رفتن به مطلب

ارسال های توصیه شده

اسطخدوس(اسطوخدوس)

 

1- گیاهان تیره نعناعیاناین گیاه از تیره نعناعیان است و در این تیره، چهارده گیاه طبی وجود دارد. ما از نظر اهمیتی که این گیاهان در طب دارند نام این چهارده گیاه را ذکر می کنیم که عبارتند از:اسطخدوس، پونه، آویشن شیرازی، آویشن کوهی، فرنجمشک، مریم گلی، مریم نخودی، اکلیل کوهی، مرزنجوش، بادرنجبویه، مرزه، گزنه، زوفا و ریحان سبز

 

.2- وضعیت اسطخدوس در جهاناسطخدوس به سبب خواص متعدد طبی که دارد از قرن ها پیش مورد توجه محافل پزشکی کشورهای اروپایی قرار گرفته، در قرن حاضر نیز تحقیقات تازه ای روی آن انجام شده است و آن را در طب به کار می برند، ولی در عطرسازی بیشتر مورد استعمال دارد.هم اکنون در کشورهای فرانسه، انگلستان، سویس، اسپانیا، ایتالیا، روسیه و سایر کشورهای اروپایی از این گیاه استفاده می کنند و در بسیاری از مناطق علاوه بر اینکه همه ساله مقدار زیادی از آنچه به طور خودرو وجود دارد، مورد مصرف قرار می گیرد. مقدار متنابهی هم کشت می شود؛ مثلاً در کوه فرانتو در فرانسه، تقریباً به مساحت یازده هزار هکتار به طور خودرو وجود دارد و در آلپ های سفلی همه ساله متجاوز از هزار هکتار در زیر کشت قرار می گیرد که از آن ده هزار تن است که 100-80 تن اسانس از آن می گیرند. همین نمونه برای اثبات اهمیت مصرف اسطخدوس در کشور فرانسه کافی است.چون گل های اسطخدوس برای استخراج اسانس، طاقت حمل و نقل ندارند، باید عمل تقطیر هرچه نزدیک تر به مرکز کشت یا مناطقی انجام گیرد که این گیاه به طور خودرو وجود دارد. به این جهت در کشورهای اروپایی وسایل تقطیر متعددی را از راه های باریک کوهستانی به این مناطق حمل کرده عمل تقطیر را در کنار چشمه سارها و جویبارها انجام می دهند.در کشور فرانسه متجاوز از 3000 دستگاه تقطیر برای گرفتن اسانس اسطخدوس همه ساله به کار می افتد

 

