-
تعداد ارسال ها
4984 -
تاریخ عضویت
-
آخرین بازدید
تمامی مطالب نوشته شده توسط afa
-
سری دوم میزگرد خانواده شماره 1 : « تاثیر ماهواره بر روابط خانوادگی »
afa پاسخی برای afa ارسال کرد در موضوع : میزگرد خانواده
با تشکر از حضور کلیه کاربران عزیز..... مطالبی رو که در پست اول گذاشتم نتیجه تحقیقات روانشناسان بوده است. و اما نظر شخصی من : من خودم کلا تلویزیون تماشا نمیکنم ( تا حد ممکن ) اول اینکه وقتش رو ندارم و بعد هم تمایلی به تماشای فیلم و سریال ندارم.حالا چه برنامه های داخلی چه خارجی !! در هر کاری نقطه مثبت و منفی هست ، همین موبایل با تمام مزیت هایی که داره در کنارش عوارض و مشکلات خاص خودش رو هم داره. در این بحث قراره از لحاظ اخلاقی این موضوع را آسیب شناسی کنیم ... به ایمان محکم و سست هم کار نداریم ، اقلیت های مذهبی زیادی در ایران هستن و از آسیب های این رسانه بی بهره نمانده اند. سعی کنیم بجای سرکوفت زدن به ملیت خود شخصیت و ماهیت انسانی خودمون رو بررسی کنیم... من هم منکر برنامه های سودمند این رسانه نیستم. چرا وقتی یک تکنولوژی وارد زندگیمان میشه با حماقت برخی افراد که همیشه به دنبال جنبه های منفی اون مساله هستن سایر افراد از استفاده کردن از اون منع بشن.؟ چرا خانواده ها برنامه ریزی و کنترل رو زندگی شون رو ندارن ؟ میتونن سازماندهی کنن که حداقل بچه ها این فیلم های مبتذل رو نبینن؟ من خودم معلم بچه های دوره دبستان هستم ، وقایع و اتفاقاتی رو میبینم که درکش برام سخته ، بچه ها در سنین 8-9 سالگی سوالاتی میپرسن که من از جواب دادن به اون شرم دارم.( که والدین اونها اکثرا تحصیل کرده و از قشر فرهنگی و طبقه اجتماعی بالایی هستن) یک مشکلی هست و باید اون رو درمان کرد......درسته که هر کسی خودش باید خوب و بد رو تشخیص بده ولی در یک خانواده چند نفری خصوصیات و تفکرات مختلفی موجود هست. -
اشتباه اول : کشیدن خط پهن سایه ابرو جوی هیلی، متخصص طراحی ابرو، پیشنهاد میکند هنگام پر کردن ابروها با مداد، ضربههای سریع و سطحی بزنید تا خطهایی مانند موهای کوچک خود ابرو ایجاد شود. هیچگاه سعی نکنید با کشیدن مداد در کل ابرو خطهای پهن و پیوسته ایجاد کنید. اشتباه دوم : فراموش کردن محو کردن خطوط سایه ابرو مداد ابرو هم مانند مداد چشم و مداد لب است. اما ما این بار خطهای محوتری میخواهیم. برای جلوگیری از واضح به نظر رسیدن خطوط، از یک قلم مو یا شانهی کوچک مخصوص ابرو، برای محو و پخش کردن اثر مداد استفاده کنید (بعضی از مدادهای ابرو در طرف دیگر خود شانه ی کوچکی هم دارند). ابروها را به سمت پایین شانه کنید تا خطوط مداد در تمام سطح ابرو یکسان پخش شود. هم چنین میتوانید برای اینکار از پدهای مخصوص سایههای آرایشی و یا گوش پاک کن هم استفاده کنید. اشتباه سوم : استفاده از مداد نوک تیز برای سایه ابرو ساده ترین راه برای حذف مرحلهی محو کردن، استفاده از یک مداد با نوک مناسب است. این روش به کمرنگتر شدن و کاهش وضوح خطوط ایجاد شده خیلی کمک می کند. اشتباه چهارم : بیش از حد تیره کردن سایه ابرو شاید تضاد بین موهای روشن و ابروهای تیره زیبا به نظر برسد، اما تیره کردن بیش از حد ابروها ممکن است سنتان را بالاتر نشان بدهد! به منظور ایجاد تناسب و برجسته تر کردن رنگ چشم هایتان (به ویژه چشمهای قهوهای) مداد ابرویی انتخاب کنید که دو درجه از رنگ موهایتان روشن تر باشد. اشتباه پنجم : صرف نظر کردن از لوازم مورد نیاز برای طراحی ابروهایتان هر چه لوازم بیشتری در اختیار داشته باشید بهتر است. یک مداد ابرو بهترین ابزار برای کشیدن شکل دقیق ابروهاست. پودر ابرو (یا همان سایه مات) برای پر کردن نقاط خالی ابروها بسیار مناسب است (با نشستن بر روی پوست زیر ابروها، ابروها را پر تر نشان میدهد)، و ژل رنگی یا بی رنگ ابرو برای نگه داشتن حالت ابروها. برای داشتن ابروهایی فوق العاده و خوش حالت به تمامی این لوازم نیاز خواهید داشت.
-
- 3
-
-
شاید جزو عروس هایی هستید که گمان میکنید تمام دنیا با یک لبخند شما تغییر رویه میدهد و میخواهید با همین انرژی مهار نشدنی، به خانه مشترکتان پا بگذارید اما شما هم مثل بسیاری از زن و شوهرهای دیگر، نمیدانید که دنیای افسانهای نامزدیتان، با وارد شدن به خانه مشترک و روبهرو شدن با یک زندگی جدی، زیرورو میشود. پس اگر می خواهید در گروه زوج های موفق قرار داشته باشید، به چند نکته دقت کنید. میخواهید خانواده اش را کنار بگذارد؟ خیلی از نگرانیهای ما در روزهای قبل از ازدواج را خانوادههایمان تحمیل می کنند. به ویژه اگر شما فرزند اول و یا تنها فرزند خانواده باشید،حساسیتهای بزرگترها ممکن است تا ناامیدکننده و یا به شدت خسته کننده پیش برود اما حتی در این شرایط هم، نباید ساز خود را بزنید و آنها را ناامید کنید؛ و البته حق ندارید چنین چیزی را از همسرتان هم بخواهید. تنها کاری که می توانید بکنید، این است که با بهترین زبان و بهترین رفتار، به خانوادهها محدوده شان را نشان دهید و از همسرتان بخواهید که از همین آغاز، استقلال زندگی مشترکتان را خدشه دار نکند اما در عین حال، به خانوادهها هم این احساس را القا کنید که قرار نیست فرزندشان را از دست بدهند و تنها شکل این ارتباط است که تغییر می کند. نگرانیهایتان را پنهان می کنید؟ به جای نشان دادن یک چهره همیشه خندان، با او در مورد نگرانیهایتان صحبت کنید و برای برطرف کردن برخی از مشکلات از او کمک بخواهید.گاهی اوقات موضوعاتی که می توانند هفتهها شما را مضطرب و آزرده کنند، با یک گفت و گوی ساده از ذهنتان دور می شوند. پس به او بگویید که قرار نیست همه چیز را تغییر دهد اما می تواند با حمایت عاطفی اش، بسیاری از نگرانیهایش شما را برطرف کند. بی عیب و نقص نشان می دهید؟ حتی در سخت ترین روزهای این نامزدی هم، آرام و صبور هستید؟ دلتنگیها، نگرانیها و یا ترسهایتان را به او نشان نمی دهید و نمی خواهید خاطرش را مشوش کنید؟ اگر چنین است باید بگوییم که اشتباه بزرگی را مرتکب می شوید.بگذارید او خود واقعی شما را ببیند. اینکه هر چند وقت یکبار عصبانی میشوید و چطور آن را نشان می دهید، یادتان نرود که شما تا پایان زندگی مشترکتان نمی توانید بی عیب و نقص بمانید. پس به او این توهم را القا نکنید.
-
- 4
-
-
بهار که از نیمه می گذرد، گرمای هوا بر لطافت نسیمش غالب می شود. این جاست که باید آرام آرام به فکر مقدمات ورود به فصل گرم سال شویم و خود را به خنکای مصنوعی وسایل سرمابخش بسپاریم. بسیاری از مردم برای رهایی از این گرمای طاقت فرسا به کولرهای آبی پناه می برند اما راه اندازی و سرویس کردن آنها که چند ماهی است بلااستفاده بوده اند حکایتی دارد. شست وشوی کف، تعویض پوشال، تعویض تسمه، روغن کاری قسمت های مختلف کولر و آبگیری و راه اندازی آن را به اصطلاح سرویس کردن کولر می گویند. سالم بودن دینام، پمپ آب، شناور و درست کار کردن آن ها ازجمله کارهایی هستند که باید در هر نوبت سرویس کردن کولر مورد توجه قرار گیرند.برای سرویس کردن کولر خانه تان، خودتان هم می توانید آستین ها را بالا بزنید و با این کار هزینه های خانواده را کاهش دهید. پوشال ها را به موقع عوض کنید خیلی ها تصور می کنند نیازی نیست همه ساله پوشال های کولر تعویض شود. این موضوع در جایی که لوله کشی های آب بدون املاح باشد صدق می کند و افراد می توانند پوشال کولرشان را هر ۳ یا حتی ۴ سال تعویض کنند اما در بیش تر نقاط کشورمان رسوبات آب خیلی زود روی خرده چوب های پوشال می نشیند و کار نفس گیری کولر را سخت می کند. پوشال های مناسب برای کولرهای خانگی معمولا ۸۷ سانتی متر هستند که برای کولرهای ۴۵۰۰ وات به کار برده می شوند. قبل از این که پوشال ها را در پوشال گیر کولر بیندازید بهتر است آنها را خوب خیس کنید. این طوری پوشال ها خرد نمی شود و بهتر در جایشان قرار می گیرند. کولر را با دقت بشویید وقتی با کولری که حدود چند ماهی خاک خورده است روبه رو هستید، برای راه اندازی دوباره آن چاره ای جز شست وشو ندارید. بدنه کولرتان نباید برق داشته باشد. برای این کار بهتر است از یک فازمتر استفاده کنید. برای اطمینان بیشتر می توانید پمپ آب کولر را خارج کنید و پس از شست وشو و آبگیری دوباره آن را جا بیندازید. حالا راحت می توانید با شستن داخل بدنه کولر کارتان را شروع کنید. احتمالا داخل کولر پر از خاک خواهد بود، پس در شستن این بخش از کولر دقت بیشتری داشته باشید. بعد نوبت کف کولر است تا حسابی تمیز شود. روغن کاری یادتان نرود روغن کاری یکی از مهم ترین و اساسی ترین بخش های راه اندازی مجدد کولر است، هر چند روغن کاری کولر جزو مواردی است که در طول تابستان نیز باید در هر ماه به طور مرتب انجام شود. پمپ آب، دینام و یاتاقان ها بخش های متحرک کولر هستند که نیاز به روغن کاری دارند. روغن کاری نکردن این قطعات باعث سفت کار کردن آن ها و گاهی سوختن شان می شود. تسمه کولر را دریابید اگر می خواهید دینام کولرتان سالم بماند باید از سلامت تسمه کولر هم مطمئن شوید. برای اطمینان از این موضوع کافی است به ظاهر تسمه نگاه کنید. اگر تسمه ترک خوردگی، بریدگی یا افتادگی پیدا کرده بهتر است آن را تعویض کنید. درآوردن و جا انداختن تسمه هم چندان کار سختی نیست. برای درآوردن آن می توانید تسمه را از سمت پایین به طرف خودتان بکشید و از محور خارج کنید. مراحل پایانی سرویس کولر را فراموش نکنید در بخش پایانی سرویس کولر باید به ریزه کاری های آن توجه کنید تا از کارآیی درست این وسیله خانگی مطمئن شوید. دقت داشته باشید که سبد پمپ آب شکستگی نداشته باشد چرا که باعث ورود آشغال به داخل پمپ و سوختن آن خواهد شد. در این مرحله هم به عملکرد شناور توجه داشته باشید و اگر دیدید خوب کار نمی کند می توانید آن را تعویض کنید. پس از مرحله آبگیری، پوشال گیرهای سمت چپ و راست را سرجایشان قرار دهید و پمپ آب را بزنید. در این مرحله آب باید به صورت مساوی در 3 بخش جریان داشته باشد. چند باور غلط درباره کولرها کولرتان نیم سوز شده است اصطلاحی به نام نیم سوز شدن وجود ندارد. کولر یا سالم است یا سوخته. اصطلاح نیم سوز شدن از آن جا می آید که کولر در ظاهر بی دردسر کار می کند اما از آن بوی سوختگی می آید. در چنین حالتی باید به فکر تعویض یا تعمیر پمپ آب یا دینام کولر باشید. هر چه آب موجود در کولر بیش تر باشد، باد خنک تری ایجاد می کند میزان آب داخل کولر هم حد استانداردی دارد و اگر بیش تر از آن باشد، برای کولر خوب نیست. میزان آب باید به اندازه ۲ یا 3 بند انگشت از کف کولر بالاتر باشد. اگر کولر بدون آب کار کند، دینامش می سوزد خیلی ها معتقدند اگر کولر بدون پمپ آب کار کند، دینام یا همان موتور کولر می سوزد درصورتی که عملکرد این ۲ وسیله برقی کولر ارتباط مستقیمی به هم ندارند. روغن کاری برای کولر لازم نیست تعریف سرویس کردن کولر در ذهن بعضی ها تنها به مرحله شست وشوی آن خلاصه می شود اما روغن کاری کولر جزو ملزومات هر ساله این وسیله پراستفاده است. اگر می خواهید عمر کولرتان بالا رود، در طول تابستان حداقل ۳ بار آن را با روغن مناسب روغن کاری کنید.
