رفتن به مطلب

هر انچه در مورد تلوزیون های هوشمند باید بدانید


ارسال های توصیه شده

959.jpg Smart TV

 

 

پس از محبوبیت تلفن های هوشمند و فروش بالای آنها، مفهوم بکار رفته در این تلفن ها وارد تلویزیون ها نیز شد. تلویزیون های هوشمند مانند تلفن های هوشمند امکان اتصال به اینترنت و استفاده از سرویس های آنلاین ویدیویی و شبکه های اجتماعی و غیره را دارند. Smart TVها قادرند با کامپیوتر ارتباط برقرار کرده و اطلاعات را دریافت و یا ارسال کنند. در ادامه توضیحات کامل در مورد این تلویزیون ها که روز به روز به تعداد و تنوع آنها افزوده می شود مشاهده خواهید کرد.

 

اصطلاح Smart TV یا تلویزیون هوشمند، اولین بار توسط سامسونگ معرفی شد پس از آن ال جی و فیلیپس نیز آن را توسعه دادند. در حال حاضر اکثر تولید کننده های تلویزیون، Smart TV تولید می کنند ولی برخی، نام های متفاوتی برای تلویزیون های هوشمند خود گذاشته اند. بعنوان مثال سونی تلویزیون های هوشمند خود را Internet TV نام گذاری کرده است. به هر حال منظور ما از تلویزیون هوشمند (Smart TV) تلویزیونی است که قادر است به اینترنت متصل شود و سرویس های اینترنتی را در اختیار کاربر قرار دهد.

[h=2]تلویزیون هوشمند، Smart TV چیست؟[/h]

تلویزیون هوشمند مانند تلفن هوشمند عمل می کند. این تلویزیون های قادرند سرویس های مختلف اینترنتی را از طریق تلویزیون به کاربر ارائه دهند. یعنی تلویزیون هوشمند معادل یک تلویزیون معمولی با یک کامپیوتر داخلی است که سرویس های متنوعی را به کاربر می دهد. کاربر می تواند در تلویزیون هوشمند خود نرم افزار نصب کند، ویدیو و تصاویر آنلاین را مشاهده کند، صفحات وب را مرور کند، بازی اجرا کند و از همه مهمتر به کانال های اینترنتی IPTV متصل شود.

[h=2]چرا به تلویزیون هوشمند نیاز داریم؟[/h]

تلویزیون های هوشمند نسبت به تلویزیون های معمولی امکانات بسیار وسیع تری دارند با تلویزیون های هوشمند می توانید تصاویر در حال پخش را ضبط کنید، با قابلیت Time Shifting نگران از دست دادن تصاویر زنده نباشید و می توانید از تلویزیون اینترنتی IPTV استفاده کنید. در واقع تلویزیون های هوشمند نحوه استفاده از تلویزیون را تغییر داده اند و کاربر بسیاری از اموری که در کامپیوتر خود انجام می دهد را می تواند در صفحه نمایش بزرگتر و با کیفیت تر HDTV انجام دهد. تلویزیون های هوشمند به راحتی به شبکه های اجتماعی و سرویس های اشتراک گذاری ویدیو متصل می شوند.

یکی از قابلیت هایی که تقریبا تمام تلویزیون های هوشمند دارند پشتیبانی ازاستانداد DLNA است. اDLNA به شما این امکان را می دهد تا براحتی ویدیو را از کامپیوتر، تلفن هوشمند و وسایل دیگر به تلویزیون منتقل نموده و پخش کنید. یعنی اگر قبلا ویدیو، موزیک های مختلف را از اینترنت دانلود کرده اید مطمئن خواهید بود که تلویزیون هوشمند شما آنها را پخش خواهد کرد. برای کسب اطلاعات کامل در مورد DLNAبه دایرکتوری زونیت مراجعه نمایید.

