رفتن به مطلب

ارسال های توصیه شده

[h=1]نشانه های سنگ کلیه چیست؟[/h]


تحمل سنگ کلیه بسیار دردناک می باشد و تشخیص آن توسط خود فرد بسیار دشوار است، مگر اینکه بدانید چه علائمی دارد. در زیر به برخی از مهمترین علائم و نشانه‌های سنگ کلیه اشاره می‌کنیم.

 


228166832005912716729155761201495166141.jpg

هرکسی که تا به حال دچار سنگ‌کلیه شده باشد، می‌داند که چقدر این مشکل دردناک است. در واقع، درد آن تقریباً شبیه به وضع‌حمل است. سنگ‌کلیه دردی دارد که شما را به زانو درمی‌آورد، تا حدی که حتی نمی‌توانید خود را به بیمارستان برسانید.

 

با اینکه برخی از مُسکن‌ها می‌توانند به طور موقت درد آن را التیام بخشند، اما فرد مبتلا به سنگ‌کلیه باید برای درمان دائمی، روزهایی را با نوشیدن مایعات و احتمالا جراحی سر کند.

 

ایجاد تغییر دائمی در رژیم‌غذایی و سبک زندگی لازم است و ممکن است مشکل تا پایان عمر فرد چندین مرتبه بازگشت کند.

 

پیشگیری بهترین راهکار برای مقابله با سنگ‌کلیه است، اما ژنتیک و جنسیت معمولاً نقش بسیار مهمی در ایجاد سنگ‌کلیه دارند.

 

معرفی علائم و نشانه‌های سنگ‌کلیه چندان قطعی نیست، زیرا ممکن است دچار چند تا از علائم اصلی آن شوید.

برخی از افرادی که دچار سنگ‌کلیه شد‌ه‌اند، مدت ها در کمر خود احساس دردی آهسته و نامعین می‌کنند و این درد برای برخی دیگر ممکن است شدید و بسیار تند و تیز باشد

 

این نشانه‌ها و علائم، هشداری برای افراد عادی است تا بتوانند سنگ‌کلیه را در خود تشخیص دهند و هیچوقت نمی‌تواند جایگزین تشخیص قطعی پزشک باشد.

 

اگر دچار دردی بی‌امان و سخت شدید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. نباید صبر کنید تا حمله اصلی شروع شود. یک آزمایش ادرار ساده می‌تواند خیلی زود مشکل سنگ‌کلیه را مشخص کند.

 

نشانه‌ها و علائم مهم سنگ‌کلیه

1- درد آهسته و شبیه به دندان‌درد که از ناحیه کمر و لگن آغاز می‌شود. این می‌تواند اولین نشانه وجود مشکل در شما باشد. درد می‌تواند مداوم یا متناوب باشد و گاهی بیاید و برود. به‌ندرت پیش می‌آید که به طور کل از بین برود.

ممکن است تصور کنید که با مصرف داروی مسکن دردتان از بین می‌رود. ولی بعد از چند ساعت یا چند روز، شدت درد بیشتر شده و محل آن نیز مشخص‌تر می‌شود. برخی مبتلایان در ناحیه کلیه خود احساس فشار مشخصی می‌کنند، گویی ادرارشان می‌خواهد از مانعی بگذرد. با اینکه این درد قابل‌تحمل است، اما هیچوقت نباید آن را نادیده بگیرید.

 

2- تب، بی‌حوصلگی و درد. در کنار درد کمر، مبتلایان بسیاری دچار حس خستگی و بی‌حوصلگی می‌شوند. حتی ممکن است تب و لرز هم کنند. فرایند فکری شما کندتر شده و سطح انرژیتان شدیداً پایین می‌آید. ممکن است واقعاً تب داشته باشید یا نداشته باشید، اما دچار حالت‌ تهوعی می‌شوید که معمولا با سرماخوردگی و معده‌درد همراه است. راه رفتن برایتان سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود و این درد انجام کارهای روزمره را برایتان غیرممکن می‌سازد. برای بالا بردن دستانتان به بالای سر یا بلند شدن از حالت خمیده، مشکل خواهید داشت.

 

3- وجود خون در ادرار. در طول این مدت باید ادرارتان را بررسی کنید. ممکن است اثری از خون در ادرارتان بیابید، یا خود ادرار ممکن است رنگی غیرعادی پیدا کند.

اگر رنگ ادرارتان نارنجی پررنگ شده بود، احتمالاً آب بدنتان کم شده است. وجود خون در ادرار نشانه هشداردهنده ای است. تیره بودن رنگ ادرار همراه با درد تیز و شدید در ناحیه کلیه می‌تواند پرچم قرمزی برایتان باشد که به پزشک مراجعه کنید. در مورد علائم خفیف‌تر، باید به طور قابل‌ملاحظه‌ای مصرف آب خود را افزایش دهید. اگر این موجب کمتر شدن علائم خفیف نشد و هنوز ترشحات غیرعادی ادرار داشتید، به پزشک مراجعه کنید.

 

19120611573281853725110710220034222229237151.jpg

4- دردهای تیز و سوزن‌سوزن شدن در یک طرف کمر. اگر یک دفعه احساس درد شدیدی به شما دست داد، گویی که شکمتان را از داخل بریده و باز کرده باشند، احتمالاً دچار حمله سنگ‌کلیه شده‌اید. درد شما در این مقطع دو برابر می شود و نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارید. این دردناک‌ترین قسمت بیماری است و حتی از بیرون آمدن خود سنگ کلیه هم دردناک‌تر است. اگر در مطب پزشک یا اورژانس بیمارستان نشسته‌اید، بلافاصله تقاضای رفتن نزد پزشک را کنید.

بدون داروهای مسکن، دچار دردی شدید و مداوم از جانب کمرتان خواهی شد که به سمت شکمتان کشیده می‌شود. بسیاری از مبتلایان با قرار گرفتن در حالت‌های بسیار خاص احساس راحتی بیشتری می‌کنند و برای برخی نیز خوابیدن روی زمین یا نشستن روی صندلی کمی آرامش‌بخش است. اما وقتی داروی مسکن را دریافت کنید، علائم قابل‌تحمل‌تر خواهند شد.

 

راه های درمان سنگ کلیه

اولین روز شما در بیمارستان با آزمایشات و تست‌های ادرار و سونوگرافی می‌گذرد.

تست ادرار وجود خون را در ادرار تایید کرده و نشاندهنده انسداد احتمالی کلیه خواهد بود.

سونوگرافی محل سنگ و اندازه نسبی آن را نشان می‌دهد.

برای ثابت نگه داشتن مقدار آب بدن، احتمالا تزریق سرم انجام می‌گیرد و رژیم‌غذایی نیز به موادغذایی غیر از لبنیات و مایعات بدون کافئین محدود خواهد شد.

بعد از گذشت یک تا دو روز استراحت، پزشک بر حسب نتایج آزمایشات، اقدامات مختلفی را تجویز می‌کند.‌

بسیاری از سنگ‌های کلیه بعد از چند روز افزایش مایعات مصرفی به طور طبیعی دفع می‌شوند. بیمار معمولا بعد از بیرون آمدن سنگ احساس راحتی خواهد کرد و اندازه سنگ معمولا به اندازه تخم گرجه‌فرنگی است

 

اما خیلی از بیماران هم به این خوش‌شانسی نیستند. برای این افراد، پزشک استفاده از ابزار سنگ‌شکن که سنگ را به قطعات کوچک‌تر و قابل دفع می‌شکند، تجویز می‌کند.