-
- 1
-
-
آموزش برگردوندن تاپیک ها و پست ها ی پاک شده
afa پاسخی برای Imaaan ارسال کرد در موضوع : راهنمای کار با انجمن
آره خب.....پست های بقیه کاربرها که گذاشتن پس چی ؟- 12 پاسخ
-
- 7
-
-
- cached pages
- google cache
-
(و 2 مورد دیگر)
برچسب زده شده با :
-
من به قدر عظمتت برات بندگی نکردم ولی تو به قدر عظمتت برام خدایی کن
- 54 پاسخ
-
- 7
-
-
هر چه میخواهد دل تنگت بگو .... بیا و در گفتگویی ساده و به دور از ریا با خدا درد دل کن. همه ی دوستان با فرستادن یک صلوات برای خواسته های همدیگه دعا میکنیم منتظر پیام های شما هستیم
- 54 پاسخ
-
- 11
-
-
آموزش برگردوندن تاپیک ها و پست ها ی پاک شده
afa پاسخی برای Imaaan ارسال کرد در موضوع : راهنمای کار با انجمن
من نتونستم برگردونم.....کدها رو کجا کپی کنیم ؟- 12 پاسخ
-
- 7
-
-
- cached pages
- google cache
-
(و 2 مورد دیگر)
برچسب زده شده با :
-
سری دوم میزگرد خانواده شماره 1 : « تاثیر ماهواره بر روابط خانوادگی »
afa پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در میزگرد خانواده
با سلام خدمت همه ی دوستان عزیز با توجه به استقبال گرم کاربران از بحث های محوری خانواده با سری دوم این میزگرد با عنوان : ( تاثیر ماهواره بر روابط خانوادگی ) منتظر نظرات عزیزان هستیم. تاثیر ماهواره بر روابط خانوادگی ماهواره، يكي ازرسانه هاي قدرتمند ارتباط جمعي به شمار مي آيد. اين ابزار، به دليل ويژگي هاي منحصر به فرد خود، قادر است پيام هاي تصويري را به دورترين نقاط منتقل كند و تعداد بي شماري از افراد را درسرتاسر دنيـا مـورد خـطاب قرار دهد. همـچنان كـه ماهــواره مي تواند در هوشيار كردن، اطلاع رساني و در حوزهْ پژوهش، سياست و... نقش مهمي داشته باشد . از طرفی هم شبکه هایی هستند که برنامه های نابهنجاری دارد. که تاثیرات مخربی دارد به عنوان مثال : - ترویج خانواده های بی سامان و لجام گسیخته در مقابل ساختار سنتی خانواده - ترویج و عادی جلوه دادن خیانت زن به همسر و البته شوهر به زن - بی اهمیت جلوه دادن احترام به والدین - عادی جلوه دادن رابطه جنسی دختر و پسر قبل از ازدواج تا حد باردار شدن دختر خانواده - هویت زدایی از مفهوم خانواده به عنوان کوچکترین واحد اجتماعی مستقل و مؤثر - عادی جلوه دادن سقط جنین برای دختران قبل از ازدواج به عنوان راه حلی طبیعی برای رفع دلهره های احتمالی در روابط جنسی دختر و پسر - تعصب زدایی از کانون خانواده و ترویج بی تفاوتی نسبت به حریم خانواده - ترویج مفهوم زندگی با دیگران به جای ازدواج ( جالب است بدانیم این مفهوم سالهاست در برخی تولیدات روتین تلویزیونی خودمان هم تبلیغ می شود ). - ترویج فمینیسم و کم رنگ کردن نقش مرد در جامعه در حد کسی که تنها جهت رفع نیازهای جنسی زن خلق شده است! - مخدوش نمودن رابطه فرزندان پسر و دختر در خانواده - افزایش تأثیر پذیری جنسی و خشونت در جوانان و نوجوانان بخصوص از طریق پخش موزیک ویدئوهای خاص - پی ریزی و ایجاد آمادگی ذهنی تفکر شیطان پرستی در نوجوانان و جوانان ............................ نظر شما دوستان در مورد این موضوع چیست ؟ ؟ ؟ ........................... دوستان عزیزان نکته های زیر را رعایت کنید: 1- از ارسال هرگونه اسپم خودداری نمایید. 2- رعایت ضوابط و شئونات اخلاقی 3- در این بخش فقط قصد داریم در مورد آسیب های این موضوع بحث بشه ( لطفا به نظرات و عقاید طرفین توهین نشه ) با تشکر مدیریت بخش خانواده -
همه ما حق داریم خشمگین شویم اما مهم این است که چگونه خشم مان را ابراز کنیم. خشم می تواند یک رنجش و ناراحتی جزیی یا در نوع حاد آن، واکنشی فیزیکی و خارج از عرف باشد. واکنش افراد مختلف در مقابل احساس خشم متفاوت است. برخی افراد خشم خود را فرو می خورند و نمی خواهند کسی متوجه شود که آن ها تا چه حد عصبانی و ناراحت هستند. آن ها به شدت رفتار خود را کنترل می کنند و هیچ نشانه ای از عصبانیت از خودشان بروز نمی دهند. برخی افراد نیز هنگام احساس خشم، رفتارهای پرخاشگرانه ای از خود نشان می دهند. با صدای بلند فریاد می زنند، ناسزا می گویند، دیگران را کتک می زنند، آن ها را مسخره می کنند، به صحبت دیگران گوش نمی کنند و حقوق دیگران را نادیده می گیرند. برخی دیگر زمان احساس خشم آرام ولی محکم صحبت می کنند و سخن دیگران را قطع نمی کنند، همچنین احساسات خود را شفاف و محترمانه بیان می کنند آن هم بدون این که حقوق دیگران را نادیده بگیرند. به این رفتارها، رفتارهای جرات مندانه می گویند. فرد با کمک رفتار جرات مندانه می تواند بدون پرخاشگری، بددهنی و خودخوری به دیگران نشان دهد که عصبانی و ناراحت شده است. درادامه راهکارهایی برای مدیریت خشم و پرخاشگری می آید. ناکامی اصلی ترین دلیل پرخاشگری یکی از مهم ترین علل اصلی پرخاشگری ، ناکامی در تامین نیازهاست. فرد زمانی که نیازهایش از جمله نیاز به محبت، توجه یا احترام برآورده نشود، احساس ناکامی می کند و این ناکامی زمینه ساز بروز پرخاشگری می شود. چند راهکار برای رفتار با همسر پرخاشگر _ به رفتارهای درست همسرتان هر چند ناچیز و اندک باشد توجه و احساس خوب خود را در مورد رفتارهایش بیان کنید. _ هرگز مقابله به مثل نکنید و به بددهنی های وی پاسخ ندهید زیرا این رفتار موجب تشدید رفتار همسرتان می شود. _ زمانی که همسرتان در وضعیت روحی مناسبی قرار دارد، درباره تاثیرات منفی بددهنی بر احساس و رفتار شما و زندگی مشترک تان صحبت کنید. _ در صورتی که همسرتان دوستان ناباب و بد دهنی دارد، سعی کنید ارتباط او را با آن ها به روش های مختلف و با تدبیر، کمتر و در نهایت قطع کنید و همزمان ارتباط خود را با بستگان و دوستانی که رفتارهای مناسب وبهتری دارند، افزایش دهید. _ به خودتان مسلط باشید. بسیاری از جر و بحث ها و مشکلات بین زوجین، به دلیل تسلط نداشتن آن ها بر هیجانات به وجود می آید. گاهی اوقات زوجین با واکنش نامناسب از جمله (بی اعتنایی و بی توجهی، پرخاشگری و خشونت) ناخواسته به رفتارهای اشتباه یکدیگر دامن می زنند و متاسفانه چرخه معیوبی را ایجاد می کنند به این معنا که رفتارهای منفی همسر باعث خشم و عصبانیت زوج یا زوجه می شود و رفتار خشمگین زوج یا زوجه باعث افزایش رفتارهای منفی همسرش خواهد شد. دقت کنید در این چرخه معیوب گرفتار نشوید. توصیه هایی به همسران پرخاشگر در ادامه راهکارهایی برای مدیریت خشم به همسران پرخاشگر ارائه می شود: _ موقعیت را ترک کنید زمانی که فکر می کنید در صورت ادامه بحث دیگر نمی توانید خشم خود را کنترل کنید ادامه صحبت تان را به زمان دیگری موکول کنید، با این کار به خود و همسرتان فرصت می دهید تا از عصبانیت و خشم فاصله بگیرید و رفتار مناسب تری داشته باشید. برای این منظور می توانید به همسرتان بگویید: «الان شرایط روحی مناسبی نداریم، ممکن است حرف هایی بزنیم که بعدا هر 2 پشیمان شویم. بهتر است در شرایط بهتری با یکدیگر صحبت کنیم» یا این که «من الان عصبانی ام، بعدا در مورد این موضوع صحبت خواهیم کرد.» _ احساس منفی خود را بیان کنید نکته مهم این است اگر ناراحتی خود را به زبان نیاورید کسی نمی داند که شما چه احساسی دارید. به جای نمایش خشم و پرخاشگری (به طور مثال اخم کردن، سخن نگفتن، داد و فریاد زدن، فحاشی و بددهنی) با استفاده از کلمات مناسب احساس خود را بیان کنید. در زبان فارسی واژه های گوناگون و متنوعی برای بیان احساسات و افکار وجود دارد. مثلا بیان کنید «زمانی که به حرف های من توجه نمی کنی، ناراحت می شوم». با بیان احساسات خود، زمینه مناسبی را برای حل مشکلی که چنین احساساتی را به وجود آورده است، فراهم می کنید. _ مراقب کلام خود باشید تحقیر، توهین، تهدید، سرزنش و پرخاشگری نکنید. دقت کنید اگر صدای تان بلندتر از همسرتان باشد یا به تندی و باپرخاشگری با وی صحبت می کنید کمی مکث کنید تا آرام شوید. دشنام و ناسزا بحث را به مشاجره تبدیل می کند. همچنین گاهی می توانید موضوع بحث را تغییر دهید. برای مثال فرض کنید در خلال بحث به جای پاسخ «نه» از ناسزا استفاده شود. از این لحظه به بعد خواهید دید که موضوع بحث هر چه باشد، به رد و بدل دشنام میان دو فرد تبدیل می شود. _ به پیامد رفتار خود فکر کنید فحاشی و بددهنی از اعتبار و احترام شما می کاهد، روابط شما را با دیگران به خطر می اندازد، موجب آزار دیگران می شود و مهم ترین پیامد آن این است که شرایط را بحرانی تر و سخت تر می کند. _ خود را آرام کنید تکنیک هایی مانند تنفس عمیق، شست و شوی دست و صورت، نوشیدن آب و پیاده روی در کاهش خشم و عصبانیت موثر است. _ مسائل و مشکلات خود را حل کنید به این موضوع فکر کنید که آیا فحاشی و بددهنی به حل مشکل شما کمکی خواهد کرد؟ فحاشی نه تنها به حل مشکل کمکی نمی کند بلکه به تیره شدن روابط بین شما و اطرافیانتان می انجامد. بدین منظور نخست مشکل خود را به طور دقیق تعریف و سپس راه حل هایی برای آن انتخاب کنید، آن گاه نکات مثبت و منفی هر راه حل را بررسی و در پایان بهترین راه حل را انتخاب کنید. _ از عذرخواهی نترسید اگر متوجه شدید رفتار شما باعث ناراحتی و عصبانیت همسرتان شده است، عذرخواهی کنید. این موضوع برای ترمیم رابطه و کاهش اثرات زیانبار پرخاشگری ضروری است.
-
- 3
-
-
نام مشاوره ازدواج اگرچه در سال های اخیر زیاد به گوش می خورد اما اتفاق تازه ای نیست. مشاوره ای که شاید مهم تر از هر مشورت دیگری در زندگی تان بتواند شما را نجات دهد و آینده تان را از سیاه روزی دور نگه دارد. متاسفانه در کشور ما زوج ها خیلی وقت ها اطلاع کافی از مشاوره هایی که مشاورین در اختیار آنها می گذارند ندارند، یا احساس می کنند چون به یک استقلال مالی و خانوادگی رسیده اند بنابراین می توانند خودشان بدون کمک گرفتن از مشاور بهترین انتخاب را انجام دهند. عده ای با مشورت دوستانشان برخی ملاک های اولیه ای مانند نجابت، تحصیل، خانواده، پوشش و... را برای همسرشان در نظر می گیرند و زمانی که دختر یا پسری با این شرایط را پیدا می کنند احساس می کنند به آن زوج رویایی رسیده اند و به صورت هیجانی دست به انتخاب می زنند. در حالیکه باید در تمامی این مراحل حتما به یک مشاور معتمد مراجعه کنند تا به صورت علمی هر دو طرف مورد بررسی روحی و رفتاری قرار بگیرند تا بعد از ازدواج مشکلات کمتری برایشان پیش بیاید. مشاور چه کاری برایتان می کند؟ ملاک های اولیه که در عرف مطرح می شود، نه به صورت جزئی بلکه به صورت کلی مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که روانشناس همه این موارد را با فاکتورهای جزئی مورد ارزیابی قرار می دهد تا بتواند بررسی درست شخصیتی از زوجین ارائه دهد. یعنی در واقع مشاور تلاش می کند دیدگاه ها و اهداف زوجین را در زندگی مورد بررسی قرار بدهد و طرف مقابل را با این دیدگاه ها و اهداف آشنا کند. کاری که دختر و پسر در ابتدای آشنایی از پس آن برنخواهند آمد چرا که نیاز به تخصص و علم کافی در این حوزه دارد. شناخت روی این موضوعات در همان ابتدای تشکیل زندگی مشترک مهم است چون فقط با شناسایی این جزئیات است که زوج ها می توانند به نتیجه برسند که می توانند با هم ادامه مسیر بدهند یا نه. مثلا اگر زوجی می خواهند به یک هدف مشترک برسند مشاور این موضوع را طوری بررسی می کند که ببیند این زوج آیا سرعت حرکتشان برای رسیدن به آن هدف یکی هست یا خیر؛ آیا شیوه حرکتشان با هم همخوانی دارد یا نه؟ مشاوران تست های شخصیت شناسی و... که در تمام دنیا مرسوم است را انجام می دهند تا به شرح حال مشخصی از زوج برسند. حتی در خصوص احتمال تعامل دو نفر هم به صورت علمی وارد می شوند و کار روان شناختی انجام می دهند. کار آنها شناختن همین رفتارهای پنهان است که در اکثر این موارد با مشاوره می شود رفتارهای منفی را پوشش داد و یا از بین برد. اما در برخی موارد نتیجه ازدواج کاملا مشخص است. در نهایت مشاوران معمولا توصیه می کنند 6 تا 9 ماه دختر و پسر با هم در مراوده باشند و بعد از آن دوباره به مشاور مراجعه کنند. مهم ترین موضوعات مشاوره دختر و پسر باید در مرحله اول به لحاظ رفتاری، خانوادگی، سبک زندگی و تحصیلات مورد بررسی قرار بگیرند، که اگر این مرحله مثبت بود در مراحل دیگر باید به لحاظ ذهنی، و تفکراتی که دارند بررسی شوند تا نکات مشترک و غیر مشترک ذهنی شان مشخص گردد. بعد از این هم نوع نگاه به زندگی و سرگرمی و تفریحاتی که می خواهند داشته باشند و لحظات مشترکشان مورد ارزیابی قرار می گیرد. همه اینها مرحله به مرحله است و باید به صورت اجمالی بررسی شوند. پیش فرض مهم ازدواج درباره ازدواج مهم ترین مساله رسیدن به بلوغ است. بلوغ جنسی، عاطفی، اجتماعی و مالی. اما استقلال مالی شرط اول ازدواج است. منظور از استقلال مالی پولدار بودن یا توانمندی مالی نیست. بلکه منظور، توانایی جدا شدن از خانواده و تشکیل زندگی بر مبنای حداقل های مورد تایید دو طرف است. بنابراین مشاور با در نظرگیری این که پسری که به خواستگاری رفته استقلال مالی دارد و می خواهد مسئولیت خانواده دو نفره جدیدش را بپذیرد با زوج ها برخورد می کند. این مساله از آن جهت مهم است که در فرهنگ عمومی خانواده های ما اگر زوج استقلال مالی نداشته باشد حتما دخالت های نادرست و گاه و بیگاه خانواده ها در زندگی مشترک یک زوج به وجود خواهد آمد که این موضوع می تواند به زندگی آنها لطمه بزند بنابراین ما توصیه می کنیم که زوج ها حتما قبل از ازدواج به استقلال مالی برسند و در طول زندگی مشترک این مستقل بودن را حفظ کنند. به عشق ایمان بیاوریم یا نه؟ کسی منکر عشق نیست. اما مشاوران توصیه می کنند زمانی که به شدت درگیر یک رفتار عاطفی هستند تصمیم نگیرند. چون در این درگیری عاطفی نمی توانند نکات منفی را ببینند و سعی می کنند همه موضوعات منفی را توجیه کنند. هر کسی که عاشق می شود احساس یک رابطه منحصر به فرد به او دست می دهد که متاسفانه یک احساس شدید و گذراست و مشکل مشاوران با زوج ها در همین زمان است که آنها در این لحظات نه حرف بزرگ ترها را قبول می کنند نه حرف مشاور را و نه هیچ حرف دیگری را. مشاور نمی گوید که زوج این کار را بکند یا نکند. وظیفه مشاور آگاه کردن است. مثلا می گوید که نتیجه چنین ازدواجی چی خواهد بود. موضوع مهمی مثل ازدواج نگاه عاقلانه ای می خواهد و مشاور وظیفه دارد درباره آینده ازدواج با زوج حرف بزند. ولی قرار نیست چیزی را به کسی تحمیل کند. بنابراین کسانی که تصمیم به مشاوره می گیرند بهتر است که بی طرفانه به مطب مشاوره بروند و اجازه دهند تا روند مشاوره به خوبی و در مسیر خودش طی شود وگرنه دیگر نیازی به انجام مشاوره نیست.