.3- خواص طبی اسطخدوسنخستین خاصیت اسطخدوس که بسیار جالب و حائز اهمیت است، خاصیت ضدعفونی آن است.طبق تحقیقات دقیقی که کلیو و همکارانش انجام داده اند، اسانس اسطخدوس، استافیلوکوک و باسیل تیفیک را در پلاک های ژلوز از بین می برد. دم کرده اسطخدوس، باسیل تیفیک را در مدت 48-24 ساعت نابود می کند.بنابراین اسطخدوس را می توان به عنوان یک داروی مؤثر برای درمان مطبقه (تیفوئید) تجویز کرد و اثر آن در این بیماری، مانند آنتی بیوتیک های جدید (انواع کلرامفنیکل) است.باید دانست همان طور که انواع ویتامین ها در میوه ها، سبزی ها و محصولات مختلف حیوانی و گیاهی وجود دارد ولی به وسیله تبلیغات قوی مؤسسات سازنده داروهای اختصاصی، ویتامین های مصنوعی جانشین آن ها شده و مبتلایان به کمبود ویتامین، به جای اینکه به منابع طبیعی "که اثر آن ها بهتر و قاطع تر است" متوسل شوند، به محصولات مصنوعی پناه می برند، به همان طریق، انواع آنتی بیوتیک ها در منابع طبیعی اعم از حیوانی و گیاهی وجود دارد که خیلی کمتر شناخته شده است. زیرا امروزه تمام توجه محافل پزشکی و داروسازی دنیا به منابع مصنوعی و صنایع عظیم داروسازی و لابراتوارهای سازنده دارو معطوف شده است، بنابراین، با اینکه گروهی از محققان معروف با کارهای علمی خود ثابت کرده اند که اسطخدوس در نابود کردن باسیل های تیفیک همان کار کلرامفنیکل را می کند، با این همه، اذهان عمومی پزشکان دنیا به سبب نفوذ تبلیغات جدید حاضر به قبول این حقیقت نیستند.اسطخدوس علاوه بر تأثیری که روی باسیل های تیفیک دارد، بر استافیلوکوک و سایر میکروب های عمومی نیز مؤثر است، به این جهت "به طوری که لئونس کارلیه و دیگران ثابت کرده اند" این گیاه برای درمان تمام عفونت های مجاری تنفس، آسم، سیاه سرفه و گریپ مفید واقع می شود. حتی به طوری که پلانشون در کتاب مفردات پزشکی می نویسد از نظر خواص ضدعفونی و التیام دهنده ای که دارد، آن را برای پانسمان زخم ها به کار می برند (به صورت پماد های اسانس دار). پلانشون می نویسد: ((از گل اسطخدوس، ماده ای استخراج می کنند که در التیام زخم ها مؤثر است)).پزشکان قدیم ایران به خاصیت ضدعفونی اسطخدوس واقف بوده و آن را برای درمان عفونت اخلاط به کار می بردند. مخصوصاً در کتاب قرابادین کبیر، جلد اول، صفحه 204، چاپ هند، می نویسد:طبیخ آن تا سه درهم (هر درهم معادل 5/3 گرم است) در امراض سینه و سعال {(سرفه)} و نزلات از زوفای خشک قوی تر است.چنان که گفتیم لئوس کارلیه نیز در کتاب خود به همین مطلب اشاره کرده و آن را برای درمان عفونت های مجاری تنفس، آسم، سیاه سرفه و گریپ مفید دانسته است.مهم ترین خاصیت اسطخدوس که از آن می توان بطور عموم استفاده کرد، خاصیت خواب آور است.پلانشون در صفحه 1868، کتاب مفردات پزشکی می نویسد:تجربیات کدک و مونیه و لزیور نشان داده است که اسانس اسطخدوس از راه جهاز هاضمه و تزریق تحت جلدی یک خواب آور واقعی است. هم چنین قابلیت تحریک مغز و نخاع را کم کرده و یک نوع مخدر خواب آور می باشد.ولی برای اینکه اثر خواب آور اسطخدوس زیادتر شود آن را با سنبل الطیب (والریال) مخلوط، سپس آن را تجویز می کنند، به این ترتیب که شب هنگام خواب پنج گرم اسطخدوس و ده گرم ریشه سنبل الطیب را در دو الی سه فنجان آب جوش، به مدت پنج دقیقه دم کرده، پس از صاف کردن می آشامند. آنچه در خاصیت اسطخدوس عجیب به نظر می رسد، این است که علاوه بر خواب آور بودن، مقوی قلب و اعصاب است.لئوس کارلیه می نویسد:اگر مدت چند هفته آن را مصرف کنند، مقوی است و در مورد معالجه رعشه اعضای بدن، سرگیجه، انواع سردرد، فراموشی و عصبانیت تأثیر فراوان دارد.به جرأت می توان گفت که دانشمندان اروپا این خواص اسطخدوس را از پزشکان قدیم فرا گرفته و از کتب آنان اخذ کرده اند، زیرا ما عین معرفی این خواص را در کتاب ها می بینیم، چنان که در قرابادین کبیر، جلد 1، صفحه 204 ضمن شرح خواص اسطخدوس عیناً مانند کتاب لئوس کارلیه، به تقویت قلب، دماغ، درمان رعشه، دوار (سرگیجه)، درد اعصاب و تقویت ذهن اشاره می کند و مخصوصاً می نویسد:اسطخدوس مقوی قوای دماغی و جاروب دماغ است و مغز را از جمیع فضول بلغمیه و سوداویه پاک می گرداند و نیز برای درمان صرع و مالیخولیا و نیسان {(فراموشی)} نافع است و چون گل آن را مربا سازند، با شکر یا عسل و هر شب به اندازه ای که از گل آن یک مثقال محتوی باشد تناول نمایند و به آن ادامه دهند رافع غم و وسواس و موجب تفریح است تفریحی قوی و طرز تهیه مربای اسطخدوس مانند سایر مرباها است و مقدار شکر یا عسل برابر وزن اسطخدوس باید باشد و اگر در هر روز 15 گرم از این مربا خورده شود تفریح آورد و مقوی حافظه و ذهن است و سایر خواص که ذکر شد نیز بر آن مترتب می باشد؛ به همین منظور می توان شربت اسطخدوس را نیز تهیه کرد به این ترتیب که صد گرم اسطخدوس خشک را در 900 گرم گلاب یک شب تا صبح بخیسانند و صبح به طور ملایم بجوشانند تا ثلث آن باقی بماند. سپس صاف کرده 450 گرم عسل در آن داخل نموده بجوشانند تا قوام آن مانند شربت غلیظ شود، روزی 2 قاشق آش خوری تناول نمایند