آخرین راه درمان جراحی است که از کاتتر بر روی مجرای خروجی مثانه استفاده می‌شود و یک ابزار قلاب شکل سنگ را گرفته و بیرون می‌کشد. ندرتا نیاز به جراحی باز می‌شود که از طریق آن سنگ از یک برش کوچک روی بدن، بیرون کشیده می‌شود.

اگر همه چیز خوب پیش برود، باید بعد از یک هفته به حالت عادی برگشته و بهبود یابید. پزشک به شما توصیه خواهد کرد تا حد امکان از نوشیدنی‌های شیرین و کافئین‌دار استفاده نکنید و مصرف کلسیم خود را نیز در شب کاهش دهید.

باید به خاطر داشته باشید که بیشتر آب بنوشید و از فعالیت‌های شدید بدنی که ممکن است موجب تعریق و از دست رفتن آب بدن شود خودداری کنید.

وقتی یکبار دچار سنگ‌کلیه شوید، احتمال ابتلای دوباره شما بیشتر خواهد بود. اگر می‌خواهید این اتفاق برایتان تکرار نشود، باید با دقت به توصیه‌های پزشک تان عمل کنید و آنها را نادیده نگیرید.

 

توصیه ها

با اینکه خانم‌ها هم به همان میزان آقایان ممکن است دچار سنگ‌کلیه شوند، اما تعداد مردانی که دچار سنگ‌کلیه می‌شوند بیشتر است. برخی محققان باور دارند که سابقه خانوادگی مشکلات کلیوی می‌تواند به طرز قابل توجهی احتمال ایجاد آن را افزایش دهد.

هر گونه سابقه خانوادگی که نشان دهنده سنگ‌کلیه باشد را در خود بررسی کنید. پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. اگر می‌دانید که سنگ‌کلیه در خانواده‌تان موروثی است، حتماً از اقدامات پیشگیرنده مناسب، مثل افزایش مصرف مایعات بدون قند و کافئین و خودداری از مصرف بیش از حد لبنیات مخصوصاً در شب، استفاده کنید.

هیچوقت عمدا بدنتان را به مرز کم‌آب شدن نکشانید که ممکن است در اثر ساعات طولانی کار بدنی یا صرف زمان زیاد در هوای گرم ایجاد شود. همیشه حین کار، یک بطری آب همراه خود داشته باشید.

افرادی که در معرض درد سنگ‌کلیه هستند،هیچگاه نباید از دو چیز دور بمانند: یکی آب آشامیدنی و دیگر دستشویی. نگه داشتن ادرار به مدت طولانی برایتان ایجاد مشکل می‌کند.

بخش سلامت تبیان

لینک به دیدگاه

[h=1]پیشگیری از تشکیل سنگ های کلیوی[/h]108362075418952100542542910099127207244175.jpg

[h=2]درمان های سنتی

[/h]درمان های سنتی(مانند ماساژ، داروهای گیاهی و...) نمی توانند سنگ کلیه را درمان کنند ولی زمانی که در ترکیب با توصیه های پزشک مورد استفاده قرار گیرند در کاهش ریسک ابتلا به سنگ های کلیوی کمک کننده خواهند بود. برخی منابع، درمان های سنتی به شرح زیر را پیشنهاد کرده اند:

* آب لیمو و آب پرتقال

از لحاظ تئوری، نوشیدن آب لیمو یا آب پرتقال می تواند ریسک سنگ های کلیوی را کاهش دهد. سطوح اسید سیتریک موجود در آب لیمو و آب پرتقال می تواند سطوح کلسیم موجود در ادرار را کاهش داده و منتهی به تشکیل کمتر سنگ های کلسیمی شود ولی هیچ مطالعه ای این فرضیه را ثابت نکرده است. چنان چه از نوشیدن آب طعم دار شده با لیمو و یا آب پرتقال لذت می برید، خواهید دید که با مصرف این مواد ریسک تشکیل سنگ های کلسیمی را در کلیه ی خود کاهش می دهید. به هر جهت شواهد کافی برای پیشنهاد کردن این فرضیه به همه افراد وجود ندارند.

* چای

نوشیدن روزانه یک فنجان چای سبز یا سیاه ریسک ابتلا به سنگ کلیه را کاهش می دهد. در یک مطالعه زنانی که بیشترین میزان چای سیاه را می نوشیدند ریسک سنگ های کلیوی در آن ها کمتر بود. این مطالعه از دقت بالایی برخوردار نبود و تنها زنان را مورد بررسی قرار داده بود بنابراین مدارک و دلایل محکمی دال بر اثربخشی چای در کاهش ابتلا به سنگ کلیه در اختیارمان قرار نمی دهد. به هر جهت چای حاوی مقادیر بالایی اگزالات می باشد بنابراین، چنان چه ادرار شما حاوی مقادیر بالایی اگزالات باشد پزشک تان شما را از نوشیدن چای منع خواهد کرد.

 

[h=2]پیشگیری

[/h]تغییر و اصلاح سبک زندگی: در صورت اجرای راه کارهای زیر خطر تشکیل سنگ کلیه را کاهش می دهید:

* نوشیدن آب کافی در طول روز

آب زیادی در طول روز بنوشید. معمولاً پزشکان به افراد با سابقه ی سنگ کلیه مصرف آب زیاد و دفع 5/2 لیتر ادرار در روز را توصیه می کنند. پزشک از شما می خواهد که میزان برون دهی ادرار خود را اندازه گرفته تا مطمئن شوید در روز به مقدار کافی آب دریافت می کنید. افرادی که در آب و هوای گرم و خشک زندگی می کنند و نیز آن دسته از افرادی که به طور مکرر ورزش می کنند به آب دریافتی بیشتری نیاز دارند تا بتوانند مقدار ادرار کافی در طی روز داشته باشند.

223175249251831151791265325091682022348223.jpg

* استفاده از غذاهای غنی از اگزالات را محدود کنید

چنان چه بدن شما مستعد تشکیل سنگ های اگزالاتی باشد، پزشک تان اجتناب از غذاهای غنی از اگزالات را توصیه خواهد نمود.

این مواد غذایی عبارت هستند از ریواس، چغندر، بامیه، سیب زمینی شیرین، چای، شکلات و محصولات سویا.

* انتخاب رژیم غذایی کم نمک و محدود از نظر پروتئین حیوانی

مقدار نمک دریافتی خود را کاهش داده و غذاهایی با منابع پروتئین غیر حیوانی انتخاب کنید مانند آجیل و دانه های روغنی و یا حبوبات. از این طریق احتمال تشکیل سنگ کلیوی را کاهش می دهید.

* به دریافت مواد غذایی غنی از کلسیم ادامه دهید ولی از دریافت مکمل کلسیم اجتناب کنید

کلسیم موجود در مواد غذایی اثری بر ریسک ابتلا به سنگ های کلیوی ندارد. به خوردن مواد غذایی غنی از کلسیم ادامه دهید مگر این که پزشک تان توصیه ای غیر از این داشته باشد. پیش از دریافت مکمل کلسیم با پزشک خود مشورت کنید چرا که دریافت مکمل کلسیم با ریسک افزایش یافته ی سنگ های کلیوی مرتبط است. البته چنین ریسکی با دریافت مکمل همراه غذا کاهش می یابد.

