رفتن به مطلب

هلو


masi eng

ارسال های توصیه شده

هلو: (بذر دارای مقدار زیادی سیانیدهیدروژن است . طعم تلخ از مشخصه این سم می باشد. توجه شود که بذ هلو خورده نشود. در حجم کم سیانیدهیدروژن تنفس را تحریک وگوارش را بهبود می بخشد. آن همچنین در درمان سرطان کاربرد دارد. به هر حال مشکلات تنفسی و حتی مرگ را سبب می شود.)

 

موطن:

آسیای شرقی

ویژگیهای فیزیکی:

حساس به سرما می باشد . گلدهی در فروردین و رسیدگی بذر هم در ماههای تیر و مرداد می باشد. گل ها دوجنسی و گده افشانی به وسیله زنبورها صورت می گیرد. گیاه خودگرده افشان می باشد.

این گیاه خاک شنی ، لومی و رسی با زهکش خوب را ترجیح می دهد. در ضمن در خاک های اسیدی ، بازی وخنثی هم رشد می کند. در سایه اصلا رشد نمی کند.

کاربرد غذایی:

میوه را به صورت خام یا پخته یا خشک مصرف می کنند. میوه را اغلب در بستنی ، کلوچه ها و

مربا و .... بکار می برند. وقتی میوه کاملا رسیده باشد طعم خیلی لذیذ و آبدار دارد. درختان وحشی در هیمالیا 36.5 کیلوگرم میوه در سال می دهد. میوه های وحشی حدود 5% شکر ، 2% پروتئین دارد. میوه منبع خوب ویتامین A می باشد. گل را به صورت خام یا پخته مصرف می کنند ؛ آن را همانند یک چاشنی به سالاد اضافه می کنند. آن را به صورت جوشانده هم درون چای مصرف کرد. دانه ا هم خام یا پخته مصرف می کنند(اگر خیلی تلخ است نباید خورده شود). یک روغن نیمه خشک هم از دانه می گیرند. دانه حدود 45 % روغن دارد. از ساقه هم یک نوع صمغ می گیرند که برای جویدن بکار می رود.

ترکیبات: (گرم یا میلی گم به ازا هر 100 گرم غذا):

میوه(وزن خشک):

· 350 Calories per 100g · Water: 0% · Protein: 5.5g; Fat: 1.4g; Carbohydrate: 90g; Fibre: 10g; Ash: 4g; · Minerals - Calcium: 60mg; Phosphorus: 135mg; Iron: 6.5mg; Magnesium: 0mg; Sodium: 30mg; Potassium: 1800mg; Zinc: 0mg; · Vitamins - A: 3000mg; Thiamine (B1): 0.15mg; Riboflavin (B2): 0.25mg; Niacin: 4.7mg; B6: 0mg; C: 70mg;

دانه(وزن خشک):

· 0 Calories per 100g · Water: 0% · Protein: 31.2g; Fat: 39.9g; Carbohydrate: 0g; Fibre: 14.8g; Ash: 2.7g; · Minerals - Calcium: 0mg; Phosphorus: 0mg; Iron: 0mg; Magnesium: 0mg; Sodium: 0mg; Potassium: 0mg; Zinc: 0mg; · Vitamins - A: 0mg; Thiamine (B1): 0mg; Riboflavin (B2): 0mg; Niacin: 0mg; B6: 0mg; C: 0mg;

کاربرد پزشکی:

خوشبوکننده دهان می باشد.برگ ها ، داروی قابض، مسکن ، ادرار آور ، خلط آور، ضدیبوست ، انگل کش ، تب بر و آرام بخش است. آنها همچنین برای درمان ورم معده ، سیاه سرفه ، انواع سرفه ها و برونشیت کاربرد دارد. برگ ها همچنین کاهنده استفراغ و تهوع بامدادی دوران باداری می باشد(توجه شود مقدار آن مناسب باشد زیرا ادارا ا افزایش می دهد). برگ خردشده یا پودر شده زخم ها و جراحات را درمان می کند. بگ ها در ماه های خرداد و تیر بداشت می کنند سپس خشک می کنند و بعدا بکار می برند.

