رفتن به مطلب

from_hell

کاربر انجمن
  • تعداد ارسال ها

    1688
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

تمامی مطالب نوشته شده توسط from_hell

  1. تهران که مرکز میشه.... قم و تهران و قزوین و البرز رو میذاشتید یه گروه بهتر بود.... فارس هم جنوب غرب میشه... من که باید خوزستان و اصفهان و گیلان رو بزنم چیکار کنم؟ ضمنن تمام ایران سرای من است...!! میگما چندتا جزیره هم داریم چرا اونا رو ننوشتید؟
  2. نوترون میباشد... شاهین نیست...
  3. یه چیزی اذیتشون میکنه... باید بتونی بفهمی که چی هست... خیلی مسائل هست...
  4. هیلدا... دل کوچیک...روح بزرگ...مهربون؛ فوق العاده احساساتی...قوی تو بازسازی روحیه خودش و در برابر مشکلات... شاد باشی همیشه...
  5. دیر رسیدم...دیدی کتی...:5c6ipag2mnshmsf5ju3
  6. ای بدک نبود وضعیتم...بهتر از اینا رو روش حساب کرده بودم...
  7. ستارگان جهان از «جدايی...» می‌گويند وودی آلن، اسپيلبرگ، برد پيت و ... نماينده ايران در اسکار را ستودند حميد جعفری: اگر همه چيز طبق برنامه و مرتب پيش رفته باشد، در ساعاتی که زينک صفحات روزنامه زير ماشين چاپ می‌رود، هواپيمايش از تهران به مقصد لس‌آنجلس پرواز می‌کند. البته اين پرواز مستقيم نيست، پس در استراحت کوتاهی که در يک کشور دوم دارد، دست‌کم نامه‌اش را در سايت روزنامه می‌تواند ببيند. می‌رود به لس‌آنجلس تا چند روز ديگر درست مثل زمانی که در هتل «بورلی هيلز» (گلدن‌گلوب) همراه «اصغر» بود، در لس‌آنجلس و تالار «کداک تيه‌تر» هم همراهش باشد. «پيمان معادی» قبل از اينکه مسافر اين سفر باشد در همين تهران که انار ندارد، سيمرغ بهترين فيلم از نگاه مردم را برای فيلم «برف روی کاج‌ها» با خود می‌برد. سيمرغی که باعث شد تا ياد قدردانی «فرهادی» از مردم سرزمينش بيفتد، سيمرغی که بهانه‌ای شد تا برای «اصغر فرهادی» نامه‌ای بنويسد. نوشته است از تمام اتفاقاتی که برای سينمای ايران به بهانه يک «جدايی... » رخ داده است. از اظهار نظر «وودی آلن» و «اسپيلبرگ» درباره «جدايی... » تا واکنش «برد پيت» و «آنجلينا جولی» حين تماشای فيلم. پيغام‌ها و پسغام‌هايی سينمايی که خواندن‌شان غرورآفرين است و ثبت‌شان توسط «معادی» برگی از تاريخ سينمای ايران. شمارش معکوس برای مراسم اسکار آغاز شده است. دوشنبه ۲۶ فوريه يا همان هشتم اسفند سال جاری می‌تواند روز مهمی برای ايرانيان باشد. مثل همه «هشتم»‌های ديگر که ايران را غرق شادی کرد. مثل هشتم آذر ۷۶. انگار که «اصغر فرهادی» همان «خداد عزيزی» باشد. چه فرقی می‌کند بهانه فوتبال باشد، سينما يا حتی سياست! برای اين فرقی ندارد که يک‌بار در فيلم مستند «تهران انار ندارد» ديدم و شنيدم که؛ « از اهالی تهران، ۹۴درصد شاعرند و بقيه سينماگر» باری مهم اين است که مردم دوباره می‌خندند. حالا اين شما و اين نامه «پيمان معادی» که بايد به دست «اصغر فرهادی» برسد. اصغر فرهادی عزيز از زمان بازگشتم از مراسم گلدن‌گلوب و حلقه منتقدان لس‌آنجلس که