از پزشک خود بخواهید شما را به یک متخصص تغذیه ارجاع دهد تا رژیم غذایی مناسب شرایط شما را تنظیم نماید.

 

داروهای مورد استفاده در پیشگیری:

داروهای مورد استفاده، سطوح اسیدی و قلیایی ادرار را کنترل می کنند و برای افراد مستعد تشکیل برخی سنگ های کلیوی مفید هستند.

نوع داروی تجویزی توسط پزشک به نوع سنگ بستگی دارد:

* سنگ های کلسیمی: به منظور جلوگیری از تشکیل سنگ های کلسیمی، دیورتیک تیازیدی و یا داروی حاوی فسفات تجویز می شود.

* سنگ های اسید اوریکی: به منظور کاهش سطوح اسید اوریک ادرار و خون، داروی آلوپورینول(زیلوپریم، آلوپریم) و یک داروی نگهدارنده ی ادرار در فاز قلیایی تجویز می شود. در برخی موارد آلوپورینول همراه با یک داروی قلیایی کننده، منتج به حل شدن سنگ های اسید اوریکی می گردند.

* سنگ های استروویت: در جهت جلوگیری از تشکیل این نوع سنگ ها، توصیه ها و استراتژی هایی به منظور پاک نگه داشتن ادرار از باکتری های ایجاد کننده ی عفونت پیشنهاد می شود. استفاده ی طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها با دوز کم نیز در رسیدن به این هدف کمک کننده خواهد بود.

* سنگ های سیستین: درمان سنگ های سیستین دشوار است. پزشک داروهای خاصی به منظور قلیایی ساختن ادرار و یا باند کردن سیستین در ادرار تجویز خواهد کرد و علاوه بر آن توصیه به دفع مقادیر زیادی ادرار از طریق نوشیدن مقادیر فراوان آب خواهد نمود.

برای مشاهده ی وب سایت دکتر فرشچی می توانید به آدرس اینترنتی www.novindiet.com مراجعه نمایید.

دکتر حمیدرضا فرشچی - همکار تبیانمتخصص تغذیه - فوق تخصص دیابت و چاقی

لینک به دیدگاه

print.gifemail.gif

متخصص کلیه و مجاری ادرار:

علائم گوارشی وجود سنگ حالب/اغلب سنگ‌های حالب از کلیه وارد می‌شوند

یک متخصص کلیه و مجاری ادرار با اشاره به ورود اغلب سنگ‌های موجود به حالب از کلیه گفت: از آنجا که بخش عمده حالب از ناحیه شکم می‌گذرد نشانه‌های گوارشی از خود بروز می‌دهد.

 

13911122000091_PhotoA.jpg


 

 

 

علی حمیدی مدنی، در گفت‌و‌گو با خبرنگار بهداشت و درمان فارس درباره سنگ‌های حالب یادآور شد: حالب مجرایی است برای عبور دادن ادرار از کلیه به سمت مثانه که گاهی دردهای ناشی از وجود سنگ در آن بروز می‌کند که البته تقریباً همه موارد سنگ‌هایی که در حالب قرار می‌گیرند، سنگ‌هایی هستند که از داخل کلیه حرکت کرده‌اند و به پایین آمده اند.

وی گفت: حالب در بالا از لگنچه شروع می‌شود که گشادترین بخش حالب است و انتهای حالب به مثانه ختم می‌شود که تنگ ترین قسمت حالب است برای همین اکثریت سنگ‌ها وقتی از کلیه عبور می کند و وارد حالب می شوند در انتهای حالب متوقف می‌شوند چرا که تنگترین قسمت حالب است.

این متخصص کلیه و مجاری ادرار خاطرنشان کرد: هر چقدر حالب از محوطه شکم دور می‌شود و به عمق لگن نزدیکی می‌شود یا به عبارتی از کلیه دور می‌شود و به مثانه نزدیک می‌شود حالب باریک‌تر می‌شود یعنی قطر انتهای حالب به طور متوسط 2 میلیمتر است ولی از آنجا که امکان انعطاف دارد در 95 درصد موارد می‌تواند سنگ‌هایی به قطر 4 میلیمتر را از خود عبور دهد.

حمیدی مدنی خاطرنشان کرد: به طور معمول حالب در یک فرد بالغ طولی معادل 28 تا 30 سانت دارد قسمت اعظم این طول در محوطه خَلف شکم طی می‌کند و قسمتی را نیز در محوطه لگن طی می کند.

وی افزود: بسیار بعید است سنگ به طور اولیه در مجرای حالب ایجاد شود چرا که دائماً ادرار در این لوله در حال حرکت است در حالی که سنگ به طور معمول به علت توقف ادرار در یک مسیر شکل می‌گیرد مگر اینکه کسی به‌طور مادرزادی تنگی در حالب داشته باشد و آن تنگی به طور ثانویه در کنار خود سنگی بسازد در غیر اینصورت اکثر سنگ‌ها از داخل کلیه به پایین می‌آیند و داخل لوله حالب می‌شوند.

این متخصص کلیه و مجاری ادرار گفت: زمانی که سنگ داخل لوله حالب شد به دلیل اینکه حالب برای حرکت ادرار از بالا به پایین حرکت دودی دارد، ورود سنگ به داخل این لوله باعث افزایش حرکات دودی می‌شود که بیمار این افزایش حرکت دودی را به شکل درد بسیار شدید ناگهانی و ناتوان کننده در پهلو حس می‌کند که به سمت شکم یا زیر دل تیر می‌کشد.

حمیدی مدنی خاطرنشان کرد: از آنجا که بخش زیاد حالب در محوطه شکم است و با دستگاه گوارش همسایگی و مجاورت دارد اکثریت قریب به اتفاق با علائم گوارشی همراه است مانند تهوع استفراغ، دل درد، دل پیچه و نفخ و از این قبیل علائم.

وی افزود: این درد ناگهانی آن قدر می‌تواند شدید و غیر قابل تحمل باشد که بیمار به سرویس ارائه خدمات سلامت کشیده شود و آن جا سعی بر این خواهد شد که آن درد سبک شود حالا اینکه آیا سنگی از لوله حالب عبور می کند و از حالب خارج می‌شود یا خیر به شرایط و موارد زیادی بستگی دارد.

این متخصص کلیه و مجاری ادرار درباره شرایط خروج یا عدم خروج سنگ از حالب خاطرنشان کرد: این‌ که سنگ چه اندازه‌ای دارد یا اینکه درکدام قسمت حالب مستقر شده است و آیا این سیستم ادراری یک سیستم ادراری سالمی بوده است که بتواند ادرار مناسب برای حرکت کردن سنگ به سمت مثانه را تولید کند یا خبر.

حمیدی مدنی گفت: هر چقدر اندازه یک سنگ بزرگتر باشد یا کلیه ای که قرار است ادرار را تولید کند ضعیف‌تر باشد شانس دفع سنگ کمتر خواهدشد.