-
- 6
-
-
یک خنده ساده در مهمانی یا یک ساعت دیرتر به خانه آمدن، بمب درون او را منفجر میکند و خانه را برایتان جهنم میکند... . کافی است چند دقیقه بیشتر پای آینه بایستید تا حتی به تلاش شما برای زیباتر شدن هم شک کند و پای دیگرانی که از وجودشان بیخبرید را به میان بیاورد؟ انگار این مرد، هیچ کدام از تلاشهایتان برای ساختن یک خانه آرام را نمیبیند و در فکرهایی غرق شده است که بیان کردنشان آزارتان میدهد. اگر تردیدهای این مرد شکاک، عشق را از خانه شما فراری میدهد ساده از کنار حرفهایش نگذرید. شک کردن مشکلی نیست که با گذر زمان یا بالاتر رفتن تحمل شما از بین برود. سرنخ ها را پیدا کنید قبل از آنکه بخواهید مشکل را حل کنید، باید نشانه های آغاز شدنش را به خاطر بیاورید. اولین جرقههای شک همسرتان از کجا شروع شد و چطور شکاک بودنش را به شما نشان داد؟ شما به آن رفتارها چه واکنشی نشان دادید و در روزهای بعد، رابطهتان چطور پیش رفت؟ همه آنچه در این مدت بر هر دوی شما گذشته را یک دور مرور کنید تا پروندهای جامع از این شک، نشانهها و آثارش را در ذهنتان مجسم کنید تا برای کنترل این شرایط آمادهتر شوید. سهمتان را نادیده نگیرید در گذشته شما اتفاقی افتاده که همسرتان از تکرار شدنش میترسد یا اینکه شریک زندگیتان گذشته سختی داشته و به خاطر اینکه زندگی مشترکش به سرنوشت زن و شوهرهای شکست خورده دچار نشود به دنبال راهی برای اطمینان میگردد؟ برای آنکه حساسیتهای همسر شکاکتان را مهار کنید، باید پاسخی برای این سؤالها پیدا کنید. شاید هم اشتباهات خود شما یا حتی واکنشهای اشتباه به اولین رفتارهای آلوده به شک همسرتان مشکل را بیشتر کرده باشد. حالا که میتوانید همه آنها را به خاطر بیاورید، اشتباهاتتان را شناسایی كرده و از تکرار دوباره آنها پرهیز کنید. اگر میخواهید امتیاز بدهید قطعا زمانی که ازدواج کردهاید، از برخی حساسیتهای او باخبر بودهاید، پس خط قرمزهایی که پیش از شروع زندگی در موردشان توافق کردهاید را رعایت كرده و سعی کنید با دادن امتیازهایی که شما را آزار نمیدهد و زندگی و ارتباطاتتان را فلج نمیکند از حساسیتهای او کم کنید. این امتیازها نباید زندگی روزمره شما را مختل کند. برای مثال همانطور که پیش از این گفتیم اگر عاشق کار کردن هستید، با گفتن اینکه «بهخاطر تو سر کار نمیروم» تنها خود را به بحران تازهای وارد میکنید و نه تنها به شک کردنهایش پایان نمیدهید، بلکه دلیل دیگری برای ناراحتی و دلزده بودن از این رابطه را برای خود ایجاد میکنید. یادتان نرود که امتیازدادن باید به معنای بیشتر کردن آرامش هر دوی شماباشد نه باجدادن به همسرتان و تحت فشار گذاشتن خود. تلافی نکنید اگر از همسرتان رنجیدهاید، برای تلافی کردن موقعیتی را به وجود نیاورید که احساس شک بیشتری کند. زندگی مشترک میدان جنگ و مقابله به مثل نیست و راهحل آرام کردن همسر شکاکتان، بیشتر کردن تردیدهایش نیست. مقابله به مثل یا متهم کردن همسر بدترین راهی است که میتوانید برای آرام کردن زندگیتان انتخاب کنید. مدام انگشت اتهام را به سمت همسرتان نشانه نگیرید و با از بین بردن اعتماد به نفسش برای برنده شدن تلاش نکنید. گاهی به او بگویید که شاید در برخی موارد حق داشته و سوءتفاهمی میان شما چنین مشکلی را ایجاد کرده است. در تمام طول بحث به او بگویید که «برداشتهای اشتباه» در ایجاد این مشکل دخیل بوده و «هر دوی شما» باید برای از بین بردن سوءتفاهمها تلاش کنید. مراقب خط قرمزها باشید اگر میخواهید به این رابطه ادامه دهید، باید بتوانید مسیری که به همراه همسرتان در پیش دارید را هموارتر کنید. قرار نیست برای آوردن آرامش به خانه، بسوزید و بسازید، بلکه باید چهارچوبی را طراحی کنید که با پایبندی هر نفرتان به آن، مشکلات کمتر شود. شما باید بدانید که همسرتان در چه محدوده هایی حق ورود و اظهار نظر دارد و چه حوزههایی جای او نیست. تصور نکنید همین که او «همسر» شما باشد، حق تصمیمگیری در مورد آینده شما، شکل دادن به رفتارهایتان یا خط و نشان کشیدن برایتان را دارد. یادتان نرود که او شریک و همراه زندگی شماست نه والد و تصمیم گیرتان. پس برای شروع، محدوده حریم خصوصیتان را ترسیم کنید و اجازه ندهید به خط قرمزهایتان نزدیک شود. برای مثال : _ همسرتان حق ندارد به دلیل سر در آوردن از کار شما، هر روز سرزده به محل کارتان بیاید. _ همسرتان حق ندارد به دلیل آرام کردن خودش، شما را از حقوق طبیعی تان مثل کار کردن در محیطی شایسته یا معاشرت معقول و متعادل با آدمهای دیگر محروم کند. _ همسرتان حق ندارد به دلیل رفتارهای معقول و مطابق عرفتان، شما را سرزنش کند و به شما بیاحترامیکند. با هم مذاکره کنید در زمانی که هر دوی شما در آرامش قرار دارید و هیچ اتفاق بیرونیای ذهنتان را درگیر خود نکرده، پای میز مذاکره بنشینید. به همسرتان بگویید که میخواهید سوءتفاهمها را برطرف كرده و مشکل را حل کنید. در جریان گفتوگو هم صورت مسئله را فراموش نکنید. شما برای «حل» مشکلاتتان در کنار هم نشستهاید، نه بیشتر کردنشان. پس اجازه ندهید این گفتوگو به بحثی پر تنش تبدیل شود. همدیگر را متهم نکنید و تند نروید. کمک گرفتن از یک مشاور خانواده به شما در این مورد دید روشنتری میدهد. بگویید از چه دلخورید با همسرتان صحبت کنید و بگویید که این کنترل شدنها آزارتان میدهد. بعد از آنکه مصداق رفتارهای آزار دهنده را برایش روشن کردید، سعی کنید برای ادامه راه به توافق برسید. مثلا اگر او انتظار دارد چند بار در روز از خودتان به او خبر بدهید و در مقابل حساسیتش را کم میکند، این کار را برایش انجام دهید اما اگر خط و نشان بیشتری برایتان میکشد، بگویید که این رفتارها شما را مضطرب میکند و اگر میخواهد در این مورد به نتیجه برسد، باید خواستههایش را تعدیل کند. خانه را میدان جنگ نکنید از مدام دعوا کردن در مورد این موضوع پرهیز کنید. میتوانید حتی بدون حضور او با یک مشاور خانواده صحبت کنید و از راهکارهایی که او به شما آموزش میدهد برای کم کردن حساسیت همسرتان یا رسیدن خودتان به آرامش استفاده کنید. یادتان نرود که مشکل رابطه شما تنها شک کردنهای او نیست بلکه عواقب بحث و کشمکش در این مورد، بر ابعاد دیگر رابطه شما هم تاثیر میگذارد. قابل اعتماد باشید شاید همسرتان در مورد رابطه شما با افراد دیگر و به ویژه جنس مخالف حساسیت به خرج دهد اما نباید فراموش کنید که رفتارهای اجتماعی شما تنها دلیل ایجاد شک در او نبوده است. برای آنکه اعتماد بیشتری ایجاد کنید، باید در زمینههای دیگر هم قابل اتکا باشید، پس به او وعدهای ندهید که از پس انجام دادنش بر نمیآیید یا در مورد موضوعاتی که حتی از نظرتان کوچک و بیاهمیت است به او دروغ نگویید. شما باید در همه زمینهها قابل اعتماد باشید تا بتوانید با این تردیدها مبارزه کنید.
-
کودکان با کتابچه های راهنما بزرگ نمی شوند. آنها یک تجربه منحصر به فرد هستند که باید درک شوند و مورد توجه قرار گیرند.کودکان نوپایی که سرشار از انرژی هستند و مشتاق به تجربه هر چیزی که شما به آنها ارائه می دهید، ممکن است در واقع به دنبال فریب والدین خود باشند. حال به ۹ اشتباه والدین اشاره می کنیم، که باید سعی کنند در مقابل این کودکان نوپا، مرتکب آنها نشوند. اشتباه شماره ۱ کودکان نوپا، زمانی کار خود را به بهترین نحو ممکن انجام می دهند، که بدانند والدین از آنها چه انتظاری دارند. حال این انتظارات می تواند زمان حمام رفتن یا خوابیدن باشد، یا عواقبی که از یک رفتار بد نصیب شان خواهد شد. هر چه این انتظارات سازگارتر و قابل پیش بینی تر باشند، کودک نوپای شما به احتمال بیشتر، انعطاف پذیرتر و دلپذیر تر خواهد بود. این اشتباه را تصحیح کنید تا جایی که برایتان مقدور است، کودک را با خط مشی منظم تربیت کنید و با نظم با او برخورد کنید. اگر والدین ( یا دیگر مراقبان )، با یکدیگر موافق و یکدل نباشند، سازگاری می تواند به یک چالش تبدیل شود. اگر کودکی غذای خود را روی زمین بریزد یا در زمان تعیین شده نخوابند، نمی دانیم که چه نوع عکس العملی، بهترین عکس العمل می باشد؟ بنشینید و با همفکری با یکدیگر پاسخی مناسب بیابید و بر انجام آن اصرار کنید. اشتباه شماره ۲ تمرکز بر روابط خانوادگی بسیار لذت بخش و باب میل است اما برخی والدین در انجام این کار افراط می کنند. یک روانشناس می گوید: " کودکان، سپری کردن اوقات را با یکی از والدین، بسیار دوست دارند. اختصاص دادن زمانی برای کودکان به طور مجزا، برای والدین نیز بسیار سرگرم کننده می باشد؛ زیرا مجبور نیستند تا با رقابت و هم چشمی دو کودک با یکدیگر کلنجار روند". این اشتباه را تصحیح کنید روش مناسب برای سپری کردن زمان با یک کودک نوپا، چه روشی است؟ بسیار ساده است؛ روی زمین بنشینید و با او بازی کنید. هنگامی که می خواهد بخوابد، برای او قصه بگویید یا کتابی را که دوست دارد، برایش بخوانید. اشتباه شماره ۳ بیش از حد کمک کردن برخی از والدین در انجام هر کاری به کودکان هم می تواند مشکل ساز باشد؛ هنگامی که کودک برای انجام دادن کاری بسیار کوچک دچار مشکل می شوند، والدین با سرعت به آنها نزدیک شده و کارشان را انجام می دهند. مادر یا پدر محترم، قبل از انجام این کار لحظه ای فکر کنید اگر بخواهید برای هر کاری، از جمله پوشیدن یک لباس، یا حل کردن یک پازل، به کودک کمک کنید، در واقع این پیام را به او می دهید، که تو هیچ کاری را نمی توانی انجام دهی- به عبارت دیگر، تو کودکی بی کفایت و نا لایق هستی. روان شناسان می گویند: "والدینی که در انجام هر کاری به کودک کمک می کنند و سعی می کنند تا بر خرابکاری های خود و اشتباهاتش به طور غیر منطقی سرپوش بگذارند، در واقع در تربیت کردن کودکانی متکی به خود، با مشکلات عدیده ای مواجه خواهند شد." این اشتباه را تصحیح کنید باید به کودکان خود یاد دهیم که چالش ها را تحمل کرده و با آنها مبارزه نمایند. البته، تشویق و تمجید، اصلاً کار اشتباهی نیست. او را تشویق کنید. بگویید، تو می توانی از پس این کار بر آیی. اشتباه شماره ۴ بیش از حد صحبت کردن با کودکان نوپا، معمولاً ایده فوق العاده ای محسوب می شود. اما نه هنگامی که این کودکان رفتار نامناسبی از خود نشان می دهند. تصور کنید که مادری به کودک ۲ ساله اش که کلوچه می خواهد، جواب منفی می دهد. کودک به خاطر این نه، هیاهو به پا کرده و سر و صدا راه می اندازد. مادر برای کودک توضیح می دهد، که الان زمان خوردن شام است. کودک به هر صورتی تلاش می کند تا کلوچه را به دست آورد؛ از سوی دیگر، مادر هم تلاش دارد که کلوچه را به کودک ندهد. حال مادر بار دیگر تلاش می کند تا علت ندادن کلوچه را به کودکی که گریه می کند، توضیح دهد. این کار باعث کلنجار رفتن دو طرف با یکدیگر، و در نهایت سرخوردگی مادر و کودک شود. روان شناسی می گوید: "صحبت کردن می تواند منجر به الگویی شود که ما آن را الگوی صحبت کردن – متقاعد کردن – بحث کردن – فریاد زدن – کتک زدن، می نامیم. کودکان، بزرگسالانی در بدن کودکانه نیستند. آنها افرادی منطقی نیستند، و نمی توانند آنچه را که شما برایشان می گویید و توضیح می دهید، جذب کرده و برای خود تجزیه و تحلیل نمایند". این اشتباه را تصحیح کنید روش هوشمندانه برای مطرح کردن این قانون، چیست؟ هنگامی که به کودک خود می گویید، تا کاری را انجام دهد، درباره آن صحبت نکنید و تماس چشمی برقرار نسازید. اگر کودک نافرمانی کرد، به صورت کلامی به او هشدار دهید، یا آنکه تا عدد سه بشمارید. اگر کودک باز هم تعلل نمود و کاری را که گفتید، انجام نداد، به او زمان دهید یا منتظر پیامد فوری این کار باشید؛ اما هرگز توضیح ندهید. اشتباه شماره ۵ فقط غذاهایی را درست کنید، که کودک دوست دارد. آیا کودک نوپای شما فقط مرغ کباب شده و سیب زمینی سرخ کرده، می خورد؟ آیا او تنها شیرینی را دوست دارد؟ اگر رژیم غذایی کودک، تنها بر مبنای غذاهایی باشد که او دوست دارد، در برابر غذاهای دیگر از خود مقاومت نشان خواهد داد. بسیاری از والدین، بسیار دیر متوجه این موضوع می شوند. این اشتباه را تصحیح کنید کودک تان را تشویق کنید تا مانند بچه ای خوب رفتار کند. درصد زیادی از کودکان تمایل زیادی برای امتحان کردن، غذاهای جدید دارند؛ البته اگر ببینند مامان و بابا از خوردن این غذاها لذت می برند. اگر با خوردن یک لقمه عقب کشیدند، کمی از غذا را در ظرف شان بگذارید. برخی کودکان قبل از پذیرفتن یک غذا، باید چند بار آن را امتحانکنند. اگر کودک نوپای شما با ناخونک زدن غذا می خورد، خیلی نگران نباشید؛ بیشتر کودکان همین طور هستند. بچه ها دوست دارند با غذا کلنجار رفته و با آن بجنگند؛ اگر بخواهید به خاطر این رفتار آنها داد و فریاد راه اندازید، مطمئن باشید فقط مشکل را پیچیده تر می کنید. اشتباه شماره ۶ خلاص شدن از تختخواب بچه ( گهواره ) ، گاهی برای پدر و مادران معضل می شود . این تختخواب ها سبب می شوند تا عادات خوب، در کودک تقویت شود. کودکی که به سرعت درون تخت واقعی قرار گیرد، با مشکلات عدیده ای در خوابیدن و در تختخواب ماندن، روبرو می شود و ممکن است در نهایت شما را بیدار نموده و بخواهد کنار شما بخوابد. برخی مادران نیز، خود را فرسوده می کنند، زیرا هر شب کنار کودکان خود می نشینند تا او بخوابد. آنها نمی دانند که علت این الگو، خود آنها می باشند. این اشتباه را تصحیح کنید چه زمانی باید از تختخواب بچه ( گهواره ) رها شویم؟ برای بیشتر کودکان سنین ۲ تا ۳ سالگی بهترین زمان می باشد، زمانی که کودک خود شروع به بالا رفتن از آن کرد ویا زمانی که قد کودک حدود ۹۰ سانتی متر شد. اشتباه شماره ۷ آموزش توالت رفتن را زود شروع کنید. برخی از والدین، زمانی که می خواهند به کودک نوپای خود توالت رفتن را یاد دهند، این کار را با گول زدن او شروع می کنند. و اگر کودک کمی از الگویی که والدین برایش چیده اند، منحرف شود، با تنبیهی سخت مواجه خواهد شد. این امر می تواند منجر به جنگ قدرت بین والدین و کودک شود. این اشتباه را تصحیح کنید کودکان توالت رفتن را یاد می گیرند، زمانی که از آمادگی کافی برای یادگیری برخوردار باشند. نباید در این کار، عجله کنیم. اما می توانید مقدمات این کار را آماده کنید. توالت را به کودک نوپای خود نشان دهید. استفاده از آن را برای او توضیح دهید. اشتباه شماره ۸ به کودک اجازه دهید تا زمان زیادی را پای تلویزیون بنشیند. کودکان نوپایی که زمان زیادی را صرف دیدن تلویزیون می کند، بعداً با مشکلات عدیده ای در یادگیری مواجه خواهند شد. مطالعات نشان داده است کودکان زیر دو سال، قادر به درک آنچه که در صفحات تلویزیون و مانیتور می بینند، نیستند. این اشتباه را تصحیح کنید کودکان نوپای خود را با خواندن، و کارهای خلاقانه دیگر، سرگرم کنید. با کودک خود صحبت کنید و او را تشویق کنید تا علاوه بر حرف زدن، گوش هم بدهد، هر چه بیشتر کودک خود را از تلویزیون دور نگه دارید، بسیار بهتر است. اشتباه شماره ۹ تلاش برای متوقف ساختن خشم برخی از والدینی که نگران هستند کودک غیر قابل کنترل شود ، سبب می شود تا آنها والدینی ناکارا و بی کفایت به نظر آیند. اما همه کودکان، گاهی اوقات خشمگین می شوند. هنگامی که کودکی خشمگین شود، صحبت کردن با او کاری بی فایده می باشد. حتی اگر این اتفاق در خیابان و محلی عمومی بیفتد. این اشتباه را تصحیح کنید والدین باید به یاد داشته باشند که کودک و نظراتش اهمیت بسیار بیشتری نسبت به نظرات افراد دیگر دارد، بخصوص غریبه ها. اگر مردم، خیره به شما نگاه کنند یا مشاوره ای ناخواسته ارائه دهند، به سادگی لبخند بزنید و کودک را بردارید و به مکانی خلوت و دور از انظار عمومی بروید. تا بدین ترتیب بتوانید خشم کودک را کنترل کرده و او را آرام کنید. می توانید کودک را در آغوش گرفته و بقیه ی روز را با او سپری کنید.