 

.4- داروی مصنوعی یا گیاه طبیدنیای امروز از آن دنیاهای بسیار عجیبی است که نظیر آن را تاکنون کسی در سراسر تاریخ جهان به چشم ندیده است؛ از یک سو، یک نویسنده محقق در یک مجله، حقیقتی را به مردم عرضه می کند که عمل کردن به آن علاوه بر اینکه تأثیر کاملی در درمان بیماری ها و حفظ سلامت افراد جامعه دارد، در بهبود وضع اقتصادی کشور نیز نقش مؤثری را ایفا می کند. از سوی دیگر، یک نویسنده در یک روزنامه یا مجله دیگر با درج عباراتی به صورت مسخره و موهن، همان حقیقت را به طوری پایمال می کند که خوانندگان آن روزنامه نه تنها در مقام عملی کردن موضوع بر نمی آیند، بلکه هر کس آن را به کار برد، مورد تمسخر قرار می گیرد.توضیح این سخن آن که در حالی که ما خواص اسطخدوس و حتی اعجاز آن را می نویسیم – نوشته ما هم متکی به بررسی های علمی دانشمندان بزرگ و متخصصان فن در اروپا و امریکا است، علاوه بر این از چندین ده قرن پیش در تمام کشورهای جهان از طرف پزشکان، مخصوصاً پزشکان قدیم ایران، تأیید و برای درمان بیماری ها تجویز شده است – یکی از روزنامه های کثیرالانتشار نیز گزارشی از یک مؤسسه داروسازی مهم تهیه می کند و خبرنگار روزنامه به نماینده آن مؤسسه، که برای معرفی داروها انتخاب شده بود، چنین می گوید:گفتیم البته کتب طبی قدیم را مخصوصاً کتبی که راجع به خواص داروها است و قرابادین نام دارد ملاحظه فرموده اید که گیاهان بی شماری که در همه ایران است ذکر کرده و برای هر یک خواصی نوشته که اطبای قدیم با همان معالجه می کردند، شما از آن گیاهان استفاده نمی کنید؟ آن نماینده در جواب اظهار داشت: طب امروز با زمان قرابادین از زمین تا آسمان فرق کرده، دیگر کاکل ذرت دم گیلاس و استاقدوس {(اسطخدوس)} نقشی در طب ندارند.این عبارت با همین طرزی که نوشته شده است، در خواننده آن چنان تأثیری می گذارد که اگر پس از آن در نشریه دیگری بخواند، ((کاکل ذرت و دم گیلاس را کسی به عنوان دارو تجویز و توصیه می کند))، او را مورد تمسخر قرار خواهد داد؛ حال آنکه کاکل ذرت و دم گیلاس از بهترین داروهای مدر (ادرار آور) است حتی از لحاظ خاصیت بخصوصی که دارند، در عین حال بی ضرر نیز هستند. هیچ یک از داروهای مدر شیمیایی نمی توانند با آن ها رقابت کنند، چرا که این داروها ضمن داشتن خواص ادرار آور ضررهایی هم دارند که در کتاب های متخصصان فن مندرج است.هر کس در این باره شک دارد، کافی است 10 گرم کاکل ذرت و 10 گرم دم گیلاس را در سه فنجان آب جوشان دم کرده و بعد از صاف کردن، میل کنید تا ببیند ادرارش چه اندازه زیاد می شود. اسطخدوس نیز چنین است که آن را حتی از روی بی سوادی به صورت ((استاقدوس)) نوشته است! جالب اینجاست که در گزارش مزبور، خبرنگار روزنامه اظهار تأسف می کند از اینکه چرا مردم مصنوعات خارجی را بر محصولات مشابه داخلی ترجیح می دهند و در این باره چنین می نویسد:من نمی دانم اطبای ما چه نظری دارند که داروهای خارجی را – که مشابه آن ها در ایران ساخته می شود – می دهند و داروی ایرانی نمی دهند.