وی افزود: خوشبختانه امروزه برای دفع سنگ‌های حالب از روش‌های بسیار موثری داریم از درمان‌های طبی و دادن داروهایی که حالب را باز می کند گرفته تا روش های جراحی با حداقل تهاجم به اسم TUL یا سنگ شکنی درون اندامی که در این روش از طریق لوله حالب وارد شده و بر خلاف سال‌های قبل که باید جراحی انجام می‌شَد می‌توانیم بیش از 95 درصد این سنگ‌ها را بدون مداخله جراح درمان کنیم.

این متخصص کلیه و مجاری ادرار درباره نشانه وجود سنگ در حالب گفت: چون حالب در سمت راست و چپ در تماس نزدیک با سیستم گوارشی است که در راست با کبد و کیسه صفرا و در سمت چب با معده و روده مجاورت دارد مریضی که حرکت سنگ در لوله حالب را تجربه می‌کند نشانه‌های گوارشی نیز از خود بروز می‌دهد.

حمیدی مدنی درباره درمان سنگ‌های حالب نیز گفت: درمان سنگ‌های حالب مانند کلیه است که اگر سنگ کوچک باشد با دارو دفع می‌شود و در غیر این صورت اقدامات تهاجمی تر صورت می گیرد.

وی تصریح کرد: برای تعیین استراتژی درمان سنگ‌های حالب به اندازه سنگ‌های حالب و محل استقرار آن توجه می کنیم برای مثال چنانچه سنگی اندازه‌اش از 6 میلیمتر بزرگتر باشد به ویژه اگر باعث مسدود شدن مجرای ادرار شود زمان را از دست نمی‌دیم و زودتر سنگ شکنی درون اندامی انجام می‌دهیم ولی درباره سنگ‌های تا 4 میلیمتر سعی می‌کنیم هیچ اقدام تهاجمی انجام نمی دهیم و به بیمار فرصت می‌دهیم با دارو و مایعات و ورزش سنگ را دفع کند که در 90 درصد موارد نیز دفع می‌کند.

لینک به دیدگاه

شما بدترین دردی که در عمرتان تجربه کرده‌اید، چه دردی بوده؟ درد قلبی؟ درد دندان؟ درد زایمان؟ یا . . .؟ اگر این سؤال را از آن‌هایی بپرسید که درد ناشی از سنگ کلیه را تحمل کرده‌اند، معمولاً از همین درد به عنوان بدترین دردی که در عمرشان داشته‌اند، یاد می‌کنند. از آن‌جا که نزدیک به 5 درصد آدم‌ها، یعنی تقريباً يک نفر از هر بيست نفر، در مقطعي از عمرشان با این مشکل دست و پنجه نرم مي‌کنند، بد نیست اطلاعاتتان را درباره راه‌های پیشگیری، تشخیص و درمان این بیماری افزایش دهید.

 

سنگ‌های کلیه، توده‌هاي معدني سختی هستند که در کليه تشکيل می‌شوند و ممکن است در کليه، حالب، مثانه و پيشابراه دیده شوند. جنس اين سنگ‌ها نیز با هم متفاوت و ممکن است از کريستال‌هاي اگزالات کلسيم، فسفات کلسيم، اسيد اوريک یا سيستئين باشد. از نظر اندازه نيز سنگ‌ها با هم متفاوتند، طوري که گاهي به کوچکی شن و سنگ‌ريزه‌اند و گاهي بزرگ و حتي شاخه‌دار، به شکل شاخ گوزن هستند و حتي ممکن است حجم لگنچه کليه را نیز پر کنند.

این سنگ‌ها از شايع‌ترين علل وجود خون در ادرار و بروز دردهای شکمي، درد پهلوها و درد منطقه کشاله ران محسوب می‌شوند. ايجاد سنگ نیز معمولاً از تشکيل قطعه بسيار کوچکی از مواد معدني در کليه آغاز مي‌شود که اين قطعه و قطعات مشابه ممکن است همراه با ادرار از کليه‌ها دفع شوند يا در کليه‌ها باقي بمانند که در حالت دوم، به عنوان يک هسته مرکزي عمل و مواد معدني به تدريج روي آن رسوب می‌کنند و منجر به افزايش حجمش مي‌شوند. ضمن اين‌که در بسياري از موارد، قطعات کوچک اوليه به هم متصل می‌شوند و قطعات بزرگ‌تري را ايجاد مي‌کنند.

بسياري از سنگ ها در زماني که هنوز کوچکند، از طريق مجاري ادراري، کليه‌ها را به آساني ترک مي‌کنند و نیاز به هیچ درمان خاصي ندارند. اما سنگ‌هاي بزرگ‌تر ممکن است در حالب گير کنند و باعث انسداد حالب و جلوگيري از خروج ادرار شوند که اين حالت، منجر به دردهاي شديد و مداومي مي‌شوند که طي 15 تا 30 دقيقه، بدتر و بدتر مي‌شود و در نهايت به اوج مي‌رسد. در صورتي که انسداد کامل نباشد، درد خفيف‌تراست و با انتقال سنگ به مثانه، درد بهبود مي‌يابد. اين سنگ‌ها حتماً به درمان دارويي احتیاج دارند.

حدود 90 درصد از سنگ‌هاي کوچک (کوچک‌تر از 5 ميلي‌متر) بدون نياز به اقدام درماني خاصي از بدن دفع مي‌شوند و تنها حدود 10 تا 20 درصد سنگ‌ها به اقدامات درماني جدی نیازمندند. به طور متوسط، خروج سنگ‌ها از بدن بين 1 تا 3 هفته طول می‌کشد و تقريباً در دو‌سوم موارد، سنگ‌ها تا هفته چهارم پس از ظهور علايم، از بدن دفع شده‌اند.

تقريباً نيمي از کساني که دچار سنگ کلیه می‌شوند، اگر به اقدامات پيشگيرانه متوسل نشوند، تا 5 سال بعد دچار سنگ‌هاي بيشتري خواهند شد. اما پيش‌بيني اين نکته که چه کسي طي سال‌هاي آينده قطعاً دچار سنگ می‌شود يا چه کسي از ابتلاي مجدد به اين مشکل در امان خواهد بود، کار ناممکني است.

طرز تشکيل سنگ کليه

عوامل متعددي مانند عوامل ارثي، رژيم غذايي، داروها، آب و هوا، شرايط محيط کار، شيوه زندگي و مشکلات طبي خاص با ايجاد تغييراتی در ادرار، زمينه‌ساز تشکيل سنگ کليه مي‌شوند. این سنگ‌ها معمولاً بر اثر به هم خوردن تعادل ميان آب و املاح و ساير مواد موجود در ادرار به وجود مي‌آيند. سنگ‌ها معمولاً یا بر اثر کاهش حجم ادرار، يا بر اثر افزايش مواد تشکيل‌دهنده سنگ‌ها به وجود مي‌آيند. نوع اين تغييرات تعادلی نیز با ارزيابي انواع سنگ‌هاي ايجاد‌شده، قابل تشخيص خواهد بود.

اغلب سنگ‌هاي کليه از نوع کلسيمي هستند و به دليل تغيير در سطوح ادراري کلسيم به وجود مي‌آيند. بخشي از عواملي که موجب به هم خوردن تعادل مواد در ادرار و به دنبال آن، موجب تشکيل سنگ مي‌شوند، عبارتند از:

ننوشيدن مقادير کافي مايعات:

زماني که بدن شما کم‌آب مي‌شود، نمک‌ها، مواد معدني و ساير مواد موجود در ادرار ممکن است با هم تجمع یابند و بناي اوليه يک سنگ را پايه‌ريزي کنند.