-
- 1
-
-
اگر دنبال راهی هستید که بتوانید یک رژیم موفق را شروع و برنامه غذایی خود را اصلاح كنيد و وزنتان را کاهش دهید، میتوانید از رژیم کاهش وزن سریع دوهفتهای دکتر اوز استفاده کنید. این رژیم بر پایه غذاهای سالم مثل سبزیجات کمقند و مقدار کم پروتئین بنا شده است. شما با این رژیم میتوانید یک شروع خوب برای یک سال با غذای سالم داشته باشید، چراکه این رژیمغذایی به شما کمک میکند به هوس خود غلبه کنید. علاوهبر این درست کردن غذاهای این رژیم وقت کمی از شما خواهد گرفت. بعد از دستور رژیم توصیههایی برای بهتر نتیجه گرفتن از آن در بقیه طول سال را خواهید خواند. عجله نکنید تا جایی که میتوانید وعدههای غذایی خود را کنترل کنید. با کمی جدیت میتوانید غذا خوردن درست را به یک عادت تبدیل کنید. برای این کار کافی است در روزهای اول وعده غذایی خود را کمی زودتر میل کنید. این کار باعث میشود از خوردن غذاهای آماده و پرکالری سریع جلوگیری شود و همیشه از پیش بدانید باید چه بخورید و برای آماده کردن غذای سالم وقت داشته باشید. از مصرف چربیهای سالم لذت ببرید غذاهایی که با چربیهای سالم تهیه میشوند مثل روغن زیتون، ماهی آزاد و گردو باعث میشوند شما احساس رضایت بیشتری از غذایی که میخورید داشته باشید. بهتر است به جای هر میانوعده دیگری از آجیلها استفاده کنید. درضمن این کار باعث میشود سیر بمانید. بهتر است از آجیل بدون نمک استفاده کنید. در برابر وسوسه رستوران مقاومت کنید سعی کنید تا جایی که میتوانید به رستوران نروید. اگرچه ممکن است قبل از رستوران رفتن از آن خوشحال باشید اما مطمئن باشید که بعد از آن عذاب وجدان خواهید گرفت. به همین خاطر پیشنهاد رستوران را با سینما یا تفریح کمکالریتری جایگزین کنید اما اگر رستوران رفتید هم بهتر است وسوسه را مهار کنید. هیچگاه سیبزمینی سرخشده یا سالادهایی به همراه سس با غذایتان سفارش ندهید. همیشه تاکیدتان را روی غذاهایی که پنیر ندارند و سرخ شده نیستند، بگذارید. مطمئن باشید شما به اندازه کافی از رستوران رفتن لذت خواهید برد حتی اگر غذاهای چاقکننده نخورید. وعدهها را حذف نکنید بدترین نوع رژیمغذایی آن است که وعدهای در آن حذف شود. این کار باعث می شود بدن در حالت گرسنگی قرار بگیرد و شروع به ذخیره چربیهای دریافتی کند. وقتی بدن چربی ذخیره میکند، سوزاندن کالری مشکلتر خواهد شد بنابراین همیشه پیشبینی کنید و اگر وقت کافی برای غذا خوردن ندارید، چیزی همراه خود برای خوردن داشته باشید. مهم نیست کدام وعده را با کدام جایگزین میکنید، هیچوقت وعدهای را حذف نکنید. مطمئن باشید این کار باعث لاغر شدن شما نخواهد شد. هوشمند خرید کنید وقتی میخواهید به خرید بروید حتما لیست همراه داشته باشید و با وقت محدود به خرید بروید. فروشگاهها معمولا تعداد زیادی خوراکی هوسانگیز در دسترس شما قرار میدهند و شما آنها را میخرید. غذاهای آماده و اسنکهای مضر از آن دسته غذاهایی هستند که نباید اصلا بخرید چون وقتی در خانه وجود دارند آنها را میخورید اما اگر نباشند بدون زحمت آنها را مصرف نمیکنید بنابراین بهتر است حتما با لیست به خرید بروید تا بتوانید فقط چیزهای ضروری را بخرید. همیشه آب بنوشید خیلی از افراد گرسنگی را با تشنگی قاطی میکنند. اشتباه نکنید. خیلی وقتها هنگامی که وقت سیری در یخچال را باز میکنید بدون اینکه بدانید در واقع به دنبال آب هستید نه غذا. برای اینکه این موضوع به شما ثابت شود کافی است در اینگونه موارد یک لیوان آب بنوشید، حس گرسنگی شما به سرعت از بین خواهد رفت. سعی کنید همیشه یک بطری آب کنار دستتان داشته باشید و مدام آب بنوشید. سیراب بودن در طول روز بدن شما را سالمتر نگه میدارد. پیادهروی قبل از غذا قبل از ناهار یا شام یک پیادهروی سریع انجام دهید. میتوانید برای خرید بیرون بروید و سریع بازگردید. این کار نه تنها باعث میشود به هر حال ورزش کرده باشید و علاوهبر سوزاندن کالری سالم بمانید بلکه باعث میشود اشتهای کمتری داشته باشید و به خوردن خوراکیهای ناسالم تمایل کمتری نشان دهید. فلفل مصرف کنید روی غــذای تان تکــههای فلفل قرمز بریزید. ثابت شده هنگامی که اوایل روز همراه با غذایتان فلفل قرمز مصرف کنید، باعث میشود در بقیه زمان روز کمتر غذا بخورید. موقع غذا حرف بزنید وقتی سریع غذا میخورید نمیفهمید کی سیر شدهاید و همیشه وقتی به خود میآیید که بیش از حد غذا خوردهاید و احساس سنگینی میکنید به همین دلیل بهتر است تنها غذا نخورید و هنگام غذا با همراهانتان یک مکالمه آرام را شکل دهید. این کار باعث میشود آرامتر غذا بخورید. پزشکان توصیه میکنند غذایتان را 20 دقیقه طول دهید. این زمانی است که مغز میتواند پیغام سیری را درست منتقل کند. برای خودتان بسته اورژانسی بسازید یک بسته خوراکی با غذاهای سالم بــــرای خودتان آماده کنید و همیشه همراه داشته باشید. این بسته را میتوانید با خوراکیهایی مثل آجیل، ساقه کرفس، هویج، کاهو و سبزیهای دیگر خرد شده، میوههای خرد شده و خوراکیهایی از این دست پر کنید. همراه داشتن این بسته باعث میشود از خوردن خوراکیهایی مثل بیسکویت در وقت گرسنگی در امان بمانید و کالریهای مضر اینگونه خوراکیها را دریافت نکنید. بشقاب کوچک بردارید متخصصان تغدیه معتقدند بشقاب غذای شما باید تنها 20 سانتیمتر قطر داشته باشد. در این صورت شما کمتر غذا برمیدارید و ناخودآگاه کمتر میخورید. پیشنهاد ما استفاده از پیشدستی به جای بشقاب است. اگر بتوانید از چنگال به جای قاشق استفاده کنید هم بهتر است زیرا لقمههای کوچکتر برمیدارید و غذا خوردنتان بیشتر طول خواهد کشید. آنچه باید در زمان رژیم بخورید - روزتان را اینگونه شروع کنید به محض بیدار شدن از خواب نصف لیموترش را در یک فنجان آب داغ بچکانید و بنوشید. - صبحانه با میوههای فصل و یک فنجان شیر یک اسموتی درست کنید و هر روز صبح میل کنید. - چای سبز چند بار در روز به صورت ارگانیک بنوشید. - پروتئین روزانه روزی 200 گرم گوشت مرغ، بوقلمون یا ماهی را به طور کبابی میل کنید. - کربوهیدرات روزی نصف فنجان برنج قهوهای میل کنید. - چربیها به حد تعادل میتوانید از چربیهای خوب مثل روغن زیتون و آووکادو استفاده کنید. - لبنیات هر روز یک فنجان ماست حداکثر 2 درصد چربی مصرف کنید. - سبزیجات مصرف سبزیجات بدون قند مثل کلم، بروکلی، بادمجان، کرفس، پیاز، کدو، گوجه، کاهو و ... در این رژیم آزاد است. - میانوعده میتوانید برای میانوعده از هوموس، خیارشور و روزی 2 مشت آجیل استفاده کنید. (توجه کنید در این رژیم تمام شیرینکنندههای مصنوعی، شکر سفید، نوشابهها و کافئین حذف شدهاند.) این توصیهها راجدی بگیرید - بین ساعت 8 عصر تا 8 صبح هیچ غذایی نباید مصرف شود. - میتوانید از محصولات لبنی پروبیوتیک استفاده کنید. - بهتر است مولتیویتامین مصرف کنید. در این دوره من به بیمارانم نصف قرص در صبح و نصف قرص در شب تجویز میکنم. - میتوانید از موادغذایی سمزدا مثل کرفس، بلوبری، تمشک، جعفری، زنجبیل و ... استفاده کنید.
-
راههای مقابله با گرگرفتگی زنانه
afa پاسخی ارسال کرد برای یک موضوع در موضوعات وبیماریهای زنان و کودکان
گر گرفتگی، مشکل شایع در زنانی است که به سن یائسگی نزدیک میشوند و علت آن هم ایجاد تغییرات هورمونی در بدن است. افت شدید میزان استروژن، گرگرفتگی را افزایش میدهد. در این باره در ادامه مطلب اطلاعات بیشتری کسب کنید. بدن برای خنک نگه داشتن خود، حرارت را خارج می کند و هنگامی که میزان استروژن افت می کند، مغز به ویژه هیپوتالاموس دچار سردرگمی می شود. این قسمت از مغز، وظیفه حفظ دمای بدن را به عهده دارد. بنابراین با افت میزان استروژن، هیپوتالاموس پیغام دریافت می کند که دمای بدن در حال افزایش است. در این شرایط هیپوتالاموس تلاش می کند دمای بدن را پایین بیاورد و فرد دچار علایم مشابه تب می شود. شدت گر گرفتگی به طور مستقیم با سرعت تغییر شرایط بدن مرتبط است. به نقل از سایت «نیوزویک»، گر گرفتگی هر چند دقیقه، به مدت ۳۰ ثانیه فرد را در موقعیت نامطلوب قرار می دهد. علایم آن شامل قرمز شدن صورت و عرق کردن است. برخی خانم ها نیمه شب در خواب دچار گر گرفتگی می شوند. تقریباً ۹۵ درصد زنانی که در شروع یائسگی هستند، این حالت را تجربه می کنند. گر گرفتگی یک بیماری نیست بلکه یک اختلال است؛ در واقع با از کنترل خارج شدن هورمون ها در بدن، این اختلال موقت در بدن ایجاد می شود. گرگرفتگی را می توان با درمان «hrt» (درمان جایگزین هورمونی) یا دارو برطرف کرد اما دستکاری هورمون ها بدون عوارض نیست و می تواند مشکلات جدیدی ایجاد کند. در این مطلب چند راهکار درمانی برای به حداقل رساندن و کاهش تکرر گر گرفتگی ارائه شده است. کاهش وزن زنانی که اضافه وزن دارند، با موارد شدیدتر گر گرفتگی مواجه می شوند. برخی نیز دچار تکرر ادرار می شوند که علایم یائسگی را بدتر می کند. بنابراین اولین کاری که باید کرد اتخاذ برنامه غذایی سالم و کاهش وزن است. شاید تعجب کنید اما با پایین آمدن وزن، میزان تکرار گر گرفتگی نیز کاهش پیدا می کند. نتایج بررسی ها نشان می دهد، با هر ۵ کیلوگرم کاهش وزن، شدت گر گرفتگی تا ۳۳ درصد کاهش می یابد. مصرف نکردن قرص های لاغری اگرچه کاهش وزن، علایم گر گرفتگی را کاهش می دهد اما این امر با مصرف قرص های لاغری میسر نمی شود. در واقع این قرص ها میزان هورمون های متعدد از جمله استروژن و پروژسترون را در بدن تغییر می دهد در نتیجه علایم گر گرفتگی با شدت بیشتری بروز می کند. با استرس مقابله کنید استرس در هر سنی علت اصلی ایجاد اختلال است. استرس مزمن در میزان استروژن و پروژسترون بدن اختلال به وجود می آورد. زنانی که نزدیک به سن یائسگی هستند نباید دچار استرس شوند. با تمرین کردن تنفس های عمیق و مدیتیشن، می توان بهتر با استرس مقابله کرد. این دو روش مانع از استرس ذهنی می شود و در نتیجه از اختلال هورمونی، پیشگیری می کند. فیتواستروژن به برنامه غذایی افزوده شود فیتواستروژن یعنی استروژن گیاهی. مصرف متعادل مواد غذایی غنی از فیتواستروژن می تواند میزان استروژن را به میزان مناسب برگرداند. شیرین بیان و یونجه از منابع غنی این نوع استروژن گیاهی است. خواب شب خوبی داشته باشید داشتن خواب خوب برای فعالیت های درونی بدن لازم است. خواب مناسب یکی از بهترین درمان های طبیعی برای رفع گرگرفتگی است. سعی کنید روزی ۸ساعت خواب شبانه داشته باشید. یوگا این ورزش برای سلامت کلی بدن و انعطاف پذیری آن مفید است. یوگا، باعث کاهش وزن می شود. یوگا همانند مدیتیشن از درون و با ایجاد تعادل هورمونی تأثیرگذار است. انجام این ورزش، تکرر گرگرفتگی را کاهش می دهد. غذاهای دریایی را به برنامه غذایی خود اضافه کنید اسیدچرب امگا۳، در مقابله با گرگرفتگی موثر است. مصرف غذاهای غنی از امگا۳ می تواند در رفع علایم گر گرفتگی تأثیر زیادی داشته باشد. مصرف ماهی تن و ساردین راه مناسب تأمین امگا۳ بدن است. کافی است هفته ای ۲ یا ۳ وعده ماهی مصرف کنید. از مصرف قهوه بپرهیزید قهوه طبیعت گرم دارد. با مصرف آن دمای بدن بالا می رود و علایم گر گرفتگی بدتر می شود. بدن برای رفع افزایش ناگهانی دما، دچار گر گرفتگی می شود. در صورت امکان بکلی مصرف قهوه را کنار بگذارید یا میزان مصرفی را کم کنید. ادویه گرمازاست ادویه به ویژه فلفل همانند قهوه روی دمای بدن تأثیر می گذارد. خنک بمانید دوش آب گرم، باعث بالا رفتن دمای بدن و گر گرفتگی می شود. با قرار گرفتن زیر دوش داغ، تمام بدن زیر دمای بالا قرار می گیرد و فرد دچار گر گرفتگی شدید می شود. بنابراین بهتر است دوش آب ولرم بگیرید. لباس از جنس کتان استفاده کنید این نوع پارچه ها به طور حیرت انگیزی بدن را خنک نگه می دارد و دمای بدن را حفظ می کند. در حالی که لباس هایی از جنس الیاف صنعتی از جمله پلاستیک و... مانع تعریق می شود و دمای بدن را افزایش می دهد. طب سنتی مفید است طب سنتی راهی موثر در درمان گر گرفتگی است. از طریق روش های طب سنتی، هورمون به خوبی تنظیم می شود و این امر شدت و تکرر گر گرفتگی را کاهش می دهد. از رفتن به سونا بپرهیزید سونا گرم و پر از بخار است. بدن داغ می شود و دچار گر گرفتگی می شوید. غذا را گرم مصرف نکنید همه ما دوست داریم غذا گرم سرو شود اما خوردن غذاهای سرد در پیشگیری از گر گرفتگی بسیار موثر است. پس بگذارید غذا روی میز خنک شود سپس بخورید. استعمال سیگار را کنار بگذارید با ترک سیگار، گر گرفتگی طی چند روز به طور معجزه آسایی کاهش پیدا خواهد کرد. دراز بکشید در زمان بروز این علایم، دچار اضطراب نشوید و دراز بکشید یا این که روی صندلی بنشینید و سر خود را به عقب خم کنید. با استراحت این علایم از بین می رود. -
بزرگترها تمایل دارند بازی را یک فعالیت نه چندانمهم در نظر بگیرند، اما بازی در رشد شخصی و اجتماعی کودکان اثری بسیار مهمدارد و این اثر در تمام زندگی ادامه مییابد. تحقیقات نشان میدهد که بازی فعال و پر از تصور و تخیل نه تنها بیشتراز سرگرمی و تفریح صرف بر رشد کودکان تأثیر دارد بلکه به رشد ابعاد فکری،اجتماعی، عاطفی و جسمانی کودکان کمک زیادی میکند. بازی دوران کودکی مبنایی برای یادگیری و موفقیت تحصیلی آینده اوست.تحقیقات نشان میدهد که بازی و داشتن زنگ تفریح در مدرسه عملکرد درسیبچهها را تقویت میکند. از طریق بازی بچهها یاد میگیرند چگونه بادیگران تعامل کنند. مهارتهای زبانی خود را افزایش دهند مسائل را شناخته وآنها را حل کنند و تواناییهای خود را بشناسند. به بیان خلاصه بازی به بچهها کمک میکند تا جایگاه خود را در جهانبیایند. با رشد مفاهیم انتزاعی و ریاضی در آنها باعث میشود تا جهان واقعیرا بهتر درک کنند. بازی برای رشد حافظه، مهارتهای حل مسئله و خلاقیت درکودکان بسیار اهمیت دارد. بازی در رشد کودک نقشهای متفاوتی برعهده دارد. رشد جسمانی: بازی سخت و ورجه وورجه کردن باعث تسریع رشد بچهها میشود.بازی، پیشگیری کننده خوبی در برابر چاقی کودکان است. بازی باعث رشد عضلاتو تناسب اندام در بچهها میشود. رشد اجتماعی و عاطفی: بازی موجب میشود که کودک خود را بهعنوان عاملفعال در محیط به حساب آورد و نه شخصی که فقط واکنش نشان میدهد. درخانواده و مدرسه معمولا از کودک میخواهند که از الگوهای رفتاری تعیینشده پیروی کند. اما در دنیای بازی کودک میتواند دنیا را آنقدر کوچک کندکه اندازه قدش شود و به میل خود آن را دستکاری کند. بچههایی که بازیگروهی انجام میدهند نسبت به سایر کودکان قدرت همکاری، تصمیمگیری و رهبریبهتری دارند. همچنین در کنترل رفتار خود، کاهش پرخاشگری و... موفقتر عملمیکنند. تمرین نقشها: کودک در نقشهای پدر، مادر، فروشنده، مدرسه، دکتر و... بازی میکند و به کمک بازیهای سازمان یافته یاد میگیرد که به نوبتبازی کند و فعالیتهای خود را در ارتباط با فعالیتهای فرد دیگری انجامدهد. شکل گیری هویت: بازی موجب میشود که کودک از خود بیرون بیاید و خود رااز دید دیگران نگاه کند. بدین ترتیب کودک به خویشتن پنداری خود شکلمیدهد. شاد بودن: شواهد نشان میدهد بچههای سالم همه سنین عاشق بازی کردنهستند. متخصصان و روان شناسان کودک معتقدند که مقدار زمانی که کودکان بهبازی میپردازند عامل مهمی برای شاد بودن آنها در بزرگسالی است. با توجهبه اهمیت بازی برای اینکه والدین بهتر بتوانند از این فعالیت مهم برایرشد و پرورش کودک خود استفاده کنند، لازم است نکاتی را در نظر داشتهباشند: 1.مدت زمان تماشای تلویزیون را در کودکان کاهش دهید. بچهها معمولاًساعات زیادی را به تماشای تلویزیون و بازیهای رایانهای اختصاص میدهندکه منجر به پرخاشگری، چاقی و... در آنها میشود. بنابراین لازم است از مدتزمان تماشای تلویزیون کاسته شود و به زمان بازیهای مفید آنها افزوده شود. 2.بیش از حد برای فرزندانتان برنامهریزی نکنید. کودکان را وادار نکنیددر سنینی که بیشتر دوران بازی و فعالیتهای شاد برای آنهاست در کلاسهایمختلف درسی و آموزشی صرف کنند. خانوادههایی که بیش از حد با برنامه عملمیکنند اوقاتی را برای بازی کودکان خودباقی نمیگذارند. 3.اسباب بازیهای ساده برای بازی بچهها انتخاب کنید. اسباب بازیهایساده و مواد طبیعی مانند چوب، جعبه، توپ، عروسک، شن و... برای بچههافرصتی جهت بروز خلاقیت در آنها بهوجود میآورد. 4.ماجراجویی را در آنها تشویق کنید. زمانی را برای بازیهای خارج از خانهاختصاص دهید طوری که بچهها بتوانند بدوند، بالا بروند، مکانهای قایمباشک برای خود پیدا کنند و به خیال پردازی بپردازند. 5.آنها را برای انجام کارهای واقعی نیز تشویق کنید. فعالیت بزرگسالان مثلآشپزی، چمنزنی، شستن ماشین و.. الهام بخش بازی بچهها هستند. اجازه دهیدتا بعضی مواقع در امور خانه کمک کنند تا قدرت خلاقیتشان افزایش یابد.بچهها دوست دارند زمان کوتاهی را به بزرگسالان کمک کنند و سپس به سراغبازی خود بروند
-
اغلب کودکان 9-8 ماهه قادرند به تنهایی بنشینند، به همین دلیل بهتر است اگر سر میز غذا می خورید، صندلی بلندی برای کودک تهیه کنید تا او بتواند در کنار شما غذایش را بخورد، و اگر هم زمین غذا می خورید، پارچه ای سفید و پاکیزه زیر کودک پهن کنید تا از پراکنده شدن غذا عصبانی و ناراحت نشوید. داشتن برنامه ای منظم برای غذا خوردن به کودک کمک می کند تا رفتارهای صحیح تغذیه ای را از شما و اعضای خانواده اش فرا بگیرد این عمل به رشد مهارت های اجتماعی او نیز کمک می کند و موجب ارتباط راحت تر و بیشتر او با دنیای بزرگترها می شود. در نظر داشته باشید کودکان به تدریج یاد می گیرند که چگونه باید غذای شان را بجوند و قورت بدهند. از این رو شما می توانید غذاهای او را ابتدا آب پز و نرم کنید تا لثه های و دندان های تازه درآمده ی او بتوانند قدرت کافی برای جویدن آن پیدا کنند. یادگیری جویدن برای کودک کاری مهم و دشوار است، تا حدی که از اگر نتواند غذا را به اندازه ی کافی نرم و خرد کند، آن را تف می کند. دادن تکه ای نان نرم ، دانه های ماکارونی می تواند تمرینی برای جویدن و قورت دادن کودک باشد. کودک در نه ماهگی می تواند تکه های برخی از غذاها را -مثل سیب زمینی و یا هویج پخته- با دست بگیرد و به دهان بگذارد. هماهنگی بین حرکت دست و چشم کودک -قدرت بینایی و حرکت ماهیچه های کوچک انگشت ها- به تدریج افزایش می یابد و او می تواند خوراکی های ریز -مثل دانه های انگور و تکه های خرد شده ی میوه ها- را به دهان ببرد. از حدود 14-12 ماهگی که دندان های آسیای کودک به تدریج رشد می کنند و بیرون می آیند، کودک می تواند غذاهای سفت تری را بجود و قورت دهد. ترشح بزاق دهان کودک نیز در یک سالگی بیشتر شده است می تواند به نرم شدن غذا و راحت فرو دادن آن کمک کند. اغلب کودکان از حدود 5/1 سالگی به بعد می توانند غذاهای بزرگترها را بخورند البته شاید بهتر باشد نمک یا شکر غذای آنها کمتر از نمک یا شکر غذای سایرین باشد. در مواردی هم مادر / پدر می توانند غذایی مطابق میل و سلیقه ی کودک درست کنند تا تعادلی در برنامه ی غذایی او ایجاد کنند. برای غذا دادن به کودک رعایت چند نکته ی زیر می تواند مفید باشد: 1- همیشه هنگامی که کودک در حال غذا خوردن است، کنار او بمانید تا در صورت نیاز -پریدن غذا در گلوی کودک- به او کمک کنید. 2- هنگامی که کودک خودش سعی می کند غذا بخورد -با دست یا با قاشق- شما نیز با یک قاشق دیگر به او غذا بدهید تا به تدریج کودک روش با قاشق غذا خوردن را نیز یاد بگیرد. 3- هرگز کودک را مجبور به خوردن نکنید، زیرا ممکن است این کشمکش شما بر سر موضوع خوردن تاثیری منفی بر عادات تغذیه ای کودک گذارد. 4- آموزش صحیح غذا خوردن به کودک اعتماد به نفس و استقلال می دهد پس بکوشید با بهترین و راحت ترین روش این عادت پسندیده را به کودک یاد بدهید. 5- غذاهای جدید را یکی یکی به کودک بدهید تا در صورت مشاهده ی هر گونه حساسیتی زود متوجه شوید. 6- گاهی احساس می کنید که کودک اشتهایش را از دست داده است. در این گونه موارد بهتر است برنامه هفتگی غذایی او را بررسی کنید و تنوعی در غذای کودک به وجود آورید. از آن گذشته، اغلب کودکان خردسال، معمولاً در یک سالگی میزان رشدشان تا حدودی کاهش می یابد و همان سه وعده ی غذایی که در طول روز می خورد، نیازهای شان را کاملاً تامین می کند. 7- همیشه با توجه به اشتهای کودک به او غذا بدهید. غذای کودک باید سالم، مقوی و منظم باشد. کوک نیازی به پرخوری های بی رویه ندارد. 8- بهترین نوشیدنی برای کودک، آب است. زمانی که کودک احساس تشنگی می کند، بهتر است به جای دادن هر گونه آب میوه، شیر، آب معدنی، ... به او آب بدهید. آب پاکیزه و ساده برای کودکان یک سال به بالا کاملاً سالم و بی خطر است و نیازی به جوشاندن هم ندارد. 9- به کودکان خردسال نباید آب معدنی داد، زیرا املاح درون آن برای کودک سنگین است. 10- پس از دو سالگی می توانید به جای دادن شیرهای پرچرب به کودک تان، شیرهای کم چرب بدهید. 11- اگر احساس می کنید کودک تان اشتهای خوبی دارد، می توانید به جای دادن شیرهای پرچرب، به او شیر کم چرب بدهید، ولی اگر اشتهای کودک کم است و در هر وعده ی غذایی، به اندازه ی کافی غذا نمی خورد، شیر و ماست پرچرب به او بدهید تا او بتواند انرژی کافی برای رشد و تحرک داشته باشد. 12- دادن آب میوه های شیرین که حاوی قند فراوانی هستند، برای کودکان چندان مناسب نیست. چنان چه قصد دارید به طور روزمره به کودک آب میوه بدهید، همیشه مقداری آب به آن اضافه کنید تا رقیق شود با انجام این کار از کم اشتها شدن کودک جلوگیری کرده اید. در نظر داشته باشید، همیشه شیر، آب میوه و نوشیدنی ها را بعد از وعده ی غذایی به کودک بدهید تا میل کودک را به غذا از بین نبرید.