همراه با تو و فيلم‌مان در آن حاضر بودم، می‌خواستم اين نامه را بنويسم؛ اما تلاش برای آماده شدن فيلم اولم «برف روی کاج‌ها»، مجال مناسبی باقی نگذاشت. در مراسم پايانی جشنواره فجر، وقتی فيلمم جايزه بهترين فيلم از نگاه مردم را می‌گرفت، ياد تو افتادم. تو که هميشه قدردان مردم سرزمينت، سرزمين‌مان، بودی و هستی؛ و با خودم گفتم حالا وقت اين نامه است. به‌خصوص که کمتر از ۱۰روز ديگر به برپايی مراسم اسکار مانده؛ و خواهم گفت ربط اين ماجرا با آن ياد و ارزش مردم و نظرشان چيست. يکی از خطاهای ديد آدمی، اين است که وقتی چيزی را از نزديک تجربه می‌کند، متوجه عظمت آن نمی‌شود. سفر و تجربه‌های اخيری که با ديدن و شنيدن واکنش‌های مختلف نسبت به «جدايی نادر از سيمين» در کنارت داشتم، به تلاشم برای اينکه دچار اين خطای ديد نشوم، بسيار کمک کرد. مطمئنم خيلی از مردم ايران از خواندن اين واکنش‌ها شادمان خواهند شد. خصوصا در روزهايی که عده‌ای تلاش دارند، موفقيت‌های اين فيلم را به دلايل واهی به سياست ربط دهند و همين انگيزه برای من کافی است تا اين نامه را بنويسم و منتشر کنم. واکنش‌های ديگری هم که پيش می‌آيد، ممکن است حرف‌هايی را در پی داشته باشد که چندان اهميتی ندارد. از قديم می‌گفتند هميشه بدتر از اين‌که پشت سرت حرف بزنند، اين است که پشت سرت هيچ حرفی نزنند! همان اوايل سفر اخير، وقتی محمود کلاری که در شرق آمريکا و در تجربه تحسين شدن فيلم در حلقه منتقدان نيويورک همراهت بود، در تماس تلفنی به من گفت که تجربه بسيار عجيبی در مورد اين فيلم در انتظارمان است، به قدر کافی تعجب کردم. کلاری می‌گفت نکته اساسی اين است که ما با سينما زندگی کرده‌ايم و سال‌های سال فيلم و مراسم سينمايی را ديده‌ايم؛ و حالا به خودمان می‌گوييم قرار است بعضی از نام‌های بزرگ را در اين‌گونه مراسم ببينيم، در حالی که اين بار در کمال تعجب، آنها منتظرند تا ما را ببينند! و اين خاصيت فيلم‌های بزرگ است. تجربه‌های قبلی البته ميزان تعجب يا هيجان آدم را از اين واکنش‌ها کمتر می‌کند. اما هرگز آن را از بين نمی‌برد. حس پشت حرف کلاری را بعدا ذره‌ذره لمس کردم. وقتی وودی آلن که هميشه در نظرم سرچشمه خلاقيت بوده، به واسطه خواهرش برايت پيغام داده بود که طبق معمول نمی‌تواند - يا نمی‌خواهد - به مراسم بيايد ولی دوست دارد در نيويورک ما را ملاقات و درباره فيلم صحبت کند، تازه فهميدم آنچه از قول او درباره فيلم شنيده بودم، چه معنايی داشت: آلن گفته بود سال‌ها بود نه‌تنها از سينمای ما، بلکه به‌طور کلی از سينما انتظار نداشته که در اين دوران بتواند چيزی بيافريند که چنين تاثيری روی او بگذارد! وقتی توماس لانگمن پسر کلود بری، کارگردان و تهيه‌کننده مشهور و تازه درگذشته فرانسوی که خودش تهيه‌کننده فيلم آرتيست و برنده انبوهی جايزه است، می‌گفت همه دارند از محصول من تعريف می‌کنند اما وقتی فيلم تو را ديدم، آرزو کردم که کاش من آن را تهيه کرده بودم، همه چيز داشت معنای کامل‌تری پيدا می‌کرد. وقتی براد پيت می‌گفت شب قبل از برگزاری جلسه مطبوعاتی گلدن‌گلوب، دی‌وی‌دی جدايی نادر از سيمين را در دستگاه گذاشته‌اند و در ميانه‌های همان صحنه دادگاه اول فيلم، آنجلينا جولی با ديدن آن جدل زناشويی فيلم را نگه داشته، متاثر شده، فاصله‌ای انداخته و بعد از چند لحظه باز تماشا را ادامه داده‌اند، اطمينانم بيشتر شد وقتی آنجلينا جولی درباره کار بعدی‌ات پرسيد و ساده و راحت درخواست کرد که در فيلمت بازی کند و در پاسخ حرفت که گفتی شخصيت زن فيلمت فرانسوی زبان است و گفت تا آن تاريخ می‌تواند زبان فرانسه ياد بگيرد، من غرق در غرور شدم. وقتی مريل استريپ درباره جزييات کارگردانی يا بازی صحنه‌های مختلف فيلم می‌پرسيد و با اشتياق گفت دوست دارد با تو کار کند، وقتی استيون اسپيلبرگ گفته بود که اعتقاد دارد جدايی نادر از سيمين با فاصله زياد بهترين فيلم امسال دنياست، وقتی ديويد فينچر نيم‌ساعت وقت گذاشت تا با تو حرف بزند و نظرهايش را بگويد، وقتی چند سينماگر سرشناس می‌گفتند که فيلم را نديده‌اند اما تعريف‌های زياد فرانسيس فورد کوپولا را درباره آن شنيده‌اند و خيلی کنجکاوند، وقتی الکساندر پين که خودش گلدن‌گلوب فيلم و کارگردانی را گرفت فقط به دليل علاقه به فيلم تو در طول آن روزها به يکی از نزديک‌ترين دوستان هم صحبت‌ات بدل شده بود و در هر دو مراسم گلدن‌گلوب و حلقه منتقدان لس‌آنجلس می‌گفت در طول حرف‌هايت روی صحنه سعی می‌کرده انرژی مثبت به سمت تو بفرستد. وقتی ديگرانی که مجاز نيستم نام‌شان را بياورم، از فيلمت به عنوان يکی از محبوب‌ترين‌های فهرست شخصی‌شان در دو، سه سال اخير ياد می‌کردند، تازه درست دستگيرم شد که فيلم در دل آدم‌هايی که سالی ده‌ها فيلم بزرگ و تاثيرگذار می‌بينند يا يکی‌، دوتايش را هر سال می‌سازند، چه مرزهايی را درنورديده و چه قله‌هايی را فتح کرده است. در مراسم برگزيدگان منتقدان آمريکا (Critics’ Choice Award) که باب ديلن بزرگ قطعه جديد بسيار زيبايی را روی صحنه اجرا کرد، ما از لذت شنيدن و ديدن اجرايش حرف می‌زديم و به ما گفتند اگر می‌دانستيد خود باب درباره فيلم‌تان با چه لذتی حرف می‌زد، چه می‌گوييد. و اين تازه بخشی از آن چيزی است که من شنيدم و ديدم. باقی‌اش بماند برای روزگاری ديگر، مخصوصا داستان تو و رابرت دنيرو که اميدوارم آقای کلاری روزی تعريفش کند. اصغر فرهادی عزيز، در جلسه مطبوعاتی ويژه گلدن‌گلوب، يکی از چهار، پنج باری که حاضران به شکلی استثنايی در ميان حرف‌های تو دست زدند، در جواب سوالی بود که می‌پرسيد چطور با محدوديت‌های توی ايران چنين فيلمی‌ساخته‌ای. گفتی هيچ‌کس مرا مجبور نکرده بود آنجا با وجود محدوديت‌ها فيلم بسازم، خواست خودم و قصه‌ای که داشتم، طوری بود که بايد همانجا و با همان شرايط ساخته می‌شد و برای ساخت اين فيلم شما فکر کنيد همه چيز همان‌طور که من دلم می‌خواسته فراهم بوده است. گفتی نمی‌خواهم بگويم شرايط فيلمسازی در کشورم آرمانی است، اما تصويری هم که شما از فيلمسازی در ايران داريد، خيلی دقيق نيست. اين حرف‌هايت وقتی يادم آمد که لابه‌لای حرف‌ها و کارها و مصاحبه‌های مختلف، به من راجع به طرحی می‌گفتی که قرار است در آينده در تهران بسازی و آن را خيلی دوست داری. حرف ديگرت که باز به تشويق حاضران آن جلسه انجاميد، همان بود که گفتی تفاوت‌های مردمان نقاط مختلف دنيا بسيار کمتر از شباهت‌هايشان است، اما به نفع سياست است که تفاوت‌ها و فاصله‌ها را بيشتر جلوه دهد و بر آنها تاکيد کند. اين روزها که در ايران خبر جوايز فيلم تو حتی مانند نوعی گسترش فرهنگی عمل می‌کند و از جمله، گاهی حتی طيف‌هايی را به پيگيری اخبار فرهنگی وامی‌دارد که به طور معمول هيچ کاری به اتفاق‌های هنری نداشتند، اين روزها که تبريک‌های هر همکار و هر دوست، هر رهگذر خيابان و حتی هر بيمار اتاق‌های بيمارستانی که برای بستری کردن و ترخيص پدرم به آن پا گذاشتم، اميد را در دل آدم می‌کارد و می‌پروراند، ياد همان حرفت می‌افتم. بله، بين مردمان مختلف دنيا و احساس‌های انسانی‌شان، تفاوت‌ها ناچيز است. اما آن نفعی که گفتی، آنقدر همه جا رخنه کرده که همين مردم اين روزها در گذر و خيابان از من می‌پرسند وقتی از آمريکا برگشتی، کاری با تو نداشتند؟ در خود مراسم، چه حال خوبی بود وقتی من هم مثل ميليون‌ها ايرانی حرف‌هايت را موقع دريافت جايزه شنيدم. از آن بالا که چشم می‌انداختی، می‌ديدی همه بزرگان سينما که عمری کارهايشان را ديده‌ای و درباره‌شان خوانده‌ای، بهت زل زده‌اند؛ و انگار عشق و انرژی مردم ايران باعث شده بود ما آنجا محکم بايستيم. آن لحظه‌ای که تو از مردم ياد کردی، می‌دانستم ميليون‌ها نفر در کشورمان هم به ما زل زده‌اند و تو به پشتوانه عشق‌شان، به جای هر عزيز ديگرت از آنها ياد کردی؛ و راستش اصغر، آن بالا چه حالی داد ايرانی بودن. قدر و منزلتی که تو برای اين مردم قايلی، زمانی با آن نمايندگی کردن به‌درستی پيوند می‌خورد که حرف آن منتقد آمريکايی را به ياد بياوريم؛ که در يادداشتی بر جدايی نادر از سيمين نوشته بود: «اگر می‌خواهيد تهديدی نثار اين کشور کنيد، بهتر است قبل از آن اين فيلم را ببيند، تا بدانيد با چه مردمانی روبه‌روييد، تا در تصميم خود تجديد‌نظر کنيد.» اينکه يک فيلم بتواند چنين دستاوردی، چنين تاثيری داشته باشد، يعنی اينکه تو بارها بيشتر از آن جمله‌هايی که در ستايش مردمان ديارمان می‌گويی، دين خودت را به آنها ادا کرده‌ای. حالا ديگر واقعا مهم نيست که فيلم در يکی از دو رشته «فيلم خارجی» و «فيلمنامه» که نامزد شده، جايزه آکادمی را بگيرد يا نه. مهم‌تر اين است که اين فيلم در طول اين مدت به اين مردم اميد، اشتياق و افتخار بخشيد. برای همين اميد، اشتياق و افتخار است که می‌خواهم با صدايی صد بار بلندتر از آن فريادی که بعد از جايزه گرفتن‌ات در جشنواره برلين، در سالن برليناله پالاس برآوردم، فرياد بزنم: «اصغر؛ خيلی چاکريم! » منبع: [Hidden Content]
  8. کار نیک را؛ به خاطر ماهیت انرژی بخش آن؛ و وسعت روحتان انجام دهید... روابط چرتکه ای ممنوع!!
