afa 18504 ارسال شده در 8 آبان، 2013 کودکان بدخلق که گاهی کودکان مشکل نیز خوانده می شوند به دلایل گوناگون، اشکالات رفتاری را به صورت کج خلقی، تحریک پذیری، گریه های مداوم، گوشه گیری و لج بازی نشان می دهند. مهمترین اقدام در وهله اول، بررسی پزشکی چنین کودکی است چرا که گاهی بیماری های داخلی و جراحی های انجام شده در کودک می تواند باعث مشکلات رفتاری برای کودک شود. دردهای شکمی، التهاب گوش میانی، بیماری هایی با منشاء انگلی و بیماریهای پوستی که احساس ناراحتی را برای کودک به وجود می آورد، می تواند کودک را کج خلق و عصبی کند. گاهی اوقات نیز با مشکلات خانوادگی روبه رو هستیم. به این مفهوم که کودک به عنوان عضوی ضعیف و آسیب پذیر، در خانواده به عنوان سپربلا، مشکلات ارتباطی را منعکس می کند. بی قراری و بی خوابی کودک می تواند ناشی از کش مکش های پدر و مادر با یکدیگر باشد. باید دانست مشکلات ارتباطی کودک می تواند به مدرسه هم ارتباط داشته باشد. به طور نمونه اگر کودک از سوی همکلاس قلدر خود مورد اجحاف و زورگیری قرار بگیرد این مسئله می تواند سبب مشکلات اساسی در کودک شود. بیماری های مشخص روانپزشکی در کودکان از جمله اختلال نارسایی توجه و بیش فعالی، اختلال سلوک، اختلال لجبازی ـ مقابله ای، در خود ماندگی یا اوتیسم نیز می تواند باعث بدخلقی کودک شود.به جز این موارد گاهی هوش مرزی و عقب ماندگی ذهنی نیز به صورت مشکلات رفتاری بروز پیدا می کنند. خانواده ها در وهله اول روابط بین خود را اصلاح کنند و اگر رفتارشان با کودک با افراط و تفریط همراه است آن را اصلاح کنند. در صورتی که هنوز مشکل کودک باقی بود باید به متخصص کودک مراجعه کرد تا وضعیت کودک از نظر جسمی و روانی بررسی شود در صورتی که مشکل جدی جسمی وجود نداشت باید به روانپزشک کودک و نوجوان مراجعه کرد.
ارسالهای توصیه شده