zahra22 19501 اشتراک گذاری ارسال شده در 9 دی، ۱۳۹۰ تاقچه تاقچه یا طاقچه یکی از مولفههای معماری در ایران است. تاقچه گاه از جنس چوب و زمانی از جنس سنگ اما عموما از جنس گچ ساخته میشود. فرورفتگی داخل دیوار در اتاقها، ایوانها و حتی راهروهای خانهها است. این تاقچهها معمولا با زیبائی و به وسیله انواع گچبریها تزئین میشوند. ار تاقچهها برای گذاشتن وسائل تزئینی یا حتی چراغهای لامپ و مانند آن استفاده میشود. تاقچهها اگر بلند و بالاتر از قد انسان باشند رف نامیده میشوند و برای نهادن اشیائی که باید از دسترس کودکان دور بماند استفاده میگردد. در برخی نقاط از جمله شمال ایران از تاقچههای چوبی استفاده میشود 1 نقل قول لینک به دیدگاه
zahra22 19501 مالک اشتراک گذاری ارسال شده در 9 دی، ۱۳۹۰ بادگیرها برجهایی هستند که برای تهویه بر بام خانهها ساخته میشود. بادگیر را همچنین بالای آب انبارها و دهانهٔ معدنها برای تهویه میسازند. در خانهها هوای خنک از بادگیر، که نوع ابتدایی تهویهٔ مطبوع به شمار میرود، به اتاقهای طبقهٔ همکف یا زیرزمینها فرستاده میشود. بادگیر از عناصر و سمبلهای معماری ایرانی هستند ولی امروزه در بسیاری از کشورهای خاورمیانه استفاده می شوند. ساختار : بادگیر معمولاً چهارگوش است و در دیوارهای چهارگانهٔ آن چند سوراخ تعبیه شدهاست. درون بادگیر با تیغهها و جدارهایی که از خشت یا چوب و خشت ساخته شدهاست، به چند بخش تقسیم میشود. کارکرد : اولین بادگیرها در کرمان و یزد خودنمایی کردند. سیستم کاری بادگیرها به این نحو میباشد که هوای جاری بیرون از خانه را به داخل خود میکشند و با تشتهای آبی که درون آنها تعبیه شده، هوا را خنک و سبک میکنند و به داخل خانه هدایت میکنند. بادگیر اعظم بازار برزگ کرمان، بادگیر دولت آباد یزد، بادگیر چپقی سیرجان و بادگیرهای بندرعباس، لارستان، قشم و چابهار از دیدنیترین بادگیرهای ایران هستند. بادگیر و معماری ایرانی : بادگیر از مظاهر و سمبلهای تمدن ایرانی است دقیقا معلوم نیست اولین بادگیر در کدام شهر ایران ساخته شده ولی سفرنامه نویسان قرون وسطی بیشتر از بادگیرهای شهرهای کویری و گرم و خشک مانند یزد و گناباد و طبس، کرمان، بم و زاهدان نام بردهاند کاریز و بادگیر و خانههای گنبدی بدون تردید از نمادهای تمدن ایرانی است هر سه کلمه بصورت معرب به زبان عربی نیز راه یافته قنات – بادجیر و بادکیر و قبه و قبعه معربهای فارسی کلمات فوق هستند. انواع بادگیر ها : بادگیرها معمولاً یک طرفه، چهار طرفه و یا هشت طرفه میباشند. در شهر یزد تمامی بادگیرها مرتفع و چهار طرفه یا هشت طرفه هستند. ولی برعکس در شهر میبد که در ۵۰ کیلومتری غرب شهر یزد است، بادگیرها کوتاه و یک طرفه هستند. این امر بدین خاطر است که در میبد، بادهای کویری، توام با گرد و غبار از سمت کویر میوزد و اهالی مجبورند که بادگیرهای خود را پشت به این باد و در جهت باد مطلوب بسازند. ولی در یزد، چون بین دو رشته کوه قرار گرفته، بادهای کویری کمتر جریان دارد و میتوان بادگیرهای مرتفع چند طرفه احداث نمود. 1 نقل قول لینک به دیدگاه
zahra22 19501 مالک اشتراک گذاری ارسال شده در 9 دی، ۱۳۹۰ [h=2]تابستان نشین[/h] تابستاننشین در معماری سنتی ایرانی، موقعیتی مانند زمستاننشین دارد با این تفاوت که در وجه جنوبی حیاط قرار گرفته است تا در تابستان از تابش مستقیم آفتاب در امان بماند و روی محور اصلی آن معمولاً فضای نیمه باز با تالار قرار میگیرد. این تالارها و ایوان ها جز در مواقع بسیار سرد سال مهمترین فضایی زندگی در خانه بوده اند، و اگرچه همیشه تزیینات داشتهاند، اما با توجه به باز بودن و نفوذ گرد و خاک، از تزیینات بسیار پیچیده در آنها پرهیز و به نقوش ساده گچی در ترکیب با آجر یا سیم گل قناعت میشدهاست. [h=2]بام[/h] بام یا پشتبام در معماری سنتی ایرانی بخشی از فضای زندگی است و علاوه بر وجود حجمهای پیچیده و زیبا، به عنوان حیاط هم مورد استفاده قرار میگرفتهاست. در شهرهایی چون نایین در برخی از بناها با دیوارهای صندوقه چینی شده، اطراف بام را تا حدود یک متر و نیم بالا آورده و نوعی حیاط در بام بوجود میآوردند که در شبهای تابستان برای خواب استفاده میشدهاست. همچنین این دیوارها با سایهاندازی بر بخشی از بام در ساعات مختلف روز نقش اقلیمی ثانویهای نیز داشتهاند. چنین فضاهایی در مساجد نیز مورد استفاده بودهاست 1 نقل قول لینک به دیدگاه
ارسال های توصیه شده
به گفتگو بپیوندید
هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .