جستجو در تالارهای گفتگو
در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'قالب های تک حفره ای'.
1 نتیجه پیدا شد
-
توجه : برداشت از مطالب این تاپیک تنها با ذکر منبع آن مجاز می باشد. ( [Hidden Content] ) دايكاست يا ريختهگري تحت فشار عبارت است از روش توليد قطعه از طريق تزريق فلز مذاب و تحت فشار به درون قالب. روش دايكاست از اين نظر كه در آن فلز مذاب به درون حفرهاي به شكل قطعة ریخته شده و پس از سرد شدن قطعة مورد نظر به دست ميآيد، بسيار شبيه ريختهگري ريژه است. تنها اختلاف بين اين دو روش نحوة پر كردن حفرة قالب است. در قالب ريژه فلز مذاب تحت نيروي وزن خود سيلان پيدا مي كند و به درون قالب مي رود، حال آنكه در روش دايكاست فلز مذاب تحت فشار و سرعت بيشتري به درون قالب ميرود. به همين دليل در دايكاست قطعات با اشكال پيچيده تري را ميتوان توليد كرد. در قالب هاي دايكاست پس از بسته شدن قالب، مواد مذاب به داخل يك نوع پمپ يا سيستم تزريق (بسته به طرح دستگاه) هدايت مي شوند، سپس در حالي كه پيستون پمپ، مواد مذاب را با سرعت از طريق سيستم تغذية قالب به داخل حفره مي فرستد، هواي داخل حفره از طريق سوراخهاي هواكش خارج ميشود. اين پمپ در بعضي از دستگاهها داراي درجه حرارت محيط و در برخي ديگر داراي درجه حرارت مذاب است. معمولاً مقدار مواد مذاب تزريق شده بيش از اندازة مورد نياز براي پر كردن حفره است تا سرباره گيرها را پر كند و حتي پليسه ها را در اطراف قطعه به وجود آورد. سپس در مرحلة دوم زماني كه مادة مذاب در حال سرد شدن در داخل حفره است، پمپ همچنان فشار خود را ادامه ميدهد. در مرحلة سوم قالب باز شده و قطعه به بيرون پرتاب ميشود. در آخرين مرحله همچنان كه قالب باز است داخل حفره قالب تميز و در صورت نياز روغنكاري شده و دوباره قالب بسته و آمادة تكرار عمليات قبل ميشود. مهترين مزاياي توليد از طريق دايكاست عبارتاند از: 1- اشكال پيچيدهتري را ميتوان توليد كرد. 2- به دليل آنكه قالب با سرعت و تحت فشار پر ميشود قطعات با ديوارههاي نازكتري را ميتوان توليد كرد و خلاصه آنكه در اين روش نسبت طول قطعه به ضخامت قطعه به مراتب بيشتر از ساير روشها است. 3- نرخ توليد در اين روش خيلي بالا است، به ويژه اگر قالبهاي چند حفرهاي باشد. 4- معمولاً قطعة توليد شده به وسيلة دايكاست از پرداخت سطح خوبي برخوردار است و احتياجي به عمليات ماشينكاري بعدي ندارد و به دليل عمليات فوقالعاده اقتصادي است. 5- قالبهاي دايكاست مثل قالبهاي ريژه معمولاً قبل از آنكه فرسوده شوند و در ابعاد قطعة توليد شده اختلافي به وجود آيد، هزاران قطعه توليد خواهدكرد، در نتيجه سرمايهگذاري براي توليد قطعه كمتر است. 6- نسبت به ديگر روشهاي توليد قطعه، از فلز مذاب با روش دايكاست مقاطع ظريفتري را روي قطعه ميتوان به وجود آورد. 7- اغلب قطعات توليد شده با كمترين پرداخت، آمادة آب فلزكاري هستند. 8- قطعات آلومينيومي توليد شده توسط دايكاست معمولاً نسبت به روشهاي ديگر مانند ريختهگري آلومينيوم در ماسه مقاومت بيشتري دارند. از طرف ديگر محدوديتهاي اين روش به قرار زير هستند: 1- وزن قطعه محدود است. به ندرت وزن قطعه از 25 كيلوگرم بيشتر است و معمولاً كمتر از 5 كيلوگرم است. 2- نسبت به شكل قطعه و سيستم تغذية قالب، مك دار بودن قطعه به دليل وجود حباب هوا از مشكلات اين روش توليدي است. 3- امكانات توليد از قبيل قالب، ماشين، و لوزام جنبي نسبتاً گران است و در نتيجه فقط توليد انبوه آن، از نظر اقتصادي مقرون به صرفه است. 4- به غير از موارد استثنايي فقط فلزاتي را ميتوان در دايكاست مورد استفاده قرار داد كه نقطة ذوب آنها چيزي در حد آلياژهاي مس باشد. ادامه دارد ....
- 6 پاسخ
-
- 5
-
-
- قفل قالب
- قالب های چند حفره ای
- (و 19 مورد دیگر)