گلها ادرارآور، مسکن و ضد کرم می باشد. آن هم چنین برای درمان استقسا لحمی و یبوست کابرد دارد. صمغی که از ساقه آن میگیرند ، مقوی ، داروی قابض ومسکن می باشد . دانه ضدتنگی نفس ، ضد سرفه ، ملین ، ضدیبوست و داروی مسکن می باشد. آن همچنین برای درمان یبوست در سالخوردگان ، انواع سرفه ، تنگی نفس و اختالات قاعدگی بکار می رود. پوست درخت تسکین دهنده ، ادار آور ، خلط آور و مسکن می باشد. آن همچنین بای درمان ورم معده ، سیاه سرفه ، انواع سرفه ها و بونشیت کاربرد داد. پوست ریشه در درمان استسقا و زردی کاربرد دارد. پوست را در بهار از ریشه های جوان درخت می گیرندوخشک کرده و بعدا مصرف می نمایند. بذر دارای لائتریل (ماده ای که آن را B17 می نامند) . می گویند این ماده اثر شفا بخشی روی درمان سرطان دارد.

دیگر کاربرد ها:

رنگ سبزی از برگ های آن می گیرند. از میوه آن یک رنگ خاکستری تیره یا سبز می گیرند. روغن نیمه خشک از دانه آن می گیرند که از آن به عنوان روغن در کرم های پوست استفاده می کنند. از صمغ ان چسب می سازند.

جزئیات کاشت:

درخاک های لومی یا در خاک های آهکی هم رشد خوبی دارد. در خاک اسیدی رشدخوبی ندارد.PH حدود 6 تا 7 را ترجیح می دهد. وقتی در محیط آفتابی رشد می کند میوه های بهتری می دهد. باید در برابر بادهای شمالی وشمال شرقی در امان باشد. سیر رفیق خوبی برای هلو می باشد و بیماری های هلو مثل جمع شدن برگ peach leaf curl را مانع میشود . کاسنی هم به سلامتی هلو کمک می کند.

تکثیر:

بذر باید 2 تا 3 ماه استرافیکاسیون کرد؛ بهتر است بذرپاشی در شاسی سرد صورت بگیرد تا گیاه زودتر برسد. بذرهای انبارشده را 2 ماه استرافیکاسیون گرم و 3 ماه استرافیکاسیون سرد می دهند. بذررادر برابر موش ها محافظت کرد.جوانه زنی بذر ها به آهستگی و گاهی تا 18 ماه طول می کشد. جوانه ها را در گلدانهای مجزا قرار داده تا وقتی آنها بزگ شوند از آنها مراقبت می نماییم . در اولین زمستان آنها ا در شاسی سرد یا در گلخانه می گذاریم و بعد گیاه را در اواخر بهار یا اوایل تابستان خارج می کنیم . چوب های نیم بالغ را در ماه های تیر و مرداد به صورت اریب بریده و در یک ظرف قرار می دهیم. چوب های نرم از گیاهان قوی در حال رشد می گیریم و در بهار تا اوایل تابستان در یک شاسی قرار می دهیم .

لینک به دیدگاه

هلو خصوصیات گیاه شناسیPrunus Persica

 

 

6a99c3036d843bc6cb59262cf466febf.jpg300px-Nectarine_Fruit_Development.jpg

 

هُلو میوه آبدار درخت هلو (نام علمی: Prunus Persica در لاتین به معنی سیب ایرانی) است که دارای یک هسته سخت، گوشت زرد، یا نسبتاً سفید و پوستی مخملی می‌‌باشد. بر اساس چسبیدن گوشت به هسته این میوه به دو دسته هسته‌جدا و هسته‌چسب تقسیم می‌شوند. یکی از میوه هائیکه تا حد زیادی با هلو ارتباط دارد شلیل است. ارتباط شلیل‌ها با هلو تا حدی است که در واقع گاهی اوقات محصولات هلو حاوی تعداد کمی شلیل هستند و برعکس. شلیل در واقع نوعی هلو با ژن مغلوب است که تولید میوه های بدون کرک می کند. درخت هلو

سه نوع شاخه ساده ، مرکب و کاذب تولید می کند. شاخه های ساده فقط جوانه

رویشی تولید می کنند. شاخه مرکب، جوانه رویش و زایشی و شاخه کاذب در طول

شاخه جوانه زایش و در نوکم جوانه رویشی تولید می کند که در هنگام هرس نوک

شاخه کاذب حذف می شود. جوانه گل هلو ساده بود و در جانب شاخه های یکساله تشکیل می شود.

 

Flameprince_peaches_1.jpg

 

The peach (Prunus persica) is a species of Prunus native to China that bears an edible juicy fruit also called a peach.

 

It is a deciduoustree growing to 5–10 m tall, belonging to the subfamily Prunoideae of the family Rosaceae. It is classified with the almond in the subgenus Amygdalus within the genus Prunus, distinguished from the other subgenera by the corrugated seed shell.

