید تا هر دو شما فرصت کافی برای فکر کردن به آنچه می خواهید بگویید در اختیار داشته باشید. 3 - با عشق و علاقه به عطش و شور روابط جنسیتان در روزهای اول ازدواج نگاه کنید گاهی اوقات سهیم شدن در یک حس نوستالژی از آنچه قبلا انجام می دادید برای اینکه بتوانید آزادانه در مورد رابطه جنسی با هم حرف بزنید هدایتتان می کند. می توانید بگویید، " آن موقع ها را یادت هست که ساعت ها فقط همدیگر را می بوسیدیم؟ " یا " وقت هایی که بغلم می کردی واقعا سراپا لذت می شدم." 4 - بدانید که او خود به خود نمی داند که چطور باید به شما لذت بدهد این روزها کمتر مردی هست که راه و رسم عشق بازی با همسرش را بلد نباشد اما همیشه هم اینطور نیست. مشکل اینجاست که کارهایی که قبلا برایتان لذت بخش بودند ممکن است الان دیگر تاثیر نداشته باشند. دلیل آن می تواند بچه دار شدن یا بالاتر رفتن سنتان باشد. اگر خودتان به او نگویید که چه می خواهید، او از کجا باید بفهمد؟ 5 - در مورد چیزی که می خواهید رک و راست باشید اگر ندانید چه چیز شور و میل جنسی شما را تحریک می کند به هیچ وجه نخواهید توانست آن را به همسرتان بفهمانید. اگر قبلا یک راست وارد تختخواب می شدید و سر کار اصلی می رفتید ولی الان احساس می کنید دوست دارید وقت بیشتری را صرف عشق بازی کنید باید این را به همسرتان بگویید. اگر یک قسمت خاص از بدنتان دیگر مثل قبل محل خوبی برای تحریک شدن نیست باید آن را به اطلاع او برسانید. 6 - سرزنش یا تحقیرش نکنید برای اینکه به چیزی که می خواهید برسید لازم نیست بدجنس شوید. با پذیرش ذهنی شروع کنید. این یعنی فرض کنید که همسرتان دوست دارد بیشترین لذت ها را به شما بدهد. پس به جای اینکه بگویید، "باید درمورد روابط جنسی مسخره ای که داریم با هم حرف بزنیم:، بگویید، "می دونم دوست داری من از رابطه مون لذت ببرم اما می خوام تو هم لذت ببری به خاطر همین مایلم صحبت کنیم تا ببینیم چطور می تونیم هر دو لذت ببریم." 7 - موضوع را به خودتان برگردانید زاویه صحبت را طوری تغییر دهید که انگار موضوع درمورد شماست. مثلا بگویید، "به این ربطی نداره که تو چه کاری رو اشتباه انجام میدی، موضوع اینکه که من چه چیزی دوست دارم." پس به جای اینکه بگویید، "هیچوقت به اندازه کافی با من عشق بازی نمی کنی" بگویید، "دوست دارم قبل از اینکه سراغ کار اصلی بریم کمی ناز و نوازشم کنی." 8 - به ایما و اشاره های غیرکلامی خودتان دقت کنید شاید در کلماتی که به کار می برید دقت کنید که به هیچ وجه فرد همسرتان را مقصر نکنید اما زبان اندامتان چطور؟ زبان اندامتان هم راهی برای بیان احساستان است! سعی کنید تا می توانید آرام باشید و بدون عصبانیت و خستگی حرف بزنید. چند نفس عمیق بکشید، دقت کنید که دست به سینه نباشید و موقع حرف زدن نزدیک او بنشینید. 9 - در ذهنتان راه حل داشته باشید و از ایده های او هم استقبال کنید رسیدن به خواسته ها و نیازهایتان درست است اما باید به حرف های او هم گوش بدهید. اولویت های او هم ممکن است تغییر کرده باشد و نیمی از سهم لذت بردن از رابطه جنسی بر عهده شماست. با او همفکری کنید و بهترین زمان ها را برای رابطه جنسی تعیین کنید. شاید هم بد نباشد با هم برای مشاوره بروید. مشاورین می توانند راه های بسیار خوبی برای برگرداندن شور و عشق قدیم به زندگیتان به شما پیشنهاد کنند. 10 - یادتان باشد این مکالمه یک طرفه نیست حرف زدن در مورد زندگی جنسیتان چیزی نیست که یکبار در طول زندگیتان در مورد آن حرف بزنید. این بحثی همیشگی است. بعضی از زوج ها به طور منظم جلساتی را با هم به حرف زدن درمورد مسائل دیگر زندگی مثل برنامه های مالی و برنامه های مربوط به فرزندانشان اختصاص می دهند. چرا نباید وقتی را هم برای حرف زدن در مورد زندگی جنسیتان اختصاص دهید؟
      • 6
      • Like
  24. afa

    صورت شما هم جوش می زند؟

    از عواملی که باعث بروز جوش میشه دوری کنید یعنی خواب راحت و بدون استرس داشته باشید شستشوی به موقع صورت تغذیه مناسب مصرف کمتر چربی ها و دانه های روغنی
  25. afa

    مدل هایی زیبا از طراحی ناخن

    [h=1]مدل هایی زیبا از طراحی ناخن به رنگ سال[/h] گلچینی از بهترین مدل های طراحی ناخن به رنگ سبز. تهیه و تدوین : گروه سبک زندگی سیمرغ
×
×
  • اضافه کردن...