 

 

[h=2]چطور تلویزیون هوشمند به اینترنت متصل می شود؟[/h]

تمام تلویزیون های هوشمند دارای پورت شبکه Ethernet هستند و از طریق کابل شبکه قادرند به اینترنت متصل شوند. علاوه بر این برخی از تلویزیون های هوشمند قادرند به شبکه های بی سیم نیز متصل شوند. در واقع اتصال تلویزیون های هوشمند مشابه اتصال نوت بوک به اینترنت است.

برخی از تلویزیون های هوشمند امکان اتصال به شبکه بی سیم را بصورت داخلی ندارند ولی می توان با خرید یک سخت افزار اضافی که حدود 100 دلار قیمت دارد به شبکه بی سیم متصل شد. به هر حال روش پیشنهادی ما اتصال از طریق پورت Ethernet و کابل شبکه است چون ارتباط شبکه پایدارتر خواهد بود.

[h=2]با تلویزیون هوشمند چه کارهای می توان انجام داد؟[/h]

تلویزیون های هوشمند مشابه کامپیوترها عمل می کنند و بسیاری از سرویس های یک کامپیوتر را به کاربر ارائه می دهند. با تلویزیون هوشمند می توانید ویدیوها را در وب سایت های به اشتراک گذاری مانند Youtube مشاهده کنید، صفحات وب را باز کنید، ایمیل های خود را چک کنید، به شبکه های اجتماعی متصل شوید و از دیگر سرویس های اینترنتی استفاده کنید. علاوه بر این موارد، تلویزیون های هوشمند قادرند اسناد Word و یا صفحه های گسترده Excel را ایجاد کرده و یا نمایش دهند.

بازی های ساخته شده برای تلویزیون های هوشمند نیز رو به افزایش هستند. بعنوان مثال پاناسونیک قراردارد های مختلفی را با تولید کننده های مطرح بازی مانند Gameloft عقد کرده است تا بازی های خود را برای تلویزیون های هوشمند این شرکت تولید کنند.

تلویزیون های هوشمند امکان اتصال وب کم و اجرای نرم افزار Skype را دارند. کاربر می تواند با اتصال وب کم به Smart TV امکان مکالمه ویدیوی را مهیا کند. به این ترتیب کل خانواده می توانند در مقابل تلویزیون با دوستان و آشنایان خود در هر کجای دنیا مکالمه ویدیویی داشته باشند.

با تلویزیون های هوشمند می توان به رادیو های اینترنتی دسترسی داشت و یا گزارش و پیش بینی آب و هوا را بصورت زنده مشاهده کرد.

958.jpg

 

[h=2]نرم افزار (App) ها در تلویزیون هوشمند چطور کار می کنند؟[/h]

رابط کاربری تمام تلویزیون های هوشمند دارای صفحه اصلی است که در آن صفحه می توان به امکانات مختلف تلویزیون دسترسی داشت. در صفحه اصلی Smart TVها لینک به فروشگاه نرم افزارها وجود دارد در حال حاضر اکثر نرم افزارهای تلویزیون های هوشمند بصورت مجانی در اختیار کاربر قرار داده می شوند ولی تولید کنندگان تلویزیون هوشمند امیدوارند با محبوبیت این نوع از تلویزیون ها، از فروش نرم افزار نیز درآمد کسب کنند.

[h=2]آیا نرم افزارهای Smart TV در تلویزیون برندهای دیگر نیز اجرا می شوند؟[/h]

متاسفانه، تمام تلویزیون های هوشمند سیستم عامل خاص خود را دارند و در واقع نرم افزارهای هر کدام تنها در خود آن تلویزیون قابل اجراست. البته خوشبختانه Smart TVها نرم افزار خاصی دارند که برروی ابزارهای اندرویدی و یا iOS نصب می شوند و کنترل تلویزیون از طریق تلفن هوشمند و یا تبلت امکان پذیر می شود.