و برای روشن شدن مطلب توضیح می دهد:یک کارخانه خارجی پودر ویتامین ث را به قیمت کیلویی 6 تومان می خرد و آن را به صورت قرص در آورده به ایران می فرستد و آن را کیلویی 840 تومان می فروشد، اگر این عمل در خود ایران صورت گیرد از هر 840 تومان، 780 تومان در مملکت می ماند.کسی نیست بگوید نظیر همان عوامل تبلیغاتی که تاکنون باعث رواج محصولات خارجی و عقب زدن محصولات داخلی شده، در تمام کشورهای دنیا نیز باعث شده است که گیاهان طبی متروک و داروهای شیمیایی و اختصاصی جانشین آن ها شود.ترک گیاهان دارویی نه برای این است که آن ها خاصیت ندارند (زیرا اگر چنین بود، دانشمندان بزرگی امروزه در کشورهای اروپا و امریکا روی آن ها کار نمی کردند و در کتاب هایی که هر سال تجدید چاپ می شود، خواص متعدد آن ها را با آب و تاب شرح نمی دادند)، بلکه برای این است که تجارت گیاهان دارویی از طرف سرمایه داران کنونی جهان و صاحبان کارخانه های معظم دارویی صرف نمی کند و از آن راه نمی توانند بهره های بزرگ ببرند. گفتن این عبارت که ((طب امروز با زمان قرابادین از زمین تا آسمان فرق کرده، دیگر کاکل ذرت و دم گیلاس و استاقدوس نقشی در طب ندارند)) درست شبیه به این است که کسی بگوید: ((نوشیدنی های امروز با نوشیدنی های قدیم زمین تا آسمان فرق کرده و با پیدایش این قبیل کولاها که همه جا رواج یافته است دیگر شربت به لیمو، سکنجبین و سایر آشامیدنی هاش، نقشی در جامعه امروز ندارند)).ما معتقدیم که در این مورد، در مرحله اول پزشکان و داروسازان که سرنوشت درمان و بهداشت کشور به دست آنان سپرده شده و باید برای حفظ جان مردم کوشا باشند، مقصرند. آنان نه تنها در مقام تحقیق و ابراز این حقایق برنمی آیند، بلکه غالباً خود آن ها به سبب بی اطلاعی از خواص درمان بخش گیاهان دارویی و تعصب و سرسختی عجیبی که نسبت به فرآورده های جدید – آن هم هرچه از خارج برسد – به خرج می دهند، بیش از دیگران در کتمان حقایق کوشش به عمل می آورند.حق این است افراد محقق و دانشمند، که صلاحیت اظهار نظر در این باره داشته باشند، یا سازمان های علمی و دولتی مربوط به این امر (مخصوصاً دانشگاه و وزارت بهداری)، یک سلسله تحقیقات دقیق علمی از کلیه عوامل درمان بخش (اعم از داروهای شیمیایی، اسپسیالیته ها و گیاهان دارویی) به عمل می آورند و آنچه واقعاً سودمند است (اعم از خارجی و داخلی) نگاه داشته شود و آنچه زیان بخش است، طرد شود و بالاخره آن دسته از داروهای رایج کنونی که از نظر خواص، مشابه گیاهان طبی است، حتماً به جای آن ها از این گیاهان استفاده شود. زیرا مدت یک قرن است که اطبای اروپا با بررسی های علمی و به تجربه ثابت کرده اند که در صورت برابری خواص سودمند داروهای شیمیایی با داروهای گیاهی، مصرف داروهای گیاهی رجحان دارد، چون داروهای شیمیایی دارای زیان هایی هستند که گیاهان طبی چنین زیان هایی را ندارند.