  9. براي حضور در مراسم اسكار 2012 طراحان دو برند معتبر جهاني براي عوامل «جدايي» جامه دوختند! طراحي لباس هنرمندان ايراني براي حضور در مراسم اسكار 2012 توسط دو برند معتبر لباس انجام گرفت. به گزارش خبرنگار باني فيلم، طراحان برندهاي «اسكادا» و «زنيا» طراحي و دوخت لباس‌هاي هنرمندان فيلم «جدايي نادر از سيمين» اصغر فرهادي، ليلا حاتمي و پيمان معادي را انجام دادند.اين طراحي لباس به ابتكار نمايندگي اين دو برند در تهران صورت پذيرفته است. مراسم اسكار امسال براي دوستداران سينما در حالي شرايط ويژه‌اي دارد كه فيلم «جدايي نادر از سيمين» در دو رشته بهترين فيلمنامه غير اقتباسي و بهترين فيلم خارجي زبان كانديداي دريافت جايزه شده است. مراسم اسكار 2012 مطابق معمول هر سال در سالن كداك تياتر شهر لس‌آنجلس با حضور تمامي كانديداهاي بخش‌هاي مختلف و دست‌اندركاران سينماي جهان برگزار مي‌شود. امسال اين مراسم روز یکشنبه هشتم اسفند (26 فوريه) ساعت 6 صبح به وقت تهران از طريق شبكه‌هاي مختلف تلويزيوني پخش خواهد شد. در اين مراسم به غير از اصغر فرهادي دو بازيگر اصلي فيلم جدايي، ليلا حاتمي و پيمان معادی نيز حضور خواهند داشت.
      • 3
      • Like
  10. 100 تا از خودت کم میکنی دوباره اضافه میکنی...
  11. [/url] حسن گلنراقی، خواننده‌ی ایرانی که نامش با اثر زیبای مراببوس جاودانه شد. گلنراقی سال ۱۳۰۰ در تهران به‌دنیا آمد. بعد از تحصیلات متوسطه، به کار پدری خود که خرید و فروش بلور و چینی عتیقه بود پرداخت. او در حرفه عتیقه‌شناسی مهارت پیدا کرد. در واقع تنها ۲ اثر از گلنراقی (یا به روایتی ۳ اثر) بر جای مانده است! گلنراقی به دلایلی بصورت جدی وارد حرفه موسیقی نشد. در جواب سوال یکی از دوستان که پرسیده بود چرا دیگر نمی‌خواند؟ گفته بود می‌خواهم با همان مرا ببوس جاودانه شوم. 2 اثری که نام برده شد در واقع متن کامل ترانه مرا ببوس است. اثر سوم هم گویا در مورد صدایی از آواز گلنراقی است که در فیلمی پخش شده است. ترانهٔ مرا ببوس اثری با صدای حسن گلنراقی، شعر از حیدر رقابی، ساخت آهنگ مجید وفادار در دستگاه اصفهان، همراه با ویلون پرویز یاحقی و پیانوی مشیر همایون شهردار از ترانه‌های موسیقی ایرانی است. شعر مرا ببوس در مجموعه شعری از حیدر رقابی به نام آسمان اشک در سال ۱۳۲۹ در انتشارات امیرکبیر به چاپ رسید. در سال ۱۳۳۵ در فیلمی با صدای خواننده نه چندان مشهوری به نام پروانه به اجرا در آمد که چندان مورد توجه قرار نگرفت. سپس در در سال‌های سیاه پس از کودتای ۲۸ مرداد، که نهضت ملی مردم ایران را برای مدتی متوقف کرد و امیدها را به یاسی