[h=2]آیا می توان تلویزیون معمولی HDTV را به Smart TV تبدیل کرد؟[/h]

اگر قبلا تلویزیون HDTV خریداری کرده اید هنوز راهی برای تبدیل آن به Smart TV وجود دارد. در حال حاضر کمپانی های مختلف انواع گوناگونی از Settop Box ها را تولید کرده اند که امکانات مشابه تلویزیون های هوشمند را به تلویزیون معمولی اضافه می کنند. GOOGLE TV و یاAPPLE TV از معروفترین آنها هستند. Google TV و Apple TV در بازار کشور وجود ندارند اما در بازار کشور HD Player های مختلفی وجود دارند که بسیاری از امکانات Smart TV ها را به کاربر ارائه می دهند معروفترین آنها ساخت Western Digital، Asus و Seagate هستند که همگی در بازار کشور و با قیمت حدود 120 تا 200 هزار تومان به فروش می رسند.

 

[h=2]چطور می توان تلویزیون هوشمند را کنترل کرد؟[/h]

بهترین راه برای کنترل تلویزیون های هوشمند استفاده از تلفن هوشمند است. تلفن های هوشمند به راحتی و با نصب نرم افزار مربوطه به Smart TV متصل می شوند و آن را کنترل می کنند. علاوه بر این تولید کننده های مختلف راه حل های متفاوتی را برای کنترل تلویزیون ارائه کرده اند بعنوان مثال سامسونگ و Vizio ریموت کنترلی مشابه تلفن هوشمند به همراه برخی از Smart TVهای خود ارائه می دهند و یا ال جی از روش مشابه کنترلر WIIاستفاده می کند.

منبع وبلاگ مهندسی برق

لینک به دیدگاه

برای اینکه با امکانات و فناوری های تلوزیون هوشمند بیشتر اشنا بشیم یک سری اطلاعات رو اینجا میگذلرم

 

  • DLNAچیست

[h=5][/h]

112.jpgعبارت DLNA در اصل مخفف Digital Living Network Alliance است و اگر بخواهیم آن را به فارسی انتقال دهیم شاید بهترین مفهوم برای توصیف آن عبارت شبکه یکپارچه ی زندگی دیجیتالی باشد. این استاندارد تجاری توسط سونی ایجاد گردید و با ایجاد شدنش ابزارهایی روانه ی بازار شد که در صورت یدک کشیدن عبارت سازگار با DLNA محبوبیتشان در نزد کاربران بیشتر میشد.

 

ابزارهای چند رسانه ای تحت شبکه از قبیل کنسول های بازی، سینماهای خانگی، اسپیکرها، ابزارهای ذخیره سازی و تلفن های هوشمند بسیاری در حال حاضر وجود دارند که دارای مجوز سازگاری با DLNA‌ هستند. علاوه بر این نرم افزارها نیز می توانند با DLNA سازگار باشند برای مثال نرم افزار ویندوز مدیا پلیر که به احتمال زیاد اکثر شما با آن آشنا هستید از این استاندارد پشتیبانی به عمل می آورد.

در اصل ابزارهای سازگار با DLNA از یک پروتکل استاندارد برای ارتباط با یکدیگر استفاده می نمایند و به جای اینکه هر شرکت استاندارد و پروتکل جدیدی را برای ارتباط بین ابزارهای تولیدی خود و استریم کردن فایل ها بر روی شبکه های محلی تعریف نماید یک استاندارد کلی توسط کمپانی سونی با عنوان DLNA تعریف شده است که همه ی برندها از آن پیروی می نمایند. به این ترتیب شما می توانید دو ابزار از برندهای متفاوت بخرید و از یکی از آنها بر روی دیگری فایل های چند رسانه ای را استریم و پخش کند و همه ای اینها در حالیست که سازگاری این دو ابزار هرگز با یکدیگر در زمان تولید تست نشده است.