لینک به دیدگاه

اسطوخودوس

محل رويش:

 

 

پراكندگي آن به صورتي است كه در سرتاسر قاره اروپا مانند منطقه مديترانه، جنوب غربي آسيا، شمال آفريقا و جزاير قناري مي رويد.

اسطوخودوس گياه بومي حوزه مديترانه به خصوص شرق مديترانه مي باشد. البته در جنوب آمريكا كشت آن را متداول كرده اند. اين گياه در ايران نمي رويد ولي از كشورهاي همسايه وارد ايران مي شود. اسطوخودوس در خاك هاي مخلوط با شن و ماسه كه به خوبي آبياري بشوند و محل نيز آفتابگير و با حفاظ باشد، رشد مي نمايد علاوه بر آن در برابر باد و سرما، بهترين محل رويش را براي گياه فراهم مي آورد. در جنوب فرانسه و بريتانيا اين گياه را به صورت انبوه كشت مي كنند. همچنين در باغچه منزل هم مي توان اسطوخودوس را به عنوان يك گياه تزئيني كاشت و از محاسن آن بهره برد.

 

lavxintermediaabriallifloweringrow.jpg

 

روش هاي تكثير:

 

 

تكثير اين گياه به روش هاي گوناگون ممكن است كه در زير به آنها اشاره مي كنيم:

1- گرفتن قلمه در تابستان يا پائيز، قلمه ها را از شاخه هاي جانبي جواني كه رشد رويشي دارند گرفته و در شاسي سرد ريشه دار مي كنند. بعد از ريشه دار كردن، آنها را در محلي خنك كشت مي كنند.

2- كاشت بذر در بهار و در هواي آزاد

3- تقسيم بوته در پائيز

 

 

 

 

 

 

تركيبات شيميايي:

 

 

اين گياه داراي تركيباتي چون لينالول، سينئول، كامفن، روغن فرّار، تانن 12%، كومارين ها، فلاونوئيدها، تري ترپنوئيد، پتاسيم، كلسيم، اسانس روغني 3%مي باشد كه در مجموع اسانسي كه از اين گياه استخراج مي كنند اسانس آسپيك مي باشد كه مركب از نوعي ستن مانند ليناليلاستات (با بوي كافور و نعناع)، د-فنكون (d-Fenchone)، سينئول و يك الكل لوژير(ژرانيول، بورنئول) مي باشد.

د-فنكون (d-Fenchone)، به فرمول C10H16O و به وزن مولكولي 23/152 است و در اسانس گياهان تيره هاي مختلف گياهي يافت مي شود:

1- Foniculum vulgareMill.از تيره Umbelliferae

2- Lavandula stoechas L.از تيره Labiatae

استخراج آن از گياهان مذكور توسط محققين مختلف و سنتز توتال آن توسط Royle و همكارانش صورت گرفته است.

د-فنكون (d-Fenchone)، حالت روغني مايع و بويي شبيه كامفر دارد. وزن مخصوص آن در گرماي 18ْc، gr984/0است. عملاً در آب حل نمي شود ولي در الكل به مقادير زياد محلول است.

د-فنكون (d-Fenchone) داراي نوعي اثر تحريك كننده سطحي جهت تسكين تحريكات ديگر است.

 

قسمت هاي مورد استفاده:

 

 

قسمت هاي مختلف گياه مخصوصاً سرشاخه هاي برگدار وسرشاخه هاي گلدار مورد استفاده دارويي قرار مي گيرد كه از آنها علاوه بر مصارف درماني، اسانس گيري به عمل مي آيد كه البته از اسانس آن نيز در مصارف درماني استفاده به عمل مي آيد.