مشکلات طبي:

وجود برخي مشکلات طبي مي‌تواند بر تعادل طبيعي مواد در ادرار تأثير گذارد و باعث تشکيل سنگ شود؛ مانند، ابتلا به عفونت‌هاي ادراري، بيماري التهابي روده، نقرس، پرکاری غده هيپرپاراتيرویيد و برخي بيماري‌هاي متابوليک ارثي مانند سيستينوري و هيپراگزالوري.

مصرف غذاهاي حاوي اگزالات بالا:

در صورتي که از غذاهاي حاوي اگزالات فراوان (مانند سبزيجات سبز تيره، شکلات، چاي و مانند آن‌ها)، زياد استفاده مي‌کنيد، استعدادتان برای ابتلا به سنگ کليه بیشتر خواهد بود.

مصرف برخي داروها:

مصرف برخي داروها مانند داروهاي مدر و آنتي‌اسيدهاي حاوي کلسيم، خطر ابتلا به سنگ کليه را افزايش می‌دهند.

علايم و نشانه‌ها؛ انواع و اقسام

بر‌حسب آن‌که چه اتفاقي براي سنگ بيفتد، علايم این بیماری، متفاوت خواهد بود. سنگ ممکن است در کليه بماند يا اين‌که از کليه خارج و از طريق مجاري ادراري دفع شود. در هر يک از اين حالت‌ها نیز ممکن است همه يا برخي از علايم زير پديدار شوند:

بدون علامت:

سنگ‌های کوچک معولاً بدون علامت خاصي از بدن دفع مي‌شوند.

درد ناگهاني و مداوم:

سنگ، ممکن است باعث ايجاد دردهاي شديدي با کيفيت انقباضي در ناحيه پشت و طرفين کمر، شکم، کشاله ران يا ناحيه تناسلي شود. این دردها با تغيير وضعيت بدن نيز بهبود نمی‌يابند. کساني که حداقل يک‌بار دفع سنگ کليه را با اين کيفيت تجربه کرده‌اند، دردش را اين‌گونه توصيف مي‌کنند: «بدترين دردي که تا الان تجربه کرده‌ام.»

تهوع و استفراغ

مشاهده خون در ادرار:

این علامت معمولاً در اثر سنگِ باقيمانده در کليه و نیز در اثر سنگِ به راه افتاده مي‌تواند ايجاد شود.

سوزش و تکرر ادرار:

این علایم مي‌تواند ناشي از عبور سنگ از مجاري ادراری باشد. البته احساس سوزش و ناراحتي حين دفع ادرار در عفونت‌هاي مجاري ادراري نيز ديده مي‌شود.

تب و احياناً لرز

کاهش اشتها

اسهال يا يبوست

افزايش تعريق

احساس خستگي مفرط

به این نکته هم بايد توجه داشت که علايم بالا در برخي بيماري‌هاي ديگر نيز مشاهده مي‌شود، لذا تشخيص نهايي و قطعي ابتلاي فرد به سنگ کليه، توسط پزشک و با توجه به علايم بیمار و انجام تست‌هاي تشخيصي خواهد بود.

تست‌هاي تشخيصي تهیه عکس آماده شکم با اشعه ايکس(KUB):

تهيه تصويري از کليه‌ها، حالب و مثانه جهت بررسي از نظر وجود يا عدم وجود سنگ و نيز تعيين محل آن.

سونوگرافي:

در اين روش با بهره‌گيري از امواج فراصوت همراه با پردازش کامپيوتري مي‌توان اندام‌هاي داخلي، از جمله کليه‌ها و مجاري ادراري و مثانه را مورد بررسي قرار داد. اين روش کاملاً ايمن، بدون درد و غير تهاجمي است اما ممکن است سنگ‌هاي کوچک در اين شيوه ناديده بمانند.

آي‌وي‌پي:

پزشک با اين تست به دنبال سنگ‌هايي می‌گردد که در تصوير ساده با اشعه ايکس ديده نشده است. پس از تزريق ماده حاجب از طريق سياهرگ‌هاي بازو، در فواصل زماني مشخصی که اين ماده با فعاليت کليه‌ها به تدريج دفع مي‌شود، با استفاده از اشعه ايکس، تصاويري از فرد تهيه مي‌شود که ضمن بررسي اندازه و محل کليه‌ها و مسير حالب‌ها، وجود يا عدم وجود سنگ نیز ارزيابي مي‌گردد. در صورت کشف هر نوع يافته غير طبيعي ممکن است پزشک برای ارزيابي بيشتر، درخواست انجام سي‌تي اسکن کند.

سي‌تي اسکن:

انجام سي‌تي اسکن مارپيچي با فراهم آوردن تصويري مناسب و از زواياي مختلف از کليه‌ها و حالب، به بررسي دقيق‌تر آن کمک مي‌کند.

آزمایش ساده ادرار:

اين تست برای بررسي ادرار از نظر اسيديتي(pH)، وجود گلبول قرمز در ادرار، وجود کريستال‌ها در ادرار و . . . صورت مي‌گيرد.

چه کساني در خطرند؟

سنگ کليه در اين افراد شايع‌تر است:

مردان 3 برابر زنان، دچار اين مشکل مي‌شوند (معمولاً بين سن 30 تا 50 سالگي).

سفيدپوستان بيشتر از رنگين‌پوستان دچار اين مشکل مي‌شوند.

افراد با سابقه خانوادگي مثبت، بيشتر از ديگران، مستعد تشکيل سنگ کلیه‌اند.

کساني که در مناطق کوهستاني، صحراها يا ساير مناطق گرمسيري زندگي مي‌کنند، بيشتر از کساني که در ساير مناطق جغرافيايي زندگي مي‌کنند، در معرض ابتلا به اين مشکل هستند.

مقابله با خطرهای پنجگانه

مايعاتي که مي‌نوشيم: ننوشيدن مقادير کافي آب از اصلي‌ترين علل تشکيل سنگ کليه به شمار مي‌رود. اين مسأله به ويژه براي آن‌هایي که در مناطق گرم و خشک زندگي مي‌کنند و نيز افرادي که در محيط‌هاي گرم مانند آشپزخانه‌ها، نانوايي‌ها و کوره‌هاي ذوب فلزات کار مي‌کنند، از اهميت بيشتري برخوردار است. نوشيدن نوشابه‌هاي گازدار و آب برخي ميوه‌ها مانند گريپ‌فروت مي‌تواند خطر تشکيل سنگ را افزايش دهد.

رژيم غذايي: مصرف مقادير زيادتر از حد مجاز روزانه برخي ويتامين‌ها مانند ويتامين D مي‌تواند خطر تشکيل سنگ را افزايش دهد. در صورت مصرف اين ويتامين به صورت دارو توصيه مي‌شود دقيقاً به مقادير توصيه‌شده از سوي پزشک توجه کنید. همچنين سطوح بالاي کلسيم نيز مي‌تواند باعث خطر تشکيل سنگ شود. مصرف مقادير توصيه‌شده کلسيم همراه با رژيم کم‌نمک و کم‌پروتئين ممکن است از اين خطر بکاهد. رژيم‌هاي غذايي پرپروتئين، پرنمک و مصرف غذاهاي حاوی اگزالات بالا مانند سبزيجات سبز تيره، خطر تشکيل سنگ را افزايش مي‌دهد.