 

 

پلی استیشن ۳، اکس باکس ۳۶۰، اکس باکس وان و… همگی از DLNA پشتیبانی به عمل می آورند و در نرم افزارهای چند رسانه ای مانند ویندوز مدیا پلیر، XBMC، Plex و… نیز به صورت پیش فرض و بدون نیاز به هیچ ابزار جانبی پشتیبانی از DLNA‌ در نظر گرفته شده است و نکته مثبت در اینجاست که نرم افزارها با پشتیبانی از DLNA برای پلتفرمهای بسیار متفاوتی ارائه شده اند. شما حتی می توانید در بازار تلویزیونها و سیستم های صوتی را مشاهده کنید که دارای سازگاری با DLNA‌ هستند.

27.jpg

DLNA چگونه کار می کند؟

ابزارهای سازگار با DLNA در اصل از UPnP یا مجموعه ای از پروتکل های شبکه با عنوان Universal Plug and Play استفاده می نمایند تا یکدیگر را بر روی یک شبکه ی محلی پیدا کرده و با هم ارتباط برقرار نمایند این ابزارها به کلاس های متفاوتی تقسیم می شوند. برای مثال:

 

  • یک مدیا سرور دیجیتالی که محتوا بر روی آن ذخیره سازی شده و در دسترس سایر ابزارهای موجود بر روی شبکه محلی قرار می گیرد. این سرور می تواند یک ابزار ذخیره سازی اطلاعات (NAS) با پشتیبانی از DLNA باشد یا یک کامپیوتر شخصی که بر روی آن یک نرم افزار سازگار با DLNA مثل ویندوز مدیا پلیر اجرا شده است.
  • یک پخش کننده محتوای چند رسانه ای دیجیتال که می تواند محتوایی که مدیا سرور ارائه می نماید را پیدا کرده و پخش نماید مثل کنسولهای بازی با پشتیبانی از DLNA یا سیستم های سینمای خانگی و… هر کدام از این ابزارها قادر هستند فایل های موجود بر روی سرور را مرور کرده و سپس فایل موردنظر و انتخابی را پخش نمایند.
  • یک کنترلر چند رسانه ای دیجیتال که قادر به یافتن فایل ها بر روی سرور بوده و سپس تفسیر می نماید که ابزار پخش کننده کدام فایل را از روی سرور شروع به پخش نماید، برای ساده تر شدن موضوع می توان یک تلفن هوشمند را مثال زد که ابتدا کاربر را قادر می سازد فایل های روی سرور را مرور کرده و سپس به تلویزیون اطلاع میدهد فایل انتخابی کاربر کدام است و تلویزیون به سراغ سرور رفته و آن فایل را پخش می کند.
  • پرینتری که از DLNA پشتیبانی به عمل بیاورد. با چنین پرینتری در صورتیکه یک دوربین دیجیتالی با پشتیبانی از ارتباط با شبکه های بی سیم و استاندارد DLNA داشته باشید می توانید مستقیماً عکس های خود را از روی دروبین به پرینتر فرستاده و آنها را پرینت کنید.

البته لیست یاد شده لیست کاملی از ابزارهایی که می توانند از DLNA پشتیبانی به عمل بیاورند نیست و هنوز می توان کلاس های گوناگون دیگری را نیز تعریف نمود.

ابزارهای دارای پشتیبانی DLNA می بایست یکدیگر را به صورت کاملاً اتوماتیک بر روی شبکه ی محلی و خانگی پیدا کنند البته با این پیش فرض که قابلیت DLNA در آنها و از طریق گزینه ی مرتبط فعال گردیده باشد. برای مثال می توانید از گزینه ی Play یا پخش در ویندوز مدیا پلیر جهت پخش یک فایل ویدئویی بر روی کنسول بازی اکس باکس استفاده کنید در این شرایط کامپیوتر شخصی شما کنسول بازی را متوجه می کند که مقصد پخش این فایل است و به کنسول اطلاع می دهد که لازم است فایل را استریم کرده و به کاربر بر روی نمایشگری که به آن متصل شده نمایش دهد.