 

 

 

LavandulaHidcote.jpg

خواص درماني :

 

 

بيشترين مورد مصرف آن در صنعت عطر سازي است. در پزشكي براي اين گياه سه خاصيت قائلند: آنتي اسپاسموديك،محرك و مقوي قلب است. با تاثير گذاشتن روي برونش ها، به عنوان ضدعفوني كننده دستگاه تنفسي به كار مي رود. براي بهبود سرفه هاي خشك و مزاحم بسيار مؤثر است. همچنين مدر و معرق است و مي توان آن را در مورد بيماري هاي عفوني، براي مثال گريپ مسري و تب هاي ناگهاني مصرف نمود. سردرد را آرام مي كند و خواب راحتي به وجود مي آورد. در گذشته برخي ها به هنگام خواب كيسه كوچكي از اسطوخودوس را زير بالش خود مي گذاشتند.

به طور موضعي نيز در موارد پيچ خوردگي دست و پا، رگ به رگ شدن، كوفتگي، دردهاي روماتيسمي و عصبي مصرف مي شود. مقوي بدن و تقويت كننده قوه دماغي است. ضماد پخته آن جهت درد مفاصل و نقرس اثر نيكوئي دارد. جوشانده گلش ناراحتي هاي اعصاب از قبيل افسردگي، خستگي و بي خوابي، بيهوشي را درمان مي كند.

براي معالجه امراض كبد بسيار مفيد است.خوردن آن با عسل جهت نيكو كردن ذهن نافع مي باشد. سياه سرفه را درمان و ضد درد و تشنج،محرك گردش خون، ضد باكتري،رفع سوء هاضمه، رفع ضرب ديدگي، درمان گزش جانوران، ضد نفخ، بادشكن، رفع آسم و نزله، محرك جريان صفرا، آنتي سپتيك، ملين سبك، مقوي اعضاي بدن و خستگيهاي عصبي، شل كننده عضلات است.

 

 

اسانس آن داراي خاصيت بند آورنده خون و ضدعفوني كننده است.از آن به عنوان رقيق شده، در پانسمان زخم ها و جراحات استفاده به عمل مي آيد. بوعلي سينا عطر اسطوخودوس را سالمترين مواد مخدر و خواب آور تشخيص داد. در بيشتر اوقات در مصارف خارجي يعني در شستشوها و كمپرس ها از آن استفاده مي گردد. بيشترين مصرف اين اسانس در صنايع بهداشتي و آرايشي است. اين گياه داراي عطر خوبي بوده و به همين خاطر از تركيبات اصلي ادوكلن ها مي باشد. اين گياه عسل دهنده بسيار خوبي است.(ژان ولاگ) پژوهشگران اعلام نمودند كه استشمام رايحه اسطوخودوس حافظه و هوش را كم مي كند.(سيما). حشرات را دور مي كند.

 

 

طرق مصرف:

 

 

استعمال داخلي:

 

 

1- دمكرده: 3gr گل اسطوخودوس را در يك ليتر آب جوش دم كنيد. از صافي بگذرانيد و شيرين كنيد (در صورت تمايل با عسل) در مواقع ابتلا به زكام، برونشيت، تنگي نفس، گريپ و سياه سرفه روزي سه فنجان از اين دمكرده بنوشيد. همچنين همين دمكرده براي سوء هاضمه،خستگي عصبي، تقويت معده، ناراحتي هاي گوارشي، صفرابر، سردردهاي تنشي، قولنج، نفخ، دل پيچه، ميگرن، بي اشتهايي توصيه مي شود. اگر شب ها پيش از خواب نوشيده شود خواب را آسان مي كند. براي قولنج، تحريك پذيري و هيجان زدگي كودكان به آنها محلول ضعيف دمكرده (25% قدرت عادي) بدهيد.

2- جوشانده: 20gr سرشاخه گلدار را در 100gr آب بريزيد و بجوشانيد. صاف كنيد و شكر بزنيد. براي درمان بي خوابي، يكي دو فنجان پيش از خواب بنوشيد. استعمال خارجي جوشانده اين گياه در درمان كوفتگي، خون مردگي و دررفتگي توصيه مي گردد. همچنين از آلكلاي آن به صورت لوسيون در درمان زخم هاي كهنه و برخي بيماري هاي پوستي و دردهاي روماتيسمي استفاده مي شود. براي تهيه آلكلاي مذكور، سرشاخه هاي گلدار خشك يا تر گياه را در الكل خيسانده و محلول مذكور را تقطير مي نمايند.