وزن و وزن‌گيري: در افراد چاق و با دورکمر بالا، خطر تشکيل سنگ، افزايش می‌یابد.

فعاليت بدني: افرادی با الگوي زندگي کم‌تحرک، مشکلات بيشتري با سنگ کليه خواهند داشت؛ چرا‌که محدوديت تحرک، موجب افزايش آزادسازي کلسيم از استخوان‌ها مي‌شود.

داروها: مصرف برخي داروها مي‌تواند باعث تسهيل ایجاد سنگ کلیه شود.

عوامل خطرساز اما غیر قابل کنترل

سن و جنس: چنان‌که گفته شد، مردان 3 برابر بيشتر از زنان و به ويژه در سنين 30 تا 50 سالگی، مستعد ابتلا به اين بيماري هستند. همچنين زنان در سنين پس از يائسگي به دليل کاهش سطح هورمون استروژن با افزايش خطر ابتلا مواجهند.

سابقه خانوادگي سنگ کلیه

سابقه ابتلای مکرر به عفونت‌های مجاري ادراري

مشکلات طبی خاص: ابتلا به بيماري‌هايي مانند سندرم روده تحريک‌پذير، پرکاری هيپرتيرویيد، کيستيک فيبروزيس، نقرس، فشار خون بالا، مقاومت به انسولين بر اثر ديابت، چاقي و . . .

استراحت مطلق طولاني‌مدت

مشکلات مثانه ناشي از صدمه به طناب نخاعي

داروها: داروهايي مانند آنتي‌اسيد و آسپیرين

سيستم ادراري غير طبيعي مانند کليه نعل اسبي

عوامل خطرساز براي عود سنگ کلیه

مهم‌ترین عواملي که باعث افزايش احتمال عود سنگ کلیه مي‌شوند، عبارتند از:

سطوح بالاي مواد معدني مانند اگزالات، کلسيم و اسيد اوريک

کاهش حجم ادرار

عفونت مجراي ادراري

سطوح پايين سيترات

غير طبيعي بودن pH ادرار ( چه بالاتر از حد معمول و چه پايين تر از آن)

عوارض سنگ کلیه

ابتلاي به سنگ کليه ممکن است باعث بروز مشکلاتي از این قبیل شود:

افزايش خطر ابتلا به عفونت‌هاي ادراري يا تشديد عفونت‌هاي موجود.

آسيب‌های کليوی، که در موارد خاص ممکن است حتي کار به نارسايي حاد کليه بکشد.

پیشگیری از ابتلا به سنگ‌هاي کليه به ويژه در کساني که تنها يک کليه دارند و بيماران دچار نقص سيستم ايمني و افرادی که کليه‌هاي پيوندي دارند، از اهميت و حساسيت خاصي برخوردار است.

وقتی درد قابل ‌تحمل است

اغلب اوقات براي دفع سنگ به چيزي بيشتر از اقدامات درماني در منزل نياز نخواهد بود. اين اقدامات شامل نوشيدن مقادير فراوان آب، مصرف داروهاي مسکن و حتي‌الامکان گرفتن سنگ دفع‌شده و جمع‌آوري ادرار 24 ساعته برای بررسي سنگ از نظر نوع، ترکيب و علل زمينه‌اي تشکيل سنگ است.

اما گاهی اوقات، این اقدامات درمانی جواب نمی‌دهند و مراجعه به پزشک ضرورت پیدا می‌کند. در این مواقع، اگر پزشک معالج به امکان دفع خودبه‌خودي سنگ اعتقاد داشته و تحمل درد هم براي بیمار امکان‌پذير باشد، باز هم همان اقدامات درماني خانگي پيشنهاد مي‌شود. اما اگر درد خيلي شديد باشد، احتمالاً سنگ، مجراي ادراري بیمار را مسدود کرده يا اين‌که سنگ با يک عفونت ادراري همزمان شده است. در چنين شرايطي، احتمالاً پزشک گزینه‌‌هاي طبي را برای حل مشکل توصیه می‌کند. این گزينه‌ها عبارتند از:

ضد درد: استفاده از داروهاي ضد دردی که نياز به نسخه پزشک ندارد؛ مانند، داروهاي ضد التهابي غير استریيدي نظیر ايبوپروفن و ديکلوفناک که ممکن است درد را تسکين دهند. در صورت نياز ممکن است پزشک معالج تصميم به تجويز داروهاي ضد درد قوي‌تري بگيرد.

نوشيدن آب فراوان: در ساعات بيداري هر ساعت يک ليوان آب بنوشيد، چراکه شما نيازمند نوشيدن مقاديري بيش از حد معمولِ 8 تا 10 ليوان آب در روز هستيد. اما اگر به بيماري‌هاي کليوي، قلبي يا کبدي مبتلا هستيد یا اگر به هر دليل ديگري با محدوديت مصرف آب مواجهيد، قبل از افزايش مصرف مايعات با پزشکتان مشورت کنيد. از مصرف نوشابه‌هاي گازدار و آب برخي ميوه‌ها (به ویژه گریپ‌فروت) و غذاهاي حاوي اگزالات فراوان پرهيز نماييد.

جمع‌آوري سنگ و ادرار: ممکن است پزشک معالجتان بخواهد برای آزمايش سنگ‌هاي دفعي و تعيين نوع و ترکيب آن‌ها به جمع‌آوري سنگ اقدام کند. شما مي‌توانيد با استفاده از يک صافي، سنگ‌ها و حتي شن‌هاي دفع‌شده از کليه را جمع‌آوري کنید. راه ديگرش، جمع‌آوري ادرار در يک ظرف و جمع‌آوري سنگ‌ها از داخل آن است. بهتر است برای گرفتن سنگ‌ها تا 3 روز از زمان پايان درد به اين کار ادامه دهيد.

وقتی درد شدت می‌گیرد

در اين حالت که احتمالاً به علت انسداد مجراي ادراري بر اثر سنگ يا به علت همراهي سنگ با عفونت ادراري روي داده است، گزينه‌هاي زير پیش رو خواهند بود:

سنگ‌شکن: سنگ‌شکن از امواج صوتي استفاده مي‌کند که به راحتي از بافت‌هاي بدن می‌گذرد و داراي قدرت کافي براي شکستن سنگ کليه است. در اين روش، سنگ‌ها به قطعات ريز شکسته و همراه با ادرار از مجاري ادراري دفع مي‌شوند. این امواج بی‌خطرند و بيمار، آن‌ها را حس نمي‌کند، اما از آن‌جا که توليد هر موج با صداي بلندي همراه است، براي محافظت از گوش‌هاي بيمار از گوشي استفاده مي‌شود. از عوارض اين روش مي‌توان به وجود خون در ادرار، کبودي پشت و شکم و احساس ناراحتي در زمان عبور سنگ‌هاي شکسته شده از مجاري ادراري اشاره کرد. علاوه بر آن، ممکن است سنگ‌ها در مرحله اول به طور کامل خرد نشوند که در اين صورت، بايد مجدداً از دستگاه سنگ‌شکن يا از ساير روش‌هاي خارج کردن سنگ که توضيح داده خواهد شد، استفاده کرد.