31.png

DLNA محصولی متعلق به سال ۲۰۰۳ است

استاندارد DLNA حدود ۱۰ سال پیش و در سال ۲۰۰۳ پدید آمد که در آن زمان دنیای چند رسانه یی ها و همینطور اینترنت بسیار نسبت به آنچه در حال حاضر می شناسیم متفاوت بود.

در اصل این استاندارد را می توان متعلق به زمانی دانست که ذخیره سازی فایل های چند رسانه یی به صورت محلی به شکل وسیعی بین کاربران رایج بود و آنها عادت داشتند این نوع از فایل های خود را بر روی یک مدیا سرور قرار داده که معمولاً هم یک کامپیوتر شخصی با هارد دیسکی حجیم بود و سپس از DLNA برای پخش این فایل های بر روی سایر ابزارها استفاده می کردند، در حال حاضر و در بسیاری از کشورهای توسعه یافته با ارائه شدن سرویس هایی همچون Hulu، نت فلیکس و… کاربرد DLNA که به صورت محلی و بر روی شبکه های خانگی است تا حد زیادی کاهش یافته.

DLNA از فرمت های رایجی مانند Mp3، ویدئوهای Mp4، WMV9 پشتیبانی به عمل می آورد ولی متاسفانه از فرمت هایی مانند WMV10، MKV یا AVI و فرمت صوتی بدون افت کیفیت FLAC را پشتیبانی نمی کند. این استاندارد حتی در فرمت هایی که پشتیبانی می کند نیز محدودیت هایی را داراست و ممکن است نتواند برخی از فایل های Mp4 با رزلوشن و یا بیت ریت بالا را پخش نماید. برخی از نرم افزارهایی که DLNA را پشتیبانی می کنند برای رفع این نقص در حین ارسال فایل ها به مقصد اقدام به تبدیل آنها به فرمت های قابل قبول برای DLNA می نمایند.

همچنین این استاندارد قادر نیست مانند ایر پلی از اپل یا کروم کست از گوگل تصویری که بر روی نمایشگر یک ابزار مشاهده می نمایید را بر روی نمایشگر یک ابزار دیگر انتقال دهد و حتما برای نمایش ویدئو لازم است فایل محلی آن در عملیات پخش دخیل باشد.

42.jpg

DLNA و زمان بازنشستگی

احتمال اینکه شما ابزاری با پشتیبانی از DLNA در اختیار داشته باشید بسیار بالا است ولی با این وجود به شکل واضحی به نظر می رسد DLNA در حال بازنشسته شدن است. بنیانگذار این استاندارد یعنی سونی در آخرین محصول خودش پلی استیشن ۴ از پشتیبانی از آن سر باز زده است و این کنسول فاقد DLNA‌ است هر چند در طرف مقابل رقیب این برند یعنی مایکروسافت از DLNA در اکس باکس وان پشتیبانی به عمل آورده. محصولات اپل نیز هرگز از DLNA پشتیبانی نکرده اند و مسلماً در آینده نیز برنامه ای برای اینکار نخواهند داشت.

DLNA برای دنیایی طراحی گردیده بود که در آن ذخیره سازی محلی فایل ها به شدت رواج داشت و در دنیای فعلی که سرویس های استریم به صورت آنلاین و ذخیره سازی بر روی فضاهای ابری به شدت جا افتاده و کاربردی شده است وجود چنین استانداردی چندان ضروری به نظر نمی رسد و می توان گفت به زودی ابزارهای بیشتری عرضه خواهند شد که این استاندارد را به فراموشی سپرده اند خصوصاً که پشتیبانی از فرمت های گوناگون فایل های چند رسانه یی توسط آن به شدت محدود بوده و به نظر نمی رسد قرار باشد به روز رسانی جدی در مورد این مسئله صورت بگیرد.

منبع: Makeuseof

لینک به دیدگاه

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

×
×
  • اضافه کردن...