-
ماهی قرمز در شکم تپل خان ناخدا، روی عرشه ایستاده بود. چای و کیک میخورد و از زیبایی دریا لذت میبرد. باد خوبی میوزید و دریا، از همیشه، زیباتر شده بود. ماهی قرمز کوچولو آمده بود روی آب که نور خورشید را تماشا کند. ناخدا را که دید، به کشتی نزدیک شد. ناخدا، با دیدن ماهی قرمز، به او لبخند زد و گفت: "ماهی کوچولو، اینجا چی کار میکنی؟ ماهیهایی که از تو بزرگترن، میان اینجا. ممکنه زخمی بشی." ماهی قرمز، کمی خودش را جمعوجور کرد، به نشانه اعتراض به حرف ناخدا، سرش را تکان داد و گفت: "من، همیشه، میام اینجا و هیچ اتفاقی هم نمیافته." ناخدا که فهمید ماهی قرمز، از حرف او، دلگیر شده، گفت: "من، بهخاطر خودت گفتم. حالا ناراحت نشو. اگر دوست داری، برات یک تکه کیک شکلاتی بیندازم توی آب." ماهی قرمز، شانههایش را بالا انداخت و برگشت که روی آب شنا کند. ناگهان، تپلخان را دید که دهانش باز است و خمیازه میکشد. ماهی قرمز نتوانست خودش را کنترل کند و به داخل شکم تپلخان پرت شد. تپلخان، کوسهماهی دریا بود. او، همیشه، خسته و خوابآلود بود و طبق معمول آمده بود روی آب که بیشتر استراحت کند. ناخدا که به زیبایی تابش نور خورشید روی آب نگاه میکرد، اصلا متوجه اتفاقی که برای ماهی قرمز افتاد، نشد. ماهی قرمز، خیلی ترسید و نگران شد. با خودش گفت: "کاش به حرف ناخدا گوش داده بودم و اینجا شنا نمیکردم. حالا چی کار کنم؟" ماهی قرمز تصمیم گرفت سروصدا کند و خودش را تکان دهد. دست به کار شد. تپلخان هم که انگار اصلا نفهمیده بود چه شده، با خیال راحت، زیر نور خورشید، حمام آفتاب میگرفت که ناگهان احساس کرد چیزی در شکمش تکان میخورد و سروصدایی را شنید. ماهی قرمز، به تپلخان میگفت: "هی تپلخان! من اینجام. زود باش یه کاری بکن"؛ ولی تپلخان، از همهجا بیخبر بود و فکر میکرد خیالاتی شده. ماهی قرمز که دید اینطوری نمیتواند کاری بکند، تصمیم گرفت با باله کوچکش، یک نیشگون کوچولو، از شکم کوسه بگیرد. او، نزدیکترین قسمت به دهان کوسه را انتخاب کرد و نیشگونش گرفت. تپلخان هم از درد، دهانش را باز کرد و داد کشید و همزمان، ماهی کوچولو پرید بیرون. با بیرون پریدن ماهی قرمز، ناخدا و کوسه، تازه فهمیدند که چه اتفاقی افتاده. ماهی قرمز، از ناخدا تشکر کرد که او را راهنمایی کرده بود که در چنین جای خطرناکی، شنا نکند. * به نظرت، کجای دریا میشه با خیال راحت، شنا کرد؟
-
سال های اول زندگی کودک، زمان رشد و تکامل استخوان های اوست، لذا مصرف مواد غذایی حاوی کلسیم زیاد در این سن بسیار مفید است. در این مورد شیر یک نوشیدنی خوب و مفید است، زیرا قند موجود در شیر(لاکتوز) و همچنین ویتامین d موجود در آن از عواملی هستند که موجب افزایش جذب کلسیم می شوند. از چه موقع به بچه ها شير گاو بدهيم؟ سال های اول زندگی کودک، زمان رشد و تکامل استخوان های اوست، لذا مصرف مواد غذایی حاوی کلسیم زیاد در این سن بسیار مفید است. در این مورد شیر یک نوشیدنی خوب و مفید است، زیرا قند موجود در شیر(لاکتوز) و همچنین ویتامین d موجود در آن از عواملی هستند که موجب افزایش جذب کلسیم می شوند. قبل از یک سالگی، نباید به کودک شیر گاو بدهید تعجب نکنید، زیرا بدن نوزاد به شیر مادر نیاز دارد، نه به شیر فرآوری نشده گاو. اگر مادری نمیتواند بنابر دلایلی به کودک خود شیر دهد بهتر است به دنبال شیر خشک غنی شده با آهن که از شیر معمولی درست شده باشد بگردد. این به معنای اجتناب کلی از مصرف شیر گاو نیست، بلکه بیانگر این است که مصرف شیر مادر و شیر خشک غنی از آهن در اولویت قراردارند. به عبارت دیگر شیر گاو بهترین منبع دربردارنده مواد غذایی برای نوزادان نیست. حقیقت این است که در تولید شیرهای خشک، شیر گاو به عنوان منبع پروتئین، چربی و کربوهیدرات استفاده می شود. اما مواد دیگری نیز هنگام تولید به آن افزوده می شود.اگر به جای شیر خشک، به نوزاد شیر گاو فرآوری نشده داده شود، بعد از مدتی ممکن است علایم کمبود بعضی از مواد مغذی نظیر آهن، اسیدهای چرب ضروری و ویتامین e ظاهر گردد. شیر گاو همچنین دارای مقادیر بیش از حد نیاز سدیم است که این مقدار اصلا برای نوزاد نیاز نیست. همچنین از آنجایی دستگاه گوارشی نوزاد هنوز تکامل نیافته است، لذا مصرف مقادیر زیاد پروتئین موجب از دست دادن خون از ناحیه روده ای معده ای و به تبع آن کاهش ذخیره آهن در بدن نوزاد گردد. بنابراین قبل از سن یک سالگی تنها مصرف شیر خشک فرآوری و غنی شده می تواند نیازهای تغذیه ای نوزادان را برآورده نماید.کودکانی که دارای سابقه ابتلا به آلرژی یا دیابت وابسته به انسولین هستند، نباید به هیچ عنوان قبل از پایان یک سالگی، به غیر از شیر مادر و شیر خشک هیچ نوع شیری را مصرف نمایند. لازم است بدانید که شیر گاو یکی از مواد غذایی آلرژی زا(حساسیت زا) است. لذا در مورد کودکانی که ممکن است بطور ارثی آمادگی ابتلا به آلرژی غذایی را داشته باشند، عدم مصرف هر نوع شیری غیر از شیر مادر می تواند باعث شود که دستگاه گوارشی آنها بخوبی تکامل یافته و احتمالا در سنین بعد ار یک سالگی بتواند بدون ابتلا به عوارض این آلرژی، از هر نوع شیر و غذایی که تمایل دارند استفاده نماید. اگر چه هنوز بطور کامل اثبات نشده است، اما دلایل زیادی وجود دارد که بیان می کند مصرف زود هنگام شیرهایی غیر از شیر مادر- قبل از یک سالگی- در کودکانی که بطور ارثی استعداد ابتلا به دیابت وابسته به انسولین(دیابت نوع 1) را دارند، می تواند یک عامل تسهیل کننده و تسریع بخش درابتلا به این بیماری باشد. همچنین بیان می شود که مجموعه ای از استعداد ارثی و مصرف زود هنگام از شیر گاو میتواند موجب بروز دیابت کودکان گردد. چه وقت و چه مقدار می توانید به کودک خود شیر گاو بدهید؟ برای اولین سال زندگی، شیر مادر یا شیر خشک مهم ترین منبع غذایی نوزاد به شمار می آیند. شیر گاو برای اولین سال زندگی اصلا مناسب نیست، اما از حدود 7 ماهگی به بعد، مقدار کمی شیر گاو یا غذاهایی که حاوی مقادیر کمی شیر گاو هستند می توانند به عنوان یک غذای کمکی مورد استفاده قرار بگیرند. راه های زیادی برای شروع استفاده از شیر گاو وجود دارد. شما می توانید فرنی کودک خود را با شیر گار تهیه کنید. همچنین می توانید شیر را با غذاهای جامد مثل پوره سیب زمینی یا برنج مخلوط کنید یا می توانید مقدار کمی شیر را با میوه های تازه مخلوط نمایید. با افزودن ادویه و پوره سبزیجات به شیر میتوانید یک غذای لذیذ و خوشمزه برای کودکتان تهیه کنید . شیر گاو برای اولین سال زندگی اصلا مناسب نیست، اما از حدود 7 ماهگی به بعد، مقدار کمی شیر گاو یا غذاهایی که حاوی مقادیر کمی شیر گاو هستند می توانند به عنوان یک غذای کمکی مورد استفاده قرار بگیرند. هر چه سن کودک افزایش می یابد، نگرانی از کمبود کلسیم نیز افزایش می یابد. بیش از 20 درصد کودکان مقادیر ناکافی از کلسیم را دریافت می کنند. این امر بدان علت است که اکثر کودکان از نوشیدنی هایی استفاده می کنند که حاوی مقادیر ناکافی کلسیم است. سال های اول زندگی کودک، زمان رشد و تکامل استخوان های اوست، لذا مصرف مواد غذایی حاوی کلسیم زیاد در این سن بسیار مفید است. در این مورد شیر یک نوشیدنی خوب و مفید است، زیرا قند موجود در شیر(لاکتوز) و همچنین ویتامین d موجود در آن از عواملی هستند که موجب افزایش جذب کلسیم می شوند
-
شکی نیست که برخی مشکلات در خانواده های چندفرزندی دیده می شود مانند مشاجره بین خواهرها و برادرها. گاهی والدینی که چند فرزند دارند تصور می کنند جنگی که در خانه شروع شده است هیچ وقت تمامی ندارد و نمی توان صلحی بین خواهر و برادر متصور شد. کوچک ترها معمولا فکر می کنند که بزرگ ترها هر کار دوست دارند انجام می دهند و بزرگ ترها می گویند که مانند کوچک ترها مورد توجه نیستند.وقتی بچه ها با هم کنار نمی آیند، در واقع نوعی رقابت خانگی در جریان است که البته حدی از آن طبیعی است اما گاهی این رقابت ها بالا می گیرد و باعث بروز مشکلاتی در خانواده می شود. رقابت و حسادت رقابت به خودی خود بد نیست. در واقع رقابت باعث می شود بچه ها برای بهتر بودن تلاش بیشتری کنند اما وقتی رقابت با دعوا و جار و جنجال همراه باشد، نمی توان دست روی دست گذاشت. این جاست که سر و کله حسادت پیدا می شود. البته حسادت به خودی خود طبیعی است اما اگر باعث اختلال در کارکرد فردی و گروهی شود، مانع از رشد و پیشرفت می شود. در این میان واکنش والدین به رقابت بچه ها با یکدیگر نقش اساسی دارد. والدین آگاه و هوشیار محیطی را فراهم می کنند که امکان رقابت در آن وجود داشته باشد؛ محیطی که تحت نظارت و مراقبت آن ها، رقابت به تعامل و رشد بچه ها منجر شود.فراهم کردن این محیط برای بچه ها مستلزم چند گام ضروری است که در ادامه مطلب به آن اشاره می کنیم. قانون و اجرای آن یکی از ویژگی های اساسی خانواده وضع قانون است و خانواده بدون قانون اصلا وجود ندارد. این قوانین باید با بچه ها وضع شود تا در اجرای آن همه به یک اندازه متعهد باشند،وقتی بچه ها را به مشورت بگیریم و از آن ها برای وضع قوانین کمک بخواهیم، این "قانون ماست" که در خانواده حاکم است. بنابراین آن ها تعهد بیشتری در قبال آن خواهند داشت. مسعود هنربخش کارشناس ارشد روان شناسی بالینی و کارشناس مسئول دفتر پیشگیری از آسیب های اجتماعی سازمان بهزیستی خراسان رضویمی گوید: این که در خانواده باید چگونه با هم برخورد کنیم و هرکسی چه وظایفی دارد، در قالب قوانین خانواده ارائه می شود.خوب است بدانید یکی از رویکردهای "خانواده آدلری" که توسط روان شناس معروف، آدلر معرفی شده است، تشکیل جلسات خانوادگی است که در آن اعضای خانواده درباره قوانین گفت وگو می کنند و قوانین متناسب با دوره های رشدی بچه ها تغییر می کند. به عنوان مثال در یک خانواده که ۲فرزند نوجوان و خردسال دارند، قوانین نباید برای آن ها یکسان باشد. فرزند خردسال نمی تواند دیرتر از ۶ بعدازظهر به تنهایی بیرون بماند اما فرزند نوجوان می تواند.وقتی این موضوع به صورت شفاف بین اعضای خانواده مطرح شود و آن ها در تنظیم آن نقش داشته باشند، کمترین درگیری و تنش بین آن ها ایجاد می شود.همچنین می توان قوانین احترام آمیزی بین اعضای خانواده وضع کرد که همه باید به آن پای بند باشند.در واقع یکی از بهترین روش های کم کردن تنش و درگیری بین فرزندان وضع قوانین احترام آمیز است.آرام صحبت کردن، احترام به حریم خصوصی دیگران، فاش نکردن اسرار دیگری از جمله ساده ترین قوانین احترام آمیز است که پای بندی به آن از سوی والدین و فرزندان در رشد شخصیت کودکان بسیار موثر است. نکته این جاست که واکنش والدین در برخورد با بچه ها و موافقت یا مخالفت با آن ها بسیار اساسی است. بعضی اوقات والدین پس از ابراز مخالفت بچه ها با نظر آن ها، قهر می کنند، دعوا راه می اندازند، صدایشان را بالا می برند، تهدید می کنند. بنابراین بچه ها یاد می گیرند برای این که از خود محافظت کنند یا دچار تنش نشوند باید با مخالفان خود همین رفتار را داشته باشند.در صورتی که فرزندان باید یاد بگیرند نباید دیگران را به دلیل مخالفت با آن ها تنبیه کنند.هنربخش با اشاره به این که زمانی قابلیت احترام واقعی در خانواده پرورش می یابد که اعضا بتوانند بدون تنبیه یکدیگر با هم مخالفت کنند، تصریح می کند: همین اصل بسیاری از تنش ها و درگیری ها بین اعضای خانواده و خواهر و برادرها را از بین می برد. راهکارها در اولین گام بهتر است والدین احساسی عمل نکنند. بیشتر والدین به جای برخورد منطقی با مشکلات بچه ها واکنش احساسی نشان می دهند و از همین ناحیه ضربه می خورند. بنابراین والدین باید در گام اول از واکنش احساسی به بچه ها پرهیز کنند و سپس همین انتظار را از بچه ها داشته باشند. والدین باید به آن ها بیاموزند که اگر با کسی مشکل دارند به رفتار او توجه کنند نه به احساسی که نسبت به وی دارند. یاد بگیرند آن چه را باعث رنجش آن ها شده است عنوان کنند. این که چه رفتاری از خواهر یا برادر یا دوستش باعث ناراحتی اش شده است. سپس از او بخواهیم آرام و شفاف حرفش را بگوید او باید بداند اگر موضوع را به آرامی بیان کند بهتر نتیجه می گیرد تا این که بخواهد دعوا راه بیندازد. در مورد بچه های کوچک تر بهتر است به رفتارهای غیرکلامی دقت کنیم و از او بخواهیم حرکات بدنش را کنترل کند. از سوی دیگر سعی کنیم به آن ها یاد بدهیم با "من" جملاتش را شروع کند و بدون این که خواهر یا برادرش را سرزنش کند، از خودش بگوید مثلا به خواهرش بگوید "من از این که وسایلم را برداشتی، خیلی ناراحت شدم" نه این که "تو به وسایل من دست زدی و…". همین راهکارهای ساده باعث می شود که کودک به حریم خصوصی دیگران احترام بگذارد و بتواند آن چه باعث ناراحتی اش شده است، بیان کند. همچنین باید یاد بگیرد در هر شرایطی مودب بماند و حق ندارد در مقابل بی احترامی دیگران بی ادبی کند. بچه ها را با پیامد رفتارشان مواجه کنید مروی-یکی از مهم ترین راه های کاهش تنش بین خواهر و برادرها در خانواده مواجه کردن بچه ها با پیامد رفتارشان است. هنربخش می گوید: والدین آگاه، والدینی هستند که اجازه می دهند بچه ها بی کم و کاست پیامد کارشان را ببینند نه این که با دلسوزی و دل رحمی بی جا، فرصت رشد را از او بگیرند.در واقع بچه ها طی دوران رشد و تکامل خود باید محدودیت را تجربه کنند و در تعامل با خواهر و برادر نخستین تجربه ها را درباره عواقب کارهایشان کسب کنند.یعنی به طور عملی ببینند که رفتارها یا اعمالشان چه پیامدهایی دارد. وی تاکید می کند والدین باید بدانند رشد و تکامل شخصیت بچه ها گاهی با درد همراه است اما این درد و رنج لازمه تکامل است. والدینی که اجازه نمی دهند کودک پیامد رفتارش را ببیند، نمی توانند امیدوار باشند که وی در آینده از پس دشواری های زندگی برآید.