شايد بتوان گفت که اين روش جزء عمومي‌ترين روش‌هاي درمان طبي سنگ‌هاي کليه است. استفاده از اين روش در مواردي که سنگ کليه خيلي بزرگ باشد، کارگشا نخواهد بود.

خارج کردن يا خرد کردن سنگ از طريق پوست: اگر سنگ‌شکن کارساز نباشد يا سنگ خيلي بزرگ باشد، از اين روش استفاده مي‌شود. در اين روش، لوله نازکي به نام نفروسکوپ از طريق برش کوچکي که در ناحيه پشت بيمار ايجاد شده وارد کليه مي‌شود. سپس با استفاده از آن، سنگ را خارج (لیتوتومی) يا آن را خرد می‌کنند و سپس خارج مي‌سازند (لیتوتریپسی).

يوتروسکوپي: جراح در این روش، لوله تلسکوپ نازکي را به نام يوتروسکوپ از طريق مجراي ادراري به محل استقرار سنگ هدايت مي‌کند و مي‌کوشد تا با بهره‌گيري از این ابزار دقيق، سنگ را به طور کامل خارج سازد يا براي راحتي کار، ابتدا آن را با استفاده از امواج فراصوت، ليزر يا تکنيک الکتروهيدروليک بشکند و سپس خارج کند. گاهي ممکن است بيمار، نيازمند استفاده از لوله‌هاي توخالي کوچکي (موسوم به استنت حالب) باشد که در حالب جاگذاري می‌شود و آن را براي عبور ادرار و خرده‌هاي سنگ باز نگه مي‌دارند. اين کار اغلب براي درمان سنگ‌هايي به کار مي‌رود که از کليه‌ها وارد حالب شده‌اند.

جراحي باز: جراح در این روش، برشي را در پهلوي بيمار ايجاد می‌کند و از اين طريق با دسترسي به کليه‌ها اقدام به خارج ساختن سنگ يا سنگ‌ها مي‌نمايد. اين، آخرين گزينه براي درمان سنگ‌ها است و در موارد معدودی مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

اصول پيشگيري

مواجهه مجدد با سنگ کليه در کساني که يک‌بار تجربه سنگ کليه را داشته‌اند، کاملاً محتمل است. تقريباً نيمي از کساني که سنگ کليه داشته‌اند، موارد بيشتري از ابتلا به سنگ را در مدت 5 سال بعد از اولين تجربه‌شان دیده‌اند و تنها استثنا در اين مورد، آن‌هايي هستند که از اقدامات پيشگيرانه بهره برده‌اند. اين اقدامات مي‌تواند شامل ايجاد تغييراتي در شيوه زندگي مانند مصرف مايعات بيشتر و نيز ایجاد تغييراتی در رژيم غذايي باشد. در صورتي که داراي زمينه‌هاي مستعدکننده ابتلا به سنگ کليه مانند سابقه خانوادگي ابتلا به سنگ باشيد یا اين‌که علي‌رغم مراقبت‌هاي فوق، مجدداً دچار سنگ کليه شويد يا سنگ شما به تدريج بزرگ‌تر شود، ممکن است پزشکتان استفاده از تدابير پيشگيري‌کننده دارويي را پيشنهاد کند. او ممکن است از شما بخواهد تا پس از دفع سنگ، ادرار 24 ساعته‌تان را جمع کنيد. با آزمايش ادرار مي‌توان به نوع و علت تشکيل سنگ پي برد و با دانستن اين موارد مي‌توان راه‌هاي پیشگيري از پيدايش مجدد سنگ را مشخص و به آن عمل کرد.

در موارد نادري نیز افزایش فعاليت غدد پاراتيروييد با توليد مقادير بالاي نوعي هورمون، موجب افزايش سطح کلسيم خون و تشکيل سنگ ‌کلیه کلسيمي مي‌شود. در چنين مواردي، براي پیشگیری از پيدايش مجدد سنگ ممکن است نياز به یک عمل جراحي برای برداشتن غده پاراتيروييد باشد. اما در صورتي که سنگ کليه شما با هر يک از موارد زير همراه باشد، درمان آن نيازمند اقدامات بيشتري خواهد بود:

ابتلاي مکرر به عفونت‌هاي ادراري

کاهش عملکرد کليه

تک‌کليه‌اي بودن

بيماري‌هاي نقص سيستم ايمني

پيوندي بودن کليه

اگر در اولين تجربه بيماري‌تان بيش از يک سنگ داشته‌ايد يا سابقه خانوادگي ابتلا به سنگ کليه داريد، در آن صورت استعداد بیشتری برای ابتلاي مجدد به سنگ خواهيد داشت و لازم است تدابيري براي ممانعت از تکرار اين مشکل بينديشيد. در چنین شرایطی، رعايت موارد ذيل کمک‌کننده خواهند بود:

مايعات بيشتري مصرف کنيد: روزانه حداقل 8 تا 10 ليوان آب بنوشيد و اگر در مناطق گرم و خشک زندگي مي‌کنيد و اگر هوای محيط کارتان گرم است، آب بيشتري بنوشيد. به تدريج بر مقدار مايعات مصرفي خود بيفزاييد و اگر در حال حاضر، روزي 8 تا 10 ليوان آب نمي‌نوشید، سعي کنيد روزانه حداقل يک ليوان به آب مصرفي‌تان بيفزاييد. افزودن تدريجي به مقدار آب مصرفي، به بدنتان اين امکان را خواهد داد تا خود را با مقادير اضافي مايع ورودي وفق بدهد.

مصرف فیبر و ویتامین C را افزایش دهید: فيبر در سبوس گندم و جو، حبوبات، نان تهيه شده از گندم کامل، کلم، هويج، ميوه‌ها و … يافت مي‌شود. افزايش زياد مصرف ويتامين C با اسيدي کردن ادرار موجب حل شدن سنگ‌هاي فسفات کلسيمي که از سنگ‌هاي شايع کليه است و نيز سنگ‌هاي فسفات آمونيم منيزيم مي‌شود که سنگ‌هاي اخير با عفونت‌هاي ادراري همراه هستند و در صورتي که از بين نروند، راهي جز جراحي براي از ميان بردن آن‌ها وجود نخواهد داشت.

مصرف گوشت را کم کنید.

مصرف کلسيم را افزايش دهيد: مصرف مقادير کافي کلسيم همراه با يک رژيم کم‌سديم و کم‌پروتئين ممکن است از خطر ايجاد دوباره سنگ بکاهد. برخي مطالعات نشان داده‌اند که برخلاف برخي تصورات رايج، مصرف مقادير بالاي کلسيم از خطر تشکيل دوباره سنگ مي‌کاهد. احتمالاً اين مسأله به دليل اتصال کلسيم به اگزالات در داخل لوله گوارشي و ممانعت از جذب اگزالات است که بدين ترتيب از ميزان ايجاد سنگ مي‌کاهد.از مصرف غذاهاي حاوي اگزالات فراوان مانند سبزيجات سبز تيره، ريواس، آجيل و شکلات بپرهيزيد.

کمتر نمک بخورید: در زمان طبخ يا خوردن غذا از افزودن نمک به آن خودداري کنيد. ترجیحاً نمکدان را هم از روی ميز غذایتان بردارید.