3- تنتور: براي سردرد و افسردگي روزي دو بار، حداكثر 5mm مصرف كنيد.

 

 

 

استعمال خارجي:

 

 

1- استنشاق: چند گل خشك را بكوبيد و گرد آن را استنشاق كنيد.

 

2- غرغره: چند قطره اسانس اسطوخودوس را در يك ليوان آب ولرم چكانده و غرغره كنيد.

 

 

3- دهانشويه: براي رفع بوي بد دهان استفاده كنيد.

 

 

4- روغن اسطوخودوس: 40gr گل اسطوخودوس را به مدت دو هفته در يك ليتر روغن زيتون بخوابانيد. براي درمان ضربديدگي و دردهاي روماتيسمي به موضع بماليد. اگر چند قطره از اين روغن را روي يك تكه قند چكانده بخورند، ميگرن را برطرف خواهد كرد.

 

 

 

 

موارد مصرف در زيبايي:

 

 

اسطوخودوس را مي توان با نتايج بسيار مطلوبي به عنوان مقوي و ضد بو بكار برد، براي اين كار كافي است جوشانده 200gr گياه خشك شده را در وان حمام بريزيد و در آن حمام كنيد.

 

 

اگر چند قطره اسانس اسطوخودوس را به دست و پا بماليد براي جلوگيري از عرق كردن بسيار مناسب است. همچنين همين اسانس مي تواند از پوسته شدن پوست هاي سوخته در اثر آفتاب جلوگيري كند.

عصاره روغني اين گياه به شكل هاي زير در زيبايي استفاده مي گردد:

 

 

1- كرم: براي رفع عوارض اگزما چند قطره از روغن اسطوخودوس را به كرم بابونه اضافه كنيد.

 

 

 

 

 

2- لوسيون: براي آفتاب سوختگي يا تاول چند قطره از روغن را به اندكي آب اضافه و مصرف كنيد.

 

 

 

 

 

 

3- محلول سرشوي: 10-5 قطره از اين روغن را در آب بريزيد و مو را با آن بشوييد تا شپش هاي سر از ميان بروند و براي از ميان بردن رشك چند قطره روغن را روي يك شانه ظريف بريزيد و موها را با آن شانه كنيد.

 

 

 

 

 

4- روغن ماساژ: 1mm روغن اسطوخودوس را در 25mm روغن حامل بريزيد و عضلات دردناك را با آن ماساژ دهيد. 10 قطره از آن را در 25mlit روغن حامل بريزيد و شقيقه ها و پشت گردن را با آن ماساژ دهيد تا سردردهاي تنشي يا نشانه هاي اوليه ميگرن برطرف شوند.

 

 

 

 

 

 

5- روغن: روغن خالص اسطوخودوس را روي جاي نيش حشرات بماليد. 10 قطره از آن را در 25mlit روغن حامل بريزيد و براي آفتاب زدگي يا پيشگيري از آفتاب سوختگي بكار ببريد. (نكته: اين يك محلول ضد آفتاب كامل نيست).

 

 

احتياط: در دوران بارداري از مصرف مقادير زياد آن پرهيز كنيد زيرا محرك انقباض رحم است.

 

 

خلاصه اي از كاشت، داشت و برداشت:

 

 

اقليم مورد نياز گياه: به هواي آفتابي و نور نياز دارد. گياه بومي مناطق معتدله است بنابراين مناطقي كه زمستان هاي سرد و تابستان هاي خنك دارند را ترجيح مي دهد. به دليل داشتن سيستم ريشه اي عميق، به راحتي در شيب ها رشد مي كند. نسبت به سرما و خشكي مقاوم است و مناطق با ارتفاع زياد را ترجيح مي دهد.