 

The leaves are lanceolate, 7–15 cm long and 2–3 cm broad. The flowers are produced in early spring before the leaves; they are solitary or paired, 2.5–3 cm diameter, pink, with five petals. The fruit is a drupe,

with a single large seed encased in hard wood (called the "stone" or

"pit"), yellow or whitish flesh, a delicate aroma, and a skin that is

either velvety (peaches) or smooth (nectarines) in different cultivars. The flesh is very delicate and easily bruised in some cultivars, but is fairly firm in some commercial cultivars, especially when green. The seed is red-brown, oval shaped and 1.5-2 cm long. Peaches, along with cherries, plums and apricots, are stone fruits (drupes).

 

لینک به دیدگاه

خواص هلو

درخت هلو درختی است زیبا ولی کم دوام و عمر ان 5 یا 6 سال است و می توان انرا با درخت بادام یا الو یا زرد الوو شفتالو پیوند زد.برگ های ان دراز و دندانه دار بوده با گلهای درشت به رنگ صورتی و مانند بعضی از گیاهان قبل از بیرون امدن برگ گل میدهد و منظره زیبا و جالبی دارد .

میوه ان از نوع شفتالو ولی درشت تر و پر اب و شیرین با هسته سخت و درشت می باشد.از درخت هلو نوعی انگم ترشح می شود که دارای ماده لاکتوز بوده و پوست درخت دارای تانن است در تمام قسمتهای درخت هلو گلوکزید سمی موسوم به (امیگدالین)وجود دارد که در مغز هسته بادام تلخ و در دانه و جوانه یا اعضا بعضی گیاهان نیز موجود است .هلو دارای مواد قندی زیاد و اسید های الی ازاد مانند اسید سیتریک و اسید وینیک و اسید مالیک و مواد ازته و هیدروکربنه و مواد چرب و برم و کاروتن و ویتامین B,cمی باشد.

در برگ هلو قند های ساکاروز و کستروز و ماده لوروسرازین وجود دارد.

 

مغز هلو:

دارای دیاستاز هایی به نام امولسین و کونگلوتین و روغنی شبیه به روغن بادام تلخ است.علاوه بر میوه این درخت می توان از برگ و گل و مغز ان در مصارف درمانی بهره برد.

مصرف جوشانده برگ ان برای درمان بیماری صرع مفید است.گل های درخت را در اب دم کنید و اب خالص ان را برای لینت مزاج بخورید درد اعصاب را تسکین می دهد . گل خشک و برگ خشک هلو را بقدر دو قاشق سوپخوری در یک لیتر اب بجوشانید و پس از صاف کردن اب خالص ان را در فاصله غذاها سه استکان بخورید تب بر است.

البته برگ گل و مغز هلو به علت دارا بودن امیگدالین اثر سمی دارند و مصرف زیاد و مداوم ان ها موجبات مسمومیت را فراهم می سازد .

درخت هلو از قديم الايام در چين وجود داشته و از آنجا به نقاط ديگر جهان راه يافته است . درقرون وسطي از آن بصورت يك داروي گياهي استفاده مي شده است . برگ درخت هلو را براي بيماري صرع و سنگيني گوش ، پوست درخت هلو را براي رفع بوي بد دهان و مغز هسته آنرا براي رفع سردرد و اختلالات دستگاه هضم ،‌قرس و رفع بيماريهاي ادراري بكار مي رود.

درخت هلو درختي است زيبا به بلندي تقريبا 5 متر كه داراي شاخه هاي زيادي مي باشد . برگهاي آن بيضي شكل و دراز وداراي كناره هاي اره اي است . گلهاي هلو زودرس هستند و قبل از باز شدن برگها ظاهر شده و منظره زيبايي به درخت مي دهد . گلهاي هلو برنگ صورتي ، قرمز يا سفيد مي باشد . ميوه هلو گرد و برنگ طلايي و سرخ كه روي آنرا كركهاي زيادي پوشانده است مي باشد . هسته هلو بسيار سخت است و دارون آن مغز هسته قرار درد كه تلخ است .

تركيبات شيميايي:

گل و مغز هسته هلو داراي اميگدالين مي باشد . برگها و شاخه هاي هلو داراي اميگدونيتريل و فلاوونول گليكوسيد است .

مغز هسته سمي است و مصرف مدام آن موجب مسموميت مي شود از اين جهت براي معالجه امراض فقط مقدار كمي هسته هلو مصرف مي شود و آنهم بايد تحت نظر پزشك باشد.