نصایح اربعه

1ـ مقدار مايع مصرفي شما زمانی کافي است که رنگ ادرارتان کاملاً شفاف يا حداکثر زرد روشن باشد. در غير اين صورت، حجم آبی که می‌نوشید، کافي نیست و لازم است بر ميزان مايع مصرفي‌تان بيفزاييد. اين نکته شامل تمام انواع آب‌هاي قابل شرب با هر درجه سختي مي‌شود؛ پس هيچ‌وقت به تصور اين‌که آب شرب منطقه‌تان املاح فراوانی دارد و شاید سنگ‌ساز باشد، از نوشیدن آب کافي پرهیز نکنيد و مطمئن باشيد که با مصرف مقادير کافي از همان نوع آب نیز دچار مشکل نخواهيد شد.

2ـ در صورتي که مبتلا به بيماري‌هاي قلبي، کليوي يا کبدي هستيد و محدوديت مصرف مايعات داريد، حتماً قبل از افزايش حجم مايع مصرفي‌تان با پزشک معالج خود مشورت کنيد.

3ـ ممکن است پزشک شما قبل از انجام هر نوع تغييری در رژيم غذايي‌تان تصميم به انجام آزمايش‌های تکميلي بگيرد.

4ـ در صورتي که علي‌رغم رعايت موارد فوق و مصرف مايعات بيشتر و تغيير رژيم غذايي مجدداً دچار سنگ کليه شديد، ممکن است پزشکتان از درمان دارويي کمک بگيرد. در مواردي هم که فرد مبتلا به بيماري‌هاي زمينه‌ساز تشکيل سنگ باشد، باز هم درمان دارويي براي کاهش خطر تشکيل سنگ توصیه مي‌شود. نوع داروهاي تجويزي نیز به نوع سنگِ تشکيل‌شده بستگي دارد.

پیک تندرستی

لینک به دیدگاه

انواع سنگ های کلیه:

 

 

1- سنگ های اگزالات و فسفات کلسیم: حدود 80% سنگ های کلیه، از جنس اگزالات کلسیم هستند و بروز این نوع سنگ کلیه بیشتر در سنین میانسالی است. از جمله علل دیگر، پرکاری تیروئید، افزایش اسید اوریک ادرار، اسیدوز توبولی کلیه، افزایش اگزالات ادرار و افزایش کلسیم ادرار می باشد. درمان اولیه شامل برطرف کردن عامل اصلی است. برای مثال در درمان پرکاری تیروئید، غده ی تیروئید برداشته می شود. در اسیدوز توبولی کلیه، درمان بیکربناتی و پتاسیمی ([ برای مشاهده لینک ، لطفا با نام کاربری خود وارد شوید یا ثبت نام کنید ]) است.

2- سنگ های struvite: این سنگ ها از نظر شیوع، بعد از سنگ های کلسیمی هستند که حاوی آمونیوم، فسفات و منیزیم می باشند. در واقع این سنگ ها حدود 15-5% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند. این سنگ ها با عفونت های سیستم ادراری ارتباط دارند، به این علت به آنها سنگ های عفونی گفته می شود. عامل بیماری زایی که عفونت ایجاد می کند، proteus mirabilis است. این عامل بیماری زا، یک باکتری حاوی اوره آز است که اوره را می شکند. این آنزیم، اوره را به آمونیاک تبدیل می کند. در نتیجه ph ادرار را قلیایی می نماید. در این محیط قلیایی، struvite رسوب می کند و بزرگ می گردد. معمولاً این سنگ ها با جراحی برداشته می شوند.

3- سنگ های اسید اوریکی: این سنگ ها حدود 4% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند. افزایش دفع اسید اوریک، در اثر اختلال در سوخت و ساز واسطه ای پورین ها رخ می دهد، که در بیماری نقرس دیده می شود. البته ممکن است در اثر بیماری های تحلیل برنده ی دیگر نیز، که سبب شکسته شدن سریع عضلات می شوند، هم به وجود آید.

4- سنگ های سیستئینی: این سنگ ها حدود 1% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند. این بیماری ژنتیکی نسبتاً نادر، در اثر اختلال ژنتیکی در بازجذب کلیوی اسید آمینه ی سیستئین رخ می دهد. لذا این ترکیب در ادرار تجمع می یابد. به این وضعیت، سیستینئوری ( وجود سیستئین در ادرار) گفته می شود. علت این اختلال ژنتیکی است. لذا در سنین کودکی بروز می کند و معمولاً سابقه ی خانوادگی نیز دارد. این بیماری یکی از معمول ترین علت های سنگ کلیه در دوران کودکی و قبل از بلوغ است.

لینک به دیدگاه

نارگيل سنگ كليه را دفع می‌كند

 

شير نارگيل سنگ كليه را دفع مي‌كند و براي پايين آوردن تب بسيار مفيد است.

نارگيل با نام علمي (Coeos nucifera) گياهي است كه در حدود سه هزار سال پيش در جنوب آسيا كشت مي‌شد در حال حاضر به صورت درخت نارگيل در تمام مناطق استوايي وجود دارد. مردم اقيانوس آرام از تمام قسمت‌هاي اين درخت استفاده مي‌كنند و آن را به عنوان يك غذاي اصلي مصرف مي‌كنند.

ميوه نارگيل كروي شكل است كه قسمت خارجي آن ضخيم و سفت و متشكل از الياف نباتي و داخل آن صاف و سخت است. درخت آن در هر سال حدود پنجاه عدد نارگيل مي‌دهد. نارگيل هنگامي كه نارس است مقدار بيشتري شير دارد ولي به تدريج كه ميوه مي‌رسد مقدار شير آن كمتر مي شود.

گوشت اين ميوه داراي آنزيم‌هاي مختلف انورتين، اكسيداز و كاتالاز است و در شير آن اسيدهاي آمينه مختلف موجود است.

گوشت سفيد نارگيل از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است و شير آن كمي گرم و مرطوب است.

نارگيل به دليل داشتن چربي زياد و مواد مغذي چاق كننده است و حرارت داخلي بدن را افزايش مي‌دهد همچنين براي خوشبو كردن دهان نيز مفيد است.

اين ميوه ضعف كبد را درمان مي‌كند، ادرار را زياد كرده، درد مثانه را رفع مي‌كند و مداوا كننده زخم‌هاي بدن است.

ريشه درخت نارگيل براي ناراحتي‌هاي كبدي همانند يرقان مفيد است و دم كرده آن اسهال خوني را برطرف مي‌سازد.

شير اين ميوه ضد سم است و براي برطرف كردن آب آوردگي از آن استفاده مي‌شود همچنين براي معالجه پوستي مفيد است.

روغن نارگيل كه از تقطير گوشت سفيد آن به دست مي‌آيد حافظه و هوش را تقويت مي‌كند و در درمان كمر درد نيز موثر است.

نارگيل دير هضم است و در بدن توليد خلط مي‌كند بنابراين بهتر است با شكر خورده شود.

اين ميوه به دليل گرم بودن ممكن است در گرم مزاجان اشكالاتي توليد كند از اين نظر اين گونه افراد بايد آن را با ميوه‌هاي ترش، ليمو و يا هندوانه بخورند، خوردن آن براي سرد مزاجان و سالمندان بسيار مفيد است و اشكالي توليد نمي‌كند.

لینک به دیدگاه

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

×
×
  • اضافه کردن...