-
طلاق در زندگی به عنوان پدیدهای منفی برای عموم جاافتاده است؛ اما میتوان گفت گاهی طلاق بهترین راه برای نجات زندگی طرفین است. همان طور که میدانید بزهکاری در کودکان رابطه مستقیم با طلاق والدین دارد و کودکان طلاق در معرض خطرهای گوناگون شخصیتی و روانیاند. برخی از این تاثیرات منفی عبارتند از احساس عدم امنیت در کودکی، کاهش اعتماد به نفس در طول رشد، افزایش روحیه پرخاشگر ی کودک، بروز نشانههای افسردگی و افزایش احتمال شکست در زندگی زناشویی در آینده. پدر و مادری که میخواهند از هم طلاق بگیرند، قطعا مشکلاتشان ریشهای است و زمان زیادی از آن میگذرد، پس طبیعی است که والدین قبل از طلاق هم درگیریهای بیشتر از معمول داشته باشند و در نتیجه وقت کمتری را صرف تربیت فرزندشان کنند، پس احتمال هر نوع ضعف شخصیتی در کودکان طلاق بیشتر است. کاری که ما باید انجام دهیم، کاهش تاثیرات منفی طلاق بر کودکان است. البته به یاد داشته باشید، پدران و مادرانی هستند که با وجود داشتن مشکلات زناشویی و حتی طلاق توانستهاند فرزندانی با تعادل روحی و موفق تربیت کنند؛ پدر و مادرانی که در قبال کودکان خود احساس مسوولیت میکنند، معمولا هنگام طلاق بزرگترین دغدغهشان بچهها هستند، حتی گاهی ممکن است به زندگی که دلخواهشان نیست، فقط به خاطر کودکان ادامه دهند. کانون گرم خانواده بزرگترین نعمتی است که یک کودک میتواند داشته باشد، اما اگر این کانون که باید مایه آرامش خاطر و محل امنی برای کودک باشد، به میدان جنگ پدر و مادر تبدیل شود، تاثیرات منفی بیشتری بر کودک خواهد گذاشت. اگر بنا به هر دلیلی و تحت نظر مشاور و روانشناس، به این نتیجه رسیدهاید که این میدان جنگ دیگر به آرامش نخواهد رسید و طلاق تنها راه رسیدن به آرامش است، با رعایت نکاتی که به شما متذکر میشویم، میتوانید از تاثیرات منفی و مخرب روحی طلاق بر کودکانتان بکاهید. قبل از طلاق کودک شما اگر 2 سال به بالا سن دارد، مطمئن باشید از این که بین پدر و مادرش شکرآب است، خبر دارد. پس اگر واقعا قصد طلاق دارید، آن را کتمان نکنید. منظور این نیست که تمام دعواهای بین شما و همسرتان مقابل دیدگان کودکتان باشد. ما میخواهیم همان طور که شما برای طلاق گرفتن آماده میشوید، کودک شما نیز برای این جدایی آماده شود و زمینه قبلی از آن داشته باشد تا جا نخورد و دچار شک روحی نشود. به او اطمینان دهید که او را ترک نخواهید کرد و همیشه پدر و مادرش را دارد؛ اما نه کنار هم و برایش توضیح دهید که با این جدایی، روابطتان با آرامش بیشتری پیش خواهد رفت و وقت بیشتری را باهم خواهید گذراند. قبل از هر چیز با همسرتان بر سر کودک به توافق برسید و این عهد را با هم ببندید که نگذارید او آسیب ببیند. بحث طلاق از همسرتان، جدا از وظیفه پدر و مادری شماست. با کودک خود صحبت کنید و بگویید که رابطه شما با همسرتان مشکل دارد و به هیچ عنوان او را به قضاوت وادار نکنید، حق به جانب صحبت نکنید و مشکلات خود را باز نکنید. برای کودکتان درددل نکنید و نخواهید که ترحم او را نسبت به خود جلب کنید؛ چراکه این کار از سوی والدین باعث میشود کودک دچار یک تعارض بین دوست داشتن والدین و تنفر از هر دوی آنها شود؛ چراکه هریک دیگری را مقصر میداند و میخواهد این را به کودک نیز بقبولاند. از همه مهمتر والد مقابل خود را نکوبید و نخواهید با خراب کردن همسرتان، خود را موجه جلوه دهید و برای کارتان توجیه بیابید. اول خودتان باور کنید که رابطهتان مشکل دارد و در هیچ رابطهای تنها یک نفر نقش ندارد، پس دنبال مقصر نگردید و نخواهید که با بدگویی از همسر خود پیش کودکتان، از عذاب وجدانتان بکاهید. کودک شما حق دارد هم پدر داشته باشد هم مادر، پس او را از این حق محروم نکنید. او را در تنگنا نگذارید و مجبور به انتخاب نکنید؛ چرا که او را از لحاظ روحی سرخورده خواهید کرد. کودک هر کدام از والدین را انتخاب کند تا آخر عمر دچار عذاب وجدان در برابر والد مقابل است و این موضوع در سنین پایینتر مخربتر است. اگر واقعا کودک خود را دوست دارید، او را ملعبهای برای آزار همسرتان قرار ندهید. کودک شما مساله پیشپاافتادهای نیست که بخواهید سر آن لجبازی کنید. پس جدا از تمام دعواهای زناشویی خود، به این مساله بنگرید و بهترین تصمیم را برای کودکتان بگیرید. قبل از طلاق به دلیل درگیری که با همسرتان دارید، ممکن است بیشتر از کودکتان غافل شوید و او را نادیده بگیرید؛ اما بدانید که اگر زمینهسازی مناسبی برای کودک خود نکنید و او را برای این جدایی آماده نکنید، کودک شما ضربه مهلک و احتمالا جبرانناپذیری خواهد خورد. اگر احساس میکنید که در این زمینه ناتوانید حتما از روانشناسان کمک بخواهید تا شما را در این مهم یاری کنند. بعد از طلاق بعد از طلاق معمولا مدتی طول میکشد تا همه افراد خانواده به موقعیت جدید خود عادت کنند؛ اما کسی که بیشتر از همه سردرگم و ناراحت است، کودک شماست؛ چراکه اگر درست و منطقی طلاق گرفته باشید، دغدغههای ذهنیتان بعد از طلاق بتدریج کاهش مییابد؛ اما کودکتان برعکس تازه دچار دغدغههای ذهنی میشود به یاد داشته باشید که حتی اگر از همسر سابقتان متنفرید، نباید از والد کودکتان متنفر باشید؛ چون والدین هر دو در تربیت جسمی و روحی فرزندان خود سهیماند و اگر شما نسبت به کودک خود احساس مسوولیت میکنید، باید با والد دیگر در مسیر تربیت کودک خود همراه باشید. کاری کنید که کودک هم با پدر در ارتباط باشد و هم با مادر. کیفیت روابط خود را بالا ببرید. راجع به کودکتان با والد دیگر گفتگو کنید و بگذارید کودک بفهمد که روابط والدین -فرزندیاش هنوز از بین نرفته است. هرچه کودک بزرگتر میشود بیشتر برایش راجع به طلاق توضیح دهید و بگویید که شما و والد دیگر آرامش بیشتری پیدا کردهاید و بیشتر میتوانید برای او وقت بگذارید. باز هم تاکید میکنم که هیچ وقت از والد دیگر پیش کودک بدگویی نکنید و او را به قضاوت وادار نکنید. از کودک خود نخواهید از والد دیگر برایتان خبر بیاورد و یا حرف و رفتاری علیه والد دیگر به کودکتان نیاموزید. به خاطرات گذشته برنگردید و سعی کنید زندگی جدیدتان را درست پیش ببرید. ممکن است کودک بخواهد شما را با هم آشتی دهد و یا از کسی برای این موضوع کمک بگیرد. در مقابل این رفتار کودک جبهه نگیرید و عصبانی نشوید و در عین حال به او امید واهی نیز ندهید. با او صحبت کنید و بگویید که تصمیم به طلاق را یکشبه نگرفتهاید و حالا نیز قصد بازگشت به زندگی زناشویی قبلی را ندارید؛ اما این به این معنی نیست که از والد دیگر متنفرید؛ بلکه مناسب زندگی در کنار هم نیستید و این جدایی دلیل نمیشود که کودکتان پدر و مادرش را از دست بدهد. به او بفهمانید که آرامشی که حالا پیدا کردهاید، به نفع اوست و در یک زندگی زناشویی نامناسب، کمتر به او میرسیدید. اگر شما بتوانید روابط خود را با فرزندتان محکمتر از گذشته کنید و حق مادری و پدری را برایش بجا بیاورید، از اثرات منفی طلاق کاسته خواهد شد و کودک در بستر امنتری رشد خواهد کرد. ناپدری، نامادری طبیعی است که افراد بخواهند بعد از طلاق دوباره به زندگی خود ادامه دهند و مجددا ازدواج کنند؛ اما معمولا کودکان از این وضعیت خوشحال نخواهند شد. آنها که تا آخرین لحظه منتظرند تا پدر و مادر خود از طلاق منصرف شوند و بعد از آن هم میخواهند پدر و مادرشان دوباره با هم آشتی کنند، قطعا از این که امیدشان از دست برود و والدینشان با کس دیگری ازدواج کنند، خوشحال نمیشوند. پس احتمال این که ازدواج مجدد شما باعث ناهنجاریهایی در کودکتان شود، زیاد است. اگر نتوانید با کودک خود درست برخورد کنید و این مساله را برایش جا نیاندازید، کودک شما احتمالا واکنش نشان میدهد، با همسر جدید شما بدرفتاری میکند و والد دیگر را علیه شما تحریک خواهد کرد؛ اما اگر قبل از همه راجع به ازدواج مجددتان با فرزندتان حرف بزنید و به او بگویید که میخواهید این کار را انجام دهید و او را مطمئن کنید که برایش وقت کافی خواهید گذاشت و ازدواج شما به معنی این نیست که از او جدا میشوید، این اثرات منفی کاهش پیدا خواهد کرد. به هیچ عنوان نخواهید که جای والد دیگر را برای کودکتان با همسر جدیدتان پر کنید؛ بلکه سعی کنید رابطهای دوستانه بین همسر جدید خود و فرزندتان ایجاد کنید. حتیالامکان همسر سابقتان را در جریان ازدواج جدیدتان قرار دهید و از او بخواهید در این زمینه کودکتان را یاری کند و نگذارید که والد دیگر از زبان کودک این خبر را بشنود؛ چراکه ممکن است همسر سابقتان در اثر ناراحتی از این خبر عکسالعمل منفی نشان دهد که بر کودک تاثیر بدی بگذارد. اگر شنیدید که همسر سابقتان میخواهد ازدواج کند، به هیچ وجه در برابر کودکتان عصبانی نشوید و منفی عمل نکنید. به او بگویید که شما و همسر سابقتان همیشه پدر و مادر او هستید و ازدواج مجدد هر کدام از شما به منزله پیدا کردن دوست جدید برای اوست و هیچ کس جای پدر و مادر او را نخواهد گرفت. از همسر جدیدتان نیز بخواهید با کودکتان دوست باشد و هیچ وقت نخواهد که او را از والد دیگرش جدا کند و جای او را بگیرد. گاهی طلاق واقعیت دردناک زندگی شماست؛ اما اگر با آن کنار بیایید و درست تصمیم گرفته باشید، از مشکلاتتان میکاهد و شما را به زندگی جدیدی که در آن میتوانید نقاطضعفتان را از بین ببرید دعوت میکند. اگر از طلاق ناگزیرید، بگذارید با طلاق مشکلات خود و خانوادهتان کمتر شود، نه بیشتر. کودک خود را در آغوش بگیرید و او را در برابر خطرات این واقعیت تلخ محافظت کنید.
-
- 1
-
-
آیا اولین لحظه آرامی را به یاد میآورید که نوزادتان در آغوشتان آرمیده بود و شما اولین فرصت واقعی را برای تماشای او به دست آوردید و به صورت و بدن کوچکش خیره شدید؟ گاهی مادران مدتی طول میکشد که بپذیرند واقعا یک پسر دارند. دوستی ماداران و پسران بیشتر زنان میگویند که نوزاد دختر احساس اعتماد به نفس و آرامش بیشتری به آنها میدهد. آنها حس میکنند که به صورت ذاتی میدانند با نوزاد دختر چطور برخورد کنند. اما یک پسر! پس از تولد پسر، بیشتر اوقات میشنویم که مادران با وحشت میگویند که نمی دانند با یک پسر چگونه رفتار کنند! چگونه از نوزاد پسرمان مراقبت میکنیم تمام نگرشها و عقاید اولیه ما درباره مردان، در مراقبت روزمره ما از پسرانمان منعکس میشود: هر بار که برای کمک به کودکان به سرعت به سراغشان میرویم یا اجازه میدهیم خودشان کار را انجام دهند؛ هر بار که آنها را تشویق میکنیم یا از کاری باز میداریم؛ هر بار که آنها را به گرمی در آغوش میگیریم یا به آنها اخم میکنیم و از آنها دور میشویم.تمام واکنشهای ما ناشی از نگرشهای درونی ما نسبت به داشتن یک نوزاد (و داشتن یک نوزاد پسر) است. اگر برخوردی همراه با کنجکاوی داشته باشید و بخواهید درباره دنیای پسران بیاموزید و آن را درک کنید، کمک بزرگی کردهاید. خوب است که از شوهر یا برادر تان اطلاعاتی در این مورد کسب کنید. گاهی اوقات شما فقط به دانش کاربردی نیاز دارید. مادرها به یادگیری در مورد جنس مخالف کمک میکنند. مادر چیزهای زیادی درباره زندگی و عشق به پسر میآموزد. او به صورت بی نظیری میتواند به پسرش کمک کند تا در مقابل جنس مخالف اعتماد به نفس به دست آورد. مادر "اولین عشق" پسر است و باید ملایم و احترام آمیز و سرزنده باشد، بدون آنکه بخواهد بر او تملک یابد یا بر دنیای او غلبه کند. وقتی پسر به سن مدرسه میرسد، مادر او را تشویق و کمک میکند تا دوستانی پیدا کند و در آینده باید در مورد برخورد صحیح با دخترها نکاتی را به او بیاموزد.حتماً تصدیق میکنید که امروزه ایجاد رابطه با جنس مخالف به کمک نیاز دارد. مادر میتواند به پسرش کمک کند در مقابل دخترها یا زنها احساس آرامش داشته باشد. او میتواند به پسرش بیاموزد که در آینده با همسر خود چگونه برخورد کند و چگونه ارتباط کلامی مناسبی داشته باشد.والد جنس مخالف اغلب برای کودکان، کلید عزت نفس است. دختران نوجوان نیاز دارند که با تشویق پدرانشان تصویری ذهنی به عنوان فردی باهوش و جالب از خود داشته باشند. پدر میتواند حتی به آنها بیاموزد که چگونه لاستیک اتومبیل راعوض کنند، در اینترنت جستجو کنند یا ماهی بگیرند. ارائه تصویر فردی مناسب برخی از پسرها هنگامی که به سن دبیرستان میرسند ، بهطور ناراحت کنندهای خجول میشوند. ظاهراً آنها از اینکه جنس مذکر هستند، بزرگ و پر از هورمون هستند، خجالت میکشند. مادران میتوانند برای غلبه بر این حس، کمک موثری باشند. برخی مادران از سنین ده سالگی به بعد جملات زیبایی در مورد پسرانشان به کار میبرند. مثلاً وقتی او لباس جدیدش را میپوشد به او میگویند: "پسر، تو واقعاً خوشتیپ هستی." یا وقتی کاری را در خانه خیلی خوب انجام میدهد به او میگویند: "دختری که با تو ازدواج خواهد کرد، چقدر خوشبخت است." تطابق مادری کردن با رشد بچه ها همچنان که پسری از یک نوزاد بی دفاع به یک نوجوان بلند قد تبدیل میشود، سبک تربیتی شما نیز باید با او وفق پیدا کند. در ابتدا شما "رئیس" هستید و نظارت دائمی بر او دارید. در سالهای مدرسه، آموزش میدهید، مراقب هستید و محدودیتها را تعیین میکنید. بعدها به یک مشاور و دوست تبدیل میشوید و این در حالی است که او مسیر خود را پیدا میکند. به مرور مسئولیت و آزادی بیشتری به او بدهید. همه این مسائل به موقعیتشناسی شما بستگی دارد. سالهای دبستان در سالهای دبستان کمکها و راهنمایی های ملایمی صورت میگیرد. مادران مراقب فعالیتهای پسران هستند که در معرض خطر قرار نگیرند یا رفتار غیرمتعادلی نداشته باشند. مادران برای تماشای تلویزیون یا استفاده از کامپیوتر محدودیتهایی را ایجاد میکنند تا پسرها بیرون بروند و کمی ورزش کنند. پسرتان را تشویق کنید تا دوستانش را به خانه دعوت کند، با آنها مهربان باشد و گفتگو کند. نظراتشان را درباره مدرسه و زندگیشان جویا شوید. هنگامی که فرزندتان به خانه دوستی میرود، مراقب باشید و بررسی کنید که چه کسانی آنجا بودهاند. آیا کسی به خوبی از آنها مراقبت میکند؟ اگر کسی مراقب پسرها در این سن نباشد، ممکن است برای خود دردسرهای جدی درست کنند. نباید پسرهای کوچکتر از ده سال را برای مدتی طولانی در خانه تنها گذاشت. در دبیرستان زندگی با یک پسر دبیرستانی نوعی مبادله منصفانه است: "اگر اینجا به من کمک کنی، تو را با اتومبیل به آنجا خواهیم برد."، "اگر تو نظافت کنی، من آشپزی میکنم." پسر احتمالاً در این سن، بیش از پیش از فعالیتهایش و از شما فاصله میگیرد. اما شما رفتار دوستانه خود را ادامه دهید و در دسترس او باشید تا باز هم با هم گفتگو کنید. مراقب باشید که همچنان اوقات خاص دو نفری با هم داشته باشید. مثلاً هنگام خرید چند دقیقه ای در فروشگاه برای صرف یک نوشیدنی و کمی صحبت صبر کنید. با هم به سینما بروید و بعد از آن زمانی را صرف صحبت کنید. برخی پسرها حتی در این سن دوست دارند که آنها را در آغوش بگیرید، اما برخی دیگر اصلاً از این کار خوششان نمیآید. راههایی را برای ابراز عشق و علاقه به او پیدا کنید که به خواسته های او نیز احترام گذاشته باشید. شاید مجبور باشید در مورد مسائل مدرسه یا ورزش موضع بگیرید و بخواهید بیش از اندازه بر زندگی فرزندتان غلبه داشته باشید. در اواخر دبیرستان و تحت فشارهای آزمونهای مختلف، به پسرتان کمک کنید که مطالعه کند، اما موقعیتی را به وجود آورید که این تنها معنی زندگی نیست و لذت بردن و شاد بودن نیز اهمیت دارد. به او بگویید که ارزش او با نتایج امتحاناتش برآورد نمیشود. نوعی رقابت دیوانه وار در مورد آزمونهای مهم و اصلی [در ایران کنکور دانشگاهها] وجود دارد. این امر به معنی شکست یا موفقیت کامل یک سال از زندگی انسان تصور میشود. در اینجا میتوانیم میانه رو باشیم. به بچه ها کمک کنیم که (به ویژه در سال آخر دبیرستان) نهایت تلاش خود را به کار گیرند، اما آن را متناسب با اهداف آینده خود داشته باشند و در عین حال از نظر اجتماعی و خلاقیت نیز رشد کنند.