در هر صد گرم هلو مواد زير موجود است:

آب 88 گرم ويتامين آ 1400 واحد انرژي 35 كالريويتامين ب 1 0/02 ميلي گرم فسفر 17 ميلي گرم ويتامين ب 20/05ميلي گرم پتاسيم 200 ميلي گرمويتامين ب 3 1 ميلي گرم كلسيم 8 ميلي گرم ويتامين ث 7 ميلي گرمآهن 0/5 ميلي گرم نشاسته 9 گرم

ضمنا هلو داراي منيزيوم و بروميوم نيز مي باشد .

خواص داروئي:

· هلو ملين است و باعثتسكين تشنگي مي شود.

· براي رفع بوي بد دهان هلو بخوريد .

· هلو در افراديكه گرم مزاج هستند باعث تقويت نيروي جنسي مي شود .

· روغن مغز هسته هلو براي درد گوش و گرفتگي مجراي گوش مفيد است .

· روغن مغز هسته هلو را به محل درد بواسير بماليد اثر خوبي درد .

· براي برطرف كردن زخم هايي كه در بدن اطفال و پشت گوش آنها مي زند هسته هلو را در آتش بياندازيد تا بسوزد سپس مغز هسته را در آورده و له كنيد و بر محل زخم بماليد.

· خانمهاي حامله اگر مي خواهند بچه زيبايي داشته باشند بايد هلو بخورند .

· مغز هسته هلو مسهل است و خون را تصفيه مي كند .

· مغز هسته هلو براي رماتيسم مفيد است .

· جوشانده برگهاي درخت هلو براي بيماريهاي پوست مفيد است پوست را با اين دم كرده بنوشيد .

· براي بيماريهاي مجاري ادرار ، سنگ كليه و ورم مثانه جوشانده برگهاي درخت هلو را تهيه كرده و يك فنجان در روز بخوريد .

· دم كرده برگ يا گل هلو براي رفع سياه سرفه استفاده مي شود .

· هلو را له كنيد و بصورت ضماد براي رفع دل پيچه بچه ها و دفع كرم روده روي شكم آنها قرار دهيد .

· برگ هلو و جعفري را با روغن زيتون مخلوط كرده و روي سوختگي و محل ضرب ديدگي بگذاريد.

· بهترينماسك زيبايي را مي توانيد از هلو تهيه كنيد براي طراوت و جوان كردن پوست هلو را پوست كنده وله كنيد و روي پوست قرار داده و بگذاريد مدت 20 دقيقه بماند و پس از آن صورت را با اب معدني بشوئيد

· براي برطرف كردن بواسير مغز هسته هلو را بصورت پماد درآورده و به مقعد بماليد .

· جوشانده پوست درخت هلو اثر تب بر دارد .

· خوردن هلو سموم را از بدن خارج مي كند .

· براي وزن كم كردن هلو بخوريد .

· كسانيكه زخم معده دارند و يا مبتلايان بهورم معده و يا روده بايد با شكم خالي هلو بخورند .

هلو ميوه خوبي براي اشخاص مسن است مشروط براينكه با شكم خالي بخورند كه زود هضم شود .

· جوشانده گل هلو كرم كدو و كرم معده را از بين مي برد .

· خوردن شكوفه هلو برايزنان بار دار ممكن است باعث سقط جنين شود .

اگر خانم هاي باردار مي خواهند بچه زيبايي داشته باشند ، هلو بخورند

مضرات :

- هلو براي اشخاص سرد مزاج مضر است. به همين دليل اين افراد بايد هلو را با عسل يازنجبیل بخورند

- هضم هلو براي بعضي از اشخاص دشوار است و نفخ ايجاد مي كند . براي اينكه ايجاد نفخ نكند ، بايد آن را حداقل نيم ساعت قبل از غذا خورد