فراگیر بدل ساخت، و در ایامی که در میدان‌های اعدام، قهرمانان، مرگ را به سینهٔ مردم‌دوستی و شجاعت سپر می‌کردند، ترانهٔ مرا ببوس برای نخستین بار از رادیو ایران پخش شد. اینبار این ترانه و آهنگ بسیار مورد استقبال قرار گرفت و سال‌ها و نسل‌ها ذهن و زبان مردم به‌ویژه جوانان را به زمزمهٔ مکرر خود واداشت. در واقع قسمت اول ترانه همان است که با نام مرا ببوس معروف گشته است و قسمت دوم ترانه که با نام ستاره مُرد پخش شد، همچون قسمت اول ترانه محبوبیت زیادی پیدا نکرد اما برای نراقی گران تمام شد و او را با حکومت آن زمان درگیر ساخت. در جریان کودتای ۲۸ مرداد شایعه شده بود که ترانه مرا ببوس را سرهنگی شب قبل از اعدامش برای دختر خود سروده است! هر چند این شایعه بطور کامل دروغ بود و همانطور که گفته شد، ترانه سرای مرا ببوس، حیدر رقابی بوده است اما اثر این شایعه آنقدر زیاد بود که دولت وقت پخش ترانه از رادیو ممنوع کرد و صفحه هایش را از بازار جمع آوری نمود. چند سال بعد بعضی از خوانندگان همچون ویگن و… اجازه یافتند قسمت اول این ترانه را بازخوانی کنند اما پخش قسمت دوم ترانه همچنان ممنوع بود. گل‌نراقی در پایان عمر خود، گرفتار بیماری فراموشی (آلزایمر) و تومور مغزی شد، و سرانجام در مهر ماه سال ۱۳۷۲ در تهران درگذشت و در گورستان قدیمی امامزاده طاهر واقع در مهرشهر کرج به خاک سپرده شد. یادش گرامی و روحش شاد. منبع:[Hidden Content]
  12. پس این عکسها هم پاناروما بود دیگه...شاید عکسهارو کنار هم گذاشته...ولی حرفه ایی عمل کرده...
  13. آخه کی دیگه حوصله داره بره دونه دونه عکس بگیره... چون با لنز واید گرفته شدن پاناروما نیست؟:ws52:
  14. اولین نفر بودی که حدس زدی...100 امتیاز +
  15. خیلی قشنگن... خودتون گرفتید؟
  16. خدایا توبه...:ws17::ws17: دفعه بعد یه تور هیجان انگیزتر بذارید....شهرک نباشه...جای تاریخی هم نباشه...که من انگیزه داشته باشم بیاااام... خوش باشید همیشه...
  17. سلام...میخوام تبلت خواهرم رو فلش کنم... این گزینه ها اومده کدوم رو بزنم؟ بعد از عملیات cache wipe این گزینه ها اومده... کدوم رو انتخاب کنم؟ confirme wipe of all user data? this can not be undone no no no no no no no yes--delet all user data no no no
  18. from_hell

    Infographic (داده نمایی)

    حتی عطر دی &اجی هم دیگه وارد نمیشه... باید بریم همه چیز رو فیک بخریم... چون دیگه ارش پول اومده پائین نمیصرفه وارد کنن...
  19. from_hell

    Infographic (داده نمایی)

    خیلی جالب بود... فکر کنم مردم ما الان تو اون چاله سال 2008 آرژانتین افتادن...