-
شاید نمیدانید كه در مورد چه چیزی با كودك خود حرف بزنید یا فرزند شما هنوز آنقدر بزرگ نشده است كه بتواند با شما صحبت كند، در این صورت میتوانید كارهایی را كه انجام میدهید برای او توضیح دهید: مامان داره با آب گرم تو رو تمیز میكنه. از حرف زدن به زبان كودك یعنی تولید صداهای بیمعنی خودداری كنید. كودك شما تنها در صورتی میتواند مهارتهای زبانی را به خوبی فرا بگیرد كه شما به درستی با او صحبت كنید پس از حرف زدن، كتاب خواندن با صدای بلند برای كودك یكی از مهمترین كارهایی است كه میتوانید برای افزایش دامنه لغات او، تحریك تخیلات و تصورات او و رشد مهارتهای زبانی او انجام دهید. در این حالت شما امكان برقراری ارتباط نزدیكتر با كودك و افزایش مهارتهای اجتماعی او را نیز دارید. كارشناسان خواندن كتاب با صدای بلند به صورت روزانه را توصیه میكند. البته لازم نیست كه همواره از كتابهای كودكان استفاده كنید. حتی اگر در حال مطالعه یك مجله یا روزنامه هم هستید، آن را با صدای بلند بخوانید تا كودك شما نیز از شنیدن آن لذت ببرد. افراد، مكانها و اشیا باید در برابر دید كودك شما قرار گیرند تا او بتواند در مورد آنها اطلاعات كسب كند. هر رابطهای كه او با محیط اطرافش برقرار میكند، اطلاعات جدیدی پیرامون محیط اطراف و وضعیت خودش در این محیط، به او میدهد. مطالعات نشان میدهند كودكانی كه در یك محیط مناسب رشد میكنند، مغز فعالتر و بزرگتری دارند. البته شما نباید حواس كودك را بیست و چهار ساعته به كار گیرید، همچنین نباید همه حواس او را یكباره تحریك كنید؛ زیرا كودك ممكن است دچار تحریك بیش از حد شود. شما صرفا باید این امكان را برای كودك فراهم كنید كه اسباببازیها و اشیا مختلفی را تجربه كند. اشیا و اسباببازیها را با شكلها، رنگها، صداها و وزنهای مختلف برای او انتخاب كنید. بازیهای گروهی و موزیكال را با همدیگر انجام دهید، با هم به خرید بروید و اجازه دهید كه كودك شما با افراد جدید برخورد كند. حتی سادهترین كارهای روزمره نیز میتواند مغز او را برای رشد بیشتر تحریك كند. همچنین باید موقعیت و فضای كافی جهت جستجو و گشت زدن در محیط اطراف را برای كودك خود فراهم كنید. كودكان به فضای كافی برای حركت چهار دست و پا، راه رفتن و دویدن نیاز دارند تا بتوانند ماهیچههای خود را تقویت كنند، تعادل مناسب برای بدن خود را به دست آورند و اعضای خود را با یكدیگر هماهنگ كنند. همچنین جستجوی آزادانه در محیطهای امن كه مرتب با امر و نهی شما مواجه نشوند نیز میتواند برای آنها بسیار مفید باشد. خانه خود را برای كودك ایمن كنید. اشیا خطرناك را از دسترس كودك دور كرده و چیزهای بیخطر و جالب به او بدهید. مثلا از قفل كودك روی همه كابینتهای آشپزخانه استفاده كنید، اما در یكی از كابینتها را آزاد بگذارید و كاسههای پلاستیكی، قاشقهای چوبی و ... را كه بازی با آنها برای كودك شما بیخطر است، در این كابینت قرار دهید.
-
امروزه بیش از هر زمان دیگری مردها خود را مسئول خانواده خود میدانند و بارداری و زایمان همسرشان برای آنها بااهمیت است. با این حال ترس از ناشناختهها و نگرانی از اینكه نتوانند وظایفشان را به درستی انجام دهند، باعث شده ندانند واقعا در این دوره خاص چه كاری از دست آنها برمیآید. 1. در انتخاب بیمارستان به همسر خود كمك كنید خیلی از آقایان در این امر دخالت نمیكنند و انتخاب بیمارستان و زایشگاه و حتی نحوه زایمان را برعهده همسرشان میگذارند. این در حالی است كه بودن همسر یك خانم باردار در كنار او هنگامی كه به یك بیمارستان برای گرفتن اطلاعات لازم مراجعه میكند، میتواند بسیار مفید باشد و نه تنها اعتماد به نفس خانم را بالا ببرد بلكه باعث شود آن دو با هم زایشگاه بهتر و مناسبتری را انتخاب كنند. توصیه میشود از نزدیكترین بیمارستان به محل اقامت خود شروع كنید و مسائلی مانند نظافت و كادر پزشكی بیمارستان را در نظر داشته باشید. 2. اگر امكان دارد در كلاسهای بارداری و شیردهی و آمادگی زایمان همراه همسرتان باشید در این كلاسها معمولا زایشگاه به افراد نشان داده میشود و خانم باردار با نحوه زایمان، تنفس صحیح و مراقبتهای قبل و بعد از زایمان آشنا میشود. همراه بودن آقا با همسرش باعث میشود تمامی نگرانیها از ناشناختهها از بین برود و هر دو بتوانند راحتتر خود را برای روز آخر آماده كنند. متاسفانه در بسیاری از كشورها امكان بودن مرد در كنار همسرش هنگام فارغ شدن وجود ندارد، با این حال این شرایط از بسیاری فشارهای روحی وارده بر خانم میكاهد. 3. اگر احساس پدرانه ندارید خود را سرزنش نكنید اكثر آقایان بعد از فارغ شدن همسرشان و دیدن و به آغوش كشیدن فرزندشان احساس پدر بودن میكنند. جنین برای مردان قابللمس نیست و تا زمانی كه به دنیا نیامده تنها یك مفهوم است. اگر در دوران بارداری همسرتان احساس پدر بودن نمیكنید، خود را مواخذه نكنید. چشیدن این احساس شیرین را به روز بعد از زایمان موكول كنید. 4. به محض آغاز اولین دردها همسرتان را به بیمارستان نبرید اكثر آقایان به محض اینكه دردهای خانم باردار آغاز میشود او را به زایشگاه میبرند. دلیل آن هم حس ترس و ندانستن این موضوع است كه چه باید بكنند. بهتر است به خانم خود اعتماد كامل داشته باشید و اگر او فكر میكند هنوز موقع زایمان فرا نرسیده به اجبار او را به بیمارستان نبرید. تنها ماندن او در زایشگاه تحمل درد را سختتر میكند. 5. خیلی به حرف اطرافیان گوش ندهید در دوران بارداری و به ویژه نزدیك شدن به زمان زایمان ممكن است اطرافیان نصایح مختلفی به شما بكنند. كاملا طبیعی است كه هر فردی تجربیات خاص خود را داشته باشد. به جای مشورت گرفتن از اطرافیان همسرتان را تحت نظر یك پزشك قرار دهید تا دوران بارداری و زایمان سالم و راحتی را تجربه كند. 6. دوربین را همراهتان نبرید برخی خانوادهها از زایشگاه تقاضا میكنند از عمل سزارین و تولد فرزند فیلمی تهیه كنند. بعد از زایمان نیز همه به دنبال عكس و فیلم گرفتن از نوزاد تازه متولد شده هستند. بهتر است به جای این كارها، دوربین را در خانه بگذارید و با بیان جملات عاطفی به همسرتان، این لحظات را در ذهن خود و او ثبت كنید. 7. به همسرتان اعتماد به نفس بدهید خانمها بعد از زایمان دچار فوران احساسی میشوند. بسیار حساسند و خیلی سریع گریه میكنند. بهترین كاری كه در این زمان از عهده شما به عنوان همسر او برمیآید، كمك كردن به او در كارها و دادن اعتماد به نفس به اوست. هر چه یك مادر بیشتر احساس حمایت كند، راحتتر میتواند نیازهای فرزندش را برآورده كند. 8. اگر همسرتان به شما توجه نمیكند از او دلخور نشوید خیلی از مردان در دوران بارداری و بعد از زایمان به این دلیل كه همسرشان به آنها توجه نمیكند، ناراحت هستند و عصبانی میشوند. فراموش نكنید همسر شما در حال گذراندن دوران سختی است. بیتوجهی او به شما دلیل خاصی ندارد. شاید مشكلات دوران بارداری و سختیهای بعد از زایمان عامل آن باشد كه به زودی برطرف خواهد شد. همراه او باشید تا این دوره به سرعت بگذرد. 9. در نگهداری كودكتان به او كمك كنید هر چه بیشتر به همسرتان در نگهداری از فرزندتان كمك كنید او زودتر میتواند به زندگی عادی خود برگردد و به عنوان یك همسر و نه تنها یك مادر زندگی كند. اگر همسر شما به دلیل رسیدگی به فرزند خسته شود دیگر وقتی برای محبت به شما نمیگذارد. به توصیههای ماما عمل كنید و در مورد وظایف مادرانه با همسرتان صحبت كنید و از او بپرسید در چه مسائلی میتوانید كمك دست او باشید.
-
- 1
-
-
اگر کودک شما قبل از 1 سالگی شروع به صحبت نکرد، مطمئن باشید که تا 15 ماهگی حرف زدن را آغاز و در 18 ماهگی لغات بسیاری را به زبان خواهد آورد و معنی لغات بسیاری را خواهد دانست. تنها یک کلمه است که موجب عکس العمل منفی او میشود: «نه!» رفتارهای حسی اولین کلمات هستند رفتارهای حسی یا آن چه کودک شما میفهمد، قبل از کلماتی هستند که او به زبان میآورد. زمانی که شما با او حرف میزنید، در واقع به رشد زبانی او کمک میکنید. اگر او هنوز قادر نیست کلمهای به زبان آورد و هنگامی که با او حرف میزنید تنها سکوت میکند، در واقع در حال دریافت اطلاعات و لغات است. بعضی از کودکان به تمرین بیشتری نیاز دارند تا برای تولید صدا زبان و دهان خود را با هم هماهنگ کنند. مراحل رشد زبانی قبل از آن که بدانید چه زمانی کودکتان شروع به حرف زدن خواهد کرد، بگذارید مراحل گفتاری را برایتان شرح دهیم. 0-3 ماهگی کودکتان به سرعت حرف زدن با شما را یاد خواهد گرفت. یکی از روشهای ارتباطی کودکان، گریه کردن است. در نگاه اول شاید این گونه به نظر نرسد اما در واقع گریه کردن نیز یکی از مراحل رشد زبانی است و کودک شما بدین طریق میخواهد شما را از احوال خود آگاه کند. حتی ممکن است متوجه شده باشید که او به چندین نوع مختلف و با توجه به نیازهایش گریه میکند. 4-6 ماهگی در سن 4 تا 6 ماهگی عکس العمل کودک شما خنده و یا زمزمه خواهد بود. در این سن او به این روش با شما ارتباط برقرار خواهد کرد. اگر چه او قادر به بیان کلمات واقعی نیست اما باید بتواند صداهایی شبیه به آن را تولید کند. شما باید حروف صداداری مانند «اه» یا «اوه» از او بشنوید. بعدها او همین حروف صدادار را با حروف بی صدا ترکیب خواهد کرد و کلماتی چون «ماما» و «بابا» را خواهد ساخت. 7-12 ماهگی رفتارهای حسی کودکتان در این دوره رشد خواهد کرد. او لغات بیشتر و ساختارهای سادهای چون «نه نه» را درک خواهد کرد. او هنوز قادر به حرف زدن نخواهد بود اما با کمی دقت در رفتارش خواهید فهمید که سعی در ساخت صداهایی که شما بیان میکنید، دارد. 7 تا 12 ماهگی دقیقا جواب سوال شما است: کودک من چه زمانی سخن میگوید؟ اگر او هنوز حرف زدن را آغاز نکرد، نگران نشوید. او به زودی اولین کلمات را بیان خواهد کرد. اولین لغات کودکان کودک شما اولین لغات خود را در سن 11 تا 14 ماهگی بیان کند. در سن 18 ماهگی او باید تا 20 کلمه را به زبان آورد. البته تمام کودکان این گونه نیستند. اگر در این باره از چند مادر سوال کنید، جوابهای متفاوتی خواهید شنید. مراحل رشد زبانی کودک تنها برای کمک به پزشکان و والدین کودک در نظر گرفته شده است. از رشد زبانی کودکان نوپا حمایت کنید پیدا کردن زمان دقیق حرف زدن کودکان غیر ممکن است. فرقی نمیکند کودکتان حرف زدن را زود با دیر آغاز کرده است، شما میتوانید به رشد مهارتهای زبانی و دامنه لغات او کمک کنید. به این نکتهها توجه کنید: شرح دهید- در طول روز، زمانی که وقت خود را با کودکتان سپری میکنید، درباره کارهایی که او و خودتان انجام میدهید با او صحبت کنید: «من دارم دو لیوان شیر آماده میکنم تا برای صبحانه با هم بخوریم.» رفتاری بچگانه نداشته باشید- با کودک خود به زبانی ساده و واضع صحبت کنید و از لغات و جملههای کامل استفاده کنید. لغاتی که کودکتان بیان میکند را به درستی تکرار کنید- اگر او به شما گفت «شی» به او این گونه پاسخ دهید: «بله! این شیر است. ما میخواهیم برای صبحانه یک لیوان شیر بنوشیم.» بخوانید، بخوانید و بخوانید- تا جایی که میتوانید برای کودکتان کتاب بخوانید. شعرهای کتابها قافیه دارند و برای رشد زبانی کودکان بسیار عالی است. لغات قافیه دار باعث میشوند که کودک صداها و بخشهای مختلف لغات را از هم تشخیص دهد. سوال کنید- تحقیقات اخیر نشان میدهد که مکالمه دو طرفه بهترین راه برای رشد زبانی است زیرا موجب تمرین مهارتهای جدید کودکان میشود. بنابراین از کودکتان سوالهایی کنید که جواب آن به «آره» یا «خیر» ختم نشود. این روش او را وادار به استفاده از لغات و در نتیجه پیشرفت زبانی میکند. نام ببرید و توضیح دهید- سعی کنید هر چه را که در اطرافتان میبینید برای کودکتان نام ببرید و درباره آن توضیح دهید.
