زن عاقلی از یک منطقه کوهستانی عبور می کرد.
از رودخانه سنگ گرانبهایی پیدا کرد.
روز بعد به مسافری برخورد که گرسنه بود
کیفش را باز کرد تا غذایش را با او تقسیم کند
مسافر گرسنه سنگ گران قیمت را در کیف او دید
از آن خوشش آمد و از زن خواست تا آنرا به او بدهد
زن عاقل بدون هیچ تردیدی چنین کرد
مسافر که از بخت و اقبال خود به وجد آمده بود
اورا ترک کرد . می دانست سنگ انقدر ارزش دارد
که بقیه ی عمر اورا تا مین کند
اما
چند روز بعد در حالی که به دنبال زن می گشت ،برگشت
سنگ را به او برگرداند و گفت
من خیلی فکر کردممن می دانم این سنگ گرانبهاست
اما آن را به تو بر می گردانم
به این امید که تو چیزی گرانبهاتر از آن را به من بدهی
اگر می توانی
آن چیزی را به من بده
که در درون توست
و به تو این قدرت را داد که سنگ گرانبهارا
به من بدهی !