  20. "سوت پایان" ساخته نیکی کریمی در هجدهمین دوره جشنواره بین المللی فرانسوی وزول موفق به دریافت سه جایزه شد . در مراسم اختتامیه جشنواره وزول فرانسه که در شب ۲۱ فوریه برگذار شد نیکی کریمی که به همراه ساخته سینمایی اش در مقام کارگردان در بخش مسابقه بین الملل این جشنواره حضور داشت موفق به دریافت سه جایزه شد . هییت داوران به نام اسیایی جایزه شهر پاریس موزه گیمه را به همراه جایزه نقدی را به سوت پایان اعطا کردند . همچنین جایزه انستیتو زبان های شرقی پاریس اینالکو به همراه جایزه نقدی به سوت پایان تعلق گرفت . سپس هییت داوران جوان فرانسه هم جایزه اصلی خود را به سوت پایان داد .
  21. ما هم یه مدت تو یه شهرک تو سرخرود (نزدیک آمل) ویلا داشتیم....همه ویلاهای اونجا این شکلی بود دیگه... کلی امکانات دیگه هم دارن...از زمین والیبال و تنیس و بدمینتون و وباشگاه بیلیارد و... خیلی خوش میگذشت... ولی هینه نگهداری ویلا خیلی رفته بود بالا هر ماه کلی باید پول شارژ و باغبونی و ...میدادیم...دیگه الان نداریم...فروختیم... قشنگترین خاطره های من به مسافرتهامون تو اون ویلا برمیگرده...7-8 مین با دریا فاصله داشتیم... اولین بار اونجا قلیون کشیدم با داداشم...:ws17:
  22. :a030: شما از هر حرف من دقیقن بر عکسش رو استنباط میکنی... درصد آدمهایی که تویه وضعیت ایده آل اعتراض میکنن نسبت به الان متفاوت هست....و اگر اعتراضشون به جا باشه به نفع همه هست... من که نگفتم تو سئول بودن...!!گفتم تو یه شرایط دیگه بزرگ شدن...و اگر الان اینجااان...به خاطر شرایط زندگیشون هست...اما در کل از وضعیت کشورشون راضین...شرایطشون فرق داره.... اما مردم ما ....!!! اصلن من تو جهنم شما تو بهشت... قبلن هم بهتون گفتم ...من دارم مقایسه کلی تو کشور انجام میدم و باز هم میگم ....لیاقت مردم 100 برابر بیش از اینهاست...
  23. وقتی یک بازاریاب چینی ایرانیان را گرد مغز! می خواند ... مطلب زیر ترجمه ی متنی است که تجربیات تجارت یك بازرگان چینی از طریق سایت www.alibaba.com (سایت تجاری چین) را بیان می کند که در وبلاگش تحت عنوان "مبحث بازاریابی موفق چینی و آموزش تجارت بازاریابان تازه کار چین" نوشته است که خواندنی و جالب است : من تاجری بودم كه نماد شانس چین گره گشای زندگیم شد. هنگامی که نماد شانس چین را خریداری کردم (پاراوان تزئینی با طرح پاندا و بامبو)، بزرگترین پورسانت فروش سال 2010 خود را كسب كردم. آن هم در زمان افت شدید فروش در بازار و در زمانی كه قبل از آن برای پرداخت هزینه های تحصیل پسر بزرگم دچار سختی و مشکلات بسیار شده بودم. در آن زمان فردی ایرانی تبار که خود را علیرضا معرفی می کرد برایم آدرس یک سایت ایرانی را ارسال نمود. این سایت اقدام به فروش دستگاه "ایربراش air brush" آرایشی تولید کشور امریکا را نموده بود. آدرس سایت را در اینترنت سرچ کردم. یک سایت فارسی زبان بدسلیقه بود، سایت را با ترجمه افتضاح گوگل ترجمه کردم. محصولات ایربراش سطح بالا با مارك تجاری آمریكائی "DIN AIR" امریکا را عرضه کرده بود. مشتری ایرانی از من خواست تا محصولات این سایت را به صورت انبوه برایش کپی كنم و البته قبل از آن برایش برآورد هزینه کنم تا بتواند با آن