لینک به دیدگاه

هرس درختان هلو: در مورد موطن اصلي درختان هلو عقايد و نظريات مختلفي تا كنون ارائه شده است. برخي بر اين عقيده اند كه درختان هلو بومي سرزمين ايران بوده و عده اي مبدا آن را بر اساس موسسه ها به سرزمين چين نسبت مي دهند. به طور كلي پوست ميوه بعضي از واريته هاي هلو كرك دار بوده و آن را هلو ويا شفتالو مي نامند و پوست ميوه برخي ديگر صاف و بدون كرك است كه آنها را شليل مي نامند. به طور كلي درختان هلو طالب آب و هواي گرم و معتدل بوده و نسبت به سرماي بهاره حساس هستند. ريشه درختان هلو نسبت به كمبود اكسيژن حساسيت خاصي را نشان مي دهند و لازم است در اراضي نسبتا سبك كشت نمود. پايه هاي بذري قرار دارند داراي رشد قوي و استحكام فراواني مي باشند. از پايه هاي غير بذري كه امروزه بيشتر براي درختان هلو در مناطق سرد و يا زمين هاي مرطوب مورد استفاده قرار مي گيرند مي توان پايه هاي آلو و گوجه يا بادام و زرد آلو را نام برد. پايه هاي بادام براي مناطق خشك و سنگلاخي كاشته مي شود، استحكام زيادي دارند. و درختان روي اين پايه هاي مقاومت زيادتري نسبت به سرما و بيماري هاي مختلف خواهند داشت. پايه هاي زردآلو براي زمين هاي قليايي و آهكي استفاده مي شود. درختان هلو را معمولا به اندازه و اشكال مختلف پابلند، نيمه بلند، و پاكوتاه پرورش مي دهند و سيستم هاي فرم دهي شامل فرم گرد يا كروي يا پهن مي باشند. تجربيات نشان داده ست در نواحي و مناطق معتدله بيشتر از اشكال پابلند يا نيمه پا بلند به فرم پهن و در نواحي سرد فرم هاي گرد و پا كوتاه استفاده مي كنند. از آنجايي كه در درختان هبو رشد و نمو شاخه هاي يك ساله سريع تر از رشد و نمو غالب درختان ميوه مي باشد اگر آنها را هرس نماييم، پس از چند سال به عال تركم شاخه ها، تاج درخت به صورت انبوهي درآمده و از نظر نرسيدن نور و هوا به اندازه كافي مشكلات عديده اي را پديد مي آورد. بنابراين براي حفظ چگونگي فرم و باردهي عمل هرس ضروري مي باشد. پرورش هرس جامي با مركز باز توصيه مي شود. هر چند مي توان درختان هلو با سيستم هرس جامي با محور يا ليدر تغيير شكل يافته هم پرورش و تربيت نمود. اصولا درختان هلو در بهار و يا هنگام شروع فعاليت مي توانند سريع محل هاي برش و يا زخم هاي حاصله را در آن زمان هرس را بايستي متناسب با اين مسائل انتخاب كرد. به طور كلي هرس دختان هلو در سنين بالا به منظور ايجاد كندي و توقف در پير شدن درخت هلو صورت مي گيرد و در عمل باردهي نقش موثري دارد.

هرس فرماسيون نوعي جامي در هلو:

سال اول: درسال اول از سطح خاك تا ارتفاع 50 سانتي متر از نهال را نگاه داشته و بقيه نهال را سربرداري مي كنند. معمولا در روي نهال حدود 2 تا 5 جوانه نگهداري مي شود و در نهال هاي داراي شاخه، 4 شاخه را از روي دو جوانه پايين نزديك محل اتصال نگاه داشته و بقيه را قطع مي نمايند و ارتفاع درخت را در 50 سانتي متر قطع مي كنند.

سال دوم: از شاخه ها و جوانه هاي رشد يافته در طول ال تعداد 3 تا 4 شاخه اي كه كاملا رشد كرده اند و از نظر خصوصيات فرم وضعيت مناسبي دارند حفظ كرده و بقيه را حذف مي نماييم و بر روي شاخه هاي باقي مانده كه طول شاخه هاي اصلي اسكلت درخت را مي سازند برابر با دو سوم طول از محل اتصال به تنه نگاه داشته و بقيه را از جوانه اي كه به سمت بيرون قرار دارد، سربرداري مي نمايين. ضمنا شاخه هاي فرعي كه در روي شاخه اي اصلي تشكيل شده اند يا به صورت ديگر كورسون ها را از بالاي جوانه دوم قطع مي نماييم.