نحوه تكثير: بذر و قلمه

سيستم كاشت (آبياري): فارو و قطره اي

وزن هزاردانه: 1.2 gr

روش كاشت: خزانه

مقدار بذر مورد نياز جهت توليد نشاء براي 1هكتار زمين: 500-700 gr

 

 

 

مقدار قلمه مورد نياز جهت كاشت در 1هكتار زمين: 20-30 هزار

فواصل كاشت (برحسب cm): 50-80 cm (در سيستم سنتي) و 30-40*120 cm (در سيستم مكانيزه)

طول مدت جوانه زني بذر: 20-15 روز

دور آبياري: اگرچه گياه نسبت به خشكي مقاوم است اما بسته به بافت خاك، اقليم و فصل رويش دور آبياري بين 10-7 روز تغيير مي كند.

نيازهاي اصلي غذايي: 20-30kg/ha ازت، 30-40kg/ha فسفر قبل از كاشت بايد به زمين داده شود، 60-80kg/ha ازت در دو نوبت در بهار سال اول و 100-120kg/ha ازت در سه نوبت براي سال هاي بعد در بهار و تابستان مورد نياز است.

 

 

 

زمان مناسب براي كاشت در خزانه: اواسط زمستان، با تراكم 2-2.5 گرم در متر مربع تيمارهاي مورد نياز جهت برطرف كردن دوره خواب بذر: قرار دادن بذر مرطوب به مدت 5-3 هفته در دماي 5درجه سانتي گراد

مدت زمان لازم جهت انتقال نشاء از خزانه به زمين اصلي: 5/2-2 ماه

بافت خاك مناسب براي رشد گياه: خاك هاي سبك با هوادهي خوب و حاوي تركيبات كلسيم و غني از مواد غذايي مناسب بوده ولي خاك هاي زه دار براي رشد گياه مناسب نيستند.

pH اپتيمم مورد نياز: 4/8-7

اندام مورد استفاده: سرشاخه هاي گلدار

زمان برداشت:در روزهاي آفتابي، گرم و خشك هنگامي كه 50% گلچه ها باز شده باشند، از ارتفاع حداكثر 12cm از نوك ساقه گلدهنده بايد برداشت شود.

مراقبت هاي ويژه در زمان داشت: آبياري منظم، تنك كردن، مبارزه با علف هاي هرز، برگردان كردن خاك بين رديف ها و خاكدهي پاي بوته بسيار مفيد است. بعد از 12-10 سال مزرعه Lavand بايد از ارتفاع 5-4 سانتي متري سطح خاك قطع شود. هرس گياه در پائيز بعد از گلدهي يا اوايل بهار بايد صورت گيرد. عمليات پس از برداشت: بايد گياه برداشت شده در سايه و در مجاورت هوا خشك شود و سپس در ظرف هاي غير قابل نفوذ توسط هوا ذخيره گردد. در صورت اسانس گيري از گل هاي تازه، بايد از روش Steam distillation استفاده كرد.( روش Hydro distillation مناسب نيست).

دقت هاي لازم در عمليات برداشت: برداشت بايد در روزهاي خشك قبل از اوج گرما و در ساعات مياني روز انجام گيرد.

عملكرد: 3-2 تن در هكتار گل و ساقه تازه در سال سوم و سال هاي بعد

نكات تكميلي: مقدار اسانس گل هاي تازه در Lavandula angustifolia، 5/0-1/0% اما در L.intermedia حدود 5/2-1% است به طوريكه گونه L.intermedia در بعضي مناطق به ميزان 140 ليتر در هكتار اسانس مي دهد. ميزان اسانس در واريته هاي مختلف بين 5/1-5/0% (50-80Kg اسانس در هكتار) متغير است.

 

 

 

lavend13-l.jpg

آفات:

 

 

 

از آفات مهم اسطوخودوس حشره ای به نام سوفورونیا هیومرلا است که لارو این حشره سبب نابودی پایه های اسطوخودوس می شود که برای مبارزه با آن از صابون های نیکوتین دار استفاده می شود.

 

 

 

 

بیماریها:

 

 

 

بیماری پوسیدگی ریشه (Root rot) در اثر آبیاری زیاد ایجاد می شود.

بیماری لکه برگی (Septoria Lavandulae)

لینک به دیدگاه

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

×
×
  • اضافه کردن...