رقابت کند. به او فهماندم که کپی برداری از این محصولات کار آسان و ارزانی نیست! و گفتم که شرکت ما تولید کننده پمپ های باد مینیاتوری است. وی اعلام کرد که مردم ایران محصولات مینیاتوری را ترجیح می دهند. به او گفتم: منظورم از پمپ باد مینیاتوری پمپی است كه برای محصولات آکواریوم و اکسیژن محلول در آب استفاده می شود و برای آبزیان آکواریوم آب شیرین و آب شور كاربرد دارد نه برای ایربراش آرایشی. تاجر ایرانی پرسید: آیا پمپ باد شما باد تولید می کند؟ به او گفتم البته باد کم تولید می کند و حتی برای او با اکسپرس پست یک دستگاه نمونه ارسال کردم و او پس از دریافت از من خواست برای او 1000 عدد از آن دستگاه را به عنوان دستگاه برنزه بدن تغییر نام و ثبت سفارش دهم. وقتی به او گفتم طبق قراردادهای تجاری باید روی دستگاه کلمه ماهی ثبت گردد، وی از من درخواست ثبت نام ترکیبی بدن ماهی را نمود. به او گفتم مردم کشورت معنی کلمه ماهی را نمی دانند؟ او پاسخ داد مردم ایران مغزشان گرد است و اسیر تبلیغات خوب هستند. اینگونه بود که اولین سری دستگاه باد آکواریوم با نام بدن ماهی! BODYFISH با درج كلمه ساخت بریتانیا (مثلا این دستگاه را بریتانیا ساخته بود) را به کشور دبی و از آنجا به ایران انتقال دادیم. درحالی که تقریبا مطمئن بودم این تجارت برای علیرضا ناکام خواهد بود و حتی قالب های شابلون را در انبار راکد بایگانی نمودیم. در کمال ناباوری پس از گذشته 2 ماه علیرضا با کمپانی تماس و درخواست تولید مجدد 100.000 نسخه جدید داد! علیرضا یك سایت هم راه انداخت و تبلیغات در ماهواره را شروع كرد. تلویزیون و تبلیغات كارش را خوب انجام داد و مردم فارسی زبان را اسیر خرید پمپ بادهای 25 دلاری در قبال دستگاه برنزه کننده ایربراش کرد. علیرضا درآمد بسیاری برای خود و شرکت من كسب نمود. آن روز بود که نادانی ایرانی های فارسی زبان را با خانواده ام جشن گرفتیم و من هم به شما پیشنهاد می کنم در خصوص آغاز روابط تجاری بلند مدت و مذاکره ای مستقیم با آن کشور اقدام نمایید. (نادان خودتی) از این رو که تجارت با مردمی که مغز گرد دارا هستند بسیار مفید است و امکان رشد مالی برای بازاریاب های فروش همه محصولات فعال می باشد. با ارسال این متن برای هموطنان عزیزمان بفهمانیم، هر آنچه در ماهواره پخش می شود و یا در اینترنت تبلیغ آن می شود و یا حتی در کتاب ها و مجلات چاپ می شود الزاما درست نیست! و هیچ ارزانی بی دلیل نیست! به راستی چرا باید یك نفر بتواند پمپ باد آکواریوم را به جای دستگاه ایربراش به مردم کشورمان قالب کنه! واقعا چرا؟! چرا هنوز دمپائی و كفش برای بلند كردن قد را تبلیغ میكنند و فروش سرسام آوری هم دارد؟؟!! چرا هنوز كمربند لاغری را تبلیغ میكنند و برای خریدنش هجوم می آورند؟ چنانچه یكی از شركتها روزانه نزدیك به 1800 كمربند لاغری میفروشد و آمار فروش كلی آن در دو ماه اول عرضه كالا نزدیك به 300000 عدد بوده است! و چرا نباید مردم ایران حداقل به مفهوم و علت نام گذاری BODYFISH توجه کنند؟! :4564: با اطلاع رسانی به سایر هموطنان از سوء استفاده و کلاهبرداری بیشتر اون نامردی که مردم کشورمان را نزد یك چینی خوار و كوچك کرده، جلوگیری کنیم.
×
×
  • اضافه کردن...