سال سوم: طبيعي است كه در روي شاخه هاي اصلي، شاخه هاي جانبي يا فرعي به صورت دو شاخه ظاهر مي گردند. عمليات هرس در روي اين شاخه ها بدين ترتيب است كه از قسمت سر شاخه به نسبت يك دوم تا يك سوم سربرداري مي شود. از سال سوم به بعد عمليات هرس تقريبا ساده است. زيرا تعداد شاخه هاي اصلي درخت شكل واقعي خود را يافته اند و معمولا تعداد آنها بين 6 تا 8 عددد مي باشد و از اين سال به بعد عمليات بيشتر در جهت باردهي صورت مي گيرد و هدايت شاخك ها و جوانه ها، به منظور بارآوري ضروري است. فاصله شاخه ها براي سيستم هرس بدون محور يا مركز باز حدود 10 تا 50 سانتي متر مي باشد. ضمنا توصيه مي شود شاخه هايي كه از سال دوم به بعد بر روي تنه به صورت عمودي رسته يا به طور عمودي از وسط شاخه هاي ديگر رشد و نمو كرده است بايستي حذف گردند. كساني كه به هرس درختان هلو در سنين بالا (بعد از دو سالگي) مي پردازند لازم است توجه داشته باشند كه شاخه هاي كوتاه (كورسون يا شاخك ها) را حتي المقدور قطع ننمايند. در سالهاي بعد از سه سالگي شاخه هايي كه به داخل تاج جهت يافته و رشد و نمو نموده اند بايستي حذف گردند تا نور و هوا به مقدار كافي در تاج درخت نفوذ كند.

هرس باردهي در درختان هلو: هرس باردهي درختان هلو معمولا مي تواند در زمستان در صورتي كه شرايط محيطي مناسب باشد صورت مي گيرد. اصولا جوانه و تكمه هاي گل در روي شاخه هاي سال قبل تشكيل مي شود كه مي توان به سه دسته تقسيم نمود: 1- شاخه هاي نرك يا گورمان: شاخه هاي چوبي رشد گرده اي هستند كه معمولا طول شان از يك متر متجاز بوده و در روي آنها غالبا شاخه هاي ديگري تشكيل و منشعب مي گردند. 2- شاخه هاي مركب: اين شاخه ها بهترين و مناسبترين شاخه هاي درختان هلو مي باشند. زيرا علاوه بر جوانه هاي برگ، داراي جوانه هاي گل نيز مي باشند و از نظر هرس اهميت خاصي دارند. در روي اين شاخه ها به طور كلي مابين دو جوانه گل يك جوانه برگ قرار دارد. كه به اين شاخه ها در درختان هلو شاخه هاي حقيقي يا اصلي مي گويند. شاخه هاي مركب اصولا حاصل جوانه هايي مي باشند كه محل استقرارشان تقريبا به شرح زير مشخص مي گردد: -در قسمت پايين شاخه گاهي چند جوانه چوبي ساده. -درقسمت مياني شاخه، دو جوانه چوب و يك جوانه ساده گل (يك، دو و يا سه گل). -در قسمت فوقاني شاخه چند جوانه چوبي ساده. 3- شاخه هاي ضعيف و باريك يا شيفون: اين شاخه ها به طور كلي حاصل جوانه هاي گل بوده و در روي آنها ميوه تشكيل مي گردد و در انتهاي آنها جوانه برگ پديد مي آيد. ولي در طول آن جوانه هاي برگ به ندرت به وجود مي آيند و ميوه هايي كه در روي اين شاخه ها تشكيل مي شوند داراي مرغوبيت كمتري نسبت به ميوه هاي تشكيل شده در روي شاخه هاي مركب هستند و اين شاخه ها روي هم رفته شاخه هاي مرغوبي نمي باشند و كاشناسان به آنها شاخه هاي غير حقيقي مي گويند. 4- دسته گل بهاري (جوانه گل مجتمع): شاخه كوتاهي است كه داراي تعداد زيادي جوانه گل بوده و در انتها داراي يك بته است و طول آن 5-3 سانتي متر است. جوانه هاي گل در درختان هلو بر خلاف گل هاي سيب، گلابي و به ، قابل تبديل به جوانه برگ و يا بالعكس هستند و جوانه هاي گل معمولا بر روي شاخه هاي يك ساله قرار مي گيرند. در هر حال در هر جوانه گل در درخت هلو يك تا دو گل وجود دارد. جوانه هاي گل هلو نسبت به سرما حساسيت زيادي دارند و آزمايشات نشان داده اند كه با استفاده از ماده شيميايي آلار مي توان باعث تاخير در باز شدن شكوفه ها گرديد و از صدمه سرماي بهاره آنها را نجات داد كه اين ماده با غلظت 100 تا 250 پي پي ام (قسمت در ميليون) مورد استفاده قرار مي گيرد. شاخه هاي نرك ظاهرا نقش زيادي در عمل بارآوري ندارند و لازم است آنها را حذف نماييد. ولي در برخي موارد شاخه اصلي فاقد شاخك ها بوده و اين حال نرك ها به طور آزاد در روي شاخه اصلي رويش مي يابند. در اين حال لازم است آنها را با دقت تميز نمود تا در روي آن كورسون هاي قوي و مناسب تشكيل گردند كه جوانه هاي متعدد گل در روي آنها بتوانند فعال شوند. اگر شاخه نرك در روي شاخك ها تشكيل شوند با هرس مي توان پاره اي از جوانه هاي آن را فعال نمود كه اگر شاخه نركي توانست مفيد واقع شود مناسب در خرداد ماه آنرا به طول 10 تا 15 سانتي متر نگه داري و بقيه را حذف نماييم.

