کاش مرگ نزدیک خانه ام بود

[pegah 733]

اندک زمانی دلم میگیرد

جوانی شور نشاط

کجایند

چرا کسی نیست که به فریادم رسد

چه غمگینم من

کاش مرگ نزدیک خانه ام بود

به چه امیدی شب تارم رو صبح کنم

[Ehsan 112350]

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد اندازه عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت، از یاد من و تو برود.

[pegah 733]

دلم تنگ برای با تو بودن

کاش میدانستی

که چه غمگینم من

کاش می دانستی

که پنجره از عبور تو خسته است

نه از خیس شدن زیر باران

کاش میدانستی

که دلم خسته است

شکگسته است

از برای تو امیدم

امید

چه امیدی ..........چه امیدی

[pegah 733]

زندگی سوخت و ساختن است

بی جهت تجربه اموختن است