جوانه ها 1- جوانه چوب: اين جوانه ها نوك تيز و مخروطي شكل هستند و روي شاخه هاي يك ساله قرار دارند. 2- جوانه هاي استيپولر: معمولا بر حسب رشد اين جوانه ها از نظر اندازه و بزرگي همانند جوانه هاي چوب معمولي و يا جوانه هاي گل هستند. 3- جوانه انتهايي كورسون: گاهي در انتهاي كورسون ها يا در زاويه ها يا انتهاي شاخه هاي اصلي در اثر تراكم شيره نباتي، جوانه هاي منحصر و منفرد ظاهر مي شوند. 4- جوانه هاي گل: اين جوانه ها تقريبا كروي و قبل از شكوفا شدن كركدار و در هنگام باز شدن به رنگ صورتي مي باشند. معمولاه همه آنها يك شكل بوده و در روي شاخه هاي يك ساله ظاهر مي شوند. 5- ميخچه يا دارد: معمولا در روي شاخه هاي نسبتا مسن و چوبي شده و يا روي كورسون هاي ضعيف پس از زمستان سرد ظاهر مي شوند. در درختان هلو عمل هرس معمولا قبل از گل و يا هنگام گلدهي انجام مي شود و به طور كلي ميوه بر روي شاخه هاي يك ساله پديد مي آيد. هرس باردهي هلو به طريقه كلاسيك و آمريكايي مي باشد.

هرس كلاسيك: ميوه ها درهلو درون شاخه هاي يك ساله تشكيل مي گردند بنابراين در روي هر كورسون يك يا دو شاخه جايگزين بايستي تشكيل گردد و معمولا اين شاخه كاملا بايستي نزذيك شاخه هاي اصلي و يا روي شاخه هاي فرعي پديد آيند. در اين حال شيره نباتي كه در حركت است بايستي در روي يك يا دو جوانه چوبي متمركز شود. براي اين منظور در روي هر كورسون 3 تا 5 جفت گل حفظ مي گردد و در هنگامي كه عمل جوانه گيري به منظور تعادل انجام مي شود، دو ميوه باقي بماند . به طور كلي در درختان كم رشد جوانه هاي ميوه دهنده به حالت مجزا و مجاور جوانه برگ رشد مي نمايند و از آنجايي كه جوانه هاي ميوه دهنده در درختان هلو زياد مي باشد، اگر هرس در فصل زمستان صورت پذيرد در روي كاهش تعداد ميوه شديدا موثر واقع مي شود. گاهي هرس زمستانه كه به منظور جوان كردن شاخه هاي ميوه دهنده مي باشد، موجب مي شود كه شاخه هاي پاييني و مياني كه حالت انبوهي يافته اند ظرفيت باردهي خود را پايين آورده و درخت سريعا به طرف پيري حركت نكند. بنابراين جهت جوان كردن درختان هلو و بالا بردن سن باردهي عمليات هرس در سنين بالاي 5 سال انجام مي شود. در غير اين صورت عمر درخت هلو كاهش مي يابد و عدم هرس درختان هلو در ايران باعث از پا درآمدن درخت در سنين جواني مي گردد و باغداراي درخت هلو را درخت كم عمر تصور كنند. لذا جهت هرس هلو عمليات زير صورت مي گيرد: 1- كورسوني كه حامل يك شاخه چوبي است و داراي تعدادي جوانه مي باشد، براي تشكيل شاخه جايگزين كه تبديل به شاخه بارده گردد لازم است از بالاي دو جوانه پايين شاخه را قطع نماييم. 2- كورسوني كه به صورت يك شاخه مركب است در روي اين شاخه دو جوانه پايين را به عنوان شاخه هاي جايگزين براي باردهي در سال بعد نگه داشته و در اين سال 4 يا 5 جفت جوانه هاي گل را در روي همين شاخه مركب حفظ مي نماييم و بقيه را از بالاي آخرين جوانه چوبي قطع مي كنيم. 3- شاخه هاي باريك يا شيفون را كمتر دست كاري مي كنند و جوانه انتهايي آن را به صورت آزاد باقي مي گذارند تا احتمالا جوانه چوب شيفون جديدي را تشكيل دهد. 4- شاخك كوتاه حامل تعدادي گل را در هرس كمتر عمليات رويشان انجام مي دهيم زيرا جوانه چوب كه در انتها قرار گرفته است اگر حذف گردد كورسون جديدي در آينده توليد نمي شود. لذا عمليات هرس روي آنها مناسب نمي باشد. 5- كورسوني كه حامل دو شاخه مركب است همل هرس بدين ترتيب صورت مي گيرد كه دو جوانه چوب را در روي يكي از شاخه ها نگه داشته و بقيه را از بالاي دو جوانه مشخص شده قطع مي كنند. در روي شاخه مركب ديگر تعداد 4 تا 5 جفت جوانه گل را حفظ كرده و بقيه را سربرداري مي كنند. 6- در حالتي كه يك كورسون حامل چند شيفون و تعدادي جوانه گل در روي شاخه كوتاه باشد در اين حالت يكي از شيفون ها را از بالاي دو جوانه پايين قطع مي نماييم تا دو جوانه باقي بماند. در سال بعد دو شاخه بارده را تشكيل دهد. جوانه هاي گل باقيمانده در روي شاخه ديگر را بدون عمليات هرس همچنان نگه داري مي نماييم. 7- نرك، اين اندام بيشتر در روي درختان مسن مي تواند مفيد باشد و با عمل هرس جوانه هاي موجود در روي آن را فعال مي كنند. بنابراين شاخه هاي نرك را به طور يك دوم يا يك سوم از طول قطع مي كنند. در درختاني كه نسبتا قوي هستند تعداد 3 تا 4 جوانه در روي آن باقي گذاشته و بقيه را سربرداري مي كنند. 8- كورسوني كه حامل دو شاخه و جوانه گل مجتمع مي باشد لازم است يكي از شاخه ها كه مسن تر مي باشد حذف كرده و جوانه گل مجتمع را بدون دستكاري باقي مي گذاريم و شاخه موجود در بالاي جوانه گل را سر برداري مي كنند تا شاخه جايگزين در سال بعد پديد آيد. 9- كورسوني كه حامل جوانه كناري گل مجتمع است، در اين حال از بالاي دسته گل مجتمع كورسون را سربرداري مي كنيم تا باردهي به نحو مناسب صورت گيرد. 10- در پاره اي از حالات روي شاخه هاي چوبي دو دسته گل مجتمع مجاور يكديگر تشكيل مي شوند. براي باردهي و داشتن محصول مرغوب لازم است يكي از آنها را حذف نماييم.

هرس سبز در هلو: معمولا عمليات هرس سبز در روي درختان هلو مي تواند شامل قسمت هاي مختلف باشد كه نهايتا در درختاني كه كورسون ها به طور غير طبيعي و قبل از رسيدن از بين مي روند، انجام مي شود. در عمل تمام جوانه هاي چوبي كه مفيد نيستند حذف مي شوند. معمولا بر روي شاخه اي كه در اوايل بهار حذف شده است اگر 6 جوانه رشد نمايد چهار جوانه آن را حفظ كرده و دو جوانه داخلي را حذف مي نماييم. گاهي عمل حذف جوانه ها محدود به شاخه ها و جوانه هاي داخلي مي گردد و عمل جوانه گيري مي تواند همراه با پنسمان باشد. زيرا عمل جوانه گيري كافي نمي باشد و لازم است قسمت هايي از شاخه ها را كه در داخل واقع شده اند و شاخه هاي جانشين يا جايگزين را توليد نمي كنند قسمتي از آن را قطع نماييم تا شاخه هاي جايگزين تشكيل گردد. براي اجراي عمليات پنسمان روي دو يا سه برگ از شاخه هاي جوان صورت مي گيرد. بدين ترتيب شيره نباتي را به طرف جوانه هاي باقيمانده هدايت مي كنيم. گاهي در طي عمل پنسمان ميوه هايي كه در زير شاخه و يا در محل نامناسب تشكيل شده است به منظور مرغربيت ديگر ميوه هاي موجود در روي شاخه تعدادي از آنها حذف گردد. همچنين شاخه هايي كه قوي هستند لازم است در روي 2 تا 3 جوانه برگي آنها عمل پنسمان صورت گيرد. شاخه هاي جانشين را در تير و مرداد ماه به طول 30 تا 35 سانتي متر پنسمان مي كنند.

لینک به دیدگاه

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

×
×
  • اضافه کردن...